Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 76 : Charpter 48 : หวานใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    17 ก.พ. 53

 

อ่างน้ำที่ไม่ใหญ่มากถูกเปิดน้ำใส่จนเต็มและมีฟองสบู่ฟูฟ่องเต็มไปหมด ดงแฮช้อนฟองขาวๆขึ้นมาเป่าใส่อีกฝ่ายที่นั่งพิงขอบอ่างอีกฝั่งด้วยรอยยิ้ม พยายามจะทำตัวสดใสเพื่อให้คิบอมอารมณ์ดี แต่คนที่ยังมึนๆเมาๆต่อให้ลงน้ำมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรสักเท่าไหร่เพราะเอาแต่นั่งตาเยิ้มมองดูคนตัวน้อยเล่นเป็นเด็กๆ

โหดอ่ะ ไม่เล่นด้วยเลย ตัวเล็กง๊องแง๊งงอแง ชวนเล่นเป่าฟองสบู่ตั้งหลายรอบแล้วร่างหนาก็เอาแต่นั่งหน้าหล่อยิ้มแก้มพองๆลูกเดียว

นายก็เล่นไปสิ ชั้นชอบมอง

เล่นคนเดียวไม่เห็นหนุกเลย

คิบอมฟังแล้วก็อดขำไม่ได้ งั้นเดี๋ยวหอบเจ้าโรมิโอมาเล่นเป็นเพื่อน

พอนึกถึงเจ้าลูกหมาตัวน้อยน่ารักที่คฤหาสน์หลังใหญ่คนโดนแซวก็ทำหน้าถมึงทึงแทบจะแยกเขี้ยวกระโดดงับหัวคนแซวเสียเดี๋ยวนั้น

ชั้นไม่ได้เป็นเพื่อนเจ้าโรมิโอนะ

ไม่ใช่ตรงไหนน่ะ เป็นชิสุไม่ใช่เหรอเจ้าเปี๊ยก

ไม่พูดด้วยแล้ว

ปากเรียวยื่นเป็นเป็ดแล้วรีบหยิบฟองน้ำมานั่งขัดผิวต่อ ถูไปก็นึกสาปแช่งมยองแจอุคไปเพราะว่ามันคนเดียวที่ทำให้เขาต้องมานั่งอาบน้ำใหม่แบบนี้ ทั้งๆที่ตั้งใจจะทำตัวหอมๆรอคิบอมกลับมากอดแต่กลับโดนมันลวนลามซะแทบผดขึ้น น่าโมโหจริงๆ

กว่าจะอาบน้ำเสร็จเจ้าชิสุตัวเล็กก็แอบโดนลวนลามไปหลายรอบแต่คิบอมก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายนัก แค่จับๆลูบๆแกล้งไปตามประสาเพราะเห็นดงแฮงอนแล้วมันสนุก พอทิ้งตัวลงนอนบนเตียงที่จัดเสียใหญ่ก็โอบรัดร่างบางมากอดไว้แน่น จมูกคมสูดกลิ่นหอมๆเข้าจนเต็มปอด แค่ได้ปกป้อง ได้กอด ได้สัมผัสคนๆนี้เขาก็รู้สึกดีแล้ว

รีบๆนอนนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ไปทะเลกัน นิ้วเรียวจิ้มลงที่ปลายจมูกของคนตัวใหญ่ที่เอาเปรียบตัวเองอยู่

อื้อครางรับเบาๆแล้วก็กดจูบทับรอยที่ซอกคอขาว หมายจะประทับแทนที่ที่ไอ้เวรตะไลนั่นมันทำเอาไว้

แต่ดงแฮก็มือไวรีบดิ้นซ้ำยังผลักเขาไปไกลๆอีก โหดอ่ะ ลวนลาม

นิดเดียวเอง หวงตัวไปได้

ไม่เอาๆ ..เดี๋ยวโหดก็จุ๊บนั่นจุ๊บนี่ต่อแล้วกว่าจะได้นอนก็ดึก ..คืนนี้ห้ามจุ๊บเลย ไม่ให้จุ๊บแล้ว

งั้นพรุ่งนี้จุ๊บได้ใช่มั๊ย

-/////-“

งั้นก็ไม่เป็นไร พรุ่งนี้จะจุ๊บให้ชุ่มปอดไปเลย หึ หึ

โหดบ้า.. >////<”

อะไร เจ้าแป๋วดื้อ

มือใหญ่เอื้อมไปผลักหัวกลมเบาๆเพื่อแกล้งก่อนจะหลับ ซึ่งแทนที่คนขยับหนีจะยิ่งหนีกลับกระเถิบตัวกลับมากอดแขนหนาเอาไว้พร้อมทั้งซบศีรษะซุกไหล่กว้างอย่างออดอ้อน

คืนนี้โหดเป็นพ่อจ๋าหน่อยสิ อยากกอดพ่อจ๋า

ฮื่อ ..แป๋วปัญญาอ่อน

หน้าสวยที่พยายามทำท่าน่ารักกลับมาหงิกทันที โหดบ้า ว่าเค้าอีกแล้วอ่ะ

หึ หึ ..ก็แป๋วติงต๊อง

ถึงจะว่าเขาไปแต่ก็โอบร่างเล็กมากอดเอาไว้แนบอก มืออุ่นลูบซ้ำๆตามแบบที่ดงแฮเคยบอกว่าบิดาชอบทำ เขาจูบซ้ำๆที่หน้าผากขาวนวลจนกระทั่งตัวน้อยๆเริ่มหมดฤทธิ์จึงขโมยจูบซ้ำที่เรียวปากสีสดเพราะคิดว่าหลับไปแล้ว แต่ที่ไหนได้เจ้าตัวเล็กยังตื่นอยู่แถมยังอุตส่าห์ร้องโวยวายอีก

นี่แอบลักหลับชั้นมากี่รอบแล้วเนี่ย!!”

