[Fic EXO X SNSD] THE BATTER หึ! หึ! จัดไป! | Huntae

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 : ประกาศสงคราม!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มี.ค. 59

บทที่ 1

ประกาศสงคราม!

 

                "ใกล้พอยัง..." ฉันที่กำลังขนลุกกับน้ำเสียงอันเยือกเย็นที่พูดผ่านไรฟันของหมอนั่นหันขวับไปมองแขกผู้มาเยือนทันที รวมทั้งตัวของหมอนั่นและพรรคพวกด้วย และแขกผู้มาเยือนก็คือพี่ชอลกับพรรคพวกนั่นเอง! พอเห็นหน้าพี่ฉันก็รู้สึกโล่งใจทันที แค่นี้คงปลอดภัยแล้วแหละ >_<

                หมอนั่นยิ้มเย็นๆ ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยมือออกจากฉัน เมื่อมือของเขาออกไปจากการพันธนาการของตัวฉัน ฉันก็วิ่งเข้าไปหาพี่กับพรรคพวกทันที >_<

                ตึก!

                คอเสื้อของฉันถูกดึงกลับอย่างรวดเร็วจากไอ้บ้านั่นที่เพิ่งปล่อยมือออกจากฉันหยกๆ เมื่อพรรคพวกของพี่ชายฉันเห็นว่าฉันถูกดึงกลับ พวกเขาก็ทำหน้าตาตื่นก่อนจะสาวเท้าเข้ามาทันที แต่ทันใดนั้นพรรคพวกของหมอนั่นก็ย่างก้าวเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัวเหมือนกัน ก่อนที่ใครคนหนึ่งจะเข้ามาล็อกแขนทั้งสองข้างของฉันไว้แล้วข้างแล้วลากฉันไปยืนอยู่หลังพวกมันทุกๆ คน ชิ! -_-*  

                "ต้องการอะไร" พี่ชอลถามพรางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ๆ ลงลำคออย่างยากลำบากเมื่อเห็นว่าฉันอยู่ในน้ำมือของคู่อริ พวกนี้ดูไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ลักษณะ ท่าทาง คำพูด การวางตัว พวกเขาดูไม่กระจอกเลยล่ะ! -_-

                "เปล่า...เราแค่...มาทักทายเพื่อน อีกสองวัน สัญญาสงบศึกจะสิ้นสุดลง ฉันแค่..." ไอ้บ้าที่โดนฉันฟาดหัวแตกพูดด้วยใบหน้ากวนเบื้องล่างสุดๆ แต่ยังไม่ทันที่จะพูดจบ พี่ดงแฮเพื่อนของพี่ชายฉันก็พูดขึ้นมาก่อน

                "นายกำลังล้ำเขต ถ้าทักทายเสร็จแล้วก็ไสหัวกลับไป"

                "ฉันแค่อยากจะมาเตือนความจำ และมันเป็นการดีที่ฉันจะแวะมาทักทายน้องสาวของเพื่อน...ชอล...น้องสาวนาย...น่ารักชะมัด" คราวนี้ไอ้แมวขโมยขนมปังพูด และหมอนี่คือคนที่ล็อกแขนฉันไว้ในตอนนี้ -_-*

                "อย่ายุ่งกับเธอ" คิบอมสวนขึ้นมาทันที เขามองมาที่ไอ้แมวขโมยด้วยสายตาพร้อมจะขย้ำ ใบหน้าของเขาแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด ธรรมดาแหละ! ก็หวงแฟน =///=

                "หวงแฟนซะด้วย..." ร่างสูงที่ดูเงียบขรึมที่สุดพูด ดีแล้ว...ที่มีบทกับคนอื่นก่อนที่ฉันจะคิดว่านายเป็นใบ้

                "มีข้อเสนออะไร" พี่คยูฮยอนถามเพื่อตัดปัญหา เขามักจะรำคาญทุกสิ่งทุกอย่างที่เยอะเสมอ และการที่พี่คยูฮยอนพูดตัดบทแบบนี้ก็แสดงว่าเขากำลังมองว่าพวกนี้เยอะ >O<

                "เหมือนเดิม...คนแพ้ห้ามล้ำเขต และถ้าปีนี้ฉันชนะ...ขอตัวน้องสาวนายไปก็แล้วกัน ครบหนึ่งปีแล้วจะเอามาคืน"

