[FIC]...Sorry... - WonHanKyu (NC-17)

ตอนที่ 17 : - 15 - END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ม.ค. 53

[FIC]Sorry

Couple                    : Siwon Hankyung Kyuhyun

Rate                        : NC - 17

Genre                      : Force & Crafty

Writer                     : NiTRoGeN14

Writer's Note         : ลืมอะไรไปหรือเปล่า...

 

- 15 -

 

สองปีต่อมา

นิวยอร์ก อเมริกา

 

ชเว ซีวอนยืนใส่เสื้อไปดวงตาคมก็มองร่างบางที่ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยความเอ็นดู วันนี้เขามีเรียนแต่เช้าจึงไม่สามารถอยู่ให้คนตัวเล็กอ้อนได้ เมื่อใส่เสื้อจนเสร็จเขาก็ก้มลงจูบเรือนผมหนาแล้วกระซิบเบาๆ

 

"พี่ไปเรียนก่อนอย่าเผลอตื่นสายล่ะเดี๋ยวจะโทรมาปลุกอีกที"

 

"อืม..." โจ คยูฮยอนครางในลำคอเบาๆก่อนจะมุดตัวลงไปใต้ผ้าห่มคล้ายรำคาญหากกิริยานั้นกลับดูน่าเสมอในสายตาของชายหนุ่ม ก่อนจะออกจากห้องก็ไม่ลืมที่จะตรวจดูอาหารเช้าที่วางไว้บนโต๊ะเมื่อเห็นว่าเรียบร้อยดีก็ค่อยวางใจออกไปเรียน

 

ตื๊ด ตื๊ด

เสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งอยู่บนหัวทำเอาคยูฮยอนอยากจะลุกขึ้นมาเขวี้ยงทิ้งหากก็ต้องยอมฝืนลืมตาแล้วกดปิดตามปกติ ร่างบางลุกนั่งบิดซ้ายขวาจนพอหายเมื่อยก็คว้าเอาเสื้อตัวโคร่งที่แขวนไว้บนเสาข้างเตียงมาสวมแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

 

เสียงโทรศัพท์บ้านที่ดังขึ้นทำให้คิ้วบางๆของคนที่กำลังอาบน้ำอยู่ต้องขมวดเข้าหากัน หากแต่พอเมื่อตัดเข้าสู่ระบบฝากข้อความรอยยิ้มหวานก็ผุดขึ้นบนใบหน้า

 

'คยูฮยอนอา... ตื่นได้แล้วคนขี้เซาเดี๋ยวไปเรียนไม่ทันหรอก คยูฮยอนอา... ตื่นหรือยัง  ตื่นได้แล้วๆ คยูฮยอนอา...'

 

เสียงปลุกคุ้นหูยังคงดังต่อไปเรื่อยๆแต่คยูฮยอนก็ไม่รีบไปรับหรอกนะก็ฟังเสียงพี่ซีวอนมาปลุกผ่านสายโทรศัพท์แบบนี้มันน่ารักดีออก เดี๋ยวจะเก็บเสียงไว้ตั้งเป็นเสียงนาฬิกาปลุกตอนเช้าดีกว่า เขาจะได้ตื่นมาแบบมีความสุขอย่างนี้ทุกเช้า

 

เสียงของชเว ซีวอนยังคงดังอยู่ต่อเนื่องแต่เริ่มร้อนรนขึ้นเรื่อยๆคล้ายกับว่าคนปลายสายเริ่มกลัวว่าอีกคนที่กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างอารมณ์ดีจะเป็นอะไรไปจนคนขี้แกล้งต้องเดินอาดๆไปรับโทรศัพท์แล้วกรอกเสียงหวานๆลงไป

 

"ผมตื่นนานแล้วครับพอดีอาบน้ำอยู่"

 

'โธ่ คยูอ่ะ พี่ตกใจหมดเลย กลับไปต้องให้พี่ทำโทษโทษฐานที่ทำให้เป็นห่วงนะรู้ไหม?'

