[SF] D.O.L.L. : WonKyu NC-17

ตอนที่ 5 : - 5 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    1 เม.ย. 53

[SF] D.O.L.L.
Couple : Siwon KyuHyun
Rate : NC-17
Genre : Dishonesty
Status : 05
Writer : NiTRoGeN14
Writer's Note : ตุ๊กตาของฉัน หึหึ
เอาไปดูอีกทีให้หายเพ้อ (หรือเพ้อหนักขึ้น หึหึ)
user posted image

...

ยังจำได้หรือเปล่าวันที่เราพบกันครั้งแรกน่ะ?
ถ้อยคำที่ดูเหมือนจะอ่อนโยนและจริงใจ แท้จริงใครเล่าจะรู้ว่ามันคือลูกอมเคลือบยาพิษนอกจากเจ้าตัว

หลอกลวง

.
.
.

" คยูรี..." เสียงพึมพำเบาๆดังลอดออกมาจากร่างสูง ใบหน้าหล่อจัดซีดขาวไร้สีเลือดเหมือนไร้วิญญาณหากแต่เสียงพึมพำที่ดังลอดออก มาจับใจความไม่ได้กำลังยืนยันว่าเขายังมีชีวิตอยู่...

อดีตที่น่า รังเกียจเมื่อวันวานกลับมาหลอกหลอนเขาอีกครั้งด้วยความฝัน ฝันที่มักจะเข้ามาเตือนย้ำถึงอดีตที่อยากจะลืมเลือน หากลืมอดีตได้...ต่อให้ต้องเลือกกับอะไรเขาก็ยอม

หากฝันร้ายในครานี้ ไม่ยาวนานนักในเมื่อมีเสียงสวรรค์ดังขึ้นเป็นตัวช่วย เสียงกริ่งที่ดังห่างกันเป็นจังหวะสม่ำเสมอดังขึ้นปลุกเขาจากนิทราร้าย ร่างสูงผุดลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเดินตรงไปยังประตูพลางขยี้ตาเอาคราบน้ำตา ออกจากใบหน้า

ทันทีที่เปิดประตูออกไป...ชองยุนโฮก็มานึกเสียใจในภายหลัง
เขาไม่ควรเปิดประตูบานนั้นออกมาเลย

" ฉันมาตามลูกชายของฉันคืน" คำพูดเรียบๆสั้นๆง่ายๆกระชัดและได้ใจความดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัด แต่ประโยคนั้นเข้าโสตประสาทของดาราหนุ่มบ้างหรือเปล่าก็ยากจะหยั่งรู้ใน เมื่อชายหนุ่มยังคงยืนจ้องมองคนที่มาตามหาลูกไม่วางตา

ชองยุนโฮรู้จักชเวซีวอนในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง
แต่ชเวซีวอนไม่รู้จักชองยุนโฮในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง

" ซีวอน...ซีวอนใช่มั้ย?" กลั้นใจอยู่นาน ยืนนิ่งคิดอยู่นาน ในที่สุดก็กลั้นใจถามออกไป แม้จะมั่นใจแต่ส่วนหนึ่งของจิตใจก็เรียกร้องว่าขอให้ไม่ใช่

"ใช่ ไม่ยักรู้ว่าคุณรู้จักผมด้วย แต่ผมทราบมาว่าลูกชายของผมอยู่กับคุณกรุณาคืนเขามาให้ผมด้วย"

"อินฮยอง...อินฮยองเป็นลูกของนายงั้นเหรอ?"

"อินฮยอง(ตุ๊กตา)? งั้นก็คงใช่?"

"..." ชองยุนโฮจ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายอย่างต้องการสำรวจ ซีวอนมาที่นี่เพียงคนเดียว...มาตามหาลูก ถ้าอินฮยองคือลูกของซีวอน...งั้น....

