{SF&OS} INFINITE หลากคู่หลายอารมณ์ ヾ(*´∀`*)ノ

ตอนที่ 3 : {OS} : Our Relation (MyungYeol)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ธ.ค. 56







เอาอีกแล้วนะ! ทำไมนายต้องเอาแต่พูดถึงคนๆนั้นด้วย!’

 

จะไปไหนก็ไปเลยนะมยองซู!’

 

 

อา...ทะเลาะกันอีกแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่เขาและคนรักทะเลาะกันบ่อยขนาดนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่เขาเริ่มไม่สนใจจะง้ออีกคน.....แล้วมันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่เขารู้สึกอยากจะทะเลาะกับคนรักทุกวันเหลือเกิน

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

 

 

มือหนายกขึ้นเคาะบานประตูตรงหน้าเบาๆสามครั้งอย่างเคยชิน...จริงๆที่หน้าคอนโดมันก็มีอินเตอร์โฟนสำหรับโทรขึ้นมาล่ะนะ แต่เขาก็เลือกที่จะขึ้นมาหาเลยเสมอ

 

 

“มาแล้วเหรอ... สวัสดีมยองซู ^^” ซองยอลเปิดประตูรับเขาด้วยรอยยิ้ม เช่นเดียวกันกับทุกครั้งที่เขามาหา ...ซองยอลมักจะต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้มหวานๆและชาร้อนๆเสมอ

 

 

“ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ?” ซองยอลถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง เพราะพักหลังๆมานี้มยองซูมาหาเขาเกือบทุกวัน ด้วยเหตุผลว่าทะเลาะกับคนรักเลยไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน

 

 

“อืมม เรื่องไร้สาระน่ะ” มยองซูเลี่ยงที่จะตอบคำถาม เพราะเขาไม่อยากให้ซองยอลรู้ต้นเหตุของการทะเลาะกันของเขากับคนรักเลยจริงๆ

“โอเค ไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร” ซองยอลตัดบทด้วยรอยยิ้มเหมือนอย่างเคย มยองซูเองก็ยิ้มให้ซองยอลด้วยความผ่อนคลายมากกว่าเดิม

 

มยองซูและซองยอลเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนม.ปลาย จนตอนนี้ทั้งคู่เรียนอยู่มหาลัยปีสามแล้ว มยองซูเลือกเรียนต่อในคณะวิศวะ ส่วนซองยอลเลือกเรียนสถาปัตย์ แต่ทั้งคู่ก็ยังคงไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ จนกระทั่งมยองซูมีแฟน และแน่นอนว่าแฟนของมยองซูไม่ต้องการให้เขามาอยู่กันสองต่อสองกับผู้ชายหน้าสวยอย่างซองยอล พวกเขาจึงพบกันน้อยลง

 

เวลาผ่านไปครึ่งปีหลังจากคบกับแฟนรุ่นน้อง มยองซูเริ่มกลับมาอยู่กับซองยอลบ่อยๆอีกครั้ง ด้วยเหตุผลเดิมๆว่าทะเลาะกันเลยไม่รู้จะไปอยู่ไหน ....ซองยอลเข้าใจ เขาไม่ได้ว่าอะไรและต้อนรับมยองซูเสมอ และหลังจากนั้น..ทุกครั้งที่ทะเลาะกันมยองซูก็จะมาหาซองยอล มันเป็นแบบนี้มาซักพักแล้ว

 

 

 

“มยองซู วันนี้เราไปดูหนังกันมั้ยคะ?” นาอึน รุ่นน้องในคณะเดียวกันกับมยองซูและพ่วงตำแหน่งคนรักของเขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานในขณะที่เขาสองคนกำลังเดินเข้าไปในคณะ...ใช่ พวกเขาดีกันแล้ว

 

“อืม ก็ดะ....เฮ้! ซองยอลอา!” มยองซูที่กำลังจะตอบคำถามแฟนสาวเปลี่ยนคำพูดกลางอากาศ เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเพื่อนสนิทหน้าหวานกำลังเดินเข้ามาทางคณะของเขา ด้วยความลืมตัวหรืออะไรมยองซูก็ไม่รู้ เขาสะบัดมือนาอึนออกแล้วรีบเดินไปหามยองซูทันที

