MARKBAM | SAVAGE

ตอนที่ 8 : มาร์คสายเถื่อน : EP.O7 Night Race 15O%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    25 ม.ค. 60



EP.O7


สาวฟันกระต่ายผมม้าบาง ยกข้อมือขึ้นดูเวลาจากนาฬิกาสายหนัง หลังจากเลิกคลาสแล้วเธอมักจะอาศัยรถน้องชายกลับเพราะขับรถเองไม่เป็น แต่วันนี้น้องชายตัวดีไม่ได้มาเรียน ไม่รู้เมื่อคืนไปฟัดกับหมาที่ไหนคุณนายคิมด่าบ้านแตกเลยล่ะ

ดังนั้นเธอจึงต้องมารอรถวนออกจากมหาวิทยาลัยและไปต่อรถที่ป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัยอีกที แต่ในขณะที่คิดอะไรเพลินๆ เสียงแตรรถก็ดังไล่หลังจนเธอสะดุ้ง

"นายอน!"  เสียงคุ้นหูตะโกนเรียก เจ้าของชื่อหันกลับไปมองก็พบเข้ากับร่างสูงเพรียวที่เป็นคนบีบแตรใส่เมื่อกี้เลื่อนกระจกลงเรียกเธอ


อ่า ยัยเด็กปีหนึ่งนั่นน่ะ
  

"ขึ้นมาสิ" 

นายอนพยักหน้ารับก่อนจะขึ้นมานั่งเบาะข้างคนขับ ให้ตายเถอะรถเท่เป็นบ้า มองจากข้างนอกคงไม่มีใครคิดว่าเป็นผู้หญิงขับหรอก


"ดีจัง น้องเธอไม่ได้มารับ"  มินะเอ่ยขึ้นเสียงเรียบๆตามฉบับของเธอ หลายคนคงไม่เข้าใจ มินะเด็กปีหนึ่งไม่เห็นเรียกนายอนว่าพี่เลยทั้งที่อยู่ตั้งปีสี่แล้ว

"ดีตรงไหนเล่า ลำบากจะตาย"

"ก็ให้ฉันไปส่งแล้วลำบากตรงไหน"

"ค่าๆ ตามใจคุณมินะเลย"

"หึ"  มินะหัวเราะพลางยืนมือข้างหนึ่งผลักหัวคนข้างอย่างนึกเอ็นดู แต่ก็ได้เสียงบ่นแถมกลับมา

"อย่าเล่นหัวพี่ดิ"

"ไม่ได้เล่นหัวพี่"

"..."

"เล่นหัวแฟน"

"ตามสบายเล้ย!" 


ทั้งคู่ตกลงกันจะแวะกินข้าวก่อนกลับ       ที่ร้านอาหารในห้างสรรพสินค้าใกล้ๆกับมหาวิทยาลัย


"ไม่ได้เจอตั้งหลายวันมีหนุ่มที่ไหนมาวอแวด้วยหรือเปล่า?"  สาวญี่ปุ่นเท้าคางมองคนตรงหน้าที่เริ่มยัดอาหารเข้าปากแล้ว

"ไม่มีหนิ"


มินะนี่จริงๆเลย ตัวเองสวยกว่าน่ารักกว่าตั้งเยอะ ไปไหนก็มีแต่คนมองตาม เธอสิที่ควรจะถามมากกว่า


"หวงรู้มั้ยคะ?"


แหมะ! ทีนี้พูดเพราะนะ


"เออ รู้แล้วหน่า"  หวงเหมือนกันนั่นแหละ โอ้ยย จ้องอะไรนักหนา ไม่กินหรือไงสั่งมาเต็มโต๊ะรวยนักหรอ

"อ้าว พี่นายอน"  เสียงทุ้มเอ่ยเรียกสาวฟันกระต่าย ทั้งนายอนและมินะเงยหน้าขึ้นกับโต๊ะก็พบเข้ากับร่างสูงผมสีบลอนด์  "ไง มินะ"

"มาร์ค บังเอิญจังเลยอ่ะมากินร้านนี้เหมือนกันเหรอ"  นายอนทักทายกลับไปอย่างสนิทสนม มินะได้แต่มองทั้งคู่เงียบๆ

"ใช่ แต่กินเรียบร้อยละ ว่าแต่ชีทของพี่ที่ส่งมาดูไม่ค่อยชัดนะถ้าไงขอต้นฉบับหน่อยได้ป่ะ"

"มีค่าจ้างมั้ยเนี่ย"

"มีแน่นอน วันไหนเอาติดมาก็บอกด้วยเดี๋ยวไปเอาที่คณะ"

"โอเค"

"ไปละ"


มาร์คกล่าวลาพี่สาวปีสี่และหันมายิ้มหยันให้มินะ สาวญี่ปุ่นจ้องร่างสูงแทบจะกินหัวคนพี่แทนอาหารบนโต๊ะแต่มาร์คที่ไม่รู้สึกทุกข์ร้อนกลับโบกมือให้นายอนและยักคิ้วให้มินะไปหนึ่งที

ขายาวเดินทอดน่องออกมาจากร้านอาหารแล้วเดินไปที่ร้านหนังสือ แบมแบมที่ยืนรออยู่ครู่หนึ่งเงยหน้าถามหลังจากเก็บโทรศัพท์มือถือลงไปแล้ว


"เข้าห้องน้ำนาน"  แบมแบมบ่นอย่างไม่ใส่ใจมากนัก

"เจอมินะ"

"อ่อ..."