                อึ้ง! อึ้ง! อึ้ง! O[]O ทุกคนอ้าปากค้างกันหมดกับข้อเสนอของไอ้บ้าบิ่นที่ยืนอยู่หน้าสุดพูด และหมอนั่นคือคนที่ตามฉันมาจากชั้นสองของบ้าน ไม่พอนะ! ยังสู้กับฉันอีกด้วย แถมยังดึงคอเสื้อฉันอีก แล้วล่าสุดก็มีฉันเป็นเป้าหมายในครั้งนี้ เหอะ! หมอนี่มีปัญหาอะไรกับฉันมากมั้ย? - -*

                ทุกคนมองมาที่พวกนี้อย่างไม่เข้าใจ แต่อีกฝ่ายกลับส่งยิ้มเย็นๆ กลับไปให้ แถมเจ้าตัวที่เสนอข้อตกลงนี้กลับยิ้มที่มุมปาก เขาแลดูสะใจและมีความสุขที่สุด ฉันหมั่นไส้หมอนี่ชะมัด! (-_-)o

                แล้วพี่ชอลจะเอายังไง...จะตกลงมั้ย? คนอื่นตัดสินแทนพี่ไม่ได้หรอกนะ เพราะพี่คือผู้ปกครองโจทย์ในครั้งนี้ ก็พี่คือพี่ชายของฉัน พี่ย่อมมีสิทธิ์มากกว่าคนอื่นอยู่แล้ว TUT

 

                ถ้าไม่รับก็ถือว่ายอมแพ้...

            ถ้าไม่รับก็ถือว่ากลัว...กลัวว่าจะแพ้

            ถ้าไม่รับก็จะโดนย่ำยีศักดิ์ศรีแน่...

            แต่ถ้ารับ...พี่จะเจ็บปวดมากแน่ๆ ถ้าทุกอย่างล้มเหลว...

 

                คิดดีๆ นะพี่ชอล...ถ้าพี่คิดดีแล้ว ฉันก็เคารพในการตัดสินใจของพี่ สำหรับฉัน...ได้เสมอ แม้จะต้องมาเกี่ยวข้องในเรื่องครั้งนี้ก็ตาม (^O^)v

 

                "ตกลง!"

                อึ้ง! อึ้ง! อึ้ง! OxO  อึ้งกันหนักกว่าเดิมเมื่อพี่ชอลตอบตกลงเพื่อทำลายความเงียบที่กัดกินทุกคนที่รอฟังการตัดสินใจของพี่ แต่เหมือนอีกฝ่ายจะพอใจเลยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ก่อนจะผลักฉันออกมาข้างหน้าไปให้พวกพี่ชอล คิบอมรับตัวฉันไว้ทันทีที่ถูกผลักกลับมา คิบอมสาวเท้าเดินไปหาพวกมันเมื่อรับตัวของฉันกลับมา พี่ดงแฮกับพี่คยูฮยอนรีบยกมือห้ามคิบอมทันทีก่อนจะเกิดเรื่อง ในขณะที่ฉันทำได้เพียงหันไปมองค้อนใส่พวกนั้น ฉันจะจำหน้าพวกนายเอาไว้ให้ดี...โดยเฉพาะไอ้บ้าที่ยื่นข้อเสนอนี้ขึ้นมา! - -*

                "แต่ถ้าฉันชนะ...ส่งตัวเจสสิก้ามาให้พวกเรา" พี่ดงแฮพูด และเมื่อพวกนั้นได้ยินชื่อของ เจสสิก้าก็ถึงกลับทำหน้าบอกบุญไม่รับทันที ใครคือเจสสิก้า? สำคัญกับพวกนั้นจนถึงขั้นที่พวกพี่ๆ เอามายื่นข้อเสนอเลยงั้นเหรอ?

