ลงหลักปักรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 955,133 Views

  • 2,172 Comments

  • 9,133 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,464

    Overall
    955,133

ตอนที่ 39 : 13 ลูกพี่แก๊งสามต้น 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    26 เม.ย. 62




อะไรของเขา เดี๋ยวจริงจังเดี๋ยวล้อเล่นจนเธอสับสนไปหมดแล้ว

...แล้วทำไมต้องใจเต้นแรงด้วยซอ

“เลิกพูดเล่นก่อนได้ไหมคะ ฉันกำลังจริงจัง”

“ผมจะพยายามแล้วกัน ซอว่าต่อสิ”

“ป้าเนตรเป็นผู้ใหญ่ ท่านเข้าใจแน่ๆ ค่ะถ้าคุณบอกว่าตัดสินใจผิด” พรรษศิกาเสียงสั่น ท้ายประโยคแผ่วลง หากไม่ได้มาเป็นพยาบาลพิเศษของมงกุฎมุก ไม่มีเหตุผลอื่นเลยที่เธอกับบรมัตถ์จะรู้จักกัน ไม่มีอะไรที่น่าจะเข้ากันได้ ไม่มีอะไรที่เสริมกันได้เลยจริงๆ

...แค่ของเล่นคนรวย อย่างที่ปาลินปรามาสไว้

“ผมรู้ตัวว่ากำลังทำอะไร”

“ไม่มีอะไรที่คุณต้องกังวลเลยค่ะ ทุกคนรู้เรื่องของเราแล้วก็จริง แต่คุณไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบฉันด้วยการแต่งงานนี่คะ”                           

“ที่ผมขอแต่งงาน ไม่ได้เป็นเพราะอยากรับผิดชอบซอ”

“แล้ว...”

บรมัตถ์ปลดล็อกเข็มขัดนิรภัย ก่อนจะโน้มตัวเข้าใกล้ร่างบอบบาง กลิ่นส้มอ่อนๆ จากลิปกลอสเย้ายวนจนเขาอยากจูบให้รู้แล้วรู้รอด และอาจทำอย่างนั้นไปแล้วหากไม่ติดว่าตรงนี้คือหน้าโรงเรียน

“เป็นซอต่างหากที่ต้องรับผิดชอบผมด้วยการแต่งงาน แล้วถ้าอยากเอาคืนเรื่องคืนนั้น วันเข้าหอผมจะยอมซอทุกอย่าง”

“คิดอะไรของคุณ” เธอเป็นผู้หญิง เป็นฝ่ายที่ต้องเรียกร้องไม่ใช่หรือ หรือโลกมันเปลี่ยนไปแล้ว “เป็นคนชอบแกล้งหรือไงคะ”

“เพิ่งชอบแกล้งเฉพาะกับซอ”

“คุณมัตถ์ !

“จ๋า...”

บรมัตถ์ขานเสียงหวานไม่เข้ากับหน้าตา ระยะนี้เป็นระยะอันตราย ชายหนุ่มระลึกอยู่เสมอว่าต้องเร่งทำคะแนน ถึงไม่มีคู่แข่ง แต่น่ากลัวว่าจะตกรอบโดยการถูกเมียเขี่ยทิ้ง

“คะ...คือ” ทำไมเขาต้อง จ๋าด้วยเล่า ก้อนเนื้อในอกเต้นตุบๆ อีกแล้ว จะเป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะก็คราวนี้ละมั้งซอ

ไม่ ! ไม่ได้เด็ดขาด อย่าหวั่นไหว ใจแข็งไว้ ตอนนี้เขาแค่เห่อของใหม่เท่านั้น

“คุณเคยบอกเองไม่ใช่หรือคะ ว่าไม่คิดมีเมียเป็นพยาบาล” พรรษศิกาจำได้ดี เขาบอกเช่นนี้เมื่อครั้งไม่ลงรอยกันเรื่องมงกุฎมุก เคยทะเลาะกันจะเป็นจะตาย แต่ตอนนี้ทำราวกับไม่เคยบาดหมางกัน

“นั่นเป็นความผิดพลาดอย่างหนึ่งในชีวิตผม”

“กลับคำง่ายๆ เลยหรือคะ แล้วคุณมัตถ์คนที่ขี้เก๊ก ชอบทำหน้าบึ้งหายไปไหนเสียแล้ว”

“ซอชอบแบบไหนมากกว่ากัน” หน้าแดงแสดงว่าเขิน อีกไม่นานหรอก พยายามเข้าอีกนิดไอ้มัตถ์ ผู้หญิงที่ทำให้มึงอยากแต่งงานได้ไม่ใช่คนธรรมดา อย่าปล่อยให้หลุดมือ