แม้จะยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าถึงมาร์คไม่มีเรียนแต่ไอ่การที่มานั่งเฝ้าเขารอเลิกเรียนตั้งแต่บ่ายยันสี่โมงเย็นเนี่ยมันจำเป็นไหมล่ะ ว่างขนาดไหนถึงจะทำได้

เจ้าตัวน่ะให้เหตุผลว่าแบมแบมดูเหมือนมีไข้รุมๆกลับเองไม่ได้หรอกต้องมารับกลับเท่านั้น แต่แบมแบมดันต้องมาแวะซื้อหนังสือเนี่ยไม่ได้สนใจคนหล่อที่ใบหน้าฟกช้ำเอาเสียเลย แต่ก็ว่าล่ะนะใครใช้ให้ตามมา

เมื่อสักครู่แบมแบมเลือกหนังสืออยู่ในร้านมาเป็นชั่วโมงซึ่งตอนที่มาร์คออกไปเข้าห้องน้ำก็เห็นมินนะและนานอนอยู่ในร้านอาหารจึงแกล้งเข้าไปทัก หลังจากนั้นกลับมาที่ร้านหนังสือแบมแบมก็ซื้อเสร็จพอดี


"จะแวะกินข้าวเลยมั้ย"  แบมแบมที่เดินตามหลังมาร์คเนื่องจากเดินไม่ทันสะกิดไหล่กว้างแล้วถามขึ้น ร่างสูงหันกลับมาช้าๆมองคนข้างหลังพักหนึ่งก่อนจะตอบกลับมา

"ทำกินเองดีกว่า" 

"งั้นต้องไปซื้อของมาทำนะ"

"อืม"  มาร์คพยักหน้ารับแบมแบมจึงเป็นฝ่ายนำหน้าไปซื้อวัตถุดิบ





เมื่อทำกินกันแค่สองคนดังนั้นแบมแบมจึงไม่อยากเปลืองงบมากนักเลยไม่ได้ซื้ออะไรมาเยอะแยะเท่าไรเพราะเมนูวันนี้เป็นสปาเกตตี้


แบมแบมต้มสปาร์เกตตี้ระหว่างรอเดือดก็หันไปผัดซอสท่าทางคล่องแคล่ว ส่วนมาร์คนั่งเท้าคางมองร่างบางเคลื่อนไหวร่างกายในการทำอาหารอยู่อย่างนั้น

เมื่อทำเสร็จแล้วบนโต๊ะกินข้าวมีจานอยู่สองจานเมนูเดียวกันฝีมือโดยแบมแบม


"แดกไรของมึง เลอะเทอะ"  มาร์ครู้สึกว่าซอสจากเส้นสปาเก็ตตี้แบมแยมมันกระเด็นไปรอบจานแล้ว

"ก็ไม่ได้กินบ่อยหนิมันก็ม้วนไม่ถนัด"

"..."

"แล้วเส้นมันก็ยาวด้วยอ่ะ"  แบมแบมพยายามดูดเส้น สปาเก็ตตี้เส้นยาวที่ว่าขึ้นมาจากจาน


มาร์คใช้ส้อมพันปลายเส้นที่แบมแบมคาบอยู่ขึ้นมาคาบไว้ ร่างบางตัวแข็งทื่อเมื่อมาร์คลุกจากเก้าอี้โน้มตัวข้ามโตะมายังแบมแบมที่นั่งอยู่ตรงข้าม ร่างสูงจ้องลึกลงมานัยน์ตากลมและริมฝีปากอีกฝ่ายที่ค่อยๆเล็มเข้ามาจนระยะห่างของริมฝีปากเหลือไม่ถึงสามเซนติเมตรและปลายจมูกที่แตะกันนั้นต่างฝ่ายต่างรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆในระยะประชิด

ทั้งคู่ยังสบตากันอยู่ราวกลับถูกสะกดยังไม่มีใครเลี่ยงสายตาก่อนจนกระทั่งฟันขาวของมาร์คตัดเส้นสปาเก็ตตี้ออกและกลับมานั่งเก้าอี้ตัวเองเช่นเดิม


"แบบนี้.."

"..."

"กินถนัดขึ้นหรือยัง"









แบมแบมไม่ตอบอะไรร่างสูงในขณะนั้นก็มีเสียงมาจากตรงประตูห้องและดูเหมือว่าจะมีคนมาหาแบมแบมจึงลุกขึ้นและเดินออกจากห้องครัวไป

มาร์คเองก็ไม่ได้กินต่อเพราะไม่ได้หิว ทว่าเสียงของบุคคลที่คุ้นหูและไม่อยากได้ยินที่สุดดังขึ้นที่หน้าห้อง มาร์คลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะก้าวเดินไปทางต้นเสียง


"มึง!"  ยูคยอมที่ยืนอยู่หน้าประตูชี้หน้าอีกคนซึ่งมีรอยฟกช้ำไม่ต่างกับตัวเอง

"มึงมาทำไม"  มาร์คตวัดเสียงห้วนพลางดึงแขนแบมแบมออกมา

"ยูคยอมกลับไปก่อน"  แบมแบมพยายามบอกให้อีกฝ่ายเลี่ยงที่จะไม่ต้องทะเลาะกันอีกหนแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล

"ไม่กลับเรามีเรื่องจะคุย"

"คุยห่าไรนักหนาเขาไล่แล้วก็กลับดิวะ"

"แล้วมึงเสือกไรเป็นพ่อแบมเหรอ"

"ก็ไม่ใช่พ่อแล้วจะทำไม กูกับมันก็รู้จักกันมาทั้งชีวิตไม่เหมือนมึง"

"รู้จักกันมากกว่ากูแล้วไง ก็แค่เพื่อนปะวะ!"


แบมแบมแทบจะทึ้งผมกับสถานการณ์ขืนยังมายืนด่าใส่่กันอยู่หน้าห้องแบบนี้มีหวังข้างห้องได้ออกมาว่าแน่


"ค่อยคุยได้มั้ยกลับไปก่อน"  แบมแบมบอกกับยูคยอมมือข้างหนึ่งดึงมาร์คออกมาและพยายามดันประตูปิด

"อย่าปิดนะแบม"  ยูคยอมยันประตูไว้แต่ถูกมาร์คผลักออกแล้วกระชากประตูปิดใส่แรงๆ

"ขอโทษนะ"


....


