[FIC]Criminal Crisis (WonKyu ft. YH,CM,KB) UP [SF] CRUSH

ตอนที่ 8 : 6 - Goat

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 มี.ค. 55

6 - Goat

 

บนโต๊ะอาหารเช้าวันนี้ที่บ้านตระกูลดูจะอบอุ่นเล็กน้อยเมื่อสมาชิกทุกคนของครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งคุณปู่ คุณพ่อ รวมไปถึงคุณน้าที่อาศัยอยู่ที่ห้องพักใกล้บริษัทก็ยังมาร่วมทานอาหารเช้ามื้อนี้ด้วย คยูฮยอนกัดช้อนสงสัยเล็กน้อยเมื่อเหลือบมองไปทางผู้ใหญ่ทั้งสามที่นั่งทานอาหารเช้าเงียบๆ ด้วยความแปลกใจ

 

ก็ไม่ใช่วันสำคัญอะไรเสียหน่อย แต่ทำไมจู่ๆ ถึงมารวมตัวกันได้ก็ไม่รู้...

 

"พ่อได้ยินมาว่าเราไปบ้านชเว ซีวอนมา จริงหรือเปล่า" ร่างบางสะดุ้งตัวลอย เมื่อจู่ๆ คนเป็นพ่อก็เอ่ยปากถาม ใบหน้าหวานดูตื่นตกใจเล็กน้อยก่อนเปลี่ยนเป็นยับยู่ยี่เมื่อได้ยินชื่อชเว ซีวอน

 

"ผมไปบ้านมินโฮต่างหากล่ะครับ ไม่ได้อยากจะเจอเขาเสียหน่อย"

 

"ทำหน้ายุ่งขนาดนี้โดนเขาแกล้งมาหรือไงฮึ"

 

"ก็นิดหน่อยครับ" คยูฮยอนตอบไปตามจริง ก็แค่โดนกวนประสาทเล็กน้อยเท่านั้น ซีวอนไม่ได้ทำอะไรหยาบคายใส่เขาเท่าวันที่เจอกันที่ห้างวันนั้น

 

"ถ้ามันมาแกล้งหลานปู่อีก มาฟ้องปู่ได้เลยนะ เดี๋ยวปู่จะจัดการให้"

 

"ไม่มีอะไรจริงๆ ครับคุณปู่ เขาก็แค่แกล้งกวนประสาทผมเท่านั้นแหละ"

 

"แสดงว่าเราก็ไปแสบใส่เขาเหมือนกันน่ะสิ เขาถึงแหย่เอาน่ะ" คิม จองฮุนหัวเราะคึกคักในลำคอ เขาเคยเจอซีวอนบ่อยๆ ในการทำงานจึงพอรู้จักนิสัยมาบ้างว่าซีวอนออกจะเป็นคนที่เคร่งขรึมและเย็นชาพอสมควร "คนอย่างซีวอนน่ะ น้ายังไม่เคยเห็นเขาหลุดใส่ใครมาก่อนเลย"

 

"คุณซีวอนเขาสร้างภาพน่ะสิฮะ เขาน่ะ...ออกจะกวนประสาท"

 

"ซีวอนต้องสร้างภาพเป็นคนเคร่งขรึมก็ไม่แปลก คนที่จะเป็นเจ้าคนนายคนคนอื่นได้ก็ต้องมีบุคลิกน่าเกรงขามเป็นธรรมดา แต่พ่อเห็นด้วยนะที่ว่าเราไปแกล้งเขาก่อน ก็เราน่ะแสบใช่ย่อยเสียที่ไหน"

 

"คุณพ่ออ่ะ" เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกรุม เขาหันไปกระเง้ากระงอดใส่คุณปู่แทนเพราะรู้ดีว่าคนเป็นปู่ต้องเข้าข้างตนเอง "คุณปู่ คยูไม่ได้แกล้งเขาก่อนนะ"

 

