[Fic EXO X SNSD] THE BATTER หึ! หึ! จัดไป! | Huntae

ตอนที่ 7 : บทที่ 5 : ยอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 มิ.ย. 59

5

ยอม

 

                ฉันบิดขี้เกียจน้อยๆ เมื่อตื่นขึ้นมา แปลกที่วันนี้ฉันตื่นเช้าผิดปกติ ใครมันจะไปนอนหลับกัน คิดมากจนทั้งคืน ตอนนี้ฉันก็ปวดหัวไปหมดแล้ว อีกอย่าง...พรุ่งนี้ฉันก็ต้องไปอยู่กับพวกเอ็กโซแล้ว

                ฉันหยิบผ้าขนหนูในลิ้นชักที่ถูกม้วนเก็บไว้อย่างดีขึ้นมาไว้ในมือ ก่อนจะเปิดประตูออกไป แต่แล้วก็ต้องหยุดมีเจอกับนมและขนมปังไส้เห็บหมาอยู่หน้าห้อง พี่ชอลคงเอามาวางไว้ให้ ไม่ว่าพี่จะโกรธยังไง พี่ก็เป็นห่วงฉันเสมอ

                ฉันหยิบมันขึ้นมาก่อนจะยกมันลงไปที่ชั้นล่างของบ้านทันที พี่ชอลคงรู้ว่าทุกๆ เช้า ฉันจะกินนมและขนมปังไส้เห็บหมาแบบนี้เสมอ

                สองขาของฉันมันบอกให้ฉันเดินตรงดิ่งไปหาพี่ชอลที่นั่งรับประทานอาหารอยู่ที่โต๊ะอาหาร ฉันวางอาหารลงแล้วหย่อนก้นนั่งลงฝั่งตรงข้ามพี่ชอล พี่ชอลไม่มองหน้าฉันเลย เอาแต่กดโทรศัพท์เล่น มันทำให้ฉันรู้สึกผิดขึ้นมาจริงๆ

                "พี่คะ..." ฉันพูดด้วยน้ำเสียงอันเบาแล้วมองหน้าพี่ชอลที่ไม่มองฉันเลยแม้แต่นิด

                "รีบกินแล้วรีบไปอาบน้ำนะ จะได้ไปเรียน เปิดเทอมสองวันแล้ว แต่ยังไม่ได้เข้าเรียนสักวันเลย" พี่ชอลพูดแทรกขึ้นมาทันที่เมื่อฉันเริ่มอ้าปากพูด พี่คงไม่อยากฟังที่ฉันพูดสินะ

                "คือพี่คะ..." ฉันพยายามพูดอีกครั้ง แต่พี่ชอลก็ยังไม่ละสายตาจากโทรศัพท์แล้วเงยหน้ามองฉันอีก

                "..."

                "พี่คะ" ฉันเรียกอีกครั้ง เผื่อว่ามันจะได้ผล พี่คงโกรธฉันมากจริงๆ

                "..." พี่ชอลเงียบตามเดิม จากนั้นก็กดอะไรไปมาในโทรศัพท์ นี่พี่คงโกรธมากจนไม่อยากมองหน้าเลยสินะ

                "พี่..." ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ฉันรู้สึกผิดจัง

                "มีอะไร" พี่ชอลตอบกลับมาเพียงแค่นั้น แต่ยังไม่เงยหน้าขึ้นมามองฉันอีก แต่ไม่เป็นไร แค่พี่ตอบมาแค่นั้น ฉันก็ดีใจมากแล้วล่ะ

                "ฉันขอโทษค่ะ" ฉันพูดออกไปตามตรง ฉันไม่น่าน่าดื้อกับพี่เลย

                "..."

                "ขอโทษที่ทำให้พี่เป็นห่วงขนาดนี้"

                "..."

