ลงหลักปักรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 953,802 Views

  • 2,171 Comments

  • 9,138 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,133

    Overall
    953,802

ตอนที่ 34 : 11 แข็งนอกอ่อนใน...หัวใจก็เช่นกัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    21 เม.ย. 62



“ยังดูเพลียๆ ไม่นอนต่ออีกหน่อยล่ะลูก” คุณเนตรอนงค์ทักขึ้น หลังวางทัพพีลงในชามเซรามิกข้างหม้อพะโล้น่องไก่ไข่นกกระทาเมื่อเห็นหลานสาวที่ตนรักดุจลูกเดินโงนเงนเข้ามาในครัว

แปดปีแล้วที่พรรษศิกากลายเป็นสมาชิกในครอบครัวสุวรรณเมฆ แม้สาเหตุเริ่มต้นมาจากความสงสารที่ท่านมีต่อเด็กสาวคนหนึ่งซึ่งสูญเสียบิดาไปอย่างกะทันหัน ทว่าบัดนี้ความสงสารนั้นได้แปรเปลี่ยนมาเป็นความรักอย่างไม่มีเงื่อนไข พรรษศิกาไม่เคยร้องขออะไรแม้ท่านจะอยากให้มากก็ตาม เป็นเด็กน่ารัก อยู่ในโอวาท สมกับความเอ็นดูที่ท่านมอบให้

“ซออยากช่วยป้าเนตรค่ะ”

“ช่วงนี้งานหนักหรือลูก หรือมีเรื่องอะไรให้เครียด”

“นิดหน่อยค่ะ แต่เดี๋ยวก็ดีขึ้น” หากนับๆ ดูแล้ว สองวันมานี้เธอได้นอนไม่ถึงสิบชั่วโมงด้วยซ้ำ ปกติแล้ว ความเหนื่อยล้าจากการเข้าเวรจะทำให้หลับเป็นตายเมื่อกลับมาถึงตึกพักพยาบาล หากแต่เมื่อคืนไม่เป็นเช่นนั้น เธอนอนไม่หลับแม้จะพลิกตัวบนเตียงหลายตลบก็ตาม ฟ้าเริ่มสว่างจึงตัดสินใจจับรถประจำทางมาหาป้าเนตร

“อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม ป้าทำให้”

“ซอทำเองดีกว่าค่ะ ป้าเนตรอยากกินอะไรคะ”

“ไม่แล้วจ้ะ เรียบร้อยหมดแล้ว อีกสักพักต้นกล้ากับน้ำตาลคงมากินข้าวเที่ยงที่นี่” หญิงสูงวัยปิดเตา ก่อนจะโอบไหล่หลานสาวเอาไว้ “ป้ามีเรื่องคุยกับซอ”

“ค่ะ”

สองป้าหลานพากันมายังห้องนั่งเล่น พรรษศิกาหย่อนสะโพกตามคุณเนตรอนงค์ซึ่งนั่งลงบนโซฟาเบดตัวที่เธอใช้เป็นเตียงนอนชั่วคราวตอนมาถึงเมื่อช่วงเช้า

“ลูกๆ หลานๆ ของเพื่อนป้าที่อายุเท่าซอแต่งงานมีครอบครัวกันเกือบหมดแล้ว” ท่านเริ่มเข้าประเด็น ก่อนจะยิงเข้าเป้า “ซอมีคนที่คุยด้วยหรือยังจ๊ะ”

พยาบาลสาวกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ไม่กล้าแม้แต่สบตายามท่านถาม จะบอกได้อย่างไรว่าเธอข้ามขั้นนั้นมาไกลแล้ว...ก้าวข้ามโดยมีบรมัตถ์นำทางมา ไม่ใช่เพียงแค่พ่อที่เธอทำให้ผิดหวัง แต่หากป้าเนตรรู้ อาจผิดหวังในตัวเธอเช่นกัน

“ป้าอยากให้มีคนมาดูแลซอ”

“ป้าเนตร...”

