ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 ความซวยของนักเขียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,541 ครั้ง
    27 ธ.ค. 62

บทที่ 2 ความซวยของนักเขียน

 

สภาพร่างกายเต็มไปด้วยฝุ่น และกิ่งไม้ใบหญ้าติดตามเนื้อตัวมีทั้งรอยขีดข่วน และแผลถลอกจากการที่เนื้อครูดกับพื้นดิน นักเขียนไซเรน หรือ เซเรียได้สติก่อนใคร เธอชะโงกขึ้นมาดูสถานการณ์โดยรอบบนตัวของพระรองที่รีบกอดเธอไว้ก่อนจะตกลงไป แต่ความรู้สึกเจ็บแปลบที่ข้อเท้าขวาก็ทำให้รู้ว่า ตัวเองขาแพลงเข้าแล้ว

 

สายตามองลอดผ่านมือพระรองที่กอดร่างเธอไว้ และตอนนี้ยังทำหน้าที่เป็นเบาะมนุษย์ให้ด้วยความหวาดหวั่น ฝูงหมากลายพันธุ์กำลังวิ่งตรงมาทางนี้

 

ต้องรีบหนี!

 

เซเรียลุกขึ้นนั่งบนตัวอีกฝ่าย และตบหน้าผู้ช่วยปกป้องเธอไว้อย่างไม่สนใจไยดี

 

เพรี๊ยะ!

 

“นี่ คุณ!” เธอพยายามเรียกอีกฝ่าย แต่กลับไร้ซึ่งการตอบสนอง ตัวของเธอนั่งอยู่บนต้นขาอีกฝ่าย ในขณะที่มืออีกข้างจับไปที่หน้าท้องเพื่อพยุงตัว แต่ความเปียกชื้นก็ทำให้เธอเลื่อนสายตาลง เลือดสีแดง และเศษหินแหลมคมที่ปักอยู่ตรงท้องด้านซ้ายของเขา

 

พระรองผู้แข็งแกร่งได้รับบาดเจ็บจากการกอดเธอไว้ ก่อนที่จะตกลงไป ทำให้ร่างกายของเขาทรุดหนัก และดูแนวโน้มจะรอดยากยิ่งกว่าตอนที่เขียนในนิยายซะอีก!

 

“บ้าเอ๊ย!”

 

กลิ่นเลือดยิ่งทำให้เหล่าสัตว์กลายพันธุ์ที่จมูกดีอย่างพวกหมาคลุ้มคลั่ง

 

เธอรีบฉีกชายเสื้อของตัวเองและซับเลือดที่ไหลออกมาไม่ให้มันแพร่กลิ่นไปไกล กัดใต้ริมฝีปากล่างของตัวเองด้วยความเครียดและกังวลใจ

 

ตอนนี้อย่าว่าแต่ตัวเองจะรอดเลย พระรองก็ดูจะไม่น่ารอดด้วยซ้ำ

 

“เซเรีย” เสียงแผ่วเบาว่า เรียกสติคนที่นั่งอยู่ด้านบนให้หันมาสนใจ แต่คำพูดต่อมาของชายหนุ่มกลับทำให้เธอรู้สึกผิดยิ่งขึ้น“ดีจังเลยครับที่ปลอดภัย”

 

บ้าเอ๊ย! ในสถานการณ์แบบนี้ยังจะทำตัวเป็นพ่อพระอีก

 

“ลุกไหวไหม?” เธอถามอย่างเคร่งเครียด เมื่อได้ยินเสียงเห่า และฝีเท้าที่เข้ามาใกล้เรื่อย ๆ เซเรียรีบขยับตัวออกจากอีกฝ่าย แม้จะเจ็บข้อเท้าขวาก็ตาม เธอพยายามพยุงตัวคนเจ็บกว่าให้ลุกขึ้นมานั่ง

 

“จะทำยังไงกันดี...” เสียงใสว่าอย่างหวั่นวิตก วิ่งหนีตอนนี้ก็คงไม่ไหว จะให้เธอทิ้งพระรองไปก็คงทำไม่ได้ เสียงโมโนโทนในหัวยิ่งดังขึ้นทำให้อยากจะบีบคอเจ้าระบบที่มองไม่เห็นทิ้ง

 

[ภารกิจช่วยเหลือพระรอง ทำให้พระรองถูกหมากัด และรอดชีวิตออกไปได้]

 

[คุณมีเวลาเพียงแค่ห้าสิบสามวิในการเตรียมพร้อมเท่านั้น]

 

[53 52 51 50...]