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

เช้าหวานๆที่ตื่นขึ้นมาก็ได้รับมอร์นิ่งคิสเป็นของขวัญเริ่มต้นขึ้นแล้ว คิบอมและดงแฮรีบจัดกระเป๋าเตรียมเดินทางไปตะลอนทัวร์กันตามประสาคนที่อยากพบเจอความสงบ พวกเขาออกจากบ้านกันตั้งแต่เช้าและโบกแท็กซี่กันไปที่สนามบินกิมโปเพราะดงแฮอ้อนจะไปเชจูเสียให้ได้ ร่างใหญ่จึงต้องเปลี่ยนแผนเอารถทิ้งไว้แล้วส่งข้อความไปบอกให้เจ้าน้องชายตัวแสบมาเอารถของตัวเองไปจอดไว้ที่บ้านอาแทน

โชคดีที่คิบอมให้คนจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินให้เพราะเพื่อนในก๊วนคนหนึ่งเป็นทายาทสายการบินภายในประเทศจึงสามารถได้ตั๋วไปเชจูเที่ยวแรกมา กว่าจะออกจากบ้านไปถึงสนามบินก็เฉียดฉิวกับเวลาที่จะต้องขึ้นเครื่อง เวลาที่เดินทางก็เพียง 1.05 ชั่วโมง เพราะนั่งหยอกกันไปหยอกกันมาก็มาโผล่ที่สนามบินนานาชาติเชจูตอน 7.35 น. แล้ว

คิบอมหิ้วกระเป๋าเป้ใบใหญ่เองเพราะพวกเขาใช้ร่วมกัน ตั้งใจจะมาค้างแค่สองคืนจึงไม่ต้องขนอะไรมาให้มากมายนัก ดงแฮเป็นฝ่ายไปจัดการเรื่องรถ พวกเขาไม่ได้ไปพักโรงแรมเหมือนคนอื่นๆเพราะบ้านพักต่างอากาศของเจ้าแป๋วตัวน้อยก็ยังมีอยู่

เรียบร้อยแล้วล่ะ เดี๋ยวคุณลุงคนขับรถจะพาเราไปซื้ออาหารก่อน แล้วเช้าวันอาทิตย์จะไปรับมาที่สนามบิน

อา.. แล้วจะซื้ออะไรบ้างอ่ะ

ก็อาหารทะเล แล้วก็ของกินง่ายๆที่พอจะทำได้ไง ที่บ้านมีเครื่องครัวอยู่น่า ส่วนแก๊สน่ะชั้นโทรไปบอกคนดูแลบ้านแล้วว่าให้ไปเช็คให้

อืม ตามใจนายแล้วกัน

ร่างสูงยังติดที่จะเหม่ออยู่บ่อยๆคนตัวน้อยเลยต้องคอยหาเรื่องชวนคุยเป็นระยะ  นี่ถ้าหากมาหลายๆวันและหลายๆคนดงแฮอาจจะสนใจเช่ารถมาขับ แต่เพราะมากับคิบอมแค่สองคนซ้ำยังไม่น่าจะออกไปไหนนอกจากอยู่ที่บ้านจึงไม่คิดจะหารถมาให้เปลืองเล่น

อาหารทะเลไม่มากนักถูกเลือกซื้อด้วยฝีมือลูกชายท่านทูต อันที่จริงก็ใช่ว่าจะเก่งกาจเรื่องเข้าครัวแต่เพราะเวลาไปเที่ยวกันก็มักจะถูกแม่ลากไปด้วยจึงซึมซับมานิดๆหน่อยๆพอที่จะประดับสมองบ้าง สองร่างเดินยิ้มแย้มเคียงกันไปจนได้ของครบจึงกลับมาที่รถเพื่อที่จะไปกันต่อ

พวกเขามาถึงจุดหมายในเวลาค่อนข้างเช้าและคุณลุงที่ดูแลบ้านก็รีบมาต้อนรับคุณหนูด้วยความดีอกดีใจ เขาเห็นดงแฮมาตั้งแต่ที่ยังสูงไม่พ้นเอว ตอนนี้โตเป็นหนุ่มแล้วแต่ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมไม่มีผิด

ผมเปลี่ยนแก๊สให้แล้วนะครับคุณหนู ถ้าคุณหนูจะเอาอะไรก็สั่งได้นะครับ

ขอข้าวทุกมื้อ กับจักรยานก็พอฮะ นอกนั้นลุงก็ทำงานตามสบายเถอะ สองวันผมก็กลับแล้ว ยิ้มกว้างๆถูกส่งไปให้อย่างอารมณ์ดี

