[FIC]...Sorry... - WonHanKyu (NC-17)

ตอนที่ 5 : - 4 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    8 พ.ย. 52

[FIC] Sorry.
Couple : Siwon Hanhyung Kyuhyun
Rate : NC-17
Genre : Force&Crafty
Writer : NiTRoGeN14
Writer's Note : คำตอบ

...

- 4 -

ผมไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงได้ทำแบบนั้นลงไปกับคยูฮยอน เพราะความโกรธงั้นหรือ? อาจจะใช่ แต่ผมก็คิดว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้นที่ผมยังไม่เข้าใจและไม่รู้ตัว

คงเพราะเหงา?

...

ผมเดินเข้าบริษัทไปด้วยความรู้สึกลำบากใจและไม่กล้าสู้หน้าใครต่อใคร แม้จะไม่มีใครรู้ว่าผมได้ทำอะไรลงไปกับคยูฮยอนแต่เป็นเพราะอาการป่วยของคยูฮยอนที่กลับมาอีกครั้งทำให้ทุกคนค่อนข้างจะซีเรียส

ความรู้สึกผิดกำลังเกาะกินหัวใจของผมทีละน้อยๆอย่างเชื่องช้า...

.
.
.

"อ้าวซีวอน... มาพอดีเลย" พี่จองซูพูดขึ้นเมื่อเห็นผมเดินเข้ามาในห้องซ้อม ผมเลยเดินตรงไปหาพี่เขาทันที

"มีอะไรเหรอฮะ"

"คือเรื่องของคยูฮยอนน่ะ พ่อแม่เขาว่ายังไงบ้างเหรอ" พอพี่เขาพูดขึ้นมาอย่างนั้นผมก็พยักหน้าเข้าใจทันที คงกำลังกังวลว่าพ่อแม่ของคยูฮยอนจะมาโวยวายให้ลูกออกจากวงเหมือนเมื่อครั้งที่แล้วสินะ

"ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ พี่สบายใจได้ ผมช่วยพูดให้แล้วไม่ต้องห่วงนะครับ" พอผมพูดออกไปแบบนั้นพี่จองซูก็มีสีหน้าที่ดูสบายใจขึ้น ผมเดินผละออกจากพี่เขาแล้วไปหาฮันคยองที่ยืนคุยกับกลุ่มน้องๆในวงแทน

"พี่ฮันคยอง คุยอะไรกันอยู่เหรอครับ" ผมเอ่ยทักไปอย่างนั้น มือก็โอบไหล่ของเขาอย่างที่ทำเป็นประจำ ฮันคยองหันมายิ้มให้ผมแล้วก็หัวเราะ

"ก็เรื่องตอนที่เราไม่ได้อยู่เกาหลีกันน่ะสิ ฮยอกแจทำเรื่องตั้งมากมายแน่ะ เสียดายที่พวกนายไม่ได้ไปทำงานที่จีนด้วยกันกับเราเนอะซีวอน" ทั้งเสียงหัวเราะที่สดใสและรอยยิ้มที่จริงใจ แล้วอย่างนี้จะให้ผมเชื่อได้ยังไงว่าฮันคยองกำลังจะตีจากผมไปหาคยูฮยอนถ้าคยูฮยอนไม่ได้เป็นคนยั่วเข้าหาฮันคยองเอง บางทีที่ผมทำแบบนั้นลงไปกับคยูฮยอนอาจจะทำให้เขาเลิกมายุ่งกับฮันคยองก็เป็นได้...

...