 

เสียงโมโนโทนที่ดังในตัวยิ่งกว่าเสียงนับถอยหลังแห่งความตายไม่มีผิด! เธอต้องตั้งสติ ต้องสติไว้ ตอนนี้เธอข้อเท้าแพลงที่ขาขวา ส่วนพระรองก็บาดเจ็บที่หน้าท้องทำให้เคลื่อนไหวตัวได้ยาก ต้องใช้อาวุธระยะไกล

 

ปืน.. ใช่แล้ว ปืนไงล่ะ!

 

เซ็นมองเด็กสาวตัวเล็กที่คว้าปืนของเขามาจับด้วยความเครียด ดูเหมือนเธอจะเริ่มสติแตกไปซะแล้ว

 

“ช่วยบอกฉันหน่อยว่าต้องทำยังไง!” เสียงใสว่าอย่างร้อนรนยิ่งทำให้เขาลำบากใจ การใช้ปืนมันก็ดีอยู่หรอก แต่มันใช้ได้เพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น

 

“หนีไป...” เขาว่าพลางจับมือเล็กด้วยความห่วงใย อาการเจ็บแปลบที่ท้องทำให้ขยับตัวยาก และดูเหมือนจะเขาจะเสียเลือดมากกว่าที่คิดไว้“ทิ้งผมไว้...”

 

...ยังไง ..ก็ยังดีกว่าตายด้วยกันทั้งคู่...

 

เซเวียมองพระรองที่เป็นพ่อพระขึ้นทุกทีอย่างขัดใจ ถ้าเธอทิ้งได้ เธอคงทำไปนานแล้ว แต่ตอนนี้ข้อเท้าก็เจ็บ ภารกิจก็มีต้องทำ การอยู่กับพระรองมีโอกาสรอดตายสูงกว่าเดินหนีขากะเผลกคนเดียว

 

“พูดบ้าอะไรของนาย นายช่วยเล็งปืนให้ฉัน และฉันจะเป็นคนยิงมันเอง แรงถีบจากปืนจะได้ไม่กระทบแผลนายมากนัก” เซเรียว่าพลางขยับตัวไปจับปืนไว้แน่น มือของเธอสั่นไปหมดจนไม่สามารถเล็งยิงหมากลายพันธุ์ที่กำลังวิ่งมาได้ ยิ่งบวกกับเสียงที่ดังอยู่ในหัวเธอไม่หยุดยิ่งทำให้สมาธิย่ำแย่ลง

 

[4... 3...]

 

ทันใดนั้น เซ็นก็เข้ามาประกบตัวจากด้านหลังเธออย่างรวดเร็ว มือเขาจับมือเล็กของเธอไว้อย่างมั่นคง ก่อนจะบังคับให้ลั่นไกปืน

 

ปัง!

 

กระสุนนัดแรกโดยเข้าที่หัวของหมาตัวหน้าสุดอย่างจัง ร่างเน่าล้มลงทันทีก่อนจะมาถึงทั้งคู่ในอีกสิบเมตร

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

เพียงชั่วพริบตา พระรองก็กำจัดหมากลายพันธุ์ได้ถึงสามตัว ก่อนที่เขาจะปล่อยมือออกจากเธอ หมากลายพันธุ์ก็เข้ามาใกล้พวกเขาจนเห็นคมเขี้ยว น้ำลายที่ย้อยลงมา และกลิ่นสาปหมา นักเขียนที่อยู่แต่ในห้องอย่างเธอรับกับความน่ากลัวของมันไม่ได้ แต่เพียงไม่นาน จิตใจเธอก็รู้สึกสงบลงบ้าง

 

[สกิลกำแพงจิตใจถูกเปิดใช้งาน]

 

“มัวแต่ทำอะไรอยู่! ไม่รีบยิงต่อล่ะ!?”

