ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 35 : บทที่ 33 การฝึก... [วันที่ 2 เวลา 14:03 น.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 633 ครั้ง
    26 พ.ค. 63

บทที่ 33 การฝึกของพวกเขา (2)

*คำเตือน มีเนื้อหาที่ไม่ดีต่อสภาพจิตใจ ผู้ซึมเศร้าง่าย คิดด้านลบบ่อย ๆ ควรใช้วิจารณาญาณในการอ่าน

 

 

วันต่อมา

 

“พี่... คงไม่คิดจะทำอะไรแบบนี้จริง ๆ ใช่ไหมครับ?” สายตาของเอเดนมองเขาราวกับสัตว์กินพืชตัวเล็กที่ไร้ทางสู้ เด็กหนุ่มพูดด้วยเสียงสั่นเมื่อมองลงไปด้านล่างของโรงพยาบาลร้างแห่งหนึ่ง

 

ฝูงซอมบี้เดินไปเดินมายั้วเยี้ยไปหมด เพราะมันไม่สามารถเดินออกจากที่นั่นได้ ในขณะเดียวกันก็ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ที่แห่งนี้เหมือนกัน เป็นโรงพยาบาลร้างที่ถูกปิดทุกทางเข้าออกไว้ น่าจะเป็นช่วงที่ใครบางคนในนี้กำลังกลายเป็นซอมบี้ และแพร่กระจายไปทั่ว

 

มันเป็นสถานที่ที่ฟรานซิสแอบไปถามเซเรียเมื่อคืน โดยที่ชายหนุ่มผมดำไม่ได้บอกว่า เขาจะหาสถานที่ที่มีซอมบี้ปิดตายแบบนี้ไปทำไม

 

ใช่... เขาจะให้เด็กหนุ่มขี้กลัวอย่างเอเดนเผชิญหน้ากับความจริงที่ต้องเจอ

 

สายตาสีเหลืองคมมองเด็กหนุ่มที่กำลังขยับตัวถอยหลังเพื่อเตรียมหนี ก่อนจะยกมือแข็งแรงขึ้นคว้าคอเสื้ออีกฝ่ายเอาไว้ “ถ้านายฆ่ามันสักตัวไม่ได้... ฉันจะปล่อยนายทิ้งไว้ที่นี่”

 

สายตาทั้งคู่สบเข้าหากัน เอเดนจะขยับปากว่า พี่พูดล้อเล่นใช่ไหม แต่เมื่อเห็นสายตาสุดโหดที่จริงจัง และแน่วแน่ของฟรานซิส เขาก็รีบหุบปากตัวเองลงทันที

 

...พี่เขาต้องทำจริงแน่ ๆ

 

เอเดนรู้สึกหวาดกลัว มองลงไปด้านล่างตึก บริเวณหน้าโรงพยาบาลที่มีซอมบี้อยู่จำนวนมาก ก่อนจะยกปืนขึ้น ในสถานการณ์แบบนี้ ต่อให้ฝีมือแย่แค่ไหน ก็ต้องเล็งโดนสักตัว

 

มันง่ายยิ่งกว่าการฝึกฆ่าซอมบี้ครั้งแรกของเซเรียซะอีก แต่เด็กหนุ่มก็ยังมือสั่น ไม่สามารถคิดอะไรออกได้ นอกจากจะจ้องมองภาพสัตว์ประหลาดที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์ซ้อนทับกับภาพแม่ของเขา แต่แล้วแววตาสั่นเทาก็หยุดชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดของคนที่นั่งยกน้ำโค้กขึ้นมาดื่มระหว่างรอเขาฝึก

 

“แม่นายคงไม่มีจำนวนมากขนาดนั้นหรอกมั้ง”

 

เอเดนที่ยังไม่เคยเจอฟรานซิสปากร้ายใส่เป็นครั้งแรก สตั๊นไป ความหมายของคนพูดน้อยก็คงจะเป็นการเหน็บแนมว่า ถ้ามองซอมบี้ที่เดินไปมาจากด้านล่างเป็นฝูงแบบนี้แล้ว มันยังจะทำให้เขานึกถึงแม่อีก มันก็คงจะกลายเป็นตลกร้าย แต่เขาไม่ใช่เซเรียที่จะนึกคำเถียงกับความจริงอันโหดร้ายที่อีกฝ่ายพูดออกมาได้ นอกจากจะมองฟรานซิสอย่างไม่พอใจ

 

“พี่ฟรานซิส”

 