"แต่กลับไปก่อนเถอะ"


ปึง


"เราก็แค่อยากขอโทษปะวะ"  เสียงของด้านนอกที่ลอดผ่านเข้ามาให้ได้ยิน แบมชะงักก้มหน้า เมื่อคนรักกลับมาอยู่ตรงหน้ามันทำให้เขาเพิ่งนึกได้ว่าลืมยูคยอมไปตลอดระยะเวลาที่อยู่กลับมาร์ค ยูคยอมก็บาดเจ็บมาจากการทะเลาะวิวาทครั้งนั้นเหมือนกัน


"ยูค..."


มาร์คออกมายืนสูบบุหรี่ตรงระเบียงพลางทอดสายตามองแผ่นหลังบางที่ยืนแนบใบหูกับบานประตูคอยฟังความเคลื่อนด้านนอกเงียบๆ

เพล้ง

มือหนาปัดกระถางเล็กๆสำหรับเขี่ยบุหรี่ที่วางอยู่ตกลงพื้นเสียงกระเบื้องที่แตกจนดังไปถึงข้างในจนแบมแบมต้องหันกลับมา

จริงๆแล้วแบมแบมไม่ค่อยสูบบุหรี่แต่เพราะมาร์คมักจะมาที่นี่บ่อยๆและสูบบุหรี่ประจำฉะนั้นก็เลยมีที่เขี่ยบุหรี่อยู่ตรงระเบียง

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"  แบมแบมวิ่งมาดูมาร์คที่ไม่ได้ขยับไหวติงใดๆโดยมีเศษกระเบื้องกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น

มาร์คคว้าไหล่เล็กดึงเข้ามาหาตนโดยไม่สนว่าเท้าอีกคนตะเหยีบเศษกระเบื้องเข้า แบมแบมร้องออกมาด้วยความปวดแสบเมื่อเท้าเหยียบกับเศษกระเบื้องก่อนจะถูกอีกฝ่ายผลักให้ถอยไปพิงราวกั้นและเท้าแขนลงมากักร่างบางไว้


"ด...เดี๋ยวกูตกนะ"

"ตกลงไปข้างล่างน่ะเหรอ?"

"..."

"ก็แค่ตายไง"

"มึงถอยออกไปก่อน กูขอล่ะ"  ราวมันสูงแค่เอวเองนะ!

"แต่กูไม่อยากปล่อย พอปล่อยมึงก็จะไปยืนอาลัยอาวรหน้าประตูใช่มั้ย"

"มาร์ค...."

"อะไรที่กูบอกว่าไม่ดีก็ไม่ดีนั่นแหละ กูดูออกมึงแม่งมองไม่เห็นความชั่วมันหรอกว่ะ ในเมื่อเพื่อนกับแฟนไม่ถูกกันคงคบกันรอดดิ?"

"...."

"..."

"แล้วมึงคบกับใครกูเคยไปห้ามมั้ย"  แบมแบมเงยหน้าขึ้นสบตากับร่างสูงสั่นๆ

"..."

"กูไม่เคยห้ามเวลามึงจะคบกับใครไม่ว่าคนนั้นจะดูแล้วดีหรือไม่ดี มึงก็ไม่เคยให้เพื่อนอย่างกูมาก้าวก่ายเรื่องนั้นของมีงอยู่แล้ว"

"..."


"มึงทำแบบนี้กูก็อึดอัดนะ"


แบมแบมดันอกร่างสูงออกแล้วเดินกลับเข้าไปข้างในด้วยท่าทางเก้ๆกังๆเพราะเพิ่งได้แผลที่เท้ามาสดๆร้อนๆ

"โธ่เว้ย!"  

ร่างสูงสบถอย่างหัวเสียก่อนจะยืนหันหลังให้อีกคนที่เดินหนีเข้าห้องนอนไป




หลายวันต่อมา
หลายเดือนที่มาร์คไม่ได้มาเยี่ยมเยือนกับสนามแข่งรถที่จัดกันค่อนข้างบ่อย ถ้าไม่ค่อยเครียดหรือไม่สบอารมณ์เรื่องอะไรเขาก็มักจะมาระบายลงในสนามแข่ง ร่างสูงพารถคู่ใจที่มักใช้ในสนามอย่าง Lambroghini Gallardo ตัวรถสีดำแต่งล้อนิดหน่อย คันนี้ใช้เพื่อแข่งโดยเฉพาะ มาร์ครู้สึกว่าใช้คันนี้จะแข่งชนะทุกครั้ง จึงไม่นำออกมาใช้บ่อยนักปกติไปไหนมาไหนจะใช้พอร์ชเสียมากกว่า

สนามนี้มันเถื่อนจัดเฉพาะกลางคืน รายได้ก็มาจากเก็บค่าคนเข้าชมและมีเปิดให้วางเงินพนันอีกทั้งยังมีสารเสพติด คงไม่ต้องบอกว่ามาร์คขับหนีรถตำรวจในระหว่างแข่งมากี่หนแล้ว แต่ถึงกระนั้นถ้าทางตำรวจไม่ได้สินบนที่มีการแบ่งเปอร์เซนต์รายได้ทุกเดือนป่านนี่สนามถูกปิดไปนานแล้วล่ะจ่ะ

"ไง กว่าจะโผล่มาได้ฝีมือตกไปถึงไหนแล้วล่ะ" คำทักทายของชยอนูเพื่อนในวงการนักซิ่ง มาร์คยกนิ้วกลางกลับไปแทนคำตอบ
ผู้คนที่ยืนอยู่ตรงด้านข้างมายืนรวมกันเพื่อเชียร์คนที่จะลงแข่ง รอบนี้เป็นมาร์คแน่นอนโดยไม่ต้องสงสัย และรอบนี้จะต้องแข่งกับคนที่ท้ามาอีกหนึ่งคน ดังนั้นแล้วคืนนี้จะมีรถแล่นอยู่บนท้องถนนเพียงสองคันเท่านั้น
"ชนะรอบนี้ได้อะไร" มาร์คถามหาของรางวัลสำหรับเดิมพันครั้งนี้ระหว่างรอคู่แข่งที่ยังไม่มาเสียที "ค่าซ่อมรถไง" ชยอนูตอบอย่างขอไปทีแต่ไอ้เงินที่ว่านั่นมันก็มีจำนวนมากเลยทีเดียวล่ะ แต่เรียกว่าค่าซ่อมรถ มาร์คที่เอาแต่จ้องกดดันเลยต้องยอมบอกลายละเอียดที่เหลือ "ผู้หญิง...คนนู้นนนนน"
มาร์คมองตามปลายนิ้วของเพื่อนที่ชี้ไปข้างหน้าพบเข้ากับหญิงสาวหน้าตาโครตจะคุ้นยืนอยู่ตรงกึ่งกลางถนนก่อนจะวิ่งเข้ามาทักมาร์คที่นั่งหน้าเหวี่ยงอยู่บนรถ
"มาร์ค! ต้องชนะให้ได้นะเพราะเราอยากไปกับมาร์คที่สุดแหละ!"
เจนนี่ คิม