"ฮ่ะ ฮ่ะ ฮึ... ทำไมโชคชะตาถึงเล่นตลกอย่างนี้นะ เด็กนั่นนอนหนาวสั่นอยู่ที่สวนสาธารณะ ฉันสงสารก็เลยพามาอยู่ด้วย ฉันรักเด็กคนนั้นเพราะเด็กคนนั้นบริสุทธิ์จนฉันเกินจะอดใจไหว แม้ความจริงจากปากของอินฮยองจะบอกว่าเขาเป็นของคุณพ่อก็ตาม ฉันก็ยังรักเขา หวังว่าจะได้อยู่กับเขา แต่แล้ว...นายก็มาทำให้ทุกอย่างแตกสลาย... ฉันเสียใจ" ชองยุนโฮหัวเราะราวกับกำลังเสียสติ มือหนายกขึ้นปิดปากกลั้นเสียงสะอื้น

ชเวซีวอนขมวดคิ้วไม่เข้าใจ อะไรกัน...โชคชะตาบ้าบออะไรกัน?

"ผมไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดถึงอะไรแต่ผมมาที่นี่เพื่อพาลูกชายของผมกลับบ้าน เลิกเล่นลิ้นแล้วก็พาคยูฮยอนออกมาซะ"

"คยูฮยอนงั้นรึ? คยูรีกับคยูฮยอน ฉันถึงว่าหน้าตาเขาสองคนถึงได้คล้ายกันนัก"

ยิ่ง ยุนโฮพูดออกมาเท่าไหร่ ซีวอนก็ยิ่งไม่เข้าใจมากขึ้นเท่านั้น อีกทั้งเมื่อชื่อของคยูรีหลุดออกจากปากของดาราชื่อดังยิ่งทำให้ซีวอนสงสัย เข้าไปใหญ่ สมองรีบประมวลผลที่ได้รับมาอย่างรวดเร็ว

ความจริง...คืออะไรกัน?

" พูดออกมาได้นะว่าเป็นพ่อของอินฮยอง ในเมื่อนายเป็นน้องชายของคยูรีแล้วนายจะเป็นพ่อของเขาได้ยังไงกัน ตุ๊กตา...ตุ๊กตา...นายมันโรคจิตชเวซีวอน นายนึกเหรอว่าพี่สาวของนายเขาจะไม่รู้น่ะว่านายคิดยังไงกับเขา ที่เขายอมให้นายไปนอนด้วยทุกวันก็เพราะสมเพชนาย เลิกหลงตัวเองได้แล้วน่า..." ยิ่งคำพูดพรั่งพรูหลุดออกมาจากปากของชองยุนโอเท่าไหร่ก็ยิ่งดูเหมือนว่าคน พูดไร้สติมากเข้าไปทุกที

"แก...แกเอาอะไรมาพูด แกจะรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไงในเมื่อ..."

"รู้สิ...ก็เพราะคนที่คยูรีรักจนยอมหนีตามไปก็คือฉันยังไงล่ะ" สิ้นเสียงของชองยุนโฮ เหมือนโลกทั้งใบพลิกกลับ นี่มันอะไรกัน?

.
.
.

" คุณยุนโฮฮะมีอะไรเหรอฮะ?" น้ำเสียงงัวเงียดังขึ้นที่เบื้องหลังพร้อมกับร่างบอบบางในสภาพเสื้อเชิ้ตที่ สวมใส่หลุดหลุ่ยเผยให้เห็นผิวขาวซีดที่เนินไหล่ มือเล็กยกขึ้นขยี้ตาเบาๆเช็ดคราบน้ำตาออก ชองยุนโฮหันหลังกลับทันทีพร้อมๆกับที่ร่างของซีวอนวิ่งตรงเข้าไปหา

"คยูฮยอน!!"

" คะ คะ คุณพ่อ!!" ตื่นเต็มตาขึ้นทันทีเมื่อเห็นร่างของคนที่คิดถึงอยู่เสมออยู่ตรงหน้า มือบางยกขึ้นโอบรอบคอร่างสูงทันทีที่ถูกอุ้มขึ้นแนบอก

ซีวอนไม่พูกก ล่าวอะไรออกไปอีกนอกจากจูบลงบนเรือนผมนิ่มแผ่วเบาพลางใช้สายตาคมวาวตรวจสอบ สภาพร่างกายของตุ๊กตาสุดที่รัก ริมฝีปากแดงเจ่อ...เสื้อผ้าหลุดหลุ่ย...ร่องรอยสีกุหลาบตามผิวเนื้ออ่อนใต้ ร่มผ้า ทำเอาซีวอนแทบคลั่ง ใบหน้าที่เคร่งขรึมอยู่แล้วดูดุดันมากขึ้นไปทุกที สายตาคมตวาดมองชองยุนโฮอย่างโกรธจัด

"นี่แกทำอะไรคยูฮยอน!!?"

