ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 54 : บทที่ 50 รางวัลย้อนหลัง [วันเสาร์ที่ 22]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 373 ครั้ง
    18 ก.ค. 63

บทที่ 50 รางวัลย้อนหลัง

 

อีกด้านหนึ่งของตัวเมือง 

 

ท่ามกลางบรรยากาศในเมืองที่เงียบสงบ เต็มไปด้วยฝุ่นควัน ใบไม้พลิ้วไหวไปตามลม รถต่างถูกจอดทิ้งไว้อย่างเกะกะ ชายหนุ่มผมดำขมวดคิ้วทุกขณะที่ก้าวเดิน เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกจับตามอง ประสาทสัมผัสเขาบอกเช่นนั้น แต่กลับไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของผู้ใดในระยะใกล้

 

ฟรานซิสตัดสินใจที่จะเดินช้าลง และแวะมองข้างทางเพื่อความแน่ใจ ใยแมงมุมสีขาวเริ่มชักไปมาภายใต้คอเสื้อของชายหนุ่ม โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่า ทุกก้าวที่เขาเดินไป แมงมุมตัวเล็กมันจะปล่อยใยไปตามทางเพื่อพยายามส่งสัญญาณให้เพื่อนของมันรู้

 

เมื่อเวลาผ่านไปนานจนแน่ใจ ฟรานซิสก็ตัดสินใจเดินกลับบ้านในที่สุด เขาอาจจะแค่คิดไปเองก็ได้ เพราะถ้ามีคนติดตามเขาจริง เขาควรจะได้ยินเสียงฝีเท้าในระยะใกล้พอที่อีกฝ่ายจะเห็นเขาได้ แต่นี่มัน...ไม่เห็นใคร หรือเห็นอะไรผิดปกติเลย แต่พอถึงเส้นทางข้างตรอกแห่งหนึ่ง แมงมุมสีขาวตัวเล็กก็ไต่ขึ้นมาบนต้นคอของเขา ก่อนจะทิ่มเข็มที่ก้นของมันลงไปอย่างรวดเร็ว 

 

จึก! 

 

แปะ! 

 

พริบตาเดียว แมงมุมคิดสั้นตนนั้นก็ตายด้วยฝีมือของฟรานซิส ชายหนุ่มผู้รู้สึกเจ็บจึกเหมือนถูกมดกัด ก่อนที่เขาจะขมวดคิ้ว และหยิบตัวการที่ตายแล้วขึ้นมาดู

 

...มันก็แค่แมงมุม... 

 

แต่เมื่อฟรานซิสเดินไปต่อไปเรื่อย ๆ อีกร้อยเมตร สองร้อยเมตร จนคนที่ติดตามเขาอยู่ต้องแอบขมวดคิ้วในความอึดทนของชายหนุ่มที่โดนพิษแมงมุมเข้าไป นัยน์ตาสีเขียวอำพันเริ่มมึนเบลออย่างประหลาด เขารู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ แต่ไม่มีทางที่ฟรานซิสจะสร้างด้านอ่อนแอออกมา เพียงเพราะมัน 

 

ชายหนุ่มผมดำออกตัววิ่งอย่างรวดเร็วเพื่อตามหาพื้นที่ปลอดภัย  สมองของเขาเริ่มมึนเบลอจนคิดอะไรไม่ออก ไม่รู้โชคดี หรือร้ายที่เขาเดินวกไปวนมาจนออกห่างจากตัวบ้านที่เขาตั้งใจจะกลับ ก่อนที่ขาจะถูกแส้สีดำดึงไว้จนเกือบล้ม

 

!! 

 

ฟรานซิสรีบเกาะขอบรถยนต์ใกล้ตัวไว้ไม่ให้ใครก็ตามที่อยู่ด้านหลังดึงเขาออกไป ก่อนจะตกใจอีกครั้ง เมื่อเห็นเด็กสาวผมดำปลายแดงที่เขาฆ่าทิ้งไปแล้วอยู่ตรงหน้า ริมฝีปากแดงสดส่งยิ้มหวานให้กับเขา ก่อนที่มือเธอจะลูบไล้ไปตามใบหน้าคมคายซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยเหงื่อที่ผุดขึ้นมา

 

“ให้ฉันช่วยนายเถอะ...ที่รัก?”

