[ Law & Nami] Love Dangerous รักอันตรายของนายกับฉัน

ตอนที่ 1 : Chapter 1 : หล่อ...อันตราย!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    27 ต.ค. 60

เรื่อง Love Dangerous รักอันตรายของนายกับฉัน

 

1

หล่อ...อันตราย!!

 

เช้าวันที่แสนจะไม่สดใส TxT ฉันต้องตื่นไปโรงเรียนตั้งแต่เช้าในวันเปิดภาคเรียนใหม่และโรงเรียนที่ฉันกำลังจะไปก็คือโรงเรียนใหม่ของฉันด้วย >_< เนื่องจากฉันเพิ่งย้ายมาจากเมืองที่ห่างไกล หลังจากที่ต้องไปทนอยู่โรงเรียนประจำเป็นเวลานานนับห้าปี T_T ฉันก็เฝ้าฝันว่าจะได้กลับมาที่แกรนไลน์อีกครั้ง และวันนี้ฝันของฉันก็เป็นจริง -_-V เมื่อฉันได้กลับมาอยู่กับพี่ชายของฉันอีกครั้งนับตั้งแต่จากกันไปห้าปีเต็มๆ TOT

วันนี้ฉันต้องตื่นตั้งแต่เช้าไปโรงเรียนก็จริง TxT แต่ไอ้ที่เช้าของฉันน่ะสิมันคือสายของใครหลายๆ คน แต่สำหรับฉันมันคงไม่สายมากหรอกนะ แค่เที่ยงเอง อิอิ ^w^ ตอนนี้ฉันควรจะต้องอยู่ในโรงเรียนแล้วสินะ! เพราะนี่มันสายในระดับหนึ่งแล้ว แต่วันนี้ตั้งแต่ฉันตื่นนอนฉันยังไม่เจอพี่ชายสุดแสนจะกวนเบื้องล่างเลย - -^ แล้วฉันจะไปโรงเรียนได้ไง โธ่! ไม่คิดจะรับน้องสาวไปโรงเรียนพร้อมกันเลยเหรอ จะทิ้งน้องสาวผู้น่ารักคนนี้ให้ขึ้นรถเมล์ไปเองเหรอคุณพี่ชาย YOY

ฉันไม่รอช้ารีบกดโทรออกหาพี่ชายทันที

"ฮัลโหลพี่ชาย... ~ อยู่ไหน ทำไมไม่รอไปโรงเรียนพร้อมฉัน" ฉันกรอกเสียงลงยียวนลากยาวไปในโทรศัพท์ทันทีเมื่อพี่ชายสุดที่รักรับสาย

(ไม่ว่าง รออยู่บ้านนั่นแหละ เดี๋ยวกลับไปรับ แค่นี้นะ) พูดจบพี่ชายก็กดวางสายไปอย่างไร้เยื่อใยกับน้องสาวแสนสวยคนนี้

เฮ้อ...บ่นไปก็ไร้ประโยชน์เพราะถึงยังไงท้ายที่สุดแล้วฉันก็ต้องขึ้นรถไปเองอยู่ดี T_T ฉันไม่รอพี่ให้เสียเวลาหรอก หรือจริงๆ แล้วที่ไม่รอเพราะฉันไม่อยากเป็นภาระพี่กันแน่นะ

                เมื่อฉันไปถึงหน้าโรงเรียน สิ่งแรกที่ฉันพบก็คือ...คือ...คือ...ขี้หมากองโต TT^TT โอ้ว...พระเจ้าใจร้ายมาก T[]T วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของฉันแท้ๆ ทำไมถึงต้องดลบันดาลให้ฉันมาเจอกับขี้หมากองโตด้วยนะ TUT อย่างน้อยมันก็น่าจะกองเล็กเท่าขี้มดอะไรประมาณนี้ - -

                ตุ๊บๆ ๆ ป้าบ ๆ ๆ ~ !!

                ผัวะ เพียะ ~ !!

                โอ้เย้... ~ สารพัดเสียงที่ฉันได้ยินนั้นทำให้ฉันรู้ได้ทันทีเลยว่ามันคือเสียงอะไร =[]=

                กลุ่มนักเรียนชายและนักเรียนหญิงในชุดสีเทาปะปนกันไปไม่ต่ำกว่าห้าสิบคนกำลังวิ่งไล่กลุ่มนักเรียนชายและนักเรียนหญิงชุดสีดำที่น้อยกว่า (ขอย้ำว่าน้อยกว่าจริงๆ >[]<) ชุดนักเรียนสีดำคือชุดโรงเรียนของฉันเอง ฉันยืนดูเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าไม่กี่เมตรด้วยความสะใจเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โฮะๆ เป็นเพราะฉันชินแล้วนั่นเอง ^-^

                ตุ๊บ บ บบ ~ ~ !!

                "เอออย่างงั้นแหละดีแล้ว ตีกันให้ตายไปเลย เหอะๆ น่ารักอ่ะ!"  

ฉันพูดด้วยความสนุกสนานเมื่อเห็นนักเรียนสูตรสีเทาถูกนักเรียนสูตรสีดำถีบกระเด็น ก็มันสนุกจริงๆ นี่ ถ่ายวิดีโอไว้ดีกว่า ฮิๆ ^O^

ฉันไม่รอช้ารีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายไว้ทันที ^^

                เฮ้ย! O_O

                ฉันรู้สึกว่าภาพคนที่อยู่ในกล้องโทรศัพท์มันชัดเกินไปนะ แถมยังหน้าคุ้นๆ อีกด้วย ใครกันนะหน้าคุ้นๆ ซะขนาดนี้ หล่อซะด้วย เท่อีกต่างหาก อั้ยย่ะ! หรือจะเป็นเนื้อคู่ประตูถัดไป 

อ๋อ...พอจะนึกออกแล้ว o_o

                "นามิ! มาทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่ไปเข้าเรียนฮะ?"  

