{SF&OS} INFINITE หลากคู่หลายอารมณ์ ヾ(*´∀`*)ノ

ตอนที่ 1 : {OS} : The Dream come true (MyungYeol)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 ธ.ค. 56





คุณเคยฝันเห็นซัมวันของคุณมั้ยครับ...



.



.



.



 
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง



"อีกแป๊บนึง =_______=" พึมพำกับตัวเอง...มือก็ควานหานาฬิกาเจ้ากรรมที่ส่งเสียงน่ารำคาญอยู่บนหัวเตียง



กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง




"
ขอเเค่ห้านาที..." เมื่อหานาฬิกาไม่เจอ...ก็เริ่มใช้หมอนที่เมื่อซักครู่ยังหนุนอยู่ดึงมาปิดหูทั้งสองข้างของตัวเอง



กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง



"โอเคคคคคคคคคคคค ตื่นเเล้ววว!!!" ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ต้องยอมเเพ้ให้เสียงปลุกมหาภัยของนาฬิกา 



ยกที่ 1 นาฬิกาปลุก : ชนะ(?)





 
....The Dream come true....

 



"เอ้า ตื่นได้เเล้วเหรอ"



"พี่....วันนี้ฝากเอานาฬิกาไปทิ้งทีดิ = =" พูดกับพี่ชายที่ยืนทำอาหารอยู่อย่างมึนๆงงๆ...ซองกยูมองน้องด้วยสายตาประมาณ 'เป็นบ้าอะไรเเต่เช้า'




"เเกบ้าปะ...เอ้า รีบกินเเล้วรีบไปได้เเล้ว"



"ไปไหน = ="




ป๊อก...



"โอ๊ย! เคาะทำไม มันเจ็บนะ!" เเล้วที่เอามาใช้เคาะหัวน้องน่ะมันถ้วยนะถ้วย!



"ก็เคาะเรียกสติแกไง จะมึนไปไหนหะ วันนี้วันเปิดเทอมวันเเรกของเเกนะเว้ยย!!"



"เออว่ะ -0- ยังไม่มีชุดใส่เลย พี่ไปรีดให้หน่อยดิ"




"พ่อง -___________-+"



"พ่อผมก็พ่อพี่เเหละ...นะ! เดี๋ยวผมรีบไปอาบน้ำ พี่ก็รีดให้หน่อย -0-"



"เออๆ เร็วๆด้วยเจ็ดโมงเเล้วเนี่ย"




"คร้าบบบบบ"



7 : 45 am.



ผมยังอยู่บนรถเมล์อะ..............................




....คือว่าผมสายเเน่ๆเเล้วล่ะ ไม่ต้องรีบก็ได้ถ้างั้น(?)




ตอนนี้รถเมล์คนบางมาก...เเต่ผมก็ชอบคนน้อยๆเเบบนี้เเหละ เพราะผมไม่ชอบตกเป็นเป้าสายตาของใครเท่าไหร่...ถึงอย่างนั้นบนรถเมล์ที่ผู้โดยสารบางเบานี้ ก็ยังมีนักเรียนหญิงบางกลุ่มที่มองมาทางผมเเละซุบซิบกันอย่างเปิดเผย



"...ขอผมนั่งด้วยคนได้มั้ย..." ในระหว่างที่ผมกำลังใช้ความคิดอยู่กับตัวเอง...ก็มีคนๆหนึ่งเดินเข้ามาทักผม จริงๆก็ไม่เชิงทักหรอก เขาเเค่มาขอนั่งด้วยเท่านั้น = =




...ที่นั่งก็เหลือตั้งหลายที่...เเล้วทำไมถึงมานั่งตรงนี้ล่ะ - -? แต่เเน่นอนว่าผมไม่ได้ถามออกไปหรอกนะครับ....



"เชิญครับ..."ผมตอบรับเบาๆ ก่อนจะเขยิบตัวเองไปชิดริมหน้าต่างมากขึ้น...




ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง....ส่วนคนข้างๆผมก็ก้มหน้าก้มตากดเครื่องมือสื่อสารของตัวเองอย่างกับว่าถ้าเงยหน้าขึ้นมาซักนาทีไอ้ตัวหนังสือพวกนั้นมันจะเลือนหายไป...




ออดดดด...



หือ?...



...อ๋อ...คนข้างๆผมนี่เอง ที่เป็นคนกดออดรถเมล์




...อ่า...ผมเพิ่งสังเกตุ...ผมของเขาเป็นสีเเดง...เมื่อโดนเเสงแดดมันสวยมากเลยล่ะครับ...เข้ากับหน้าได้รูปของเขาจริงๆเลย..



ถ้าเขาเป็นผู้หญิง....เเละเมื่อกี้เค้าไม่เอาเเต่ก้มหน้ากดโทรศัพท์...ผมอาจจะทำความรู้จักกับเค้าไปเเล้ว...




...ไม่รู้ทำไมวันนี้รถเมล์มันถึงโรงเรียนช้าจริงๆ...ผมรู้สึกว่านั่งรถเมล์นี่มานานมากเเล้ว...นี่ผมคงไม่ได้นั่งเลยป้ายหรอกนะ...ไม่น่าา ผมไม่ได้เหม่ออะไรขนาดนั้น เด็กนักเรียนโรงเรียนเดียวกับผมยังนั่งอยู่ตรงนั้นเลย...



