ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 77 : บทที่ 1 ฟรานซิส เป็นพระเอกที่น่ากลัวที่สุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 832
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    10 มี.ค. 64

 

 

บทที่ 1 ฟรานซิส เป็นพระเอกที่น่ากลัวที่สุด

 

 

 

ท่ามกลางบรรยากาศยามเย็นที่แสนสบายตา เซเรียเดินออกมานอกอาคาร ก่อนจะโบกมือทักแอนนาที่กำลังวิ่งออกกำลังกายอยู่

 

หญิงสาวมาดเท่ที่แข็งแกร่งกว่าผู้ชายธรรมดาทั่วไป ผมหางม้าสีน้ำตาลประกายแดงแกว่งไปมาตามการเคลื่อนไหว ก่อนที่คนซึ่งเริ่มออกตัววิ่งไประยะยาวจะเหลือบไปเห็นเด็กสาวน่ารักที่โบกมือให้กับเธอ แอนนาชะลอความเร็วลง แล้วหยุดอยู่ตรงหน้าของเซเรียด้วยรอยยิ้ม

 

“กลับมานานแล้วเหรอ?”

 

“อื้อ! ทางด้านของพี่แอนนาเป็นยังไงบ้างคะ?”

 

เป็นเพราะนิสัยความรักสงบ แม้ว่าแอนนาจะมีประสบการณ์อยู่ด้านนอกนาน ทั้งยังเก่งทางด้านการรับมือสถานการณ์ต่าง ๆ ไม่ต่างจากฟรานซิส ซึ่งควรจะอยู่หน่วยจู่โจมเหมือนกัน แต่นางเอกอย่างแอนนากลับไม่เลือกมัน ทั้งยังเต็มใจอยู่หน่วยบริการพลเรือนที่มีงานจุ๊บจิ๊บเยอะกว่าแทน ทำให้นางเอกในตอนนี้แทบจะใช้เวลาอยู่ในเมืองมากกว่าออกไปนอกกำแพง

 

หญิงสาวยิ้มบางตอบกลับอย่างอารมณ์ดี “อยู่ที่นี่ก็สนุกดีนะ เมื่อกี๊คุณป้าโนริสจะชวนไปกินเลี้ยงเพราะลูกสะใภ้ของท่านตั้งครรภ์ด้วย”

 

เมื่อเวลาผ่านไป นางเอกซึ่งเต็มไปด้วยเรื่องราวที่น่าเศร้า ทั้งยังผ่านอะไรมามากมาย ก็เริ่มยิ้มเก่งขึ้นไม่ต่างจากหญิงสาวทั่วไป ที่ได้ใช้ชีวิตในสังคมเมืองนี้อย่างสงบสุข

 

“เอ๋!! มีลูกงั้นเหรอ!” เซเรียเผลออุทานออกมาด้วยความตกใจ ถึงเธอจะรู้ว่าเมืองนี้สงบสุขแค่ไหนก็ตาม แต่การมีลูกในโลกแบบนี้ มันเป็นสิ่งที่มาพร้อมความลำบากแน่นอน

 

“ชู่ว อย่าเสียงดังขนาดนั้นสิ” แอนนาว่าด้วยความตกใจ เมื่อเสียงของเด็กสาวตัวเล็กดังเรียกความสนใจจากคนที่เดินผ่านไปมา

 

“ตะ แต่ว่า... มีลูกมัน...”

 

...นั่นมันเท่ากับเพิ่มงานให้คนควบคุมทีมสำรวจอย่างเธอด้วยนะ...

