ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 31 : บทที่ 29 ช่วงเวลาพักของพวกเรา (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,014 ครั้ง
    1 มิ.ย. 63

บทที่ 29 ช่วงเวลาพักของพวกเรา (1)
 

สามวันผ่านไป ตั้งแต่ที่พวกเซเรียย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังหนึ่งใกล้กับเขตอุกกาบาตของโนอาร์ซึ่งตอนนี้เหลือเพียงแค่ซากหิน และหลุมขนาดใหญ่ พวกซอมบี้บริเวณนี้เหลือน้อยลงไปอย่างเห็นได้ชัด

 

เหตุผลทุกอย่างมันเป็นเพราะผลึกลูกแก้วสีดำขุ่นที่เซเรียเก็บมาทำปฏิกิริยากับหินอุกกาบาตอยู่ภายใน และปล่อยรังสีบางอย่างที่ขัดต่อมวลอากาศของโลกออกมาทำให้ผู้คนที่อยู่ใกล้ทนรับรังสีไม่ไหวไม่ไหวจึงกลายเป็นซอมบี้ไป ในขณะที่ศพซึ่งกลายเป็นซอมบี้แล้วก็ได้รับความแข็งแกร่งเมื่ออยู่ใกล้มันไปด้วย

 

เซเรียพยายามอธิบายให้พวกฟรานซิสฟังอยู่นาน ก่อนจะสรุปให้ฟังง่าย ๆ ว่า อุกกาบาตก็เป็นเหมือนอากาศสำหรับซอมบี้ พออุกกาบาตหายไป ซอมบี้ก็คงรู้สึกหายใจไม่สะดวกจึงพากันหาที่อยู่ใหม่ ดังนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจเลยว่า แถวนี้จะกลายเป็นที่เซฟโซนเหมือนกับในเกมไปแล้ว (Safe Zone - พื้นที่ปลอดภัยในเกม)

 

มันเป็นอะไรที่ดีมากสำหรับจบภารกิจครั้งสำคัญ

 

 

 

เช้าวันใหม่มาเยือนอีกครั้ง เด็กสาวในเสื้อตัวยาวคลุมถึงต้นขาลุกขึ้นจากเตียงขนาดใหญ่ และบิดขี้เกียจเล็กน้อย ก่อนที่สายตาจะมองหาแอนนาซึ่งนอนอยู่ห้องชั้นสองด้วยกัน แต่ก็ไม่เจอ

 

...สงสัยคงจะลงไปออกกำลังกายยามเช้าอีกตามเคย

 

แม้จะรู้สึกว่า ตัวเองขี้เกียจที่สุดในบ้านไปบ้าง แต่เธอก็เฉย ๆ ถ้าเทียบกับฟรานซิสที่ตอนนี้โดยเอเดนดุจนต้องนอนติดเตียงอยู่สามวันแล้ว

 

หลังจากอาบน้ำ แต่งตัวใหม่เสร็จ เซเรียก็เดินลงบันไดชั้นล่าง มองเห็นเซ็นและเอเดนกำลังพูดคุยเรื่องอาหารกันในยามเช้า ทั้งสองเข้ากันได้ดีไม่ต่างจากในนิยายที่เธอเคยเขียน

 

“อ๊ะ อรุณสวัสดิ์ครับ พี่เซเรีย” เอเดนเป็นคนแรกที่หันมาเจอเธอ เด็กหนุ่มกำลังวางสปาเก็ตตี้ผัดไส้กรอกถ้วยใหญ่ลงบนโต๊ะนั่งเล่น ก่อนจะตามด้วยเซ็นที่เงยหน้าขึ้นมองเธอจากโซฟาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

 

“อรุณสวัสดิ์ เซย์” สายตาสีฟ้ามองขึ้นมาสบกับเธออย่างอบอุ่น เส้นผมสีทองเปียกน้ำเล็กน้อย น่าจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ ๆ รวมทั้งริมฝีปากสีชมพูอ่อนที่ขยับยิ้มอย่างบางเบา ทำให้เธอรู้สึกไม่ยุติธรรมเอาซะเลย... ยังไงก็ยังไม่ชินกับการพบพระรองในสภาวะผ่อนคลายแบบนี้...