"คยูฮยอน เลิกเล่นเกมแล้วมาทานข้าวทานยาได้แล้วนะ" พี่อาราที่ยืนบ่นๆอยู่ข้างผมเริ่มวางถาดข้าวต้มลงกับเตียงแล้วเดินมาดึงแก้มผมจนมันย้วย ผมเลยต้องจำใจหยุดเกมไว้แล้วลุกมาทานข้าว ได้หยุดอยู่บ้านแบบนี้มันก็ดีหรอกแต่ไม่ได้เจอพี่ฮันคยองนี่สิที่มันน่าเบื่อ

"พี่อารา... ผมอยากไปบริษัทพี่พาผมไปหน่อยนะ"

"ไม่ต้องมาอ้อนเลยเด็กดื้อ ไม่สบายอยู่แบบนี้ยังจะออกไปตะลอนๆอีก ดูสิเพิ่งกลับมาจากจีนได้ไม่กี่สัปดาห์ก็ป่วยแบบนี้ แล้วจะให้พวกคุณพ่อคุณแม่ไว้ใจให้เราไปทำงานได้ยังไง นี่ถ้าซีวอนไม่มาช่วยพูดให้ป่านนี้..."

"พี่อารา!! เลิกพูดถึงพี่ซีวอนสักทีได้มั้ยผมไม่อยากฟัง" ผมตะโกนเสียงดัง โยนช้อนทิ้งทันทีที่พี่อาราพูดชื่อของผู้ชายใจร้าย กักฬขะคนนั้นออกมา

"อะไรของเรา จู่ๆก็มาโวยวายใส่ โอ๊ย! ไม่ยุ่งด้วยแล้ว รีบกินข้าวกินยาซะแล้วก็นอน ห้ามเล่นเกม!" พูดจบพี่สวยคนสวยก็สะบัดก้นเดินหนีไปทันที ผมมองตามหลังพี่สาวไปจนลับสายตาก่อนจะนอนราบไปกับเตียงมือก่ายหน้าผากคิดไม่ตก รู้สึกเจ็บจี๊ดๆที่หัวใจอีกครั้ง

ไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ฮันคยองไม่ยอมบอกผมว่าเขาคบกับพี่ซีวอนอยู่ ถ้าตอนนั้นผมรู้ผมก็คงไม่ยอมตกปากรับคำที่จะคบกับพี่เขาหรอก แม้ในใจผมจะรักพี่เขาแค่ไหนแต่ถ้าเขามีเจ้าของแล้วผมก็คงยอมตัดใจ

...

วันนี้เป็นวันที่คยูฮยอนจะกลับมาทำงานร่วมกับวงอีกครั้ง และเขาต้องไปทำงานที่จีนกับสมาชิก Super Junior M ที่มีทั้งฮันคยองและซีวอนรวมอยู่ด้วย ร่างบางเดินกระสับกระส่ายไปทั่วห้องพัก คิดไม่ถูกว่าจะปั้นหน้าออกไปหาฮันคยองกับซีวอนยังไง แต่แล้วเสียงเคาะประตูห้องที่ดังขึ้นก็ทำให้ต้องหยุดความคิดทั้งหมดลง

"คยูฮยอนแต่งตัวเสร็จหรือยัง ทุกคนรอนายอยู่นะ" เป็นทงแฮนั่นเองที่เดินมาตาม คยูฮยอนสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆก่อนจะปั้นยิ้มออกไป

"ขอโทษครับพี่ทงแฮ"

"ไม่เป็นไร รีบไปเถอะเดี๋ยวตกเครื่อง" ว่าแล้วทงแฮก็จูงมือคยูฮยอนเดินออกจากห้องไป คยูฮยอนจึงอาศัยทงแฮเป็นกันชนตลอดเวลาที่เดินทางไปจีน แต่เมื่อถึงหอพักที่จีนก็กลับกลายเป็นปัญหาขึ้นมาอีกเมื่อซีวอนไม่ยอมที่จะให้คยูฮยอนไปนอนกับฮันคยองตามปกติ

"ก็คุณพ่อคุณแม่ของคยูฮยอนเขาบอกให้ผมดูแลคยูฮยอนตลอดนี่ พี่น่ะเวลาคยูฮยอนอ้อนอะไรก็ยอมให้หมด แล้วอย่างนี้คยูฮยอนจะได้กินยามั้ยล่ะ?" ซีวอนว่าเสียงกร้าวดึงคยูฮอยนที่มีสีหน้าตกใจให้มาอยู่ข้างตัว ร่างบางพยายามที่จะพูดขัดแต่แรงบีบที่ข้อมือทำให้ได้แต่เงียบ