 

โจ คยูฮยอนขมวดคิ้วทำปากจู๋ยู่หน้าใส่คนปลายสายแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่เห็นเถอะแต่ก็ยังอยากจะทำอ่ะ "พี่อ่ะหาเรื่องทำโทษผมทุกวันเลย เดี๋ยวผมจะโทรไปฟ้องแม่พี่เลยนิ เก่งจังเลยนะเรื่องหากำไรใส่ตัวน่ะ"

 

ซีวอนหัวเราะห้าวมาตามสาย น้ำเสียงบ่งบอกว่ามีความสุขเพียงใดที่แกล้งคยูฮยอนได้ 'ก็พี่เรียนบริหารนี่นาก็ต้องเก่งเรียนหากำไรสิไม่งั้นจะไปดูแลบริษัทต่อได้ยังไงกัน เราเถอะเลิกมาง้องแง้งกับพี่ได้แล้วไปแต่งตัวเตรียมไปเรียนได้แล้วนะเด็กดื้อ'

 

"อืม..." คยูฮยอนลากเสียงยาวก่อนจะอ้อมแอ้มส่งเสียงไปตามปลายสาย "พี่ฮะ ผมรักพี่นะ"

 

ปลายสายเองก็นิ่งไปพักใหญ่แต่ก็ไม่นานจนน่าร้อนใจเสียงทุ้มอบอุ่นก็ตอบกลับมา 'พี่ก็เหมือนกัน'

 

...

 

โจ คยูฮยอนกระชับเสื้อโค้ทเข้าหาตัวเมื่อลมหนาวพัดเข้าปะทะหน้าเต็มๆ ร่างบางเพิ่งเรียนเสร็จเมื่อสิบนาทีที่แล้วและก็กำลังจะเดินกลับอพาร์ทเม้นต์ แม้วันนี้เขาจะมีเรียนสายกว่าซีวอนแต่ก็เรียนเพียงแค่วิชาเดียวส่วนซีวอนนั้นวันนี้อยู่ยาวยันดึกเพราะเห็นว่ามีรายงานต้องไปทำต่อ

 

ร่างบางกำลังจะก้าวพ้นมุมตึกหากก็ชนกับอีกฝ่ายที่สวนมาก่อนอย่างแรง ดวงตากลมโตหลับปี๋เป็นเส้นตรงเมื่อก้นกำลังจะกระแทกพื้นหากแรงกระชากที่ต้นแขนทำเอาเซไปซบอกอีกฝ่ายที่ชนมา

 

"Sorry, Are you OK?" ภาษาอังกฤษสำนวนแปลกๆและเสียงที่คุ้นหูทำให้คยูฮยอนเงยหน้ามองคู่กรณีก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างและอีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะตกใจไม่แพ้กัน

 

"พี่ฮันคยอง..."

 

"คยู..."

 

.

.

.

 

โจคยูฮยอนใช้มือหมุนแก้วกาแฟไปมา ตากลมโตเสหลุบลงต่ำมองน้ำสีเข้มที่สะท้อนใบหน้าตัวเอง อย่างน้อยการมองหน้าหมองๆของตัวเองก็ยังดีกว่ามองใบหน้าของฮันคยองที่ดูจะหมองเศร้าไม่แพ้กันล่ะนะ

 

"นาย... พูดได้แล้วสินะ"

 

"อ่ะ เอ่อ... ก็ใช่ฮะ"

 

"นานแล้วหรือยังที่นายกลับมาพูดได้อีกครั้ง แล้วมัน... เอ่อ ฉันหมายถึงซีวอนน่ะ เขา..."