 

ฟรานซิสกัดฟันกรอด สายตาวาวโรจน์อยากจะฆ่าเด็กตรงหน้าทิ้งอีกครั้ง แต่แรงของเขากลับหายไปหมดเลย แม้แต่มือที่จับรถยนต์ไว้ก็เริ่มไม่มี 

 

...เป็นไปได้ยังไงกัน... เขาฆ่ายัยนี่ไปแล้วนี่?

 

“ตอนแรกก็ว่าจะตามไปจนถึงบ้านอยู่หรอก” วี ซอมบี้พูดขึ้นลอย ๆ ระหว่างมองฟรานซิสที่กำลังล้มลงไปอย่างสะใจ “แต่ผิดที่ตัวนายเองนะ... ดันเดินไปเดินมาจนเอสทนไม่ไหว เธอก็เลยใช้แมงมุมจัดการนายที่นี่เลย”

 

ฟรานซิสพยายามหรี่ตามองเธอ และสร้างโลหะขึ้นคลุมแขนตัวเองเพื่อโจมตี แต่เด็กสาวก็ขยับตัวหลบไปทัน และยืนมองเขาที่เริ่มทรุดตัวลงอีกครั้งบนพื้น ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะเลือนราง เสียงสุดท้ายที่ได้ยินกลายเป็นเสียงแหลมใสของเด็กนรกที่เขาหมายจะหักคอเธอทิ้งอีกครั้ง

 

“ไปกันเถอะที่รัก... ต่อไปนายจะเป็นพ่อพันธุ์ที่ดีของพวกเรา”

 

 

 

ทางด้านของเซ็นและเอเดน 

 

พวกเขาตัดสินใจเดินไปรอบบ้าน ก่อนจะเช็คตามสถานที่ต่าง ๆ ที่ฟรานซิสน่าจะไป แต่ก็ไม่เห็นเจอใคร จนกระทั่งใช้เวลานานครึ่งวัน พวกเขาก็ตัดสินใจที่จะกลับบ้าน... มันยากที่ติดตามหาคนอย่างฟรานซิสโดยไม่รู้จุดประสงค์ของอีกฝ่ายแน่ชัด นอกจากการไล่ล่าหาซอมบี้จำนวนมาก และมันก็อันตรายต่อเอเดนมากเกินไป จนกระทั่งอยู่ ๆ เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนก็เงยหน้าขึ้นมองเซ็นอย่างเกรงใจ ก่อนจะพูดเชิงขอร้อง

 

“ผมขอแวะไปอีกทีหนึ่งก่อนกลับไปได้ไหมครับ?”

 

ทุกคืนหลังจากผ่านเหตุการณ์ที่เซเรียหายไปและเบลล่าตาย เอเดนมักจะเก็บไปฝันร้าย และรู้สึกผิดต่อศพของหญิงสาวอยู่เสมอ จึงเขามั่นใจว่าพี่แอนนาก็น่าจะรู้สึกเหมือนกันแต่กลับไม่กล้าไปเจอเธออีกครั้ง

 

เธอที่ถูกทิ้งไว้หน้าบ้านของตัวเองใกล้กับกระถางต้นไม้และนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น...

