ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 24 : บทที่ 23 เขาดำเนินแผนการของตัวเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,083
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 976 ครั้ง
    6 พ.ค. 63

บทที่ 23 เขาดำเนินแผนการของตัวเอง

 

กลิ่นเลือดสดแผ่กระจายไปทั่วตึกร้างชั้นสาม เหล่าซอมบี้ที่ซ่อนอยู่ตามมุม และห้องว่างต่าง ๆ เริ่มเคลื่อนไหว และเดินหาแหล่งของกลิ่นอย่างเชื่องช้า ถ้าเทียบกับมนุษย์ปกติก็ราวกับพวกเขารับรู้ถึงกลิ่นควันของอาหารที่เพิ่งทำเสร็จร้อน ๆ และกำลังเดินเข้าหามันด้วยความหิวโหย

 

ไม่มีซอมบี้ตัวไหนในระยะใกล้ปฏิเสธความหอมหวานของมันได้

 

ฟรานซิสเดินเข้าหาเอเดนด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ในขณะที่เซเรียรีบวิ่งตามหลังเขา ปลายเสื้อสีดำชุ่มเลือดทีละนิด ยากจะสังเกตเห็นจากความทึบของมัน แต่หากมองลงบนพื้นสีเทาหม่นก็จะเห็นหยดเลือดเล็ก ๆ ตกลงตามทางที่อีกฝ่ายเดิน

 

“นายคิดจะทำอะไร!” เซเรียจับไหล่คนตัวสูงให้หยุดเดิน ห่างจากเอเดนและแม่ซอมบี้ของเขาเพียงแค่เอื้อม ในตอนนี้เด็กหนุ่มผมน้ำตาลยังคงพยายามคุยกับแม่ของเขาโดยไม่สนใจอาการคลุ้มคลั่งที่มากขึ้น

 

“ทำไมแม่ไม่ฟังผมเลยล่ะ! เราจะได้ออกไปจากที่นี่กันแล้วนะ?” เอเดนพูดด้วยรอยยิ้มฝืนสุดชีวิต ก่อนจะพยายามจับมือแม่เขาไว้ แต่แม่เขาก็ข่วนแขนเขาจนเลือดไหล เด็กหนุ่มหลับตาลงใช้พลังรักษาแผลทันที เนื้อของเขาให้สมานกันทันทีราวกับเป็นเรื่องปกติ “เมื่อไหร่... แม่จะยอมให้ผมจับมือแม่ได้อีกครั้ง..?”

 

สายตาเหลือบมองเซเรียกับฟรานซิสที่เถียงกันอยู่ไม่ไกล “ไม่ต้องกังวลหรอก ผมไม่ปล่อยให้พวกเขาฆ่าแม่นะครับ พวกเขาต้องการผม..”

 

แต่แล้วจู่ ๆ แม่เขาก็ทำจมูกฟุดฟิดเหมือนได้กลิ่นอะไรบางอย่าง พยายามจะดิ้นให้หลุดจากโซ่ที่ล่ามไว้อย่างรุนแรง ทั้งยังขู่คำรามเสียงดังจนเอเดนเริ่มรู้สึกไม่ดี

 

“แฮ่! แฮ่!!”

 

ทุกครั้งที่มีคนบาดเจ็บ หรือได้กลิ่นเลือดจากคนเป็น แม่ของเขาพยายามดิ้นออกไปตามทิศทางที่ได้กลิ่นทันที โดยไม่สนใจอะไรเลย

 

เอเดนขยับตัวลุกขึ้น มองไปทางเดียวกับแม่ของเขา เห็นฟรานซิสซึ่งเดินเข้ามาใกล้ ตามหลังด้วยเซเรียที่มีสีหน้าไม่พอใจชัดเจน

 

...หรือว่า หนึ่งในพวกเขาจะบาดเจ็บกัน?

