ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 50 : บทที่ 46 หมาป่าไม่ได้ฝัน [เสาร์ที่ 25 เวลา 14.10]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 526 ครั้ง
    9 ก.ค. 63

บทที่ 46 หมาป่าไม่ได้ฝัน

 

นี่เธอ... กำลังฝันอยู่ใช่ไหม?

 

สายตาจ้องมองคนที่ลูบหัวเธอไม่หยุด และเว้นระยะห่างไว้เพื่อให้เธอรู้สึกสบายใจ นัยน์ตาสีฟ้าเต็มไปด้วยความหลงใหลและหวงแหนจนเธอต้องรีบหลบมันก่อนที่หัวใจจะเต้นแรงไปกว่านี้

 

การกระทำของเซ็นทำให้เธอคิดอะไรไม่ออก บทพูดที่เตรียมไว้เพื่อง้อและปรับความเข้าใจหายไปในพริบตาเมื่อเห็นรอยยิ้มอ่อนโยน และท่าทางของเขา แต่... การที่เขาล็อกข้อมือเธอไว้กับหัวเตียงมันเป็นอะไรที่แฝงไปด้วยความอันตราย

 

ใบหน้าอ่อนโยน สายตาห่วงใย และกุญแจมือที่อยู่กับเขา...

 

ไม่สิ... มันย้อนแย้งกันเกินไป

 

หัวใจสั่นไหวไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่ แต่คิ้วกลับขมวดคิ้วหากันและหวาดระแวงกว่าเดิม เมื่อชายหนุ่มคนเดียวในห้องพูดขึ้นอีกครั้ง

 

“...คุณจะไม่หายไปอีกแล้วใช่ไหม?”

 

ราวกับเป็นการเปิดสวิทซ์อะไรบางอย่าง เส้นบาง ๆ ที่ขวางกั้นไว้ระหว่างความอ่อนโยน และหวงแหนสามารถตัดขาดออกได้ด้วยคำตอบเดียวของเธอ

 

หากเธอบอกว่า ใช่... เซ็นจะต้องกักขังเธอไว้ในห้อง ไม่ให้พบใครแน่ แต่ถ้าเธอตอบว่า ไม่... เขาจะปล่อยเธอไหม?

 

เซเรียเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าอารมณ์ของเซ็นมันไม่ปกติ เหมือนพระรองกำลังจะกลายเป็นอีกคนที่เธอไม่อยากให้มันเกิดขึ้น นิสัยที่สามของเขาโผล่ออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน และเมื่อไหร่กันที่เขาชอบเธอถึงขนาดนี้?

 

หลากหลายคำถามปรากฏขึ้นในใจ แต่สถานการณ์ตรงหน้าสำคัญยิ่งกว่า

 

เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง หลังจากนั่งเงียบอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าหวาดระแวง และทำตัวไม่ถูกอยู่นาน ก่อนที่สายตากลมโตคู่สวยจะช้อนมองเขาอย่างออดอ้อนจนชายหนุ่มรู้สึกใจกระตุกไปชั่ววูบ

 

“ฉันไม่มีทางหายไปไหนหรอก”

 

เซเรียจะรู้ตัวบ้างไหม สายตาของเธอตอนที่พูดออกมานั้นเจือปนความเศร้าอยู่หลายส่วนทำให้ชายหนุ่มรู้ว่า มันไม่ใช่ความจริง เซ็นจ้องมองคนตัวเล็กที่เฝ้าคิดถึง เฝ้ามองหาอยู่หลายวันจนกระทั่งเก็บไปฝัน

 

ในความฝันเขากล้าทำอะไรเธอหลายอย่าง และทำทุกวิถีทางไม่ให้เธอหนีเขาไปได้อีก แต่เมื่อเธอหามาเขาจริง ๆ ใบหน้าน่ารัก สายตาออดอ้อนและตรงไปตรงมามันทำให้เขาไม่กล้าจะทำอะไรไปมากกว่านั้น แค่เห็นแววตาของเธอที่มองตรงมาทางเขา แผนที่วางไว้ก็แทบจะโยนมันทิ้ง และดึงอีกฝ่ายมากอดปลอบเพื่อบอกกับเธอว่า ‘เขา... ไม่ใช่คนที่จะทำอะไรแย่ ๆ แบบนั้น’

 

ความรู้สึกเจ็บแน่นข้างใน เมื่อได้ฟังคำตอบ แต่สายตาของเธอกลับดูเศร้าจนเขาไม่เข้าใจ เซ็นย่อตัวลงนั่งบนพื้นให้ใบหน้าเขาอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าเด็กสาวเพื่อให้คนบนเตียงหายกลัว เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล และปลอบประโลมยิ่งกว่าเดิม“ผมชอบคุณ... คุณรู้ใช่ไหม?”