O_O ฉันค้างไปหนึ่งวินาทีเมื่อคนตรงหน้าพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดปนดุดัน

พี่ชายฉันนี่เองที่กำลังมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับคนอื่นอยู่ และฉันนี่แหละชื่อนามิ ฉันเป็นน้องสาวของพี่หน้าหล่อที่ยืนอยู่ตรงหน้ามีนามว่าโรโรโนอา โซโล *O* (ฉันเป็นพี่น้องกันก็จริง แต่ทำไมชื่อไม่มีความคล้ายกันเลยนะ)

                "ก็มาสายนิ" ฉันเอาโทรศัพท์เก็บเข้าในกระเป๋าแล้วตอบคำถามของพี่ชายอย่างไร้เดียงสา =_= (หนูแกล้งไร้เดียงสาเจ้าค่ะ!)

                "ฉันถามว่าทำไมแกไม่เข้าเรียน!" พี่หลงตวาดฉันเป็นการใหญ่ ฮ่าๆ >_< ฟังไม่ผิดหรอก ฉันเรียกพี่ชายว่าพี่หลงมันคือฉายาของเขาน่ะ เสน่ห์ของเขาคือการหลงทาง   

                "แล้วพี่ล่ะมาทำอะไรตรงนี้ พี่ฟัดกับพวกนั้นทำไม มันไม่ดีนะ...ถ้าพี่ไม่ให้ฉันร่วมด้วย อิอิ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูยังไงก็เศร้าและเต็มไปด้วยความเป็นห่วง แต่ประโยคสุดท้ายไม่นะ ฮ่าๆ ถ้าเศร้าจะมีอิอิหาอะไร?

                "อย่ามาย้อนฉันนะยัยน้องโง่" พี่หลงตลาดเสียงดัง ทำไมไม่ต่อไมค์มาพูดเลยล่ะคะคุณพี่ เห็นไหมว่าคนอื่นเขาหันมามองกันหมดแล้ว?

                โป้ก ~ !!

                พูดจบหัวของฉันก็ได้รับการเขกจากพี่ชาย *O*

                "พี่...หน้าของพี่ที่มุมปากมีเลือดด้วยอ่ะ ใครทำพี่ บอกฉันมา ฉันจะจัดการกับมันเอง ใครชกพี่หรือว่าพี่วิ่งชนเสา" ฉันพูดแล้วมองที่มุมปากของพี่หลงอย่างพิจารณา

                "แกอย่ามาเฉไฉเปลี่ยนเรื่องได้มั้ย ไม่ต้องจุ้นอยากเอี่ยวเรื่องไม่เป็นเรื่องเลย"

                แง๊ง...รู้ทันหนูอีก

                "เฮ้ย! นั่นน้องไอ้หัวเขียว จับมาให้ได้นะ"  

                อ้าว...เจริญแล้วมั้ยล่ะจู่ๆ คู่อริของพี่หลงก็เปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นฉันซะได้ อย่างนี้ต้องสนุกแน่เลย >_<  

                "หนีสิยัยน้องโง่! ไม่เห็นเหรอไงว่าพวกมันมีกันหลายคน" ทันทีที่พี่หลงพูดจบก็มีคนวิ่งเข้ามาซึ่งพี่ฉันก็ฟัดกับมันทันที >O< ว๊ากกก...หน้าแหกเลยมั้ยนั่น!

"โซโลพาคนสวยน้องแกหนีไปก่อน เดี๋ยวก็ตายกันหมดหรอก" ผู้ชายคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะอยู่ฝ่ายพี่ฉันพูดขึ้นโดยที่พี่ของฉันฟังแต่ยังฟัดกับไอ้พวกนั้นอยู่ ส่วนฉันก็ยืนเอ๋อต่อไป =w=

สู้เขานะพี่จ๋า!

อ๊ากกก...นี่มันอะไรกัน!! มือของฉันถูกกระชากให้วิ่งหนีไปกับใครคนใดคนหนึ่ง >///< 

                "วิ่งเร็วๆ หน่อยสิยัยเต่า เธออยากตายเหรอไง"

โอ้...พระเจ้า...ชายรูปงามแต่ปากจัดสุดๆ เลย เคยเห็นป่ะ?

                เขากระชากฉันเข้าซอยไปทั้งๆ ที่ฉันกำลังจะก้าวไปทางตรง แต่เขากลับพาฉันเลี้ยว ปรึกษากันหน่อยเซ่สุดหล่อ...

                "ฝากน้องฉันด้วยนะ" พี่ชายฉันตะโกนบอกไอ้บ้าบิ่นนี่แล้ววิ่งไปคนละทาง หมอนี่พาฉันวิ่งเข้าซอยแทบทุกซอยเลย เลี้ยวซ้ายบ้างขวาบ้าง สรุปคือไปทุกทางเลยล่ะ และที่สำคัญวิ่งเร็วมากๆ ขนาดฉันเป็นนักวิ่งฉันยังวิ่งไม่ทันหมอนี่เลย =_=^ หรือเป็นเพราะหมอนี่ขายาวส่วนฉันขาสั้นนะ ก็ฉันสูงเลยไหล่เขาแค่นิดเดียวเอง (แล้วนี่ฉันมัวมาคิดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย?)

เมื่อคิดได้เช่นนั้นฉันก็กลับมาอยู่ที่เหตุการณ์ปัจจุบันซึ่งตอนนี้ฉันไม่มีทางจะวิ่งไปต่อแล้ว =_=''

                เย้! ไอ้พวกนั้นตามมาแล้ว ฉันจะได้จัดฉากอันแสนสนุกหลังจากไม่ได้ทำมานานอีกแล้วสินะ นึกแล้วเขิน >O<

                "หนีไม่พ้นแล้วสินะทราฟาลก้า ลอว์..."  

อ้อ...เพื่อนพี่ชายฉันชื่อลานี่เอง (ยัยนี่ฟังผิด!)