สองวันเองเหรอครับ ชายวัยกลางคนขยับคิ้วเล็กน้อย ก็ปกติมาแต่ละทีนี่เหยียบสิบวันทั้งนั้น

บางอย่างที่รู้กันแค่สองคนทำให้ดงแฮยิ้มเจื่อนๆ ครับ แค่สองวัน

อยากจะบอกต่อว่าปีนี้เขาไม่ได้คิดจะมารอใครแบบที่ผ่านๆมาและแค่จะพาคนรักมาพักผ่อน มันไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เอาเวลามาทิ้งที่ชายทะเลแห่งนี้จนตัวดำแต่ก็ไม่เคยได้อะไรขึ้นมา เขารู้ว่าถึงคิบอมจะทำเป็นไม่ใส่ใจแต่ก็คงพอจะเดาได้ว่าคำพูดเมื่อครู่หมายถึงอะไรกันแน่

ตัวเล็กรอจักรยานที่หลานคุณลุงผู้ดูแลบ้านปั่นเอามาให้แล้วก็ยิ้มกว้างเป็นเด็กๆ รีบร้องเรียกร่างใหญ่ให้ขึ้นไปดูห้องด้านบนราวกับจะอวดให้คิบอมเห็นว่าบ้านของตัวเองสวยขนาดไหน

นี่ห้องชั้น เสียงใสรีบบอกพลางเปิดประตูอวด เอากระเป๋าขึ้นมาเก็บสิ เรานอนห้องนี้กัน

อา.. ติดกับฝั่งทะเลเลยนี่นา คิบอมรีบแหวกผ้าม่านสีขาวสะอาดออกดู

ใช่แล้วล่ะ ทีนี้ก็เปลี่ยนชุดไปปั่นจักรยานเล่นกันดีกว่า ^ ^”

หาเรื่องซนได้เรื่อยๆนะนายเนี่ย

มีตั้งหลายที่อยากให้ไปอ่ะ ตากลมเริ่มออดอ้อน อยากซ้อนท้ายโหดด้วย

ไม่เอาอ่ะ ก้นหนัก ตัวใหญ่แกล้งหาเรื่องแซวจนได้

และก็ได้ฝ่ามือหนักฟาดประทับรอยรักเสียดังสนั่น ไล่ตีกันอยู่แบบนั้นจนคิบอมขี้เกียจจะวิ่งหนีจึงได้ช้อนร่างบางๆขึ้นพาดบ่าแล้วจับตีก้นเพื่อเอาคืนโดยที่ดงแฮก็ทำได้แค่ดิ้นไปดิ้นมาบนบ่าใหญ่

อ๊า... ปล่อยชั้นลงนะไอ้โหดบ้า ชั้นไม่ใช่โสรยาให้นายรังแกนะ

ชั้นก็ไม่ใช่นายหัวหฤษฎ์นะ นอกจากจะไม่ปล่อยยังหัวเราะลั่นซ้ำยังตบเข้าที่ก้นนิ่ม นี่แน่ะ เจ้าแป๋วดื้อ!!!”

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

ห้องเรียนที่มีที่ว่างด้านหน้าถึงสี่ที่สร้างความกดดันให้กับซีวอนได้อย่างไม่ต้องสงสัย ทั้งในฐานะเพื่อนในกลุ่มและหัวหน้าห้องทำให้เขาต้องรับหน้าอาจารย์ตั้งแต่ที่คาบแรกได้เริ่มต้น ฮันกยองเป็นอันตัดไปเพราะใครๆก็รู้ว่าอยู่ที่อังกฤษ ส่วนคยูฮยอนก็ไม่ได้มีอะไรระบุกระจ่างชัดว่าเป็นอะไรกันแน่ คำพูดที่บอกว่าเขาไม่สบายก็เป็นแค่ข้อสันนิษฐานตามที่ดงแฮบอก ส่วนคิบอมกับเจ้าคนตัวน้อยที่นั่งข้างกันนี่สิ ..อยู่ดีๆก็หายไปแบบแพ็คคู่ แบบนี้จะให้คิดยังไง?

ซองมินที่นั่งติดซีวอนตรงทางขวามือรับรังสีประหลาดเข้าตัวแทบจะเต็มเปา ตัวเองก็ใช่ว่าจะอารมณ์ดีนัก จะเอาตัวยังไม่รอดอยู่รอมร่อ ทั้งที่สาปแช่งคยูฮยอนอย่างกับอะไรแต่พอโต๊ะของเขาว่างให้เห็นเป็นวันที่สองก็อดห่วงตามประสาคนเคยรักกันไม่ได้

เรื่องเกิดขึ้นไม่ทันข้ามสัปดาห์ ..หัวใจใครจะตัดฉับไวเหมือนกรรไกรที่ตัดกระดาษได้ทัน ที่ฝืนทำเป็นเก่งก็เพราะปิดบังความเจ็บช้ำก็เท่านั้นเอง

ซองมิน รู้หรือเปล่าว่าดงแฮไปไหน เสียงทุ้มที่ฟังดูน่ากลัวจนหัวแทบหดเอ่ยถามหลังจากหมดคาบที่สอง

เจ้าตัวกลมรีบส่ายหน้า ไม่รู้หรอก เมื่อวานเค้ากลับกับนายนี่ ชั้นคุยกับเค้าครั้งล่าสุดก็ตอนเย็นก่อนกลับอ่ะ