...ผมกลับไปมองนอกหน้าต่างอีกครั้ง...



...ครั้งนี้ผมสังเกตุเห็นคนๆหนึ่ง...ผมสีเเดง...




....ไม่น่ะ! เค้าลงเมื่อสองป้ายที่เเล้ว เเล้วจะมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง!?



ออดดดดดดดดดดดดดดดดดด



ไม่รู้อะไรดลใจ...ผมลุกขึ้นกดออดเเล้วรีบวิ่งลงจากรถทันที...ให้ตายเถอะ นี่ผมกำลังวิ่งตามหาคนที่ไม่รู้จักเหรอเนี่ย??




...ผมวิ่งไปเรื่อยๆๆ ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเจอเขาคนนั้นเลย....ให้ตายเถอะ นี่ผมมัวทำอะไรอยู่น่ะ?



อ่าา...ตอนนี้แปดโมงกว่าเเล้ว...อีกซักพักคงมีสารวัตรนักเรียนมาเดินเต็มไปหมด ผมว่าผมควรจะไปโรงเรียนได้เเล้วล่ะ....




 
...The Dream come true...



 
อา..ผมมาไม่ทันคาบเเรก...



...ก็เเหงล่ะ มาเอาป่านนี้นี่นะ = =



งั้นผมไปหาที่นั่งรอคงจะดีกว่า...




...ผมเดินลัดเลาะไปเรื่อยๆจนมาถึงสวนหลังโรงเรียน สาบานได้ว่าตั้งเเต่เรียนที่นี่มา ปีนี้เป็นปีที่สามเเล้ว...ผมไม่เคยคิดที่จะตรงนี้เลย = =



"อ้าว..."




ตรงนั้นมีใครนั่ง...ไม่สิ...นอนต่างหาก



...มีใครนอนอยู่ตรงนั้น




ปกติเเล้วผมควรจะเดินออกไป...เเต่ครั้งนี้ไม่...อะไรบางอย่างสั่งให้ผมสาวเท้าเข้าไปใกล้เขาเรื่อยๆ...เรื่อยๆจนกระทั่งเห็นใบหน้าของคนที่กำลังนอนหลับตาอยู่ชัดเจน



!!



ผู้ชายคนนั้นนี่
!



ผมจำใบหน้าเเละสีผมของเค้าได้ดี...มันเด่นมากๆเลยนะ



พอมองใกล้ๆเเล้วเห็นเค้าเจาะหูด้วย....เจ็ดรูเเน่ะ เเถมต่างหูก็สีเด่นเหลือเกิน = =




"..." ผมยืนมองเค้าอยู่อย่างนั้น ไม่รู้จะทำยังไงดี...ผมควรปลุกเค้ามั้ย?บอกว่า 'นี่เวลาเรียนเเล้วนะ?' หรือว่าเดินจากไปดี..?



ในขณะที่ผมกำลังคิด...ผู้ชายคนนั้นก็ลืมตาขึ้นมาตั้งเเต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้...



"(' ')?" เค้าชันตัวขึ้นนั่ง เอียงคอน้อยๆมองผมอย่างงงๆ....ใช่...เค้าคงจะงงว่าผมมายืนทำบ้าอะไรอยู่ตรงนี้...ผมก็งงตัวเองอยู่เหมือนกัน




"เอ่อ..."



"โดดเรียนมาเหมือนกันเหรอ (' ')?" เค้าเป็นฝ่ายเริ่มพูดกับผมก่อน...



"เปล่า...ฉันเเค่มาสายน่ะ"




"อา...มานั่งตรงนี้ก่อนก็ได้นะ ขืนขึ้นอาคารไปตอนนี้นายโดนเเน่เลยล่ะ" เขาพูดเสียงใสก่อนจะเขยิบตัวนิดหน่อยเเล้วตบเบาๆที่พื้นข้างๆตัวเป็นเชิงว่า 'นั่งลงสิ' ...ไม่รู้สินะ...ผมอาจจะคิดไปเอง เเต่ตอนนี้ผมก็นั่งลงข้างๆเขาเรียบร้อย



"...ผมนาย"ใช่...ผมสีเเดงของเขา...ผมสงสัยว่ามันรอดจากสายตาอาจารย์ฝ่ายปกครองมาได้ยังไง



"อ๊าา มันสวยใช่มั้ยล่ะ ^^"เค้าหันมายิ้มให้ผม พลางจับผมของตัวเองอย่างถูกใจในสีแดงสดของมัน...ใช่มันสวย...เเละมันเด่นสะดุดตามาก ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าโรงเรียนเราอนุญาติให้ทำผมสีฉูดฉาดขนาดนี้ได้ ถึงมันจะเป็นโรงเรียนเอกชนก็เถอะ




"อือ ก็สวยดี"



"โถ่....นายน่าจะมีรีแอกชั่นอะไรมากกว่านี้หน่อยนะ-3-"



"รีแอกชั่น?"




