ลงหลักปักรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 955,800 Views

  • 2,172 Comments

  • 9,135 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,131

    Overall
    955,800

ตอนที่ 7 : 2 คุณลุงข้าวต้ม ‘มัตถ์’ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    23 ก.พ. 62




เมื่อได้ลองชิมไอศกรีมรสใหม่ซึ่งเจ้าของร้านภูมิใจนำเสนอ ตราพฤกษ์ก็ไม่สนใจมารดาและพี่สาวอีกต่อไปแล้ว หนุ่มน้อยตักไอศกรีมเข้าปากคำแล้วคำเล่าอย่างเอร็ดอร่อย เสียงใสที่มักจ้อไม่หยุดเงียบไปเมื่อเจอของโปรด โต๊ะกลมด้านในสุดของร้านจึงมีเพียงณัฐกานต์และพรรษศิกาผูกขาดบทสนทนาทั้งหมด

“กี่ปีแล้วนะคะน้องซอ”

“พรุ่งนี้ก็ครบแปดปีพอดีค่ะ”

แปดปี...ที่เธอสูญเสียพ่อจากเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้

แปดปี...ที่ความสำเร็จหลายๆ อย่างเกิดขึ้นในชีวิต แต่เชื่อเสมอว่าทุกวินาทีพ่อมองลงมาจากบนนั้น และภูมิใจกับทุกสิ่งที่เธอทำ

“ไวเหมือนกันนะคะ พี่ยังจำภาพน้องซอใส่ชุดนักเรียนมอปลายได้อยู่เลย”

“ตอนนั้นดูกะโปโลจะตายไปค่ะพี่น้ำตาล ดำกว่านี้ และก็ผอมเป็นกุ้งแห้ง ดูๆ แล้วเหมือนเด็กขาดสารอาหารยังไงก็ไม่รู้”

“ใครบอกคะ น้องซอน่ะเป็นสาวใต้ตาคมมาแต่ไหนแต่ไร แล้วพอยิ่งโตก็ยิ่งน่ารัก หนุ่มๆ มาขายขนมจีบเป็นพรวน แต่ทำไมน้องพี่ไม่เลือกใครสักคนน้า”

ริมฝีปากรูปกระจับระบายยิ้ม นั่นสินะ แปดปีที่ผ่านมาคงเป็นแปดปีที่หัวใจเธอว่างเปล่าจนอาจเรียกได้ว่าโล่งสนิท

...แล้วอยู่ๆ หญิงสาวก็คิดถึงใครคนหนึ่งขึ้นมา ใบหน้าเขายังชัดเจนในห้วงความทรงจำส่วนดี สถานะระหว่างเธอกับเขาอึมครึม ไม่ชัดเจน มันคือความรู้สึกดีๆ ที่ต่างฝ่ายต่างมีให้กัน แต่เป็นเธอเองที่พยายามปิดกั้นเพราะตอนนั้นไม่อยากคิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องเรียน จนในที่สุดเหตุการณ์ไม่น่าจดจำสักเท่าไรก็ได้พรากเขาไปพร้อมกับที่พรากพ่อไปจากเธอ

แม้แต่คำบางคำที่เขาอยากได้ยิน...เธอก็ไม่มีโอกาสได้พูด

“พรุ่งนี้เช้าซอจะไปทำบุญให้ป๊าค่ะ พี่น้ำตาลไปด้วยกันไหมคะ”

“ไปสิคะ ไม่เคยพลาดสักปี พรุ่งนี้เด็กๆ หยุดเรียนพอดี สามแสบคงดีใจที่จะได้ไปไหว้ลุงดาบ ส่วนพี่ต้นก็ต้องกักตัวไว้ให้เป็นคนขับรถ”

“เมื่อก่อนป๊ารักน้องต้นข้าวอย่างกับเป็นลูกสาวอีกคน ซอเกือบจะตกกระป๋องแน่ะค่ะพี่น้ำตาล ดีที่เกาะขอบกระป๋องไว้แน่น”