 

ไหนจะการเตรียมวัคซีน อุปกรณ์สำหรับเตรียมคลอดลูก ยา และขวดนมต่าง ๆ เธอคงจะต้องเขียนลิสต์รายการเพิ่ม แล้วตรวจสอบพื้นที่ร้านค้ากับระบบอีกครั้ง

 

“มันก็ต้องเป็นข่าวดีอยู่แล้วน่ะสิ” แอนนาพูดต่อท้ายประโยคของเด็กสาวที่เริ่มเงียบไปเพราะใช้ความคิด ก่อนที่เสียงใสเล็ก ๆ จะดังขึ้นมาจากคนที่บังเอิญได้ยินบทสนทนาเข้า

 

“เย้! เมืองเราจะมีเด็กให้เนเน่เล่นด้วยอีกคนแล้ว!” เด็กผู้หญิงอายุน้อยที่ยังโตไม่เต็มวัยกล่าว นัยน์ตาสีเหลืองเขียวเปล่งประกายระยิบระยับ ทั้งที่เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนคาราเมลยุ่งเหยิงไปหมด แถมยังมีใยแมงมุมติดมาบนหัวด้วย

 

“เนเน่!” เซเรียอุทานออกมาอีกครั้ง พลางจ้องมองน้องสาวของอาคเน่ที่เป็นเด็กน้อยคนละบุคลิกกันเลยด้วยซ้ำ

 

“ใช่ไหมล่ะ? ” แอนนาพูดเสริม พลางยกมือขึ้นปัดใยแมงมุมบนหัวของเด็กผู้หญิงตัวน้อยออกให้อย่างเป็นธรรมชาติ “ไปซนที่ไหนมาน่ะ? ”

 

“ฮิฮิ เป็นความลับค่ะ” เนเน่ตอบกลับด้วยรอยยิ้มกว้างโชว์ฟันครบทุกซี่ ก่อนจะวิ่งออกไปหากลุ่มเด็กผู้ชายที่กำลังเล่นบาสกันอยู่ ภายใต้สายตาของเซเรีย และแอนนาที่มองตามเธอไป

 

“เป็นเด็กนี่ดีจังเลยนะ...” เซเรียเอ่ยพึมพำพลางคิดถึงตัวเองเมื่อก่อนซึ่งอยู่อีกโลกหนึ่ง ทั้งยังเต็มไปด้วยรอยยิ้ม พอหกล้มก็ร้องไห้ออกมาได้ง่ายดาย โดยที่มีแอนนาพยักหน้ารับเห็นด้วยอยู่ข้าง ๆ พลางชวนคุยต่อ

 

“แล้วเมื่อไหร่เซย์จะมีข่าวดีกับเขาบ้างล่ะ? ” แอนนาถามด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ยิ่งเมื่อนึกถึงสีหน้ามีความสุขของเซ็นที่ออกมาจากห้องของเซเรียทุกเช้าตรู่

 

“ขะ ข่าวดีอะไรคะ! ? ”

 

....คงไม่ใช่คำถามอย่างที่เธอคิดใช่ไหม?

 

“เราก็น่าจะรู้นี่ว่าพี่ถามถึงอะไร” แอนนาตอบกลับ ขณะที่ยกข้อมือซึ่งมีปลอกแขนขึ้นมาซับเหงื่อบนใบหน้าของตัวเอง ก่อนจะก้มมองคนตัวเล็กซึ่งหน้าเริ่มแดงก่ำ แม้ว่าจะเป็นคนผิวสีน้ำผึ้งก็ยังไม่สามารถปกปิดมันได้มิด

 

“พี่แอนนา!”

 

...นี่บ้านเมืองเราสงบสุขมากถึงขั้นพูดเรื่องพวกนี้แล้วเหรอ!!

 

เด็กสาวบ่นงึมงำในใจ พลางขยับปากขมุบขมิบอย่างไร้เสียงเพราะไม่รู้จะตอบกลับยังไง นอกจากจะเปลี่ยนเรื่องอื่นเพื่อแก้เกมคืน

 

“แล้วทางพี่ล่ะคะ เมื่อไหร่จะบอกชอบหมอนั้นสักที!”