หนึ่งในห้าคนที่วิ่งตามมาพูดแล้วแสยะยิ้มให้ลา คนที่พูดนั้นดูแล้วยังไงๆ หน้าก็หนีไม่พ้นคำว่าไฮยีน่า

                "..." ลาไม่พูดอะไรเพียงแค่มองหน้าพวกนั้นแล้วยิ้มที่มุมปาก หล่อดีแฮะ *w* แต่ดูท่าทางจะไม่ใช่หล่อธรรมดา แต่หล่ออันตรายต่างหากล่ะ!

                "มองหน้าทำไมวะ" ไฮยีน่าพูดด้วยสีหน้าโกรธๆ ปนเปความเป็นสัปปะหลาดไปด้วย แล้วถ้าฟัดกันจริงๆ ลาจะไหวไหมนะ พวกนั้นมีตั้งห้าคนส่วนฉันกับลามีกันแค่สองคน  -_-'' ไม่รู้แหละยังไงก็ต้องไหว ฉันต้องชนะให้ได้ ชกตีกับผู้ชายก็เคยมาแล้ว กับไอ้แค่พวกสวะจะไปกลัวอะไร

                "ฉันรู้ว่าแกกำลังใช้ความคิดอยู่ว่าจะหนียังไง แต่ยังไงแกก็หนีไม่พ้นหรอก" ไฮยีน่าพูดขึ้นอีกครั้ง

                "นายน่ะ! รู้ได้ไงว่าชาวบ้านเขากำลังใช้ความคิดว่าจะหนี สมองกินขี้มาสินะ ทำหน้าอย่างงี้ไม่เรียกว่าคิดจะหนี เขาเรียกว่าทำสมาธิย่ะ" ฉันพูดออกไปตามความจริง เมื่อคนข้างๆ ฉันสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์หรือว่าอะไร เขาเอาแต่ยืนหน้านิ่งเป็นรูปปั้นหินตลอดเวลา

                "ทำสมาธิ จะจำศีลหรือไงน้องสาว"

อาร๊าย...ไม่ใช่กบนะยะ จะจำศีลได้ไง?

                "เออๆ เรื่องของนายเหอะ ว่าแต่ชื่ออะไรเหรอ ใช่ไฮยีน่าหรือเปล่า"

                ฉันพูดแล้วยิ้มกว้างอย่างยียวน ^_^

                "ฉันชื่อเบลลามี เธอนี่ปากดีนักนะสาวน้อย เรียกฉายาของฉันถูกซะด้วย" มันตอบหน้านิ่งแต่น้ำเสียงไม่นิ่งเลยแว๊ - - เหมือนกำลังโกรธแต่เก็บอารมณ์อยู่

                "ก็หน้านายมันเหมือนนิ แต่ต่อไปนี้ไม่เรียกแล้วก็ได้ย่ะ" พูดจบฉันก็ขยิบตาให้เบลลามี่ไปที

                "นี่จะยั่วโมโหฉันเหรอ?"

                "เปล๊า ~ " ฉันตอบเสียงสูงพรางยักไหล่ไม่ยี่หระ

                "ไง...จะถามอะไรอีกไหม"

                "ฉันไม่อยากรู้" ฉันตอบเสียงแข็ง

                "ฉันจะไม่ต่อปากต่อคำกับเธอแล้วนะสาวน้อย แล้วอีกอย่างฉันก็กะจะอัดไอ้หมอนี่แล้วเอาตัวเธอไปด้วยซะเลย ปากดีนักนะ"

                "..." ฉันกับลานิ่งเหมือนไม่มีความคิดอะไรเกิดขึ้นในหัวสมอง แถมลายังถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความรำคาญในความพูดมากของฉัน =_=;;

                "ยังมีหน้ามาทำหน้ากวนอีกนะ วันนี้แกได้เดี้ยงแน่ทราฟาลก้า" ไฮยีน่าพูดขึ้นอีกครั้งอย่างเหลืออดกับความสงบนิ่งจนน่าใจหายของอีกฝ่าย -_-*

                "ลุยเลยสิ" ฉันโพล่งออกมา แต่รู้สึกว่าทุกคนจะไม่ค่อยพอใจฉันนะ!

อย่ามองหน้าฉันอย่างงั้นสิ ฉันเสียใจนะ T_T  

                "จะตายยังจะดีใจอีกนะคุณผู้หญิง" ลาหันมาพูดกับคิ้วขมวด

                "นา-มิ เรียกฉันนามิสิ" ฉันบอกชื่อตัวเองพรางจ้องใบหน้าร่างสูงตรงหน้าที่ทำคิ้วขมวดใส่ฉัน ดวงตาสีดำบ่งบอกถึงความสุขุม ใบหน้านิ่งเฉยราวกับไร้ความรู้สึกอะไรใดๆ นี่ฉันกำลังอยู่กับรูปปั้นมีชีวิตใช่ไหม?

                แปะๆๆ ~ ~ !!

พวกนั้นปรบมือเบาๆ   

ปรบทำไมยะ? ฉันกับลาละสายตาจากกันหันไปมองพวกนั้นที่ปรบมือด้วยความงุนงง O_o?

                "นี่มันน้องสาวของโซโลจริงๆ เหรอเนี่ย น่ารักดีนิ" ไฮยีน่าพูดจบลาก็ดึงฉันเข้าไปใกล้ๆ =///= ใกล้มากจนฉันได้กลิ่นหอมๆ ของตัวเขาเลยทีเดียว กลิ่นเหงื่อที่ขับออกมาจากร่างกายเขาไม่ได้ส่งกลิ่นน่าพิศวงแต่อย่างใด แต่ตรงกันข้าม มันหอมติดจมูกมากเลยล่ะ

                "หึ! หวงน้องเพื่อนเหรอ เออ...ฉันลืมไปน้องเพื่อนก็เหมือนน้องแกสินะ ทุกคนต้องดูแลกันอย่างดี งั้นคงมีเรื่องกันแน่ อืม...งั้นถ้าวันนี้น้องยัยนี่มีสภาพกลับไปไม่ดีหรือดูไม่ได้เลยแกว่าโซโลจะทำไงกับแก"

                อ้าว...พูดงี้คิดจะเล่นงานฉันเหรอ แต่ก็ดี เข้ามาเลย...ฉันไม่กลัวแกหรอกไอ้ไฮยีน่า!