 

...มองตรง ๆ ไม่ได้เลย ////

 

“อะ อรุณสวัสดิ์” เด็กสาวเบนตาหนีแทน รู้สึกร้อนแก้มเล็กน้อย ได้แต่หวังว่ามันจะไม่ขึ้นสีเหมือนในอนิเมะที่เคยดู ก่อนจะแกล้งทำเป็นสนใจสปาเก็ตตี้ซึ่งเอเดนตักใส่จานให้เธอแทน “ว้าว! น่ากินจัง เอเดนสุดยอดที่สุด”

 

“มะ ไม่ขนาดนั้นหรอกฮะ” เอเดนก้มหน้าลง เกาแก้มตอบกลับอย่างเขิน ๆ ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นมีดสั้น และสายรัดต้นขาสีดำแนบกับขาทั้งสองข้างของเซเรีย “พี่สาวจะออกไปข้างนอก...อีกแล้ว?”

 

...ทำไมคำถามมันเหมือนกับแม่บ้านขึ้นทุกทีละ เอเดน

 

ก่อนที่เด็กสาวจะหาข้อแก้ตัว เด็กหนุ่มซึ่งอายุน้อยกว่าเธอสองถึงสามปีก็ยกมือขึ้นกอดอก ทำหน้าตาน่ากลัว แต่ยังไงก็ดูน่ารักสุด ๆ ในสายตาเธออยู่ดี ยกเว้นจากคำพูดเชือดเฉือนเท่านั้นแหละ

 

“แผลที่ไหล่หายแล้วรึยัง? ข้อมือหายเจ็บแล้วใช่ไหมครับ? อยากให้ผมใส่ยาฆ่าเชื้อให้ก่อนไปไหม?”

 

คำว่ายาฆ่าเชื้อทำให้เซเรียกลัวที่สุด จำฝังใจตั้งแต่วันแรกที่เอเดนเดินเข้าบ้านมาหาฟรานซิส และราดน้ำยาสีฟ้าใส่ใส่แผลทั่วตัวของเขาจนพระเอกร้องโอดโอยอย่างอดไม่ได้ ขนาดพระเอกยังร้อง และเธอจะเหลือเหรอ...

 

ถ้าถามว่าทำไมเอเดนถึงไม่ยอมใช้พลังรักษาแผลพวกนี้ให้เลย เอเดนก็ตอบว่า อยากให้พวกเธอรักษาแบบวิธีปกติบ้างจะได้รู้ว่า มันยากขนาดไหน ไม่ใช่หาเรื่องเจ็บตัวกันได้ทุกวี่วันแบบนี้

 

“ว่าไง บอกฉันสิ” ทันทีที่เด็กหนุ่มรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา สรรพนามจะเปลี่ยนไปโดยทันที พร้อมกับมือที่ดึงจานสปาร์เก็ตตี้ออกห่างจากเธอ สายตาสีเหลืองรี่ลงอย่างจับผิด มือยกขึ้นทำท่าจะจับไหล่ข้างที่เป็นแผลซอมบี้กัดของเธอ ทำให้เซเรียรีบเบียงตัวหนีอย่างหวาดกลัว ทุกการกระทำของพวกเขาอยู่ภายใต้สายตาของเซ็นที่จ้องมองอย่างเงียบงัน

 

“ปะ เปล่า... พอดีมันชิน... ก็เลยใส่ลงมาเฉย ๆ”

 

“ก็แล้วไป...” เอเดนถอนหายใจ เขาไม่อยากต้องมากังวลและเฝ้ารออีกแล้ว ที่ไม่ยอมใช้พลังรักษาให้เพราะกลัวเซเรีย กับฟรานซิสจะหายเร็วเกินไป เพราะทุกครั้งที่พวกเขาหายตัว พวกเขาก็จะออกไปข้างนอก และกลับมาด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลทั้งตัว บางทีแทบล้มลงหน้าบ้านด้วยซ้ำไป โดยเฉพาะฟรานซิส... เขาอยากให้พี่ชายคนนั้นพักผ่อนเยอะ ๆ ..