หญิงสาวเสียงสั่น อารมณ์อ่อนไหวสั่งสมทำให้จิตใจอ่อนแอขึ้นมาดื้อๆ ยามอยู่กับคุณเนตรอนงค์ พรรษศิกากลายเป็นเด็กผู้หญิงวัยเดียวกับกณิศาไปโดยปริยาย

“ป้าเนตรไม่อยากให้ซออยู่ด้วยแล้วหรือคะ”

“โธ่เอ๊ย ! ไม่ใช่แบบนั้นลูก บ่อน้ำตาตื้นจริงๆ” คุณเนตรอนงค์ซับน้ำตาให้ “ป้าแก่แล้ว เป็นห่วงซอ อยากเห็นซอเป็นฝั่งเป็นฝา อยากให้มีคนปกป้อง”

“ซออยู่คนเดียวได้ค่ะ ไม่เห็นเป็นไรเลย”

“ผู้หญิงเรา ต่อให้แกร่งแค่ไหนก็มีบางอย่างที่ทำได้ไม่ดีเท่าผู้ชายนะลูก อย่างน้อยๆ ก็งานแบกหามอะไรพวกนั้น มีผู้ชายในบ้าน อุ่นใจกว่ามาก ดูอย่างพี่ต้นกล้ากับพี่น้ำตาลสิ” ท่านยิ้มเมื่อเอ่ยถึงลูกชายกับลูกสะใภ้ “คู่นี้ตั้งแต่แต่งกันก็มีความสุขดี แถมยังมีเจ้าสามต้นมาให้ป้าได้ชื่นใจ”

“ถ้าซอเจอคนไม่ดีล่ะคะ”

“ทำไมคิดแบบนั้นจ๊ะ”

“ไม่รู้สิคะ ซอกลัวไปหมด”

“อย่ากลัวสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ซอของป้าเป็นเด็กดี ต้องเจอแต่สิ่งดีๆ พ่อของซอที่มองอยู่ข้างบน เขาไม่ยอมปล่อยให้คนไม่ดีเข้ามาในชีวิตลูกสาวหรอก”

“แต่ซอ...”

“เพื่อนๆ พี่ต้นกล้ามีเยอะ ให้พี่เขาแนะนำให้ไหม ลูกน้องก็มีตั้งหลายคน ขยันขันแข็งกัน เอาการเอางานกันทั้งนั้น ป้าว่าซอลองคุยดูก็ไม่เสียหายนะลูก ลองศึกษากัน ถ้าซอไม่ชอบ ป้าก็ไม่ว่า” ท่านไม่เคยเห็นพรรษศิกาคุยกับผู้ชายคนไหน ไม่เคยมีแฟน คล้ายกับว่าไม่สนใจเรื่องพวกนี้ไปแล้ว

ดวงตาดำขลับมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดโฟกัส คำว่า ลูกน้องทำให้เธอนึกถึงใครคนหนึ่งที่รู้สึกดีด้วย เดิมทีคิดว่านั่นคือความรักที่ผู้หญิงจะมีให้ผู้ชายสักคน ทว่ากาลเวลาทำให้ค่อยๆ เข้าใจหัวใจตัวเองมากขึ้น ทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่คิดมาตลอด

...ไม่ใช่ความรัก หากแต่เป็นความผูกพัน ความปลาบปลื้ม

มือเรียวยกขึ้นทาบตำแหน่งหัวใจ มันเต้นในจังหวะปกติ ไม่วูบไหวเหมือนดังอดีตเมื่อครั้งตัวเธอยังเป็นเพียงเด็กสาวมัธยมปลายอีกต่อไปแล้ว หากก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพีรวัตรคือความทรงจำที่สวยงาม เขาเป็นมากกว่าพี่ชาย แต่ห่างไกลคำว่าคนรัก

“ฟังป้าอยู่หรือเปล่าจ๊ะ”

“ฟังอยู่ค่ะ”

“ดูเหม่อๆ ไม่สบายหรือลูก”

“ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ”

“ไหนป้าดูซิ” คุณเนตรอนงค์ทาบหลังมือบนหน้าผากกลม อุณหภูมิสูงกว่าปกติยืนยันได้ว่าคนที่ไม่ค่อยป่วยถูกไข้เล่นงานเข้าให้แล้ว “ตัวอุ่นๆ ป้าว่ากินข้าวเลยดีกว่า จะได้กินยา ไม่ต้องรอกินข้าวพร้อมพี่ต้นกล้ากับพี่น้ำตาลเขาหรอก”

“ซอรอได้ค่ะ” คนป่วยรั้งมือคุณเนตรอนงค์ไว้เมื่อท่านทำท่าจะลุกไปเตรียมกับข้าวให้ “ป้าเนตรคะ...”