" ไม่ได้ทำ ใช่มั้ยอินฮยอง ฉันไม่ได้ทำแต่คนที่ทำไปแล้วมันคือแกนั่นแหละไอ้คนวิปริต ฮ่าๆ" เสียงหัวเราะราวคนบ้าคลั่งของชองยุนโฮเหมือนเป็นยาหลอนประสาทชั้นดีที่ทำเอา ซีวอนคลุ้มคลั่ง ร่างสูงว่างคยูฮยอนลงกับพื้นก่อนจะพุ่งตรงเข้าไปต่อยเสยปลายคางคนที่เสียสติ ไปแล้ว

"คุณพ่อออ!!" ตุ๊กตาตัวน้อยร้องลั่นเมื่อเห็นความรุนแรง ร่างบางวิ่งเข้าขวางไว้ด้วยน้ำตาเต็มหน้าส่ายหน้าไปมาวอนขอเสียงสั่น

"คุณพ่อ...อย่าทำอะไรคุณยุนโฮนะครับ คุณยุนโฮเป็นคนดี คุณยุนโฮเป็นเพื่อนของผม คุณพ่ออย่าทำอะไรคุณยุนโฮเลยนะครับ ผมขอร้อง"

" ฮ่ะๆ เห็นไหมว่าเลือดมันย่อมเข้มกว่าน้ำ สายเลือดมันย่อมไม่ทิ้งแถว...นายกล้าหรือเปล่าล่ะ กล้าที่จะให้คยูฮยอนเลือกหรือเปล่าล่ะว่าจะอยู่กับใครระหว่าง...พ่อปลอมๆโรค จิตอย่างนายหรือพ่อแท้ๆอย่างฉัน"

"หุบปากไปเลยนะไอ้สารเลว แกพาคยูรีไปข่มขืนจนท้องแล้วไม่คิดจะมารับผิดชอบ ปล่อยให้คยูรีปกป้องแกจนวันสุดท้ายของชีวิต คนอย่างแกไม่มีคุณสมบัติของความเป็นพ่อเสียด้วยซ้ำ..."

"แต่มันก็ดี กว่าไอ้พ่อจอมปลอมที่ข่มขืนลูกตัวเองนั่นแหละ" สองเสียงเข้มต่างสลับสับเถียงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่ยิ่งพูดความจริงก็หลุดออกมาจากปากของทั้งคู่มากขึ้นเท่านั้น ตุ๊กตาตัวน้อยไปแต่ฟังอย่างเงียบพลางคิดตาม...คิดตามอย่างข้องใจและ...

คุณพ่อไม่ใช่คุณพ่อ

คุณยุนโฮเป็นคุณพ่อ

คุณพ่อเป็นคนอื่น

คนอื่น...

คิดตามได้แค่นั้นรอยยิ้มไร้เดียงสาก็ผุดขึ้นก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดเอวของคนที่เรียกว่าเพื่อนมาตลอดระยะไม่กี่สัปดาห์

"คุณพ่อ..."

ชองยุนโฮกระตุกยิ้ม ชัยชนะที่ได้มาอย่างไม่คาดคิดแม้จะผิดคาดแต่ก็พึงพอใจ
ชเวซีวอนขมวดคิ้วแน่น ความพ่ายแพ้ที่ได้มาอย่างไม่ทันตั้งตัวทำเอาแทบทรุด

" คยูฮยอน ถูกต้องแล้วต่อไปนี้คยูฮยอนต้องเรียกฉันว่าคุณพ่อนะ" รอยยิ้มยังคงปรากฏอยู่บนใบหน้าหล่อต่อเนื่อง ผิดกับซีวอนที่ทำหน้าราวกับจะร้องไห้เสียให้ได้

ทำไมกันล่ะ...ในเมื่อเขาครอบครองคยูฮยอนทั้งร่างกายและจิตใจไว้แล้วแท้ๆ
เฝ้าดูแลทะนุถนอมมาตลอดสิบห้าปี ปลูกฝังให้คยูฮยอนมีเพียงเขาคนเดียวแล้วทำไม...