 

คราวนี้เองที่ฝ่ายคุณนางเอกสะอึกบ้าง พลางหันไปมองทางอื่น ยิ่งเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ที่เป็นห่วงเป็นใยกันมาตลอดของทั้งพระเอก และนางเอก แต่กลับไม่เคยมีสักครั้งที่มันดูเกินเลยไปมากกว่าเพื่อนร่วมทาง ทั้งที่ทั้งคู่ออกจะเหมาะสมกัน ทั้งยังชอบกันแท้ ๆ

 

คงเป็นเพราะพระรองอย่างเซ็นที่หันมาชอบเซเรียแทน ถึงทำให้ฟรานซิสไม่มีศัตรูหัวใจ และไม่รู้ว่า ความรู้สึกที่ตัวเองมีต่อแอนนาคืออะไร ทำให้เจ้าคนหัวช้า ทั้งยังคิดแต่เรื่องต่อสู้ยังคงไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ แตกต่างจากแอนนา ซึ่งเป็นผู้หญิงธรรมดามาก่อน ย่อมเข้าใจเรื่องนี้ได้ง่ายกว่าใคร

 

“มะ หมอนั่นอาจจะไม่ได้คิดกับพี่แนวนั้นก็ได้” แอนนาว่าด้วยสีหน้าลำบากใจ ยิ่งทำให้เซเรียอยากจะถอนหายใจออกมาแรง ๆ

 

เธอต้องรออีกนานแค่ไหนกัน ถึงจะทำให้สองคนนี้ได้เป็นแฟนกันอย่างที่นิยายรักเรื่องอื่นควรจะเป็นสักที

 

ใช่... ถ้าหากทั้งคู่อยู่ในโลกของนิยายรักธรรมดาแล้วล่ะก็... คงมีบทบาทไม่ต่างจากประธานบริษัทเย็นชา กับเลขาผู้เก่งกาจ และตกหลุมรักกันแท้ ๆ แต่ที่นี่... กลับเป็นโลกล่มสลาย และเป็นโลกที่เกิดขึ้นจริง ทั้งยังเป็นแหล่งอ้างอิงของนิยายที่เธอเคยเขียนมาก่อน

 

พระเอกที่แข็งกระด้างพอ ๆ กับเครื่องจักรสังหาร กับนางเอกที่อ่อนโยนมากกว่าใคร แต่กลับขี้กังวลทางด้านของความรัก

 

ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าปวดหัว

 

เด็กสาวคิดอยู่เช่นนั้น ก่อนจะพยายามยั่วยุแอนนาอีกครั้ง “คนอย่างเจ้านั่นไม่มีทางคิดเรื่องพวกนี้ก็จริง แต่พี่ต้องกระตุ้นให้เขาคิดบ้างสิ!”

 

“ฮะๆ ” แอนนาหัวเราะแห้ง ๆ ตอบกลับเธออย่างทำตัวไม่ถูก

 

“ท่านฟรานซิสกลับมาแล้ว!” เสียงตะโกนของชาวบ้านคนหนึ่งดังขึ้นอย่างดีใจ เรียกสายตาของคนบริเวณใกล้เคียงให้หันไปมองทางประตูเมือง

 

รถเก๋งเก่าแก่คันสีดำเปื้อนฝุ่น และคราบเลือดเต็มไปหมดไม่ต่างจากม้าที่ผ่านศึกสงครามมาอย่างยาวนานขยับเข้ามาผ่านประตูทางเข้า ก่อนที่ประตูรถซึ่งกำลังจะพังแหล่ไม่พังแหล่ถูกถีบออกมาจนกระเด็นตกลงไปข้างทางเสียงดังลั่น

 

แกร๊ง!

 

ท่าทางประตูน่าจะเปิดยากมากกว่า เลยต้องใช้วิธีนั้น

 

ตามมาด้วยเจ้าของเรียวขายาวแกร่งแข็ง และรองเท้าบูททหารที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว เมื่อมองเงยขึ้นไปก็จะเห็นรูปร่างได้สัดส่วนที่ถูกใช้งานมาอย่างหนักจนเห็นกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ แม้ว่าจะอยู่ภายใต้เสื้อยืดตัวโปร่ง ก็ยังไม่สามารถปกปิดความดูดีของมันที่ซ่อนอยู่ด้านในได้ ยิ่งเมื่อไล่สายตาขึ้นไปด้านบน เหนือไหปลาร้า และสร้อยคอสีเงิน ก็จะเป็นใบหน้าได้รูปที่พระเจ้าจงใจลำเอียงให้ชายผู้นี้ออกมาดูดีอย่างเห็นได้ชัด จนกระทั่งสบเข้ากับสายตาคมกริบสีอำพันคู่นั้น

 

“แง้!!! แม่ คนคนนี้น่ากลัวจังเลย!”