 

"เขาเป็นคนที่ทำให้ผมกลับมาพูดได้ เขาพยายามช่วยผมทุกวิถีทาง" คยูฮยอนสวนกลับในทันที เขาไม่ค่อยชอบใจนักที่ฮันคยองเรียกซีวอนว่ามันแม้จะไม่ได้ตั้งใจแต่นั่นก็หมายความว่าฮันคยองยังคงโกรธชายหนุ่มที่เขารักอยู่ และเขาก็ไม่อยากจะคิดเสวนากับฮันคยองอีกต่อไปเพราะเขากลัวว่าจะต้องกลับเข้าไปอยู่ในวังวนของความรัก โลภ โกรธ หลง ที่หาทางออกไม่เจออีกครั้ง

 

"แตะต้องไม่ได้เลยสิ"

 

"ถ้าพี่มีเรื่องอยากจะคุยกับผมแค่นี้ผมก็ขอตัวก่อน" คยูฮยอนเงยหน้าขึ้นมองฮันคยองเต็มตา ตั้งใจจะลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินหนีไปให้ไกลแต่พอเมื่อเห็นน้ำตาที่เอ่อคลออยู่เต็มหน่วยของคนตรงหน้าขามันก็อ่อนยวบยาบลุกไม่ขึ้นเสียอย่างนั้น

 

"นายรักซีวอน... มากเลยสินะ" สิ้นเสียงของฮันคยองน้ำตาก็ไหลลงมาอาบแก้ม

 

ตอนนั้นเองที่คยูฮยอนเกิดความรู้สึกหนึ่งที่เสียดแทงขึ้นมาจากอก มันจุกแน่นจนพูดไม่ออก มันติดอยู่ที่ริมฝีปากแล้วแท้ๆแต่ก็เอื้อนเอ่ยออกไปไม่ได้ คำว่า[b]ขอโทษ[/b]... ทำไมมันช่างพูดยากพูดเย็นเสียจริงนะ

 

.

.

.

 

"แล้วฮันคยองมาทำอะไรที่นี่" ซีวอนถามขึ้นทันทีที่คยูฮยอนเล่าเรื่องในวันนี้ให้ฟัง คยูฮยอนส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะล้มตัวนอนลงบนโซฟา

 

"เห็นว่าเขามาถ่ายโฟโต้บุ๊คอะไรสักอย่าง ก็อย่างที่เราได้ยินมานั้นแหละครับ เขากำลังไปได้ดีที่บ้านเกิด แต่ผมว่า... ไม่ว่ายังไงเราก็น่าจะขอโทษเขาสักหน่อยนะครับ"

 

"ขอโทษทำไมล่ะ คยูไม่เห็นเหรอว่ามันแฟร์กันดีแล้ว..."

 

"แต่เราก็รวมหัวกันหลอกเขา" คยูฮยอนไม่รอให้คนรักพูดจบก็แทรกขึ้นมา ร่างบางกระเด้งตัวเองขึ้นมาจากโซฟาที่เพิ่งล้มตัวลงนอนตีสีหน้าขึงขัง "พี่ไม่รู้หรอกว่าวันนี้พี่ฮันคยองเขาทำหน้าเศร้าขนาดไหน เขาร้องไห้ด้วยนะ อย่างน้อยถ้าเราโทรไปขอโทษเขาบ้างอะไรบ้างก็ยังดี จะได้ไม่รู้สึกผิดอย่างนี้ด้วย"

 

"แต่เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วนะ เขาคงไม่ติดใจอะไรหรอกน่า" ซีวอนยังคงเห็นว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีความสำคัญอะไรที่ต้องเก็บเอามาคิดมาก ชายหนุ่มหยิบสัปปะรดที่หันชิ้นพอดีคำเข้าปากเคี้ยวงุบๆแล้วเบนสายตาไปสนใจจอโทรทัศน์ที่กำลังฉายภาพนักร้องสาวใส่ชุดว่ายน้ำสีฟ้าๆเต้นอยู่

 