 

อึก!

 

เมื่อเห็นท่าทางสะดุ้งเล็กน้อย แต่หน้ากลับแดงแจ๋และดูลุกลี้ลุกลน มันก็ทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกมาอีกครั้ง “และผมก็รู้ว่า คุณชอบผม”

 

เซเรียขยับถอยห่างจากเขาอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะย่อตัวลงนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นก็ตาม ก่อนที่เขาจะจับข้อเท้าของเธอไว้จนเธอนิ่งงัน

 

ชายหนุ่มแสนดีบรรจงถอดรองเท้าบูทกันน้ำของเธอออก เพราะรีบร้อนเกินไป เตียงของเขาตอนนี้เลยเปื้อนรอยเท้าและดินเปียกเต็มไปหมด

 

เซเรียรีบหาทางเปลี่ยนประเด็น “ขอโทษนะ ฉันทำเตียงนายเลอะไปหมดแล้ว”

 

เซ็นขยับยิ้มอย่างขบขัน ก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนเตียงอีกครั้ง เมื่อเห็นว่า การย่อตัวลงบนพื้นไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายใจอ่อน ก่อนจะตอบกลับด้วยแววตาพราวระยิบ และล่อลวง

 

“ไม่เป็นไร ผมยอมให้เตียงของผมเลอะ ถ้าคุณเป็นคนทำ...”

 

เป็นครั้งแรกที่เซเรียเริ่มรู้ถึงข้อเสียของคนมีจินตนาการสูงเช่นเธอ ‘เตียงเลอะได้ ถ้าเธอเป็นคนทำ’ นี่มันอะไรกัน!!? ทำไมคำพูดของเขาถึงทำให้เธอคิดดีไม่ได้แบบนี้!!

 

ฟหกฟหกฟหก ////////

 

หยุดสักทีเถอะ... เธออายและทำตัวไม่ถูกจนจะมุดเตียงหนีไปแล้วถ้าทำได้

 

ใครก็ได้เอาหมาป่าตัวนี้ออกไปที!!

 

ใบหูได้ยินเสียงหัวเราะอย่างแผ่วเบาของอีกฝ่าย พร้อมมือที่เชยคางเธอขึ้นมาจ้องมองในระยะใกล้ นัยน์ตาสีฟ้าเต็มไปด้วยความแพรวพราวระคนขบขัน “ทำไมคุณต้องหน้าแดงขนาดนั้นด้วยล่ะ ผมแค่พูดเรื่อง ‘เตียง’ เอง”

 

ได้โปรดเถอะ อย่าทำให้เธอเป็นเหมือนคนโง่ที่คิดไปเอง ทั้งที่จริงแล้วอีกฝ่ายรู้ และจงใจพูดออกมาแบบนี้ โดยเฉพาะไอ้การเน้นย้ำคำว่า เตียง เนี่ย ใครมันจะไปทนไหวกัน!!

 

เซเรียหยิบหมอนข้างขึ้นบังหน้าของตัวเองไว้ไม่ให้อีกฝ่ายเห็น ก่อนจะบ่นด้วยน้ำเสียงอู้อี้เป็นการตัดปัญหา “ไม่คุยด้วยแล้ว... นี่มันก็ดึกมากแล้ว รีบนอนเถอะ”

 

แต่คำพูดตัดประเด็นของเธอก็ทำให้เซ็นอึ้งไป ก่อนจะยิ้มกว้างยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ “คุณจะนอนที่นี่เหรอ?”

 

เซเรียเงยหน้าขึ้นมาด้านหลังหมอนข้างเห็นเพียงแค่ดวงตา ก่อนจะมองค้อนอีกฝ่ายอย่างเขินอายและจงใจ “หรือนายจะยอมปล่อยฉัน และให้ขึ้นไปหาแอนนา?”

 

“ไม่มีทาง!”