 

“มากินอาหารเช้ากันเถอะครับ” เอเดนว่าอย่างสุภาพ เพื่อชวนเซเรียที่ยืนอยู่นานให้นั่งลงข้างกับเซ็นบนโซฟาเดียวกัน ชายหนุ่มผมทองวางหนังสือลงก่อนจะหยิบช้อนส้อมขึ้นมากินอย่างเงียบเชียบ และเป็นผู้รับฟังบทสนทนาที่ดี

 

“แล้วแอนนาล่ะ?” เซเรียถามขึ้นอีกครั้ง

 

“พี่แอนนาออกไปวิ่งนอกบ้าน เดี๋ยวก็คงกลับมาครับ” เอเดนตอบก่อนจะได้รับสายตาไม่พอใจจนเขาเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย

 

“ทำไมทีกับแอนนาถึงให้ออกไปนอกบ้านง่าย ๆ ล่ะ!” เซเรียทักท้วงพลางม้วนเส้นสีเหลืองเป็นก้อนกลม ๆ ก่อนจะอ้าปากงับเข้าไป

 

“เพราะพี่แอนนาไม่หาเรื่องใส่ตัวเหมือนพี่เซย์ไงครับ” เอเดนตอบกลับ ในขณะที่เซเรียโวยวายในใจ และมองค้อนใส่เขาอย่างอดไม่ได้

 

...โชตะน้อยของเธอตามใจคุณนางเอกของเรื่องมากกว่าเธอแล้วจริง ๆ ทั้งที่เมื่อก่อนดูจะเกรงใจ และไม่กล้าเถียงเธอแท้ ๆ ...

 

น่าเศร้าใจมาก..

 

 

 

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จเรียบร้อย เอเดนก็ขอตัวขึ้นไปเสิร์ฟอาหารและยาให้กับฟรานซิสในอีกห้องหนึ่ง เหลือเพียงแค่เธอและเซ็นซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาเดียวกัน

 

ชายหนุ่มผมทองหันมามองหน้าเธอ ก่อนจะพูดขึ้นทำลายความเงียบด้วยแววตาที่อ่านออกยาก “พวกคุณดูสนิทกันดีจังเลยนะครับ”

 

เซเรียไม่กล้าหลบตากับเซ็น เธอแทบจะลืมหาทางหนีไปเลยในวันนี้ แต่ก็... รู้ตัวดีว่าคงจะหลบอีกฝ่ายได้ไม่นาน

 

...ทำยังไงดีล่ะ วันนี้หาข้ออ้างหนีออกจากบ้านเหมือนเมื่อวานก็ไม่ได้แล้วด้วย เธอรู้สึกยังไม่พร้อมจะรับมือกับนิสัยที่สองของเซ็นเลย...

 

เพราะมัวแต่เหม่อลอย และคิดหาทางหนีอยู่ เซเรียจึงไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่า เซ็นก้มหน้าลงมองเธอในระยะใกล้ยิ่งขึ้น “เซย์... เซย์ครับ?”

 

“เหวออ!” ไม่รู้เป็นเพราะความตกใจของเธอ หรือจงใจของเขากันแน่ ทันทีที่เธอรู้สึกตัว และเอนตัวหนีไปอีกด้าน ทำให้หลังเกือบชนกับผนังโซฟา เซ็นก็โอบเอวของเธอไว้ไม่ให้ล้มลงไป ได้ยินเสียงหัวเราะทุ่มต่ำใกล้ใบหู

 

“คุณนี่... เหมือนกระต่ายน้อยเลยนะ”

 

//////

 

มันเริ่มแล้ว... นิสัยแอบแฝงของพระรองที่ถูกความอ่อนโยนกลบไว้จนแทบมิด ถ้าไม่รู้มาก่อน ใครก็คงคิดว่า เขาเป็นห่วงเธอถึงได้จับตัวเธอไว้ ที่จริงแล้วมันไม่ใช่!