“จ๊ะ ?” แววตาที่ส่งมาถึงท่านดูหวั่นไหวพิกล ราวกับพรรษศิกามีเรื่องบางอย่างอยู่ในใจ

“ถ้าซอทำให้ป้าเนตรผิดหวัง ป้าเนตรจะโกรธซอไหมคะ”

“ป้าเคารพการตัดสินใจของซอ ป้าเชื่อว่าทุกอย่างที่ทำ ซอไตร่ตรองดีแล้ว”

“ขอบคุณนะคะ” สองมือยกขึ้นประนมแนบอก

“อยู่เวรอีกทีวันไหนลูก”

“อีกสองวันค่ะ ซอแลกเวรไว้แล้ว”

“ดีแล้วละลูก อยู่กับป้าหลายๆ วันนะ ให้ป้าหายคิดถึงเสียหน่อย ยิ่งไม่สบายแบบนี้ป้ายิ่งไม่อยากให้ไปอยู่ตึกพักคนเดียว เกิดเป็นลมเป็นแล้งขึ้นมาละเป็นอีกเรื่อง”

พรรษศิกาจุกจนน้ำตาคลออีกระลอก เธอไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน คุณเนตรอนงค์ก็ไม่ใช่ญาติ แต่กลับดีเกินกว่านั้นเสียอีก หากไม่มีท่าน ชีวิตเธอคงเคว้งคว้างไม่น้อย

เสียงกริ่งหน้าบ้านดังสองสามครั้ง ทำลายความเงียบซึ่งครอบคลุมห้องนั่งเล่น คุณเนตรอนงค์ชะเง้อมองทางประตู ไม่ชัดนักว่าแขกที่มาเป็นใคร แต่คงไม่ใช่ลูกชายและลูกสะใภ้ เพราะหากเป็นเช่นนั้นคงเปิดประตูรั้วเข้ามาแล้ว

“ป้าไปดูเองจ้ะ”

หญิงวัยกลางคนตบหลังมือหลานเบาๆ แล้วลุกขึ้นเดินตามพื้นกรวดล้างทรายล้างมายังรั้วบ้าน จึงได้เห็นชายหนุ่มหน้าตาไม่คุ้น แต่งกายดูภูมิฐานยืนส่งยิ้มเป็นมิตรมาให้

“มาหาใครคะ”

“ผมมาหาซอครับ”

“ซอ ?” ท่านมั่นใจว่าไม่เคยเห็นเขามาก่อน จะว่าเป็นเจ้านายพรรษศิกาก็ไม่น่าใช่ จะว่าเป็นเพื่อนก็ดูห่างไกลความจริงไปกันใหญ่ หรือจะเป็นพวกมิจฉาชีพ “คุณเป็นใครคะ”

“ผมมัตถ์ เป็นแฟนซอครับ”


รูปแบบอีบุ๊กโหลดได้ที่เมพนะคะ 

ส่วนรูปเล่มสั่งได้ทางแฟนเพจหรืออีเมล worasith.dew@gmail.com ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #2150 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 09:24

    พี่มัตถ์มาแล้ว

    #2150
    0
  2. #2113 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 08:11
    อ้าวเฮ้ย พี่มัตถ์มาเหนือมาก
    #2113
    0
  3. #2111 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 08:41
    อ่านทีไร ก็อดคิดถึงหมวดพีไม่ได้ ต้องกลับไปอ่านลูกไม้ทันที เชียร์หมวดพีตอนอ่านทุกครั้ง และไม่อยากอ่านถึงบทนั้นเลยจริงๆ
    #2111
    0
  4. วันที่ 21 เมษายน 2562 / 06:14
    รอออ สนุกมากกกกก
    พระเอกปากจัดจ้าน ตามง้อเมีย 5555+
    #2110
    0
  5. #2053 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 23:36
    เตรียมกระเป๋ามาวะขนาดนี้ ถึงซอไม่ให้อยู่ด้วยก็คงไม่ไปอยู่ดีล่ะ
    #2053
    0
  6. #525 Jinny-jang (@Jinny-jang) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:50
    สนุกไงคะ ไม่มีใครจ้างมาอ่านค่ะ มาเป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วย ขอให้มั่นใจในฝีมือนะคะ ^___^
    #525
    0
  7. #524 Aomc7305 (@Aomc7305) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:46
    หลงรักลุงมัตถ์ คนหวงเมีย
    #524
    0
  8. #523 ปิ่น48 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:38
    ลุงมัตมาช่วยเมียด่วนเลย สินสอดร้อยล้านนะ
    #523
    0
  9. #522 Annsis (@Annsis) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:36
    เค้าาาาหลงรักค่ะ ไม่มีใครหลอกมา ไม่มีใครบังคับมา ความรู้สึกล้วนๆๆเลยค่าาาาา
    #522
    0