โจ ยองจินส่ายหน้า ยกมือลูบหัวหลานชายสุดที่รัก "ปู่จะพยายามเชื่อแล้วกันนะไอ้ตัวแสบ"

 

เสียงหัวเราะดังลั่นห้องทานอาหาร แตกต่างจากคยูฮยอนที่ตีหน้ามุ่ย อะไรกัน...ชเว ซีวอนมาล้างสมองอะไรคนในครอบครัวเขาหรือเปล่า แต่ละคนถึงได้เข้าข้างกันเหลือเกิน

 

เด็กหนุ่มรวบช้อน บอกว่าหมดอารมณ์จะทานอาหารต่อ ร่างบางหยิบกระเป๋าสะพายมาจากสาวใช้ เดินออกมาขึ้นรถหน้าตัวบ้าน อารมณ์ที่ว่าไม่ดีแล้วยิ่งแย่เข้าไปใหญ่เมื่อเห็นหน้าชิม ชางมิน

 

"พี่มารับเราไปเรียน"

 

"ความจริงพี่ชางมินไม่น่าจะมาเสียเวลาไปรับไปส่งผมนะฮะ ผมให้คนที่บ้านไปส่งก็ได้"

 

ชายหนุ่มร่างสูงพยายามที่จะไม่เก็บคำพูดของคู่หมั้นมาเป็นอารมณ์ แน่ล่ะถ้าเกิดเขาโมโหออกมาอีก คราวนี้คงได้ถอนหมั้นจริงๆ

 

"ไม่เป็นไรนี่ ทำเพื่อคยูแค่นี้มันไม่เสียเวลาหรอก"

 

"ขอบคุณครับ แต่วันนี้ผมอยากนั่ง Z4 มากกว่า" ตากลมปรายไปยังรถของชิม ชางมินก่อนหันไปบอกคำขับรถด้วยสายตา เท่านั้นคนขับก็วิ่งไปถอย BMW Z4 ออกจากโรงรถเพื่อมารับคุณหนูทันที

 

คยูฮยอนไม่นึกสนใจสักนิดว่าชางมินจะทำสีหน้าอย่างไรขณะที่ก้าวขึ้นนั่งบนรถ ชางมินจะโกรธหรือจะโมโหหรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่อง ในเมื่อเขาหมั้นกับชางมินเพราะหน้าที่ ชางมินเองก็ควรทำตัวเป็นคู่หมั้นแค่ในหน้าที่เหมือนกัน ไม่ใช่มาก้าวก่ายชีวิตเขาแบบนี้

 

ลับหลังรถคันหรูจากไปจนมองไม่เห็นแม้แต่ไฟท้ายชิม ชางมินก็อาละวาดออกมาแรงๆ จนบรรดาคนรับใช้ที่อยู่บริเวณนั้นแตกกระเจิงเหมือนฝูงมด

 

"บางทีนายก็ควรจะระลึกไว้บ้างนะว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านตัวเอง" เสียงเรียบนิ่งดึงให้ชางมินต้องหุบปาก ตาเรียวหันไปมองคิม จองฮุนที่เดินลงจากชานบ้านช้าๆ

 

"ถ้าหลานชายสุดที่รักของคุณน้าไม่ดื้อ ผมก็ไม่อารมณ์เสียแบบนี้หรอกครับ" ชายหนุ่มปรับน้ำเสียงให้นิ่ง คิม จองฮุนก็เป็นอีกคนที่ชางมินนึกไม่ชอบเลย คุณน้าของคู่หมั้นเขาคนนี้นอกจากจะทำตัวติดกับคยูฮยอนตลอดเวลาแล้วยังชอบกันเขาออกจากคยูฮยอนบ่อยๆ เพียงแค่มองสายตาก็รู้แล้วว่าชายตรงหน้าไม่ชอบขี้หน้าเขาสักเท่าไหร่

 

"บางทีฉันก็ชอบใจนะที่คยูฮยอนหัดดื้อใส่คนอื่นซะบ้าง หึหึ" คิม จองฮุนหัวเราะต่ำในลำคอ เมื่อรถยนต์ของตนเองมาจอดเทียบตรงหน้าเขาก็ก้าวขึ้นนั่งตรงที่คนขับแล้วขับตามหลานชายออกไป

 

ชางมินกัดฟันกรอด...