ทำไมคยูฮยอนถึงยังเลือกชองยุนโฮอีก

.
.
.

"คยูฮยอนไม่อยากอยู่กับพ่อแล้วหรือ?"

"คุณ...คุณไม่ใช่คุณพ่อ คุณเป็นคนอื่น..."

.
.
.

"ถ้าหากว่าเราเป็นคนอื่น...เราจะรักกันได้ใช่ไหมครับ?"

" ผมขอโทษครับที่หนีออกมาจาก เอ่อ...คุณ... แต่ผมกลัว...กลัวแค่ว่าคุณเห็นผมเป็นเพียงของเล่น ผมก็เลยอยากจะลองดูว่าถ้าผมหายไปคุณจะห่วงผมจะคิดถึงผมหรือเปล่า...ขอเพียง แค่คุณเอ่ยปากอยากจะให้ผมอยู่ด้วย ผมก็ยินดีที่จะอยู่กับคุณตลอดไป"

แขน แกร่งเปิดออกกว้างทันทีที่ตุ๊กตาตัวน้อยพูดจบพร้อมกับร่างบอบบางที่วิ่งเตาะ แตะเข้าไปหาอ้อมกอดของร่างสูง สองร่างกอดกันแนบแน่นท่ามกลางความตกใจของชองยุนโฮ

"อินฮยองไม่อยากอยู่กับพ่อแล้วเหรอ"

" ผม...ผมไม่อยากจะอยู่กับใครนอกจากคุณ...เอ่อ...คุณซีวอน..." ตุ๊กตาร่างน้อยเอียงคอถามร่างสูงที่กอดตนอยู่พอได้รับการอนุญาตจากใบหน้า หล่อที่พยักหน้าขึ้นลงก็ฉีกยิ้ม "ครับ ผมไม่อยากจะอยู่กับใครนอกจากคุณซีวอน"




.
.
.
.
.




ชเว ซีวอนรั้งร่างเปลือยเปล่าบอบบางเข้าแนบอกก่อนจะก้มลงจูบลงบนเรือนผมนิ่มแผ่ว เบา เสียงกระซิบแว่วๆที่ข้างหูทำเอาตุ๊กตาตัวน้อยขยับตัวอย่างรำคาญ






ไม่ เสียแรงที่ยอมเสียเวลาไปขุดคุ้ยเรื่องเก่าก่อนของชองยุนโฮจนรู้ความลับใน อดีตของดาราหนุ่มชื่อดังว่าในอดีตเคยทำคัวเหลวแหลกแค่ไหน แล้วก็คุ้มค่ากับการที่คิดบทละครเล็กๆขึ้นเพื่อดึงตัวตุ๊กตาตัวน้อยกลับมาหา
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคยูฮยอนหนีเขาไปทำไม...ก็เขาเป็นคนที่เลี้ยงดูตุ๊กตา ตัวนี้มาตั้งสิบห้าปีเต็ม ความคิดความอ่านทุกอย่างถูกเขาฝังหัวไว้หมดมีหรือที่คนอย่างชเวซีวอนจะคาด เดาล่วงหน้าไม่ได้

นับจากนี้ไปตุ๊กตาตัวนี้จะไม่หนีเขาไปไหนอีก...ไม่มีวันเพราะตุ๊กตาตัวนี้จะมีแต่เจ้าของคนนี้
จริงไหม?