                "แต่เมื่อวานฉันคิดมากและอยากอยู่คนเดียวจริงๆ พี่เข้าใจฉันใช่มั้ยว่าฉันรู้สึกยังไง"

                "แท...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่ก็จะไม่ส่งตัวแกไปให้พวกนั้นหรอก เชื่อสิ! เราจัดการได้" พี่ชอลพูดขึ้นมาทันทีเมื่อฉันพูดจบ พี่มองหน้าฉันแล้วขมวดคิ้วเป็นปรม มันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวด

                ฉันจะไปอยู่กับพวกนั้น ฉันไม่ยอมให้พี่ไปเป็นเบ๊เด็ดขาด

                "..." ฉันไม่พูดอะไรเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ฉันรู้อยู่แล้วว่ายังไงพี่ก็ไม่ยอมส่งตัวฉันไป แต่...ฉันจะไปเองค่ะ

                ฉันก้มหน้าก้มตากินไม่พูดอะไร เพื่อลบสายตาพี่ชอล พี่ชอลเอื้อมมือมาวางบนหัวฉันทันที

 

                โรงเรียน

                วันนี้พี่ชอลไม่ไปส่งฉันที่ห้องเรียน เพราะฉันมาเช้า มันทำให้ยังพอมีเวลาในการหาห้องเรียน ฉันมองซ้ายมองขวาเพื่อที่จะหาทางไปอีก

                "นี่เธอ! แทยอนใช่มั้ย" ฉันสะดุ้งเล็กน้อยแล้วหันไปมองเจ้าของเสียง

                ยัยนี่เป็นใคร?

                "ฉันซันนี่"

                "ซันนี่"

                "ใช่ หัวหน้าห้องเธอไง เธอไม่ได้เข้าเรียนสองวันแรก รู้ไหมว่าเพื่อนๆ รอเจอเธอนะ"

                "รอเจอฉัน"

                "ใช่ พอรู้ว่าจะมีเด็กใหม่เข้ามา ห้องเด็กเรียนอย่างเราก็ตื่นเต้นกันใหญ่ ยิ่งรู้ว่าเป็นเธอก็ยิ่งตื่นเต้น"

                "ตื่นเต้นเหรอ"

                "ใช่ ตอนนี้เธอดังใหญ่แล้วนะ นี่ไง" ว่าแล้วเธอก็ยื่นหนังสือเล่มหนึ่งให้กับฉัน

 

            คิมแทยอน นักเรียนใหม่ มัธยมปลายปีสองห้องจี เธอมีใบหน้าสวย สดใส และน่ารักไปในณะเดียวกัน ผิวเธอขาวราวหิมะ เธอกำลังเป็นที่น่าจับตามองในตอนนี้ เพราะเธอมาพร้อมด้วยคนรอบกายที่หล่อเหลาอย่างคิมฮีชอลแห่งเอสเจ ซึ่งเป็นแก๊งรุ่นพี่ในโรงเรียนซึ่งหล่อที่สุด นอกจากนั้นเธอยังมีหนุ่มหล่อแห่งเอ็กโซอย่างโอ เซฮุนตามจีบด้วย จนทำให้โอเซฮุนมีเรื่องแตกหักชกต่อยกับคิม คิบอมเพื่อนก๊วนเดียวกันกับฮีชอล ซึ่งคิม คิบอมนั้นเป็นแฟนหนุ่มของเธอ เป็นที่รู้กันถ้วนหน้าว่าเดิมทีสองแก๊งนี้ก็มีปัญหากันมาอย่างยาวนาน งานนี้สาวๆ ที่เป็นแฟนคลับของโอ เซฮุนและคิม คิบอม ต่างก็ใจสลายไปพร้อมๆ กัน เธอเป็นคนที่น่าอิจฉาจริงๆ ขอให้เราจับตาดูเธอกันต่อไปว่าเธอจะเลือกใคร

 

                พรึบ!

                ฉันพับหนังสือเก็บแล้วยื่นให้เธอคืนทันที ฉันว่าชมรมนิตรสารของโรงเรียนนี้คงเป็นที่น่าสนใจมาก เพราะไม่เพียงเสนอข่าวที่น่าสนใจ แต่มันยังมั่วได้ใจสุดๆ อีกด้วย ข่าวพวกนั้นมั่วไปพอ ยังมีรูปฉันตั้งแต่มาถึงโรงเรียนกับพวกเอสเจและเอ็กโซตอนอยู่โรงอาหารอีกด้วย บ้าบอสิ้นดี คิดได้ไงว่าเซฮุนกับคิบอมชกกันแย่งฉัน เหอะ!

