ลงหลักปักรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 954,204 Views

  • 2,171 Comments

  • 9,137 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,535

    Overall
    954,204

ตอนที่ 5 : 2 คุณลุงข้าวต้ม ‘มัตถ์’ 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    20 ก.พ. 62



คุณลุงข้าวต้ม มัตถ์

...ไม่อยากมีเมียเป็นพยาบาล

พรรษศิกากำถุงขยะไว้ในมือแน่น อยากจะเอาถุงนี่ยัดปากเขานัก พูดออกมาได้อย่างไร หลงตัวเอง เข้าข้างตัวเองเป็นที่สุด คงคิดว่าพยาบาลทั้งโรงพยาบาลอยากเป็นเมียเขาละสิ ไม่เสียละ !! อย่างน้อยก็ยกเว้นเธอไว้คนหนึ่ง

“ขอตัวค่ะ ถึงเวลาทำงานของฉันแล้ว” หญิงสาวเบี่ยงตัวออก แต่คนตัวโตกลับมาขวางไว้

“ผมก็จะขึ้นไปหามุกเหมือนกัน ไปพร้อมกันสิ”

พยาบาลสาวอยากถามออกไปนักว่า ใครอยากไปพร้อมคุณกันแต่ก็ไม่เห็นว่าหากพูดอย่างนั้นออกไปแล้วจะมีอะไรดีขึ้นมา เผลอๆ อาจถูกสวนกลับหนักกว่าเดิม

สำหรับพรรษศิกาแล้วนั้น ทางเดินไปยังลิฟต์โดยสารดูเหมือนจะยาวไกลกว่าระยะทางจากซีกโลกเหนือไปยังซีกโลกใต้เสียอีก เมื่อผู้ร่วมทางคือคนที่เธอไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากเสวนาด้วย ประตูเจ้ากระบอกเหล็กเปิดออก บรมัตถ์จึงผายมือให้หญิงสาวเข้าไปก่อน ทุกอย่างไม่เข้าข้างสาวหน้าคมแม้เพียงนิด เพราะผู้โดยสารมีเพียงเขากับเธอเท่านั้น

“จะเข้าไปหามุกพร้อมกันเลยหรือเปล่า” ชายหนุ่มถามเมื่อมาถึงชั้นห้องพักพิเศษของน้องสาวเรียบร้อยแล้ว

“ค่ะ” อย่างไรเสีย เธอก็จะไม่ยอมปล่อยให้เขาอยู่กับมงกุฎมุกเพียงสองคนเป็นอันขาด ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยมีตัวอย่างให้เห็นออกถมเถ

พรรษศิกาออกเดินนำ มีพี่ชายคนไข้เดินตามโดยทิ้งระยะห่างไว้พอสมควร หญิงสาวเคาะประตูห้องสามครั้งก่อนจะเปิดเข้าไป เพื่อนๆ ของมงกุฎมุกคงพากันกลับไปสักพักแล้ว ส่วนคนป่วยของเธอก็กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านตำราเรียนอย่างขะมักเขม้น หูสองข้างเสียบหูฟังไว้ น่าจะกำลังฟังเทปเสียงที่เพื่อนอัดเสียงอาจารย์บรรยายในห้องเรียน และคนป่วยอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เธอกับพี่ชายได้เข้ามาในห้องแล้ว

“ทำตัวให้เหมือนคนป่วยไม่เป็นหรือไงมุก”

บรมัตถ์พูดไม่ดังมากนัก ทว่าในห้องเงียบๆ เช่นนี้ก็มีประสิทธิภาพมากพอที่จะทำให้ทั้งเจ้าของชื่อและพยาบาลพิเศษหันมองยังจุดกำเนิดเสียงพร้อมๆ กัน

“พี่มัตถ์จะมาอีกทำไม ทำไมไม่กลับไปอยู่ในที่ของตัวเอง” มงกุฎมุกดึงสายหูฟังออกแล้วเขวี้ยงลงบนเตียง

“ไม่กลับ จนกว่าเราจะกลับไปกับพี่”

“พูดไม่รู้เรื่องหรือไง มุกบอกว่าไม่กลับก็คือไม่กลับสิ จะมาเซ้าซี้ทำไมนักหนา น่าเบื่อจริง”

“เราน่าจะรู้ว่าพี่ทำอะไรได้บ้าง”

“พี่มัตถ์ก็น่าจะรู้ว่ามุกทำอะไรได้บ้าง”

“เอ่อ พี่ว่าเรามาเช็ดตัวกันดีกว่านะคะคุณมุก” พรรษศิการีบห้ามทัพ ก่อนห้องพักผู้ป่วยพิเศษจะกลายเป็นสมรภูมิรบ เห็นสายตาทั้งคู่ที่ฟาดฟันกันแล้ว เธอไม่มั่นใจเลยว่าเรื่องราวจะจบลงแบบประนีประนอมได้หรือไม่

“ออกไปก่อนได้ไหม เมื่อเช้าก็เช็ดตัวไปแล้วนี่ จำไม่ได้หรือไง” มงกุฎมุกหันมองตาขวาง นึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพยาบาลคนนี้ชื่ออะไร “ชื่ออะไรหรือ”

“พี่ชื่อซอค่ะ”

“อ้อ คุณพยาบาลซอ”

พรรษศิกาพยักหน้าช้าๆ คุณพยาบาลซอทั้งพี่ทั้งน้องเรียกเธอเหมือนกันไม่มีผิด พอจะเดาได้แล้วว่ามงกุฎมุกเหมือนใคร และโบราณบอกไว้ว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้...เห็นจะจริง

“คุณอยู่นี่แหละ ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น” บรมัตถ์คว้าข้อมือเล็กเอาไว้ แล้วรั้งเบาๆ ให้มาใกล้ตัว “จะได้รู้ว่าฤทธิ์เดชของยายมุกน่ะมีเยอะ”

“อ๋อ นี่พี่มัตถ์คิดจะหาพวกใช่ไหม”

“พูดแบบนี้ สงสัยอยากให้พี่มานอนเฝ้าอีกคน ก็ดี ให้คุณพยาบาลซอดูแล ส่วนพี่ก็ควบคุมพฤติกรรมเรา”

“เอ๊ะ ! มุกไม่อยากได้ทั้งสองคนนั่นแหละ”

“มีทางเลือกมากนักหรือ เลือกเอาแล้วกัน ว่าจะให้พี่เฝ้า หรือให้คุณพยาบาลซอเฝ้า ถ้าไม่เลือกสักอย่างก็เตรียมตัวกลับกรุงเทพฯ วันนี้ได้เลย” ชายหนุ่มยื่นคำขาด น้องสาวดื้อ เถียงคอขึ้นเอ็น เพราะฉะนั้นเขาต้องมาเหนือชั้นกว่า 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #2120 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 03:46

    มุกนี่ก็เอาแต่ใจเกิ๊น

    #2120
    0
  2. #2096 kittyapplesnow (@kittyapplesnow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 09:31
    สวัสดีปีใหม่ค่ะ รอค่ะ สู้ๆ
    #2096
    0
  3. #2013 pokkylove6038 (@pokkylove6038) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:00
    ไปซอยมาแล้วคับลุงข้าวต้มมัด
    #2013
    1
  4. #34 Buraka (@buraka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 18:35
    คิดถึงพี่ต้น น้องต้นข้าว
    #34
    0