 

มันไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจสกิลของระบบ เธอรีบรบเร้าคนข้างตัวให้ยิงอีกครั้งทันที แต่คำพูดตอบกลับของเขากลับทำให้เธอแทบจะบ้าตาย

 

“กระสุนหมด”

 

มันใช่เวลามาหมดตอนนี้ไหม!?

 

เด็กสาวกรีดร้องในใจ มือหยิบกิ่งไม้ใหญ่ใกล้ตัวขึ้นมาตีปากหมากลายพันธุ์ที่กระโจมเข้าใกล้ เธอใช้แรงอันน้อยนิดดันหัวของมันไว้ ก่อนที่พระรองจะคว้ามีดสั้นมาปักใส่มัน

 

ฉึก!

 

หมากลายพันธุ์ตัวที่เหลือเห็นท่าไม่ดี พวกมันรีบกระโจนใส่พวกเขาทันทีตามหลังจ่าฝูงของมัน

 

“โอ๊ย!” เซเรียถูกกัดเข้าที่ข้อเท้าขวาอย่างจัง ในขณะที่พระรองใช้แรงมือดันหัวหมาป่าตัวหนึ่งไว้ไม่ให้เข้าใกล้พวกเขา ก่อนจะใช้มีดสั้นอันเดิมปักใส่ แต่ก็ไม่ไหว เขาถูกหมาอีกตัวที่อยู่ด้านหลังกัดเข้าที่ไหล่อย่างจัง

 

กร๊อก! ควับ! พระรองรีบขยับตัวใช้แรงสะบัดหมากลายพันธุ์ให้หลุดออกจากตัวเขา สายตาสีฟ้าเทามองมาทางเธอที่อยู่ด้านข้าง ก่อนจะหยิบยาฉีดอะดรีนาลีนใส่หน้าขาอย่างรวดเร็ว เขารวบแรงพยุงตัวเองขึ้นมา และจับเด็กสาวข้างตัวพาดบ่า

 

!!?

 

เธอเบิกตากว้าง รู้สึกตกใจ แต่ที่น่ากังวลยิ่งกว่านั้น กลับเป็นขาของชายหนุ่มที่ถูกหมากลายพันธุ์อีกตัวกัดไว้ ก่อนที่พระรองจะสะบัดมันออก และถีบมันกระเด็น เขารีบพาเธอวิ่งหนีทันที

 

ตอนนี้มีเพียงแค่หมาสามตัวที่รอดชีวิต และวิ่งตามพวกเขามาเท่านั้น ฝีเท้าของพระรอง แม้จะบาดเจ็บอยู่ แต่ก็ยังว่องไวยิ่งกว่าขาสั้น ๆ อย่างเธอมาก เมื่อห่างจากหมาป่าได้ระยะหนึ่ง ชายหนุ่มก็ปล่อยเด็กสาวลงใกล้ต้นไม้ และสั่งให้เธอรีบปีนขึ้นไป เพราะเพียงเวลาไม่นานพวกมันจะตามมาทัน

 

เซเรียรีบถีบตัวเอง และใช้มือปีนขึ้นบนต้นไม้อย่างทุลักทุเล แต่สุดท้ายก็ขึ้นมาได้ ในขณะที่พระรองดูลาดเลาให้เธออยู่เริ่มถูกหมากลายพันธุ์ล้อมเอาไว้อีกครั้ง

 

สามตัว

 

พวกมันเหลือแค่สามตัวเท่านั้น!