งั้นเหรอ

น้ำเสียงเย็นยะเยือกเล่นเอาคนที่ต้องเผชิญหน้าถึงกับตัวหดเหลือไม่กี่คืบ ซีวอนเวลานี้น่ากลัวยิ่งกว่าลุกมาเกรี้ยวกราดเป็นไหนๆ ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งรับรู้ได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวจึงต้องรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดยุกๆยิกๆส่งไปหาเพื่อนรักด้วยใจตุ๊มๆต่อมๆว่าดงแฮจะตอบกลับมาหรือเปล่า

เพียงไม่กี่นาทีเจ้าโทรศัพท์เครื่องน้อยก็สั่น ซองมินรีบหยิบขึ้นมาเปิดอ่านแบบนิ่งๆ ไม่กล้าที่จะให้คนข้างๆรู้

 

 From : ดงแฮ

Message : มาเที่ยวกับคิบอมที่เชจู ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวจะปิดเครื่องไว้ ..กลับวันอาทิตย์ แล้วจะซื้อของไปฝาก

 

อ่านจบก็แทบจะเอาหัวโหม่งขอบโต๊ะตายเสียเดี๋ยวนั้นที่เพื่อนดันหนีไปกับเจ้าเจอร์รี่แล้วทิ้งท่านประธานที่แปลงร่างเป็นหมียักษ์เอาไว้ให้อยู่กับเขาแค่สองคน ..ดงแฮ ฆ่ากันเลยดีกว่า T_T

ระหว่างที่อาจารย์ยังไม่มา เจ้ากระต่ายตัวซีดๆก็ทิ้งศีรษะเกยลงกับหนังสือ พอเหลือบไปสบตากับฮยอกแจที่อยู่ด้านหลังห้องเข้าก็ทำตาปริบๆคล้ายจะอ้อนวอนขอความช่วยเหลือ ซึ่งคนเฝ้าดูเหตุการณ์อยู่แล้วทำไมจะไม่รู้ว่าเพื่อนอึดอัดสักแค่ไหนจึงได้พยักหน้าส่งซิกมาว่าเดี๋ยวจะมาช่วย

คุณชายที่ถูกทิ้งเอาไว้เพียงคนเดียวเพราะเพื่อนในก๊วนหายต๋อมกันไปหมดหยิบโทรศัพท์มากดหาเจ้าคนตัวน้อยและก็ได้ยินเสียงรับฝากข้อความ คิ้วที่ขมวดอยู่แล้วขยับเข้าหากันเพิ่มเล็กน้อย จากนั้นก็ตัดสินใจกดหาคิบอมบ้าง และผลที่ได้ก็ไม่ต่างอะไรจากเมื่อครู่สักนิด

แม้สภาพภายนอกจะนิ่งสงบแต่ในใจกลับร้อนระอุ ไปไหนกันวะ

 

 

พักเที่ยงที่แลดูจะเงียบเหงา อึมครึม และกดดัน เริ่มต้นขึ้นเมื่อซีวอนหันไปมองคนข้างๆคล้ายจะเรียกให้เขาไปทานข้าว ต่อให้เขาไม่ได้สนิทกับซองมินมากมายนักแต่ปกติก็ไปทานข้าวพร้อมกันและถือเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันเพราะเป็นเพื่อนสนิทของดงแฮ วันนี้เมื่อเหลือกันแค่สองคนก็จำต้องอยู่ด้วยกันอย่างเลี่ยงไม่ได้

แต่ก็เหมือนกับสวรรค์โปรดอีซองมินเพราะเขาหันไปชวนฮยอกแจให้ลงไปด้วยกัน และเมื่อไปถึงโรงอาหารก็ยังเจอฮีชอลกับอิทึกมาช่วยชีวิตเพิ่ม ..แต่จะว่าไปบางทีมันก็เหมือนจะซ้ำเติมให้สถานการณ์ยิ่งเลวร้าย

อิทึกผู้ไม่ค่อยคิดอะไรมากมายยิ้มทักรุ่นน้องทั้งสามอย่างเป็นมิตรพร้อมกับกวาดตามองทั่วๆเมื่อซองมินชวนให้นั่งโต๊ะเดียวกัน

แล้วคนอื่นๆล่ะ ..ดงแฮไปไหน

ฮีชอลที่ไม่ได้มองหน้าซีวอนก็ทักขึ้นตามไปด้วย นั่นสิ ไอ้ตัวเล็กไปไหนอ่ะซองมิน

น้ำตากระต่ายแทบจะไหลออกมาเป็นสายเลือด พยายามส่งสายตาเพื่อบอกว่าไม่ให้พูดอะไรที่พาให้เขาต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงหลังจากนี้แต่เหมือนมันจะไม่ได้มีผลเพราะอิทึกก็ยังไม่เข้าใจ

คยูฮยอนก็หาย คิบอมก็หาย ..สามคนนั้นเค้านัดกันโดดเหรอ

ถ้าไม่ติดว่าตรงหน้าเป็นจานข้าวอีซองมินคงจะเอาหน้ามุดลงไปไถแล้ว และในเมื่อพยายามส่งซิกแล้วยังไม่เข้าใจก็ต้องร้องบอกออกไปแม้มันจะเหมือนกัดลิ้นตัวเองตายก็เถอะ