"ไม่ติดใจอะไรเล่า ถ้าไม่ติดใจแล้วเขาจะร้องไห้เหรอ!!" โจ คยูฮยอนเริ่มตะโกนออกมาเมื่อเห็นว่าซีวอนไม่มีทีท่าจะสนใจอะไร ซีวอนเองก็พอรู้ตัวว่าทำให้เด็กน้อยเริ่มโกรธก็เลยหันหน้ากลับมาแล้วเขย่งตัวขึ้นจูบปลายคางคนรักอย่างเอาใจแต่ก็ถูกสะบัดหน้าใส่

 

"อย่าคิดมากน่า... บางทีเขาอาจจะเสร้งทำก็ได้ แสดงละครเก่งจะตายใครจะไปรู้"

 

"พี่คิดในแง่ร้ายเกินไปแล้วนะ"

 

"นายก็มองฮันคยองในแง่ดีเกินไป"

 

คู่รักต่างจ้องมองตากันและกันอย่างไม่มีใครยอมลดละ จนในที่สุดคยูฮยอนก็ยอมแพ้เพราะสู้สายตาจริงจังของซีวอนไม่ได้

 

"พี่ก็อย่างนี้ทุกที แค่พูดคำว่าขอโทษแค่นี้มันจะตายหรือไง พูดไปส่งๆก็ได้ อย่างน้อยตอนนี้ผมก็ยังรู้สึกผิดอยู่นะ ผมคิดเสมอล่ะว่าผมหักหลังพี่ฮันคยอง ผมไม่ค่อยมีความสุขเลยรู้ไหมครับเวลาที่ผมมีความสุขอยู่กับพี่!!!" ทั้งๆที่เป็นคนระเบิดอารมณ์ใส่ซีวอนแท้ๆแต่คยูฮยอนกลับมานั่งร้องไห้

 

ซีวอนมองคนรักร้องแล้วไห้แล้วก็ถอนหายใจยกมือขึ้นเสมออกคล้ายกับยอมแพ้ "โอเค พรุ่งนี้เราจะไปขอโทษฮันคยองกัน"

 

...

 

หลังจากนัดแนะกับฮันคยองผ่านทางโทรศัพท์จนได้ความแล้ว ซีวอนกับคยูฮยอนก็เลยต้องแต่งตัวเป็นทางการนิดหน่อยเพื่อเข้าไปทานมื้อค่ำกับฮันคยองที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งของนิวยอร์ก

 

ทันทีที่ซีวอนและฮันคยองได้เจอหน้ากันบรรยากาศก็ดูขุ่นมัวอย่างเห็นได้ชัดจนคยูฮยอนพลอยรู้สึกอึดอัดไปด้วย ยิ่งในฐานะคนที่อายุน้อยที่สุดทำให้ไม่กล้าที่จะพูดอะไรเท่าไหร่ ทั้งสามนั่งทานอาหารอย่างเงียบๆจะมีบ้างที่เอ่ยถามสารทุกข์สุกดิบแต่ก็คล้ายจะถามเพื่อไม่ให้โต๊ะเงียบจนเกินไปก็เท่านั้น

 

"แล้วนี่อีกนานไหมกว่าจะเรียนจบ" ฮันคยองถามขึ้นเมื่อเห็นของหวานเริ่มทยอยมาเสิร์ฟ คยูฮยอนเงยหน้าขึ้นจากจานตรงหน้ามองซ้ายทีขวาทีไม่แน่ใจว่าฮันคยองถามใครแต่พอเห็นซีวอนนั่งเฉยก็เลยจำต้องตอบเอง

 

"ก็อีกสองสามปีล่ะครับ"

 

"งั้นก็อีกนานเลยสินะที่เราจะได้เจอกันอีก"

 

"ก็คงอย่างนั้นล่ะครับ เอ่อ... พี่ฮันคยองก็มีความสุขดีสินะครับ"

 

