ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 84,981 Views

  • 121 Comments

  • 631 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    444

    Overall
    84,981

ตอนที่ 10 : 3 แรกพบ...ไม่สบพักตร์ 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3950
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    19 ก.ย. 61




เป็นการพบกันครั้งแรกในรอบหลายปี...ที่ไม่ประทับใจเอาเสียเลย

คนที่รู้ตัวว่าพูดสิ่งไม่ควรออกไปรีบถลาเข้าใกล้ หมายเอื้อมมือคว้าแขนเจ้าทุกข์เอาไว้ ในใจหวังให้เขาได้รู้ว่าเธอเองรู้สึกผิดไม่น้อย แต่การกระทำทุกอย่างต้องหยุดชะงักลงคล้ายถูกปิดสวิตช์ ร่างสูงกลับก้าวถอยหลังและผินหน้ามองไปทางอื่น นั่นเป็นสัญญาณบอกให้ณัฐกานต์รับรู้ว่าคนตรงหน้าผิดหวังอย่างถึงที่สุด

“พี่ต้น น้ำตาลขอโทษ” ดวงตากลมโตคู่สวยซึ่งมองไปยังชายหนุ่มบัดนี้คลอไปด้วยหยาดน้ำตาที่จวนหยดลงมาอยู่รอมร่อ ทำไมอาการเฉยชาจากเขาถึงทำให้เธอเจ็บปวดได้มากขนาดนี้ หากเขาด่าทอด้วยคำพูดอาจทำให้เธอรู้สึกดีกว่าการทำสงครามเย็นใส่เช่นนี้

ฝ่ายคุณหรีดเริ่มกังวลเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ตรงหน้าตึงเครียดเข้าไปทุกที

“เอาละ เรื่องนี้ย่าเองก็มีส่วนผิด” คุณหรีดรู้ดีว่าหากไม่ใช่เพราะตนเจ้ากี้เจ้าการอยากให้หลานออกเรือน เรื่องบาดหมางในวันนี้คงไม่มีทางเกิดขึ้น เนติพัฒน์นั้นรักเกียรติรักศักดิ์ศรียิ่งชีพ ส่วนณัฐกานต์ก็ไม่ชอบการถูกบังคับให้ต้องฝืนใจ แม้รู้ว่าปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้จบลงภายในวันสองวัน แต่ท่านเชื่อว่าระยะเวลาจะทำให้ทั้งคู่ปรับเข้าหากันได้

เสียงผู้สูงวัยแม้ฟังดูนุ่มนวล เนิบช้า แต่ประสิทธิภาพนั้นไม่ต่างจากนกหวีดของกรรมการกีฬาเลยสักนิด ขณะนี้จุดสนใจของทุกคนเปลี่ยนจากเนติพัฒน์กับณัฐกานต์มาเป็นคุณหรีดแทน

“ย่าแก่แล้ว คนแก่มองอะไรในมุมที่ต่างไปจากคนหนุ่มสาว ถ้าย่าปล่อยให้เจ้าคุยกันเองตอนนี้คงไม่รู้เรื่องรู้ราวหรอกลูก ทั้งต้นกล้าทั้งน้ำตาลมีทิฐิกันทั้งคู่ แต่ขอให้เชื่อเถอะว่าย่าหวังดีกับเจ้าทั้งสองคน ย่าอาบน้ำร้อนมาก่อน คนแก่มองอะไรไม่พลาดหรอกลูก” พูดจบคุณหรีดก็ยิ้มอบอุ่นให้หลานสาว ก่อนส่งยิ้มแบบเดียวกันให้ว่าที่หลานเขย

นั่นแหละถึงทำให้ทั้งเนติพัฒน์กับณัฐกานต์อยู่ในอารมณ์สงบมากกว่าเมื่อสักครู่ ไม่ผิดเลยที่ท่านบอกไว้ว่าตน ‘อาบน้ำร้อนมาก่อน’ และคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนย่อมมีลูกล่อลูกชนมากกว่าคนที่อาบน้ำร้อนทีหลัง