                "ไร้สาระ" ฉันบ่นออกไปพรางทำหน้าไม่แยแสก่อนจะก่อนอกแล้วเบ้ปากมองไปทางอื่น

                "อ้ะ! สายแล้ว ไปเข้าเรียนเถอะ เดี๋ยวอาจารย์ประจำชั้นจะมาแล้ว" ยัยนั่นพูดจบก็ถือวิสาสะมาดึงข้อมือฉันที่กำลังกอดอกอยู่ แม้ฉันจะทำหน้าตาตกใจกับการกระทำของเธออยู่หน่อยๆ แต่เธอก็ดูเหมือนจะไม่รู้ตัวสักเท่าไร ฉันจะยกโทษให้ครั้งนึงก็แล้วกัน

                "อาจารย์ประจำชั้นที่บอกว่าดุๆ น่ะเหรอ" ฉันถามออกไป เมื่อวานพี่ชอลบอกว่าเลือกอาจารย์ประจำชั้นให้กับฉันเองกับมือแถมยังบอกว่าดุมาก - -

                "ใช่ๆ แต่จริงๆ แล้วไม่ดุเท่าไรหรอก" เธอพูดไปพรางดึงแขนของฉันให้เดินไปกับเธอด้วย

                "..." ฉันไม่พูดอะไรแต่ยอมเดินตามไปกับเธอโดยง่าย เอาน่า...ผูกมิตรไว้ดีกว่า บางทีฉันอาจะพึ่งพายัยนี่ได้

                "แทยอน ฉันน่ะอิจฉาเธอมากๆ เลยนะที่มีแฟนหล่อๆ อย่างรุ่นพี่คิบอม รุ่นพี่น่ะทั้งหล่อและนิสัยดี ฉันน่ะอิจฉาสุดๆ ไปเลย แถมเซฮุนยังมาตามจีบเธออีก" ยัยนี่เริ่มพันธนาออกมาเมื่อฉันเดินมาอยู่ข้างๆ เธอ

                "หมอนั่นไม่ได้ชอบฉัน" ฉันตอบหน้าตาย ได้ยินชื่อหมอนั่นทีไรฉันก็อยากจะฆ่าตัวตายทุกที

                "อ้าว แล้วเมื่อวานทำศึกแย่งเธอทำไมล่ะ" เธอยังคงถามฉันต่อไปอีก ฉันเบ้ปากน้อยๆ ฉันว่าบางทียัยนี่ก็พูดมากไป

                "เธออย่ารู้เลย" ฉันตอบแค่นั้นเพื่อที่เรื่องจะได้จะได้จบๆ ไป และเธอจะได้หยุดพูดสักที ขืนตอบไปตรงๆ มีหวังเรื่องยาวอีกแน่ๆ

                "หรือว่าจริงๆ แล้วเธอคบสองคน แต่สองคนนั้นดันจับได้ เลยสู้กันแบบนั้น" ซันนี่ยังคงพูดต่อไปอีก ครานี้เธอทำหน้าสงสัยด้วย

                "..." ฉันเงียบม่ตอบอะไร เพื่อที่เธอจะได้เงียบสักที

                "คงไม่ใช่สินะ เธอคงไม่ใช่พวกเจ้าชู้หรอกใช่มั้ย"

                "..."

                "แทยอน" ว่าแล้วเธอก็โพร่งขึ้มาด้วยเสียงอันดัง ทำเอาฉันตกใจ

                "อะไร" ฉันถามกลับทันทีด้วยความตกใจ

                "เธอใช่เด็กมอห้าจริงเหรอเนี่ย ดูผิวเธอสิ เธอดูเด็กจัง" ซันนี่พูดจบก็ยกแขนฉันขึ้นมามองใกล้ๆ

 

                ห้องเรียน

                ฉันเดินตามซันนี่มาฉับๆ จนถึงห้องเรียน ตลอดทางเธอก็เอาแต่พูดไม่หยุดเลย ฉันรำคาญจะตายอยู่แล้ว ตอนถึงหน้าห้อง เสียงข้างนอกดังมาก มันทำให้ฉันไม่อยากเข้าไปเหยียบเลย คงไม่ต้องบอกว่าข้างในจะเสียงดังขนาดไหน เอาเถอะ! ยังไงก็ต้องเข้าไป

                "..."