"คอยดูเถอะ... กูจะกำจัดมึงคนแรกเลยคิม จองฮุน"

 

...

 

ซีวอนมองน้องชายเดินเข้าเดินออกห้องอาหารอยู่นานจนชักรำคาญ พอมินโฮเดินผ่านเขาเลยจัดการถีบก้นงามๆ ของน้องชายไปที

 

"เดินอยู่นั่นแหละ มานั่งทานข้าวได้แล้ว"

 

"แป๊บนึงสิ" มินโฮเถียงเบาๆ เขารีบวิ่งหลบฝ่าเท้าพี่ชายออกจากห้องอาหารไปอีกหน ซีวอนจิ๊ปาก เขามองคนเป็นพ่อที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์รออยู่หัวโต๊ะมานานแล้ว มินโฮมันไม่รู้เรื่องเลยหรือไงว่าปล่อยให้พ่อรอทานข้าว

 

"ปล่อยน้องไปเถอะ นานๆ จะมาทานข้าวด้วยกัน" ชเว ยงฮวาพับหนังสือพิมพ์ เขาออกจะเห็นเป็นเรื่องตลกด้วยซ้ำที่ลูกชายคนเล็กวิ่งไปวิ่งมาในบ้าน นานแล้วตั้งแต่ที่มินโฮเข้ามหาวิทยาลัยที่บ้านก็ไม่มีชีวิตชีวาขนาดนี้

 

"แล้วแทนที่รู้ว่าวันนี้จะมาทานข้าวเช้าด้วยทำไมไม่นอนค้างที่บ้านตั้งแต่เมื่อคืน ไม่รู้จะขับรถไปกลับทำไม"

 

"นี่แกเป็นพ่อมันหรือฉันเป็นพ่อมันกันแน่ เลิกบ่นได้แล้วน่าซีวอน"

 

ซีวอนไม่ทันอ้าปากเถียงมินโฮก็หิ้วกรอบรูปเข้ามาในห้องอาหาร เขาวางมันบนเก้าอี้ว่าง แล้วฉีกยิ้มให้พ่อทีพี่ชายที "มาแล้วฮะ มาๆ ทานข้าวกันเถอะ ผมหิวแล้ว"

 

"รูปอะไรของแกน่ะมินโฮ" ซีวอนถามเสียงเรียบ แต่สายตานั้นแอบชำเลืองมองอยู่ตลอดเวลา

 

"รูปคยูฮยอนเมื่อวานไงฮะ นั่งวาดทั้งคืนกว่าจะเสร็จ ส่งทันอาจารย์พอดี"

 

"ขอพ่อดูได้ไหมมินโฮ" พอคนเป็นพ่อขอร้อง ลูกชายคนเล็กเลยยกกรอบรูปขึ้นโชว์ เป็นภาพโจ คยูฮยอนนั่งอยู่ในสวนมีดอกไฮเดรนเยียเป็นฉากหลังจางๆ หากสิ่งที่สะดุดตาคนมองมากที่สุดคือนัยน์ตาสีดำขลับที่วาดออกมาได้เหมือนจริงราวกับโจ คยูฮอยนกำลังจ้องมองทุกคนอยู่นี่แหละ

 

"อย่างนี้ต้องได้คะแนนเต็มแน่เลย"

 

"อาจารย์คิมโหดจะตายฮะ เขาไม่ให้ผมเต็มง่ายๆ หรอก" มินโฮบ่น เขารอจนคนเป็นพ่อตักข้าวเข้าปากจึงค่อยตักทานบ้าง ซีวอนก็เช่นกัน แต่ตาของเขายังจับจ้องรูปภาพที่มินโฮยังโชว์อยู่

 

"แล้วจะได้งานคืนหรือเปล่า ถ้าได้คืนพ่อขอซื้อต่อได้ไหม"