 

“อ้าว...สวัสดีมยองซู” ซองยอลหันมายิ้มและทักทายมยองซูเหมือนทุกครั้ง มยองซูกำลังจะอ้าปากถามว่าซองยอลมาทำอะไรที่นี่ แต่เขาก็ต้องกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอไป เมื่อเห็นใครอีกคนเดินตามหลังซองยอลมา

 

“ซองยอลอา นายจะรีบเดินไปไหนน่ะ” อีโฮวอน เดือนของคณะสถาปัตย์....เดินเข้ามากอดคอแถมยังเรียกชื่อซองยอลอย่างสนิทสนม และแน่นอนว่ามันทำให้มยองซูค่อนข้างไม่พอใจ

 

“ฮะๆ...นายต่างหากที่เดินช้า” ซองยอลหัวเราะให้กับคนข้างๆก่อนจะยื่นมือไปผลักหัวโฮวอนเบาๆ

“เฮ้ ซองยอล” มยองซูเรียกซองยอลอีกครั้ง เมื่ออีกฝ่ายทำท่าว่าจะลืมไปแล้วว่าเมื่อกี้เขากำลังจะถามคำถามกับตน

 

“อ๊า...นายจะถามว่าฉันมาทำไมที่นี่ใช่ไหม?”

 

มยองซูพยักหน้า

 

“ฉันเข้ามาทำธุระนิดหน่อยน่ะ ไปก่อนนะ” ซองยอลพูดพลางชี้ขึ้นไปที่ชั้นสองของอาคาร ก่อนจะบอกลาเขาแล้วก็จูงมือโฮย่าเดินผ่านเขาไป ในตอนแรกมยองซูจะเดินตามซองยอลไปด้วย แต่นาอึนกลับเรียกเขาไว้และลากเขาไปอีกทาง

 

...วันนั้นทั้งวันมยองซูเรียนไม่รู้เรื่อง ได้แต่ขอให้เวลาเดินไปเร็วๆเพื่อที่คืนนี้เขาจะได้ไปหาซองยอล...

 

 

ก๊อกๆๆ!

 

มือหนารัวเคาะประตูเสียงดังกว่าทุกครั้ง เขาร้อนรนอยากให้ซองยอลมาเปิดประตูให้ไวๆ          ไม่ได้ยืนรออย่างใจเย็นเหมือนทุกครั้งที่เขามาที่นี่

 

“สวัสดีมยองซู วันนี้มาเร็วนะ” ซองยอลเปิดประตูให้เขาด้วยรอยยิ้มเหมือนทุกครั้ง...รอยยิ้มหวานๆของซองยอลทำให้อารมณ์ร้อนๆของเขาเย็นลงได้อย่างน่าประหลาด

 

“วันนี้ก็ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ....เมื่อเช้ายังดีๆอยู่เลย” ซองยอลถามพลางเลื่อนถ้วยชามาไว้ตรงหน้ามยองซู มือเรียวยกขึ้นมาเท้าคางมน ตาคู่สวยมองมยองซูอย่างสงสัย

 

“ไม่ได้ทะเลาะกันแล้วฉันมาหานายไม่ได้เหรอ” มยองซูถามเสียงเย็น เขาจ้องซองยอลเขม็ง จนซองยอลอดสงสัยไม่ได้ว่ามยองซูกำลังพาลใส่เขารึเปล่า

“ก็เปล่า...นายจะมาเมื่อไหร่ก็ได้”

 

“...นายพูดแบบนี้กับหมอนั่นด้วยรึเปล่า”

 

“หมอนั่นเหรอ? นายพูดถึงใครน่ะมยองซู”

 

“ก็อีโฮวอน....”

