ลงหลักปักรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 955,801 Views

  • 2,172 Comments

  • 9,135 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,132

    Overall
    955,801

ตอนที่ 30 : 10 ข่าว (ฉาว) ไปไวเหมือนไฟลามทุ่ง 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    15 เม.ย. 62




“หอบอะไรมาด้วยครับคุณมัตถ์” กันธรซึ่งเพิ่งมาส่งมงกุฎมุกที่เรือนปีกไม้ และกำลังจะขับรถกระบะสี่ประตูออกไปยังโรงงานผลิตไฟฟ้าพลังงานชีวมวล เป็นต้องลงจากรถเมื่อเห็นเจ้านายหอบห่อผ้าลงมาจากรถเอสยูวี

เมื่อเช้าไม่รู้ว่ารีบไปไหนนักหนา เขากินข้าวต้มอยู่เพลินๆ ทั้งข้าวทั้งกุ้งก็แทบพุ่งเมื่อประตูห้องถูกทุบปังๆ เพราะเจ้านายมาขอกุญแจรถ จะเคาะดีๆ ก็ไม่ได้ พอได้กุญแจแล้วบึ่งออกไปทันที อาสาขับรถให้ก็ได้รับคำตอบเป็นการปัดมือส่งๆ แถมยังแจ้งพนักงานรีสอร์ทเสร็จสรรพ วานให้มาส่งคุณหนูกับเขาที่วิสโซลาร์

“มุกอยู่ไหน”

“ขึ้นห้องไปแล้วครับ เห็นบ่นว่ายังหนักๆ หัว อยากนอนต่ออีกสักหน่อย คุณมัตถ์มีอะไรหรือเปล่าครับ ผมเคาะเรียกคุณหนูให้ไหมครับ”

“ไม่ต้อง !” บรมัตถ์บอกดังลั่นจนลูกน้องอ้าปากค้าง เขายังไม่อยากให้น้องสาวรู้เรื่องระหว่างเขากับพรรษศิกาในตอนนี้

หากน้องรู้ ไม่ใช่เขาเดือดร้อน แต่คราวเคราะห์จะตกไปอยู่ที่พรรษศิกา มงกุฎมุกเกลียดพยาบาลฝังใจ และยังรับไม่ได้ที่คนในอาชีพนี้กลายมาเป็นแม่เลี้ยง เป็นภรรยาที่จดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายของพ่อ ดังนั้นหากมีพี่สะใภ้เป็นพยาบาลอีกคน ซ้ำยังได้มาแบบไม่ทันตั้งตัว น้องอาจอาละวาดจนเรือนปีกไม้ที่เขาออกแบบเองกับมือพังไม่เหลือซาก

“เอ่อ...” กันธรเกาหัวแกร็กๆ นึกไม่ออกว่าตนไปทำอะไรให้เจ้านายโกรธ

“โทษที ไม่มีอะไรหรอก นายจะทำอะไรก็ไปทำเถอะ” ชายหนุ่มเสียงค่อยลง

“ตกลงนั่นผ้าอะไรครับ เหมือนผ้าปูที่นอน”

แรงทักของกันธรพร้อมทั้งท่าทางที่จะเข้ามาช่วย ยังผลให้บรมัตถ์กอดผ้าสีขาวที่ม้วนลวกๆ เป็นก้อนกลมฟูเอาไว้แน่น

“ไม่เป็นไร”

“อ้อ ครับ” มือที่จะเข้ามารับไปช่วยถือเป็นต้องชะงักค้าง ก่อนจะลีบลงข้างลำตัว “วันนี้คุณมัตถ์เข้าโรงงานไหมครับ”

“ไม่ละ เข้าพรุ่งนี้ วันนี้จะไปตรวจทุ่งโซลาร์”

“ไปพร้อมกันไหมครับ” เขาถามเพราะทุ่งแผงโซลาร์เซลล์อันมีเนื้อที่กว่าหนึ่งร้อยไร่คือทางผ่านของโรงผลิตไฟฟ้าพลังงานชีวมวลพอดี

“ฉันขับรถไปเอง”

“ครับ เจอกันตอนเย็นครับคุณมัตถ์”

“ตอนเย็น ? จะเจอทำไม ทำงานเสร็จนายก็กลับไปนอนตีพุง กระดิกเท้าอยู่บ้านนายโน่น ไม่ต้องมาหาฉัน ป้าพวงก็ส่งข้าวส่งน้ำให้ทุกมื้ออยู่แล้วไม่ใช่หรือ”

ตอนสร้างสำนักงานวิสโซลาร์สาขานี้ นอกจากมีบ้านพักพนักงานแบ่งล็อกๆ อย่างเป็นสัดส่วนแล้ว บรมัตถ์ยังให้ผู้รับเหมาสร้างบ้านหลังกะทัดรัดชั้นเดียว ขนาดสองห้องนอนสองห้องน้ำไว้สองหลัง ห่างจากสำนักงานราวสามร้อยเมตร หลังหนึ่งคือบ้านพักสำหรับกันธร ส่วนอีกหลังเป็นบ้านพักของป้าพวงกับลุงสม สองสามีภรรยาที่เคยเป็นคนเฝ้าสวนยางพารา ก่อนมันจะแปรสภาพมาเป็นวิสโซลาร์ในทุกวันนี้

บรมัตถ์เห็นว่าลุงกับป้าไม่ได้ทำอาชีพอื่นและมีภาระต้องส่งเสียเลี้ยงดูหลานสาวกำพร้าเรียนมัธยมปลาย จึงให้ทำงานต่อกับเขา โดยป้าพวงเป็นแม่บ้าน และลุงสมคอยดูแลไร่มะเดื่อฝรั่งกับสวนรอบเรือนปีกไม้

“ไม่มาไม่ได้หรอกครับ”

“หืม ?”