"แต่คยูฮยอนเขาก็นอนกับพี่มาตั้งนานไม่เห็นมีปัญหาอะไร ยาก็กินหมด"

"แต่คราวนี้ผมไม่ยอม หรือจะให้ผมไปนอนกับพี่แทนล่ะ" ทันทีที่ซีวอนพูดจบคยูฮยอนก็เข้าใจในทันทีว่านี่เป็นแผนแยกเขาออกจากฮันคยอง ซีวอนรู้เรื่องหมดทุกอย่างแล้วและคงไม่ปล่อยฮันคยองมาให้เขาเป็นแน่ จึงพยายามทำทุกอย่างให้เขากับฮันคยองอยู่ห่างกันมากที่สุด แล้วฮันคยองที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยล่ะจะทำยังไงจะปล่อยให้เขาอยู่กับซีวอนคนที่เคยข่มขืนเขาเพียงเพราะหึงหวงตัวฮันคยองเองหรือ?








"เอาเป็นว่าคยูฮยอนก็ไปนอนกับซีวอนแล้วกัน" สิ้นเสียงของฮันคยอง คยูฮยอนก็รับรู้ได้ทันทีว่าเรื่องระหว่างเขา ซีวอนและฮันคยองนั้นคงยืดยื้อไปอีกนาน

.
.
.

"ไงล่ะฮันคยองที่นายรักจนไม่ยอมเสียกลับยกนายให้มาอยู่กับฉันง่ายๆ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าขี้ขลาดกลัวว่าเรื่องของฉันกับเขาจะแตก"

ผมหันขวับทันทีที่พี่ซีวอนพูดจบ เขาพูดออกมาได้ยังไงกันไอ้คำพูดร้ายกาจแบบนี้น่ะ "ที่เขาให้ผมมาอยู่กับพี่เพราะความบริสุทธิ์ใจต่างหากล่ะ เพราะพี่เอาพ่อกับแม่ผมมาอ้างเขาก็เลยต้องยอม ไม่ใช่เพราะเต็มใจ"

"ง้านนนนเหรอ... เข้าข้างกันจริงนะ แต่อย่าลืมสิว่าฮันคยองน่ะเป็นของฉัน ฉันเองก็เพราะไว้ใจนายเกินไป แต่ก่อนก็เลยยอมให้นายสองคนได้อยู่ห้องเดียวกัน แต่ที่ไหนได้ไอ้คนที่ฉันไว้ใจทั้งคู่กลับมาตลบหลังฉันแอบคบกันเอง!!! ต่อไปนี้ก็เลิกหวังได้เลยว่าจะได้อยู่ใกล้กับฮันคยอง ถ้าฉันไม่ใช่คนที่อยู่ข้างๆฮันคยอง คนที่อยู่ข้างเขาก็ไม่ต้องใช่นายคยูฮยอน!!"

"พี่มันร้ายกาจที่สุดต่อหน้าคนอื่นก็ทำดีเข้าหา ที่แท้สันดานจริงมันก็เลวเสียยิ่งกว่าโจร"

"นายว่าไงนะคยูฮยอน!!" พี่ซีวอนที่กระโจนพรวดพราดเข้ามาหาผมในทันทีทำให้ผมเกิดอาการกลัวขึ้นมากระทันหันจนต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว แต่ผมก็ยังยิ้มสู้ ดูซิว่าเขาจะกล้าทำอะไรผมอีกมั้ย?