 

ในช่วงเวลาหลังจากที่เซเรียถูกลากไปเป็นตัวประกัน ฟรานซิสเต็มไปด้วยความหงุดหงิด และหวาดระแวง ในขณะที่เอเดนกับแอนนาต่างพยายามรักษาชีวิตของเบลล่าไว้อย่างสุดความสามารถ แต่คนที่ตายไปแล้วก็ไม่อาจฟื้นคืนมาได้เหมือนกับแขนหักขาหัก เอเดนตัดสินใจที่จะยอมรับความจริงและจับมือพี่แอนนาซึ่งร้องไห้ไม่หยุดอย่างไร้สติไว้ ก่อนที่ฟรานซิสจะรีบร้อนให้พวกเขาออกไปจากที่นี่เพราะอยู่นานมากเกินไป และกลัวคิงหรือพรรคพวกคนอื่นจะกลับมาเล่นงานพวกเขาในสภาพจิตใจที่ไม่พร้อมได้ ด้วยความที่พี่ฟรานซิสเป็นคนไม่สนใจโลก เขาอุ้มพี่แอนนาที่หมดสติเพราะช็อกขั้นรุนแรงแล้วรีบเดินออกไป ส่วนเอเดนก็รีบเดินตามไม่ต่างกัน ทำให้พวกเขาลืมสิ่งที่มนุษย์ควรทำให้กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเองไป

 

การฝังศพให้กับเบลล่า... 

 

เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนพยายามทำใจกล้ากลับมาเหยียบหมู่บ้านแห่งนี้อีกครั้ง แต่พี่เซ็นก็เข้าใจเขาและยอมทำตามที่เขาขอร้อง เอเดนรอคอยจังหวะนี้อยู่นาน อาจจะเป็นเพราะทุกคืนก็คิดมากจนฝันเห็นร่างของเบลล่านอนอยู่ตรงนั้นโดยที่พวกเขาไม่ได้ทำอะไรให้อีกฝ่ายเลยก็เป็นได้

 

เด็กชายผมสีน้ำตาลอ่อนเดินผ่านประตูรั้วบ้านที่เต็มไปด้วยรอยกระสุนปืนเข้าไป ในขณะที่เซ็นเฝ้าคอยระวังและคุ้มครองเขา ก่อนที่พวกเขาจะเดินเข้าไปหาศพของหญิงสาวผมแดงลอนยาวที่นั่งนอนนิ่งอยู่ตรงนั้นในสภาพไม่น่าดูนักและช่วยกันขุดหลุมฝังศพให้กับเธอ

 

....ไปสู่สุคตินะ เบลล่า...

 

เอเดนจ้องมองหลุมศพที่ถูกกลบดินไว้จนไม่เห็นด้านใน ก่อนจะเอากิ่งไม้ข้างตัวขึ้นมาปัก รวมทั้งดอกไม้สวย ๆ ที่อยู่รอบบ้านของเบลล่า เพราะเด็กหนุ่มไม่สามารถจัดหลุมฝังศพที่ดีให้กับเธอได้ภายในเวลาอันสั้นเช่นนี้ 

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนหลุบลงต่ำ ในใจของเขาอย่างน้อยก็คิดว่า มันอาจจะดีกว่าสำหรับเบลล่าก็ได้ที่จะไม่ต้องทนทุกข์ทรมาน และดิ้นรนเอาตัวรอดในโลกซอมบี้แห่งนี้เช่นเดียวกับเขา 

 

 

 

 

 

ในบ้านหลังสีขาวที่เหล่าตัวเอกอาศัยอยู่ เด็กสาวตัวเล็กนั่งคุกเข่าลงกับพื้นภายในผนึกสีเขียวไร้ซึ่งทางหนี แอนนากำลังก้มมองเธออยู่ด้วยสีหน้านิ่งเรียบ และไม่เข้าใจ

 

“เธอกำลังจะบอกว่า ทุกอย่างที่ทำไปก็เพื่อช่วยพวกฉันในอนาคตงั้นเหรอ?” น้ำเสียงเข้มไม่มีวี่แววของความเห็นใจ และเอ็นดูเจือปนอยู่เหมือนเมื่อก่อน ยิ่งทำให้เซเรียใจสั่นอย่างหวั่นเกรง นอกจากจะรีบพยักหน้ารับทันที

 