                "คิดว่าฉันจะกลัวงั้นเหรอ บอกตรงนี้เลย นายคิดผิด" ฉันพูดออกไปเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นเป้าหมายกับเขาไปด้วย แล้วอีกอย่างเพราะฉันกำลังว่างนั่นเอง โฮะๆๆ =_=*

                ไฮยีน่าไม่พูดอะไรแต่ก้มหน้าถุยน้ำลายลงพื้นแล้วก็หันมาอีกครั้งพร้อมกับ...

                เพียะ ~ !!

พร้อมกับตบหน้าฉันนั่นเอง =_=*

ฉันเซจนแทบล้มคว่ำไปกับพื้น แต่โชคดีที่ลาตัวใหญ่พอที่จะเป็นกำแพงให้ฉันถลาใส่ได้ หัวของฉันตอนนี้ก็เลยกระทบลงบนแผงอกกว้างของลาแทน ความเจ็บเริ่มก่อตัว มันตบหน้าช้านนน...มันต้องตาย =_=* ฉันซัดหมัดเข้าที่หน้าไฮยีน่าคืน ไฮยีน่าเซไปเล็กน้อยเมื่อเจอหมัดนิ่มๆ ของฉัน (หมัดบ้านแกสินิ่ม) แล้วมันก็หันหน้ามาอีกครั้งแถมยังมุ่งหน้ามาที่ฉัน แต่ฉันก็ปลอดภัยดีเมื่อลากระตุกข้อมือฉันให้ถอยห่างแล้วถีบไฮยีน่าจนกระเด็นออกไป ก่อนที่ใครสักคนจะเข้ามาถีบลาคืนบ้าง O_O แต่ลาก็หลบได้ทันท่วงทีซึ่งทำให้ถูกพวกเดียวกันที่พยายามจะเข้ามาล็อกคอของเขาจากด้านหลัง ฉันไม่รอช้ารีบชกซ้ำอีกที พร้อมกับหันไปเตะที่กลางเป้าของอีกคนจนมันร้องโอดโอยและหน้าเขียวขึ้นมาทันทีก่อนจะค่อยๆ ทรุดตัวลงแล้วนั่งกุม...(?) ของตัวเองอย่างทรมาน ฉันถีบที่ไหล่มันซ้ำจนมันล้มลงไปนอนเจ็บ...(?) อยู่ที่พื้น =w=

                เพียะ ~!!

อ๊าก...พวกมันตบหน้าฉันอีกแล้ว คราวนี้ฉันรู้สึกได้ถึงคาวเลือดที่มุมปากที่กำลังไหลออกมาซิบๆ แถมยังโดนตบซ้ำที่ข้างเดิมอีกด้วย แต่โชคดีที่ไอ้หมอนี่ไม่ได้แรงเยอะเท่าไฮยีน่า ไม่งั้นฉันคงล้มคว่ำไปแล้ว มาตบฉันแบบนี้คงอยากตายมากสินะ! =_=*

                "แสบนักนะ" ยังไม่ทันที่ฉันจะตั้งสติได้มันก็เดินเข้ามาจิกผมฉันก่อนจะทำหน้าหื่นๆ ใส่ฉันอย่างน่าขยะแขยงที่สุด =.,=

                "เอาหน้าหื่นๆ ของแกออกไป" พูดจบฉันก็เอามีดคัตเตอร์ออกจากกระเป๋าแล้วกรีดลงที่ข้อมือของมันที่กำลังจิกหัวฉันอยู่ก่อนผลักหมอนั่นออกไปซะ หมอนั่นร้องอย่างโกรธจัดแต่ฉันสะใจที่เห็นเลือดหมอนั่นไหลออกมา แต่ไม่วายยังมุ่งหน้าเข้ามาหาฉันอีก 

                อ๋อ...นี่แสดงว่าไม่กลัวมีดในมือฉันเลยใช่ไหม? เมื่อหมอนั่นเข้ามาฉันก็กรีดมีดลงที่ข้อมือของเขาอีกครั้ง ก่อนที่มันจะร้องโวยวายอย่างเจ็บปวด >O< จากนั้นฉันก็หยิบกระบองคู่ใจที่ซ่อนไว้ใต้กระโปรงออกมาก่อนเอากระแทกเข้าที่กลางท้องของมัน เมื่อมันนอนลงไปที่พื้นฉันก็เหยียบมือมันซ้ำ ไม่สิ! ฉันกระทืบต่างหากล่ะ สะใจโฮก...

และสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะทำไอ้หน้าหื่นนี่ก็คือ...ฉันเอาเชือกที่อยู่แถวๆ นั้นมามัดมือมัดเท้ามันไว้ก่อนจะฉีกเอากระดาษจากสมุดเรียนมาม้วนเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วก็เอาเหน็บไว้ตรงล่องนิ้วเท้าของมัน จากนั้นฉันก็จุดไฟเผากระดาษซะ

"อ๊าก... ~"

^w^ กร๊ากๆ มันดิ้นพร่านอย่างทรมานเพราะความร้อนตามซอกนิ้ว แต่ก็ทำได้แค่ดิ้นโดยที่ฉันจับมันไว้แน่น สุดท้ายมันก็เป็นลมหมดสติไป >[]<

"อ่อนหัดชะมัดเลย! ฉันน่ะแชมป์กระโดดยางสองสมัยนะยะ คิดจะมาสู้ ไม่มีทางชนะซะหรอก(เกี่ยว?)" ฉันพูดแล้วแสยะยิ้มไปด้วย

