ลงหลักปักรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 955,801 Views

  • 2,172 Comments

  • 9,135 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,132

    Overall
    955,801

ตอนที่ 35 : 12 เข้าทางผู้ใหญ่ เมียไม่กัด 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    22 เม.ย. 62



12 

เข้าทางผู้ใหญ่ เมียไม่กัด

ยาดมทั้งแท่งแทบจมหายเข้าไปในจมูกคุณเนตรอนงค์ครั้งแล้วครั้งเล่า ท่านเพิ่งถามหาหลานเขยจากพรรษศิกา ไม่ถึงสิบนาที หลานเขยที่ว่าก็หล่นปุลงหน้าบ้านแบบไม่ทันตั้งตัว หากคิดอะไรแล้วได้ดังใจเหมือนครั้งนี้ ท่านจะคิดสักวันละสิบเรื่อง กระนั้นก็เถอะ มาไวปุบปับก็ทำเอาคนแก่ตกใจได้เหมือนกัน

ยิ่งไปกว่านั้นคือบรมัตถ์บอกว่าเพิ่งคบกับหลานสาวท่านได้เพียงสองวัน มิน่าเล่า ตอนขอให้พรรษศิกาคุยกับเพื่อนร่วมงานหรือลูกน้องของเนติพัฒน์ หญิงสาวถึงบ่ายเบี่ยงนัก

“ได้เจอกันเพราะซอเป็นพยาบาลพิเศษให้น้องสาวคุณมัตถ์นี่เอง แล้วรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่าคะ”

“เปล่าครับ เจอกันครั้งแรกตอนนั้น และเป็นแฟนกันแล้วในตอนนี้” บรมัตถ์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ลอบมอง แฟนที่นั่งสงบเสงี่ยมข้างเขา นี่พรรษศิกาจริงหรือเปล่า ไม่มีเถียงหรือต่อต้านแม้แต่นิดเดียว

คุณเนตรอนงค์จะเป็นลมอีกคำรบ หนุ่มสาวสมัยนี้คบกันไวปานจรวด หากเป็นสมัยท่านสาวๆ กว่าจะได้รักกัน ต้องใช้เวลานานโข

“สูดยาจนไม่มีกลิ่นให้ดมแล้ว ป้าไปหยิบกระบอกใหม่ก่อน เชิญตามสบายนะคะคุณมัตถ์”

“ขอบคุณครับป้าเนตร”

“ซอไปหยิบให้เองค่ะ” ที่อาสา ส่วนหนึ่งก็เพราะอยากหลบหน้าคนขี้ตู่...สักพักก็ยังดี

“ไม่เป็นไรจ้ะ ซออยู่คุยเป็นเพื่อนแฟนเถอะลูก”

คุณเนตรอนงค์ผละจากวงสนทนาโดยไม่เปิดช่องว่างให้หลานสาวได้ทักท้วง พรรษศิกามองตามตาละห้อย ผู้เป็นป้าจะหายไปนานเท่าไรก็สุดรู้ แต่ต่อให้หายไปเพียงแค่นาทีเดียว การปล่อยให้เธออยู่ตรงนี้กับบรมัตถ์ก็เหมือนยาวนานแรมเดือนแรมปี

“ทำไมเงียบ เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าซีดๆ”

ใบหน้าคมเบี่ยงออกแผ่วเบาเมื่อมือหนาเลื่อนมาจะทาบลงบนหน้าผาก ร่างเล็กย้ายจากโซฟาเบดไปนั่งโซฟาอีกตัว เท่านี้ชายหนุ่มก็พอรู้ตัวแล้วว่าพรรษศิกาไม่พอใจเขา

“ผมไปที่แผนกผู้ป่วยพิเศษ พยาบาลคนหนึ่งบอกว่าซอกลับบ้าน”

“คุณก็เลยหลอกถามหรือคะว่าบ้านอยู่ไหน” ทุกคนไม่แตกตื่นกันหรอกหรือตอนเห็นเขา โดยเฉพาะปาลิน

“แค่รู้ว่าซอกลับบ้าน การหาบ้านซอก็ไม่ใช่เรื่องยาก ป้าเนตรกว้างขวาง ไหนจะผู้กำกับต้นกล้า ลูกชายคนเดียวอีก” กันธรสืบเรื่องนี้ได้ดีจนเขาอยากเพิ่มโบนัสปลายปีให้สักยี่สิบเท่าของเงินเดือน พรรษศิกาไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอก หญิงสาวมีครอบครัวสุวรรณเมฆคอยโอบอุ้ม

“คุณทำให้ฉันอึดอัด”

“อึดอัดตรงไหน หรืออึดอัดที่มื้อเที่ยงต้องร่วมโต๊ะกับผม” คุณเนตรอนงค์ชวนกินข้าวเที่ยง และเขาเป็นพวกขัดใจผู้ใหญ่ไม่เป็นเสียด้วย