 

 

 

 

 

ซา ซ่า เสียงสายฝนห่าใหญ่ตกลงอีกครั้งในยามค่ำคืน แต่เด็กสาวกลับนอนไม่ไหว แผ่นหลังเต็มไปด้วยเหงื่อ ทั้งที่บอกให้นอน แต่แน่นอนว่าไม่มีใครนอนหลับในสถานการณ์แบบนี้ เซ็นเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่แทนของเดิมเรียบร้อยแล้ว โชคดีจริง ๆ ที่เอเดนเตรียมไว้ให้เขาเมื่อวันก่อน เขาบอกให้เซเรียไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ก่อนนอน แต่เซเรียก็ไม่ยอม

 

เรื่องอะไรจะยอมอาบน้ำในห้องของคนที่เกือบจะจูบเธอตั้งแต่แรกเห็นกันเล่า!?

 

เวลาผ่านมาหนึ่งชั่วโมง แต่เซเรียก็ยังนอนไม่หลับ ถึงแม้ว่าเซ็นจะยอมสละตัวเองไปนอนบนพื้นข้างล่างแทนก็ตาม

 

ระบบบอกเธอว่า เซ็นเข้าด้านมืดไปแล้ว20 เปอร์เซ็นต์ ขนาดยี่สิบเปอร์เซ็นต์ยังกล้าจับเธอใส่กุญแจมือแบบนี้ แล้วมากไปกว่านี้มันจะขนาดไหนกัน! เซเรียไม่อยากจะรับรู้!

 

ความเขินอาย ทำตัวไม่ถูกเริ่มเปลี่ยนเป็นความเศร้าอย่างช้า ๆ ดวงตากลมโตจ้องมองผ่านความมืดว่างเปล่าอย่างเงียบงัน ก่อนจะถอนหายใจออกมา เธอไม่สามารถอยู่กับเขาได้นานตามที่เขาต้องการ สักวันเธอจะหายไปจากเขา หายไปยังโลกที่เธอจากมา

 

ขอโทษที่เธอคงทำตามที่พูดไว้ก่อนหน้านี้ไม่ได้ ที่บอกว่า ‘ฉันไม่มีทางหายไปไหนหรอก’ แต่จริง ๆ แล้วสักวันหนึ่ง... เธอจะหายไป

 

อยู่ดี ๆ น้ำตามันก็ไหลออกมาอีกครั้ง เธอคิดว่าตัวเองจะไม่ร้องไห้แล้ว แต่การกระทำของเขามันทำให้เธอรู้ เซเรียไม่ได้ปฏิเสธที่เซ็นกล่าวหาว่าเธอชอบเขา ใช่.. เพราะเธอชอบเขาเข้าแล้วตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันเธอก็พยายามไม่หวั่นไหวกับพระรองมาตลอด แต่มันก็ทำไม่ได้

 

ถ้าเธอกลับโลกไป... เขาจะเป็นยังไง

 

 

 

หลังจากที่เด็กสาวคิดมากจนหลับไป ชายหนุ่มผมทองใช้พลังของเขาฟังเสียงหายใจที่เป็นจังหวะของอีกฝ่ายจนแน่ใจ ก่อนจะลุกขึ้นมานั่งบนเตียง ความมืดไม่ได้เป็นผลอะไรกับคนที่สามารถเปลี่ยนสายตาของตัวเองให้กลายเป็นสัตว์ได้ เซ็นจ้องมองใบหน้าของเด็กสาวผมดำที่หลับสนิท ทั้งดูบริสุทธิ์ เปราะบาง และสามารถถูกทำลายได้ในพริบตา

 

เขาชอบเธอ... ชอบที่เธอเป็นเธอ... และไม่อยากจะทำอะไรที่ทำให้เธอเกลียดเขา แต่อีกใจกลับบอกว่า ใช่... เขาควรจะทำมัน

 

วูบหนึ่ง นัยน์ตาสีฟ้าดำมืดลงชั่วขณะเมื่อเห็นมือเล็กที่ถูกกุญแจเหล็กล็อกไว้ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเช่นเดิม เซ็นก้มหน้าลงจูบเส้นผมของเธออีกครั้ง ก่อนจะสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นรอบดวงตาของเซเรีย

 

...เธอร้องไห้... เป็นเพราะใครกัน?