 

...แม้แต่เด็กผู้ชายที่เริ่มโตเต็มวัยแล้วก็ยังเผลอร้องไห้ออกมาเลย

 

ฟรานซิส.... เป็นพระเอกที่น่ากลัวที่สุดในเมืองนี้แล้ว

 

เซเรียมองฟรานซิสที่กำลังคุยอะไรบางอย่างกับลูกน้องในกลุ่ม ก่อนจะเดินเข้ามาภายในเมืองโดยไม่สนใจเสียงร้องไห้ของเด็ก หรือแม้แต่สายตาที่จ้องมองด้วยความหวั่นเกรงของใครหลายคนเลยแม้แต่น้อย พลางเอ่ยพึมพำออกมา

 

“เพิ่งนินทาอยู่ไม่นาน ตายยากจริง ๆ ”

 

“เฮ้ย! ยัยเตี้ย! ว่าอะไรนะ” คนที่ตั้งใจจะเดินเข้าภายในตึกก่อนหันมามองพวกเธอ พลางเดินก้าวยาว ๆ มาหาด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร ในมือถือกล่องบางอย่างไว้

 

“กลับมาแล้วเหรอ? ” แอนนาเอ่ยทักฟรานซิสพลางจ้องมองชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า “ไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม? ”

 

เพียงเท่านั้น เจ้าคนที่กำลังทำท่าจะจิกกัดเธอก่อนหน้านี้ก็เปลี่ยนเป็นนิ่งเงียบ และเคร่งขรึมไม่ต่างจากผู้ใหญ่จอมขี้เก๊กคนหนึ่งทันที

 

“อื้ม ไม่เลย”

 

“งั้นก็ดีแล้ว” แอนนาว่าด้วยรอยยิ้มโล่งใจ

 

เกือบเดือนแล้วที่พวกเขาไม่ได้เจอกัน เพราะฟรานซิสออกไปทำลายอุกกาบาตที่อยู่นอกเมือง ทั้งยังแทบจะไม่ได้รับข่าวคราวใด ๆ นอกจากคิงที่เป็นคนประสานงาน ทำให้แอนนาคิดถึงคนหน้านิ่ง และปากแข็งคนนี้ไม่น้อย จนบางครั้งเธอก็อยากจะเป็นคนพูดจาหวาน ๆ ได้เหมือนกับเซ็นจริง ๆ

 

“กลับมาก็ดีแล้ว พี่แอนนามีอะไรจะพูดกับนายด้วยล่ะ!”

 

แต่แล้วน้ำเสียงใสของเซเรียที่นิ่งเงียบ ทั้งยังมองค้อนฟรานซิสอยู่นานก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มหวานจนแอนนาตัวเกร็งไปหมด

 

“มีอะไร? ”

 

“อะ เอ่อ...” คุณนางเอกเหล่มองคนที่เป็นคล้ายน้องสาวของตัวเองซึ่งกำมือขึ้นคล้ายกับสัญลักษณ์สู้ ๆ ให้กับเธอ พลางย่องออกจากบริเวณไปจนคนที่ถูกเด็กน้อยชมว่า เป็นสาวเท่บ่อย ๆ แทบจะเหงื่อตก “ฉะ ฉัน... ฉันแค่อยากถามว่านายอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมเย็นนี้!”

 

พลั๊ก!