“ที่นี่มีแต่กับข้าวพื้นๆ ไม่มีอาหารหรูอย่างที่คุณเคยกินหรอกค่ะ ถ้าคุณจะกลับฉันว่ามันก็ไม่ได้ดูเสียมารยาท”

ชายหนุ่มยกน้ำเปล่าลอยเกล็ดน้ำแข็งซึ่งพรรษศิกายกมาเสิร์ฟตั้งแต่เขาเข้ามาในบ้านขึ้นดื่มอึกๆ อย่างถ่วงเวลาคิดคำตอบ เกลี้ยงแก้วแล้วจึงวางลงบนโต๊ะกระจก

“เพิ่งมาถึง ซอจะใจร้ายไล่ผมกลับเลยหรือ”

“อย่าหาว่าฉันใจร้ายเลยค่ะ คุณก่อกวนฉันก่อน”

“ก่อกวนยังไง หืม” คนเรียบร้อยเมื่อครู่หายไปเสียแล้ว อยู่กันสองคนเธอต่อปากต่อคำทุกที ก็ดี แบบนี้แหละที่เขา...ชอบ

“ยังไม่รู้ตัวอีกหรือคะ” พรรษศิกาบอกเสียงนิ่ง ยิ่งคุยกับเขายิ่งปวดหัวจนต้องใช้นิ้วคลึงขมับหวังบรรเทาอาการให้ทุเลาลง

“ไม่ดีใจเลยหรือ ผมมาหาถึงบ้าน มายืดอกกับป้าเนตรว่าเป็นแฟนซอ”

“คุณกำลังทำให้ทุกอย่างยุ่งยากกว่าเดิมค่ะ ฉันอยู่ในที่ของฉัน ส่วนคุณก็ควรอยู่ในที่ของคุณ”

“ซอตั้งใจหลบผม”

“ไม่ได้หลบค่ะ ฉันไม่มีเวร ก็เลยกลับมาบ้าน” เวรทำงานไม่มี แต่เวรกรรมไม่แน่

“คุณไม่รอผม ทั้งที่เรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง”

“ไม่รู้เรื่องตรงไหนคะ ฉันว่าฉันพูดชัดทุกประโยคแล้ว แต่ถ้าคุณลืม ย้ำให้อีกครั้งก็ได้ค่ะว่าฉันมองไปที่อนาคต ไม่ยึดติดกับอดีต” ผู้ชายคนนี้ก่อกวนเธอไม่พอ ยังตามมาปั่นป่วนถึงบ้าน จะทำอย่างไรให้เขากลับไปก่อนที่ผู้กำกับต้นกล้ากับพี่น้ำตาลจะมา ไม่เช่นนั้นเรื่องคงได้กระจายไปกันใหญ่

“แต่ผมเป็นของซอแล้ว” บรมัตถ์ตีขลุม พรรษศิกาทำให้เขาคิดมุกไม่ออก

“แค่คืนเดียวค่ะ ฉันไม่นับ”

“นับหน่อยเถอะ” ชายหนุ่มเอื้อมไปสะกิดไหล่เนียนอย่างหยอกๆ “คืนเดียว แต่ก็เข้ากันได้ดี”

“คุณมัตถ์ !” คนอะไร กวนได้ขนาดนี้ “ตกลงจะกลับได้หรือยังคะ จะได้ไปส่งที่รั้วบ้าน”

“อยากให้กลับจริงๆ หรือ”

แววตาอันแสนแข็งกร้าวอยู่เป็นนิตย์ กลับกลายเป็นอ่อนโยน หวานเชื่อม และดูออดอ้อนไม่ต่างจากยามตราพฤกษ์อ้อนพี่สาว สิ่งที่แสดงออกเป็นเช่นนี้มานานเท่าไรแล้ว บรมัตถ์ก็สุดรู้ หากจะให้คาดคะเน น่าจะเริ่มต้นตั้งแต่ได้จูบรสส้มเป็นครั้งแรกจากผู้หญิงตรงหน้า

พรรษศิกาทำตัวไม่ถูก มือไม้ดูเกะกะด้วยไม่รู้จะเอาไปวางที่ใด โกรธเขาก็โกรธอยู่หรอก แต่ทั้งน้ำเสียงและสายตาที่มองมา ทำให้เธอต้องถามตัวเองอีกครั้งว่าไล่เขาลงคอได้อย่างไร

ไม่ ! ต้องใจแข็งนะซอ เขาเบื่อก็เลิกรังควานไปเอง

“ค่ะ อยากให้กลับจริงๆ”

ดวงตาสองคู่สบกันแน่นิ่ง เนิ่นนาน ถ่ายทอดความรู้สึกให้อีกฝ่ายรับรู้ได้ดีกว่าคำพูดเป็นล้าน พรรษศิกาไม่อยากไล่ชายหนุ่มไปอย่างปากพูด เช่นเดียวกับที่บรมัตถ์ไม่อยากจากไปทั้งที่ไม่เข้าใจกัน

ด้วยสมองสะระตะไปหลายเรื่อง ยังผลให้อาการวิงเวียนกำเริบหนักกว่าเดิม เมื่อคืนนอนน้อยอยู่แล้ว ซ้ำยังต้องมาคิดอะไรมากมาย ทำให้พรรษศิการู้สึกปวดตุบๆ ไปทั้งศีรษะ น้ำลายเหนียวหนืดจนต้องลุกขึ้นวิ่งเซซวนตรงไปยังห้องน้ำ

“ซอ ! เป็นอะไร”

“อย่าเข้ามา คุณออกปะ...”