 

ระบบก้อนสีขาวจ้องมองภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า มันไม่ได้คิด หรือจะห้ามอะไรเมื่อไม่สามารถสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าที่เซ็นมีต่อโฮสต์ นอกจากมันจะจดข้อมูลไปรายงานเซเรียย้อนหลัง

 

[พระรองเข้าด้านมืด20 เปอร์เซ็นต์... เพิ่มขึ้นเป็น22 เปอร์เซ็นต์]

 

 

 

 

 

เมื่อยามเช้ามาถึง แสงอาทิตย์ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามากระทบใบหน้าเด็กสาว เธอรู้สึกร้อน และแสบตาเล็กน้อยจึงลืมขึ้นมา แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มผมทองเท้าคางมองเธอด้วยรอยยิ้มบาง

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ เซย์”

 

“อะ อรุณสวัสดิ์”

 

เธอจ้องมองเขาอย่างชั่งใจ ก่อนจะยิ้มแหง ๆ ตอบกลับ และลอบมองไปที่ประตูหน้าห้องของเซ็นอย่างกังวล ในใจก็ได้แต่หวังว่าเขายังไม่บอกใครจนทำให้เรื่องวุ่นวายกว่าเดิม แต่เซ็นก็มองท่าทีของเธอออก ชายหนุ่มผมทองจึงหัวเราะออกมาแผ่วเบา

 

“ผมยังไม่ได้บอกใครหรอก” เขาตอบ สายตาแพรวระยับด้วยความหมายแฝงที่มากกว่านั้น เรื่องอะไรเขาจะยอมบอกให้คนอื่นรู้แล้วทำให้เธอหนีจากห้องเขาไปกัน เซ็นยกอาหารขึ้นมาตั้งบนตักของเซเรีย ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้ม “อาหารได้แล้วครับ”

 

“ขอบคุณ...” เซเรียทำท่าจะตักมันขึ้นมากิน แต่ก็ยังรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ออกมา เมื่อเห็นคนข้างตัวจ้องมองเธอด้วยรอยยิ้มไม่หยุดจนสุดท้ายก็รีบเอ่ยชวนตามมารยาท “ไม่กินด้วยกันเหรอ?”

 

“ไม่ล่ะครับ... แค่ได้มองคุณก็อิ่มแล้ว”

 

...โอเค... เธอไม่น่าถามเขาเลย..

 

มือรีบตักอาหารเข้าปากทันทีเพื่อหาเรื่องเบี่ยงประเด็น และความรู้สึกราวกับมดกัดไม่หยุดทุกคำพูด ทุกรอยยิ้มของชายหนุ่มคนนี้... มันจะอ่อยกันเกินไปแล้วนะ!

 

เซเรียรู้สึกว่าอาหารที่เอเดนทำวันนี้กินยากกว่าปกติมาก ก่อนจะหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม และตัดสินใจที่จะเข้าประเด็น ไม่เช่นนั้นเซ็นจะต้องทำให้เธอสติกระเจิงไปอีกแน่

 

“เซ็น ฉันมีเรื่องจะขอร้องนาย”

 

“เรื่องอะไรครับ”

 

เซ็นตอบกลับทันทีด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากหวานชื่นกลายเป็นขื่นขม ทำให้บรรยากาศในห้องติดลบกว่าเดิม แม้อีกฝ่ายจะยังคงรอยยิ้ม แต่แววตากลับไม่ยิ้มไปด้วย เซเรียก็รู้ดีว่ามันไม่ปกติ เพราะตอนนี้เซ็นสามารถเป็นได้ทั้งมิตรที่สำคัญ และตัวการที่ขัดขวางแผนต่อไปของเธอ ดูจากกุญแจมือซึ่งไม่ยอมถอดให้เธอก็บอกได้ดีอยู่แล้ว

 

...อย่าคิดจะทำให้พระรองไม่พอใจในช่วงนี้ ไม่งั้นชายหนุ่มที่แสนดีจะแปรเปลี่ยนเป็นเพียงภาพลวง

 

แต่จะให้เธอทำยังไงล่ะ เธอก็มีหน้าที่ของเธอที่ต้องทำ เพราะไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง พวกตัวเอกก็มักจะถูกดึงเข้าไปหาปัญหาใหม่ไม่ต่างจากในนิยาย เซเรียกลั้นหายใจ ก่อนจะยกมือขึ้นวางทับบนมือชายหนุ่มอย่างเอาใจ

 

“ฉันเห็นอนาคต” ทุกครั้งที่เธอพูดแบบนี้ เธอรู้สึกว่าตัวเองเบียวมาก แต่สายตาก็จ้องมองอารมณ์ของคนที่กำลังรอฟังอยู่ตรงหน้าไม่ให้คาดสายตา “ฉันขอโทษที่หายไป แต่นายช่วยฉันหน่อยได้ไหม?”

 

“ถ้ามันทำให้คุณไม่หายไปอีก ผมก็พร้อมช่วยครับ...” เซ็นว่าพลางจับมือของเธอไว้ นัยน์ตาสีฟ้าจ้องมองอย่างตรงไปตรงมาราวกับกำลังดุเธออยู่ก็ไม่ปาน แต่การกระทำกลับอ่อนโยน เขาสอดนิ้วประสานเข้ากันอย่างแนบชิด พอเซเรียจะชักมือออก เขาก็จับมันไว้แน่น

 

อึก...