 

เซเรียที่หาจังหวะเหมาะหลีกตัวออกจากคู่พระนางแทบจะสะดุดล้มเมื่อได้ยินแอนนาพูด ก่อนจะยกยิ้มแหง ๆ ขึ้นมา เมื่อเห็นสายตาของฟรานซิสที่ตวัดมามองด้วยความงุนงง ก่อนที่คุณพระเอกจะหันกลับไปสนใจแอนนาต่อ

 

“อะไรก็ได้”

 

“อะไรก็ได้ได้ยังไงกัน ไหน ๆ นายก็กลับมาทั้งที” แอนนาเถียงกลับอย่างไม่ยอม พลางเริ่มบ่นตามนิสัย “บอกมาเลยนะว่านายอยากกินอะไร ฉันจะทำให้หมดทุกอย่างเลย!”

 

ถ้าหากว่าคนที่ได้ยินนั้น เป็นคนอื่น ไม่ใช่ฟรานซิสล่ะก็ ปฏิกิริยาตอบกลับมันคงจะดีมากกว่านี้แน่ ๆ ยิ่งเมื่อมีสาวสวยเสนอตัวจะทำอาหารให้กินให้ได้แบบนี้

 

“ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากหรอกน่า” ฟรานซิสว่ากลับอย่างรำคาญ พลางยกมือขึ้นเกาหัวเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจว่า อาหารเย็นมันสำคัญตรงไหน แต่เมื่อมองใบหน้าที่ดูคล้ายจะเสียใจของหญิงสาวตรงหน้า ชายหนุ่มก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “แค่ได้กินด้วยกันก็พอแล้ว”

 

“อื้ม”

 

บรรยากาศที่คล้ายจะรำคาญ และคล้ายจะชินชากับความเป็นห่วงเป็นใยกัน มันกลายเป็นชีวิตประจำวันของพวกเขาไปแล้ว แม้จะมีบ้างบางครั้งที่ชวนให้รู้สึกเขินอายแบบแปลก ๆ ทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องประหลาดอะไรเลยแท้ ๆ

 

เพราะสำหรับชายหนุ่มอย่างฟรานซิสแล้ว เขาไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ไม่ว่าจะเป็นของกิน การใช้ชีวิตอยู่ หรือรสนิยมความชอบ ขอแค่มันเรียบง่าย และไม่น่าหงุดหงิดก็พอ ขอแค่เขาไม่ถูกควบคุมเหมือนกับเมื่อก่อนก็พอ แต่สำหรับตอนนี้แล้ว... เขากลับรู้สึกว่า มีบางอย่างที่เขาเริ่มต้องการมากขึ้นทุกที แม้ว่าจะไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร แต่เขาก็ชอบรอยยิ้มของแอนนาเป็นที่สุด

 

“ว่าแต่นั่นกล่องอะไรน่ะ...? ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความสงสัย พลางก้มมองมัน และทำท่าจะเอามือไปแตะ แต่ก็ถูกฟรานซิสจับไว้ก่อน

 

“อันตราย” ชายหนุ่มกล่าวเตือน พลางจ้องมองกล่องใส่ของปริศนาด้วยความกังวลใจ “มันเป็น... ของที่ต้องเอาให้ดอกเตอร์เอ็กซ์ตรวจสอบ”

 

ของปริศนาที่เขาเก็บได้จากบริเวณอุกกาบาตซึ่งถูกทำลายลงไป

 

 

 

 

 

---------------------------------

Yu - Kami Talk : บอกคนอ่านว่าจะอัพวันศุกร์ เพราะจำนวนตอนมีไม่เยอะ แต่เอาเข้าจริง ๆ แล้ว ไรท์นี่ มือสั่น ๆ อยากกดมาตั้งแต่วันจันทร์ ส่วนวันศุกร์จริง... ขอดูอีกทีแล้วกันนะ ระหว่างนั้นจะพยายามเขียนเพิ่มอีกตอนให้ได้! 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน และติดตามฮับบ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,929 ความคิดเห็น