พูดไม่ทันจบประโยค พรรษศิกาก็โก่งคออาเจียนลงชักโครก แม้ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทว่าบรมัตถ์มีสติพอที่จะลูบแผ่นหลังบางให้เธออาเจียนได้คล่องขึ้น มืออีกข้างรวบผมนุ่มสลวยระใบหน้าเอาไว้เพราะกลัวจะตกลงไปในโถยามเธอโก่งคอเอาสิ่งต่างๆ ออกมา ครู่หนึ่งกว่าหญิงสาวจะเลิกอาเจียน แล้วพิงผนังห้องน้ำอย่างหมดแรง

...พรรษศิกาเหม็นขี้หน้าเขาถึงขั้นอ้วกเลยหรือ

“ดีขึ้นหรือยัง”

ร่างบอบบางรวบรวมเรี่ยวแรงลุกขึ้นเกาะขอบอ่างล้างหน้า ก่อนจะเปิดก๊อกวักน้ำขึ้นล้างปาก ล้างหน้าล้างตา แม้การอาเจียนจะทำให้หายปวดหัว แต่ก็เหนื่อยเอาการ

ชายหนุ่มสังเกตการณ์ ก็เห็นว่าใบหน้าซีดเผือดเริ่มซับสีเลือดบ้างแล้ว คงไม่เป็นอะไรมากในเมื่อเดินหนีเขามาหยุดยืนซับหน้าด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กซึ่งเพิ่งหยิบออกมาจากตู้ไม้หน้าห้องน้ำได้

“เราเพิ่งมีอะไรกัน ซอแพ้ท้องเร็วขนาดนี้เลยหรือ หืม” บรมัตถ์ยิ้มแก้มปริ หยอกวันละนิด ชีวิตเขาสดใสขึ้นมาก

“กรุณาเงียบสักห้านาทีได้ไหมคะ” เธอมั่นใจเต็มร้อยว่าไม่มีทางท้อง แต่หากป้าเนตรยังไม่มา คงได้อ้วกอีกรอบแน่ๆ

“อะไรก็เกิดขึ้นได้ คืนนั้นไม่มีใครป้องกัน ทั้งซอ ทั้งผม เพราะฉะนั้นผมต้องรับผิดชอบ”

“การรับผิดชอบที่ดีที่สุดสำหรับฉันคือคุณเลิกวนเวียนรอบๆ ชีวิตฉันค่ะ”

“ได้ยังไง เกิดตอนนี้เจ้ามัตถ์น้อยอยู่ในท้องซอแล้ว ก็เท่ากับว่าซอกำลังพรากพ่อพรากลูก ลูกผมต้องอยู่กับผม” ไม่ใช่แค่ลูก แม่ของลูกก็ด้วย

รูปแบบอีบุ๊กโหลดได้ที่เมพนะคะ 

ส่วนรูปเล่มสั่งได้ทางแฟนเพจหรืออีเมล worasith.dew@gmail.com ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #2151 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 09:28

    ใช่พี่มัตถ์แน่หรือ

    #2151
    0
  2. #2114 Kapom (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 12:54

    พี่แกหน้ามึนแท้

    #2114
    0
  3. #2112 namymelody (@namymelody) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 07:18
    อ้อนอีกคุณมัตถ์ กำลังจะใจอ่อนแล้ววววว
    #2112
    0
  4. #2054 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 23:56
    พี่มัตถ์เจอของสำคัญซะด้วย
    #2054
    0
  5. #2019 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 16:18
    คุณมัตถ์หนวดกระตุก
    #2019
    1
  6. #564 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:16
    น่าจะให้หลินได้ฉี่ราดตรงนั้นนะ ซอไม่น่าจะปล่อยไปเลย ลุงมัตจะไม่มาช่วยซอบ้างหรออย่าให้ซอต้องเผชิญเหตุการณ์นี้อยู่คนเดียวนะ
    #564
    0
  7. #563 ถถถถ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:01
    น่าจะปล่อยให้ยัยหลินฉี่ราดตรงนั้นเลย คนปากสว่างแบบนี้
    #563
    0
  8. #562 Bowjung (@thegrift) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:56
    ลุงมัตถ์ต้องมาง่อซอที่โรงพยาบาล ประกาศให้โลกรู้ไปเล้ยยย
    #562
    0