ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 6 : บทที่ 5 พลังของนักเขียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,157 ครั้ง
    3 ม.ค. 63

บทที่5 พลังของนักเขียน

 

สายตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองอาวุธหลากหลายประเภทจากหน้าจอระบบ ขณะที่ชายหนุ่มผมทองกำลังหยิบไม้ไผ่ขึ้นมาเหลา และตัดด้วยมีดสั้นของเขา

 

ฉับ ฉับ!!

 

ในหน้าจอระบบเต็มไปด้วยอาวุธมากมายให้เลือกสรร แต่ด้วยแต้ม1,050 ของเธอ ทำให้ตัวเลือกเหลือลดน้อยลง อย่างเคียวมรณะที่ต้องใช้แต้มถึง8,050 แต้มทำให้เซเรียอดฝันถึงไปได้เลย ตอนนี้มีเพียงสามตัวเลือกจากที่เธอคัดกรองมาแล้ว

 

หอกเหล็ก 350 แต้ม น้ำหนักเบา ใช้ต่อสู้ระยะไกลได้ มีข้อเสียตรงที่แคบ และผู้ใช้งานต้องชำนาญอยู่ระดับหนึ่ง ไม่เช่นนั้นมันอาจจะกลายเป็นของเกะกะไปได้

 

ธนูไม้ 260 แต้ม น้ำหนักเบา ใช้ต่อสู้ระยะไกล ข้อเสียไม่สามารถสู้ระยะประชิดได้ และง่ายต่อการพัง

 

ดาบคาตานะ400 แต้ม คมกริบเพียงด้านเดียว ใช้ต่อสู้ระยะประชิด

 

หลังจากคิดอยู่นาน เด็กสาวก็จิ้มนิ้วไปที่ดาบคาตานะลวดลายเรียบง่าย ไม่มีวันหมด และไม่เทอะทะจนเกินไปภายใต้สายตาของพระรองที่หันมามองพอดี

 

“ดาบ...?” เขามองเธออย่างสงสัย เมื่อดาบเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นมาบนมือเด็กสาวอย่างไม่รู้ที่มาที่ไป พระรองตัดไม้ไผ่ออกเป็นแนวยาว และใช้เชือกผูกไว้จนรูปร่างมันคล้ายกับบางอย่างที่เธอคุ้นเคย ยิ่งเมื่อรวมกับไม้ไผ่ที่ถูกเหลาจนแหลมคม และมีปลายท้ายสี่แฉก

 

“ธนู?”

 

บุคคลทั้งสองต่างจ้องมองสิ่งที่อีกฝ่ายถืออยู่อย่างแปลกใจ และเป็นพระรองที่ปิดความสงสัยไว้ไม่มิด“คุณไปเอามันมาจากไหนครับ?”

 

เซเรียเอานิ้วไขว้หลัง และตอบกลับราวกับคาดไว้แล้ว“พลังวิเศษของฉัน คือการอัญเชิญของบางชนิดได้ในบางเวลาค่ะ”

 

ในโลกหลังอุกกาบาตแห่งนี้ ผู้คนที่รอดชีวิตมักมีพลังวิเศษเป็นของตัวเอง และหนึ่งในนั้นก็มีคนที่สามารถเก็บของในมิติพิเศษได้ จะแปลกอะไรถ้าหากว่าเธอสามารถเรียกของที่ไม่มีชีวิตด้วยเงื่อนไขบางอย่างได้เช่นกัน

 

พระรองพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก่อนจะขออนุญาตจับดาบขึ้นมาพิจารณาราวกับไม่เคยเห็นมันมาก่อน ปลายดาบด้านหนึ่งคมกริบจนน่ากลัว และด้ามจับสีดำมัดด้วยผ้าหนังกำลังดี รวมทั้งน้ำหนักเบา พกพาง่าย“เป็นดาบที่แปลกดีนะครับ”

 

เซเรียยิ้มรับอย่างรื่นรม เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่เธอได้จับดาบญี่ปุ่นของจริงแบบนี้ แต่แล้วคำพูดต่อมาของพระรองก็ทำให้เธออยากยกมือขึ้นมายีหัวกับความสิ้นคิดของตัวเอง

 

“คุณใช้ดาบเป็นงั้นเหรอ?”

 

“ไม่ใช่ว่าแค่ฟัน ๆ ไปก็ได้แล้วเหรอคะ?”