                "เราไม่แพ้หรอก" คราวนี้ร่างสูงโปร่งหูกางคนหนึ่งพูดขึ้นหลังจากที่ไม่ได้พูดหรือออกความเห็นอะไรเลยสักอย่าง

                "ไว้เจอกันใหม่" ไอ้แมวขโมยพูดปิดท้ายดื้อๆ หลังจากที่สร้างสงครามประสาทให้กับพวกเราเป็นอย่างมาก -_-* พูดจบก็เดินออกไป ส่วนพรรคพวกคนอื่นๆ ก็เดินตามไปเขาไป ก่อนไปก็ไม่ลืมที่จะมองหน้าพรรรคพวกของพี่ชายฉันอย่างเอาเรื่องอีกด้วย -O-

                "ไว้เจอกันนะแทยอน" หมอนั่นที่ถูกฉันชกหรือเป็นคนเดียวกับที่ตามฉันมาจากชั้นสองพูดเมื่อเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน จากนั้นก็เหลือบไปจ้องหน้าคิบอมที่พร้อมจะฆ่าเขาได้ทุกเมื่อด้วยท่าทางกวนๆ โดยการเอาลิ้นแตะที่มุมปาก

                "ไอ้โรคจิต" ฉันสบถออกไปอย่างหัวเสีย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย? (_ _'')

 

                บ้านชเวซีวอน

                ฉันนั่งหน้านิ่งเฉย ไม่แสดงออกทางสีหน้าหรือแสดงอาการใดๆ ทั้งสิ้น ต่างจากคนอื่นโดยสิ้นเชิงที่กังวลกันหมด สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้คือเบ้ปากแรงๆ แล้วมองบน  -_-;; คือ...มันไม่ได้มีเรื่องอะไรให้ฉันเครียดขนาดนั้น ดูสิ! พวกเขาเครียดจนตีนกาขึ้นหมดแล้ว ส่วนฉัน...ฉันคือโจทย์ในครั้งนี้ ฉันยังไม่คิดอะไรเลย นรกของจริงคือการวิ่งหนีต่างหาก (^O^)v

                "ไอ้พวกบ้านั่นมันต้องมีแผนอะไรสักอย่าง" พี่คยูฮยอนพูดขึ้นหลังจากที่ทุกคนนั่งเงียบมานานเพื่ออยู่ในห้วงภวังค์ของตัวเอง ทุกคนหันไปมองหน้าพี่คยูฮยอนกันหมด ไม่ใช่เพราะคำพูดเขาถูกใจ แต่เพราะนานที...เขาจะอ้าปากพูด > <   

                "จะแผนบ้าอะไรก็ชั่ง! เราไม่น่าไปตกลงกับพวกมันเลย ยังไงฉันก็ไม่ไม่มีทางทำตามข้อตกลงนั่นเด็ดขาด" คราวนี้คนที่โวยวายเห็นจะเป็นคนที่เครียดที่สุด คิ้วของเขาขมวดชนกันตลอดเวลานานนับชั่วโมงแล้วก็ว่าได้...คิมคิบอม

                พอฉันเห็นเขาบ่นอย่างทำใจไม่ได้ ฉันก็ทำได้แค่เบ้ปากแรงๆ กว่าเดิม ก่อนจะเอามือไปแตะไหล่เขาที่นั่งกุมขมับมาเป็นเวลานาน เขาเหลือกตามองมาที่ฉันนิดหน่อยก่อนจะกดหัวฉันไปซบที่ไหล่เขา -w-

                เพี๊ยะ!

                พี่ชอลตีเข้าที่มือของคิบอมเข้าไปอย่างเต็มแรง ก่อนจะแกะมือของคิบอมออกจากหัวของฉัน แล้วเดินไปนั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามพรางถอนหายใจ ในขณะที่คิบอมทำได้แค่มองตามหลังพี่ชอลอย่างไม่เข้าใจ...ใช่! ไม่เข้าใจเลย เราสองคนคบกันมานานตั้งนานแล้ว ทำไมยังหวงฉันกับเขาอีก?