"ส่วนแกมานี่เลย" หลังจากที่ฉันจัดการไปหนึ่งฉันก็หันมาเล่นงานอีกคนที่ยังนอนกุมอยู่ แต่พอเห็นสภาพแล้วฉันกลับรู้สึกเวทนาขึ้นมาทันที คงไม่ต้องทำอะไรหมอนั่นคงลุกขึ้นมาไม่ได้อีกแล้วล่ะ =_=* งานนี้มันส์มาก ฮ่าๆ

ฉันมองไปที่ลาเมื่อเล่นสนุกกับคนพวกนี้จนสมใจแล้ว ใบหน้าเรียบเฉยที่ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ นั้นยากที่จะเข้าถึง ฉันมองไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไร เพราะเขามีหน้าเดียว นั่นก็คือหน้าตาย... - -

แต่ก็นั่นแหละทำให้เขาดูลึกลับ น่าค้นหาชะมัด และความนิ่งของเขาทำให้เขาดูหน้ากลัวมากยิ่งขึ้น ลาซัดพวกนั้นไม่ยั้ง เขาดูน่ามากกว่าตอนแรกที่เห็น ไม่ว่าฉันจะเคยมีเรื่องกับเพศไหนๆ มาก่อน ฉันว่ามันยังไม่น่าหวั่นใจเท่ากับการที่จะไปมีเรื่องกับเขา เพราะอะไรน่ะเหรอ...? เพราะไอ้หน้านิ่งๆ และเคราที่หน้ามันทำให้เขาดูดิบ เถื่อน  และหล่อบวกเท่ไปในขณะเดียวกันเลยล่ะ =w=

ตอนนี้ฉันกำจัดไปได้แล้วสองคน เท่ากับว่าเหลือสามคน หนึ่งในนั้นก็มีเบลลามี่ด้วย พวกนั้นมีอาวุธสองคน ยกเว้นเบลลามี่ที่มีเพียงมือเปล่าเท่านั้น คนหนึ่งถือเหล็กแหลมสั้นอยู่ในมือ เหล็กนั้นน่าจะใช้แทนมีดได้ ส่วนอีกคนก็ถือไม้ที่มีตะปูอยู่

พวกนั้นมุ่งเข้าไปเล่นงานลาพร้อมๆ กันทั้งสามคน แต่ผิดคาดเลย คนที่ถูกเล่นงานกลับเป็นพวกนั้นทั้งสาม พวกนั้นคงนึกว่าลามือเปล่าสินะ แต่พอมุ่งเข้าไปลาก็หยิบดาบยาวที่กระเป๋าหลังออกมาได้ทันพอดีเลย ^O^ลาฟาดดาบเข้าที่หน้าแข้งของชายที่ถือเหล็กแหลมจนล้มก่อนบรรจงฟาดลงที่ไหล่อีกคนที่ถือไม้

"อ๊าก... ~"

แม่เจ้า! หมอนั่นกระดูกไหล่หลุดเลยล่ะ OoO   

ไม่อยากจะคิดว่าถ้าดาบนั่นไม่ได้อยู่ในปลอก ไหล่นั่นคงได้ขาดออกจากตัวไปแล้ว!

หลังจากที่ฉันมัวแต่ยืนอึ้งทว่ารู้ตัวอีกทีเบลลามี่ก็ใช้โซ่รัดเข้าที่คอของลาและดึงมันให้รัดแน่นขึ้น ใบหน้าของลาไม่แสดงความเจ็บปวดหรืออารมณ์ใดๆ เหมือนเดิม แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นถ้าโดนรัดคอนานๆ เข้าเขาก็อาจจะขาดอากาศหายใจได้ ฉันชะงักฝีเท้าทันทีเมื่อจะเข้าไปช่วยแต่ลากลับส่งสายตาอาฆาตมาที่ฉันประหนึ่งต้องการบอกเป็นนัยๆ ว่า ถ้าเข้ามายุ่งเธอตายแน่ ไม่ได้ตายเพราะพวกนั้นฆ่านะ แต่เขานั่นแหละจะฆ่าฉัน  

เบลลามี่พยายามดันลาเข้าหากำแพงโดยมีอีกสองคนคอยชกหน้าเขาจนเกิดรอยช้ำและแตกหลายจุดบนใบหน้า (ไหล่แกหลุดหนึ่งข้างแล้วแกยังจะฮึดสู้อีกเหรอยะ?) รู้งี้น่าจะฟันให้ขาด จะได้สิ้นเรื่อง!

เบลลามี่ยังคงดันลาเข้าหากำแพงเพื่อที่จะเอาหัวของเขากดลงกับกำแพงเพื่อให้ง่ายต่อการดึงโซ่ให้รัดยิ่งขึ้น แต่เมื่อเข้าไปหากำแพงลาก็เอาเท้ายันดันกำแพงเอาไว้ก่อนจะศอกกลับหลังเข้าที่หน้าของไอ้หน้าเบลลามี่สองทีจนเบลลามี่หลุดออกจากการเกาะกุมเขา ฉันว่าถ้าให้มีศอกครั้งที่สาม มีหวังเบลลามี่ดั้งหักแน่ๆ แค่นี้เลือดกำเดาก็ไหลเยอะแล้ว

หลังจากที่หลุดจากเบลลามี่ได้หนึ่งในนั้นก็วิ่งพุ่งตัวเข้าไปหาลาพร้อมกับเหล็กในมือที่พร้อมจะเสียบเขาได้ทุกเมื่อถ้ามีโอกาสและตอนนี้โอกาสก็มาถึงแล้ว...

จึก ~

เหล็กปลายแหลมเสียบลงที่ท้อง เลือดสีแดงฉานไหลออกมาช้าๆ เบลลามี่ค่อยๆ เอามือจับที่ท้องของตัวเองที่มีเหล็กเสียบคาอยู่ ลากระโดดถีบเข้าที่กลางหลังเบลลามี่อย่างแรงจนอีกฝ่ายกระเด็นเข้าไปหาเหล็กแหลม รอยเท้าของลาประทับอยู่ที่เสื้อกลางหลังเบลลามี่ ดูเหมือนฉันจะประเมินทักษะการต่อสู้ของลาไว้ต่ำเกินไป โหดโฮก...