  1. #1925 もも (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2564 / 02:56
    ซีนฟรานซิสยังดีเหมือนเดิมเลย555 แต่ใช่ ลุ้นมากเลย ต้องให้กำลังใจแอนนาหรือตะโกนบอกฟรานซิสให้รู้ใจตัวเองกัน เนอะ(´;ω;`)
    #1,925
    0
  2. #1921 Rafael2912 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2564 / 01:41
    ถ้าพระเอกขึ้นคานเสริมใยเหล็กจะไม่แปลกใจเลย😂ฉลาดและเก่งทุกอย่างยกเว้นเรื่องความรักและความรู้สึก
    #1,921
    0
  3. #1842 White-Lie (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 11 มีนาคม 2564 / 20:42
    ฮืออออ แอนนา ยอดไอดอล
    #1,842
    0
  4. #1839 MissU_Lucia (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 11 มีนาคม 2564 / 14:40
    อ้าวคิดว่าบอกชอบกัน ตั้งแต่ซีซั่น 1 แล้วซะอีก โถ่วววว
    #1,839
    1
    • #1839-1 Yu - kami(จากตอนที่ 77)
      12 มีนาคม 2564 / 17:22
      คู่นี้ท่าจะยากค่ะ เพราะดันไม่มีคนปากหวานเหมือนท่านเซ็น 555
      #1839-1
  5. #1837 pingkana2 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 23:12
    ระเบิดที่หย่อนไว้เรื่องพี่แอนนาคือทำใจสั่นแล้ววว ขอนะอย่าพรากพี่แอนนาความอ่อนโยนของทีมนี้ไปเลย😭😭😭
    #1,837
    0
  6. #1836 SUPHAKRAN (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 18:15

    ในที่สุดก็ได้อ่านต่อ หลังจากทิ้งท้ายไว้อย่างแสบ รอติดตามนะคะ สู้ ๆ ค่ะ
    #1,836
    1
    • #1836-1 Yu - kami(จากตอนที่ 77)
      10 มีนาคม 2564 / 18:27

      อย่างแสบเลยเหรอ ฮ่า ๆ
      ขอบคุณที่ติดตาม และมาให้กำลังใจกันเช่นกันนะ
      #1836-1
  7. #1835 เจ้าหญิง เอเลี่ยน (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 17:35
    จะเม้นท์อะไรดีนะ ไม่รู้จะพิมพ์อ่ะแค่อยากเม้นท์ เอ้ะ ยังไงดี😂
    #1,835
    2
    • #1835-1 Yu - kami(จากตอนที่ 77)
      10 มีนาคม 2564 / 17:45

      ถึงจะจับประเด็นอะไรไม่ได้ แต่ก็มาเถอะ แค่นี้ไรท์ก็ชื่นใจแล้วว

      เม้นท์ว่าไม่มีอะไรให้เม้นก็ยังได้ ~ 💕🤣
      #1835-1
  8. #1834 ThisisME2019 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 17:28
    สู้ๆ นะคะไรท์~~ พยายามเข้าหล่ะ!!

    แต่แอบหนักใจคู่พี่หากับน้อยแอนนะคะเนี้ย ลุ้นตัวโก่งแล้วว สู้ๆ เข้านะแอนนา!! เธอต้องรุกแล้ว! ไม่งั้นพี่ฟาเขาไม่รู้เรื่องงงงงงงงง
    #1,834
    1
    • #1834-1 Yu - kami(จากตอนที่ 77)
      10 มีนาคม 2564 / 17:47

      แอนนาต้องเป็นควีนรุกไปเลย ! แค่ก ๆ

      ขอบคุณค่าา ไรท์จะรีบเขียนเยอะ ๆ จะได้มีโอกาสเจอกันบ่อยขึ้นน งื้อออ 💕🌟
      #1834-1
  9. #1833 +Busshetta+ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 10 มีนาคม 2564 / 16:20
    ขยัน!!!
    #1,833
    3
    • #1833-2 +Busshetta+(จากตอนที่ 77)
      10 มีนาคม 2564 / 16:25
      เป็นเพื่อนที่ดี สมควรได้โบนัส!!!
      #1833-2
    • #1833-3 Yu - kami(จากตอนที่ 77)
      10 มีนาคม 2564 / 16:27
      ต้องการโบนัสแบบไหนคะเนี่ย~?
      #1833-3