 

ไม่ทันจะได้เอ่ยพูดอะไรถัดไป ห่างจากด้านหลังของเซเรีย ซอมบี้บางตัวเริ่มวิ่งพุ่งตรงมาทางนี้จนเขาต้องขยับหนีไปหลบหลังแม่ของตัวเองเพื่อความปลอดภัย

 

“ฉันไม่รู้ว่านายคิดอะไรอยู่ แต่ช่วยหยุดความคิดบ้า ๆ ของนายเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้พระเอกเย็นชา!!” เซเรียต่อว่าอีกฝ่ายที่ยังคงหน้านิ่ง ต่างจากก่อนหน้านี้ซึ่งดูไม่พอใจตัวเลือกของเธออย่างชัดเจน ก่อนจะงุนงง เมื่อเห็นเด็กเอเดนวิ่งไปหลบหลังแม่ซอมบี้ของเขาราวกับกำลังระวังภัย

 

สายตาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำมองเอเดน ก่อนจะมองแผ่นหลังของฟรานซิส และหันไปมองด้านหลังตัวเอง เธอก็ต้องผงะเมื่อใบหน้าซอมบี้ตัวหนึ่งพุ่งเข้าหาเธอพร้อมฉีกปากกว้างเตรียมกัด

 

!!!!

 

“ไอ้บ้าเอ๊ย!!” เธอยกเท้าขึ้นถีบซอมบี้ตัวหนึ่งอย่างตกใจทันที ก่อนจะตามด้วยหยิบมีดขึ้นมาแทงตัวมันโดยไม่รู้ว่าส่วนไหนเป็นส่วนไหน ก่อนจะแทงเข้าที่หัว และหันไปมองฟรานซิสซึ่งยืนนิ่งหันหลังให้เธอ

 

“ทำอะไรซักอย่างสิ ฟรานซิส!” เซเรียแตกตื่นยิ่งกว่าเดิมเมื่อไม่ได้มีเพียงแค่ตัวเดียว แต่ยังเพิ่มขึ้นเป็นสามถึงสี่ตัวที่วิ่งไล่หลังมา บางตัวก็โผล่จากบันไดชั้นล่าง มันดูแปลกมาก แต่เธอก็ไม่มีเวลาคิดในสถานการณ์แบบนี้ เมื่อเห็นพระเอกก้าวเข้าหาเอเดนซึ่งหลบหลังผ่านไม้ และแม่ซอมบี้ของเขา ฟรานซิสก็กระชากเด็กหนุ่มออกมาพลางพูดอย่างเคร่งเครียด

 

“เราต้องรีบไปกันแล้ว เหมือนซอมบี้มันจะได้กลิ่นพวกเรา!”

 

เซเรียกลอกตามองบนเมื่อเห็นคำพูดฟังดูเคร่งเครียด แต่สีหน้ากับนิ่งเรียบไม่ตื่นกลัวเท่ากับคำพูดของพ่อพระเอกเลยสักนิดราวกับเป็นบทพูดที่เตรียมไว้สักพักแล้ว

 

...ไม่คิดเลยว่า ฟรานซิสจะแข็งทื่อเมื่อพยายามพูดดีกับคนไม่สนิทแบบนี้

 

“แต่... แม่ของผมล่ะ!” เอเดนพยายามทักท้วง ยื้อตัวเองไว้ แน่นอนว่าไม่มีทางสู้แรงของผู้ใหญ่อย่างฟรานซิสได้

 

“เลือกเอาว่าจะรอดชีวิต หรือตายไปพร้อมแม่?” ชายผมดำว่าพลางมองเซเรียที่รับมือกับซอมบี้ไปพลางสบถด่าเขาไปพลางอย่างไม่สนใจ ก่อนที่เขาจะพูดเสียงเบา ในประโยคซึ่งถ้าเซเรียได้ยินเข้า เธอคงเถียงสุดชีวิตว่ามันไม่จริง!

 

“พวกเรา... รับมือกับซอมบี้มากกว่าสิบตัวไม่ไหวหรอก”

 

สีหน้าเอเดนดูลังเลอย่างเห็นได้ชัด เมื่อมองไปทางแม่ตัวเอง ก่อนจะมองเซเรียที่พยายามปกป้องพวกเขาไว้ ในขณะที่ชายตรงหน้าแม้จะพูดจาแข็ง ๆ ไร้อารมณ์ ไม่เข้ากับสีหน้าไปบ้าง แต่มันก็คงเป็นความจริง

 

ในชีวิตของเขาซึ่งได้แต่หนีไปเรื่อย ๆ โดยยังคงยึดติดกับแม่ของตัวเอง ไม่สามารถปกป้องใครได้ ได้แต่หลบซ่อน มองคนที่หลุดเข้ามาแถวนี้ถูกซอมบี้ทำร้ายจนตายไป แต่ว่า... เมื่อมองไปทางเซเรีย พี่สาวตัวเล็กที่ฆ่าซอมบี้ และเตะพวกมันอย่างไม่ลังเล เขาก็อดจะรู้สึกชื่นชมเธอไม่ได้ จนกระทั่งเห็นเด็กสาวถูกมันกัดไหล่เข้าอย่างจัง