 

เซเรียสะดุ้งเล็กน้อย สายตาจ้องมองเซ็นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนจะเปลี่ยนความคิดใหม่ “งั้น... นายช่วยเรียกเอเดนมาคุยกับฉันหน่อยได้ไหม?”

 

“ไม่ครับ”

 

บรรยากาศในห้องกดดันยิ่งกว่าตอนเจรจากับคิงซะอีก เซเรียเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มผมทองที่เปลี่ยนจากอ่อนโยน เป็นจริงจัง และแข็งกระด้างในพริบตาที่เธอพูดเรื่องงานของเธอออกมา

 

เซ็นไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เขาไม่เคยเอาแต่ใจขนาดนี้ เมื่อก่อนไม่ว่าเธอจะทำอะไร เขาก็ตามใจเธอทุกอย่าง แค่เป็นห่วงเธอมากเกินไปเท่านั้น แต่ตอนนี้... อย่าว่าแต่จะออกไปลุยซอมบี้เลย ออกไปจากห้องของเขา เขายังไม่อนุญาตเธอด้วยซ้ำ

 

เด็กสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะรีบพูดเปลี่ยนประเด็น “มะ ไม่ต้องก็ได้ แต่ขอถามหน่อยได้ไหมว่า ช่วงนี้ฟรานซิสได้ออกไปข้างนอกบ้างไหม?”

 

“ทุกวันครับ”

 

คำตอบของพระรองต่อมามันก็ทำให้เธอกุมขมับทันที พระเอกอย่างฟรานซิสไม่เคยอยู่นิ่งได้จริง ๆ ทั้งที่สภาพจิตใจแอนนาน่าจะยังไม่โอเคนัก หน้าที่ของพระเอกก็ควรจะอยู่ข้างนางเอกสิ! หรือเป็นเพราะว่าเซ็นไม่ได้ชอบนางเอกแล้ว ฟรานซิสก็เลยไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจอะไร ทำให้พระเอกของเรื่องรู้สึกช้ากว่าเดิมกันแน่

 

เซเรียบ่นงึมงำในใจอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะดึงสติตัวเองกลับมาอีกครั้งเพื่อหาทางออกจากเรื่องนี้ เพราะไม่ช้าก็เร็ว พวกเขาจะต้องถูกดึงเข้าเนื้อหาที่สามตามการดำเนินภารกิจอยู่แล้ว ฉับพลันความคิดเรื่องตัวละคร และเนื้อหาช่วงนั้นก็วิ่งเข้ามาในหัวเธอ

 

จริงสิ สมุดบันทึกของเธอ!?

 

เซเรียเบิกตากว้าง ก่อนจะขอร้อง “เซ็น นายช่วยไปเอาสมุดบันทึกของฉัน และห้ามฟรานซิสไม่ให้ออกไปไหนหน่อยได้ไหม?”

 

แต่พระรองกลับมองเธออย่างนิ่งเงียบ ไร้ซึ่งรอยยิ้ม และเต็มไปด้วยความรู้สึกกดดัน ทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมา แววตาสีฟ้าราวกับน้ำทะเลนิ่งและลึก ไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ จนเซเรียต้องเอ่ยปากขอร้องอีกครั้งอย่างร้อนรน

 

“ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?”

 

“แล้วผมจะได้อะไร?” ฉับพลัน แววตาของเซ็นก็เปลี่ยนเป็นการตัดพ้ออีกครั้ง ก่อนจะพูดออกมาอย่างทนไม่ไหว “ผมรู้ ทุกสิ่งที่คุณตัดสินใจทำก็เพื่อพวกเรา... แต่คุณรู้ไหมว่า การที่คุณหายไปโดยไม่บอกเหตุผล หรืออะไรกับใครวันนั้น มันทำให้ทุกอย่างตอนนี้แย่แค่ไหน... คุณไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของผมเลย เซย์...”