                "แต่กฎการสู้ที่ว่าคนแพ้ห้ามล้ำเขต และคนชนะสามารถเรียกร้องอะไรก็ได้ มันก็มีมานานแล้ว" พี่ซีวอนออกความเห็น เขานี่แหละเป็นงานเป็นการสุดแล้วในห้าหนุ่มเอสเจแล้ว

                "ช่าย...และปีนี้มันเรียกร้องแฟนฉัน" คิบอมพูดพรางทำท่าจะระเบิดออกมาซะให้ได้ ในขณะที่ฉันขยิบสมุดแมกกาซีนโรงเรียนที่อยู่ตรงหน้าซึ่งเปิดค้างหน้าที่มีรูปพวกนั้นไว้ขึ้นมาอ่าน

 

                ‘EXO หนุ่มหล่อมัธยมปลายปีสอง ยังคงฮอตเคียงคู่กับ ‘SJ’ ของเรามาตลอดกาล วันนี้ชมรมแมกกาซีนโรงเรียนก็ได้มีโอกาสไปสัมภาษณ์พวกเขา ก่อนอื่นเราต้องขอแนะนำประวัติห้าหนุ่มห้าสไตน์คร่าวๆ ก่อน

            อ่านมาถึงตรงนี้ฉันก็ไล่สายตาลงมาเรื่อยๆ ก่อนจะเจอรูปกลุ่มของพวกนั้นซึ่งมีเท่ากันกับพรรคพวกเขาพี่ชายฉัน พอไล่สายตาลงมาอีกหน่อยก็เจอรูปเดี่ยวของพวกนั้น ซึ่งไล่เรียงมาทีละคนพร้อมประวัติคร่าวๆ แปลว่าพวกนี้ต้องฮอตพอสมควร งั้นคงไม่ได้ลงนิตรสารโรงเรียนแบบนี้ แต่พวกนี้ก็หน้าตาดีกันทุกคนเลยล่ะ! ที่สำคัญฮอตเคียงคู่กับพวกพี่ชายฉันซะด้วย นี่คงจะเป็นศัตรูกันทุกเรื่องเลยสินะ! TOT

            1.โอเซฮุน > อ้อ...ไอ้บ้าที่ยื่นข้อเสนอบ้าๆ นั่นขึ้นมานั่นเอง

            2. คิมคงอิน/ไค > ไอ้โง่ที่โดนฉันฟาดหัวแตก

            3. ปาร์คชานยอล > ไอ้โย่งหูกาง

            4. อู๋อี้ฟาน /คริส > ไอ้สูงที่ชอบทำหน้าขรึมๆ

            5. เสี่ยว ลู่หาน > ไอ้แมวขโมย

            ฉันอ่านแค่ชื่อและดูเบ้าหน้าอันหลอเหลาของพวกนั้นก็พอ! ไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องรู้ประวัติอย่างอื่น เพราะรู้ไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรกับฉัน

 

                ฟิ้ววว วว ว ~

                คิบอมกระชากหนังสืออกจากมือของฉันก่อนจะโยนทิ้งลงพื้นไป แต่ก็ไม่เป็นไร...แค่นี้ฉันก็รู้ชื่อ รู้หน้าตาพวกนั้นหมดแล้ว อย่างน้อยควรรู้ชื่อแซ่ของคู่อริ นี่คือพื้นฐาน >_<

                "แฟนแกก็น้องฉันดีๆ นี่เอง" พี่ชอลพูดขึ้นมาหลังจากที่คิบอมพูดว่าพวกนั้นต้องการตัว แฟนฉัน เพราะเขาเองก็เครียดไม่แพ้คิบอมเช่นกัน จะเครียดอะไรนักหนา ดูหน้าฉันสิทุกคน! ฉันคนนี้...ไม่เครียดเลยสักนิด -w-

                "จะมีแผนมั้ย? ฉันไม่รู้...แต่มันเล่นบุกมาทวงสัญญาถึงถิ่นที่อยู่เราขนาดนี้ แถมยังเอาแทยอนเป็นข้อเสนอ...แสดงว่าพวกมันต้องมั่นใจพอสมควรว่าจะชนะ" พี่ซีวอนออกความเห็นอีกครั้ง และฉันก็เห็นด้วยกับความคิดเขาเป็นอย่างมาก

                "แต่เราชนะมาทุกปี" พี่คยูฮยอนพูดถึงสิ่งที่น่าภาคภูมิใจทันที >_<

                "นั่นแสดงว่าต้องมีวันแพ้" พี่ดงแฮออกความเห็น มันจริงอย่างที่พี่ดงแฮพูด ทุกอย่างมีแพ้! มีชนะ! มีขึ้น! มีลง!