"ก็อย่างที่ได้ยิน เอาสิ...พี่จะทำอะไรผมล่ะ จะข่มขืนผมอีกงั้นเหรอ เอาเลยสิถ้าไม่กลัวว่าความมันจะแตกนะ"

"หึ! ฉันทำแน่แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ถึงฉันจะเลวอย่างที่นายบอกก็จริงแต่ฉันก็ไม่โง่ จำเอาไว้โจคยูฮยอนฉันไม่หยุดแค่นี้แน่ถ้านายยังยืนยันที่จะดึงดันคบกับฮันคยองต่อ" พูดจบซีวอนก็เดินออกจากห้องพักไปทันที

คยูฮยอนล้มตัวนั่งบนเตียงอย่างอ่อนแรง เขาไม่เข้าใจ ทั้งๆที่ฮันคยองน่าจะหมดรักซีวอนแล้วทำไมไม่ขอเลิกให้เป็นเรื่องเป็นราว ทำไมต้องมาให้เขาต้องเจ็บปวดแบบนี้ด้วย

ไม่เคยเข้าใจ...

...

"พี่มีอะไรอยากจะบอกผมรึเปล่า" จู่ๆคยูฮยอนก็เดินมาหาฮันคยองพร้อมๆกับถามขึ้นด้วยสีหน้าเศร้าสร้อยจนหัวใจของฮันคยองสั่นไหว

"มีอะไรอย่างนั้นเหรอคยู?"

"พี่... ทำไมพี่ถึงไม่บอกผมก่อนว่าพี่กำลังคบกับพี่ซีวอนอยู่ ถ้าผมรู้ว่าพี่มีคนของพี่อยู่แล้วผมจะไม่ยอมคบกับพี่เลยแม้พี่จะมาอ้อนวอนกอดขาขอร้องผมก็เถอะ" พูดไปน้ำตาก็พาลจะไหล แต่คยูฮยอนก็พยายามที่จะเข้มแข็งไม่เสียตาน้ำตาออกมา อย่างน้อยเขาก็เป็นผู้ชายเรื่องแค่นี้ถึงกับต้องเสียน้ำตามันก็ออกจะดูฟูมฟายไปหน่อย

"นาย.. รู้งั้นเหรอ รู้ได้ยังไง ซีวอนเป็นคนบอกเหรอ" ฮันคยองมีอาการตกใจหน้าซีดจนสังเกตได้ชัด คยูฮยอนยิ้มเยาะให้ตัวเอง รู้สึกสมเพชตัวเองไม่น้อยที่จู่ๆก็ต้องมารับเคราะห์ทั้งๆที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยสักนิด

"ผมจะรู้ได้ยังไงพี่ไม่ต้องสนใจหรอก แต่ผมทนไม่ได้ที่ต้องมารู้ว่าผมกำลังแย่งของของคนอื่น ใช้คนรักร่วมกับคนอื่น พี่รู้มั้ยว่าผมขยะแขยงตัวเองขนาดไหน ผมกลายเป็นคนผิดทั้งๆที่ผมไม่ได้ตั้งใจและไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่มีคนรักอยู่แล้ว พอสักทีเถอะ...ถ้าจะเป็นแบบนี้ต่อไป ก็พอกันสักทีเถอะ"

"เดี๋ยวก่อนคยู อย่าเพิ่งสิ ฟังพี่อธิบายก่อนนะ" ฮันคยองถือวิสาสะดึงมือของคยูฮยอมากอบกุมไว้ แม้ตอนแรกน้องเล็กของวงจะออกอาการขัดขืนเล็กน้อย แต่ในที่สุดก็ยอมแต่โดยดีเมื่อได้สบเข้ากับดวงตาเศร้าของฮันคยอง

"จะพูดอะไรก็รีบพูดมา ผมไม่มีเวลานักหรอกนะ"

เมื่อมีโอกาสเข้ามาฮันคยองก็ไม่รอช้าที่จะรีบคว้ามันไว้ทันที "พี่ขอโทษที่พี่ปิดบังคยูมาตลอด ความจริงพี่เองก็กำลังจะขอเลิกกับซีวอนอยู่แล้ว แต่พอพี่จะพูดขึ้นมาทีไรซีวอนก็ไม่ยอมฟังท่าเดียว เห็นเขาสุภาพอย่างนั้นแต่บทจะดื้อเขาก็ดื้อแรง คยูฮยอนรู้จักเขานานกว่าพี่คยูก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่เหรอ"