                ทุกอย่างเงียบกันหมดเมื่อฉันก้าวเข้าไป เป็นอะไรกันไปล่ะ?

                "ทุกคน นี่คิมแทยอน เด็กใหม่ห้องเราไง" ซันนี่พูดเมื่อย่างก้าวเข้าไปยืนหัวโด่หน้าห้องโดยมีฉันยืนอยู่ข้างๆ

                "จริงเหรอ นี่แทยอนตัวจริงเสียงจริงเหรอ" หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้น

                "ใช่แล้ว ตัวจริงเสียงจริงเลย" ซันนี่ตอบพรางยิ้มแป้น

                "ว้าว...ได้เจอตัวจริงแล้ว" ชายหนุ่มใส่แว่นคนหนึ่งพูดขึ้น เจอฉันแล้วมันยังไงเหรอ?

                "เธอสวยมาก" ตามด้วยเด็กหญิงถักเปียสองข้างอีกคน

                "นั่นผิวเด็กเหรอ ขาวเนียนใสจัง"

                หมับ!

                ว่าแล้วเธอก็คว้าแขนของฉันขึ้นมาดูใกล้ๆ ใกล้มากจนตาแทบจะถลนออกมา ฉันรีบชักมือตัวเองกลับทันที

                ตึง! ตึง!

                เสียงแฟ้มเล่มหน้ากระทบลงบนกระดาน ทันใดนั้นทุกคนก็วิ่งเข้าที่กันหมดรวมถึงยัยบีที่เมื่อกี้แทบจะกินแขนฉันอยู่แล้ว

                "…" ทุกคนเงียบกันหมดเมื่อมีหญิงสาวใบหน้าสวยก้าวเข้ามา ลักษณะท่าทางเธอบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเป็นคร สวยชะมัด

                "ทุกคนเงียบแล้วนั่งที่กันได้แล้ว ยกเว้นเธอเด็กใหม่ คิมแทยอน" เธอหันมาพูดกับฉัน ฉันหันไปมองน้อยๆ แล้วหันหน้ากลับมาดังเดิม

                "ทุกคน นี่เด็กใหม่นะ เธอชื่อคิมแทยอน ฉันเป็นครูประจำชั้นเธอ ควอนโบอา แทยอนลองแนะนำตัวคร่าวๆ ให้เพื่อนๆ ฟังหน่อย" เธอร่ายยาว ก่อนจะบอกให้ฉันแนะนำตัว

                "ฉันแทยอน" ฉันแนะนำตัวเองทันทีพรางมองตรงไปข้างหน้า

                "..." ทุกคนเงียบหมด ไม่มีอะไรพูดอะไร ทำไมเหรอ?

                "แค่นี้เองเหรอ" ครูถามขึ้นมาทันที ฉันหันไปมองน้อยๆ แล้วหันกลับมาคืน คือ ณ จุดๆ นี้ทุกคนต้องการอะไรจากฉัน

                "เธอมีอะไรจะบอกเพื่อนๆ อีกมั้ย เช่นความสามารถพิเศษอะไรประมาณนี้" ครูถามขึ้นมาอีกครั้ง ฉันรู้สึกเหมือนกำลังถูกบีบบังคับยังไงไม่รู้

                "ไม่มีค่ะ" ฉันตอบหน้าตาย

                "เอาล่ะ! เข้านั่งที่ได้ วันก่อนครูให้เพื่อนยกโต๊ะมาเสริมให้เธอแล้วนะ แต่เธอยังไม่มา โต๊ะสุดท้ายหลังห้องติดผนัง" เมื่อาอจารย์พูดจบฉันก็เดินเข้าที่ทันที

 