"...อุ๊บ...ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมนายต้องทำหน้างงขนาดนั้นด้วยล่ะ"



"= ="



"อ่า ฮะๆๆๆ โอเคๆ....ฉันกำลังเสียมารยาทที่หัวเราะนายขนาดนี้สินะ คิกๆ.." เสียงหวานพูดรัวๆพร้อมกับพยายามกลั้นหัวเราะเต็มที่ มือเรียวถูกยกขึ้นมาปิดปากตัวเอง...เเต่มันก็ไม่ทำให้เขาหยุดหัวเราะได้เลย = = นี่ผมตลกขนาดนั้นเลยเหรอไง ?



"ง่าาาา ฉันขอโทษนะ ฮ่าๆๆๆ"




"ช่างมันเถอะ...ว่าเเต่นาย..."



ออดดดดดดดดดดดดดดดดด



"อ้าวว ออดดังซะเเล้ว....ว่าเเต่เมื่อกี้นายจะถามอะไรเหรอ?"



"นาย...ชื่ออะไรน่ะ"



"ไม่บอกหรอกก ;P"



"=__________________="




"ฮ่าๆๆๆ อย่าทำหน้าเเบบนั้นสิ ><"



"=__________________="



"ฮ่าๆๆๆๆๆๆ นายนี่เป็นคนตลกจังเลยนะ!....เอาเเบบนี้ ถ้าเจอกันคราวหน้า นายอย่าลืมมาถามชื่อฉันล่ะ!"



"ห๊าา = =?"



"เอาล่ะ! ฉันต้องไปเเล้ว....ไว้เจอกันนะคิม มยองซู! ^O^/"



"เห้! ทำไมนายรู้ชื่อฉันล่ะ!!??"




กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง



"O[]o;;"



กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง



...อะไรเนี่ย...........ฝันเหรอ? นี่ฝันเป็นตุเป็นตะขนาดนั้นเลยเหรอ...=[]=???



กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
งงงงง



"เออๆๆ เลิกแหกปากได้เเล้วนาฬิกาบ้านิ่ -*-"



.



.



.



"อ้าว...ตื่นได้เเล้วเหรอ"



"อือ = ="



"นี่แกเเต่งตัวเสร็จเเล้วเหรอ? เหลือเชื่อว่ะ =[]=^"




"กวนตีนรึไงพี่ซองกยู = ="



"มึงสิกวนตีน...เเล้วเสร็จเเล้วทำไมไม่รีบไป รออะไรวะ เดี๋ยวก็สายหรอก"



"รอเวลา.."




"=________________________="



.



7:45 am.



นี่ผมไม่ได้เชื่อความฝันบ้าบอนั่นนะครับ...ไม่ได้อยากจะมารอตามเวลาในฝันนั่นหรอกนะ! เเค่ชอบเวลาที่รถเมล์มันคนน้อยๆเท่านั้นเอง =__=!




7:55 am.



เอ้า....ทำไมไม่เห็นมาเลยวะ....



"....นี่สรุปฝันเพ้อเจ้อจริงๆสินะ...เฮ้ออ"




"ขอโทษนะครับ...ขอผมนั่งตรงนี้ได้มั้ย?"



"!!"



"^^?"




ตัวสูง...ผิวขาว...หน้าหวาน...เเละผมสีแดง!! โอ้พระเจ้า!!




คนนี้นี่แหละ คนที่ผมเจอในฝัน!!





END.







-------------------------------------------------------------------------------------------------------
TALK:
ตัดจบมันดื้อๆเเบบนี้เเหละสะใจดี 55555555555555555555555555555555555555
คราวที่เเล้วทำหายไปประโยคนึง -..-










:)  Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #21 aris_kim (@arisa_kim) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2556 / 16:22
    มยองอาาาาา~ ยอลอาาาาาาาา~ ฟินอ่ะ
    #21
    0
  2. #13 r.m.r (@fon43) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 11:17
    น่ารักอ่ะ ทำเรายิ้มแก้มแตกเรยยย
    #13
    0
  3. #7 ' G G A M < > (@mystery-gam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 20:53
    โอ้ยยยยยยยยยยยย จบน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกก ><
    #7
    0
  4. #6 รักยอลลี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 20:13
    ใครกันน้าาาาา
    #6
    0
  5. วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 16:20
    คนในฝันของมยองซู >< ฟินไปถึงชาติหน้า 
    #5
    0
  6. #4 namin'z (@beebana) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 10:21
    คนในฝันนนนนนนน อร๊ายยยยยยยย~
    #4
    0
  7. #3 aim13542 (@aim13542) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 08:44
    เดียวน่ะคนนั้นใคร ยอลป่ะ รู้แต่พระเอก555555555555
    #3
    0
  8. #2 bibimbum (@bibimbum) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 13:38
    ตัวสูง ผิวขาว หน้าหวาน ผมสีแดง
    เค้าคือซองยอลใช่ป่ะ ><'
    #2
    0
  9. #1 J.Eif'SicHanLo (@29333) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 15:02
    อั้ยย่ะ? จบแบบนี้หรอ?
    ฝันที่เป็นจริง 5555
    #1
    0