“เอาละ จะเที่ยงแล้ว ต้นกล้าวันนี้กินข้าวกับย่านะลูก ถือเป็นการต้อนรับน้องกลับมาบ้านด้วย” คุณหรีดชวนเนติพัฒน์ก่อนหันไปถามลูกสะใภ้ “แม่พริก มื้อเที่ยงเรียบร้อยแล้วใช่ไหม หลานๆ คงหิวกันแล้วละ”

“พริกเตรียมเสร็จก่อนที่น้องน้ำตาลจะมาถึงแล้วค่ะ เดี๋ยวอุ่นอีกนิดและทอดไข่เจียวเพิ่มอีกสักอย่าง ขอตัวนะคะแม่”

คุณหรีดพยักหน้าเบาๆ ให้ลูกสะใภ้ นี่ถ้าหลานสาวท่านเรียบร้อยและเป็นแม่บ้านแม่เรือนได้สักครึ่งหนึ่งของผู้เป็นแม่ ท่านคงไม่กังวลถึงขนาดนี้ ครั้งแรกที่ลูกชายพาคนรักมาให้รู้จักท่านรู้สึกถูกชะตาทันที ปรียาเรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้ แต่เหตุใดณัฐกานต์จึงเหมือน ‘ผ้ายับ’ ที่พับไว้

“ผมเข้าครัวไปช่วยพริกดีกว่านะครับแม่ จะได้เสร็จไวๆ” เมื่อได้ทีคทาจึงรีบเสนอตัวช่วยภรรยาในครัว คิดว่าสถานการณ์ตึงเครียดทางนี้มารดาคนเดียวคงเอาอยู่

ตอนนี้จึงกลายเป็นว่าทั้งห้องมีสมาชิกอยู่สี่คน ณกรณ์ยังคงยืนพิงราวบันไดอยู่เช่นเดิม เหตุเพราะไม่รู้จะหาข้ออ้างพาตัวเองออกจากตรงนี้ได้อย่างไร เนติพัฒน์กับณัฐกานต์ยืนอยู่ที่เดิม เป็นฝ่ายหญิงที่เอาแต่จ้องหน้าฝ่ายชายอย่างขอโทษขอโพย ในขณะที่ฝ่ายชายไม่หันมาสบตาแม้แต่น้อย

ส่วนคุณหรีดนั้นย้ายตัวเองมานั่งบนเก้าอี้หวายตัวโปรด รอให้ลูกสะใภ้เตรียมอาหารมื้อกลางวัน เป้าหมายทั้งสองของท่านไม่พูดไม่จากัน แต่อย่างน้อยๆ หากยอมนั่งทานข้าวร่วมโต๊ะก็พอมีหวังอยู่บ้าง

“มื้อเที่ยงผมขอตัวนะครับย่าหรีด” คนที่เงียบมานานพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“อ้าว ไม่อยู่กินข้าวกับย่าก่อนหรือลูก แม่พริกทำกับข้าวเพิ่มแล้ว ไม่ต้องกลัวหรอกมื้อนี้ย่าเลี้ยงเต็มที่” คุณหรีดลุกขึ้นและแตะที่แขนเนติพัฒน์ แววตาที่ส่งไปบอกเป็นนัยว่า ‘อย่าปฏิเสธย่าเชียวนะตาต้นกล้า’

“ต้องขอตัวครับย่าหรีด ไว้วันหลังผมทานข้าวด้วยนะครับ” ความจริงนั้นเขาตั้งใจจะพาตัวเองมาทานกลางวันที่นี่อยู่แล้ว แต่เมื่อมาเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ชายหนุ่มจึงตัดสินใจจะพาตัวเองออกจากบ้านแวววิริยา

 “อย่าลืมแวะมาหาย่าบ้างนะลูก อ้อ ! ยายตัวเล็กปิดเทอมอยู่นี่นา ให้มาเล่นบ้านย่าบ้างนะ ย่าชอบให้บ้านมีเด็กเยอะๆ” ขอหยอดเล็กหยอดน้อยหน่อยเถอะ ว่าที่หลานเขยคงสัมผัสจากคำพูดได้ไม่ยากว่าท่านอยากมีเหลนมากขนาดไหน