 

“อึก! มัวแต่ทำอะไรกันอยู่! รีบไปจากที่นี่ได้แล้ว!” เธอตะโกนต่อว่าพวกเขาทั้งคู่ที่ยืนนิ่ง มองให้เธอสู้อยู่คนเดียว โดยเฉพาะฟรานซิส ก่อนจะสะบัดซอมบี้ที่กัดไหล่เธออย่างไม่ไยดี เลือดสีแดงไหลลงพื้น และแผลสดใหม่ยิ่งทำให้พวกมันบ้ามากขึ้น จากเดิมที่พยายามเข้าใกล้ฟรานซิสอย่างเชื่องช้า ตอนนี้ทุกตัวกลับหันมารุมเซเรียราวเหยื่อโอชะ

 

ยิ่งทำให้เอเดน ผู้เฝ้ามองอย่างทำอะไรไม่ได้สะเทือนใจ ในหัวคิดอะไรไม่ออกคิดแล้ว นอกจากเหตุการณ์วันแรกที่หนีออกมาได้ ภาพของใครหลายคนถูกซอมบี้รุมกัดแล่นเข้ามาในหัว และตายลงไปยิ่งทำให้เขาต้องรีบตัดสินใจ

 

เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าชายผมดำที่เริ่มเคร่งเครียดขึ้น ก่อนจะมองแม่ตัวเองซึ่งอยากจะวิ่งไปกินพี่สาวใจดีคนนั้น จนน้ำตาไหลหยดลงมา เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนหลับตาลง ฟังแค่จิตใจของตัวเอง

 

เขาอยากจะมีชีวิตรอด...

 

ไม่อยากเห็นใครตายอีกแล้ว...

 

ไม่อยากจะถูกทิ้งไว้คนเดียว...

 

ภาพตลอดหลายเดือนที่เขาพยายามพูดคุยหาทางรักษาแม่ของตัวเองปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความพยายามอย่างสิ้นหวัง ทั้งที่รู้อยู่แล้ว เป็นเพราะว่าไม่อยากถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง ความเหงา เศร้า หดหู่กัดกินจิตใจเด็กหนุ่มขึ้นทุกวันที่เห็นหน้าแม่ และบรรยากาศเงียบงันรอบตึกร้าง ก่อนที่จะได้พบกับพวกเขา

 

เซเรียต้องการพลังของเขา ...และเขาเองก็ต้องการเซเรียเพื่ออยู่รอด

 

จะไม่เหงาอีกต่อไปแล้ว.. จะไม่ต้องร้องไห้อีกต่อไปแล้ว...

 

เรือนผมสีน้ำตาลอ่อนปกคลุมใบหน้าทำให้ฟรานซิสยากจะเห็นอารมณ์ ถึงเขาจะเป็นคนวางแผนทุกอย่างไว้เอง และพูดตามบทที่คิดไว้ แต่การเห็นเซเรียบาดเจ็บทำให้ฟรานซิสเริ่มคิดจะทำลายแผนการตัวเอง การต่อสู้กับซอมบี้แค่สิบกว่าตัวเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขามาก แต่เขาอยากให้เด็กนี้เห็นว่ามันยากแค่ไหน ก็เลยเลือกจะไม่เข้าไปช่วยเซเรีย แต่ถ้านานไปกว่านี้ เด็กสาวคนนั้นจะต้องแย่แน่ ๆ

 

“แม่ครับ... ผมขอโทษนะครับ” อยู่ ๆ เด็กเอเดนก็หันไปพูดกับแม่ซอมบี้ในเวลาที่หน้าสิ่วหน้าขวานก่อนจะหันมาหาเขาทั้งน้ำตา

 

...ให้ตายสิ เพราะแบบนี้ฟรานซิสถึงไม่ชอบเด็กยังไงล่ะ

 

ชายผมดำขมวดคิ้ว ตาเรียวคมก้มมองเด็กเตี้ยพอกับเซเรีย ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินประโยคต่อมา “ระ รีบหนีกันเถอะ พี่ชาย”

 