หลังจากที่ถูกแอนนาจับได้ว่าเธอแอบเข้ามาในบ้าน แอนนาก็สร้างผนึกล้อมร่างของเธอไว้เพื่อไม่ให้หนีไปไหนอีก เซเรียจึงตัดสินใจที่บอกหญิงสาวไปโดยไม่พูดรายละเอียดมากเกินจำเป็นว่า ชายหนุ่มแปลกหน้าอย่างคิงที่เธอยอมให้เขาใช้เป็นเครื่องมือเพื่อหลบหนีนั่นมีบทบาทสำคัญในอนาคตอันใกล้ เธอจึงยอมให้เขาตายไม่ได้

 

“แล้วทำไมเธอถึงไม่บอกอะไรพวกเราเลย” อดีตตำรวจสาวก้มหน้าลงมองเธอในระดับเดียวกัน นัยน์ตาสีเขียวจ้องมองราวกำลังสัมภาษณ์ผู้ต้องหาเพื่อหาข้อเท็จจริง และความผิดที่อีกฝ่ายปิดบังไว้ ยิ่งทำให้บรรยากาศเย็นยะเยือก และเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด ก่อนที่เซเรียจึงจะทนความกดดันจากมนุษย์ด้วยกันไม่ไหวโพล่งขึ้นมา

 

“แล้วพี่จะให้ฉันทำยังไง... ตอนนี้ในสายตาของฟรานซิสก็มีแต่จะฆ่าคิงอย่างเดียว! พี่แอนนาก็รู้ว่า ฟรานซิสพูดด้วยยากแค่ไหน ทั้งยังมีคิงที่พร้อมจะหนีไป และทำร้ายพวกเราได้ตลอดเวลา... ฉันคงปล่อยให้ฟรานซิสฆ่าเขาไม่ได้ แต่ฉันก็ปล่อยให้คิงหนีไปโดยไม่ได้พูดคุยอะไรไม่ได้เหมือนกัน”

 

ตอนนั้นทุกอย่างมันฉุกละหุกไปหมด ถ้าปล่อยคิงให้เข้าใกล้ฟรานซิสมากเกินไป ฟรานซิสก็อาจจะถูกพลังควบคุมจิตใจด้านมืดของคิงเล่นงานจนกลายเป็นพระเอกที่โหดเหี้ยมไร้สติกว่าเดิมก็ได้ แต่ถ้าปล่อยให้ฟรานซิสซ้อมคิงจนตาย เธอจะเสียพรรคพวกช่วยกำจัดอุกกาบาตไป ทั้งยังไม่รู้ว่าต่อไปพวกเธอจะต้องเจออะไรบ้าง ในเมื่อตัวร้ายภาคสองถูกทำให้ตายก่อนเวลา หรืออาจจะเป็นฟรานซิสที่ถูกทำให้เสียสติทั้งที่ยังต้องเรียนรู้เรื่องความรู้สึกและผูกพันกับแอนนาให้มากกว่านี้

 

ไม่ว่าเป็นเพราะอะไร ผลตรวจสอบของระบบและทางเลือกที่เป็นได้ที่สุดก็ต้องทำให้อย่างใดอย่างหนึ่งแย่ลงไปเซเรียจึงเลือกที่จะออกนอกแผนการ และเลือกเส้นทางที่ดูเลวร้ายในสายตาเหล่าตัวเอกแทนที่จะปล่อยให้คิงหนีไปได้หรือฟรานซิสกลายเป็นคนเสียสติเพราะพลังของคิง

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำสั่นเครือและคลอไปด้วยน้ำตาอีกครั้ง เธออยู่ตรงหน้าหญิงสาวที่ทำให้เธอรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นพี่สาวใจดีของเธอตลอดมา แต่แทนที่อีกฝ่ายจะดีใจเมื่อได้พบกัน กลับกลายความไม่ไว้ใจและคอยจับผิดจนเซเรียทนไม่ไหว

 

เส้นทางใหม่ที่เธอเลือกทำให้พวกเขาตะขิดตะขวงใจ ขนาดเซ็นที่ยอมตามใจและอ่อนโยนกับเธอมาตลอดยังเข้าด้านมืดไปมากกว่า 20 เปอร์เซ็นต์ แอนนาก็สร้างผนึกมาล้อมเธอเพื่อไม่ให้หนีโดยไม่ฟังเหตุผลอะไร...