คงไม่ได้นัด ..แต่บังเอิญหายไปพร้อมๆกัน

อ๋า ..เจ้าตัวเล็กโดดเรียนได้ไง พี่ชายรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหมายจะโทรไปบ่นน้องที่เหลวไหล แต่ก็ดันเห็นข้อความเข้าเสียก่อนจึงได้กดอ่าน

 

From : ไอ้ตัวเล็ก

Message : ผมมาที่เชจูกับคิบอม จะปิดเครื่องสักสองวัน ฮยองไม่ต้องเป็นห่วงนะฮะ ไม่ต้องบอกใครด้วยนะว่าผมไปไหน

 

ตากลมตวัดมองร่างใหญ่ในทันทีที่อ่านจบ แต่แค่เห็นสีหน้าก็เข้าใจว่าทำไมเจ้าตัวเล็กตาใสถึงได้ทำหน้าอยากตายนัก เขาหันไปตบไหล่อิทึกเบาๆแล้วรีบชวนไปซื้ออาหาร ระหว่างนั้นก็เอาโทรศัพท์ยื่นไปให้เพื่อนดู

อ๋า.. ตั้งแต่มีแฟนนี่หนีเที่ยวเลยนะ

ชั้นไม่ได้ให้แกมาตื่นเต้น ยอโบของเจ้าทอมหันไปแยกเขี้ยวใส่ ให้ดูว่าอย่าทักถึงดงแฮกับคิบอมให้ซีวอนได้ยินล่ะ มาคุเชียวเมื่อกี๊

เอ่อ.. เหมือนจะเพิ่งนึกได้ ว่าแล้วเชียว หน้าตางี้บอกบุญไม่รับสุดๆ

แกเห็นหน้าซองมินกับฮยอกแจมั๊ยล่ะ แทบจะร้องไห้อยู่แล้ว

มันซาบซึ้งใจที่เพื่อนเป็นฝั่งเป็นฝาหรือไง

เดี๋ยวได้โดนยันออกจากโรงอาหารหรอก หน้าสวยตวาดแว๊ด ไม่เห็นหรือไงว่าซีวอนนิ่งจนน่ากลัว แกก็รู้ไม่ใช่เหรอวะว่ารายนั้นจีบดงแฮมาตั้งนานแล้ว

แล้วไอ้เตี้ยก็ดันหนีตามไอ้ใบ้ไปสวีทแหววที่เชจู ..ทำอะไรไม่คิดเลยนะดงแฮ พอเรียบเรียงเหตุการณ์ได้ก็ถอนหายใจดังเฮือก ไปแบบนี้เค้าก็รู้ว่าหนีไปอยู่ด้วยกัน

ก็ใช่ไง ..กลับไปก็หาเรื่องอื่นมาคุยก็แล้วกัน

เออ งั้นเดี๋ยวชั้นชวนคุยเรื่องแฟนแกนะ ..แต่แหม เมื่อเช้าตื่นเร็วนี่หว่า ใครปลุกหรือไงถึงได้มาโรงเรียนแต่เช้าเชียว

พอโดนวกมากัดเรื่องที่ตัวเองยอมแหกขี้ตาตื่นมาคุย MSN กับไอ้เด็กหน้าแก่จอมทะเล้นที่อยู่แดนไกลก็รีบเฉไฉแล้วเดินหนี

ชั้นว่าร้านนี้คนเยอะ ชั้นไปร้านอื่นแล้วกันนะ

เออ ปากแข็งเข้าไป

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

ลมเย็นๆที่พัดหอบเอาไอเย็นจากทะเลกำลังกระทบใบหน้าให้สดชื่น สองร่างที่นั่งปูเสื่อพิงต้นไม้ใกล้ๆบ้านพักต่างอมยิ้มอย่างมีความสุข มือข้างหนึ่งกุมมืออีกคนเอาไว้โดยที่ร่างใหญ่สละไหล่ฝั่งซ้ายให้ร่างเล็กหนุนเกยโดยไม่คิดค่าเมื่อยแม้สักวอนเดียว

แก้วน้ำสีสวยถูกยกมาจิบเป็นระยะ น้ำหวานสีแดงสดกับของว่างทานเล่นในจานค่อยๆพร่องไปอย่างช้าๆ แค่ได้มองคลื่นในทะเลซัดสาดขึ้นมาบนหาดทรายก็ปล่อยอารมณ์ให้ล่องลอยไปไกลแล้ว

โหด ..ดูเมฆก้อนนั้นสิ เหมือนรูปดาวเลย มือที่ว่างรีบชี้โบ๊ชี้เบ๊ให้อีกคนมองตาม เห็นมั๊ย เหมือนมั๊ย

สายตาของเด็กหนุ่มที่โดนเรียกให้มองกลอกตามแล้วก็ครางเบาๆ อืม

แต่ด้วยท่าทางที่เหมือนจะไม่ค่อยเห็นด้วยสักเท่าไหร่มันเลยพาลให้อีกคนเอาแต่ใจขึ้นมา