 

เซเรียคว้าผลส้มใกล้ตัวโยนใส่หัวหมาตัวหนึ่งจนมันมึนงง มองดูสภาพพระรองที่เลือดไหลซิบอย่างน่าหวาดหวั่น ทั้งที่ผลึกพลังงานก็ยังไม่ได้กินเข้าไปแท้ ๆ จะมีอะไรพอช่วยเขาได้บ้าง

 

โชคดีที่หมาแม้จะกลายพันธุ์แล้ว แต่สัญชาตญาณมันก็ยังเป็นหมาอยู่ดี มันจะล้อมเหยื่อที่ไม่มีทางสู้ และเล่นกับเหยื่อจนพวกมันพอใจ

 

ระบบ! ไม่มีทางไหนช่วยพระรองได้เลยเหรอ?

 

[ตอบโฮสต์ ระบบมีร้านค้าออนไลน์เท่านั้น โฮสต์ต้องใช้แต้มที่ได้รับจากภารกิจเพื่อการซื้อขาย]

 

นั่นแหละ จะอะไรก็ได้ รีบ ๆ เอามาซะ!

 

เซเรียมองคนใจดีที่ถูกหมาทั้งสามรุม แต่ก็ยังเข้าสู้ และพยายามปีนต้นไม้ขึ้นมา แต่ก็ถูกหมาพวกนั้นลากกลับลงมา ก่อนจะหนีได้ทุกครั้ง

 

พระรองเริ่มจะหมดแรง และเสียเลือดเยอะเกินไปแล้ว!

 

[ตอนนี้โฮสต์มีแต้มคะแนนสะสมอยู่ที่ 150 แต้ม สามารถซื้อไม้กวาด ถังขยะ หรือไม้ถูพื้นได้ โชคดีที่การซื้อครั้งแรกจะได้ส่วนลดสามสิบเปอร์เซ็นต์ ไม่อย่างงั้น โฮสต์คงต้องซื้อได้แค่หินก้อนละ20 แต้มแล้ว]

 

บอกเธอมาสิ ว่านี่มันระบบงกขนาดไหนกัน

 

“ขอไม้กวาด!” เธอรีบเลือกที่มันดูมีประโยชน์ที่สุดทันที ก่อนจะโยนมันลงไปให้กับพระรองซึ่งอยู่ด้านล่าง ไม่รู้เป็นเพราะความบังเอิญรึเปล่าที่ไม้กวาดหลบตุบใส่หมาตัวหนึ่งทำให้มันเกิดสภาวะมึนงง พระรองจึงอาศัยจังหวะนั้นปักมีดสั้นใส่มัน และคว้าไม้กวาดเธอไว้เหวี่ยงใส่หมากลายพันธุ์อีกสองตัวไม่ให้เข้าใกล้

 

จังหวะนี้แหละ!

 

“ขึ้นมา!” เซเรียพูดพลางรีบปาผลส้มใส่หมาทั้งสองตัวที่เหลือไม่ยั้ง ในขณะที่พระรองอาศัยจังหวะชุลมุนปีนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขาก็ไถลล้มลงไปกับพื้นดิน หมาตัวหนึ่งกัดขาเขาไว้ และลากเขาลงมา มือของเธอไม่อาจคว้าเขาไว้ได้ทัน

 

[ประกาศฉุกเฉิน เลือดของพระรองลดลง อาการติดเชื้อเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว หากไม่ได้ผลึกพลังภายในสองชั่วโมงนี้ เขามีโอกาสที่จะเสียชีวิต และกลายเป็นซอมบี้ได้]

 

[ภารกิจฉุกเฉิน กำจัดหมากลายพันธุ์สองตัวด้านล่าง และนำผลึกพลังงานมาให้พระรองเร็วที่สุดเพื่อให้พระรองรอดชีวิตต่อไป ค่าแต้มที่ได้รับ1,000 แต้ม]

 

นี่มันใช่เวลาจะมาพูดเรื่องแต้มกันไหมล่ะ เด็กสาวกัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดไหล ในสถานการณ์แบบนี้... เธอต้องทำยังไงดี!?