 

"ความจริงผมก็อยากได้เงินหรอกนะฮะ แต่ผมสัญญากับคยูฮยอนไปแล้วว่าจะยกรูปนี้ให้เขา"

 

"ถ้างั้นก็ไม่เป็นไร"

 

"พ่ออยากได้รูปคยูฮยอนทำไมเหรอฮะ" มินโฮถามซื่อ หากคนเป็นพ่อไม่ตอบแต่กลับปรายตามองลูกชายคนกลางแทน ซีวอนเองพอรู้ตัวว่าถูกมองก็เลิกสนใจรูปหันมาตั้งหน้าตั้งใจทานอาหารเช้า เขาล่ะเกลียดสายตารู้ทันของพ่อนักเชียว

 

...

 

ร่างโปร่งบางเดินลงจากอาคารเรียนสีหน้าเบื่อหน่าย กว่าจะมีเรียนอีกคาบก็บ่ายสอง เลยว่าจะไปนั่งห้องสมุดหาหนังสืออ่านเพิ่มเติม

 

เสียงพูดคุยสลับกรีดร้องไม่เบานักเรียกความสนใจจากคนตากลมได้พอควร คยูฮยอนมองหญิงสาวร่วมคณะหลายคนจับกลุ่มคุยกัน ถ้าไม่ใช่เดือนคณะอย่างรุ่นพี่อี ทงเฮมาเดินเล่นแถวนี้ก็คงมีดาราสักคนมาถ่ายทำละคร แต่คยูฮยอนเดาผิดไปไกลโข คนที่มาไม่ใช่ใครอื่นหากเป็นชอง ยุนโฮที่ยืนรอสบายๆ อยู่หน้าทางขึ้นตึก

 

"พี่ยุนโฮ"

 

"ไง คยูฮยอน" สารวัตรหนุ่มชูมือ วันนี้เขาใส่เสื้อผ้าลำลองสบายๆ ดูสุภาพ สวมแว่นกันแดดสีชากรอบเงิน

 

"มาทำอะไรที่นี่ฮะ"

 

"มาหานายนั่นแหละ เพิ่งเลิกเรียนใช่ไหม ไปทานอาหารกลางวันด้วยกันเป็นไง"

 

"มาหาผม?" นิ้วเรียวชี้อกตัวเอง คิ้วขมวดมุ่น "เพื่อจะชวนไปทานข้าวเนี่ยนะฮะ"

 

"อืม" คยูฮยอนคลี่ยิ้ม อย่างน้อยช่วงเที่ยงนี้เขาก็ไม่เบื่อแล้วล่ะนะ

 

ยุนโฮพาคยูฮยอนออกไปทานอาหารนอกมหาวิทยาลัย เขาไม่อยากอยู่ในนี้นานนักด้วยเสี่ยงเจอน้องชายแล้วความจะแตก แล้วที่เขามาหาคยูฮยอนในวันนี้ก็เพียงแค่อยากสืบเรื่องบางเรื่องเท่านั้น

 

ตำรวจหนุ่มพาทายาทตระกูลดังไปทานอาหารฟาสต์ฟู้ดในห้างไม่ไกลนัก เขาต้องทำตัวเป็นตำรวจจนๆ ที่ไม่มีปัญญาพาคนตัวบางไปกินอาหารแพงๆ

 

"ทานได้ไหม" เขาถามเมื่อตอนชี้ไปหน้าร้าน และแปลกใจเล็กน้อยเมื่อคยูฮยอนฉีกยิ้มกว้าง

 

"ของโปรดเลยฮะ"

 

"พี่ไม่ยักรู้ว่าเราชอบทานอะไรแบบนี้" เมื่อได้อาหารและโต๊ะนั่งแล้วยุนโฮก็ถามเบิกทาง

 