ไร้คำตอบจากคนนั่งบนเบาะฝั่งผู้โดยสาร ไม่ใช่เพียงแค่เสียงพูด ทว่าแม้แต่ลมหายใจก็คล้ายกับเจ้าตัวพยายามบังคับให้ปล่อยออกมาเบาที่สุด

“ไม่ตอบตอนนี้ไม่เป็นไร ไว้พร้อมเมื่อไร ซอค่อยตอบผม” เรายังมีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งชีวิต...บรมัตถ์คิดในใจ

“เด็กๆ เลิกเรียนแล้วค่ะ ฉันไม่อยากให้พวกเขารอนาน”

พรรษศิกากุลีกุจอปลดล็อกเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงจากรถ ด้วยไม่อยากให้อีกฝ่ายได้เห็นสิ่งที่สื่อสารผ่านทางสีหน้า หลังจากที่ได้ยินคำถามแสนยากเย็นในการหาคำตอบ

ทว่าหญิงสาวไม่รู้เสียแล้วว่าผู้ก่อตั้งวิสโซลาร์ผ่านอะไรมาเยอะกว่ามาก มองปราดเดียวก็รู้สาเหตุที่เธอเฉไฉไปรับเด็กๆ นั่นเพราะไม่อยากอยู่กับเขาสองต่อสองให้เขินหนักจนหลงรักเข้าเต็มเปา

 


“ต้นไม้อยากกินไอติมจังเลยครับลุงข้าวต้มมัด”

ตราพฤกษ์ในชุดนักเรียนทับด้วยเอี๊ยมเขียวด้านหน้าพิมพ์ลายแมวเหมียวบ่งบอกว่าเรียนชั้นอนุบาลสามเงยหน้าขึ้นมอง เจ้าตัวจิ๋วยิ้มเผล่อวดฟันซี่เล็ก แล้วกระโดดดึ๋งๆ รอบร่างสูงของ ลุงข้าวต้มมัด

“พี่ต้นข้าวกับพี่ต้นเข็มก็อยากกินครับ” หนุ่มน้อยคิดแทน

“พ่อจ๋ากับแม่จ๋าเคยบอกแล้วไงว่าห้ามกินไอติมติดกันสองวัน” พี่สาวคนโตปรามน้องเล็ก

“แต่พี่ต้นเข็มอยากกิน ใช่ไหมครับพี่ต้นเข็ม”

“พี่ไม่ได้อยากกินเสียหน่อย ต้นไม้มั่วแล้ว” ปราชญาเกาะแขนพี่สาวแล้วซบศีรษะถักเปียสองข้างลงบนต้นแขนนั้น ถึงจะอยากกิน แต่วันนี้ไม่ขออยู่ฝ่ายเดียวกับต้นไม้ เวลาโดนพี่ต้นข้าวดุน่ะไม่สนุกเท่าไรหรอก

คุณลุงวางมือบนหัวทุยๆ แล้วโยกเบาๆ เป็นการปลอบใจ

“ไว้ลุงพาไปกินวันหลัง” บรมัตถ์เกือบใจอ่อนเมื่อเห็นเด็กชายแก้มป่องเป็นปลาทอง อายุเท่านี้ก็เจ้าแผนการเสียแล้ว โตขึ้นคงเจ้าเล่ห์ไม่น้อย

ตราพฤกษ์เรียนที่เดียวกับปราชญาซึ่งกำลังศึกษาชั้นประถมปีที่สอง ในขณะที่กณิศาเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่สองโรงเรียนใกล้ๆ กัน เจ้าต้นที่สามเคยเจอลุงข้าวต้มมัดมาแล้ว เมื่อเจอกันอีกครั้งจึงจูนเข้าหากันได้ไม่ยาก ในขณะที่ต้นแรกกับต้นที่สอง แม้นี่เป็นการเจอบรมัตถ์เป็นครั้งแรก ทว่าก็สนิทกันได้รวดเร็วตามประสาเด็กอารมณ์ดีและเข้ากับคนง่าย

พรรษศิกาพลอยยิ้มไปด้วยระหว่างลอบสังเกตเด็กสามคนกับเด็กโค่งอีกหนึ่งเจ๊าะแจ๊ะกันเรื่องของกิน บรมัตถ์ไม่เหมือนคุณลุงแสนโหดที่ต้องคอยควบคุมความประพฤติและควบคุมพฤติกรรมการกินของหลานๆ แต่ชายหนุ่มเป็นคุณลุงใจดีที่ทำตัวเด็กตามแก๊งสามต้น