ชายหนุ่มผมดำวางกระป๋องโค้กในมือลง ก่อนจะแสร้งทำเป็นเขี่ยหูตัวเองราวกับฟังบ้างไม่ฟังบ้าง มันช่างยียวนกวนประสาทจนเอเดนเริ่มทนไม่ไหว แต่ภาพที่อีกฝ่ายที่ฆ่าซอมบี้ตาไม่กะพริบยังติดตาจึงทำให้ไม่กล้าทำอะไรออกไป

 

“เลือกเอาสิ... อยากจะอยู่กับซอมบี้พวกนั้น หรือว่าอยากจะอยู่เพื่อช่วยเหลือพวกฉัน”

 

“ผม ผมก็อยากช่วยเหลือพวกพี่อยู่แล้ว”

 

“งั้นทำไมยังลังเลอีกล่ะ?” รอยยิ้มซาตานผุดขึ้น ก่อนจะทำท่าเหนี่ยวไกปืนด้วยมือเปล่า “แค่ยิงหัวพวกมัน ไม่กี่นัดเท่านั้นเอง”

 

เอเดนเม้มปากแน่น ก่อนจะหันยกปืนสั้นจ่อลงไปด้านล่าง โดยที่เสียงทุ้มต่ำยังคงดังขึ้นด้านหลังเขา

 

“ใช่... แบบนั้นแหละ...”

 

แววตาของเอเดนมั่นคงขึ้นจากการถูกหว่านล้อม แต่เมื่อซอมบี้ตัวที่เขากำลังเล็งอยู่เงยหน้าขึ้นมามอง เอเดนก็ตกใจจนถอยหลังไป ซอมบี้... แม่ของเขาเป็นซอมบี้... ถ้าเขาฆ่าซอมบี้ตัวนั้นไป... ต่อไป เขาจะมองแม่ของเขาเหมือนเดิมได้ยังไง..

 

“คนพวกนั้นตายไปนานแล้ว... พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไรอยู่” ฟรานซิสพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่ซึมลึกเข้าไปในความคิดของเอเดน ความคิดที่อยากจะหลอกตัวเองอยู่ตลอดเวลา แต่มันก็เริ่มจางหายไปเมื่อได้อยู่กับพวกเซเรียซึ่งยังเป็นมนุษย์อยู่

 

“...”

 

“นายจะยอมได้งั้นเหรอ... ถ้าหากวันหนึ่ง... หนึ่งในพวกมันกัดเพื่อนของนาย” เสียงทุ้มต่ำกระซิบราวกับอยู่ใกล้หูของเขา ก่อนที่มือแกร่งจะจับมือที่สั่นเทาของเขาไว้ และตั้งมันขึ้นตรง “ยิงสิ... ยิงได้แล้ว”

 

ปัง!!

 

เอเดนสะดุ้งโหยง เมื่อเห็นซอมบี้ตัวหนึ่งล้มลงไป เขาไม่ได้เป็นคนยิง แต่เป็นฟรานซิสที่บังคับปลายนิ้วของเขาจากด้านหลัง ก่อนที่ชายหนุ่มผมดำจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ “เห็นไหม... ง่ายนิดเดียวเอง”

 

ตุบ...

 

ทันทีที่พี่ฟรานซิสผละห่างจากตัวเขา เอเดนก็ทรุดตัวลงพื้นทั้งที่มือยังจับปืนอยู่ มันง่ายแค่นี้เองงั้นเหรอ... การปลิดชีวิตซอมบี้ ไม่ต่างอะไรกับแม่ของเขาที่ไร้ซึ่งหนทางรักษา

 

“เด็กน้อย สิ่งที่นายควรรู้ไว้คือ การฆ่าน่ะ ง่ายกว่าการเก็บรักษาไว้เป็นไหน ๆ ” ฟรานซิสว่าก่อนจะนั่งลงอีกครั้ง “ฉันจะให้โอกาสนายยิงซอมบี้พวกนั้นให้ตายทั้งหมด” นัยน์ตาสีเดียวกันพูดกับเขา ก่อนจะมองอย่างเบื่อหน่าย “ฉันไม่ชอบอยู่กับเด็กอ่อนแอ ถ้านายทำไม่ได้ ฉันก็คงต้องส่งนายไปอยู่กับแม่ของนาย”

 