อีกแล้วเหรอวะ!!? เธอมาได้ยังไงใครพามาเนี่ย
ผู้หญิงผมยาวสีน้ำตาลเข้มที่ชื่อเจนนี่ใส่เสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงยีนส์ขาสั้นและรองเท้าหนังสีดำหุ้มส้นประดับด้วยโชคเกอร์บนคอระหงส์ซึ่งเขายอมรับว่ามันดูดีมากกว่าตอนที่เจอมหาวิทยาลัยและเธอมักจะตามมาวอแวด้วยบ่อยๆ เจนนี่ยื่นหน้าเข้ามาหอมแก้มร่างสูงแล้วหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ ส่วนคนที่เพิ่งโดนหอมไปหันมามองเพื่อนตัวดีตาขวาง ถึงจะไม่ค่อยอยากได้ 'ของ' รอบนี้เท่าไรแต่จะให้มาแพ้เพราะเรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่อง อีกอย่างถึงได้เจนนี่มาก็คงไม่เสียหายอะไรมากนักดีซะอีกเขาจะได้สนองความต้องการให้เจ้าหล่อน เห็นตามตื้อนัก อีกทางก็ช่วยเจ้าหล่อนไม่ให้คนแปลกหน้าหิ้วกลับไปคืนนี้แต่เป็นเขาแทนก็ฟังดูเข้าท่าเพราะอย่างน้อยก็คุ้นหน้าค่าตากันถูกไหม ก็แค่คืนเดียว

"โด๊ปก่อนแข่งสักหน่อยมั้ย" เพื่อนคนหนึ่งยื่นวัตถุคุ้นตามาตรงหน้า

"ก็ดีว่ะ"


มาร์คพยักหน้ารับก่อนจะรับบ้องแก้วมาจากมือเพื่อนเพื่อสูบสารเมทแอมเฟตามีนหรือที่เรียกกันทั่วไปว่าไอซ์นั่นเอง

ร่างสูงรนไฟให้สารระเหยเป็นควันและเลื่อนนิ้วลงมาปิดรูระบายด้านล่างอย่างไม่นึกปวดแสบร้อนกับการเผาไหม้ไอซ์ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะครอบตอนบนของบ้องเพื่อดูดสูบไอซ์เข้าปอดจนกว่าจะพอใจ
ไม่นานนักรถคู่แข่งก็มาจอดเทียบข้างๆ รถคู่แข่งจัดว่าแต่งรถมาเต็มที่มากโดยเฉพาะไซเรนตำรวจบนหลังคา อีกฝ่ายลดกระจกลงนั่นทำให้มาร์คแทบจะอยากเอาระเบิดไปติดใต้ท้องรถมัน
"ไม่คิดว่าจะเป็นมึงนะเนี่ย ว้าว"

ยูคยอมแอบประหลาดใจเล็กน้อยว่จะเป็นมาร์คเซียนของที่นี่ ทีแรกก็ได้ยินมาจากเพื่อนเลยท้าแข่งสักหน่อยเพราะเขาก็ชนะมาหลายคน (ที่ไม่ใช่สนามนี้) และยึดรถได้หลายคันเลยทีเดียว ที่มาแข่งที่นี่เพราะถูกใจกับกฎน่ะสิ แล้วยิ่งเป็นมาร์คต้วนด้วยแล้วคงน่าสนุกปนสะใจพิลึกดีเลยทีเดียว


"หึ ไม่กลัวตายเลยสินะ" มาร์คแค่นยิ้มให้อีกฝ่ายก่อนจะมีเสียงเพื่อนที่เป็นกรรมการตะโกนไล่หลัง

ไอ้ยูคยอม
ไม่ยักรู้ว่าคิมยูคยอมจะมาท้าแข่งในสนามเถื่อนแบบนี้


"เอ้า ทุกตัวพร้อมกันยังวะครับจะรอให้ถึงพรุ่งนี้เหรอ"


และหลังจากทุกอย่างพร้อม เจนนี่เดินมาหยุดกึ่งกลางระหว่างรถสองคัน มาร์คจดจ่อสายตาไปที่ร่างของผู้หญิงตรงหน้าที่ถือปืนพกพาอยู่หนึ่งกระบอก เธอหันปากกระบอกขึ้นเหนือฟ้าก่อนจะปล่อยลูกกระสุนขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศเป็นสัญญาณการออกตัวของรถทั้งสอง ปกติแล้วจะมีกรรมการประจำสนามทำหน้าที่ยิงปืนขึ้นฟ้า และเจนนี่ที่ทำหน้าที่นี้นั่นหมายความว่าตัวเด่นในค่ำคืนนี้คือเจนนี่ยังไงล่ะ


บื๊นนน

ปัง!
ไอ้เหี้ย โกงนี่หว่า!

รถของยูคยอมพุ่งตัวออกไปก่อนจะได้ยินเสียงปืนซะอีก!