เมื่อคิดๆตามที่ฮันคยองพูดคยูฮยอนก็อดที่จะพยักหน้าเห็นตามด้วยไม่ได้ ซีวอนเป็นคนดื้อแรงจริงๆ ก็ดูจากที่ทำกับเขาสิ เขาเป็นน้องที่สนิทด้วยแท้ๆแต่กลับทำกันได้ลง

"ใช่มั้ยล่ะ? เพราะฉะนั้นตอนนี้พี่ก็เลยต้องทำให้เขายอมรับเสียทีว่าพี่ไม่ได้รักเขาแล้ว เพราะคนที่พี่รักน่ะยืนอยู่ตรงหน้าพี่ต่างหากล่ะ ได้โปรดเถอะนะคยูฮยอน ขอโอกาสให้พี่อีกสักครั้ง คราวนี้พี่จะขอเลิกกับซีวอนให้ได้ ไม่ต้องห่วงนะเพราะตอนนี้คนที่พี่รักมากที่สุดก็คือเรา" พูดจบฮันคยองก็ฉวยโอกาสดึงมือบางขึ้นมาจูบทันที คยูฮยอนตกใจตั้งตัวไม่ติดได้แต่ยอมให้ฮันคยองทำตามใจ แต่ใจก็ยังรู้สึกกังวลไม่หาย

"ผมจะให้โอกาสนี้กับพี่เป็นครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย ผมจะบอกอะไรให้พี่รู้ไว้อีกอย่างนะ ถึงแม้ผมจะรักพี่แค่ไหนแต่ถ้าต้องแย่งมาจากคนอื่นหรือมีเจ้าของอยู่แล้วผมก็จะไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย"

"จ๊ะ คราวนี้พี่จะมีแค่คยูฮยอนคนเดียวแต่พี่ขอร้องล่ะนะอย่าเพิ่งไปพูดอะไรกับซีวอน เดี๋ยวเรื่องนี้พี่จะจัดการเอง" โจคยูฮยอนคิดตามคำพูดของร่างสูงตรงหน้าช้าๆก่อนจะพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ ไอ้ที่พูดไปเสียดิบดีความจริงถ้าจะให้เขาทำแบบที่พูดจริงๆก็คงเป็นไปได้ยากเหมือนกัน ก็ความรักน่ะมันห้ามกันได้เสียที่ไหนล่ะ...

คยูฮยอนมั่นใจว่าตอนนี้คนที่เขารักและแคร์ที่สุดก็คือฮันคยอง รัก...รักมากจนไม่อยากเสียไป
ก็คงคล้ายกันกับซีวอนที่รักฮันคยองมากจนไม่อยากจะเสียไป

คยูฮยอนเพิ่งเข้าใจ...
ความรู้สึกของซีวอนเป็นอย่างไรเขาเพิ่งเข้าใจเมื่อกี้นี้เอง

...

เช้าวันต่อมา เหล่าสมาชิกในกลุ่มย่อย Super Junior M มีภารกิจที่ต้องไปอัดรายการในสถานีโทรทัศน์รายการหนึ่ง การถ่ายทำก็ไม่มีอะไรมากมาย ก็แค่สัมภาษณ์นิดๆหน่อยๆ แล้วก็ร้องเพลงโชว์เหมือนกันรายการอื่นๆก่อนหน้านี้ที่เคยถ่ายทำไป การถ่ายรายผ่านพ้นไปได้ด้วยดีในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ชเวซีวอนยิ้มร่าเริงตลอดเวลาที่ถ่ายทำ เขาดีใจที่วันนี้ฮันคยองกับคยูฮยอนมีท่าทีที่ดูห่างเหินต่อกัน