 

เซ็นส่ายหน้าตอบกลับ ก่อนลองตวัดดาบกับไม้ไผ่ดู ฉับ! เขาพบว่ามันคมมากยิ่งกว่ามีดสั้นของเขาอีก แบบนี้การเข้าไปในเมืองก็ง่ายกว่าที่คิดไว้ แต่แล้วชายหนุ่มผมทองที่กำลังคิดจะขอยืมดาบจากเด็กสาวก็ต้องชะงักไป เมื่อเจอสายตาเปล่งประกายอันน่าขนลุกของเด็กสาวจากด้านหลัง

 

บร๊ะเจ้า! พระรองสุดเท่ ดาเมจอิมแพ็คมาก!!

 

นี่ถ้าได้สู้หลังชนฝากับพระเอกในเรื่อง จะเท่ยกกำลังสองขนาดไหน

 

แล้วใครจะเป็นฝ่ายรุกฝ่ายรับกันละเนี่ย!?

 

“อะแฮ่ม” เสียงเข้มเรียกสติเธอให้กลับมาอีกครั้ง พร้อมทั้งส่งกลับให้ด้วยความรู้สึกขนลุกอย่างประหลาด หรือดาบเล่มนี้จะเป็นของที่เธอหวงมาก แต่แล้วเด็กสาวก็ส่งมันกลับมาให้เขา

 

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันให้คุณ” เธอว่าด้วยรอยยิ้มหวาน“แลกกับคุณช่วยสอนทักษะการต่อสู้ให้ฉันด้วย”

 

สายตาสีฟ้าเทามองเธออย่างพิจารณา ก่อนจะพยักหน้ารับ เสียงท้องก็เด็กสาวก็ร้องดังขึ้น เรียกให้ชายหนุ่มผมทองยิ้มอย่างเอ็นดู“ได้เวลามื้อเช้าแล้วสินะครับ”

 

//////

 

 

 

เนื่องจากเวลา และเสบียงอาหารที่มีน้อยลง เซ็นจึงไม่มีเวลาจะสอนเรื่องธนูให้แก่เด็กสาวตรงหน้า เขาส่งมีดสั้นของเขาตอบแทนดาบและแขวนธนูไม้ไผ่ที่เพิ่งทำเสร็จไว้กับตัวเองเพื่อออกเดินทางเข้าในเมือง

 

ถ้าถามว่า ทำไมถึงไม่แวะไปตามบ้านต่าง ๆ ในละแวกนี้นะเหรอ บอกได้ตามตรงเลยว่า พระรองกวาดสิ่งของทุกอย่างในบริเวณจนหมดแล้วตลอดเวลากว่าสองเดือนที่เขาอยู่ที่นี่

 

นักเขียนไซเรน หรือเซเรียแทบจะลืมหายใจอีกครั้งเมื่อเห็นวิวทิวทัศน์ในตัวเมืองซึ่งเต็มไปด้วยซอมบี้มนุษย์เดินขวักไขว่

 

“อยู่ตรงนี้ก่อนนะครับ” เซ็นว่าพลางใช้ดาบคาตานะอย่างคุ้มค่า ด้วยการเหวี่ยงมันใส่ซอมบี้ที่เดินหลงมาทางนี้ เพียงแค่ฉับเดียว ศีรษะของซอมบี้ก็กระเด็นมาใกล้เท้าเธอเรียกความสั่นกลัวจากเด็กสาว

 

เซ็นกลับมาหาเธออีกครั้งพร้อมกระซิบเสียงเบา “เมื่อผมให้สัญญาณคุณรีบตามผมมานะ” เขาว่า ก่อนจะออกตัวเดินช้า ๆ จากที่หลบภัยไปยังตึกทางซ้าย ท่ามกลางการเดินเท้าของเหล่าซอมบี้มนุษย์ซึ่งมีประสาทรับรู้ทางด้านกลิ่นต่ำมาก แตกต่างกันกับเสียง

 

หัวใจเธอแทบจะหยุดเต้น เมื่อเห็นซอมบี้ตัวหนึ่งเดินมาอยู่ตรงหน้าพระรอง เซ็นรีบกลั้นหายใจ และหยุดนิ่งไร้การเคลื่อนไหว ใบหน้าสยดสยองของซอมบี้เข้ามาใกล้เขา แต่มันไม่ได้ทำให้เขาหวาดกลัวมากไปกว่าการเผลอส่งเสียงออกมา