ฮันคยองมองคนตรงหน้าด้วยความตกใจหากก็แปรเป็นเสียงหัวเราะได้ในความรวดเร็ว "ก็ดีล่ะนะ แต่ก็ไม่ได้มีความสุขอะไรมากมายขนาดนั้น เพราะว่า... ยังไงล่ะ พี่รู้สึกแย่นะกับเรื่องของพวกเรา พี่คิดมาตลอดล่ะว่าไม่ว่ายังไงก็อยากจะขอโทษเธอสองคนแต่มันก็ไม่มีโอกาสสักที วันนี้ได้อยู่กันพร้อมหน้าแล้วพี่ก็ขอบอกเลยนะว่า[b]พี่ขอโทษ[/b] ขอโทษที่ทำให้เรื่องราวมันยุ่งยากแล้วก็ทำให้ทั้งสองต้องเจ็บปวด"

 

"พี่ครับ... คนที่ต้องขอโทษก็ต้องเป็นเราสองคนต่างหากล่ะครับที่ทำให้พี่ต้องเจ็บปวดน่ะ" คยูฮยอนรู้สึกตกใจมากกับคำพูดของฮันคยอง เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะได้ยินคำๆนี้จากปากของฮันคยอง

 

"พอเถอะคยู ความจริงเป็นแบบนี้น่ะถูกต้องแล้ว" ซีวอนที่เงียบมานานเอ่ยขัดคนตัวเล็กกว่า มือหนารั้งไหล่ร่างบางให้นั่งลงตามเดิม "การที่ฮันคยองจะบอกขอโทษน่ะมันถูกต้องแล้ว"

 

ฮันคยองหัวเราะออกมาน้อยๆกับคำพูดของซีวอนก่อนจะหันไปพยักหน้าให้คยูฮยอนยอมรับคำพูดของซีวอน

 

มื้ออาหารยังคงดำเนินต่อไปอย่างเชื่องช้า ในความรู้สึกของซีวอนที่อยากจะออกไปจากสถานที่นี้เต็มแก่ เขาไม่ชอบใจเลยกับสายตาของฮันคยองที่มองมา เขาที่เคยเล่นหนังมาก็หลายเรื่องพอจะรู้อยู่หรอกว่าสายตาของฮันคยองน่ะแม้จะแนบเนียนแต่ก็ปิดความกระหายในตัวคยูฮยอนไม่มิด ของที่เคยลิ้มรสมาแล้วครั้งหนึ่งทำไมจะไม่อยากลองชิมอีกสักครั้งในเมื่อรสชาติของมันออกจะหอมหวานติดลิ้นเสียขนาดนี้ สงสัยเขาคงต้องระแวงฮันคยองไปอีกนาน เฮ้อ... ทำไมไม่ไปหาคนอื่นนะ จะมาอะไรกับคนรักของเขาหนักหนา

 

"ลาก่อนนะฮะพี่ฮันคยอง แล้วถ้าพี่มาเที่ยวนิวยอร์กอีกก็โทรหาผมได้นะ" โจ คยูฮยอนบอกเมื่อฮันคยองมาส่งสองคู่รักที่หน้าโรงแรม

 

"แล้วถ้าไม่มาเที่ยวจะโทรหาเราไม่ได้เลยเหรอ"

 

"เอ่อ..." เจอมุขยอดแบบนี้กลับมาคยูฮยอนก็ทำตัวไม่ถูกได้แต่เกาะแขนซีวอนแน่น จนฮันคยองทำเป็นหัวเราะเสียงดังเสร้งว่าเมื่อครู่เป็นการพูดเล่นคยูฮยอนถึงกลับมาดูผ่อนคลายได้อีกครั้ง

 

"ดึกแล้วพวกนายสองคนกลับไปพักผ่อนเถอะ หวังว่าเราคงจะได้เจอกันอีกนะ" ฮันคยองทำเป็นดันหลังทั้งคู่ในขึ้นไปบนรถแท็กซี่แล้วยังใจดีอาสาปิดประตูรถให้ด้วย ชายหนุ่มชาวจีนก้มใบหน้าลงให้เทียบกับซีวอนก่อนจะกระซิบเบาๆให้ได้ยินกันสองคน "ระวังเนื้อของนายให้ดีเถอะ เผลอเมื่อไหร่ฉันคว้าไปกัดไม่ปล่อยแน่"