 

พวกเขาไม่รู้เลยว่าตลอดเวลาที่หายไป เธอต้องอยู่ตัวคนเดียว ไร้คนที่พูดคุยด้วยได้ ไร้คนที่ไว้วางใจอย่างแท้จริง และคอยเล่นแง่กับคิงตลอดเวลา

 

ยิ่งเวลาผ่านไปเซเรียก็ยิ่งแบกรับความรู้สึกผิด การรู้อนาคตของพวกเขาไว้และเลือกที่จะทำมันโดยไม่สามารถบอกใครได้

 

ความรู้สึกอึดอัด ดีใจ และเศร้าทุกครั้งที่เห็นพวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างสนุกสนาน และขอบคุณเธอที่คอยช่วยไว้ ทั้งที่ความจริงแล้วเธอเลือกให้ใครบางคนตายเพื่อช่วยพวกเขา

 

ไม่ว่าจะเป็นเบลล่าหรือเอเดนก็ล้วนแต่เป็นคนที่เลือกไว้ให้ตายหรือมีชีวิตรอดเพื่อพวกเขาในอนาคต

 

สิ่งที่เธอแบกไว้มันเกินกว่าที่เด็กเข้ามหาลัยธรรมดาคนหนึ่งจะรับได้ ยิ่งเมื่อเซ็นสารภาพรักกับเธอมันยิ่งทำให้เธอเศร้าใจ... 

 

 

เธอไม่สามารถอยู่กับพวกเขาได้ตลอด เธอถูกดึงเข้ามาเพราะภารกิจช่วยเหลือพระรองเท่านั้น และต่อไป... ถ้าเธอช่วยเซ็นไว้ได้ พวกเขาจะเป็นยังไงกัน พวกเขาจะลืมเธอไหม พวกเขาจะรู้บ้างไหมว่า สมุดที่เธอเขียนจดอยู่ทุกวัน มันจะสร้างเส้นทางและแผนการ รวมทั้งข้อมูลต่าง ๆ ไว้ล่วงหน้า เพราะเธอไม่อยากให้พวกเขาหลุดเข้าไปในที่ที่อันตรายเหมือนครั้งที่เจอโนอาร์เร็วเกินไป  

 

เธออยากจะให้พวกเขาปลอดภัย...

 

พี่แอนนาที่เป็นสาวเท่และคอยรับมือกับการกระทำแข็งทื่อโหดโฉดของฟรานซิสได้ เซ็นที่คอยเอาใจใส่เธอในทุกเรื่อง เอเดนซึ่งเป็นตัวแทนของความอ่อนโยน และห่วงใยทุกคนในบ้าน

 

คำว่า ‘พวกเขาเป็นตัวละคร’ ถูกขีดปากกาสีแดงออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นขยำกระดาษแบบนั้นทิ้งแทน ก่อนจะถูกเขียนขึ้นใหม่ว่า พวกเขามีชีวิตจริงและเธออยากจะปกป้องพวกเขา

 

เซเรียกุมมือที่สั่นเทาของตัวเองเอาไว้ พยายามจะไม่ร้องไห้ต่อความไม่ไว้วางใจของเหล่าตัวเอกที่เกิดขึ้นเพราะการกระทำของตัวเธอเอง นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองแอนนาโดยไม่หลบตา และสื่อความรู้สึกทุกอย่างออกมา ทั้งซับซ้อนและหนักแน่นเกินกว่าที่เด็กตัวเล็กคนหนึ่งจะมีจนคุณนางเอกที่เล่นบทโหดใส่อย่างเธออย่างทนไม่ไหว เมื่อเห็นน้ำตาและความเศร้าราวกับแบกรับโลกทั้งใบของเด็กสาวตัวเล็กคนนั้นไว้ บาเรียสีเขียวหายไปโดยไม่มีใครรู้สึกตัว แอนนาดึงเซเรียเข้ามากอดและพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนขึ้น

 

“คงจะเหนื่อยมามากเลยสินะ...”