ตอนลากระโดดถีบเสื้อของเขาเปิดด้วยล่ะ ฉันแอบเห็นหน้าท้องของเขานิดๆ เขามีซิกแพคด้วยล่ะ ผิวสีแทนที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแรงทำให้เขาดูแข็งแรงชะมัด -///-

ลาหยิบดาบของตัวเองที่หล่นขึ้นมาก่อนดึงคอเสื้อเจ้าของเหล็กปลายแหลมให้หันหน้ามาเผชิญกับเขา เขาใช้สันดาปฟาดลงที่หน้าอีกฝ่ายทีเดียวจนสลบ กะจะเล่นให้น็อกหมดทุกคนเลยเหรอไง =[]=

                และแล้วการทะเลาะวิวาทครั้งนี้ก็จบลงสักที เมื่อพวกนั้นลงไปนอนกองอยู่ที่พื้นด้วยสภาพที่แสนจะสาหัส >[]< ฮ่าๆ ส่วนฉันก็เลือดออกปาก ลาเองก็ปลอดภัยดีแต่จะว่าไปหน้าของเขาก็มีเลือดเต็มไปหมดจากการถูกชกจนหน้าแตก ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีว่าเจ็บออกมา ส่วนตัวฉันตอนนี้สะใจจริงโว้ย... >[]< 

 

ลาเดินข้ามไปนั้นไปอย่างไม่แยแส แต่ต้องชะงักฝีเท้าลงเมื่อเขาเห็นส้มหล่นอยู่ตรงหน้า เขาก้มลงเก็บมันขึ้นมาก่อนจะกินมัน และนั่นมันเป็นส้มของฉันที่เอามาจากบ้าน *w* ฉันมองลาที่กินส้มของฉันอย่างสบายใจโดยมีฉันเดินตามไปด้วย TT^TT

                ระหว่างทางฉันก็เอาแต่มองปากของเขาที่หยิบส้มขึ้นมาเคี้ยว ก็นั่นมันส้มของฉัน ฉันอยากกิน TT^TT

                "จะมองอีกนานไหมคุณผู้หญิง"

รู้ด้วยเหรอว่าฉันมองนายอยู่?

                "ลา...นั่นส้มของฉัน ฉันอยากได้คืน..." ฉันพูดออกไปอย่างเหลืออดหลังจากที่อดทนดูหมอนี่กินของคนอื่นมานาน -_-^

                "ว่าไงนะคุณผู้หญิง" ลาทำหน้าเหยเกมองมาที่ฉัน

                "ฉันขอส้มคืน" ฉันพูดเสียงห้วน  -_-^^^

                "ฉันชื่อลอว์ต่างหากคุณผู้หญิง" เขาพูดหน้านิ่งเหมือนไม่พอใจก่อนก้าวขาฉับไว ฉันฟังชื่อเขาผิดงั้นเหรอ -O-          

                "ก็ทีนายยังเรียกฉันว่าคุณผู้หญิงเลยนิ ฉันมีชื่อนะ นามิ! เรียกสิ! นามิ!" ฉันพูดก่อนวิ่งตามไปเดินข้างๆ เขาที่เดินอย่างไว

                "ถ้ารู้แล้วต่อไปนี้กรุณาเรียกให้ถูกด้วย" เขาตอบฉันแต่สายตามองไปข้างหน้า หล่ออันตรายไม่พอยังเย็นชาชะมัด >O<

"ตกลงจะให้ไหม ส้มของฉัน" ลาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ (จะเหนื่อยใจอะไรนักหนา) (_ _'') เขาโยนส้มให้กับฉัน ฉันรับมาทันควันพอดีก่อนกินมันอย่างเอร็ดอร่อยแล้วเดินนำหน้าเขาไป >_<

                ป้าบ ~ ~ !! O_O

                "แค่กๆ ตบหัวฉันทำไมยะ" ฉันพูดด้วยความโมโหที่จู่ๆ ก็ถูกหมอนี่ตบหัวเอา เม็ดส้มเกือบจะคาคอแล้วเมื่อกี้ -_-* 

                "ทางออกมันทางนี้คุณผู้หญิง" ลอว์พูดแล้วชี้ไปอีกทางซึ่งไม่ใช่ทางที่ฉันกำลังจะเดินไป =3=

                " ทำไมไม่บอกดีๆ ล่ะยะ ฉันเกือบจะตายเพราะส้มแล้วรู้ไหม" ฉันท้าวเอวจ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง และแน่นอนเขาก็จ้องฉันกลับคิ้วขมวดเป็นปรมเลย นี่เป็นโอกาสที่ฉันเห็นหน้าเขาใกล้ๆ และชัดแบบนี้ แม้เขาจะมีผิวสีแทน แต่ผิวพรรณของเขาก็ดี ใบหน้าที่เรียบเนียนแม้เขาจะไว้เคราก็ไม่ได้ทำให้ดูรกรุงรัง แต่กลับทำให้เขาดูเท่ขึ้นไปอีก ดวงตาสีดำขลับทำให้เขาดูสุขุมยากที่จะเข้าถึง โอเค...ฉันแพ้แล้ว...!