 

ซีวอนไม่พูดว่าอะไรนอกจากยกยิ้มที่มุมปากแล้วปิดประตูรถลงอย่างแรง ร่างสูงลดกระจกลงพอที่จะให้สายตามองออกไปเห็นคนข้างนอกได้ชัดๆแล้วดึงตัวคยูฮยอนที่นั่งอยู่ข้างๆมาจูบเบาๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" พอดีคนนี้ฉันกินไปหมดแล้วทั้วตัวไม่เหลือแม้แต่ซากให้นายได้คาบไปหรอกนะ ขอโทษทีว่ะฮันคยอง [b]Sorry, Sorry[/b]"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฮันคยองยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เสียงหัวเราะเยาะเย้ยราวกับรู้ทันของซีวอนยังหลอนในหัวไม่หาย เขายกยิ้มให้กับตัวเองก่อนจะก้มมองมือถือในมือตัวเอง "เกมนี้ยังไม่จบง่ายๆหรอกนะซีวอน..."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[i]ขอโทษแทนที่ซีวอนด้วยนะฮะ อ่า... เราจะยังกลับไปเป็นพี่น้องแบบเดิมได้ใช่ไหมฮะ อืม... ผมยังอยากทานสุกี้น้ำของพี่อยู่นะ เอาเป็นว่าว่างๆก็โทรมาคุยกันนะฮะ บ๊ายบาย ^^

 

Kyu[/i]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

REAL END

สนใจรวมเล่ม ทิ้งข้อความไว้นะคะ ^^

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

247 ความคิดเห็น

  1. #246 summerkyu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 21:04
    ท่าทางยังต้องตามหึงหวงกันอีกนาน
    #246
    0
  2. #225 half_moon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 14:27
    มีรวมเล่มด้วยเหรอค่ัะ ตอนนี้ยังทันอยู่ป่ะ เราอยากได้อ่ัะ

    st.lolitamymii@gmail.com
    #225
    0
  3. #222 Tissue (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2554 / 18:10
    น่ารักกันจังเลยยยย
    #222
    0
  4. #200 เกว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 22:01
    ร้ายกันทั้งนั้นเลยอ่า

    -O-
    #200
    0
  5. #179 รัชทายาทองค์ที่ 14 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 22:31
    happy wonkyu---------han
    #179
    0
  6. #175 ● К௰an (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 21:35
    อ่า ไม่จากกันด้วยดีแฮะ

    แต่ก็จบแฮบปี้ ฮ่า ๆๆ 
    #175
    0
  7. #155 คิมอุค'๑๑ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 23:39
    วอน ฮัน มีกัดกันทิ้งท้ายย
    #155
    0
  8. #132 ~Dark Angel~ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2553 / 23:17
    คยู ทำไมทิ้งข้อความให้ความหวังป๋าไว้แบบนั้น แล้วเรื่อง
    รักสามเศร้ามันจะจบจริงเหรอ? เฮ่อออ...
    #132
    0
  9. #116 kikkayu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กันยายน 2553 / 22:35
    สนุกจังเลย

    จบแล้วหรอค่ะเนี่ย

    ขอเม้นรวดเดียวเลยนะค่ะ

    เพิ่งเข้ามาอ่าน

    สนใจรวมเล่มมากๆค่ะ

    วอนคยูหารวมเล่มยากอ่ะ

    อยากได้มากๆ

    ยังไงถ้ารวมเล่ม

    รบกวนส่งรายละเอียดมาบอกหน่อยนะค่ะ

    kik_kayu@hotmail.com

    ขอบคุณค่ะ

    #116
    0
  10. #115 kikkayu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กันยายน 2553 / 22:35
    สนุกจังเลย