ยังไงเอเดนก็ยังมีประโยชน์อยู่ แต่ถ้าเด็กนี้ยังต่อสู้ไม่ได้ ประโยชน์ที่ว่าก็ไม่ต่างอะไรจากการกลายเป็นตัวถ่วงสำหรับเขาเลย ฟรานซิสไม่ได้ชอบเด็กอ่อนแอ และฟรานซิสก็ไม่ชอบคนน่าสงสาร ในเมื่อเซเรียส่งเด็กคนนี้มาฝึกกับเขาแล้ว แสดงว่าเขาจะให้เด็กคนนี้เป็นยังไงก็ได้ ต่อให้ต้องส่งเด็กคนนี้ไปตาย เขาก็ยังไม่รู้สึกอะไร ก็แค่โกหกทุกคนว่า เอเดนติดเชื้อระหว่างฝึกและกลายเป็นซอมบี้เท่านั้น

 

เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลมองพี่ชายที่อายุมากกว่าตัวเองซึ่งพูดเรื่องข่มขู่ด้วยใบหน้าเรียบเฉย เหงื่อไหลออกจากใบหน้าเยาว์วัย ไม่ต่างอะไรจากจิตใจที่บอกว่า พี่เขา... ต้องทำจริง ๆ แน่ ๆ

 

ถ้าเกิดว่าเขายังทำตัวอ่อนแอต่อไป พี่ฟรานซิสอาจจะจัดฉากให้เขาตายที่นี่ วันนี้ก็ได้

 

ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา พี่ฟรานซิสจะไม่ได้ทำดีกับเขา และดูเหมือนจะรำคาญในบางทีด้วยซ้ำ แต่อีกฝ่ายก็ปฏิเสธเซเรียไม่ได้เพราะเซเรียมีเหตุผลที่จะเก็บเขาไว้ ในเมื่อตอนนี้ ประโยชน์ของเขาใกล้หมดลง ก็คงไม่แปลกใจเลยที่อีกฝ่ายจะไม่เก็บเขาไว้ใกล้ตัวอีก

 

พี่ฟรานซิส... น่ากลัว

 

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!!

 

 

 

 

 

ในคืนวันนั้น เอเดนและฟรานซิสกลับบ้านดึกมาก เซเรียกำลังนั่งคุยกับแอนนาเรื่องเสื้อผ้าที่เธอเห็นจากห้างแห่งหนึ่ง มองพวกเขาสองคนเดินเข้ามาด้วยความแปลกใจ สีหน้าของเอเดนดูซีดเผือก เด็กหนุ่มขอตัวไปเข้านอนโดยไม่พูดคุยกับใครทันที ในขณะที่ฟรานซิสเพียงแค่นั่งลงข้างพวกเธอ พร้อมกับวางกระเป๋าเป้ที่เต็มไปด้วยยาปฏิชีวนะ และอุปกรณ์ทำแผลต่าง ๆ ลง

 

“นี่นายไปโรงพยาบาลที่ฉันบอกกับเอเดนมางั้นเหรอ?” เซเรียถามอย่างแปลกใจ

 

ฟรานซิสพยักหน้ารับ และบอกว่า วันนี้เอเดนทำได้ดีมาก โดยที่ชายหนุ่มผมสีดำได้รับสายตาไม่ไว้วางใจจากหญิงสาวทั้งสองมองกลับมา

 

“นายไม่ได้ทำอะไรเอเดนใช่ไหม/นายไม่ได้ขู่น้องเขาใช่ไหม?” ทั้งแอนนา และเซเรียต่างถามขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่ทั้งคู่จะลุกขึ้นไปเคาะประตูห้องของเอเดนทันที โดยไม่สนใจฟรานซิส ผู้ถูกเมิน

 

นี่เขา... ดูเป็นตัวร้ายขนาดนั้นเลยรึไง

 

เขาก็แค่ใช้หลักการสอนของทหาร เอาชนะความกลัวด้วยความกลัวเท่านั้นเอง?