                ฉันละสายตาออกจากเขา ขืนจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเขานานกว่านี้มีหวังฉันต้องเป็นบ้าเพราะพยายามอ่านใจเขาแน่ๆ - - ส่วนเขาไม่พูดอะไรเพียงแค่ทำหน้านิ่งเฉกเช่นเดิมแล้วเดินนำหน้าฉันไป - -'' 

                ระหว่างทางฉันก็เจอร้านขายผลไม้...อ่า...มีส้มด้วย อยากกินจัง! เมื่อนึกได้อย่างนั้นฉันก็เอามือล้วงกระเป๋าหาเงินทันที

เฮ้ย! กระเป๋าเงินหายเหลือแต่กระเป๋านักเรียน สงสัยหล่นตอนมีเรื่องแน่ๆ เลย T[]T

                "ลา...ฉันอยากกินส้ม" ฉันพูดแล้วกระตุกชายเสื้อนักเรียนของเขาที่ตอนนี้มันหลุดออกมานอกชายกางเกงไว้ เขาที่เดินนำหน้าฉันอยู่เหลียวกลับมามองก่อนจะตอบสั้นๆ 

                "อืม" ตอบแบบไม่คิดอะไร อ๊าย...ฉันจะบ้าตายกับผู้ชายคนนี้! ใจเย็นไว้นามิ

                "ฉันไม่มีเงิน ซื้อให้ฉันหน่อยสิ นะ...นะ..." ฉันพูดแล้วส่งยิ้มแหยๆ ให้กับเขา

                "นี่! คุณผู้หญิง!" เขาขึ้นเสียงเล็กน้อย ย้ำ! ว่าเล็กน้อยจริงๆ ทำเอาฉันเบิกตากว้างอ้าปากเหวอ จะขึ้นเสียงใส่ทำไม ฉันแค่ขอเงินซื้อส้ม

                "ป้า! เอาส้มให้ยัยบ้านี่ด้วย" ตอนแรกเขามีท่าทีแปลกๆ ที่ขึ้นเสียงใส่ฉันแต่เขาลดมันลงก่อนหันไปสั่งส้มให้ฉัน และเมื่อกี้เขาเรียกฉันว่า ยัยบ้า ถ้าไม่ติดที่เขาเป็นคนจ่ายเงินนะ ฉันไม่ยอมหรอก กล้าดียังไงมาหาว่าฉันบ้า

                ฉันยิ้มน้อยๆ เดินตามหลังลอว์ไปติดๆ เมื่อได้ส้มถุงใหญ่ในมือมากิน >_< ถึงแม้จะโดนด่าว่า บ้าแต่นั่นก็คุ้มที่ได้กินของฟรีโดยไม่เสียสักเบรีเดียว

คนอะไรหุ่นเท่เป็นบ้า ตอนทำหน้าตาโหดก็ดูน่ากลัวเป็นบ้า จมูกโด่งเป็นสันรับกับดวงตาคม คิ้วเข้ารูปเข้ากับดวงตาสีดำสนิทเป็นอย่างดี ผมสีดำละต้นคอทำให้หน้าของเขาดูมีมิติยิ่งขึ้น อ้ะ! แล้วนี่ฉันมาชื่นชมเขาทำไมกัน?

                "จะจ้องทั้งวันเลยใช่ไหมคุณผู้หญิง กลัวหลงทางแบบพี่ชายเธอหรือไง?" ลอว์พูดแล้วหันหลังกลับมา ฉันเกือบชนเข้ากับแผงอกเขาถ้าหยุดไม่ทัน กลิ่นหอมจากตัวเขาลอยเตะเข้าจมูก ฉันสูดหายใจเข้าลึกเต็มปอด ไม่อยากหายใจออกอีกเลย

                "..." ทว่ารู้ตัวอีกทีเรายืนอยู่ใกล้กันมาก เขารู้ว่าฉันจ้องเขาอีกแล้ว นี่ฉันโจ่งแจ้งขนาดนั้นเลยเหรอ?

โอ้...หมอนี่ตกลงฉันมองไม่ได้เลยใช่ไหม =[]=  

                "ป๊าว" ฉันตอบเสียงสูงแล้วทำหน้าเฉไฉทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วก็กินต่อไป =_=;

                "อย่าให้ฉันรู้นะว่าเธอจ้องฉันอีก"

"..." กลัวตายแหละ!

เมื่อเดินไปได้ซักพักลอว์หยิบโทรศัพท์ที่สั่นขึ้นมาดู สาวที่ไหนโทรมาหาหมอนี่กันนะ?  

"รับสิ! ใครเหรอ" ฉันบอกให้ลอว์รับสายเมื่อเขาดูเบอร์ที่โทรศัพท์แต่หันมามองหน้าฉัน

                "โซโล" ลอว์ตอบหน้านิ่งๆ จะทำหน้าดุไปเพื่ออะไรยะ?

                "รับสิ ฉันขอคุยด้วยนะ" ฉันพูดอย่างตื่นเต้น >_< (เพื่ออะไร)

                "อืม" ลอว์รับก่อนจะกรอกเสียงลงโทรศัพท์และเปิดเสียงให้ฉันฟังด้วย -_-^

                (อยู่ไหน) เสียงปลายสายของพี่ชายตอบกลับมา  

                "ในซอยที่ไหนก็ไม่รู้กำลังเดินออกไป" ลอว์ตอบกลับไป แต่ยังทำหน้านิ่งเหมือนเดิม -_-^^^

                (ปลอดภัยดีใช่มั้ย?) พี่เป็นห่วงหมอนี่ทำไม?  

                "อืม"

                (แล้วน้องฉันล่ะ?)

                "ฉันปลอดภัยดี แล้วพี่ล่ะโอเคมั้ย" ฉันตะโกนกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ >_<

                "เงียบน่า...คุณผู้หญิง" ลอว์หันมาเอ็ดใส่ฉันแล้วหันไปกรอกเสียงลงในโทรศัพท์ต่อ

                "ปลอดภัย นายอยู่ไหน จะเอายังไงกับเธอ" จะจัดการฉันเหรอไอ้หน้าหล่อ =_=^

                (พาเธอมาหาฉัน ไว้ฉันจะจัดการเอง เจอกันที่ห้างเดิมหน้าโรงเรียนก็แล้วกันนะ อยู่ที่ลานโบว์ลิ่ง) 

"จะไปเดี๋ยวนี้แหละ" พูดจบลอว์ก็กดวางสายไป แล้วเขาก็เดินนำทางฉันไปอีกเช่นเคย

เมื่อออกมาจากซอยบ้าๆ แห่งนี้ได้เขาก็พาฉันขึ้นรถไปต่อที่ห้าง จริงๆ แล้วเขาน่าจะมีรถส่วนตัวนะ บ้านจนหรือไงถึงไม่มีรถต้องให้คนสวยอย่างฉันมานั่งรถเมล์ไปกับนายเนี่ย?