ไม่รอช้า ฟรานซิสพุ่งเข้าไปในวงล้อม และดึงตัวเซเรียออกมา ทั้งจับเธอพาดบ่า ตามด้วยเอเดน และเหล่าซอมบี้ที่วิ่งตามมา ทิ้งไว้เพียงฝุ่นควัน และแม่ซอมบี้ของเขาซึ่งพยายามวิ่งตามไปอย่างไร้สติ ทั้งที่ถูกโซ่ล่ามขาไว้ หนังสือที่ซ่อนอยู่ใกล้ตัวเธอ ถูกเปิดออกจากเพราะสายลมพัดแรงชั่ววูบ

 

เผยให้เห็นบันทึก และตัวอักษรหัดเขียนซ่อนอยู่ข้างใน

 

...ผมไม่เคยรู้เลยว่า พ่อของผมเป็นใคร แต่แม่มักจะบอกเสมอว่า เวลามักจะทำให้คนเราพบกัน และจากกันอยู่เสมอ แม่ไม่เคยเสียใจที่จากพ่อของผมไป แต่กลับได้รับเด็กเก่งอย่างผมมาแทน เหมือนหนังสือบางเล่มก็บอกไว้ว่า จงอย่าเสียใจกับการจากลา เพราะเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว มันก็ไม่สามารถย้อนกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ แต่ขอให้อยู่กับปัจจุบันเพื่อจะทำให้ตนเองดูมีคุณค่าขึ้นดีกว่า

 

...แม่เป็นต้นแบบที่ดีในชีวิตผมจริง ๆ อนาคต ผมอยากจะโตขึ้นและดูแลเธอให้ได้ จนถึงตอนนี้ ผมขอร้องต่อพระเจ้า ให้แม่อยู่กับผมไปนาน ๆ ได้ไหมครับ?

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------

Yu – Kami Talk : สวัสดีวันอังคารค่า ขอบคุณทุกคนที่เม้นท์ในกำลัง และติชมนะ ไรท์อยากตอบทุกคนตลอด แต่ถ้าตอบไปมันคงทำให้เวลาเขียนนิยายหายไปมากแน่ ๆ เคยมีครั้งหนึ่งไรท์เม้นท์คุยกับคนอ่าน จนคนอ่านไล่ให้ไปเขียนนิยายเฉยเลย น่ารัก น่าหยิกมาก ๆ ฉันนี่...555

เจอกันวันเสาร์นะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 976 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,929 ความคิดเห็น

  1. #1906 Luna_l (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2564 / 04:01
    สงสารน้อง
    #1,906
    0
  2. #1726 aomaon99 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 23:18
    Awwwww น้องงงง
    #1,726
    0
  3. #1241 marionette202 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 04:25
    ประโยคสุดท้ายทำเราร้องไห้(T T)
    #1,241
    0
  4. #1125 Duan_1211 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 02:28
    น้องงงงงงง(╥﹏╥)
    #1,125
    0
  5. #1024 trp1021 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 02:22
    ฟรานซิส เจ็บแขนไหมลูก
    #1,024
    0
  6. #996 Mint Tea🍑🍑 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 17:25
    ฮือออออออ น้องงงง༼;´༎ຶ ۝ ༎ຶ༽
    #996
    0
  7. #984 อุโนะ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 23:01

    สงสารน้องงงงงงงงงงงงงง

    #984
    0
  8. #960 nnnnnaudd (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 22:36
    น้องงT____T
    #960
    0
  9. #939 Whatever it is (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 22:32
    เศร้าาาาา
    #939
    0
  10. #720 Clione (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 22:33
    น้ำตาไหล
    #720
    0
  11. #626 ทองม้วน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 12:26

    อยากร้องไห้เลยอ่ะตอนท้าย

    #626
    0
  12. #604 Giharu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 01:57

    น้องงงง มีโชตะน่ารักให้ปกป้องดูแลเป็นน้องน้อยนี่ดีจริงๆ

    #604
    0
  13. #571 chrysalis_devil (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 08:47
    สำหรับเราสายฟรีเรารอได้แต่คนที่ต้องเปย์น่าจะนอยอยู่มันสั้นเกินกว่าจะเผิดเหรียญ แต่เนื้อเรื่องดีมาหเลยละเออ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะฮะ
    #571
    0
  14. #452 kiyojung (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 16:36
    สำหรับเราตอนสั้นมากเกินไปต่อ10เหรียญ ลองคิดรวมๆที่ต้องกดเสียทุก10เหรียญแต่เนื้อหาแทบไม่กระดิกไปไหนรวมๆแล้วก็จ่ายไปแพงเลย ถ้าลดราคาไม่ได้ก็แต่งให้ยาวกว่านี้หน่อยค่ะ 2ตอนของคุณควรเอารวมกัน เพราะถ้าเทียบกับเรื่องอื่นๆนี่มันสั้นมากเลย