"ผมก็ไม่ค่อยได้ทานบ่อยหรอกฮะ ไม่ได้ทานมานานแล้วด้วย สองปีได้แล้วมั้ง ไม่มีคนพามาน่ะฮะ" ยุนโฮเก็บรายละเอียดคนตรงหน้าอย่างรวดเร็วและบันทึกมันไปในสมอง ตอนที่คยูฮยอนพูดประโยคนั้นแววตาของคนตัวบางมีความวูบไหวอยู่ในนั้น

 

"งั้นวันหลังพี่พามาทานบ่อยๆ ดีไหม"

 

"ดีฮะ" ร่างบางคลี่ยิ้มบางเบา มือบางหยิบชิ้นแฮมเบอร์เกอร์ขึ้นกัดคำโต เคี้ยวจนแก้มใสบวมตุ่ย ยุนโฮเองก็ทำตาม เขากัดเพียงสี่ครั้งแฮมเบอร์เกอร์ชิ้นโตก็หายไปอย่างรวดเร็ว และนั่นยิ่งทำให้รอยยิ้มบนในหน้าขาวกดลึกยิ่งขึ้น

 

"พี่ยุนโฮเนี่ย เหมือนคนๆ นึงที่ผมรู้จักเลย"

 

"เขาเป็นใครเหรอ?"

 

"เขาชื่อคิม คิบอมฮะ เป็นเพื่อนคนแรกของผมแล้วก็เป็นรักแรกของผมด้วย" แพขนตาหนาหุบลงต่ำ จึงไม่เห็นว่ายุนโอเองก็วาดยิ้มกว้างออกมาเช่นกัน แต่เป็นรอยยิ้มที่ดีใจยามเห็นเหยื่อเดินเข้าไปใกล้หลุมที่ขุดดักเอาไว้

 

"แล้วเขาไปไหนแล้วล่ะ ทำไมพี่ไม่เคยเห็นเราพูดถึงเลย เลิกกันไปแล้วเหรอ"

 

"ก็คง...คล้ายๆ อย่างนั้นล่ะมั้งฮะ" คยูฮยอนหัวเราะแผ่ว แต่ดูก็รู้แล้วว่าฝืนทำ "เขา... ทิ้งผมไปที่ไกลแสนไกลจนผมตามเขากลับมาไม่ได้เลยล่ะ"

 

"ต้องเป็นคนที่ใจร้ายมากแน่ๆ เลย ถึงทิ้งคนน่ารักอย่างคยูฮยอนได้ลง"

 

"นั่นสิฮะ ใจร้ายมากๆ เลย"

 

"ถ้างั้นพี่ก็ไม่อยากเหมือนเขาแล้วล่ะ ถ้ามันจะทำให้นายเศร้าแบบนี้ ผู้ชายที่ทำให้คนที่รักตัวเองต้องร้องไห้ ไม่ว่ายังไงก็ใช้ไม่ได้จริงๆ พี่อยากเห็นแต่นายยิ้มนะ"

 

คยูฮยอนไม่ตอบอะไร เขากัดแฮมเบอร์เกอร์เคี้ยวไปเรื่อยๆ จนหมด ยุนโฮก็ไม่เซ้าซี้ต่อ ข้อมูลที่เขาได้มาจากปากของคยูฮยอนทำให้เขาเอาไปต่อยอดได้ไม่ยาก

 

เขาพาคยูฮยอนกลับไปส่งที่คณะแล้วขับมอเตอร์ไซค์ไปที่บ้านใหญ่ เขาอยากรู้อะไรเพิ่มอีกนิดจึงต้องขอยืมมือลูกน้องพ่อตัวเองช่วยเหลือ

 

"คุณยุนโฮมาหานายท่านหรือครับ"

 

"ใช่ พ่ออยู่ไหน"

 

"อยู่ที่บ้านใหญ่ครับ"

 

"งั้นเรียกยองอุนไปหาฉันที่นั่นด้วย" ชายชุดดำรับคำสั่งแล้วถอยออกไปอย่างรวดเร็ว ยุนโฮก้าวพราดๆ ครู่เดียวก็เจอพ่อตัวเองนั่งดูรายการโทรทัศน์สบายอารมณ์