 

“ฮึก... พี่แอนนา”

 

หญิงสาวมองเด็กตัวเล็กที่เติบโตขึ้นกลายเป็นคนกล้าหาญ กล้าที่จะต่อสู้กับซอมบี้และตัดสินใจทำอะไรด้วยตัวเองก่อนจะกลายเป็นน้องสาวขี้แยของเธออีกครั้ง เธอรู้ดีว่าตัวเองใจอ่อนกับเซเรียมากแค่ไหน แต่เธอก็พยายามทำความเข้าใจเด็กน้อยคนนี้อยู่เสมอ เพราะเซเรียก็ไม่ต่างจากน้องสาวคนหนึ่งของเธอที่เห็นมาตั้งแต่ยังกลัวซอมบี้อยู่จนกลายเป็นคนที่ทำอะไรด้วยตัวเองได้แบบนี้

 

เธอเสียเบลล่าไปแล้ว... แต่เธอยังไม่อยากเสียเซเรียเพียงเพราะความไม่เข้าใจกันและพูดกันยาก เซเรียแตกต่างจากเบลล่า เด็กคนนี้ทั้งเข้มแข็งและพยายามยืนหยัดด้วยตัวเอง และอาจจะมีบางเหตุผลที่เธอไม่เข้าใจในการกระทำของอีกฝ่าย แต่เซเรียก็พิสูจน์ให้แอนนารู้ว่า... เธอจริงใจและเชื่อใจได้แค่ไหนในทุกสถานการณ์ที่ผ่านมา ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยที่แอนนาจะมองเซเรียเป็นน้องสาวอีกคนไปแล้ว

 

ท่ามกลางความรู้สึกเศร้า กดดัน และโล่งใจที่ได้ร้องไห้ออกมาอย่างเต็มที่โดยไม่ต้องแคร์ใคร เสียงระบบโมโนโทนก็ดังขึ้นอย่างเงียบงัน ยิ่งทำให้เซเรียกอดแอนนาแน่นกว่าเดิม

 

[โฮสต์ได้รับรางวัลจากภารกิจตามหาเบลล่าย้อนหลัง แต่ผลลัพธ์ซึ่งน้อยกว่าเดิม ความรักที่แอนนายอมให้อภัยเพื่อโฮสต์ได้ 1 ครั้งถูกเปิดใช้งาน]

 

...สำหรับเซเรียแล้ว จากการเสียสละชีวิต กลายเป็นการให้อภัยมันไม่ได้เป็นเรื่องแย่อะไรเลยแต่มันเป็นสิ่งที่ดีมาก ๆ สำหรับเธอเลยต่างหาก...

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------

ระบบรายงาน : 2,622 คำของ words

Yu – kami Talk: ช่วงนี้จะหม่น ๆ หน่อย ปูพรมก่อนเข้าสู้ฉากบู๊ที่ทุกคนรอคอย (ใช่เหรอ?) ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนค่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 373 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,913 ความคิดเห็น

  1. #1625 littlefoolmoon (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 16:23
    เศร้า น้ำตาจะไหลแต่ต้องฮึบไว้เพราะหม่ามี้นั่งอยู่ข้างหน้า ทำได้เพียงก้มหน้าแล้วแกะส้มโอกินต่อไป ฮรุก;;
    #1,625
    0
  2. #1463 Shiffer (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 01:18
    ไรท์รู้ รีดเดอร์รู้ ฉันยอมจ่ายตลอด... 8เหรียญสุดท้าย TT
    #1,463
    1
    • #1463-1 Yu - kami(จากตอนที่ 54)
      16 สิงหาคม 2563 / 16:28
      โอ้ ๆ น้า
      #1463-1
  3. #1385 I'm god (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 23:20
    ดูดตังค์เก่งมากเรื่องนี้
    #1,385
    0
  4. #1311 EGYPTcarol (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 17:07

