ลงหลักปักรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 954,358 Views

  • 2,171 Comments

  • 9,136 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,689

    Overall
    954,358

ตอนที่ 22 : 7 ของขวัญแสนละมุนลิ้นและดิ้นได้ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    15 มี.ค. 62




“ตื่นแล้วหรือยายตัวแสบ ไป ! กลับบ้าน” น้องคนนี้ปล่อยให้ห่างตัวไม่ได้เลยทีเดียว พรรษศิกาคงกลับไปแล้ว มงกุฎมุกถึงได้ไร้คนห้าม เมาหัวราน้ำเช่นนี้

“อือ พี่มัตถ์ออกไป” มงกุฎมุกผลักไส หลังตื่นมาแล้วพบว่าร่างตนถูกพี่ชายเขย่าไม่คิดชีวิต อาการเมาหายไปหมดสิ้น แทนที่ด้วยอาการปวดหัวเพราะถูกจอมบงการลงไม้ลงมือ

บรมัตถ์ส่ายหน้าระอาใจ คราวนี้ยังดีหน่อยที่เมาแล้วไม่เรื้อน เขายังจำตอนน้องเมาแล้วอาละวาดหน้าห้างสรรพสินค้าได้แม่นยำนัก คราวนั้นเขาจับเครื่องบินมาจัดการแทบไม่ทัน 

“ฮึ...อะ...อ้วกกกกก”

“เฮ้ย !

มงกุฎมุกค่อยรู้สึกโล่งหัว หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เป่าลมออกจากปากอย่างผู้รอดชีวิต

“ทำอะไรของเรา !

“บอกว่าให้ออกไปๆ ก็ไม่ยอมออก เป็นไงล่ะ อ้วกมุกก็พุ่งใส่น่ะสิ”

กันธรและภูธรหน้ายู่หมือนกินยาขม สภาพบรมัตถ์ยามนี้คือกระโถนทองรองรับอาเจียนดีๆ นี่เอง สูทสีดำราคาแพงเปรอะไปด้วยคราบเหลืองๆ ขาวๆ อันมีกลิ่นเฉพาะตัว ของเหลวเคลื่อนที่ตามแรงโน้มถ่วงของโลกลงมายังกางเกง เลอะเทอะลามไปถึงเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนและเนกไท

หนุ่มเคราะห์ร้ายอ้าแขนขึ้น หลับตาลงอย่างระอาใจ พอลืมขึ้นก็เจอว่าเจ้าของคราบเหม็นๆ บนตัวเขากำลังหัวเราะคิกคักราวกับเป็นเรื่องตลกขบขัน

มันน่านัก !

“ผมว่ารีบกลับบ้านไปอาบน้ำอาบท่าก่อนดีไหมครับ แต่ถอดสูทออกก่อนเถอะครับคุณมัตถ์” กันธรเสนอ ทำใจกล้ายื่นมือออกไปรอรับ กลิ่นที่โชยมาทำเอาเขาจะอ้วกตามคุณหนูเสียแล้ว

“กว่าจะถึงบ้าน นายคงต้องทนดมกลิ่นอ้วกมุกบนรถ อ้วกมาได้ บ้าชะมัด” กระโถนเคลื่อนที่มองน้องอย่างคาดโทษ

“ก็สมควร พี่มัตถ์อยากเขย่ามุกนักนี่” หญิงสาวลุกขึ้นแล้วก้าวไปหากันธร “มุกว่ามุกควรกลับ คุกแล้ว ถึงแม้จะไม่อยากกลับก็เถอะ ปล่อยพี่มัตถ์ไว้นี่แหละ คุณกันพามุกกลับเลยได้ไหม”

“เอ่อ...” ลูกน้องมองหน้าเจ้านายกับน้องเจ้านายสลับกัน ทว่าสายตาเขียวๆ ของมงกุฎมุกกลับมีพลังมากกว่าเป็นทวีคูณ “ครับคุณหนู”

“คุณมัตถ์จะล้างเนื้อล้างตัวก่อนไหมครับ หรือถ้าไม่อยากขับรถกลับจะประเดิมพักที่รีสอร์ทคืนนี้ก็ได้ครับ นี่ก็ดึกมากแล้ว”

นักธุรกิจหนุ่มลองตรองดูแล้ว ไม่มีข้อดีหากกลับในสภาพนี้ ซ้ำยังต้องขับรถข้ามอำเภอโดยที่รถทั้งคันกรุ่นไปด้วยกลิ่นอาเจียน พักที่นี่สักคืนก็ไม่เห็นว่ามีข้อเสียอะไร บรรยากาศยามเช้าของรีสอร์ทติดทะเลแห่งนี้คงสวยไม่หยอก อย่างน้อยๆ น่าจะพอทำให้น้องสาวจอมแสบอารมณ์ดีขึ้นมาได้บ้างละ