แต่ออกเร็วกว่าก็ไม่ได้ช่วยอะไรอยู่ดีล่ะนะ
มาร์คเหยียบคันเร่งออกตัวกระชากรถไปข้างหน้าด้วยความเร็วสุดเพื่อให้ทันรถข้างหน้า สนามแข่งจัดขี้นที่ถนนย่านชานเมืองซึ่งถูกเคลียร์พื้นที่ไว้ทุกคืนก่อนแข่ง เส้นทางมีทั้งหมดสิบห้าโค้ง ไม่ว่าจะโค้งแคบกว้างหักศอก เส้นทางระยะประมาณห้ากิโลเมตรต่อรอบ ความสนุกของการแข่งไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ว่าใครถึงเส้นชัยก่อน... มาร์คเบียดรถของยูคยอมให้ไถลออกนอกเลน ยูคยอมเหยียบเร่งเครื่องให้หลุดจากรถอีกฝ่ายก่อนจะดริฟท์ซ้ายเมื่อถึงบริเวณทางโค้งหักศอก ส่วนแลมโบกินีของมาร์คก็เหยียบตามมาติดๆ มาร์คปาดเข้าข้างหน้าทว่าอีกฝ่ายหักหลบและไปต่อ ถึงโค้งอีกโค้งตรงหน้ามาร์คเป็นฝ่ายมานำโดยที่ยูคยอมขับชนเข้าท้ายรถแล้วเบียดไปอีกทางหวังให้เสียหลักแต่มาร์คพยายามประครองรถให้มั่นคงแล้วเบียดกลับจนเกิดประกายไฟเสียดสีเป็นระยะ


ใครจะเป็นผู้ชนะไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ว่าใครจะถึงเส้นชัยก่อน.. เพราะกฎของทีนี่คือการขับไล่บี้ให้เละกันไปข้างหนึ่ง การแข่งขันจะยุติลงเมื่อมีคนถูกหามส่งโรงพยาบาลนั่นหมายความว่าเป็นผู้แพ้ ดังนั้นคนที่ชนะทำให้คู่แข่งแพ้นั่นก็จะต้องทำให้

ยับทั้งคนและรถ









ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใครการแข่งขันยังคงดำเนินไปอย่างดุเดือด แม้ท้องฟ้าจะมืดปกคลุมไปทั่วสนามแข่งก็ตาม ไม่ได้ทำให้พวกเขากลัวอันตรายของสนามเลยสักนิด  ทั้งคู่วนมาเป็นรอบที่สอง และอย่างที่รู้กันดีว่าไม่จำกัดว่าจะต้องเข้าเส้นชัยกี่รอบเพราะเกมจะยุติก็ต่อเมื่อมีรถคันใดคันหนึ่งหยุดวิ่งลง

มาร์คดริฟท์ขวาเข้าโค้งตรงหน้าจนเกิดรอยไหม้ของยางบนถนนที่ครูดกับถนนเป็นทางยาว และรอบนี้ยูคยอมก็กลับมาไล่ชนสกัดเขาอย่างบ้าคลั่งเป็นการแก้แค้นเมื่อรอบที่แล้ว


"ชิท!"


มาร์คสบถออกมาเสียงดังเมื่อไม่สามารถเล่นอีกฝ่ายได้ ในขณะที่รถยูคยอมขับขึ้นมมาขนานกับตน มาร์คเหลือบมองคู่แข่งที่หันมายกคิ้วให้อย่างยียวน 

แต่ดูเหมือนวันนี้อารมณ์มาร์คไม่ค่อยคงที่นักเพราะเขาหงุดหงิดและอารมณไม่ดีมาที่นี่ก็เพื่อจะมาใส่อารมณ์ทั้งหมดลงกับการขับรถเพื่อช่วยผ่อนคลายจิตใจได้บ้าง แต่ดูเหมือนสิ่งหนึ่งที่มีอิทธิพลมากกว่าเข้ามาแทนที่อยู่ตลอดเวลา

ภาพของผู้ชายคนหนึ่งผุดขึ้นมาในความคิดที่เริ่มตีรวนในหัวสมอง  อาจจะเป็นเพราะสารหนึ่งในร่างกาย หรือเขาจะนึกถึงสิ่งนั้นมากเกินไปทำให้สลัดภาพนั้นออกจากหัวไม่ได้สักที มันทำให้เขาควบคุมสมาธิได้ยากเพราะคนๆนั้น

'...กูจะรอวันที่เราหมดพันธะระหว่างกันนะ'




'เพราะมึงคนเดียวเลย...เหี้ยมาร์ค'





'เป็นที่ที่อยากมา....เงียบ สงบ มีความสุข'

คำพูดของแบมแบมมันวนอยู่ในหัวหลอกหลอนมาร์คให้ไม่มีสมาธิ ไม่ว่าจะสีหน้าของคนนั้นที่เขาจำได้แม่นยำ เสียงที่แสดงถึงหลายอารมณ์ตามรูปโยคไม่ว่าจะเป็นความฝันก็ตาม

'กูไม่เคยห้ามเวลามึงจะคบกับใครไม่ว่าคนนั้นจะดูแล้วดีหรือไม่ดี มึงก็ไม่เคยให้เพื่อนอย่างกูมาก้าวก่ายเรื่องนั้นของมีงอยู่แล้ว'




'มึงทำแบบนี้กูก็อึดอัดนะ'

หรือแม้กระทั่งเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วันก่อนคำพูดนั้นก็กลับมาก้องอยู่ในหัวมาร์คอีกครั้ง  ร่างสูงสลัดไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกอย่างหงุดหงิด ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคนที่สาหัสอาจจะเป็นมาร์คแทน

'แล้วมึงคบกับใครกูเคยไปห้ามมั้ย'



.
.
.
'มึงทำแบบนี้กูก็อึดอัดนะ'

!!!

โครม!!