 

เซ็น อานัวซ์ เป็นคนโหยหาความสัมพันธ์ ใจดีกับทุกคน รักสนุก และชอบแกล้งคนด้วยท่าทางสุภาพเป็นที่หนึ่ง แถมการแกล้งคนของเขาไม่ต่างอะไรจากการหว่านเสน่ห์เลย

 

“เซย์ครับ... ผมรอโอกาสจะคุยกับคุณมานานแล้วนะ”

 

หยุดพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มใกล้ใบหูของเธอที! เธอแพ้ผู้ชายอ่อนโยนก็จริง แต่เธอไม่ไหวกับพวกขี้แกล้ง!!

 

เซเรียยกมือขึ้นดันแผ่นอกของอีกฝ่ายให้ถอยห่างออกจากตัวเธอในระยะปลอดภัย ก่อนจะมองด้วยแววตาสั่นไหว แก้มสีแดงระเรื่อส่องกระทบแสงอาทิตย์ยามเช้ายิ่งทำให้เซ็นพอใจ มันก็คุ้มค่ากับการเฝ้ารอของเขา เขาอยากจะสนิทกับเด็กสาวที่ช่วยชีวิตเขาให้มากกว่านี้ มากเกินกว่าที่ใครจะมาแทนที่ได้

 

เซเรียไม่รู้ตัวเลยว่า นอกจากนิสัยที่สอง ขี้แกล้งแล้ว นิสัยที่สามขี้หวงซึ่งโผล่มาด้วย เพราะเธอทำให้เขารู้สึกอยากอยู่ด้วยมากกว่าใคร

 

ในเมื่อตอนนี้เซเรียมีเพื่อนใหม่ที่สนิทด้วยถึงสามคนแล้ว คนที่พูดคุยเถียงกันได้อย่างเอเดน และฟรานซิส คนที่เป็นเพื่อนผู้หญิงด้วยกันอย่างแอนนา ถึงมันจะให้ความรู้สึกครึกครื้นมากขึ้น แต่เซ็นก็ยังหวาดกลัว

 

...เขาไม่อยากถูกทิ้งไว้คนเดียวอีกแล้ว

 

 

 

คงเป็นเพราะสายตาที่มองมาดูเศร้าสร้อยไป เซเรียจึงลดการป้องกันตัวลง ก่อนจะเปิดปากถามด้วยตัวเอง เพราะไม่ว่ายังไง พระรองก็คงไม่ได้แกล้งเธอรุนแรงหรอก และมันยังไม่เลวร้ายถ้าเทียบกับนิสัยที่สามซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้พระรองตายในนิยายที่เธอเขียน

 

ความหึงหวง และอยากให้แอนนาเป็นของเขาแค่เพียงคนเดียว..

 

สำหรับคนที่ถูกทิ้ง และทรยศครั้งแล้วครั้งเล่า เมื่อเจอใครสักคนที่ใจดีและเข้าช่วยเหลือเขาไว้โดยไม่สนสิ่งตอบแทน จากความเป็นห่วงก็จะพัฒนาเป็นความรัก อยากจะเห็นสีหน้าต่าง ๆ ของอีกฝ่าย และอยากให้อีกฝ่ายเป็นของเราคนเดียว แต่เซ็นจะรุนแรงกว่ามากจนอาจถึงขั้นเป็นยันเดเระได้เลย...

 

นั่นแหละเป็นสิ่งที่เธอกลัวที่สุด

 

 

 

“มีอะไรจะคุยกับฉัน...เหรอคะ?” เมื่อสบสายตาราวกับกำลังเศร้าอยู่คู่นั้น เซเรียก็เปิดปากถามอีกครั้ง ทำลายความคิดด้านลบของอีกฝ่าย อาจจะเป็นเพราะเมื่อกี้เธอผลักเขาออกแรงไปรึเปล่า

 

“เซย์ ผมอยากให้คุณช่วยฝึกพลังของผมให้หน่อยได้ไหม” ทางด้านเซ็นที่เห็นว่า การแกล้งอีกฝ่ายแบบที่สาว ๆ ชอบกันในช่วงก่อนโลกล่มสลายใช้ไม่ได้ผล เขาจึงกลับมาทำตัวสุภาพ และน่าเห็นใจเช่นเดิมเพื่อดึงความสนใจของเธอไว้

 