โหดอ่ะ โรแมนติกหน่อยก็ไม่ได้

หน้ามึนๆเหลียวมองแล้วก็พูดให้ยาวขึ้น อืม เหมือน

ไม่เห็นจะได้อารมณ์เลย

ดงแฮยังงอแง หน้าหวานงอง้ำเป็นตูดเป็ดซึ่งมันก็ยิ่งทำให้คนนิสัยนิ่งๆเริ่มจะหมั่นเขี้ยว ตาคมจ้องมองดวงหน้าของเด็กน้อยไม่ยอมโตพลางอมยิ้มแก้มตุ่ย ดูแล้วมันก็เพลินดีที่เห็นเขาพยายามหาเรื่องโน้นเรื่องนี้มาเรียกร้องความสนใจเพราะชีวิตคิมคิบอมไม่ค่อยมีใครกล้าทำแบบนี้ใส่หรอก

นี่ ถ้าโหดเกิดใหม่ โหดอยากเกิดเป็นอะไร

เสียงเจื้อยแจ้วถามอีกจนได้ เพราะมุกเมื่อครู่ไม่สามารถง้างรอยยิ้มและสร้างอารมณ์ที่สดใสให้ร่างใหญ่ได้อย่างที่ต้องการดงแฮเลยต้องคิดหาเรื่องใหม่มาทำให้คิบอมลุกขึ้นมาโต้ตอบหรือเล่นกับตัวเองบ้าง

หืม ..แล้วนายล่ะ

ชั้นอยากเกิดเป็นต้นไม้ หน้าตาน่ารักๆพยายามที่จะทำสีหน้าให้เขาสงสัย พอคิบอมหยุดจ้องหน้าก็ฉีกยิ้มแฉ่ง เพราะชั้นอยากเป็นเหมือนนางเอกเรื่อง Autumn in my heart ฮ่าๆๆ

...

นอกจากคนฟังจะไม่ขำแล้วยังนั่งนิ่งให้คนยิงมุกต้องเหรียบเบรกตัวเองจนหัวแทบคะมำ

ไม่ตลกเหรอ?

ชั้นไม่รู้จัก

มันเป็นละครไง ..ไม่เคยดูเหรอ? เจ้าแป๋วตัวกะเปี๊ยกถามย้ำ พยายามจะช่วยทบทวนความทรงจำให้

แต่ก็ได้มาแค่หน้านิ่งๆ ชั้นไม่ค่อยได้ดูละครหรอก เคยดูบางเรื่องตอนเด็กๆแค่นั้นแหละ

นายนี่มันเชยจริงๆเลย ไม่รู้จักละครยอดฮิต เสียงเล็กจิ๊จ๊ะในลำคอ แสร้งทำเป็นหงุดหงิดใส่แต่จริงๆแล้วก็พยายามมองหาอะไรที่จะให้ได้ซนได้เล่น และสุดท้ายมันก็หนีไม่พ้นจักรยานที่ได้มาเมื่อช่วงเช้า

ดงแฮรีบกระโดดลุกขึ้นแล้วดึงแขนหนาเป็นเด็กๆพร้อมกับส่งเสียงอ้อนๆไปด้วย ไปปั่นจักรยานกันนะ แถวนี้มีอะไรให้ดูเยอะเชียวล่ะ

ใครปั่น

...

ร่างบางไม่ตอบแต่จ้องหน้าเหมือนคำตอบมันจะลอยออกมาจากสายตาคู่นั้น ซึ่งคิบอมก็เข้าใจเลยแกล้งถอนหายใจดังเฮือก ตามด้วยบ่นเบาๆพอที่เขาจะได้ยิน

เฮ่อ ..หนักก้นแหงเลย

คนหัวเล็กหูผึ่งรีบหันมาจ้องหน้า ว่าชั้นอีกแล้วนะ!!”

 

 

ปากบ่นไปก็จริงแต่คิบอมก็ต้องเป็นคนปั่นจักรยานให้เด็กเอาแต่ใจซ้อนท้ายจนได้ ความจริงดงแฮก็ตัวไม่ได้หนักอะไรแต่เขาก็หาเรื่องแหย่ไปตามประสาเพื่อที่ว่าคนตัวน้อยจะได้งอนใส่ก็เท่านั้น หน้าตาของเจ้าแป๋วจอมซนเวลางอนน่ะมันน่ารักน่าหยิกจะตายไป แถมยังชอบทำให้ขำอยู่เรื่อยเลยอดไม่ได้ที่จะแกล้ง

สองข้างทางที่มีแต่ธรรมชาติร่มรื่น สวนส้มนับสิบๆสวนเขียวชอุ่มดูระรื่นตา ข้างถนนมีดอกหญ้าสีขาวสะอาดพลิ้วไหวไปตามสายลมที่พัดเอื่อย ทั้งที่ยังบ่ายแต่กลับไม่ร้อนมากมายนัก สองขาของคนปั่นยังทำหน้าที่ต่อไปโดยมีเด็กหนุ่มตัวเล็กๆเกาะท้ายยิ้มแย้มแข่งกับดวงตะวัน ดงแฮส่งเสียงร้องเพลงเบาๆท่าทางจะอารมณ์ดี บางทีก็นั่งผิวปากชมนกชมไม้ไปเรื่อย พอเริ่มเบื่อก็หยิบเอากล้องถ่ายรูปมากดเล่น