 

“....ไม่มีใครเคยมาห้องฉันนอกจากนาย” ซองยอลตอบเบาๆ ก่อนจะยิ้มหวานออกมาน้อยๆเมื่อเห็นว่ามยองซูดูจะอารมณ์ดีขึ้นบ้าง

 

“แล้วทำไมต้องแนบชิดกันขนาดนั้น”

 

“แล้วทำไมนายต้องมาซักฉันแบบนี้ด้วย....ฉันไม่มีสิทธิ์จะสนิทกับใครเหรอมยองซู” ซองยอลเอียงคอน้อยๆ แต่ริมฝีปากเรียวบางยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม ตั้งแต่รู้จักกันมาซองยอลมองมยองซูออกอย่างทะลุปรุโปร่งไปซะทุกเรื่อง....แต่มยองซูไม่เคยรู้เลยว่าซองยอลกำลังคิดอะไร ตอนนี้ก็เช่นกัน

 

“................”

 

“นายเอาแต่มาหาฉันแบบนี้...เลยทะเลาะกับนาอึนใช่มั้ย”

 

“..............”

 

“ถ้างั้นก็กลับไปเถอะ...ฉันไม่อยากเป็นสาเหตุที่ทำให้คนรักทะเลาะกัน”

 

“ไม่! ฉันไม่กลับ ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น”

 

“.....”

 

“นายเคยมีแค่ฉัน...แต่ทำไมวันนี้ถึงได้มีคนอื่นเพิ่มขึ้นมาได้...”

 

“....คนทุกคนมีโลกและสังคมของตัวเองทั้งนั้น “ ซองยอลถอนหายใจเบาๆก่อนจะตอบคำถามมยองซู

 

“มีแต่ฉันไม่ได้เหรอ.....ให้ฉันเป็นคนเดียวที่ข้าไปอยู่ในโลกของในไม่ได้เหรอ?” มยองซูถาม เขาเริ่มสับสน....ทำไมเขาต้องร้อนรนและวุ่นวายขนาดนี้ด้วย

 

“ทำไมฉันต้องมีนายแค่คนเดียว....ทั้งๆที่นายมีนาอึนอยู่แล้ว”

 

“งั้นฉันจะเลิกกับนาอึน!” มยองซูตกใจกับคำตอบของตัวเองไม่น้อย....เขาไม่ได้คิดก่อนตอบออกไปเลยซักนิด เขารู้แค่ว่าเขาไม่ต้องการให้ซองยอลมีใคร ต้องการให้มีเพียงเขาเท่านั้น

 

“พูดเรื่องบ้าอะไร”

 

“เราคบกันเถอะ ซองยอลอา”

 

“...นายชอบฉันรึไง” คำถามของซองยอลเหมือนกับวัตถุแข็งๆซักอย่างที่ฟาดเข้ากลางหน้าผากมยองซูอย่างจัง...นั่นสินะ มยองซูไม่เคยคิดถึงข้อนั้นมาก่อนเลย....เขาชอบมาหาซองยอลเพราะเขาสบายที่ได้อยู่ใกล้ๆคนๆนี้ ในขณะที่เขาคบนาอึนเพียงเพราะนาอึนเป็นคนสวยและเหมาะสมกับเขา

 

ทุกครั้งที่ทะเลาะกันมยองซูก็จะรีบมาหาซองยอลถึงที่นี่ เขาได้รับการเยียวยาด้วยรอยยิ้มหวานๆและชาหอมๆจากซองยอลเสมอ...เขาอยากทะเลาะกับนาอึนบ่อยๆเพียงเพื่อจะได้มีข้ออ้างมาหาซองยอลได้

 

...ถ้าทั้งหมดนั่นสามารถใช้แทนคำว่าชอบหรือ “รัก”..........................เขาก็คงจะรักซองยอลมานานมากแล้ว

 

“ใช่....ฉันชอบนาย” มยองซูพูดออกไปอย่างเต็มปากเต็มคำ มือหนาเริ่มกำถ้วยชาใบสวยแน่น

 

“....นายมีนาอึนแล้วมยองซู นายไม่สามารถมีฉันได้คนเดียว”

 

“ฉันจะละ...”