    สำหรับไรท์ที่เปนคนแต่งอาจจะคิดว่ามันยาวแล้วเพราะใช้เวลาในการพิมพ์แต่ละตอนน่าจะนาน

    แต่อยากให้มองในมุมคนอ่านคือมันสั้นมากค่ะ

    แต่เนื้อเรื่องสนุกจนยอมเสียเงิน สู้ๆค่ะ
    #452
    2
    • #452-1 Yu - kami(จากตอนที่ 24)
      19 เมษายน 2563 / 20:40
      ขอบคุณที่บอกเราตรง ๆ นะ แล้วก็ขอบคุณที่เข้าใจเวลาการเขียนของเราด้วย ไรท์จะเก็บไปพิจารณา ยังบอกตอนนี้ไม่ได้ ไว้รอฟังความคิดเห็นจากนักอ่านคนอื่นก่อน จะสู้และพยายามพัฒนาตัวเองมากขึ้นค่ะ! ขอบคุณอีกครั้งนะคะ
      #452-1
    • #452-2 RainThunder(จากตอนที่ 24)
      28 เมษายน 2563 / 21:11
      เราเห็นด้วยกับคอมเม้นนี้นะคะไรท์ มันยังสั้นไปหน่อยถ้าเทียบกับ 10 เหรียญที่เสียไปเนื้อเรื่องมันยังไม่ค่อยขยับเท่าไหร่ แต่ยังไงก็ยังสนับสนุนเรื่องนี้นะคะสนุกจริงๆ
      #452-2
  15. #432 Marius Yo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 19:01

    ประมาณนี้ก็โอเคนะคะ เพราะชอบเนื้อเรื่องนี้เลยยอมจ่ายค่า55555
    #432
    0
  16. #412 DAVID_Maycry666 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 23:37

    ไรท์ที่รัก คึกคักคุคิ อัปมาเลยอิ้อิ้ คิคิคุคัก~ 555
    #412
    0
  17. #411 ploywendy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 19:54
    รอเสมอน้าาา
    #411
    0
  18. #410 ThanThan302 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 15:56

    ขอบคุณค่าาา
    #410
    0
  19. #409 rosech2102 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 15:39
    ราคาเท่าไหร่ก็อ่านฮะะ รอตอนต่อไปนะคะ
    #409
    0
  20. #408 97S98S (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 15:11
    ดีค่ะที่สนคอมเมนต์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เรารอติดตามอ่านมากๆ สู้ๆ
    #408
    0
  21. #407 Yu - kami (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 15:09

    ยูคามิกาว : ใส่ในคอมเม้นท์ เผื่อจะได้ไม่ขัดอารมณ์นิยายหลัก


    ฟรานซิสต้องการพลังของเขา ...และเขาเองก็ต้องการฟรานซิสเพื่ออยู่รอด


    เอเดนมองผู้ชายข้างตัวที่จ้องมองเขาอยู่ก่อนแล้ว ก่อนจะส่งมือไปให้อีกฝ่าย โดยไม่สนใจความงุนงงของฟรานซิส สายตาคมเข้มที่จ้องมองกลับจนหัวใจเด็กชายสั่นไหวอย่างประหลาด

    มันคงจะเป็นเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง กับผู้ชายคนนี้ที่ท่าทางแข็งทื่อ แต่จริงใจ และอยู่เคียงข้างเขา พยายามให้กำลังใจทั้งที่อีกฝ่ายไม่ถนัด


    “เอาล่ะ... รีบไปกันเถอะครับ พี่ชาย” เอเดนว่าพลางมองฟรานซิสที่เฉยชา ก่อนจะชิงจับมืออีกฝ่ายแทน และดึงอีกฝ่ายไปหาเซเรีย ผู้อยู่ในวงล้อมซอมบี้ “เพื่อนพี่รอให้ไปช่วยอยู่นะ”


    ..... (โปรดมโนกันต่อไป ไม่มีไรมาก แค่อยากเขียน (หัวเราะ) //

    โปรดเมินเฉยต่อคอมเม้นท์นี้ไปหากมันไม่ใช่สายของท่าน)

    #407
    0