 

"สวัสดีครับ"

 

"อ้าว มาไงล่ะ วันนี้ไม่ทำงานเหรอ"

 

"โดดงานวันนึงครับ"

 

"เดี๋ยวผู้ร้ายก็เต็มบ้านเมืองหรอก ฮ่าๆๆๆ" ชเว ยงฮวาหัวเราะลั่น เขาตบเข่าฉาดแล้วเรียกยุนโฮไปนั่งข้างๆ "วันนี้วันอะไรกัน ทำไมลูกๆ ถึงพร้อมหน้ากันมาหาฉัน แม้แต่มินโฮก็ยังมา"

 

"มาทำอะไรครับ"

 

"มาหากรอบรูปน่ะ เมื่อวานคยูฮยอนมาเป็นนายแบบให้เจ้าคนเล็กมันวาดรูปไปส่งอาจารย์ แล้วเหมือนว่ารีบกลับคอนโดไปหน่อยเลยลืมหยิบกรอบรูปไปด้วย เช้านี้เลยมาหากันให้ควัก"

 

ยุนโฮพยักหน้ารับรู้ เขาทำท่าอึกอักเล็กน้อยแต่ก็ตัดสินใจพูด

 

"ผมอยากจะขอยืมตัวยองอุนให้ช่วยสืบอะไรให้หน่อย พ่ออนุญาตไหมครับ"

 

"สืบเรื่องอะไรล่ะ"

 

"ขออนุญาตครับ" เสียงห้าวดังขึ้นจากหน้าประตู ยงฮวาเห็นลูกน้องมือดีของตนเองมาถึงแล้วก็พยักหน้าเรียก

 

"เข้ามาสิยองอุน"

 

ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่วัยสามสิบต้นๆ ค้อมตัวเก้าสิบองศาก่อนจึงก้าวเข้ามา เขายืนรักษาระยะห่างของตนกับเจ้านายในระยะที่พอเหมาะ แสดงถึงมารยาทที่ถูกฝึกมาอย่างดี

 

"คุณยุนโฮมีอะไรหรือครับ"

 

"คือ..."

 

"บอกไปเลย พ่อรอฟังอยู่ ฉันก็อยากรู้ว่าแกจะเอาลูกน้องฉันไปทำอะไร"

 

"ฉันอยากให้นายสืบประวัติคนๆ หนึ่ง"

 

"ถ้าเรื่องนั้นผมว่าคุณยุนโฮน่าจะทำได้ดีกว่าผมนะครับ"

 

"ฉันไม่มีเวลามากพอ และถ้าฉันจะบอกว่าคนที่ฉันจะให้หาประวัติให้มีเบื้องหลังลึกลับพอๆ กับฉันล่ะ"

 

คิม ยองอุนเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เขาสงสัยไม่น้อยว่ายังมีใครมีประวัติส่วนตัวลึกลับได้เท่ากับนายน้อยคนนี้อีก "ใครกันครับ"

 

"คนที่น่าสงสัยว่าจะเป็นแพะบูชายัญของชิม ชางมิน"

 

"แพะบูชายัญ?"

 

"ฉันอยากให้นายสืบประวัติของคิม คิบอม เอาแบบละเอียดตั้งแต่เกิด การเลี้ยงดู การศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับโจ คยูฮยอน และที่อยากรู้มากที่สุดคือเขาตายยังไง"

 

ยองอุนผมไปที่นายใหญ่ โจ ยงฮวายังคงสงบนิ่ง ยุนโฮเองก็รอบิดาของตนเช่นกัน ถ้าเขาไม่มีงานตำรวจถ่วงไว้เขาก็อยากจะสืบเรื่องนี้เอง แต่เพราะเวลาไม่มีจริงๆ เขาจึงต้องยืมมือคนเป็นพ่อเข้าช่วย

 