                "ทำไมมันไม่เอาฉันไปแทนวะ" พี่ชอลบ่นขึ้นมาอีกรอบ ไม่สิๆ เขาบ่นเป็นรอบที่ล้านๆ แล้วต่างหาก เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดของเขาก็ทำได้แค่หันไปมองแล้วถอนหายใจออกมาแรงๆ -_-

                "แล้วมันจะเอาคนติงต๊องอย่างแกไปทำอะไรกัน เสียข้าวสุก" คิบอมพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่คำพูดนายดูไม่เครียดเลยนะ -O-

                ฟิ้ววว วว ว ~

                พี่ชอลโยนหมอนใส่หัวคิบอมทันทีที่คิบอมพูดจบ และฉันคิดว่าคิบอมสมควรโดน >O<

                หมับ!

                คิบอมรับทันทีก่อนที่หมอนจะตกลงมาใส่หัวตัวเอง

                "ถ้าพูดตามหลักการ พวกมันไม่น่าจะมีความมั่นใจขนาดนั้น เนื่องจากไม่เคยชนะ อย่างมากก็แค่เกือบชนะ แต่นี่ถึงขั้นกล้าเอาสิ่งล้ำค่าของกลุ่มเราอย่างแทยอนมาอยู่ในเกมครั้งนี้ มันคงเล่นไม่ซื่อแน่ๆ" พี่ซีวอนงัดหลักการมาพูดอีกครั้ง

                "อย่าลืมว่าการลอบกัดไม่ได้เสียหายอะไรตราบใดที่เรายังได้เปรียบอยู่ อีกอย่าง...เราก็เคยรอบกัดพวกมันเหมือนกัน" พี่ดงแฮพูด หึ้ม...จะรอบกัดไม่รอบกัด ถ้าชนะก็ถือว่าชนะอยู่ดี กฎบ้าบอของการซื่อสัตว์มันใช้ไม่ได้ในตอนนี้หรอกนะ T_T

                "ส่งแทกลับปูซานดีมั้ย" พี่คยูฮยอนออกความเห็น และนั่นทำให้ฉันถึงกลับตาถลน แต่คนอื่นๆ กลับทำหน้าเห็นด้วยเป็นอย่างมาก

                "ไม่นะ! ฉันไม่กลับ ถ้าจะส่งฉันกลับ เราตัดพี่ตัดน้องกันเลยดีกว่า...วันไหนที่คิดจะส่งฉันกลับปูซาน อย่ามาเรียกฉันว่าน้อง ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ตาม นายด้วยคิบอม...เราเลิกกันเลยถ้าถึงตอนนั้น" ฉันพูดด้วยความไม่สบอารมณ์ทันที! นี่ไม่ได้ขู่! ไม่ได้มาเล่นๆ ด้วยนะ ฉันเพิ่งจะได้เป็นอิสระ จะมาส่งตัวฉันกลับแบบนี้มันใช้ได้ซะที่ไหน?

                "โหดจังเลยวุ้ย" คิบอมบ่นอุบอิบ แต่ฉันได้ยิน!

 

                เราแยกย้ายกันกลับฐานทัพของตัวเองที่เรียกว่าบ้าน ระหว่างทาง พี่ไม่พูดอะไรเลย นอกจากตีหน้าเครียดๆ ไม่รู้ว่าจะซีเรียสอะไรขนาดนั้น แต่ว่า...ไอ้ตัวข้างหลังนี่เครียดยิ่งกว่าใครเพื่อนอีก ว่าแต่ว่ามาขึ้นรถชาวบ้านเขาทำไมกัน? -_-''                 "เดี๋ยววันนี้จะไปนอนเฝ้าที่บ้านนะ ฉันเป็นห่วงแท" คิบอมบอกพรางทำหน้าใสซื่อบริสุทธ์อย่างเนียนๆ

                "ได้..." พี่ชอลตอบกลับทันที ทันใดนั้นคิบอมก็ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อที่พี่ชอลพูด ฉันเองก็เช่นกัน คนอย่างพี่ชอลน่ะเหรอจะให้ผู้ชายมาเข้าใกล้น้องสาว?