เซเรียนิ่งคิดไปก่อนจะพยักหน้าให้เขาเบา ๆ แต่ก็ทำให้ชายหนุ่มผมทองยิ้มกว้างยิ่งกว่าครั้งไหน “เซย์สัญญาแล้วนะ”

 

เซ็นยังคงจำได้ถึงครั้งล่าสุดที่เขากลายเป็นหมาป่า... เธอก็กอดเขาไว้ และลูบขนเขาไปมา ถึงจะอยู่ในสภาวะกึ่งรู้สึกตัวและไม่รู้สึกตัว แต่เซ็นก็มั่นใจว่า เซเรียทำแบบนั้นแน่นอน เมื่อเขาลองไปถามแอนนาดู หลังจากที่ฟื้นขึ้นมาในอีกห้องหนึ่ง

 

ถ้าเขาทำให้เธอสนใจเขาได้อีก ถ้าเขาทำให้เธอชอบเขามากกว่านี้อีก มันคงจะ... ดีไม่น้อย

 

-------------------------------------------------------

ระบบรายงาน : 7,641 อักษรของเด็กดี = 2,018 คำของ Word

 

Talk: เหมือนเรื่องเซเรีย เราจะติดฉากบู้เยอะเกินไป พอตอนนี้ไม่มีฉากบู้เลย ทำให้มันรู้สึกแปลก ๆ จนต้องถามคนตรวจแล้ว คนตรวจอีกว่า มันดีจริง ๆ ใช่ไหม? แต่คนตรวจก็บอกว่า นี่มันฉากรักที่หาได้ยากนะ! ให้เวลาพัก ให้เวลาตัวเอกเขารักกันบ้างเถอะ!

แล้วคนอ่านล่ะ คิดยังไงกันบ้าง?

รู้สึกแปลก ๆ เหมือนไรท์ไหม หรือว่าชอบ ไม่ชอบตรงไหนก็บอกได้นะ

เจอกันใหม่ตอนหน้าไม่เกินวันอาทิตย์นี้เช่นเคยค่า ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนะคะ!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.014K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,929 ความคิดเห็น

  1. #1912 Luna_l (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2564 / 04:33
    ร้ายนักนะพ่อหนุ่ม สายยันกำลังมา
    #1,912
    0
  2. #1838 ⓒЯAẕY DO_G (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 มีนาคม 2564 / 01:40
    ร้ายนักนะ
    #1,838
    0
  3. #1828 N.K. Naegi Komaru (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 12:02
    อ่านมานานเพิ่งเข้าบทพักดีคะ ชอบเฉลี่ย เครียดกับหวานกำลังดี
    ปล.ชอบสายยันค่ะ -/////-
    #1,828
    0
  4. #1826 uๅuะ~* (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 01:54
    ดีค่ะ พักบ้างมีโมเมนต์หวานๆบ้าง
    #1,826
    0
  5. #1727 aomaon99 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 01:17
    น้องติด 55555 หลงไม่ไหวแล้ว
    #1,727
    0
  6. #1358 MonnPK (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 04:01
    เอ๊ะ...บุคลิกที่สองคือบันเดเระสินะคะ....
    #1,358
    0
  7. #1348 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 19:56
    แหม- อยากจะแหมยันดาวอังคารไม่สิ ทะลุออกนอกกาแล็กซี่ไปถึงแอนโดรเมด้าเลย!
    #1,348
    0
  8. #1030 trp1021 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 03:06
    ....ยันเดเระ...................
    #1,030
    0
  9. #938 BT0416 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 21:18
    ไรท์คะ ไม่รู้ว่าเห็นรึยัง แต่คำว่า ล่าสุด ไรท์ลืมคำว่าสุดไป รึเปล่าคะ?
    #938
    4
    • #938-1 BT0416(จากตอนที่ 31)
      25 พฤษภาคม 2563 / 21:25
      ตรงท้ายเลยอ่ะค่ะ
      #938-1
    • #938-2 Yu - kami(จากตอนที่ 31)
      25 พฤษภาคม 2563 / 22:02
      ขอบคุณที่บอกนะคะ ไรท์น่าจะพิมพ์ข้ามไป ใส่เพิ่มเรียบร้อยแล้วค่ะ
      #938-2
  10. #935 ฉันคือนางเงือก (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:32
    เอาจริงๆก็อยากได้แบบยันเดเระให้มันกร้าวใจไปเลย ไปให้สุดค่ะ
    #935
    0
  11. #747 parkraerim (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 04:53
    เข้าทุกแท็กให้เธอแล้ว 55555 แต่น้อง... นิสัยที่สามที่น้องกังวลอ่ะ มันช้าไปแน้ววววว โอ้ยตาย ไม่รอดแล้วน้องเซ แต่เราก็ต้องเอาใจช่วยพระรองด้วยนะฮะ การฝึกนรกมันมีอยู่จริง!!(เสียงเอเดน) ไม่รู้จะห่วงใครก่อนดีเลยค่ะ ขำแห้ง
    #747
    0
  12. #738 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 18:32
    ไม่ไหวแล้วหมาฮอตมาก
    #738
    0
  13. #722 Cozdie♡ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 02:08
    เราโอเคนะคะ ถือว่าพักหายใจหายคอ เพราะดูเหมือนกลุ่มนี้จะชอบหาเรื่องเจ็บตัวกันทั้งนัเนเลย555555555555555555
    #722
    0
  14. #714 ทองม้วน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:22