ดูเหมือนตอนนี้ฝ่ายเสียเปรียบคงจะเป็นมาร์คซะแล้วเมื่อเผลอมีความคิดอื่นเข้ามาแทรกแทนที่จะโฟกัสถนนตรงหน้าและรถของคู่แข่ง เมื่อสบโอกาสยูคยอมจึงพุ่งชนเข้าที่รถมาร์คอย่างจัง มาร์คที่ไม่ได้ตั้งตัวเขวไปเล็กน้อยแต่ก็กลับมาประครองรถให้มั่นคงได้


"หึ ได้! มึงได้"


พูดข่มขวัญคู่แข่งทั้งที่อีกฝ่ายจะไม่สามารถได้ยินเลยก็ตาม  เมื่อภาพของแบมแบมมันวกกลับมาในความคิดอีกครั้ง มาร์คกำพวงมาลัยรถแน่นเหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นตามใบหน้าและฝ่ามือทั้งที่แอร์รถก็ทำหน้าที่ให้ความเย็นอยู่ตลอดเวลา  ยิ่งภาพแบมแบมมันตัดสลับกับคิมยูคยอมที่ขนาบอยู่ข้างๆด้วยแล้วมันยิ่งทำให้มาร์คเข้าสู่โหมดดิบเถื่อนระดับสิบ

ด้านชั่วในสมองถูกสั่งการออกมาเรื่อยๆ แววตาของร่างสูงแข็งกร้าวขึ้นมาทันที ริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นมุมปากหน้าตาโหดเหี้ยมแต่ก็ไม่ได้ลดความหล่อ สีหน้าเลวๆของเขาปรากฎขึ้นในรอบหลายเดือนเลยทีเดียว มือหนาหักพวงมาลัยจนสุดเพื่อชนเข้ากับรถข้างๆ

มาร์คพุ่งเป้าชนและเหยียบจนมิดคันเร่งจนรถอีกฝ่ายติดกับเกาะกั้น มาร์คไถรถยูคยอมให้ขับขึ้นไปข้างหน้าเสมือนว่าเขาเป็นคนบังคับรถคันนั้นอยู่


"เหี้ยไรของมันวะ"  ยูคยอมสบถหัวเสียก่อนจะพยายามสะบัดรถให้พ้นจากอีกฝ่าย


เมื่อถึงทางยกระดับตรงหน้าที่ค่อนข้างสูงและมาร์คไม่มีทีท่าจะผ่อนแรงเลยด้วยซ้ำเมื่อมาจุดสูงสุด รถของยูคยอมพลิกตลบลงมาโดยฝีมือมาร์คต้วน ส่วนล้อรถของมาร์คลอยขึ้นเหนือพื้นขณะลงทางยกระดับ ก่อนที่ตัวรถจะกระแทกลงสู่พื้น

รถยูคยอมพลิกตะแคงข้าง  ส่วนมาร์คนั้นตกขอบเลนชนเข้ากับเสาไฟอย่างแรง กระจกค่อยๆเกิดรอยร้าวโชคดีที่รถยุโรปทนทานจึงไม่ได้แตกออกมาเสียก่อน แต่ถึงกระนั้นหน้าอกกว้างได้กระแทกกับพวงมาลัยอย่างแรง แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่บาดเจ็บแต่เขาต้องเป็นผู้ชนะเท่านั้น และทุกครั้ง

ร่างสูงปวดศีรษะแทบระเบิดภาพคนๆนั้นกลับมาหลอกหลอนอีกแล้วยิ่งทำให้เขาอยากลงไปกระทืบยูคยอมเสียอย่างนั้น


"เฮ้!"


เสียงของชยอนูหรือเจ้าของสนามที่เป็นเพื่อนเขาด้วยแล้วดังขึ้นข้างๆ นอกจากนั้นก็ยังมีเสียงหวอของรถพยาบาลดังขึ้นมาไกลๆ ไม่รู้ว่าจะมารับตัวใครเข้าไอซียู...






.
.

"เอ๋?"  แบมแบมขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อมีสายเข้ามา

( อ๊ะ...แบม! นี่พี่นายอนเองนะ ค...คือ )

"พี่เป็นอะไรหรือเปล่า เกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

( คือ... )  เสียงติดสั่นเว้นคำครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อทำให้คนฟังแทบล้มทั้งยืน ( ยูคยอมน่ะ...แม่งซ่าไปแข่งรถบ้าอะไรไม่รู้สภาพมันตอนนี้ ฮึก )

"พี่....ว่ายังไงนะ"

( รถมัน...คว่ำ บะ...แบมพี่จะทำไงดีวะ ฮือ หมอบอกว่าหัวมันฟาดกับพื้นเพราะกระเด็นออกมาจากรถเลือดเลยคลั่งสมองหมอเลยต้องเจาะออก ฮือ  )


แบมแบมเหมือนหัวใจถูกบีบรัด มือบางกำโทรศัพท์แน่นพยายามตั้งสติ ให้ตายเถอะ ยูคยอมน่ะเป็นคนที่มีกรุ๊ปเลือดหายากเสียด้วยสิ และเขาเองก็ช่วยยูคยอมไม่ได้เลย


"ละ...แล้วคุณพ่อกับคุณแม่พี่ล่ะครับ"

( ท่านเพิ่งบินไปเช็คงานที่จีนแต่เดี๋ยวจะรีบบินกลับมาคืนนี้.. แต่มันอาการแย่..)

"อย่าพูดแบบนั้นเลยพี่นายอน ยูคยอมต้องไม่เป็นอะไร เดี๋ยวผมจะรีบไปที่นั่นนะ"


แบมแบมกล่าวก่อนจะตัดสาย

ต้องไม่เป็นอะไรนะเว้ย! ห้ามตายนะรู้มั้ย!

แบมแบมมาโรงพยาบาลตามที่นายอนบอก นายอนที่ยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉินกับผู้ชายอีกคนเมื่อเห็นแบมแบมก็รีบเข้ามาหาทันที


"เขาเป็นยังไงบ้าง"  ร่างบางถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน

"หมอยังไม่ออกมาเลย..."

"..."

"เขาบอกว่ามันรถคว่ำเอง"  นายอนที่เพิ่งร้องจนน้ำตาเหือดแห้งไปแล้วพูดกับแบมพลางพยักเพยิดไปทางชยอนู

"ผมไม่เชื่อ"  แบมจ้องชยอนูเขม็ง นั่นคือคนที่เรียกรถพยาบาลให้แล้วตามมาดูอาการ


นั่นแสดงว่าเขาต้องอยู่ในสนามแข่งและเหตุการณ์ด้วยจึงเรียกรถพยาบาลมา


"แล้วแต่นะ"  หมอนั่นยักไหล่แล้วเดินห่างออกมา ร่างบางวิ่งตามออกมาซึ่งไกลพอจากนายอนที่อยู่หน้าห้องฉุกเฉิน

"เดี๋ยวคุณ!"