 

ประตูห้องสวีทเปิดออกเมื่อผู้ใช้กดรหัสถูกทั้งสี่หลัก ร่างสูงก้าวเข้ามาในห้องซึ่งเย็นฉ่ำจากการทำงานของเครื่องปรับอากาศ บรมัตถ์ไม่ได้ใส่ใจมากนัก คิดไปว่าภูธรคงให้พนักงานคนใดคนหนึ่งมาเตรียมห้องนี้ไว้ให้ตอนเขาพามงกุฎมุกไปส่งยังห้องพักอีกห้องหนึ่ง สิ่งที่ชายหนุ่มสนใจตอนนี้มีเพียงทำความสะอาดร่างกายและจัดการกับเสื้อผ้าที่ใส่อยู่เท่านั้น

มือหนาเกือบกดสวิซต์เปิดไฟให้ความสว่างภายในห้อง ทว่าคำพูดก่อนที่ภูธรจะแยกตัวไปก็ทำให้ฉุกคิด แล้วลดมือลงตามเดิม

เด็กๆ คงเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ห้องสวีทมีหลายห้องครับ แต่ห้องนี้บรรยากาศดีที่สุดทั้งตอนกลางวันและกลางคืน พักตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจนะครับคุณมัตถ์ คิดเสียว่าเป็นของขวัญตอบแทนที่คุณมัตถ์ให้โอกาสผมร่วมงานกับวิสโซลาร์ก็แล้วกันครับ ส่วนของขวัญที่พิเศษกว่านั้น...

ภูธรเว้นจังหวะพูดนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดต่ออย่างภูมิใจนำเสนอเต็มที่

ผมว่าไปลุ้นเอาเองที่ห้องพักดีกว่าครับ รับรองว่าเป็นของขวัญจากธรรมชาติที่คุณมัตถ์ต้องชอบ และเพื่อให้ได้อรรถรสมากขึ้น...ลองไม่เปิดไฟกลางห้องดูนะครับ

บรมัตถ์หัวเราะในลำคอ เขาทำตามที่ภูธรบอกแบบไม่มีบิดพลิ้ว ไม่มีซิกแซกไปทางไหน ราวกับเด็กน้อยฟังคำสั่งคุณครูอย่างเคร่งครัด เพราะกลัวว่าจะถูกลงโทษโดยการยืนกระต่ายขาเดียวคาบไม้บรรทัดหน้าห้องเรียน

ชายหนุ่มตรงเข้าห้องน้ำโดยได้แสงสว่างจากไฟกิ่งสีส้มนวล ชำระล้างเอาคราบที่น้องสาวทำไว้ออกไป ก่อนจะนำเสื้อผ้าเปื้อนใส่ตะกร้าแล้ววางไว้หน้าห้องตามที่ภูธรบอกว่าจะมีพนักงานมารับไปซักรีดให้ ร่างซึ่งมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันเอวสอบเพียงผืนเดียว สาวเท้าไปยังเตียงสี่เสากลางห้อง มือหนาตลบผ้าห่มขึ้น ทว่ากลับชะงักค้างไว้อย่างนั้นเมื่อพบว่าเตียงหลังนี้มีเจ้าของแล้ว

“ผู้หญิง...”

แสงจันทร์ส่องผ่านกระจกเข้ามากระทบจนเห็นเงาส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างที่นอนบนเตียงชัดเจน บรมัตถ์ห่มผ้ากลับให้ตามเดิม ก่อนจะหมุนตัวเตรียมออกจากห้อง

ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ !

“อือ...”

เสียงอืออาดังขึ้นหลังการนอนหลับอันแสนสบายถูกรบกวน ทว่ามันกลับทำให้อีกคนหยุดการกระทำทุกอย่าง คิดไปอีกทางว่าเสียงนั้นไม่ได้เกิดจากการถูกรบกวน แต่มันคือสัญญาณให้เขาปฏิบัติภารกิจบางอย่าง

เด็กๆ เตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อย

บรรยากาศดีทั้งกลางวันกลางคืน

ของขวัญจากธรรมชาติ

เพื่อให้ได้อรรถรส...ไม่เปิดไฟกลางห้อง

“เตรียมสาวไว้ให้ผมก็ไม่บอกกันตรงๆ นะคุณหนึ่ง ของขวัญ...ดิ้นได้เสียด้วย” ถึงว่าละ เมื่อช่วงหัวค่ำภูธรถึงคะยั้นคะยอให้เขาใช้สิทธิ์พักฟรีในคืนนี้