 

 

 

มีหนังสือจิตวิทยาเล่มหนึ่งบอกกับเอเดนว่า ความกลัวคือปฏิกิริยาทางธรรมชาติของมนุษย์เมื่อเจอสิ่งที่ไม่ดี มันเป็นกลไกที่เกิดขึ้นเพื่อปกป้องตัวอย่าง เมื่อลองนึกลงไปถึงความกลัวของเขา มันคือความกลัวของการจะยอมรับความจริง การยอมรับว่า แม่ไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้ว ยอมรับว่า แม่ของเขาเป็นซอมบี้ไปแล้ว ซอมบี้ที่ควรจะกำจัดทิ้ง... ไม่ใช่เก็บเอาไว้

 

เอเดนรู้อยู่แก่ใจดีว่าวิธีการเอาชนะความกลัวคือการเผชิญหน้ากับมัน ยอมรับมัน และพบเจอมันบ่อย ๆ ไม่ใช่ความถอยหนี หรือหลอกตัวเองอย่างที่เขาทำ

 

เขารู้ดีถึงเจนตาของพี่ฟรานซิสที่พูดคำปลอบใจไม่เก่ง แต่เขาก็ยัง... รับมันไม่ได้

 

“อุ แหวะ!” ภาพติดตาของซอมบี้ที่เขายิงอย่างมัวซัวเพื่อให้เป็นไปตามที่อีกฝ่ายมันเกิดว่าที่คนรักสงบอย่างเขาต้องทำใจได้ เลือดสีดำสาดกระเด็นไปทั่วทางเดินหน้าโรงพยาบาลร้างแห่งนั้น การฆ่าคน... ไม่สิ... สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นคนมาก่อน มันรู้สึกแย่มาก ๆ

 

เอเดนวิ่งไปอ้วกในห้องน้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนบุกเข้าไปในโรงพยาบาลกับพี่ฟรานซิส เขากลืนน้ำเหนียว ๆ เข้าไปในลำคอ ไม่กล้าจะทำตัวน่ารำคาญต่อหน้าอีกฝ่าย แต่ทันทีที่กลับมาถึงบ้าน ความพยายามเข้มแข็ง ความอดทนทุกอย่างมันหายวับไป เหลือแค่เพียงเสียงร้องไห้แผ่วเบาบนเตียงอย่างน่าเวทนาของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

 

โลกนี้... ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว มันไม่มีความสงบเหลืออยู่ในโลกนี้แล้ว... และก็ไม่มีแม่ ผู้ที่ค่อยปลอบประโลม และให้กำลังเขาในทุกเรื่อง

 

ไม่มีอีกแล้ว... ทุกอย่างที่เขาเคยยึดมั่น

 

แม้แต่มือที่พยายามจะใช้รักษาคน กลับต้องใช้ในการทำลายคน... ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยมีชีวิตเพื่อความอยู่รอด

 

...อะไร... คือเหตุผลให้เขามีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้กันแน่...

 

...ทำไม.. ท่านแม่ถึงไม่พาเขาไปด้วย...

 

ในคืนนั้น ถึงแม้ว่า เซเรีย และแอนนาจะเคาะประตูห้องของเอเดนครั้งแล้ว ครั้งเล่า แต่เขาก็ไม่ยอมเปิดมันออก ความนิ่งเงียบของเอเดนทำให้สมาชิกในกลุ่มรู้สึกไม่สบายใจ คนที่ทำอาหารเช้าให้กินในทุกวันเงียบลงไป ก่อนที่เซเรียจะเป็นคนแรกที่ทนไม่ไหว สั่งให้เซ็นพังประตูเข้าไป

 

ปัง!

 

ในห้องไร้วี่แววของคนที่อาศัยอยู่ บนเตียงถูกพับเก็บไว้เรียบร้อย พร้อมกับโน้ตใบหนึ่ง

 

‘ผมขอโทษที่เป็นตัวถ่วงให้กับพวกพี่

 

ผมรู้ดีว่า สิ่งที่ผมทำไม่ได้ช่วยเหลืออะไรพวกพี่มากนัก แต่พวกพี่ก็ยังใจดีกับผม

 

ขอบคุณทุกอย่าง ขอบคุณชีวิตดี ๆ ที่พวกพี่มอบให้ผม ต่อไป... ผมขอให้พวกพี่มีความสุข

 

จากเอเดน น้องเล็กของบ้าน’

 

 

 

เซเรียหันไปมองหน้าทุกคนหลังจากอ่านตัวอักษรที่เขียนด้วยน้ำตาของเอเดน โดยเฉพาะฟรานซิส“เมื่อวาน... นายทำอะไรกับเอเดนกันแน่?”

 

ชายหนุ่มผมดำนิ่งอึ้งไปอย่างพูดไม่ออก เขาไม่คิดว่า การฝึกของเขามันจะโหดเกินไปสำหรับเด็กอายุน้อยกว่าตนเอง ทันที่เขาเคยเห็นเซเรีย ผ่านจุดเหล่านี้มาได้ไม่ต่างจากเอเดน ทั้งที่มันยังดูยากกว่าอีก...