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.541K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,929 ความคิดเห็น

  1. #1885 Luna_l (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2564 / 02:30
    ลุ้นระทึก
    #1,885
    0
  2. #1577 littlefoolmoon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 19:50
    เป็นนิยายซอมบี้ชายหญิงเรื่องเดียวที่อ่านแล้วระทึกตามเลย ลุ้นมากอ่ะ//ส่วนหนึ่งน่าจะเพราะพี่พระรอง นิสัยไทป์เลย
    #1,577
    0
  3. #1506 Tinkerbelly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 11:03
    ลุ้นๆๆๆ สู้เขาๆๆๆ
    #1,506
    0
  4. #1365 YuuzuKonkon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 00:28
    เขียนได้ดีเลย ลุ้นตัวโก่ง
    #1,365
    0
  5. #1234 marionette202 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 02:36
    ระทึกจัดๆ จนน้ำตาจิไหลแล้ว พระรอง นักเขียน อย่าตายน้าT__T
    #1,234
    0
  6. #1002 trp1021 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 00:23
    กระโดดเหยียบหัวหมาตัวแรกแล้วแย่งมีดจากมือพระรองแล้วกวาดมือร้อยแปดสิบองศากับหมาตัวที่สองและสามเลยลูก!
    #1,002
    0
  7. #975 bigbowka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 00:47
    เขียนดีมาก น้ำตาจิไหล ไม่เจอนิยายดีๆมานาน
    #975
    0
  8. #920 ohjesus (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 11:19
    โอ้ยเครียดแทนนางเอก อิระบบบ้า คนก็ธรรมดาจู่ๆให้มาสู้กับดงซ้อมบี้ ไม่มีให้ฟาร์มก่อนเลย
    #920
    0
  9. #717 Clione (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 21:18
    สนุกมากกก
    #717
    0
  10. #716 PaJth (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 20:29
    บรรยายดีมากๆพาเราไหลตามได้ง่ายๆเลยค่ะ
    #716
    0
  11. #671 bbbttry (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 19:12

    นางเอกร่างกายอายุเท่าไหร่ครับ สาวหรือโลลิ

    #671
    0
  12. #572 Phannie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 12:10
    ตื่นเต้นตามเลยค่ะ มีอารมณ์ร่วมด้วยจริงๆ คิดภาพออกเป็นฉากๆ เเอบเขินคุณพระรองด้วย ^^
    #572
    0
  13. #377 Xialyu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 13:23
    ลุ้นจังเลย
    #377
    0
  14. #278 sassy_girl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 17:51
    ฮุ้ย...สนุก
    #278
    0
  15. #185 Jxxxx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 09:47

    สนุกมากเลยยยย

    #185
    0
  16. #80 Winterrin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 04:32
    เรื่องนี้เจ๋งมาก! ปกติอ่านเรื่องระบบแต่ไม่เคยอ่านเรื่องแนวนางเอกไปโลกซอมบี้เนื้อเรื่องน่าสนใจแล้วก็สนุกมากเลยค่ะ!
    #80
    0
  17. #2 55420119 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 18:58
    สนุกมากแต่รู้สึกเกียจระบบมากเหมือนกันใครก็ได้มาช่วยเราหาวิทีกระทึบระบบที
    #2
    3
    • #2-1 Yu - kami(จากตอนที่ 3)
      27 ธันวาคม 2562 / 19:10
      ใจเย็นน มันยังมีประโยชน์อยู่นะ!!
      #2-1
    • #2-3 Tenyacha1130(จากตอนที่ 3)
      23 พฤษภาคม 2563 / 16:56
      ใช่ๆ เราอยากกระทืบระบบมาก
      #2-3
  18. #1 pxpxpx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 17:18
    สนุกมากก ตามม
    #1
    1
    • #1-1 Yu - kami(จากตอนที่ 3)
      27 ธันวาคม 2562 / 18:42

      ดีใจ ขอบคุณที่ติดตามน้า
      #1-1