"ตุ๊กตาของฉัน"



:: END ::






ในที่สุดก็จบจนได้กับฟิคจิตๆเรื่องนี้
แหม่...เห็นหลายคนเชียร์วอนคยูก็ดีใจที่ไม่โดนกระแสชู้ลากเข้ารกเข้าพงไป ฮ่าๆ wonnabwithkyu/72.gif
แต่บางคนก็เชียร์ชู้เต็มที่ หึหึ
บางคนก็สงสารวอนที่กลับตัวกลับใจ
เอาสิแล้วตอนนี้ยังคิดแบบนั้นกันอยู่ไหม
บอกไว้ก่อนว่าตอนที่ลงตอนที่สี่นั้นเราแต่งตอนที่ห้าจบแล้วนะจ๊ะ อิอิ

ส่วนสเปมีแน่ล่ะ
แต่งไปหน่อยแล้ว รอไปก่อนก็แล้วกัน อิอิ wonnabwithkyu/85.gif

หมายเหตุ - ใครอยากได้สเปฯรบกวนทิ้งคอมเม้นต์และอีเมลล์ไว้
จะได้ส่งให้นะคะ เพราะสเปฯนี่เสี่ยงโดนแบนเหลือเกิน
หรือถ้าขี้เกียจเม้นต์รอสักประมาณสิบวันจะเอามาลงให้นะคะ ^^ แต่ถ้าโดนตัวแดงก็ไม่แก้ล่ะขี้เกียจ
เพราะเคยโดนไปแล้วแก้แล้วแต่ก็อ่านไม่ได้เหมือนเดิม ไม่รู้จะแก้ไปทำไม = =

ขอบคุณที่อ่านตุ๊กตาตัวน้อยกับคุณพ่อโรคจิตมาถึงตอนนี้นะคะ
แง้มนิดนึงว่าสเปฯ คุณพ่อเขาจะไปเล่นตุ๊กตาที่ทะเลกันล่ะ ฮ่าๆ ^[]^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

240 ความคิดเห็น

  1. #240 skyrealdream (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 23:28
    ><~~~!!!
    #240
    0
  2. #234 Alicia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 23:08
    ยุนมันเกือบจะปล้ำลูกตัวเองแล้วไง - -
    #234
    0
  3. #229 An(Gy)tOrIa LL YunJaeHolic &MTN?! (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 12:31
    ยุนโฮเป็นพ่อจริงๆหรอเนี่ยยย
    เรื่องตลกร้ายมากกกกกก

    ดีใจที่คยูกลับไปกับวอนนะเนี่ยย
    นึกว่าจะไม่ได้กลับคืนซะแหละ
    #229
    0
  4. #219 minming0186 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 14:06
    ทั้งหมดทั้งมวล ชเว แกร้ายสุดๆ ฮ่าฮ่าฮ่า หัวเราะอย่างชั่วร้าย

    พลิกกลับไปกลับมาสามสิบแปดตลบ อร๊ากกกกก

    ยุนโฮเป็นพ่อจริงๆ โอ๊ยเกือบไปๆ



    แต่ที่แน่ๆคือไม่รู้ใครจิตกว่าใคร ยุนโฮหรือพี่วอน





    ว่าแต่สเปเชียลยังขอได้อยู่มั๊ยคะ ทำตาปริบๆ

    minming0186@hotmail.com





    #219
    0
  5. #209 NoKkii Lee Dong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2554 / 15:55
    อร๊ายยยย
    กี้น่ารักมากอ่ะ
    ไม่น่าเชื่อว่า เรื่องจะเป็นแบบนี้
    หมียุนเป็นพ่อ ดีนะ ที่ยังไม่มีรัยกันอ่า
    ไรเตอร์แต่งสนุกมากเลยค่ะ

    #209
    0
  6. #202 เกว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 03:57
    เป็นตุ๊กตาที่น่ารักมากก

    อยากได้ไว้สักตัวอ่ะค่ะ

    เกาหลีมีขายมั้ย

    -O-

    #202
    0
  7. #195 GameKey (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 23:28
    อนจะฉลาดไปไหน
    รู้ทุกอย่างเลยเนอะ - -*
    #195
    0
  8. #189 Aqua_Star (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 16:30
    จริงๆมันก็เลือกยากนะเนี่ย

    ระหว่าง คุณพ่อปลอมๆกับคุณพ่อแท้ๆ

    แต่สุดท้ายก็เลือกคุณพ่อปลอมๆ

    จบแบบนี้ก็ดีเนอะ

    (แต่ในใจชั่วร้ายของรีดเดอร์)