"อะไรอีกล่ะ? ยังไม่หมดหน้าที่ฉันอีกหรอวะ"

"ดูๆแล้วคุณคงอยู่ในสนามนั้นด้วยใช่มั้ย"

"ทำนองนั้นน่ะนะ"  พูดก่อนจะเตรียมหันหลัง

"ผมว่ามันไม่น่าจะใช่อุบัติเหตุ คุณบอกมาดีกว่าว่าใครทำ"


น้ำเสียงเรียบนิ่งบ่งบอกถึงความจริงจัง เขาต้องรู้ตัวคนที่ทำถึงขนาดนี้ให้ได้ ไม่ได้มั่นใจหรอกว่าฝีมือยูคยอมจะไม่พลาดท่าเอง อาจจะมีใครสักคนที่ลงแข่งทำให้เสียหลักก็ได้ และถ้าเป็นแบบนั้น

เขาต้องเอาคืนแทนยูคยอม!


"นี่นายฉันขอบอกอะไรอย่าง สนามนี้กติกามันแย่สำหรับนายและแฟนนายมันก็รู้ดี เพราะงั้นโทษความผิดให้คนอื่นไม่ได้หรอกนะ"


ไม่-เข้า-ใจ!


"แค่แข่งรถกติกาจะไปยากอะไรทำไมต้องแย่ด้วย?"

"ไว้แฟนนายฟื้นก็ถามมันเองสิ ส่วนคนทำน่ะ...."

"..."

"มาร์คต้วนเพื่อนรักนายไง จะแจ้งจับมันเลยมั้ยล่ะ? ข้อหาพยายาม 'ฆ่า' อะไรแบบนี้


ไม่รู้นานแค่ไหนหลังจากร่างสูงเปลี่ยนรถที่ส่งซ่อมแล้วขับกลับมาที่คอนโดของของตัวเอง ใช่ มาร์คมีคอนโดแต่ไม่ค่อยกลับมาส่วนใหญ่มักจะอยู่บ้านและคอนโดแบมแบม

ถ้าอยากอยู่คนเดียวจริงๆ เขาจะมาที่นี่ซึ่งมาแค่เดือนละครั้งและเมื่อครู่ชยอนูเพิ่งโทรมาบอกเขาว่าแบมแบมกำลังบุกมาที่นี่เพราะเป็นคนบอกเองว่ามาร์คอยู่ที่นี่

กวนส้นตีนมั้ยล่ะ

ไม่นานก็มีโทรศัพท์เข้ามาถามน่าจะเป็นประชาสัมพันธ์ด้านล่างว่าจะอนุญาตให้แบมแบมขึ้นมาเลยหรือไม่

จะทำอะไรเขางั้นเหรอ หรือจะมายืนร้องไห้ตรงหน้า?
 

เขาบาดเจ็บนิดหน่อยยังไม่ตาย ก็แค่เมายาตอนรถดับ ส่วนอีกฝ่ายไม่รู้ไปผุดไปเกิดแล้วหรือยัง มาร์คเปิดประตูให้แล้วหันหลังเดินไม่สนใจ หางตาคมเหลือบไปเห็นเงาของใครคนหนึ่งที่ไม่ได้เจอกันมาหลายวัน


"ไอ้มาร์ค! มึง!"


พลั่ก!

หมัดเล็กๆพุ่งเข้ามาประทะบนใบหน้าคมแรงๆ คนที่ไม่ได้ตั้งตัวถึงกับเซไปเล็กน้อย ร่างสูงถ่มน้ำลายที่มีเลือดออกมาด้วยพร้อมกับใช้หลังมือเช็ดมุมปากก่อนจะแค่นหัวเราะ


"หึ" 

"มึงทำยูคยอมเกือบตาย!"  แบมแบมตะคอกใส่หน้าเขา ชื่อนั้นมันน่าแขยงหูสิ้นดี เขาล่ะเกลียดท่าทางอีกคนตอนนี้เพราะหมอนั้นเต็มทน

"มันอยากท้ากูเองช่วยไม่ได้!"

"มึงแม่งเหี้ย!  พอทีกูไม่มีเพื่อนเลวๆแบบมึง"


พลั่ก!

อีกครั้งที่แบมแบมคว้างหมัดใส่ใบหน้ามาร์ค ทว่า...

พลั่ก!

มือหนาสวนหมัดลงบนมุมปากอิ่มจนหน้าสะบัดไปตามแรงก่อนจะกระชากไหล่บางขึ้นมาบีบเขย่าจนแทบแหลกคามือ


"เออ!  กูเลว มึงเพิ่งรู้เหรอ มึงคิดว่ากูใจดีมากหรือไงไอ้งั่ง!"


ถ้าไม่เลวคนที่เละน่ะจะต้องเป็นกู!


"ถุ้ย!"  ร่างบางถ่มเลือดใส่หน้าเพื่อนเลวๆด้วยสีหน้าเย้ยหยัน


จากอารมณ์รุนแรงเพราะยังไม่สร่างดีทุกการกระทำทั้งหมดจึงออกมาอย่างที่เห็น มาร์ค คือบุคคลอันตรายทุกสถานการณ์ ร่างบางถูกเหวี่ยงลงกับโซฟาหนังข้างๆ ร่างสูงโถมตัวเข้ากักขังไว้ใต้ร่าง ทั้งคู่สบตากัน ไม่มีใครยอมใคร สายตาที่มีแต่ความ โกรธ เกลียด

ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางให้อภัย

...
..






talk

ฝากสกรีมแท็ก #มาร์คสายเถื่อน ซึ่งดูไม่เถื่อนเลยนะพี่นะ 5555555




สำหรับเรื่องของรถ เราไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้นะคะเอามาจากเกมล้วนๆเคยเล่นนี้ดฟอร์สปีดกันใช่มั้ยนั่นแหละค่ะ55555แต่เราเคยเล่นเมื่อนานมาแล้ว เห็นรถรุ่นไหนสวยก็เลือกมาไม่รู้สมัยนี้เขาพัฒนาไปถึงไหนแล้ว555555