“รักกันถึงขนาดฝากขนมถ้วยฟูมาให้ตลอด น้องต้นข้าวบอกว่าขนมไหนๆ ก็ไม่อร่อยเท่าขนมที่ลุงดาบซื้อให้”

ดนัย บิดาของพรรษศิกาซึ่งในตอนนั้นเป็นดาบตำรวจ คือหนึ่งในลูกน้องหน่วยเก็บกู้วัตถุระเบิดที่มีเนติพัฒน์ สามีของณัฐกานต์เป็นหัวหน้าทีม เนติพัฒน์ให้ความสำคัญกับทุกคนในทีมมากกว่าคำว่าคนในครอบครัว มากกว่าจะคิดว่าคนเหล่านั้นเป็นผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชา นั่นทำให้ทุกคนรักและเคารพในหัวหน้าทีมของพวกเขา

“ถ้าป๊ายังอยู่ก็คงฝากขนมถ้วยฟูไปให้น้องต้นข้าวเหมือนเดิมค่ะ แต่จะเพิ่มมาก็คงฝากขนมเทียนตาแมวให้น้องต้นเข็ม และก็ฝากข้าวต้มมัดให้น้องต้นไม้ด้วย”

“ลุงข้าวต้มมัดหรือครับพี่ซอ”

ตราพฤกษ์เจื้อยแจ้วหลังไอศกรีมหมดถ้วย ส่วนหนึ่งเพราะได้ยินคำว่า ข้าวต้มมัด

“ไม่ใช่ครับ พี่ซอหมายถึงขนมข้าวต้มมัดที่น้องต้นไม้ชอบไงครับ” พรรษศิกาแก้ให้ น้องต้นไม้เป็นเด็กที่เข้ากับคนอื่นได้ง่ายก็จริง แต่เธอไม่เคยเห็นว่าจะเข้ากับใครได้รวดเร็วเท่าเขา นอกจากจะมัดใจพยาบาล (ยกเว้นเธอ) ได้อยู่หมัดแล้ว เขามีอะไรดีนักหนาถึงขั้นทำให้น้องต้นไม้สนิทได้รวดเร็ว

“ไม่เรียกคุณลุงแบบนั้นนะครับลูก เรียกว่าลุงมัตถ์เฉยๆ ก็พอ” เรียกลุงยังถือว่าเกินไปด้วยซ้ำ เพราะดูท่าแล้ว ลุงข้าวต้มมัดอายุน้อยว่าสามีเธอหลายปี

“แต่ลุงข้าวต้มมัดชื่อลุงข้าวต้มมัดนี่ครับแม่จ๋า”

“เฮ้อ แสบจริงๆ ไม่รู้แสบได้ใคร พ่อจ๋าก็ไม่เห็นเป็นแบบนี้”

“พี่ซอครับ ต้นไม้อยากกินข้าวต้มมัดจังเลย”

หนุ่มน้อยอ้อนเต็มที่ พอไอศกรีมหมด เป้าหมายต่อไปก็คือของโปรดอีกอย่างซึ่งในโรงพยาบาลมีขาย และพรรษศิกามักซื้อให้กินแทบทุกครั้งยามน้องมาหาเธอที่นี่

“พี่ซอกินข้าวต้มมัดกับต้นไม้ไหมครับ”

“เอ่อ...” พรรษศิกาถึงทางตัน

ข้าวต้มมัดทำไมคำนี้ไม่ทำให้เธอนึกถึงข้าวเหนียวห่อกล้วยอีกแล้ว แต่กลับคิดไพล่ไปถึงพี่ชายของมงกุฎมุก และเขาคงเป็นข้าวต้มมัดที่หาความน่ากินไม่เจอ และเธอไม่อยากกิน !!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #2122 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 04:00

    น้องซอดีแล้วที่ไม่ชอบพระเอก นิสัยไม่น่าพิสมัย

    #2122
    0
  2. #2026 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 14:25
    พี่น้องบ้านนนี้เหมือนกันจริงๆ...หลินเปลี่ยนชื่อแล้วหรอ
    #2026
    1
  3. #51 พวงผกา คำงาม (@amyamy-511) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 07:56
    ทีมน้องต้นไม้
    #51
    0