 

“ฉัน...” เซเรียนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ใบหน้าหล่อก้มลงจนเห็นแค่เส้นผมสีทอง และผิวขาวเนียนละเอียดไร้การปรุงแต่ง แต่ก็ยังน่าหลงใหล หากเซ็นเป็นไอดอล... คงมีสาวกรี๊ดกันตรึมแน่ มือเล็กพยายามจะเอื้อมไปจับตัวเขาไว้ แต่ก็ไม่กล้าพอ ฉับพลันเสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัว สร้างความงุนงงให้เธออีกครั้ง

 

[ภารกิจเฉพาะกิจ ทำให้พระรองไว้ใจคุณอีกครั้ง

 

รางวัล: การดำเนินเรื่องต่อไป และความเชื่อใจจากพระรอง คะแนนแต้ม2,000 แต้ม

 

คำเตือน: หากล้มเหลว... พระรองเข้าด้านมืดมากกว่า30 เปอร์เซ็นต์ และโฮสต์จะถูกเขากักขังโดยสมบูรณ์]

 

นี่ยังไม่เรียกว่ากักขังอีกรึไง?

 

เซเรียมองมือตัวเองที่ล็อกไว้ ก่อนจะมองเจ้าก้อนขนสีขาว แต่ระบบก็จงใจไม่ตอบกลับอะไรเพิ่ม

 

 

 

--------------------------------------------------

ระบบรายงาน: 10,711 อักษรเด็กดี = 2874 คำของ Word

(เข้าเกณฑ์ที่สอง2500 คำขึ้นไป 10 coins)

 

คัพท์เฉพาะในตอน : เบียว มาจาก จูนิเบี้ยว (โรคเด็กม.2) ของญี่ปุ่น ซึ่งจะมีสามประเภทด้วยกัน แต่สำหรับเบียวที่เซเรียพูดถึงคือการทำตัวเป็นเด็กที่คิดว่าตัวเองวิเศษกว่าคนอื่น มีพลังวิเศษอยู่ในมือ ทั้งที่จริงไม่มี หรือป่วยจิตคิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่ เก่งกาจ ทั้งที่เป็นแค่เด็กนักเรียนธรรมดา

 

Yu – Kami Talk: ตอนนี้เซ็นเขียนยากมากจริง ๆ ไม่ใช่ว่าอะไรหรอก... แต่ยิ่งเขียน มันยิ่งเหมือนต้องสู้กับด้านมืดของเซ็นไปด้วยที่คิดว่า... จับขังเลย ไม่ต้องพูดอะไรกันแล้ว แต่ก็ยังไม่อยากให้เซเรียกลัว แต่ในใจนี่... จะจับขังอย่างเดียว

 

ตอนเขียนรู้สึกเหมือนมีพระรองมากระซิบ มาจ้องมองไรท์อยู่ด้านหลังเลยอ่ะ... เสียวสันหลังมาก เพราะเราไม่ใช่เซเรีย (ปาดเหงื่อ)

 

Talk 2: ตรวจคำไปสามรอบแล้ว แต่ก็ยังไม่แน่ใจ ถ้าผิดก็บอกได้เสมอนะ เพิ่งรู้ว่ามีดราม่าของคำว่า ย้อนแยง กับ ย้อนแย้ง ปี2018 ด้วย แต่ค้นดู สุดท้าย ย้อนแย้งนั่นแหละถูกแล้ว

 

ขอบคุณที่สนับสนุน และติดตามค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 526 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,929 ความคิดเห็น

  1. #1854 VJaru (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มีนาคม 2564 / 02:44
    ชอบทั้งสองด้านเลย ทั้งอ่อนโยนใจดีทั้งสายดาร์ก กร๊าวใจไปหมดด
    #1,854
    0
  2. #1739 aomaon99 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 08:51
    โอ้ยย คุณตำรวจคะ(แอนนา) มีคนกักขังหน่วงเหนี่ยวเด็กสาวค่าาาา
    #1,739
    0
  3. #1621 littlefoolmoon (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 15:32
    ระหว่างที่พวกนางกำลังเข้าเลิฟซีนสวีทกุญแจมือ พระเอกของเรากำลังล่อมหาตีนเข้าบ้านอยู่
    #1,621
    0
  4. #1620 littlefoolmoon (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 15:30
    กลัวๆยังไงไม่รู้ พระรองเทิร์นดาร์คนี่มันน่ากลัวจริงๆ ไอเรานี่ไม่ถูกกับฉกรรจ์อยู่แล้วใหญ่//พี่คนละมุนตอนแรกหายไปไหน!! แจ้ง! ฉันจะแจ้ง! ใครกินเขาเข้าไปคายออกมาเดียวเน้!!!
    #1,620
    0
  5. #1360 parkraerim (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 21:10
    อ่านทอล์คละขำไรท์ มันคงเสียวสันหลังมากถ้าต้องแต่งไปแล้วมีเซ็นมายืนจ้องอยู่ข้างหลังอยู่ตลอด ผมนี่เหงื่อตกตามเลยครับ กลัวแล้วพ่อ!