“ครับ ผมไปก่อนนะครับย่าหรีด” เนติพัฒน์กระพุ่มมือไหว้ผู้อาวุโส

“แล้วเจอกันครับพี่ต้น” ณกรณ์ฝืนทำหน้าระรื่นยามกล่าวลาทั้งที่ข้างในนั้นอัดอั้นเต็มทน เขาเหมือนอยู่ตรงกลางระหว่างเนติพัฒน์กับณัฐกานต์ คนหนึ่งก็พี่ชายที่เคารพและยกให้เป็นฮีโร่มาตลอด ส่วนอีกคนก็น้องสาวที่เป็นดังแก้วตาดวงใจ

“เจอกันเกลือ” ชายหนุ่มยิ้มบางๆ ให้ ก่อนเดินออกมา

จากตัวบ้านมายังประตูหน้าบ้านเชื่อมด้วยทางเดินซึ่งปูอิฐมอญก้อนสีส้ม ตะไคร่เขียวครึ้มที่เกาะตัวกันอยู่เป็นกลุ่มบนก้อนอิฐบ่งบอกถึงอายุและความชุ่มชื้นได้เป็นอย่างดี สองข้างทางโดดเด่นด้วยต้นดาวเรืองที่แข่งกันออกดอกทั้งสีเหลืองและเหลืองอมส้ม ต้นไม้น้อยใหญ่อีกหลายชนิดขึ้นกันเรียงราย ยามเที่ยงยิ่งแล้ว แสงจากดวงตะวันที่สาดลงมาส่งให้ความงามพรรณไม้บริเวณบ้านหลังนี้ดูสดชื่น รวมทั้งเสียงนกสามัญประจำบ้านที่ร่วมกันขับขานเสียงร้องที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

นกเขาเล็ก นกฝ้าย นกปรอดหน้านวล ยามร้องสลับกันเปรียบเสมือนคณะดนตรีวงย่อมๆ กำลังบรรเลงเพลงคลาสสิก ธรรมชาติที่ห้อมล้อมตัวบ้านเอาไว้เป็นดังน้ำทิพย์ปลุกให้บ้านทั้งหลังมีชีวิตชีวา หากแต่น่าเสียดายที่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ทำให้หัวใจอันด้านชาของเนติพัฒน์สดชื่นขึ้นได้เลยแม้เพียงนิด ชายหนุ่มยังคงสืบเท้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่เคร่งขรึมเป็นทุนเดิมอยู่แล้วดูตึงเครียดยิ่งกว่าเก่าหลายเท่านัก 


----------------------------------------------------------

เปิดจองหนังสือ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก

จองได้ยาวๆ ตั้งแต่วันนี้ - 15 พฤศจิกายน จัดส่งภายในเดือนพฤศจิกายน 2561
ในช่วงเปิดจองราคา 339 บาท จากราคาปก 369  ส่งฟรีลงทะเบียน + พลาสติก (ส่ง EMS เพิ่ม 40 บาท) 
ส่งค่าสินสอดได้ที่  บัญชีชื่อ Waraporn S.

ไทยพาณิชย์ 235-223329-6 / กสิกรไทย 022-1-89084-1 / กรุงไทย 381-0-07445-4
(พร้อมเพย์ทักข้อความนะคะ)
แจ้งโอนได้ที่
1. Fanpage: วรศิษฏ์ / วรศิษฏา           2. E-mail: worasith.dew@gmail.com
ปล. สำหรับท่านที่ต้องการเรื่อง ลงหลักปักรัก ซึ่งเป็นภาคต่อ สามารถสั่งซื้อได้ในราคา 359 บาทค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #50 Akayashi (@knowfilm) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 03:52
    เบื่อนะกับคำพูดที่บอกอาบน้ำร้อนมาก่อนอะ ยุคสมัยมันต่างกัน
    #50
    0
  2. #8 punnada400 (@punnada400) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 09:43

    พูดไม่คิด โดนโกรธแล้ววว

    #8
    0