สองมือเกาะที่เอวหนาแล้วค่อยๆยันกายขึ้นไปยืนและเกาะไหล่ร่างใหญ่เอาไว้ หน้าหวานโน้มลงไปกอดคอคิบอมจนแน่นแล้วฉีกยิ้มหวานให้กล้องโดยที่ไม่ได้บอกอีกคนว่าจะถ่าย

โหดอ่ะไม่มองกล้องเลย พอรูปไม่สวยก็โวยวาย มันน่าตีนักเชียว เอาใหม่ๆ ..โหดมองกล้องหน่อยนะ

เดี๋ยวจักรยานก็ล้มพอดี

แป๊บเดียวเอง ดงแฮตีที่แขนหนาแบบอ้อนๆ

กว่าจะได้รูปถูกใจเจ้าปั๊กก็โดนชิสุจอมซนงอแงไปไม่รู้ต่อกี่รอบ ดงแฮให้คิบอมพาปั่นไปจนถึงสวนส้มที่คุณลุงผู้ดูแลบ้านพักต่างอากาศให้เป็นเจ้าของ ลูกกลมๆสีสันสดใสดึงดูให้คุณชายตัวน้อยๆของท่านทูตลีซึงเฮเริงร่าท้าแสงแดดรีบวิ่งไปยิ้มแฉ่งแข่งกับผลส้มเป็นเด็กๆซ้ำยังบังคับให้คนที่มาด้วยช่วยถ่ายรูปให้อีกต่างหาก

มือเล็กขยับหมวกแก็ปที่บังหน้าหวานๆของตนให้เข้าที่พร้อมชูสองนิ้ว ซึ่งคิบอมก็มองอย่างเหนื่อยๆแต่ก็ไม่บ่นอะไรและกดถ่ายไปตามหน้าที่ เสร็จแล้วก็ส่งกล้องกลับคืนไปให้แต่ก็โดนล็อกคอเอาไว้แน่น

ถ่ายด้วยกันๆ

คนที่ส่วนต่างจากพื้นโลกน้อยกว่ารีบเขย่งเท้าเพื่อให้หน้าแนบชิด ทำหน้าทะเล้นหน่อยๆแล้วค่อยกดชัตเตอร์ แต่พอรูปออกมาก็กลายเป็นว่าคิบอมทำหน้ากวนใส่กล้องเหมือนโดนบังคับเสียอย่างนั้น

โหดอ่ะ ไม่เคยทำหน้าดีๆเลย

ดงแฮฟาดเพี๊ยะเข้าที่แขนแกร่งอย่างงอนๆ ถ่ายรูปกับแฟนมันน่ากลัวขนาดนั้นเหรอ

ก็ตลกดีออกนี่ เดินหนีไปก็หัวเราะไป

ก็ไม่ได้อยากได้รูปตลกๆนี่ อยากได้รูปหล่อๆ

รูปแบบนั้นมีเยอะแล้ว

ชิ หลงตัวเอง ปากยื่นอีกรอบ จะบอกว่าตัวเองหล่อตลอดเวลางั้นสิ

เปล่า ทิ้งช่วงแล้วเดินมาดีดหน้าผากขาวให้เลิกโวยวายเสียที ถ้าบอกให้ทำหน้าดีๆ ชั้นก็จะยืนเฉยๆ แบบนั้นใครๆก็เห็นจนชินแล้ว ไอ้หน้าที่นายถ่ายไปน่ะ ..คิดว่ามีกี่คนเคยเห็นมันล่ะ

ทิ้งท้ายให้ได้คิดแล้วเดินชมนกชมไม้ไปเรื่อย ต้นส้มที่นี่ไม่สูงสักเท่าใดนัก กะๆแล้วก็เลยไหล่ของเด็กหนุ่มร่างใหญ่ขึ้นมานิดหน่อย หินโทลฮารือบังมีให้เห็นประปรายในสวนซึ่งก็ไม่แปลกที่จะเจอมันทั่วทุกที่เพราะเป็นสัญลักษณ์ของเชจู คิบอมเดินห่างไปได้สักครู่ตากลมก็เหลือบมองเพื่อให้แน่ใจแล้วรีบหันหลังเปิดดูรูปที่ถ่ายด้วยกันมา

รอยยิ้มหวานๆผุดขึ้นออกมาโดยไม่รู้ตัวและก็ฉาบทั่วทั้งใบหน้าในเวลาอันสั้น หน้ากวนๆยิ้มบ้าง ดุบ้าง มันเป็นหน้าที่ปกติเขาไม่ค่อยได้ทำจริงๆ แบบนี้จะเข้าข้างตัวเองได้ไหมนะว่าเป็นคนที่พิเศษมากขนาดไหน

ดงแฮปลื้มจนน้ำตาไหลออกมา ใครว่าคิบอมไม่โรแมนติก แต่จริงๆแล้วเขาโรแมนติกตามแบบเฉพาะที่ไม่ค่อยเหมือนใครเสียมากกว่า

คนตัวน้อยกดแล้วกดอีกเพื่อเลื่อนรูป ดูไปก็เม้มปากเขินๆไป โหดบ้า .. -////-

 

 