    อ่านแล้วก็คิดเหมือนเซเรียนะนี่ยังไม่เรียกกักขังอีกเรอะ!? พวกนายจะขังกันอยู่ในห้องจนจบเรื่องไม่ได้เปล่า!! แล้วคือนี่ยังแค่ 20 เปอร์ผมนี่กุมขมับแล้ว สัมผัสได้ว่าหมาป่ามีแผนล่อลวงน้องอ่ะ
    #1,360
    0
  6. #1352 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 00:46
    ยันแตก! ยันเลย! ยันสิ! จงยัน! ยันสิคะ! ยันสิ!
    #1,352
    0
  7. #1345 laalinn (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 22:45
    สาธุภารกิจจงล้มเหลว555+อยากเห็นเซ็นเข้าด้านมืดอ่ะ
    #1,345
    0
  8. #1344 ชิดตะวัน (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 20:00
    เส้าแล้วนะ ไม่เอานะไม่จิตนะไม่อาววววว
    #1,344
    0
  9. #1343 Night/กาฬทิวา (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 18:01
    มาค่ะ ทิชชู่พร้อม
    #1,343
    0
  10. #1341 miyuukiMF (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 17:08

    ย้อนแย้งอยู่แล้วค่ะ ย้อนแยงนี่มันยังไงกันคะ ;^;

    #1,341
    0
  11. #1337 Marius Yo (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 15:14
    น้องเข้าด้านมืดแล้ว(;-;
    #1,337
    0
  12. #1336 Pianisuto (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 14:32

    สนุกมากเลยค่า
    #1,336
    0
  13. #1223 EGYPTcarol (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 14:27
    รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #1,223
    1
    • #1223-1 Yu - kami(จากตอนที่ 50)
      27 มิถุนายน 2563 / 10:35
      ขอบคุณค่าา มาแล้วน้า! ><
      #1223-1
  14. #1219 ริต้าริต (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 17:56
    เข้าด้านมืดของเซ็น=อีเซ็นโรคจิต555+ แต่ก็ชอบนะ.
    #1,219
    0
  15. #1215 MaRIma (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 03:53

    สนุกมากกๆเลยค้าาไรท์ สู้ๆนะคะ พร้อมเปย์ค้าาา
    #1,215
    0
  16. #1214 Mathun12 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 03:37
    ชอบตอนเซ็นอยู่กับเซเรียมากเลยยยย หวานๆๆ เเต่เเบบหวานๆ เเบบขมขื่นหน่อย555++ เเต่ชอบมากค่ะ รู้สึกว่าไรท์บรรยายได้ชัดเจนดี เข้าใจความรู้สึก นึกคิดของตัวละครเเต่ละตัวเลย
    #1,214
    0
  17. #1211 saengthia (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 00:16
    รออยู่นะคะชอบมากๆๆๆนะคะ
    #1,211
    0
  18. #1210 เหมียว~🌼 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 11:40
    อยากไปอยู่ที่ใต้เตียงจังเลยคะ เหะๆ
    #1,210
    0
  19. #1209 nightmask (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 20:33
    อุกรี๊ด ผิดมั้ยคะถ้าอยากให้เซ็นเข้าด้านมืดไปเลย
    #1,209
    1
    • #1209-1 -Proudly-(จากตอนที่ 50)
      9 กรกฎาคม 2563 / 10:31
      เราไปด้วยกันได้ 555
      #1209-1
  20. #1208 Best P (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 20:05
    ชอบชอบความเป็นเซ็นตอนนี้มากๆ
    #1,208
    0
  21. #1207 LoveSatang (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 19:53
    โอ้...น้ำตาลก้อนใหญ่มาแล้ววววว หลังจากที่ขมขื่นมา2-3 ตอน

    อยากบอกว่าฟิน ชอบ ใจสั่นจร้า
    คือ ดี เลย ชอบฉากเอาแต่ใจของเซ็น จังมาอ้อนเค้าหน่อย
    #1,207
    0
  22. #1206 P-PIM_INDY (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 16:09
    เริ่มสัมผัสได้ถึงความมืดมน ความยันของเซ็นมากขึ้นเรื่อยๆเลยอ่ะ ฮือออเจ้าโกลเด้นนTOT
    คือใจนึงเค้าอยากเห็นนะเซ็นlv.3แบบเต็มmax แต่อีกใจนึงก็แอบเริ่มคิดถึงรอยยิ้มนางตอนสดใสมีความสุขกับเซย์ก่อนหน้านี้อ่ะ ความย้อนแย้งนี่มันอะไรรร