นักธุรกิจหนุ่มชินเสียแล้ว ไม่ใช่ครั้งแรกที่บนเตียงในห้องพักมีสาวนอนรอ ทุกครั้งที่เขาติดต่องานและจำเป็นต้องพักในถิ่นของคู่ค้า ฝ่ายนั้นก็มักเตรียมหมอนข้างมีชีวิตไว้ให้เขาคลายเหงายามค่ำคืนราวกับเป็นธรรมเนียมไปเสียแล้ว...ภูธรคงคิดอย่างนี้เช่นกัน

บรมัตถ์เดินกลับมายังเตียง มองใบหน้าหญิงสาวบนหมอน หากแต่เห็นไม่ชัดนักด้วยแสงสว่างไม่เพียงพอ ภูธรเสนอว่าไม่ควรเปิดไฟกลางห้อง คงอยากให้เขาลิ้มรสความแปลกใหม่ในแบบที่ไม่เคยลองกระมัง ของขวัญ จากภูธรก็คงอยากเล่นเกมกับเขาเช่นกัน ถึงได้นอนนิ่งทำทีเป็นกำลังหลับ

เดี๋ยวก็รู้ว่าจะนิ่งได้สักกี่น้ำ

ผ้าเช็ดตัวถูกปลดออกให้ตกลงไปกองกับพื้น กายเปลือยเปล่าทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง บรมัตถ์เลื่อนหน้าเข้าใกล้ของขวัญมากขึ้นเรื่อยๆ จนระยะห่างเหลือไม่ถึงคืบ ทว่าใบหน้าของใครอีกคนกลับวาบขึ้นในหัว กลิ่นส้มอ่อนๆ วนเวียนอยู่ใกล้ปลายจมูก

พรรษศิกาเป็นวิญญาณหรืออย่างไร ถึงได้ตามหลอกหลอนเขาแม้กระทั่งช่วงเวลาแห่งการปลดปล่อย

บรมัตถ์นิ่งอยู่อย่างนั้นพักหนึ่ง ก่อนจะก้มลงอีกครั้ง ค่อยๆ แตะปลายจมูกเข้ากับแก้มนุ่มที่ไม่รู้ว่าเป็นน้ำหอมกลิ่นส้ม หรือเป็นกลิ่นที่เกิดจากความคิดเขา จากปลายจมูกเปลี่ยนมาเป็นริมฝีปากที่บรรจงไล้ไปทั่วใบหน้าและลำคอระหง ก่อนจะวกมาจนจรดเข้ากับกลีบปากบางกลิ่นเดียวกับแก้ม ยิ่งภาพพรรษศิกาในหัวชัดมากขึ้นเท่าไร เขาก็อยากลองของมากขึ้นเท่านั้น

...ให้รู้กันไปว่าของขวัญที่เขากำลังจูบอยู่ตอนนี้จะกระชากภาพพยาบาลพิเศษของน้องสาวออกไปไม่ได้

“อือ”

คนใต้ร่างเริ่มดิ้นจากการถูกรุกราน ปากเล็กเผยอออก นั่นเป็นช่องว่างให้บรมัตถ์ส่งลิ้นเข้าไปเสาะหาความหอมหวาน และก็ค้นพบข้อเท็จจริงว่า...

ริมฝีปากอาจมีกลิ่นส้มก็จริง แต่ยังไม่ละมุนลิ้นเท่ารสส้มจากลิ้นนุ่มๆ นี้

ในเมื่อของขวัญที่ทั้งละมุนลิ้นและดิ้นได้อยู่ใกล้ตัว จะเป็นไรไปหากจะลองแกะออกดูว่าด้านในจะถูกใจเขาหรือเปล่า...

-------------------------------------------------------------

รูปแบบอีบุ๊กโหลดได้ที่เมพนะคะ 

ส่วนรูปเล่มสั่งได้ทางแฟนเพจหรืออีเมล worasith.dew@gmail.com ค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2138 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 08:42

    ไหง เป็นงั้นล่ะ

    #2138
    0
  2. #2104 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 19:44
    อ้าวอีหนึ่งแกโดนตบแน่
    #2104
    0
  3. #2041 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 12:20
    คุ๋คุณกันกับน้องมุกจะลุ้นขึ้นไหมนะ
    #2041
    0
  4. #207 Bowjung (@thegrift) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 22:07
    เกาะเพดานก็ดะ
    #207
    0
  5. #206 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 21:59
    ขอข้างโคมไฟก็ด้ายยยยยย กิกิ
    #206
    0