ชายหนุ่มเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีก่อนขอตัวไปเข้าห้องน้ำ มือหนาเลื่อนเปิดประตูห้องน้ำก่อนที่หูจะแว่วได้ยินเสียงครางฮึมฮัมในลำคอเหมือนกับว่ากำลังมีคนสองคนแอบทำอะไรกันอยู่ในห้องน้ำ ชายหนุ่มเผลอนึกไปแล้วก็หน้าแดงยืนแข็งทื่ออยู่หน้าห้องน้ำ แต่แล้วเสียงก็อกแก็กคล้ายกับคนที่อยู่ข้างในกำลังจะออกมาชายหนุ่มก็สำนึกได้ว่าคงไม่ดีถ้าจะยืนอยู่ตรงนี้แน่จึงรีบแทรกตัวเข้าไปแอบในห้องน้ำห้องข้างๆในทันที มือหนาเลื่อนประตูปิดให้เงียบที่สุดพอดีกับคนที่แอบทำกิจกรรมลับในห้องข้างๆเดินออกมาพอดี

เสียงรองเท้าย่ำออกจากห้องน้ำดังไกลออกไปแล้ว... ชายหนุ่มเลยเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำก่อนจะพบกับคยูฮยอนที่ยืนล้างมืออยู่ โจคยูฮยอนมีใบหน้าที่ซีดลงไปเห็นได้อย่างชัดเจน ชเวซีวอนกำหมัดแน่นก่อนจะเดินตรงไปที่ประตูเข้าห้องน้ำชายอย่างรวดเร็วแล้วทันเห็นแผ่นหลังของฮันคยองลับมุมไป ชายหนุ่มกัดฟันกรอดหันใบหน้าโกรธขึ้งมาหาน้องเล็กอย่างเกี้ยวกราด

"แกล้งหลอกให้ฉันตายใจแล้วแอบกันมามัวสุมกันในนี้นึกว่าจะไม่มีคนรู้คนเห็นแต่ที่ไหนได้ฉันเห็นเข้าตำตา!!! จะอธิบายยังไงจะแก้ตัวอีกมั้ย?! ฉันห้ามแล้วเตือนแล้วแต่ไม่เคยฟังกันเลยใช่มั้ย!! ได้สิ.. นายร้ายใส่ฉันได้อย่านึกว่าฉันร้ายกลับไม่เป็น" ตะคอกใส่ร่างบางที่ยืนขาสั่นอยู่หน้าอ่างล้างมือจบชเวซีวอนก็สะบัดหน้าเดินหนีออกไปจากห้องน้ำชายทันที

ปึง!!

สิ้นเสียงปิดประตูลงอย่างรุนแรง คยูฮยอนก็ทรุดลงนั่งกับพื้นกระเบื้องด้วยขาสั่นจนทรงตัวไว้ไม่อยู่ ตั้งแต่เกิดมาจะคบกับใครไม่เคยต้องหลบต้องซ่อน ไม่เคยต้องมาถูกจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้ว่าเขากำลังแอบลักขโมยของของคนอื่นกินอยู่ น้ำตาที่ไม่คาดคิดว่าจะไหลก็กลับอาบสองแก้มอย่างไม่รู้ตัว เขาทำผิดอะไรนักหนาถึงต้องมารับผลแบบนี้ ถ้าผิดที่เขารักฮันคยองล่ะก็...







ฮันคยองก็น่าจะรู้สึกผิดที่นอกใจซีวอนมาคบกับเขาด้วยสิ?