 

“อย่าเลิกกับเขาแล้วมาหาฉัน...เขาไม่ได้ทำอะไรผิด และฉันไม่ต้องการอย่างนั้น”

 

“ทำไมล่ะซองยอล ฉันไม่เข้าใจ”

 

ดวงตาคู่สวยหลุบลงมองถ้วยชาในมือ พรูลมหายใจออกช้าๆก่อนจะเริ่มพูดอีกครั้ง

 

“เราอย่าคบกันเลย...ฉันดีใจที่นายชอบฉัน ฉันก็ชอบนายนะ.... แต่ว่า..”

 

“....”

 

“ฉันคิดว่าทุกวันนี้มันดีพอแล้ว...ถ้านายอยากเจอฉันนายก็มาหา ถ้าเจอหน้านายก็เข้าไปทักได้ เราอยู่ด้วยกันได้แม้จะไม่ได้เป็นแฟนกัน...”

 

“...”

 

“นายคอยเป็นห่วงฉัน และฉันเป็นห่วงนายเสมอ... เรารู้ว่าเรารักกัน แต่อย่าใช้คำนั้นมาผูกมัดกันเลย ถ้าต้องคอยมาหึงหวงกัน มันอาจทำให้ความสัมพันธ์ของเราไม่มั่นคง...”

 

“.....”

 

“แต่ถ้านายไม่ชอบใจกับสถานะในตอนนี้....กลับไปหานาอึนเลยก็ได้นะ” ซองยอลจบคำพูดด้วยรอยยิ้ม...ยิ้มหวานที่มยองซูชื่นชอบและหลงไหล

 

“...” แต่ในวันนี้รอยยิ้มนั้นกำลังกดดันเขา... กดดันเขาให้เลือกว่าจะเป็นเพื่อนกับซองยอลต่อไปแต่เราจะยังอยู่ด้วยกัน หรือเลือกจะไปและเขาจะไม่มีวันได้เข้าใกล้ซองยอลอีก..

 

มยองซูคิดหนัก หัวคิ้มของเขาขมวดมุ่นจนแทบจะชนกัน...ซองยอลยิ้มขำๆกับภาพนั้น แน่นอนว่าเขารู้อยู่แล้วว่าคำตอบของมยองซูคืออะไร.....และซองยอลค่อนข้างมั่นใจทีเดียว ว่าสิ่งที่มยองซูกำลังจะพูดออกมามันตรงกับคำพูดในใจเขาร้อยเปอร์เซ็นต์

 

“อือ....เป็นแบบนี้ต่อไปก็ได้...”

 

“...”

 

“ขอแค่ยังมีนายคอยยิ้มให้ฉัน ฉันก็พอใจแล้ว” ซองยอลกลั้นยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อได้ยินคำตอบที่ต้องการ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานๆพร้อมรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปาก

 

 

 

 

“.....งั้นเรามาดื่มชากันต่อดีกว่านะ ^^

 

 

 

......ขอโทษนะมยองซูยา...ฉันรักนายนะ...แต่ฉันก็รักอิสระของตัวเองด้วยเหมือนกัน

 

 

END

30 ความคิดเห็น

  1. #12 ยอลลี่ขี้แตก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 13:36
    น่ารักดีความรักแบบนี้

    ชอบบบบบบๆๆๆๆๆๆ





    #12
    0
  2. #11 namin'z (@beebana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 09:51
    หึ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ยอลลี่ไม่อยากผูกมัดหราาาาาาาาาา - [] - !!!!!!!
    นี่พี่แอ๋วอุส่าห์จะเลิกกะนาอึนมาหานายเลยนะเว้ยยยยยยยยย ปัดโถ่!! มันน่าเสียดายแทน
    55555555555555555555 แต่ก็นะ ความรัก ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะไหน ยังไงมันก็คือรัก
    ยอลจะอยู่ข้างมยองเสมอชิปะ >////////////////<

    ขอบคุณนะคะไรเตอร์ สนุกๆ ฮี่ฮี่
    มาอัพมยองยอลอีก โอเคมั้ยคะ ? 555555555555555555555555555
    เป็นกำลังใจใหญ่นะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ !!!!!!!! <3333333333
    #11
    0