    จบแล้วหรอค่ะเนี่ย

    ขอเม้นรวดเดียวเลยนะค่ะ

    เพิ่งเข้ามาอ่าน

    สนใจรวมเล่มมากๆค่ะ

    วอนคยูหารวมเล่มยากอ่ะ

    อยากได้มากๆ

    ยังไงถ้ารวมเล่ม

    รบกวนส่งรายละเอียดมาบอกหน่อยนะค่ะ

    kik_kayu@hotmail.com

    ขอบคุณค่ะ

    #115
    0
  11. #113 Beta Hansell (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2553 / 01:02
    มันจบแล้วหรือคะ

    เหมือนยังมะจบเลยอ่า

    มีภาค 2 ป่าวอ่า
    #113
    0
  12. #102 L.O.V.E. KiHae (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 15:01
    อ่าสนุกดีค่ะ ตอนแรกเกลียดวอนชะมัด 555

    จบแล้วอ่ะ เส้าเลย
    #102
    0
  13. #85 ^^_สวนดาวตก_^^ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 เมษายน 2553 / 22:41
    อ่า... เพิ่งเข้ามาอ่านน

    ตอนแรกก็สงสารฮัน..



    แต่หลังๆ เริ่มไม่แหละ


    วอนกับคยู ร้ายนะเนี่ยย
    #85
    0
  14. #69 nutgift (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:43
    รวมเล่ม ๆๆ ๕๕๕

    ป๋าร้ายดีจัง
    เข้ามาอ่านรวบเดียวจบ SOrry Soryy 555555 '
    เม้นละน้า

    มีภาคสองมั้ยนิ
    ทำท่าทางเหมือนมีภาคสองเลยอ่ะ


    สนุกมากมาย
    ไรท์เตอร์เทพเค้อะ ><
    #69
    0
  15. #68 GassPa!!! (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2553 / 01:04
    ฮันร้ายอ่ะ

    #68
    0
  16. #67 luv kyu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มกราคม 2553 / 00:35
    สนุกมากๆ เลยค่ะ



    ตอนแรกๆ ก็งงนิดนึงง่ะ



    แต่หลังๆ เริ่มเข้าใจ



    มีภาค 2 อีกมั๊ยคะ



    จะติดตามนะคะ



    น่าจะมีต่อนะ



    ไรเตอร์เก่งมากๆ เลยค่ะ



    ขอบคุณนะคะ
    #67
    0
  17. #66 nanni122 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 20:38
    ว้าว...ตอนจบที่รอคอย

    ป๋าขา ไม่คิดจะเป็นคนดีบ้างเหรอคะ

    คยูกี้น้อยก็ยังใสซื่อได้อีก

    สนใจรวมเล่มเหมือนกันค่ะ

    ถ้าแต่งเพิ่มให้คนอ่านหายคาใจก็ดีนะคะ

    เหมือนที่หลาย ๆ คนบอกอ่ะค่า

    มันเหมือนยังมีอีกนิด

    เช่น ฮันพยายามเข้ามาหลอกล่อกี้ แต่โดนวอนรู้ทันแล้วตลบหลังให้กี้เห็นธาตุแท้

    อะไรประมาณนั้น


    ถ้ารวมเล่มก็ส่งรายละเอียดมานะคะ

    nanni122@hotmail.com
    #66
    0
  18. #64 i AM . . . E.L.F (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2553 / 21:45

    จะมีภาคสองอีกมั้ยอ่ะ

    อยากอ่านอ่ะ TwT

    แล้วก็อยากให้รวมเล่มจัง

    ถ้ารวมส่งเมล์มานะคะ

    i_love_l_lawliet@hotmail.com



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 มกราคม 2553 / 22:36
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 19 มกราคม 2553 / 22:38
    #64
    0
  19. #63 kimchi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2553 / 17:26
    สนใจรวมเล่มเช่นกันค่ะ

    เมล์มานะคะ

    lucky_only13@yahoo.com
    #63
    0
  20. #62 WK1013 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2553 / 00:18
    ชอบเรื่องนี้มาก ๆ เลยค่ะ ไรเตอร์