 

ในที่สุดซอมบี้ตัวนั้นก็เดินผ่านไปท่ามกลางความโล่งใจของทั้งคู่

 

เซเรียจ้องมองชายหนุ่มที่เดินข้ามฝูงซอมบี้ไปได้สำเร็จ ก่อนที่เขาจะส่งสัญญาณให้เธอเดินตามมา ก้าวขาด้วยความสั่นเทาทีละก้าว ผ่านศพคนที่เสียชีวิตก่อนหน้านี้ ผ่านคนแก่ไร้ท่อนล่างที่พยายามคลานตัวเองไปข้างหน้า แต่ก็ขยับไม่ได้อย่างน่าเวทนา

 

โชคดีที่พวกมันรวมกันอยู่ที่จุดศูนย์กลางซึ่งมีรถหลายคันกั้นเอาไว้ ในขณะที่เธอยกมือปิดปากตัวเองแน่น กลั้นหายใจอย่างหวาดกลัว พยายามไม่มองทางนั้น แต่กลับถูกมือของคนแก่ก่อนหน้าจับขาเธอไว้

 

!!?

 

ดวงตาสีขาวขุ่นพยายามส่งเสียงแฮ่ออกมา และดึงขาเธอ เซเซียรีบใช้เท้าอีกข้างแตะหน้ามันเพื่อให้รอดพ้นจากการโดนกัด และแงะขาออกมา เหลือไว้แต่รองเท้าขางหนึ่งแทน ในจังหวะนั้นเอง เท้าอีกข้างก็เหยียบเข้ากับกระป๋องน้ำอัดลมอย่างจัง

 

กร่อบ! ซอมบี้รอบบริเวณหันหน้ามามองทางเธอพร้อมกัน ฉึก! เสียงธนูยิงใส่เข้าที่ซอมบี้ตัวแรกสุด ก่อนที่พระรองจะเปิดปากพูดอย่างไร้เสียง

 

วิ่ง!!

 

ฉึก! ฉึก! ธนูนัดที่สอง และสามเข้าเป้าหมายที่ใกล้จะคว้าคอเสื้อของสาวตรงหน้าไว้ได้ เท้าเล็กออกตัววิ่ง สายตามองแต่คนผมทองเท่านั้น หัวใจเต้นแรงอย่างหวาดหวั่น มีเพียงแค่เขาเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย แต่แล้วเด็กสาวก็รีบเบรกตัวเองอย่างรวดเร็ว เมื่อพวกมันสองตัววิ่งเข้ามาดักหน้าเธอไว้

 

พวกวิวัฒนาการขั้นสอง!

 

ต่อหน้าต่อตาของเซ็น เขารีบพาตัวเองขึ้นที่สูงเพื่อยิงธนูเข้าใส่ซอมบี้ไม่ยั้ง ตอนนี้พวกมันยังไม่เยอะมาก เขาขอเพียงแค่เธอใช้โอกาสนี้ วิ่งหนีไปอีกทาง เพราะซอมบี้ขั้นสูงสองตัวที่มีความเร็วมากกว่ามนุษย์ไปแล้วยากจะรับมือ

 

ปัก! ฉึก! ฉึก!

 

ข้างหน้ามีสองตัว ข้างหลังมีเด็กสาวที่ถือตุ๊กตา ส่วนทางขวาก็เป็นฝูงใหญ่ที่กำลังเดินมาทางนี้อย่างเชื่องช้า และทางซ้ายมีคนแก่ไร้ท่อนล่างที่ซึ่งจับขาเธอไป

 

เซเรียรีบตั้งสติ และวิ่งข้ามชายแก่ เพียงแค่นิดเดียวมันก็เอื้อมมือจับขาเธอไว้อีกครั้ง แต่เธอก็ไหวตัวทัน ในขณะที่เซ็นใช้ดาบตีตึกใกล้ ๆ เพื่อเรียกความสนใจจากซอมบี้ขั้นสูงให้ตามเขามาเซเรียอาศัยจังหวะนั้นวิ่งเข้าไปในตึกใหญ่ใกล้ตัว ป้ายร้านอเมทิสต์ เธอหลบซ่อนตัวอยู่ใต้เคาน์เตอร์คิดเงินด้วยเสียงหายใจที่หอบเหนื่อย

 

พระรองล่ะ?