                เราเริ่มเรียนกันแล้ว ระหว่างเรียนฉันนั่งเงียบๆ ไม่มีใครพูดหรือคุยอะไรกับฉันเพราะฉันนั่งตีหน้าเครียดอย่างเดียว ในหัวฉันตอนนี้มันภาวนาให้หมดคาบเร็วๆ และสุดท้ายมันก็หมดจริงๆ

                ฉันลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อหมดเวลา ฉันมีเรื่องต้องไปทำนั่นก็คือไปพบกับพวกเอ็กโซ ฉันจะไปบอกว่าฉันยอม เพราะพรุ่งนี้ก็ถึงวันที่ต้องส่งตัวฉันให้พวกนั้นแล้ว ก่อนจะถึงพรุ่งนี้ ฉันต้องเจอพวกนั้น

                "แทยอนกินข้าว..." ซันนี่ทักขึ้นมา เมื่อฉันกำลังจะเดินผ่านหน้าเธอไป แต่เจอเธอก็ดีเหมือนกัน

                "เวลาแบบนี้พวกเอ็กโซจะอยู่ไหนกัน"

                "อ่อ...ที่เคยอ่านในนิตรสาร เคยบอกว่าพวกเขาจะอยู่โรงอาหาร ไม่ก็หายเงียบไป ไม่ก็ออกไปนอกโรงเรียน ไม่ก็... "

                "ขอสักที่ที่น่าจะเป็นไปได้ที่สุด" ฉันพูดแทรกขึ้นมาทันที ก่อนที่ยัยนี่จะพันธนาการอะไรที่ไม่ได้ความออกมา

                "ก็ทุกที่ที่เอ่ยมา แต่เธอน่าจะไปดูที่สนามกีฬานะ พวกนั้นไม่ว่าจะแดดร้อนแค่ไหนก็ชอบไปเล่นบอลกัน"

                "ขอบใจ ฉันไปล่ะ" ฉันบอกลาซันนี่ทันทีที่เธอพูดจบหลังจากได้คำตอบจากเธอ จากนั้นก็รีบเดินหนีออกมา

               

                ฉันก้าวไปอย่างว่องไวเพื่อตรงดิ่งไปที่สนามกีฬา พอไปถึงก็เห็นพวกนั้นกำลังเล่นฟุตบอลกันอยู่ เหงื่อนี่โชกเชียวแต่พอฉันโผล่ไป พวกนั้นก็หยุดเล่นแล้วหันมามองกันทันทีพรางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

                "ดูสิ ใครมาเอ่ย" เป็นจงอินที่ตั้งคำถามขึ้นมาเป็นคนแรก เหอะ!

                "คิมแทยอนไง" ลู่หานตอบคำถามให้จงอินทันที

                "ลมอะไรพัดมา ถึงมาหาพวกเราถึงที่นี่ล่ะ" คริสถามขึ้นมาทันที แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบ โทรศัพท์ในมือก็สั่นซะก่อน ฉันหยิบขึ้นมาดูทันที

                ตื๊ดดด ดด ด...

                ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมจะสายทันที เป็นพี่ชอลเองที่โทรมา และฉันจำเป็นต้องรับในเวลาแบบนี้ เพราะการอยู่กับเอ็กโซมันอันตรายเกินไป

                ฟิ้ววว วว ว

                หมับ!

                โทรศัพท์ของฉันถูกปัดให้ออกจากมืออย่างรวดเร็ว จากนั้นก็มีคนรับมันไว้ได้ทัน จงอินชูโทรศัพท์ในมือของฉันที่ขึ้นมาก่อนจะยิ้มน้อยๆ  

                "เข้ามาเอาสิ" จงอินพูด กำลังจะเล่นตลกกับฉันอีกแล้วสินะ

                "จะเล่นใช่มั้ย" ฉันพูดจบก็ตรงเข้าไปแย่งโทรศัพท์จากเขาทันที พอฉันเข้าไปจงอินก็ก้าวถอยหลังทันทีพรางยิ้มเจ้าเล่ห์ จากนั้ก็โยนโทรศัพท์ข้ามหัวฉันไป ฉันหันกลับไปมองโทรศัพท์ที่คิดว่ามันตกลงพื้นทันที แต่ก็ไม่ เมื่อชานยอนรับมันไว้ได้ทัน

                หมับ!

                ชายยอนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อได้โทรศัพท์ของฉันไป คิดว่าฉันจะยอมแพ้เหรอ ไม่มีทาง

                ฉันตรงเข้าไปทางชานยอนอีก หมอนั่นมองโทรศัพท์ของฉันในมือตัวเองที่มีสายเรียกเข้าจากพี่ชอลก่อนจะพูด

                "พี่เธอโทรมานี่ ไม่รีบรับสายเหรอ"

                "เอามา" ฉันพูดจบก็เข้าไปแย่งทันที แต่หมอนั่นก็โยนข้ามหัวฉันกลับไปทางจงอินอีกครั้ง ฉันจะกระโดดรับกลางอากาศแต่ก็ไม่ถึง เพราะมันสูงเกินไป จงอินทำท่าจะเข้าไปรับทันทีแต่ลู่หานก็วิ่งเข้ามาแทรกแล้วรับโทรศัพท์ฉันไปแทน

                หมับ!

                ตอนนี้ฉันหัวหมุนแล้วกับการหันกลับไปกลับมา ฉันถอนหายใจออกมาน้อยๆ แล้วเข้าไปหาลู่หาน ฉันว่าคราวนี้เขาต้องโยนอีกแน่ๆ ฉะนั้นต้องแย่งให้ได้

                ฟิ้ววว วว ว

                ลู่หานโยนมันจริงๆ ฉันกระโดนคว้าไว้ทันทีเมื่อเขาโยนมันข้ามหัวฉัน แต่กลับคว้าไม่ได้อีกตามเคยเพราะมันสูงเกินไป โทรศัพท์ของฉันลอยไปอยู่ในมือของคริสแล้วเรียบร้อย หมอนั่นรับมันด้วยมือข้างเดียวด้วยท่าทางนิ่งๆ จากนั้นก็โยนมันไปให้เซฮุนที่ไม่ใจตั้งใจจะรับมันสักเท่าไรนัก ฉันรีบเข้าไปหาเซฮุนทันที แต่แล้วเซฮุนก็กดรับสายโทรศัพท์ฉันซะดื้อๆ นาทีฉันรู้สึกอยากกลั้นใจตายเหลือเกิน แล้วเขาก็กรอกเสียงเข้าไปในโทรศัพท์ทันที

                "นี่ฉันเอง โอเซฮุน น้องนายอยู่กับพวกฉัน มาหาพวกฉันถึงที่เลย" ฉันเข้าไปแย่งโทรศัพท์จากเซฮุนทันที แต่ทันทีที่เข้าไปหมอนั่นก็หมุนตัวหลบฉัน ฉันพยายามจะคว้าเอามันมาให้ได้ แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ เราเลยแย่งกันไปแย่งกันมาอยู่อย่างนั้น ไม่พอแค่นั้น เขายังเอาโทรศัพท์แนบหูก่อนจะกรอกเสียงลงไปในในโทรศัพท์ต่ออีก โดยที่ตัวของเขายังหมุนรอบทิศเพื่อหลีกเลี่ยงฉัน ในขณะที่เพื่อนๆ ของเขาเอาแต่หัวเราะชอบใจ

                "อยากรู้...ฉันอยู่ตรงไหน นายลองตามหาดูนะ" เขาพูดจบเขาก็ยกโทรศัพท์ขึ้นสุดแขน ซึ่งไม่ว่าฉันจะกระโดดเอายังไงก็ไม่ถึง ฉันดึงมือหมอนั่นลงมาทันที แต่ก็ไม่ได้อีก หมอนั่นมันแรงเยอะกว่าฉันนี่ แต่แล้วหมอนั่นก็ยื่นมันให้ฉันดื้อๆ ฉันรับมันมา ตอนนี้ตัวฉันสั่นไปหมดแล้ว