2BCon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

247 ความคิดเห็น

  1. #234 summerkyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 18:36

    ป๊าไมทำแบบนี้ จะรักใครก็เลือกสักคน

    พี่วอน ป๊าเค้าไม่รักแล้วก็ตัดใจเหอะอย่าไปลงที่น้องเลย

    คยู...ถ้าป๊ายังเลือกไม่ได้ เราว่าถอยออกมาก่อนดีกว่าไหม

    #234
    0
  2. #189 เกว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 18:04
    ไม่รู้จะสงสารใครดี

    T^T

    ป๋าผิดเต็มๆเลยนะเนี่ย
    #189
    0
  3. #163 ● К௰an (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 18:01
    อ่า ป๋าจะเลิกก็เลิกไป
    ถ้าไม่เลิกก็ปล่อยกี้ไป


    วอนอย่าแรงมากน่ะ
    เดียวกี้เจ็บ


    สงสารกี้อ่ะ แง ~~
    #163
    0
  4. #143 คิมอุค'๑๑ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 22:37
    เศร้า า เลย
    #143
    0
  5. #138 AIRIKASANARIME (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2553 / 17:46
    น่าสงสาร T^T
    #138
    0
  6. #121 ~Dark Angel~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2553 / 21:43
    อร๊ายยย เหมือนเมียหลวง กะเมียน้อยกะลังแย่งซะมีอยู่เลยอ่ะ
    แต่แย่นิดตรงที่เมียหลวงดั๊น มีไรๆ กับเมียน้อยอีกต่อหนึ่งด้วยซี
    ยุ่งกันใหญ่ เคืองอิคนกลางอ่ะ ป๋า ตกลงเอาไง เลือกใครก็ว่ามา
    สิ ทำงี้เขาจะพากันตีกันตายเอาน่าป๋า
    #121
    0
  7. #91 L.O.V.E. KiHae (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 13:10

    วอนร้ายมากเลยอ่า

    #91
    0
  8. #76 aoey (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2553 / 15:35
    ตกลงป๋ารักวอนอยู่ป่ะเนี่ย

    ไม่รักก้อเคลียร์ให้เข้าใจดิ

    ทำงี้มันก้อผิดใจกันไปหมดอ่ะดิ

    สงสารกี้มากมายเลยค้าบบบ
    #76
    0
  9. #40 nanni122 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2552 / 00:04
    อ้อ...ลืมไป

    ไรเตอร์ขาอยากจะรบกวนให้ช่วยส่งตอนที่ 3 ให้หน่อยอ่ะค่ะ

    เพราะเราเข้ามาตอนมันโดนแบนไปแล้ว

    รบกวนด้วยนะคะ

    nanni122@hotmail.com
    #40
    0
  10. #39 nanni122 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2552 / 23:58
    ตกลงป๋ายังรักวอนอยู่มั๊ยเนี่ย

    ถ้าไม่รักแล้ว...ต่อให้วอนดื้อยังไงก็ต้องเคลียร์สิ

    อย่างนี้กี้ก็น่าสงสาร

    ไม่ได้ตั้งใจแท้ ๆ แต่กลายเป็นคนผิดให้วอนระบายอารมณ์ซะงั้น

    แล้วตกลงป๋านี่เป็นได้ทั้งเมะ และเคะหรือนี่...แร๊งงงงงส์



    ปล. ไรเตอร์ขา

    เราอยากอ่านตอนที่ 3 อ่ะค่ะ

    เข้ามาตอนที่มันโดนแบนไปแล้ว

    รบกวนช่วยส่งให้หน่อยนะคะ

    nanni122@hotmail.com

    ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 ธันวาคม 2552 / 23:53
    #39
    0
  11. #22 crazy_wonkyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2552 / 12:09
    ร้ายพอกันทั้งสาม



    ป๋าทำไมไม่เคลียร์กับวอนซักที
    #22
    0
  12. #14 NooNhoi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 20:38
    สรุปตอนนี้   ร้ายกันทั้งสามคน


    กี้กับป๋าก็ร้าย  วอนนี่อย่าพูดถึง


    ร้ายยกกำลังสอง  กี้จะเจออะไรบ้างล่ะเนี่ย


    สู้เค้านะกี้ 


    อ่านตอนนี้เริ่มโกรธป๋าขึ้นมานิดๆ

    ร้ายใช่ย่อย
    #14
    0