 

[ตอบโฮสต์ พระรองช่วยล่อซอมบี้ขั้นสูงไปจากโฮสต์ ทำให้เขาต้องวิ่งหนีไปอีกทาง โฮสต์ต้องการที่จะให้ระบบติดตามตัวพระรองไปรึไม่?]

 

ติดตาม!

 

[ค่าใช้จ่ายในการรู้ตำแหน่งของพระรองครั้งละ50 แต้ม ยินยอมจะใช้หรือไม่]

 

เซเรียชั่งใจอยู่สักพัก ก่อนจะปฏิเสธไป ต้องรอเวลาให้นานกว่านี้ เพราะพระรองคงกำลังหลบหนีอยู่ ตำแหน่งเคลื่อนที่เกินกว่าจะใช้แต้ม ทันใดนั้นเองใบหน้าเด็กสาวผมแดงซีดเผือดก็โผล่เข้ามาในสายตาด้วยรอยยิ้มจนปากฉีก

 

“พี่สาว~ เล่นซ่อนแอบอยู่เหรอ?”

 

กรี๊ดดดดดดดด

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------

Yu - Kami Talk : ส่งท้ายปีใหม่ต้อนรับปีใหม่ด้วยนิยายซอมบี้

ไม่รู้ใครอ่านนิยายข้ามปีบ้าง แต่เราคงจะเขียนตอนต่อไปข้ามปีค่ะ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.157K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,929 ความคิดเห็น

  1. #1888 Luna_l (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2564 / 02:43
    ใครน่ะ อย่างหลอน
    #1,888
    0
  2. #1580 littlefoolmoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 20:25
    เป็นกูๆก็กรี๊ด ไม่สิ ขนาดนอนอ่านอยู่นี้กูยังกรี๊ดในใจเลย-_-
    #1,580
    0
  3. #1482 Tear Clodilia (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 16:47
    ใจหล่นไปถึงตาตุ่มแล้ว;;--;;

    ว่าแต่เธอแต่งให้มีนางเอกไม่ใช่เรอะ!!
    #1,482
    0
  4. #1409 Glassofwine (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 23:29
    โอ๊ยยย ใจจะวาย ;——;
    #1,409
    0
  5. #1362 CY_Doll (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 13:46
    เราว่าพระเอกรุก พระรองรับนะ -.,-
    #1,362
    0
  6. #1236 marionette202 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 02:51
    เด็กเปรต!! นึกภาพถ้าเจอแบบนั้นจริงฉันช็อกตาย
    #1,236
    0
  7. #1005 trp1021 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 00:40
    เซเรีย!! ใช้แต้มดลยลูก!!!
    #1,005
    0
  8. #976 bigbowka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 01:02
    เซเรียต้องเก่งซักอย่างซิ
    #976
    0
  9. #922 ohjesus (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 11:32
    โอ้ยตกใจหมด!!!!
    #922
    0
  10. #728 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 15:25
    เด็กตอนสุดท้านคนหรอ
    #728
    0
  11. #257 at2017 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 14:40
    อย่ามากรี๊ดในยุคอันตรายสิ
    #257
    0
  12. #173 Kn_nann (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 20:20
    เอ่ะๆๆ นักเขียนไซเรนก็ขึ้นเรือพระรองพระเอกสินะ นี่ว่ามันต้องเคะเย็นชากับเมะโรคจิตต้องมาแล้วป่ะ555555
    #173
    0
  13. #70 minggg- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 01:52

    เด็กซอมบี้คือว่าน่ากลัวมากกก ฮือออ

    พระรองดาเมจแรงจริงจ๊ะ


    แต่ว่า แต่ว่า ทำไมเอาไปผูกกับคุณพระเอกแล้วววว

    5555555555555

    #70
    0
  14. #15 katsuza2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 21:51
    ลูก!เดี๋ยว!คำพูดมันแปลกๆนะรุก รับ
    ฮะๆคิดดีไม่ไดเลย
    #15
    0
  15. #10 cchanif (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 18:26
    ลุ้นเด็กผีว่าจะมาดีหรือร้าย 55555555
    #10
    0
  16. #9 Alice W. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 17:51

    ขุ่นพระ โผล่มาเหมือนผีจูออน…
    #9
    0