    อร้าย เสียวคอตอน จิก! แมงมุมทิ่มเข็มที่คอฟรานซิส แต่พ่อพระเอกอึดจริง เป็นพ่อ พันธุ์อึดและพ่อพันธุ์ อึด
    ศพเบลล่ายังไม่เน่าไม่เหม็นไปแล้วหรอ
    สงสารเซย์จัง ไม่มีใครเข้าใจ เซ็นก็เข้าสู่ด้านมืดเพิ่ม แอนนาก็ยังสร้างผนึกมาล้อมไว้ คนรู้ทุกอย่างอย่างเซย์นี่น่าอึดอัด น่าสงสารจริงๆ ขอให้สุดท้ายที่เซย์จะช่วยเซ็นไว้ได้จะจบแบบสองคนนี้ได้มีความสุขกัน เซย์ควรได้รางวัล เค้ายอมเสียสละเซ็นให้ก็ได้...มั้ง

    เดาว่าเซย์จะกลับไปโลกตัวเองไม่ได้เพราะตายจากโลกนั้นไปแล้ว

    #1,311
    0
  5. #1301 chinalovely (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 18:59
    เค้ามาแล้ววว ช่วงนี้เรียน+อ่านหนังสือ นานๆทีจะแวะมา5555

    คิดถึงไรท์มากกก
    #1,301
    2
    • #1301-1 Yu - kami(จากตอนที่ 54)
      18 กรกฎาคม 2563 / 20:31

      คิดถึงเหมือนกันนะ เห็นคุณ chinalovely แล้วคงต้องรีบเขียนเรื่องนี้ให้จบ รวมถึงอัพเรนด้วย 555

      ทักทายเช่นกันน้า สู้ๆ กับการเรียนค่าา คนทำงานตรงนี้เป็นกำลังใจให้ ><
      #1301-1
    • #1301-2 chinalovely(จากตอนที่ 54)
      18 กรกฎาคม 2563 / 23:44
      งู้ยยย
      #1301-2
  6. #1298 Mathun12 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 12:58
    เศร้า...น้ำตาไหลเลย งื้อออออ อ่านไปร้องไห้ไป อินมากก
    #1,298
    0
  7. #1297 White-Lie (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 12:56
    ฮือออ หมดแล้ว
    #1,297
    0
  8. #1295 เจ้าหญิง เอเลี่ยน (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 10:45
    เซเรียคงอึดอัดมากอ่ะทำทุกทางเพื่อรักษาชีวิตทุกคนจะบอกใครก็ไม่ได้โลกตัวเองก็ไม่ใช่สงสาร//มากอดแม่นะลูกหนูเข้มแข็งมาก
    #1,295
    0
  9. #1294 A~B~C~ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 09:14
    น้ำตาเกือบไหลเลย ฮืออออ
    #1,294
    0
  10. #1293 Raksinee (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 22:06

    รอเปย์ต่อไปค่ะ
    #1,293
    1
    • #1293-1 Yu - kami(จากตอนที่ 54)
      18 กรกฎาคม 2563 / 08:47
      ขอบคุณค่ะ ><
      #1293-1
  11. #1291 saengthia (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 19:58

    แมุงมุมซอมบี้จับฟรานซิสไปแล้ววว
    #1,291
    0
  12. #1289 Minaka17 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 19:24
    เซเรียยย กอดๆน้าาา
    #1,289
    0
  13. #1288 เหมียว~🌼 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 17:46
    รู้สึกอยากกอดเซเรีย จังเลยฮือๆ
    #1,288
    0
  14. #1287 -Proudly- (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 17:42

    ไม่ขึ้นแจ้งเตือนนิ

    #1,287
    1
    • #1287-1 Yu - kami(จากตอนที่ 54)
      18 กรกฎาคม 2563 / 08:47
      จริงดิ... ขอบคุณที่บอกนะ
      #1287-1