                ฉันคว้าคอเสื้อของหมอนั่นมากำไว้ในมือ ก่อนจะง้างหมัดขึ้นเตรียมจะชก หมอนั่นมองฉันนิ่งเหมือนไม่กลัว จากนั้นก็ยิ้มที่มุมปาก หมอนี่มันตั้งใจยั่วฉัน ฉันต้องตั้งสติไว้

                ฉันค่อยๆ ทิ้งหมัดลงก่อนจะดูโทรศัพท์ที่ตอนนี้พี่ชอลยังโทรมาอยู่แล้วรีบกรอกเสียงลงไปทันที พี่ต้องกังวนแน่ๆ ที่ฉันอยู่กับพวกนี้ แถมเซฮุนยังบอกอีกว่าฉันมาหาเขาถึงที่

                "ค่ะ"

                "อยู่ไหน กินข้าวยัง" เสียงพี่ชอลตอบกลับมา น้ำเสียงของพี่ดูปกติมาก ทำไมพี่ไม่โกรธ?

                "คือพี่คะ ฉัน…" ฉันพยายามจะอธิบายทันที บางทีพี่อาจจะแกล้งทำตัวไม่โกรธก็ได้

                "ไม่ได้อยู่คนเดียวเหรอ" พี่ชอลพูดแทรกขึ้นมาทันทีเมื่อฉันกำลังจะพูด แต่น้ำเสียงของพี่กลับดูปกติมากๆ นี่พี่ไม่รู้จริงๆ เหรอว่าฉันอยู่กับพวกเอ็กโซ ก็เซฮุนบอกไปแล้วนี่

                "เอ๊?"

                "งั้นไม่รบกวนแล้ว ได้เพื่อนแล้วสินะ พี่วางล่ะ" ว่าแล้วพี่ชอลก็วางสายไปอย่างง่ายดาย นี่เซฮุนแกล้งฉันงั้นเหรอ

                พวกนั้นเดินไปรวมกลุ่มกันแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่แก้ลงฉันสำเร็จ ฉันมองตรงไปยังเซฮุน หมอนี่มันร้ายกาจ

                "เลิกเล่นได้แล้ว ตกลงมาหาพวกฉันถึงที่มีอะไร" จงอินถามขึ้นมาทันที เหอะ! เลิกเล่นงั้นเหรอ?

                "ฉันควรจะบอกพวกนายมากกว่าเลิกเล่นได้แล้ว" ฉันสวนกลับทันที

                "เธอมาหาพวกเราถึงที่ทั้งที่ พวกเราก็อยากต้อนรับหน่อย" ลู่หานพูดแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม หมั่นไส้โว้ย...

                "ตกลงมีอะไร" คริสถามทันที เวลาที่คริสพูดขึ้นมา ฉันรู้สึกเหมือนคุยกับมนุษย์ขึ้นมาหน่อย

                "เรื่องสัญญาระหว่างเอ็กโซกับเอสเจพรุ่งนี้ที่จะส่งตัวฉัน" ฉันพูด ทันใดนั้นพวกนั้นก็มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาทันที ทีเมื่อกี้ยัเป็นแปะยิ้มกันอยู่เลย หึ! เรื่องนี้คงน่าสนใจมากสินะ

                "ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงทั้งนั้น" เซฮุนพูดขึ้นมาทันที และนั่นทำให้ฉันอยากจะหัวเราะ ใครบอกว่าฉันจะเปล่าแปลงอะไรกันล่ะ

                "เปล่า ฉันแค่จะบอกว่าฉันจะยอมไปเป็นเบ๊พวกนาย" ฉันพูดด้วยใบหน้ากวนเบื้องล่าง แล้วจ้องเข้าไปในดวงตาเซฮุน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น

  1. #31 Jin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 00:01
    ฮุนนานร้ายกาจจริงๆ แทอย่าไปยอมฮุนนะ
    #31
    0
  2. #30 Tae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 14:58
    สงสารแท ทำไมแกล้งผญ.ตัวน้อยๆแบบนี้
    #30
    0
  3. #29 ty_knyk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 15:45
    ไปให้เขาแกล้งถึงที่เลยนะแท แต่พวกนั้นก็แกล้งกันสนุกเกิน ยอมง่ายๆเลยอ่ะแท
    #29
    0