    แต่ แต่งเพิ่มได้มั้ยคะ หรือ สเป ก็ได้ค่า มันเหมือนจะจบแต่ไม่จบ

    ค้างมากมาย



    สนใจรวมเล่มค่ะ ยังไงก็ติดต่อมานะคะ

    princess_fake@hotmail.com
    #62
    0
  21. #61 NooNhoi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มกราคม 2553 / 20:41
    ไรท์เตอร์คะ เค้าว่ามันจบเเบบยังไม่จบจริงๆอ่ะ

    เพิ่งรู้วันนี้เองที่เค้าบอกว่า "จบเเบบไม่จบ" น่ะมันเป็นยังไง

    เเง๊ๆ ป๋าฉัน ทำไมมันร้ายได้โล่ขนาดนี้นะ

    เนื้อเรื่องมันตลบหลังคนอ่านได้สุดๆเลยล่ะ

    ร้ายที่สุดกลายเป็นดีที่สุด

    เเละจากดีที่สุดเป็นร้ายที่สุด

    เเล้วกี้ล่ะ เฮ้ออออออ

    ป๋านะป๋า ทำไมยังไม่เลิกคิดเเค้นเค้าอีกนะ

    #61
    0
  22. #60 the prince [tan]` (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2553 / 22:55
    จบแบบรู้สึกว่ามันต้องมีต่ออะ

    เพราะป๋ายังไม่ยอมจบง่ายๆ

    เค้าหนีตัวเองมาขนาดนี้แล้ว ยังไม่ยอมรับความจริงอีกเนอะ

    เรื่องทั้งหมดน่ะ ป๋าผิด เพราะป๋าเป็นคนทำให้เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเอง

    กี้ก็แค่ยังสงสารแต่มันเหมือนกับการไปให้ความหวังป๋ายังไงก็ไม่รู้

    และกี้ก็ยังผิดที่ยอมวอนทุกๆอย่างและปล่อยให้ความอ่อนไหวและความอ่อนแอพันธนาการหัวใจไว้กับอีกคน

    วอนก็ผิดที่ทำแบบนั้นกับกี้ ประชด ประชัน ผิดหวังและก็ไประบายกับกี้แต่สุดท้ายก็ยังกลับตัวได้

    เรื่องนี้ขอบอกเลยนะคะไรเตอร์ว่าอ่านแล้วคิดมากไปพักใหญ่ๆเลยละ

    ไรเตอร์แต่งดีมากๆเลยคะ  ไรเตอร์สามารถเป็นนักเขียนนิยายที่ดีมากๆคนหนึ่งได้เลยนะคะ

    เข้าใจความรู้สึกของป๋า วอนและกี้ได้ในทุกมุมมองของแต่ละคนเลยละ

    ชอบเรื่องนี้มากๆเลยคะ

    ถ้าไรเตอร์จะรวมเล่มขอจองเล่มหนึ่งเลยนะคะ

    แต่....อยากให้ไรเตอร์แต่งเพิ่มหรือมีสเปเชียลอีกสักตอนสองตอน

    คืออยากให้เรื่องมันกระจ่างกว่านี้สักนิดอ่ะคะ

    แต่...ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะคะ

    ถ้ารวมเล่มก็ช่วยส่งเมล์ลบอกรายละเอียดด้วยนะคะ

    ที่  love_berryz_koubou@hotmail.com

    ยังไงก็ต้องขอบอกนะคะว่าชอบเรื่องนี้มากๆเลยคะ

    ไรเตอร์แต่งอีกนะคะ  ถ้าเป็นไปได้ก็ขอ  วอนคยู  ( สุดที่รัก 555+ ) นะคะ

    จะเป็นกำลังใจในเรื่องต่อไปนะคะ  สู้ๆ
    #60
    0
  23. #59 the prince [tan]` (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2553 / 22:34

    แปะๆๆๆๆๆ

    จบแล้ว  ขอเม้นท์ที่เดียวนะคะ

    เดี๋ยวไปอ่านก่อนคะ

    #59
    0