เรื่องยาที่มาร์คเสพ เมทแอมเฟตามีนก็คือยาไอซ์นั่นล่ะ เราหามาจากสองเว็บ แต่เว็บนึงละเอียดดีค่ะได้รู้จักชื่อเล่นมันเยอะเลย เช่น แอลเอ-คริสตัล น่ารักล่ะสิ 55555 อย่าเพิ่งแบนฟิคนะจาเราทุ่มเทเจรงๆ


150% - มาร์คเลววววววว

#มาร์คสายเถื่อน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

866 ความคิดเห็น

  1. #865 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 06:35
    ..............อห
    #865
    0
  2. วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 20:26
    สมมุติว่าคนที่และเป็นมาร์คอยากรู้จริงๆว่าแบมจะทำยังไง จะกล้าต่อยยูคยอมเหมือนที่ทำกับมาร์คมั้ย?
    #862
    0
  3. #832 nichamon_ncm (@nichamon_ncm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 16:38
    มาร์คต่อยแบมอ่ะ
    #832
    0
  4. #819 wilair72 (@wilair72) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 16:39
    แบมเก่งมากต่อยมาร์คได้
    #819
    0
  5. #697 toto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 03:23
    แมนมากพระนางต่อยกันงี้555
    #697
    0
  6. #674 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 22:11
    แบมเป็นคนอ่านความรู้สึกยากที่สุดแล้ว บางทีก็รู้สึกว่าไม่ได้รักยูคยอม ไม่ได้แคร์มาร์ค ไม่ได้รู้สึกอะไรกับใครเลย แล้วมาร์คเนี่ยจะใช้กำลังตัดสินปัญหาไปถึงเมื่อไร แต่งงว่าทำไมมาร์คไม่ชอบยูคยอมขนาดนั้น พันธะระหว่างมาร์คกับแบมคืออะไรกันแน่
    #674
    0
  7. #649 kemmygalaxy (@kkkgalaxy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 03:38
    ทะเลาะกันแรงจัง TT
    #649
    0
  8. #636 anMarkBambamGOT7 (@anMarkBambamGOT7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:20
    อย่าทำอะไรโง่ๆนะมาร์ค
    #636
    0
  9. #589 คนแมนซังนัมจา~ (@arada_jsm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 10:19
    ยิ่งอ่านยิ่งอึดอัด ขอร้องล่ะ เลิกกับยูคได้แล้ว
    #589
    0
  10. #583 waslikebubblegum (@waslikebubblegum) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 04:01
    ไม่เข้มข้นเราไม่นอนนะคะ นาทีนี้ต้องอ่านต่อละค่าาาา
    โหหหห สนามแข่งนี้มันต้องขนาดนั้นเลยนะ น่ากลัวจีจี
    #583
    0
  11. #519 xcoolzip (@xcoolzip) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 10:18
    มองไม่เห็นเลยว่า เค้าจะรักกันได้ยังไง?
    #519
    0
  12. #474 Amxoe (@nnnoina2546) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 14:34
    คิดไม่ออกเลยว่าจะรักกันได้ยังไง แต่เจนนี่ เราควรจะหงุดหงิดแทนมาร์คแต่ดันขำสะงั้น5555 ตามตื๊อได้ตลกมากเลย
    #474
    0
  13. #466 พยอซัล. (@pyosun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:59
    โอ้ยยยยมาร์คเล่นแรงจริงๆ ยูคแย่ไปเลยอ่ะ อย่าเป็นอะไรเลยนะ อารมณ์มาร์คตอนโกรธนี่ไม่ไว้หน้าใครจริงๆ ขนาดแบมยังโดน ยอมค่ะ 555555
    #466
    0
  14. #425 Green-Plant (@Green-Plant) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 13:12
    จากปมของเรื่องนี่ ไม่รู้เลยว่า จะเชื่อมให้เค้ารักกันได้ยังไง
    #425
    0
  15. #423 umim1a (@umim1a) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 10:20
    มาร์คโหดดดดมากกกก ใจเย๊นนนนนน
    #423
    0
  16. #412 Pangaewkiki (@Pangaewkiki) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 17:33
    ไรท์มาต่อทีเราขอร้อง????5555 อารมตอนนี้คือค้างมากจริงๆฮือออออออ
    #412
    0
  17. #403 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 00:49
    แบมควรฟังบ้างนะบางทีเราไม่ได้เข้าขืางมาน์คนะแต่มันก้ผิดพอกันทั้งคู่ปะวะ จะโทษใครคนเดียวมันไม่ถูกนะ
    #403
    0
  18. #395 Kotchapon312 (@Kotchapon312) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 22:35
    มาร์คคคคคคคใจเย็น
    #395
    0
  19. #376 xstcphpp (@iptmzliaen) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 13:22
    ถ้าเป็นมาร์คแบมจะทำแบบตอนนี้ไหมว่ะ
    #376
    0
  20. #366 ถั่วงอก'Ty (@Sukchanda) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 11:05
    ถ้ามาร์คแพ้ แบมก็ไปเอาเรื่องกับยูคใช่ไหมล่ะ :\
    #366
    0
  21. #362 candybam (@candybam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 14:04
    แล้วถ้าเป็นมาร์คที่แข่งแพ้ แบมแบมจะรู้สึกยังไง
    #362
    0
  22. #360 bownawang (@bownawang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 12:41
    จะรักกันได้ไหมเนี่ย ถถถถ
    #360
    0
  23. #356 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 10:03
    ยากแล้วต้วน ยากแล้วววววววว
    #356
    0
  24. #355 pemaii-pp (@pemaii-pp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 23:33
    เถื่อนได้ใจฮื่ออิ
    #355
    0
  25. #354 ambnaamnrk (@ambnaamnrk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 22:44
    โหดไปมั้ยยยย เฮียมาร์ค
    #354
    0