    ไทม์ไลน์ตอนนี้คือสุดติ่งมาก

    คือตามติดรอเธอคนเดียวเลย ฉันชอบมากเลยไรต์ เธอเก่งมากก แต่...ระวังพระรองนะตอนเขียน5555 ซู่วๆซ่าๆจุป้าจุ๊บ>3 #1,206
    1
  23. #1205 A~B~C~ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 15:27
    กลัวเซ็นแล้วววว
    #1,205
    1
  24. #1204 EGYPTcarol (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 14:48
    คำผิด
    "เซ็น ฉันมีเรื่องจะ (ขอ)ร้องนาย"
    ตอนท้ายๆพระรองเข้า(สู่)ด้านมืด
    ส่วน "เบียว" ก็ตามอีกความคิดเห็นเลยค่ะ
    อยากอ่านเพลินๆยาวๆมาก ชอบตอน 2 คนนี้อยู่ด้วยกัน โหมดเซ็นหวงโหดๆมันรู้สึกจั๊กจี้หัวใจไงไม่รู้ อันนี้คือหวานๆแบบที่ไรท์บอกไปแล้วหรอคะ ถ้าใช่นี่บอกเลยว่าแอบคาดหวังหวานกว่านี้ให้กระชุ่มกระชวยหัวใจอ่าาาา หวานแล้วหวานอีก หวานกว่านี้ หวานแบบหวงๆ แบบเข้าด้านมืดก็ได้นะไรท์ 🤗😁🥰
    #1,204
    3
    • #1204-2 EGYPTcarol(จากตอนที่ 50)
      26 มิถุนายน 2563 / 14:10
      อ่าฮะ เย่ๆๆๆ จิได้อ่านหวานๆอีก 😁 แล้วจะมาอีกเมื่อไหร่คะ ซุกซนรออ่าน
      #1204-2
    • #1204-3 EGYPTcarol(จากตอนที่ 50)
      26 มิถุนายน 2563 / 14:25
      อ่าาา เม้นที่พิมพ์ตอบไปแล้วหายไปไหนกันนะ
      #1204-3
  25. #1203 Raksinee (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 14:46

    อิฉันรอเปย์อยู่ค่ะ
    #1,203
    0
  26. #1202 P'Zircon (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 14:23
    รู้สึกชอบความหวงคนจนเข้าโหมดโหดของเซ็นแบบแปลก ๆ 555555
    กร้าวได้ใจมากค่า 555555

    ป.ล. ไม่รู้เรียกคำผิดไหม แต่มันเตะตาค่ะ 555
    สายตาสีฟ้า >> ดวงตาสีฟ้า, นัยน์ตาสีฟ้า ไหมคะ? สายตาสีฟ้ามันดูแปลก ๆ ตอนอ่านนึกไปถึงภาพตามีเลเซอร์สีฟ้า ไม่รู้ทำไม 55555
    เบียว >> ... ไม่แน่ใจว่ามันคือคำว่าอะไร
    #1,202
    4
    • #1202-1 Yu - kami(จากตอนที่ 50)
      21 มิถุนายน 2563 / 14:33
      โธ่ 5555
      ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นค่ะ ถ้ารู้สึกเตะตาแบบนั้นก็แก้ดีกว่าเนอะ 555

      เบียว มาจาก 'จูนิเบี้ยว' เป็นคำเรียกโรคป่วยม. 2 ของญี่ปุ่นค่ะ คือเด็กที่ไม่มีอะไร แต่คิดว่าตัวเองพิเศษกว่าคนอื่น คิดว่า ตัวเองมีพลังพิเศษ แบบป่วยจิตไรงี้

      คำศัพท์เฉพะของพวกสายอนิเมะนะ เดี๋ยวไรท์เขียนเพิ่มไป พอๆ กับท่าคาเบะด้ง(ถูกดันชนกำแพง)

      ขอบคุณค่าที่ถามน้า เราลืมไปเลยเรื่องนี้
      #1202-1
    • #1202-3 Yu - kami(จากตอนที่ 50)
      21 มิถุนายน 2563 / 14:50

      ไม่เป็นไร 555 คุณก็ช่วยเราไว้เยอะเหมือนกัน ทั้งตอนเมื่อวานแล้วก็วันนี้ ขอบคุณนะ > <
      #1202-3