 

แต่ฟรานซิสคงไม่รู้ว่า มาตรฐานของพระเอกผู้เข้มแข็ง กับตัวประกอบหลักที่อ่อนโยนมันต่างกัน ที่เซเรียผ่านการฆ่าซอมบี้ช่วงแรกมาได้เพราะมีสกิลป้องกันสภาพจิตใจค่อยช่วยไว้

 

ในขณะที่เอเดน... ไม่มีอะไรเลย และพร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อจากการอยู่กับแม่ซอมบี้มาเป็นเวลาเดือน ๆ

 

“ไม่มีเวลาที่จะไปโทษคนอื่น ตอนนี้พวกเราต้องรีบหาน้องเอเดนให้เจอ” แอนนาพูดแทรกก่อนที่ทั้งสองคนจะเริ่มทะเลาะกัน ไม่ต่างจากเซ็นที่จับมือเซเรียไว้ ประสานเข้าด้วยกันเพื่อให้กำลังใจ และให้เธอใจเย็น ๆ

 

“ผมพอจะนึกสถานที่ที่เอเดนจะไปออกครับ” คุณพระรองว่าเสริม

 

 

 

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------

ระบบรายงาน: 2233 คำ..

 

Yu – Kami Talk: ตอนเด็ก ๆ ไรท์ก็เคยคิดแบบนั้นเพราะโดนคนที่ไม่เข้าใจเรา แต่เข็มแข็งกว่าเราพูดซ้ำเติมไว้เยอะ

 

การที่เขาไม่ได้รู้สึก หรือมองในมุมเดียวกับเรา มันก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะผิดตามที่เขาบอก และการที่เขาทำไปโดยไม่รู้ มันเองก็ไม่ได้หมายความว่า เขาจะผิดไปหมด

 

เราต้องเอามุมมองของแต่คนละคนมาพิจารณา และอย่าใช้อารมณ์ใส่กันจนกลบเจตนาที่แท้จริงของอีกฝ่าย

 

บางคนที่ปากร้าย เขาอาจจะแค่ไม่รู้จักการคิดเล็กคิดน้อย และไม่เข้าใจว่า ความอ่อนโยนมันเป็นยังไง เพราะเขาไม่คุ้นชินกับมันก็ได้

 

ขอบคุณที่ติดตาม และสนับสนุนนะคะ..

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 633 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,929 ความคิดเห็น

  1. #1729 aomaon99 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 02:23
    ฉันว่าพระเอกไม่ใช่พระเอกอ่ะ แต่เป็นตัวร้ายที่ได้คู่กับนางเอก5555
    #1,729
    0
  2. #1594 littlefoolmoon (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 01:01
    ฟรานซิสเอ๋ย ต่อจากนี้ก็เรียนรู้ไว้ซะนะ แต่ตอนนี้ก็ยืนงงไปก่อนเพราะคุณสาวๆเขามีภารกิจหาตัวน้องเล็กขอบ้านกันอยู่
    #1,594
    0
  3. #1349 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 21:49
    พระเอก? realy?เอาจีง? เธอคายพระเอกที่แสนดีออกมานะเว้ย!
    #1,349
    0
  4. #1245 marionette202 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 05:36
    นี่แอบใจหายนึกว่าน้องจะผูกคอตายใสห้องไปแล้ว น้ำตาแทบไหลเลยอ่ะ...
    #1,245
    0
  5. #1222 Amarry (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 00:33
    พระเอกโว้ยยย จิตใจคนมันไม่เท่ากัน แกจะเอาตัวเองหรือคนอื่นเป็นที่ตั้งไม่ได้!!
    #1,222
    0
  6. #1133 ParamiWashi32 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 17:19
    เธอก็ยังเห็นฉันเป็นGoogle map
    #1,133
    0
  7. #1058 ทองม้วน (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 15:49

    ขอบคุณไรท์มากค่ะ ให้กำลังใจมากๆ หลายๆครั้งเช่นกันที่เราเองก็เอาประสบการณ์ของตัวเองมาตัดสินคนอื่น อาจทำให้เค้าเสียใจโดยไม่รู้ตัวด้วย ขอบคุณค่ะ