    ต้องเพิ่มหมวดแอ็คชั้น แฟนตาซี สยองขวัญ ระทึกขวัญ เข้าไปด้วยค่ะไรท์ ๕๕


    ให้พวกเขาได้พักหวานๆกันหน่อยก็ได้ค่ะไรท์ น้องเอเดนยังสงสารเลย เล่นบู๊กันมาตลอด๕๕

    ไรท์ถามรู้สึกแปลกๆไหม นิดนึงแต่โดยเนื้อเรื่องอารมณ์มันต่อเนื่องมันได้อ่ะ คนอ่านก็ได้พักด้วย ลุ้นจนตัวโก่งมาทุกอาทิตย์ ๕๕ ชอบทุกพาร์ทเลยค่ะไรท์ รอนะคะ

    #714
    0
  15. #707 ติ่งผมยาวคุง (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 01:24
    คนอ่านก็เหมือนได้พักไปด้วยยย ชื่นมื้นนน
    #707
    0
  16. #701 AOiSay (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:31
    พระรองเราเเอบร้าย!โอ้ยย ใจระลายเเล้วค่าา
    #701
    0
  17. #698 เต่าน้ำ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 15:39
    คือจะกลายร่างเป็นหมาป่าเพื่อเต๊าะสาวว่างั้น มันร้ายยยย
    #698
    0
  18. #694 TKKKKKKKKKKKK (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 14:12
    ไรท์อะ จะสุดทุกฟิลเลยรึไง! จากบู๊ก็มัน ฉากเลิฟซีนก็ทำตัวลอยอีก อุแง ตายอย่างสงบค่ะ ไม่เคยเจออะไรที่มันสุดแบบนี้มาก่อนเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #694
    0
  19. #692 Pianisuto (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 12:42

    ฟินตัวแตกแล้วค่ะ
    #692
    0
  20. #691 もも (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 12:15
    ฉากบู้ที่ว่าสุดๆแล้วฉากหวานๆยังทำนักอ่านอย่างเราเขินตัวลอยได้ ดีสุดๆดีมากๆเลยค่ะ//ยกมือขึ้นกุมอก
    #691
    0
  21. #688 sara_sirawancher (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 11:27
    เรือปลิวเเล้วค่ะ กัปตันๆๆๆๆๆ
    #688
    0
  22. #687 chrysalis_devil (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 11:14
    take it easy. relax

    บู้มานานให้น้องเค้าโดนหยอดบ้าง
    #687
    0
  23. #639 nightmask (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 02:02
    เรือฉันไม่ต้องพายเองแล้วค่ะ กัปตันเขาติดเครื่องยนต์แล้วว
    #639
    0
  24. #638 WanatWaen (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 01:19
    น้องหมาปุกปุยแงงงงงเรือแล่นเองอะไม่ต้องพายเลย
    #638
    0
  25. #623 ไมยะ จัง (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 10:13
    อนาคตคือหมายันเดระแน่ๆ!
    #623
    0