    อยากให้คุณพ่อจริงๆ กับ คุณปลอมๆแย่งกันให้นานกว่านี้อีก

    มันส์ดีอ่า ฮ่าๆ (โรคจิต)
    #189
    0
  9. #173 คิมอุค'๑๑ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 21:20
    ยุนโฮ เป็นพ่อกี้ อ๊ากก โลกหลม
    ตอนแรกคิดว่า กี้ จะอยู่กับ ยุนโฮไม่อยู่กะวอน

    สุดท้ายก็อยู่ด้วยกัน ♥
    #173
    0
  10. #164 ~Dark Angel~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2553 / 20:26
    อ้าวนี่ตกลงเรื่องทั้งหมดมันเกิดจากแผนการณ์ที่วอนวางเอาไว้
    เพื่อล่อให้คยูกี้กลับมาหา แบบเนียนๆ งั้นหรือ? (งง)

    แต่ผิดคาดเหมือนกันที่ตกลง ยุนโฮ กลับกลายมาเป็นพ่อกี้ซะงั้น
    โอ้ว โลกมันกลมจิงๆ แต่ดีนะที่ยังไม่มีไรลึกซึ้งกันเท่าไหร่
    (แม้แอบจะจิ้นอยากให้มีก็ตาม 555+)
    #164
    0
  11. #157 palmtree (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2553 / 02:02
    จบลงอย่างสวยงาม

    กี้ก็กลับมาอยู่กับวอน

    ในฐานะคนรัก....อิอิ
    #157
    0
  12. #150 L.O.V.E. KiHae (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2553 / 23:00
    ตุ๊กตาที่แสนน่ารัก >///<
    #150
    0
  13. #144 WC `Tequila** (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2553 / 21:15
    ป๊าด !!!!!!!!!! !

    อิหมีเลวได้อีก - -*
    ไม่มีอะไรจะเซด ~~ ~

    เมะเรื่องนี้ปากร้ายทุกคนจริงๆ - -*

    คยูกลับไปอยู่กับอาเสี่ยแล้ว 555555555555
    สะใจ แต่ก็แอบสงสารหมีลึกๆ (ลึกมากกกกกกกกกกกกกกกกกก !)

    จบแล้วอ่ะ - -*
    อุส่าห์หวังให้คยูไม่กลับ แล้วต้องแย่งชิงกันอีกนานๆ - 0 -

    (โรคจิตไปแล้วคร๊าบ 555555555)

    ปล. น้องโม ตอนนี้คนเม้นเยอะเน้ - -*
    #144
    0
  14. #138 คุณฮี_Cin[02]*{๑๓} (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 23:38
    ดูเหมือนคยูจะไม่รู้อะไรเลยนะเนี่ย

    วอนกะยุนร้ายลึกทั้งคู่ - -
    #138
    0
  15. #125 Baby Korean (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 01:20

    สุดยอดเลยไรเตอร์

    สนุกมากๆเลย

    รักวอนคย

    ที่สุดเลย

    แต่ไรเตอร์เมื่อไหร่จะมาอัพto be butterflyหล่ะเค้าอยากอ่านแล้วน้า...

    #125
    0
  16. #116 ^^_สวนดาวตก_^^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2553 / 23:44
    ตกลงวอนกะยุน ร้ายทั้งคู่...



    น่าสงสารกี้จริงๆ



    ไรต์เตอร์ขอสเปเชี่ยวด้วยนะคะ blue.tomorrow@windowslive.com


    มีตุ๊กตาหล่อ น่ารักอย่างนี้นะ... ไม่ปล่อยให้หายไปไหนเลย อิอิ
    #116
    0
  17. #114 ตุ๊กตาประสาทกลับ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 10:47

    .



