วิจารณ์นิยายสไตล์ S&M

ตอนที่ 3 : วินโฟลว นิทานย้อนเวลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 ส.ค. 59

นิยาย : วินโฟลว นิทานย้อนเวลา

ความเห็น :

                ชื่อเรื่อง ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นวรรณกรรมเยาวชนของต่างประเทศ คงเพราะเอาวินโฟลวมาเป็นชื่อด้วยล่ะมั้ง ซึ่งธีมจริงๆ มันออกไทย ผจญภัย หม่นเล็กน้อยด้วย ถ้าผมเป็นนักอ่านที่หลงเข้ามาก็คงอุทานว่า....คุณหลอกดาว!

                แนะนำเรื่อง ส่วนที่ยาวสี่บรรทัดอ่ะครับ มันเหมือนจะดี แต่อ่านแล้วมึนงง เพราะดันใช้ชายหนุ่ม หญิงสาว แฟนเธอ แฟนเขา อิรุงตุงนังไปหมด ต้องนั่งลำดับความคิดดีๆ อ่านทวนดีๆ ถึงจะพอเข้าใจได้ แนะนำให้ใช้ชายหนุ่มไม่กี่ครั้ง ใช้ชื่อมาแทนบ้างก็ได้ครับ ลดความสับสนของนักอ่านลง

                การสลับเนื้อหา แล้วคิดว่าผู้อ่านอาจสับสนได้ ให้เลือกอ่านตามใจชอบ สำหรับผมถือว่าไม่ควรทำ (ถ้าเป็นผมจะไม่ทำแบบนี้) เหตุผลคือเราเป็นนักเขียน ถ้าเราต้องการตีพิมพ์เป็นหนังสือ มันก็ต้องเปิดหน้า 1 ไป 2 ไป 3 อยู่แล้วนี่ครับ เราเป็นคนกำหนดแต่แรกว่าจะให้นักอ่านอ่านอะไรก่อน เขาเลือกไม่ได้หรอกว่าควรจะอ่านอันไหนก่อนจึงเข้าใจ หน้าที่ของเราคือเรียบเรียงให้เขาเข้าใจ ให้เขาสนุกในแต่ละส่วนที่เรานำเสนอร้อยเรียงมา

                มาถึงเนื้อเรื่องกัน

                ผมเพิ่งจะอ่านจบบทแรกวันนี้ ที่จริงเริ่มอ่านเมื่อวันแรกที่รับเลยแหละ สำนวนภาษาดีนะครับ อ่านลื่นไหล แต่คิดว่าอ่านๆ หยุดๆ มานานส่วนนึงคงเพราะวรรคเริ่ม              ส่วนนิทานที่เล่าน่ะครับ สมกับที่พระเอกยังแก้ไม่เสร็จ มันให้ความรู้สึกทื่อมาก ไร้แรงดึงดูด จนอ่านแล้วก็พลอยรู้สึกอืดไปด้วย ถ้าแก้ตรงจุดนี้ได้ เกลาให้มันดีสักหน่อย อ่านแล้วมีความรู้สึกน่าจะดีขึ้น

                ส่วนท่อนเก็บดอกบัว ให้ความรู้สึกเรื่อยๆ เอื่อยๆ ดีครับ

                จนกระทั่งถึงท่อนที่ ศพลอยน้ำมา คือจะบอกว่าศพจะลอยน้ำเมื่อมันอืดแล้ว คือตายได้หลายวันละ คนจมน้ำใหม่ๆ ยังไม่ตายจะไม่ลอยขึ้นมา

                อีกอย่าง ปฐมพยาบาลคนจมน้ำคือ กดหน้าอก ไม่มีเป่าปากนะ (แต่คนมักจะเข้าใจผิดเพราะละครไทยชอบทำ) ไม่จำเป็นต้องจับชีพจรก่อนครับ สำหรับคนทั่วไปที่ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ที่ได้รับการฝึกฝนมา

                สัญลักษณ์แปลกๆ ครับ พวก “ - -“ ขีดๆ เนี่ยไม่มีใช้ในนิยายไทยนะ มักจะเห็นในนิยายแปล ซึ่งผมว่าถ้าแปลดีๆ ก็ไม่จำเป็นต้องใช้อ่ะ แล้ว ! ! ติดกันสองตัวยิ่งไม่ใช้ ไม่ต้องเว้นห่างครับ สนพ. ส่วนใหญ่ที่เห็นจะไม่ต้องเคาะวรรค ซึ่งผมก็ไม่ได้มีความรู้มากนักพวกสัญลักษณ์ภาษาพวกนี้ แค่พูดตามที่เคยเห็นมาเท่านั้นแหละ

                ผมต้องขออภัยด้วย ที่นอกจากทำให้ช้ามาก แล้วยังอ่านให้แค่ตอนเดียวอีก สารภาพตามตรงว่าผมไม่ชอบบรรยากาศนิยายเรื่องนี้เท่าไหร่ มันไปไม่สุดสักทาง ก้ำๆ กึ่งๆ จะร่าเริงก็ไม่ใช่ เจอศพแล้วก็สยองก็ไม่เชิงอีก อิหลักอิเหลื่ออยู่ตรงกลางแล้วผมไม่รู้จะบิวท์ตัวเองไปทางไหนดี แต่บางคนก็ชอบความเรื่อยๆ ความกลางแบบนี้นะครับ ลางเนื้อชอบลางยา ผมไม่ออกความเห็นส่วนนี้ดีกว่า

การตีพิมพ์คงต้องบอกว่ายากหน่อยสำหรับนิยายสไตล์ก้ำกึ่งแบบนี้ ถามว่าเป็นไปได้ไหม...ความเห็นผมคือน้อย เว้นเสียแต่จะแก้รูปแบบนำเสนอให้ตื่นเต้นขึ้นในพล็อตเดิม (จริงๆ พล็อตน่าสนใจมากจากที่อ่านแนะนำเรื่องมา) ผมเป็นพวกเริ่มไต่ไปทีละก้าวแล้วรู้สึกว่าไม่ทันกินน่ะครับ ชอบแบบที่เปิดมาแล้วพีคเลย 5555 ดึงดูดได้ในทันที แต่ก็พยายามเข้าแล้วกันนะครับ

สุดท้ายนี้ ขอให้นิยายได้ตีพิมพ์ครับ

ถ้าพลาดจาก สนพ. ยังไงก็มีทางทำมือ หรือขายอีบุ๊กอยู่ อย่ายอมแพ้ง่ายๆ

 

ไหน้อย

04/08/2559

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น