 

ที่ลานโบลิ่ง...

ฉันเดินเข้าไปหาพี่หลงที่อยู่กับเพื่อนๆ ทั้งหญิงและชายทันทีด้วยใบหน้าที่แสนจะเบิกบาน >_< โดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้างที่หยุดการกระทำทุกอย่างเมื่อเห็นฉัน =_= ไม่เคยเห็นคนสวยหรือไงยะ?

                "ไม่เป็นไรใช่มั้ย" พี่หลงพูดขึ้นเมื่อฉันเดินเข้าไป

                "สบายมากพี่ ได้บู้ด้วยล่ะ มันส์มากๆ เลยแหละ สุดยอด...ไม่ได้บู้นานมากแล้ว วันนี้ฉลองเปิดเรียนอ่ะ ฮ่าๆ" ฉันพูดอย่างมีความสุขที่ไปมีเรื่องมา และมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ๆ กับพี่ชายของฉัน  >[]<           

                "โดนพวกมันตบเหรอ หน้าเป็นรอยเลยว่ะ" พี่หลงพูดแล้วมองหน้าฉันอย่างรู้ดีว่าเป็นรอยอะไร

                "ก็เพราะมันตบนี่แหละถึงเอามันคืน" พูดจบพี่ก็ขยี้หัวฉันเบาๆ >w<      

"ฉันจัดการพวกมันได้ตั้งสองคนล่ะ" ฉันเล่าพี่อย่างสนุกสนาน

                "เออๆ ทำดีแล้ว" พี่ฉันตอบรับเพียงเท่านั้น  ไม่ยินดีบ้างเหรอไง?

                "ไม่ดีใจเหรอ" ฉันถามเมื่อเห็นว่าพี่ไม่มีท่าทียินดีปรีดากับฉัน

                "ยังจะมาพูดอีกนะยัยแม่มด ฉันไม่จัดการเธอก็ดีเท่าไรแล้ว" พี่ชายตอบเสียงเหี้ยมทำเอาฉันหงอยขึ้นมาเลย

                "ขี้คุยเอ้ย!" ลอว์พูดแล้วเดินไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่ไม่ห่างจากฉันมากเท่าไรนัก

                "ไอ้หัวมอสนี่น้องแกจริงๆ เหรอ" ผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้น  ผมของเขาเป็นสีเหลืองสว่าง แต่นั่นก็ยังไม่โดดเด่นเท่าคิ้วที่ม้วนๆ ของเขา

ดูดีจังแฮะ แม้คิ้วของเขาจะแปลกๆ หน่อย แต่การแต่งกาย ลักษณะท่าทางของเขาก็ดูดีกว่าคนอื่นๆ ดูมีระเบียบ ดูสมาร์ตไปอีกแบบ ^////^ แต่ลอว์ก็ดูดีไม่แพ้ผู้ชายคนนี้ เพียงแค่ลอว์ดูจะเถื่อนกว่าหน่อยๆ เพราะฉันชอบทุกส่วนในร่างกายของเขา มันดูดีและเท่ตรงกับผู้ชายในอุดมคติของฉันไปหมด  

"เออ แล้วแกจะทำไมไอ้คิ้วม้วน" พี่ฉันตอบน้ำเสียงห้วนแล้วทำหน้ายักษ์ใส่ผู้ชายคนนี้!

"หนอย...นี่แกว่าใครคิ้วม้วนฮะไอ้หัวสนามหญ้า" ว่าแล้วก็เหมือนมีไฟลุกโชนไปทั่วทั้งตัวของทั้งสองคน

"ก็ว่าแกนั่นแหละไอ้คนหื่น"

"แกอยากจะลองดีกับฉันใช่มั้ย"

"ฉันไม่กลัวคนอย่างแกหรอกไอ้โรคจิต"

 

ยู้วฮูววว...ตอนที่ 1 คลอดแล้วจ้า >_< กราบขออภัยเป็นอย่างสูงถ้ามีคำผิดและใช้สำนวนแบบผิดๆ ถูกๆ เนื่องจากมีความรีบที่จะอัพลงอย่างหนักหน่วง ก็เลยไม่ได้ตรวจทานคำผิดอะไรมากนัก ยังไงฝากเม้นติชมกันด้วยน๊า!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #10 Law & Nami (@poxaay) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 01:53
    สนุกๆๆ มาต่อไวๆนะ
    #10
    0
  2. #9 PpPPuii (@PpPPuii) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 22:34
    สนุกมากอ่า  ลอว์นามิ ชอบๆๆๆ รีบมาอัพต่อนะค้ะ
    #9
    0
  3. #5 KariNari (@KariNari) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 23:19
    นามิ มาตอนแรกเธอก็บู๊ซะแล้ว อิอิ
    สนุกมากเลยค่าไรต์ ชอบบบบบ >< มาต่อไวๆน้า
    #5
    0
  4. #3 Pinwadee2026 (@Pinwadee2026) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:24
    ว้าวๆ..wowมาตอนแรกก็สนุกแล้วอ่ะ

    ยังไงก็มาต่ออีกเรื่อยๆน่ะค่ะ
    #3
    0
  5. #2 beem of dark pirates (@beemkawaei) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 02:58
    สนุกมากๆเลยไรต์พึ่งเคยเห็นฟิคที่โซโลเป็นพี่ของนามินี่แหละ นามิสู้ๆนะต้องจีบลอว์ให้ได้ ไรต์ก็สู้ๆนะค่ะ มาอัพอีกนะค่ะ
    #2
    0