หากเขาร่าเริงและผ่อนคลายแบบนี้บ้างเวลาอยู่กับมงกุฎมุก...คงดีไม่น้อย

“ต้นไม้ไม่คุยกับลุงข้าวต้มมัดแล้วครับ”

“อ้าว แล้วลุงจะคุยกับใครล่ะ”

หนุ่มน้อยงอนตุบป่อง ย้ายฝ่ายอย่างฉับไวไปอยู่ข้างพี่ซอ มือเล็กๆ จับมือเรียวพี่สาวไว้แน่น หากก็ไม่ขอกินไอศกรีม เนื่องจากทุกครั้งที่เอ่ยปากขอ พี่ซอไม่เคยให้

“กลับบ้านกันดีกว่าค่ะ วันนี้ย่าจ๋าทำพะโล้ไข่นกกระทาไว้ด้วย เอ มีเด็กดีคนไหนบอกว่าอยากกินน้า”

“ต้นไม้อยากกินครับพี่ซอ ต้นไม้เป็นเด็กดี”

ตราพฤกษ์ยิ้มออก นอกจากข้าวต้มมัด ไอศกรีม ก็มีไข่พะโล้นี่แหละที่หนุ่มน้อยโปรดปราน ขอเติมข้าวหลายจานทำเอาผู้เป็นย่าดีอกดีใจที่หลานชอบ

กองทัพย่อมๆ ซึ่งประกอบด้วยเด็กสามคนกับผู้ใหญ่อีกสองพากันเคลื่อนขบวนไปยังรถยนต์คู่ใจของบรมัตถ์ เด็กๆ ยังจ้อไม่หยุด คนโตกับคนกลางเรียกชายหนุ่มว่า ลุงมัตถ์มีเพียงตราพฤกษ์เท่านั้นที่เรียกติดปากว่า ลุงข้าวต้มมัด

“ต้นไม้” บรมัตถ์รั้งหลานชายไว้ก่อนเจ้าตัวจะขึ้นรถตามพี่สาวซึ่งเข้าไปนั่งก่อนแล้ว

“ครับ” ลูกแก้วกลมใสแป๋วแหววด้วยความอยากรู้

สายตาผู้ปกครองคนอื่นๆ ที่มองตลอดทางยามตนถูกเรียกด้วยสรรพนามที่ตราพฤกษ์บัญญัติขึ้นทำให้บรมัตถ์ตัดสินใจขั้นเด็ดขาด ชายหนุ่มป้องมือข้างใบหูเล็ก แล้วบอกให้ได้ยินกันเพียงสองคน

“ลุงข้าวต้มมัด เอาไว้เรียกเวลาอยู่บ้าน แต่อยู่นอกบ้าน ให้เรียกลุงว่า พี่มัตถ์เข้าไจไหม” เรียกเขาลุง เรียกพรรษศิกาพี่ เหมือนเขาเป็นลุงแก่ๆ มากับหลานสี่คนอย่างไรอย่างนั้น

ใบหน้ากลมเล็กพยักหงึกหงักจนผมเด้ง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าพ่อจ๋ากับแม่จ๋าไม่ชอบให้พยักหน้าหรือส่ายหน้ากับผู้ใหญ่ น้องต้นไม้จึงตอบรับเสียงดังฟังชัด

“ครับ ลุงข้าวต้มมัด !




รูปแบบอีบุ๊กโหลดได้ที่เมพนะคะ 

ส่วนรูปเล่มสั่งได้ทางแฟนเพจหรืออีเมล worasith.dew@gmail.com ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2155 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 09:45

    น่ารักจังตอนนี้

    #2155
    0
  2. #2123 ข้าวต้มมัด (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 20:16

    ครับ ลุงข้าวต้มมัด 555 ผมจะจำไว้ครับ

    #2123
    0
  3. #2058 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 00:17
    พี่มัตถ์หน้ามึนได้นอนจนได้
    #2058
    0
  4. #701 ulipon2548 (@ulipon2548) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:28
    รออีบุ๊คค่ะ
    #701
    0
  5. #698 kanika2522 (@kanika2522) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 17:46
    มีebookมั้ยคะ
    #698
    1
    • #698-1 ว ร ศิ ษ ฏ์ (@worasith) (จากตอนที่ 39)
      14 มีนาคม 2560 / 05:03
      อีบุ๊กออกก่อนเล่มนิดหน่อยค่าาา อดใจรออีกนิดนะคะ ^ ^
      #698-1