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 ธันวาคม 2561 / 10:05
    #114
    0
  18. #108 MAJIIE (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2553 / 15:26
    อยากให้แต่งเป็นเรื่องยาวๆๆๆจัง~~~~~

    ชอบมากกก คยูนี่ใสสุดๆ



    ขอสเปด้วยคนนน ฮ่าๆๆ

    majiiewon@hotmail.com

    ขอบคุนค้า^^
    #108
    0
  19. #107 กาน้ำ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2553 / 18:05
    สนุกมั่กมากเลยค่าา,,

    อยากอ่านสเปเชียลมากก รักคู่นี้สุดๆ^^

    ขอด้วยนะค่ะ thirajang@hotmail.comค่ะ
    #107
    0
  20. #105 BlareBlare (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2553 / 22:47
    โหวววว
    ยุนโฮเลว
    วอนก็ร้าย จิดอีกต่างหาก
    สรุปว่าเมะเรื่องนี้........((ตึ๊ดดดดด))......
    (ขอเซ็นเซอร์คำพูดตัวเองดีกว่า)
    คยู...
    ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยยยยยย...

    ปล.ขอสเปด้วยค่ะ อีเมลล์ตามรายละเอียดของรีเดอร์อ่ะค่ะ (happy_care21แอทยาฮู)
    ปล.2 ถ้ากลัวโดนแบน ทำเป็นลิงค์ไปที่บล็อคดีมั้ยคะ จะได้ไม่ต้องมาคอยส่งเมลล์
    ดูจะลำบากไรท์เตอร์อ่ะค่ะ
    #105
    0
  21. #100 ... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2553 / 00:15

    toeiky@hotmail.com

    ขอด้วย

    #100
    0
  22. #98 love yunie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 19:37
    ส่งสเปมาให้เค้าด้วยคนนะค่ะไรเตอร์ dear@hotmail.com
    #98
    0
  23. #97 Noo-Noi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 17:35
    อ่ะจ้า   เพิ่งเข้าไปเปิดดูอีเมลล์เมื่อวานนี้ ได้รับเรียบร้อยเเล้วค่ะ

    กลับมาเม้นท์ให้เเล้วน้า ^^

    "ตุ๊กตาของฉัน" ว้าวๆ เเบบว่าชอบคำนี้จังเลยอ่ะ ฟังเเล้วเเบบเหมือนวอนรักกี้มาก

    กี้จ๋า คงความใสกิ๊งได้เหมือนเดิมเลยน้า เเม้จะกลับไปอยู่ในห้องตุ๊กตาตามเดิม

    เเต่ก็มีความสุขเพราะว่าอยู่กับวอนใช่ไหมล่ะ

    เเหมๆ มีเเอบหวาน อาบน้ำด้วยกันในอ่างด้วย อ่านเเล้วจั๊กจี้เเทนกี้เลยค่ะ

    ไปเที่ยวทะเลก็หวานซ้า  ชอบเวลากี้งอนอ่ะ น่ารักมากเลยค่ะ

    เเล้วก็  เเหะๆ น่าสงสารวอนเหมือนกันนะ เห็นมั๊ยว่าเเพ้น้ำตา

    กี้ร้องไห้ก็เลยทนไม่ได้

    มีปิดท้ายเล่นซะวอนเหนื่อยหอบกันอีกรอบกับการเเบกกี้วิ่งมาขึ้นเครื่อง

    งานนี้ไม่รู้จะสงสารใครดี 55

    ปล.....

    ที่ไรเตอร์เขียนบอกในเมลล์ว่า ไรเตอร์เองไม่ใช่คนใจดีอะไรหรอกน่ะ ฟังดูขนลุกเเปลกๆยังไงชอบกล
    เเต่ช่างเถอะค่ะ เเค่เเต่งฟิคสนุกๆ เเบบนี้ให้อ่านก็ดีใจเเล้วล่ะ  ขอบคุณมากนะคะ
    #97
    0
  24. #96 ชีวิตนี้มีอะไร (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 19:00
    TT  ไรเตอร์จ๋า  ส่งสเปให้หนูหน่อย
    #96
    0
  25. #94 ชีวิตนี้มีอะไร (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 16:11

    ขอด้วยคนนะ  xen_cin-4ever@hotmail.com

    ยุนเป็นพ่อกี้เหรอเนี่ยแต่ดีแล้ววอนจะได้บาปไม่มาก55+
    #94
    0