“ก็ป้าพวงสิครับ ดันเผลอบอกคุณหนูไปว่าตรงสี่แยกทางเข้าวิสโซลาร์มีตลาดนัด”

“มุกก็เลยขู่ให้นายพาไปว่างั้น” ชายหนุ่มหลุดขำ กันธรตามใจมงกุฎมุกมาแต่ไหนแต่ไร อาจมากกว่าที่ปารมีตามใจด้วยซ้ำ

“ประมาณนั้นครับ” ถ้าให้ถูก ต้องใช้คำว่า อ้อนจะดีกว่า เกาะแขนเกาะไหล่ พูดเสียงหวานๆ แบบนั้น ใครจะไปใจแข็งไหว

“แล้วนายใจก็อ่อน”

“จะเหลือหรือครับ ถ้าไม่ตกลง วันนี้ผมไม่ได้ทำงานทำการแน่ๆ”

“พามุกออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างก็ดี ปิดเทอมให้อยู่แต่เรือนปีกไม้ คงหาว่าฉันขังไว้ในคุก”

“ครับ อาจจะกลับค่ำๆ หน่อยนะครับคุณมัตถ์”

“อืม ฉันอนุญาต”

“ผมไปโรงงานก่อนละครับ ขยันทำงาน เผื่อว่าปลายปีนี้คุณมัตถ์จะให้โบนัสสักหกเดือน ขอบคุณครับ” ลุ้นแทบตายกลัวว่าเจ้านายจะไม่อนุมัติเรื่องพาคุณหนูไปตลาดนัด แบบนี้ค่อยโล่งอกหน่อย

กันธรยกมือไหว้ ก่อนจะกระโจนขึ้นรถกระบะคู่ชีวิตซึ่งซื้อมาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง ไปไหนมาไหนด้วยกันตั้งแต่อยู่กรุงเทพฯ ลงมาอยู่ใต้ก็เอามาด้วย ไม่ปล่อยให้ห่างกายหรือจอดทิ้งนิ่งๆ ไว้ในโรงรถที่บ้านให้สนิมอาศัย

คนต้องจ่ายโบนัสโดยไม่ทันตั้งตัวส่ายหัว ไม่รู้เป็นเพราะเขาใช้งานหนัก หรือเจ้าตัวบ้างาน อายุเกือบสามสิบแล้วกันธรถึงยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักที ต่างจากป้องภัยที่เปลี่ยนสาวไปเปลี่ยนสาวมาหลายสิบคนแล้ว

“ฉันอยากเห็นหน้าเมียนายจริงๆ...เจ้ากัน”

แม้สองคนจะเป็นลูกน้อง หากแต่คนเป็นเจ้านายไม่คิดเช่นนั้น กลับรักเหมือนน้องชายแท้ๆ เสียมากกว่า บิดาของทั้งสองคือคนสนิทของคุณภุช เคียงบ่าเคียงไหล่ ล้มลุกคลุกคลานกันมาตั้งแต่บริษัทยังไม่ใช้ชื่อว่าวิสกรุ๊ป สองพี่น้องจึงเป็นเพื่อนเล่นรุ่นน้องของบรมัตถ์ตั้งแต่เกิด เมื่อพ่อแม่ป้องภัยและกันธรเสียชีวิตกะทันหันด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ คุณภุชกับคุณพวงหยกจึงดูแลสองพี่น้องต่อ ให้ความรักไม่ต่างจากคนในครอบครัว เอ็นดูเสมือนลูกตัวเอง

ป้องภัยและกันธรคือสองพี่น้องพ่อแม่เดียวกันที่หน้าตาและนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิง คนพี่นั้นเจ้าชู้ หว่านเสน่ห์ไปเรื่อย ส่วนคนน้องคือฤาษีจำศีลดีๆ นี่เอง หากแต่สิ่งที่สองพี่น้องมีเหมือนกันคือเอาการเอางาน และซื่อสัตย์กับวิสกรุ๊ปเหนือสิ่งอื่นใด 

รูปแบบอีบุ๊กโหลดได้ที่เมพนะคะ 

ส่วนรูปเล่มสั่งได้ทางแฟนเพจหรืออีเมล worasith.dew@gmail.com ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #2146 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 09:13

    ต้องติดตาม

    #2146
    0
  2. #378 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:47
    ใช่พ่อมัดมาช่วยซอมั้ยคะ
    #378
    0