    #1,058
    0
  8. #1055 Nut'reeeee (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:00
    เราว่าใช้คำว่าท่านแม่ มันแปลกนิดนึง เป็นคุณแม่น่าจะเข้ากว่า เพราะท่าน มันดูยุคโบราณๆ แถมจริงๆเอเดนเป็นแค่เด็กจากสลัมอะ แม่เลี้ยงมาได้จิตใจดี พูดจาสุภาพได้ขนาดนี้ก็อะเมซิ่งแล้ว
    #1,055
    1
    • #1055-1 Yu - kami(จากตอนที่ 35)
      5 มิถุนายน 2563 / 16:26
      ขอบคุณสำหรับความคิดเห็น ไรท์ก็ลืมคิดถึงจุดนั้นไป จะแก้ให้ดูสมเหตุสมผลขึ้นนะ ขอบคุณค่ะ
      #1055-1
  9. #1051 trp1021 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 20:47
    ใช้จมูกนำทาง! // อย่าว่าแต่ฟรานซิสอึ้ง ฉันก็งงไปแปบนึง ลืมไปแล้วว่าน้องคนละมาตราฐานกับเซเรีย...ฉันเข้าใจฟรานซิส อยากตบบ่า
    #1,051
    0
  10. #1049 ฉันคือนางเงือก (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:40
    สงสารเอเดน
    #1,049
    0
  11. #1047 looktarn00000 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 17:29

    ไม่รู้จะปลอบน้องยังไงนอกจากดึงมากอดแน่นๆ 😭😭 สู้ต่อไปนะะะ

    #1,047
    0
  12. #1046 parkraerim (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 16:32
    น้องงงงงงง ไม่รู้จะพูดอะไรดีนอกจากคว้าน้องมากอดไว้แน่นๆ กอดไว้ให้แน่นที่สุดเลย งือออออ ไม่ร้องนะคะคนดี เอาจริงนะ เราก็รู้ว่าตัวละครในนิยายแต่ละเรื่องก็จะมีมิติที่แตกต่างกัน บางเรื่องมากบางเรื่องน้อยแต่ไม่คิดว่าน้องเอเดนจะมามิตินี้เลยจริงๆ เกินคาดมากๆ ตอนที่คนเราสูญเสียเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่นี่เป็นช่วงจังหวะชีวิตที่ดิ่งมากจริงๆ แอแงงงงงง กอดเอเดนแน่นๆอีกครั้ง อย่าหนีไปไหนเลยนะคะ ฮือออออ
    #1,046
    0
  13. #1045 JOONLY20 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 14:36
    ฟรานซิสเถื่อนมากอะ
    #1,045
    0
  14. #668 minggg- (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 01:42

    เอเดนกลายเป็นสัตว์กินพืชตัวเล็กไร้ทางสู้ไปแล้ววว

    กรี๊ดด เห็นภาพตอนแล้วน่ารักจังงง


    ส่วนฟรานซิสสส แกเป็นตัวทีเร็กซ็ไปแล้วใช่ไหมมมมม

    .

    .

    ทำน้องหนีไปอีกกก ฮือออ

    #668
    0
  15. #642 HuZNaja (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 15:14
    มีคำผิดนะคะ เจนตา—>เจตนา
    ปล. สนุกมากค่ะ หยุดเปย์ไม่ได้เลย555
    #642
    0
  16. #622 Mathun12 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 01:51
    จะกี่ coins ก็จัดมาเลยค่ะ ขอเเค่ไรทมาต่อไวๆๆนะค่ะ
    #622
    0
  17. #621 Balck-S (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 21:59
    จะ10หรือ20ก็จัดมาเลยครับ~
    #621
    0
  18. #620 Minimallyyyyy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 17:40
    รอค้าาาา
    #620
    0
  19. #619 Thelionk. (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 16:10
    ต้องตามหาน้องให้เจอนะคะ เซเรียนย
    #619
    0
  20. #618 P'Zircon (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 14:57

    10 coins ไม่มีปัญหาค่ะ ยอมเปย์หมดจัย อิอิ


    ปล. ขอให้เอเดนปลอดภัย

    #618
    0
  21. #617 สายเลือดอำหิต (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 14:28
    เอเดนหนูหนีทำไม๊!!! ข้างนอกมันหน้ากลัวมาก ถึงหนูจะเป็นตัวถ่วงหรือไม่เป็นยังไงพี่แอนนาและเซเรียก็ปกป้องหนูอยู่แล้วนะ ส่วนอิพี่ฟรานซิสมันซึนอ้ยน้อง!!!! ส่วนคุณเซ็นไม่รู้จะวิจารณ์อะไรแลดูเป็นตัวประกอบไปเลยในตอนนี้บทออกมาแค่พังประตู
    #617
    0