                "แต่นอนนอกรั้วบ้านนะ" พี่ชอลพูดต่อไปอีก นั่นไง! บอกแล้วว่าไม่มีทาง

                "อ้าว...ไอ้นี่..." คิบอมบ่นพึมพำ เขาเองก็รู้ดีว่าไม่ทางที่จะได้เข้าใกล้ฉันมากขนาดนั้น แต่ก็ยังพูดจาบ้าบอคาดหวังอยู่ตลอดเวลา *-*

                "แล้วทำไมแกไม่กลับบ้าน แกติดสอยห้อยมาทำไมไม่ทราบ" พี่ชอลถามขึ้นมา และฉันก็อยากรู้เหมือนกัน

                "เป็นห่วงแทนี่หว่า" เขาตอบกลับแล้วทำหน้าใสซื่อเป็นเด็กๆ แต่นั่นกลับทำให้ฉันเขินอย่างบอกไม่ถูกเลยแฮะ -///-

                "เดี๋ยวแวะไปทานไอศกรีมแถวๆ นี้หน่อยแล้วกัน ไหนๆ ก็ออกมาข้างนอกแล้ว" พี่ชอลเสนอก่อนจะเลี้ยวรถไปจอดข้างทางซึ่งเป็นย่ายตลาดแห่งหนึ่ง และนั่นเป็นความคิดที่ดี มันทำให้ฉันกับคิบอมยิ้มแก้มปริเลยทีเดียว จากนั้นคิบอมก็ยีหัวฉันจนยุ่งเหยิงไปหมด แต่ไอ้ประโยคหลังที่พี่ชอลพูดนี่มันยังไงๆ

                "ก็ออกทุกวันนั่นแหละ ทุกวันนี้มีเวลาอยู่บ้านไม่ถึงสามชั่วโมงด้วยซ้ำ" ฉันบ่นให้กับคำพูดที่ตอแหลของพี่ชอลจริงๆ เอือมค่ะ! -_-

 

                ตลาดXXX

                เรามาเดินเที่ยวเล่นที่ตลาดกัน ตอนแรกกะว่าจะมากินไอศกรีมแล้วก็กลับ แต่พอมาแล้วเจอนู่นนี่นั่นมันก็เพลินที เราก็เลยอยู่ต่อยาวเลย ไม่ถึงร้านไอศกรีมสักทีหรอก! เวลาเดินไปไหนมาไหนก็มีแต่สาวๆ มองตามพี่ชอลกับคิบอมกันเป็นแถว ตานี่เป็นรูปหัวใจเลยทีเดียว แต่เสียใจค่ะ! เมื่อคิบอมมาเกาะแกะกับฉันตลอดเวลา ทำให้สาวๆ รู้ได้ว่าหมอนี่มากับแฟน -w-  พี่ชอลก็คอยแยกเขาออกจากฉันตลอด มีความสุขจังได้มาเดินเล่นแบบนี้หลังจากเจอเรื่องเครียดๆ มา >_< แถมยังมากับคนรู้ใจถึงสองคนด้วยกันอีกด้วย

                อ้ะ! นั่นสายไหมนี่!

                ฉันวิ่งแยกตัวออกมายังหน้าร้านสายไหมทันทีที่มองเห็น อันใหญ่ชะมัดเลยล่ะ!

                "แท...อย่าแยกตัวออกมาโดยไม่บอกแบบนี้อีกนะ" พี่ชอลบ่นเมื่อวิ่งตามฉันมา ฉันยิ้มน้อยๆ แล้วหันไปบอก

                "ใกล้กันแค่นี้เอง พี่ไม่เห็นต้องห่วงเลย"

                "เอาสายไหมสีรุ้งสองอันค่ะ" ฉันหันไปสั่งสายไหมพ่อค้าหน้าตาหน้ารักคนหนึ่งที่อายุน่าจะประมาณราวๆ กับฉัน เขาตอบรับด้วยน้ำเสียงและท่าทางทะเล้นสุดๆ

                "คร้าบ..."