"ก็ได้ ฉันอนุญาตให้ยองอุนช่วยสืบเรื่องนี้ให้ แต่มีข้อแม้ว่าเรื่องทุกอย่างที่สืบได้ ยองอุนจะต้องมารายงานให้ฉันทราบก่อน และซีวอนก็มีสิทธิรู้เรื่องนี้ด้วย"

 

แม้จะไม่ค่อยพอใจที่ซีวอนจะได้รับรู้ข้อมูลตรงนี้ด้วยแต่เขาไม่มีทางเลย "ตกลงครับ ผมไม่มีทางเลือกแล้วนี่"

 

TBC

 

งื้ออออออออออออออออ

#เจ็บปวด #โหยหวน #อย่าสนใจ #มันบ้า 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #117 kikkayu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 05:02
    ลุ้นขึ้นเรื่อยๆแล้ว
    เชียร์วอนมากมาย
    ดูเหมือนวอนจะเริ่มหวั่นไหวนะ
    #117
    0
  2. #115 summerkyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 00:41
    โอ๊ยยย เริ่มเข้มข้นขึ้นทุกตอนเลย
    แต่มันเป็นฟิควอนคยูจริง ๆ ใช่ไหมไร้ทเตอร์ ^^
    ทุกคนเข้ามาเพื่อผลประโยชน์กันทั้งนั้น
    แต่ดูเหมือนพี่วอนจะเริ่มหวั่นไหวกับคยูแล้วซิน่ะ
    ชางมินก็เอาแต่ใจได้ตลอดเหมือนกัน
    พี่ยุนโฮเราก็ร้ายมาก แอบสืบประวัติคิบอมขนาดนี้
    กะให้คยูไม่หลุดไปไหนเลยใช่ไหม ?

    #115
    0
  3. #113 minming0186 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 21:17
    ตัวละครสามหนุ่มสุดหล่อ นี่มีมุมร้ายๆเหมือนกันหมดเลยนะ

    เจ้าวางแผนกันทั้งนั้น ยุนโฮให้ตามสืบเนี่ย ก็จะใช้เป็นข้อมูลวางแผนสินะ



    แต่ที่ดูร้ายสุดนี่ชางมินเลยยยย น่าจะโหดเกินไปแล้ว



    โดยเฉพาะที่คิดจะกำจัดพี่ฮุนของเค้า เดี๋ยวเหอะๆๆๆๆ



    #113
    0
  4. #112 midnight (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 15:14
    ชางมินดูร้ายเอาแต่ใจมาก 
    ดูท่าว่าทั้งคยูทั้งชางมินคงไม่มีรักใครได้จริงๆ

    แต่ยุนโฮนี่มาแบบเนียนๆให้แตกต่างดูน่าสงสาร
    คนนี้ก็..ดูท่าว่าจะไม่มีใจให้น้องจริง  แต่ต่อไปอันนี้ก็ไม่รู้แฮะ

    ส่วนพี่วอน  คนนี้สนใจเต็มๆอ่ะ
    ขนาดพ่อยังรู้แล้วเลย  ทำปากดีที่แท้ก็เริ่มสนใจน้องแล้ว

    #112
    0
  5. #105 Mamiaw (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 22:06
    พี่วอนค้า อย่าว่าแต่คุณพ่อรู้ทันเลย รีดเดอร์ก็รู้ทันเหอะ

    แล้วทีนี้จะทำยังไงหล่ะ ดันไปทำให้น้องหมันไส้แบบนั้น



    พี่ยุนก็เดินหน้าไม่หยุดเลย แต่ยังไม่ชอบน้องแบบจริงๆซะที



    มินโฮ เป็นเพื่อนที่ดีต่อไปนะจ๊ะ อย่าไปแข่งกับสองหนุ่มนั่นเลย



    ไม่ชอบชางมินเลยอ่ะ ดูร้ายกาจมาก

    ครอบครัวน้องก็ดูออก แต่ทำไมให้มาหมั้นกับน้องหล่ะ
    #105
    0
  6. #100 aoyjana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2555 / 08:46
    พี่ว่านะโม