                "พี่ไม่กินนะแท..." พี่ชอลบอกแล้วทำท่าสะอิดสะเอียนสายไหมสุดๆ พี่คงไม่ชอบของหวาน

                "ฉันสั่งให้คิบอมต่างหาก" ฉันตอบและนั่นทำให้พี่ชอลหน้าหงาย ต่างจากคิบอมที่ยิ้มจนแก้มแตกเป็นเสี่ยงๆ แล้ว -///-

                หลังจากที่ได้สายไหม ฉันก็ยื่นมันให้คิบอมหนึ่งอัน เขาไม่กินเลย เอาแต่ถือมันไว้ในมืออย่างนั้น ก็ชั่งเถอะ! ซื้อให้ไปแล้ว อยากจะกินหรือไม่กินก็แล้วแต่เลย เพราะมันคือของๆ เขา แล้วฉันก็เหลือบไปเห็นสิ่งที่อยากได้จริงๆ อีกอย่าง ชุดชั้นในลายน่ารักๆ >_<

                ฉันตรงดิ่งที่ร้านนั้นทันทีโดยไม่บอกไม่กล่าวอีกเช่นเคย แต่คราวนี้พี่ชอลกับคิบอมกลับไม่ตามมาเหมือนที่เคย แล้วมองดูฉันจากที่ไกลๆ คงอายสินะถ้าจะมายืนซื้ออะไรแบบนี้ -///-

                ฉันจัดการเข้าไปซื้อของในร้านให้เรียบร้อยก่อนจะถือถุงสินค้าที่ได้ออกมา พอออกมาก็เห็นพี่ชอลกับคิบอมยืนรออยู่ที่เดิม โดยมีสาวๆ ที่เดินผ่าน มองตาเป็นมัน ฉันรีบจัดการของในมือให้เรียบร้อย และเอาเงินทอนใส่กระเป๋าทันที

                ขวับ!

                ทันใดนั้นกระเป๋าของฉันก็ถูกคว้าไปต่อหน้าต่อตา ฉันมองตาค้าง ปากหวอ เมื่อเห็นไอ้โจรห้าร้อยวิ่งด้วยความเร็วสูงอย่างกับอะไรดี ฉันรีบวิ่งตามไปทันทีเมื่อดึงสติตัวเองกลับมาได้ หนอย...กล้าดียังไงถึงได้มาขโมยกระเป๋าของฉัน - -

                "แท...อย่าตามไปนะ" เสียงของพี่ชอลดังขึ้นอยู่จากที่ไกลๆ ซึ่งฉันเองก็ได้ยินไม่ค่อยชัดเท่าไรนัก ในขณะที่ตัวของฉันวิ่งไปไกลมากแล้ว ผู้คนในตลาดที่เยอะยั้วเยี้ยไปหมดทำให้การวิ่งของฉันลำบากอย่างเห็นได้ชัด แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นอุปสรรคกับไอ้โจรนั่นเลยเพราะมันเล่นวิ่งชนคนนู้นคนนี้ล้มไปคนละทิศละทางหม -_-*

                ฉันวิ่งออกมาห่างจากพี่ชอลพอสมควร จริงๆ เป็นเพราะคนเยอะมากด้วย เลยทำให้พี่ชอลตามมาไม่ทัน ส่วนฉันก็อยู่ห่างจากไอ้โจรนั่นพอสมควรเหมือนกัน แต่ก็ยังพอเห็นตัวของมันอยู่

                ตุ้บ!

                ไอ้โจรนั่นหน้าคะมำทันที ชายชุดดำคนหนึ่งใส่หมวกคุลมหน้าไว้ยืนอมจุปป้าพรางเอามือล้วงกระเป๋ายื่นเท้าออกมาขัดขาไอ้โจรห้านั่น และทันใดนั้นไอ้โจรนั่นก็ลุกขึ้นยืนพรางชูมีดมีดพกขึ้นมา แม่เจ้า...อันตรายสุดๆ O_O แต่ไม่มีท่าทีว่าชายชุดดำนั่นจะกลัวเลย แต่ฉันเห็นหน้าเขาไม่ชัดนักเพราะหมวกที่เขาใส่ แต่ก็พอจะเดาได้ว่าเขาไม่กลัว ดูจากท่าทาง อีกอย่างถ้ากลัวก็คงไม่ช่วยตั้งแต่แรก

                ไอ้โจรหาร้อยตวัดมีดไปกลางอากาศใส่ชายชุดดำ ชายชุดดำหลบแล้วค่อยๆ ถอยห่างก่อนที่ไอ้โจรห้าร้อยจะแทงมีดมาข้างหน้าจนโดนแขนเขาเลือดไหลอาบออกมาเลยทีเดียว ชิ! -_-^^^

                "ถอยไป" ฉันตะโกนบอกชายชุดดำก่อนที่หมอนั่นจะเป็นอันตรายไปมากกว่านี้ แต่ดูเหมือนคำพูดของฉันจะไม่มีความหมายเมื่อเขายังยืนอยู่ที่เดิม