    ทุกคนที่เข้ามาเพื่ออะไรก็แล้วแต่ ไม่ว่าใคร
    ที่เข้ามาพัวพันทั้งคิดดีและคิดไม่ดี
    สุดท้าย เมื่อได้รู้จักตัวตนของน้อง
    ต้องหลงรัก และหันมาสู้กันเองจนคนกลางอย่างคยู
    ไม่รู้ว่าจะเลือกใคร หรือใครที่ตัวเองสับสน หรือหลงรัก

    อยากอ่านเรื่องนี้ทุกวันเลยอยากอ่านเร็ว ๆ(กดดันคนแต่ง)
    เพราะมันลึกลับและซ่อนอะไรหลายอย่างในความรัก

    #100
    0
  7. #99 (- - *) za (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2555 / 07:35
    ไม่รุ้ว่าจะอิจฉาคยูดีมั้ย (มากกกกกกก)
    มีคนมาจีบตั้งเยอะแยะ ดต่ทุกคนดูเหมือนจะหวังประโยชน์กันทั้งนั้น
    มินโฮดีสุดและตอนนี้ พี่ซีวอนกำลังจะชอบคยูแน่เลย
    แบบว่าแกล้งกันไปแกล้งกันมาแล้วก็รักกันไรงี้555
    แต่พี่ยุนโฮดูจะคะแนนนำที่สุดนะ
    รออ่านตอนหน้าจ้าน้องโม
    ยังมีความลับอีกมากมายในเรื่องนี้จริงๆ
    #99
    0
  8. #98 Music.13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 21:58
    คิยูโดนรุม ฮ่าๆ น่ารัก ! หนูโดนผู้ใหญ่แกล้ง ใช่ไหม? :p
    นึกฉากตอนคยูกัดช้อนทำหน้าสงสัย แล้วอยากวิ่งไปหยิกแก้ม !~
    คยูใจร้ายกับชิมชางมากๆ ไม่สนใจกันเลย
    แต่ชิมก็แอบน่ากลัวได้อีก
    คยูก็ไม่สนใจ แถมคุณน้าก็เหม็นขี้หน้า
    ลำบากหน่อยนะพี่นะ!
    .
    ชเวขี้บ่นว่ะ ฮ่าๆ
    ไม่คิดว่าคนอย่างซีวอนอยู่ต่อหน้าพ่อ จะยกขาขึ้นมาถีบน้องมิโนได้น่ะ
    นี่เกรงใจพ่อจริงๆป่ะเนี้ย หา!
    ลึกๆแล้ว ชเวเป็นคนที่กวน_ีนเข้าขั้น ;D
    พี่ชเวค่ะ ทำท่าสนอกสนใจรูปคยูขนาดนั้น
    ไม่ต้องเกลียดสายตาคุณพ่อที่รู้ทันหรอก
    แสดงออกขนาดนี้ ใครเขาก็รู้ โอย!
    .
    ยุนแสดงสมบทบาท สมควรได้รับออสก้าร์ สัก 4-5 ตัว
    ทำเป็นไม่มีปัญญาพาเข้าร้านอาหารหรูๆ
    แล้วพาเข้าร้าน fast food แทน หมั่นไส้อ่ะ!
    มีความจริงใจอยู่ในตัวนายไหมเนี้ย ! (อินเกิ๊น~)
    ดูท่าจะรุกเร็ว และคอยเก็บรายละเอียด
    นำคนอื่นไปหลายขุมจริงๆแหละ
    คิมคิ อาจตายเพราะชิมชางฆ่าเหรอ ???
    ลึกลับขึ้นทุกวันแฮะ !
    #98
    0
  9. #97 7791 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 20:26
    ดีใจจริงๆวันนี้ผ่านไปแบบเงียบเหงามากไม่มีฟิควอนคยูดีๆให้อ่านเลย เบื่อโคด

    ได้อ่านซะที บอมอาจถูกมินสั่งเก็บเหรอ เรื่องนี้ยิ่งอ่านยิ่งลึกลับเนอะ
    #97
    0