                ไอโจรห้าร้อยบรรจงแทงมีดเข้าไปที่เขาอีกครั้ง คราวนี้ชายชุดดำหลบได้ แล้วบิดข้อมือของไอ้โจรนั่นก่อนที่มีดจะค่อยๆ หลุดลง ไอ้โจรนั่นทำหน้าเจ็บปวดสุดๆ เมื่อโดนบิดข้อมือ ชายชุดดำดึงหมอนั่นเข้ามามองหนาใกล้ๆ ก่อนจะต่อยเข้าทีท้อง ดูท่าไอ้โจรนั่นคงจะจุกไม่ใช่น้อยเลยล่ะ! จากนั้นชายชุดดำก็ยกไอ้โจรนั่นทุ่มลงที่พื้น แล้วหมายจะเข้าไปเหยียบแต่ไอ้โจรนั่นกลับพลิกตัวหลบได้ทัน และนั่นมันคิดผิดเมื่อมันหลบแล้วมันกลับถูกเตะเสยจนหน้าหงาย คนรอบข้างมองไปที่เขาอย่างอึ้งๆ รวมถึงฉันก็ด้วยเช่นกัน เขาเก่งชะมัด!

                ไอ้โจรเลือดกบปากเต็มไปหมด มันพยายามจะลุกขึ้น แต่ชายชุดก็กระชากตัวมันขึ้นมาก่อนจะชกซ้ำไม่ยั้ง มันทำหน้าเหมือนล่องลอยออยู่ในอากาศก็ไม่ปาน จากนั้นเขาก็ทิ้งไอ้โจรบ้านั่นลงพื้น มันนอนแน่นิ่งไม่ขยับตัวเลยสักนิด คงน็อกมืดแล้วสินะ!

                ฉันรีบเข้าไปหยิบกระเป๋าที่หล่นอยู่ที่พื้นทันทีที่ทุกอย่างจบลง โล่งอก! ได้กระเป๋าคืนแล้ว ในนี้มีแต่ของสำคัญทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นบัตรประชาชน บัตรส่วนลดอาหาร บลาๆๆ

                "แทยอน!" ฉันหันขวับไปมองพี่ชายกับคิบอมที่เพิ่งจะวิ่งมาถึง ฉันทำหน้าเหรอหราเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าพวกเขา เพราะยังทึ่งกับชายชุดดำอยู่ และฉันก็อยากขอบคุณเขา

                "พี่คะ...ผู้ชายคนนี้..." พอฉันกำลังจะหันไปขอบคุณเขา เขาก็หายไปแล้ว ทิ้งให้ฉันงุนงง +O+ พี่ชอลกับคิบอมก็งุนงงไม่แพ้กัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่โจรนั่นถูกอัดหรือเรื่องที่ฉันพยายามมองหาใครสักคน ฉันจึงเล่าทุกอย่างให้พวกเขาฟัง

 

--------------------------------------------------

                ตอนที่ 1 มาแล้ว ตอนนี้พระเอกบทน้อย แต่หลังจากนี้ก็พระเอกนางเอกเน้นๆ ชตอนต่อไปสองกลุ่มจะปะทะกันแล้ว ฝากติดตามด้วยน้า...ถึงไม่มีเม้นนี่ก็จะอัพ (หน้าด้านมาก) >_<

                

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น

  1. #23 Tae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 00:41
    บอมแทน่ารักจัง แต่ใครที่ช่วยแท
    #23
    0
  2. #15 mini_tigereyes (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 21:58
    อ๊ายยยยยย บอมแท น่ารักกันตลอด ว่าแต่ใครกันนะชุดดำ
    #15
    0
  3. #12 tanbukiiz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 16:56
    ใครคือชายชุดดำที่ช่วยแทอ่ะ แทกับคิบอมน่ารักอ่ะแม้จะมีพี่ชอลคอยกันท่าอยู่ตลอดก็ตาม 
    #12
    0
  4. #11 byuntaengoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 07:29
    อยากอ่านตอนหน้าแล้ว
    #11
    0
  5. #10 byuntaengoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 07:28
    ใครเป็นคนช่วยแทหว่า?
    #10
    0