บ่ายแก่ๆก็ได้เวลากลับไปที่บ้าน ดงแฮได้ช็อกโกแลตรสส้มมาจากคุณลุงเป็นของฝากและนั่งเคี้ยวตุ้ยๆชมวิวที่แสนสวยด้วยรอยยิ้ม อิ่มอกอิ่มใจที่ได้เป็นคนที่คิบอมเลือกให้เห็นสีหน้าที่หลากหลาย ดวงตากลมแป๋วชะเง้อมองไปไกลๆ ดอกยูเชที่เห็นตอนไปปูซานบานสะพรั่งแทบจะทั่วทั้งเชจู สีฟ้าของพื้นน้ำที่ตัดกับสีเหลืองอร่ามของดอกไม้แสนสวยช่างเป็นภาพที่งดงามเหลือเกิน

แต่ช่วงเวลาหวานๆมักจะหวานได้ไม่นานเพราะคนอย่างคิบอมไม่ชอบทำอะไรเลี่ยนๆมาก แค่จอดเจ้าจักรยานคันเล็กก็จับดงแฮลากไปที่ชายหาด ซึ่งสัญชาตญาณคนจะโดนแกล้งก็เหมือนรู้ตัวจึงขืนตัวเอาไว้อย่างสุดชีวิต

ไม่เอาอ่ะโหด ..ไม่เล่น

อะไร แค่เล่นน้ำเอง

ไม่อ๊าว

ดงแฮร้องเสียงหลงเมื่อโดนเขาจับขึ้นพาดบ่า ขาเล็กดิ้นถีบไปถีบมาวอนให้โดนฟาดก้นเอาจนได้

อย่าดื้อสิ

บอกแล้วไงว่าชั้นไม่ใช่โสรยา!!”

แต่บังเอิญชั้นอยากเป็นนายหัวหฤษฎ์อ่ะ เสียหนาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี มามะโสรแป๋ว มาเล่นน้ำกัน

อ๊า...!!!”

ตูม.. ร่างเล็กโดนโยนลงทะเลจนได้ ดงแฮตะเกียกตะกายอยู่ไม่กี่วินาทีก็โผล่พรวดขึ้นมาแล้วคว้าคอเสื้อร่างหนากระชากกดลงไปบ้าง

นี่แนะ นายโหดหฤษฎ์ แกล้งโสรแป๋วเหรอ!!”

ฮ่าๆๆๆ คิบอมหัวเราะลั่น ตอนนี้ต่างคนก็ต่างเปียกไปเท่าๆกันแล้ว ฤทธิ์มากจริงนะโสรแป๋ว

ทุ่มลงน้ำไม่พอยังสวมบทโหดลากแขนเล็กขึ้นมาบนชายหาดต่อ แม้จะดูรุนแรงแต่ทั้งคู่กลัวหัวเราะสนุกสนาน เล่นอะไรติงต๊องแบบนี้มันก็ผ่อนคลายดีเหมือนกัน

ชั้นไม่ยอมให้นายรังแกหรอกไอ้โหดหฤษฎ์ ขาขาวๆยกขึ้นถีบที่ก้นคนตัวใหญ่กว่า จากนั้นก็รีบวิ่งหนีกลัวว่าเขาจะประทุษร้ายบั้นท้ายงอนๆของตัวเองคืน

คิบอมรีบวิ่งไปจับตัวเอาไว้แล้วล็อกเอวตีก้นเสียยกใหญ่ วิ่งไปวิ่งมากันจนเหนื่อยแล้วค่อยทิ้งตัวลงนอนคลุกทรายกันจนเปื้อนไปหมด โสรแป๋วตัวน้อยขยับคลานไปหนุนที่แขนหนาพลางส่งสายตาหวานๆให้ ทั้งหอบทั้งยิ้มทั้งหัวเราะ มีความสุขเหลือเกินที่ได้อยู่กับคนที่รัก ..สุขมากจนลืมไปว่าบ้านหลังข้างๆเป็นของใครบางคนที่เคยเฝ้ารอ

เปื้อนหมดแล้ว นิ้วเล็กรีบเกลี่ยเม็ดทรายที่เปื้อนแก้มพองๆออกให้ ไม่ได้ดูตัวเองเลยสักนิดว่าหน้าสวยๆก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขาสักเท่าไหร่เลย

คุณชายคิมขยับตัวคะแคงข้างให้เขาปัดได้ง่ายๆ ส่วนตนก็ใช้มือช่วยปัดทรายบนใบหน้าแสนหวานของคนตัวน้อยไปด้วยเช่นกัน แสงแดดที่รำไรใกล้จะมืดเมื่อหลอมรวมกับเสียงคลื่นและสายตาหวานๆที่จ้องมองกันนิ่งๆก็พลันเหมือนมีประจุไฟฟ้าแล่นผ่านร่างเข้าจนได้ ต่างคนต่างโน้มกายเคลื่อนใบหน้าเข้าหาอีกฝ่ายก่อนจะหลับตาพริ้มรับจูบหวานๆเป็นของขวัญตอบแทนความใจดี

จูบนี้ช่างหวานซึ้งยิ่งกว่าช็อกโกแลตที่ดงแฮเพิ่งจะทานไปเสียอีก

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

ปาร์ตี้เล็กๆริมหาดของสองคุณชายดูเหมือนว่าจะไม่ได้สวยงามอย่างที่วาดนัก ดงแฮที่ออกตัวว่าจะทำอาหารให้คิบอมทานกลับเป็นฝ่ายป่วนคอยซนโน่นซนนี่และกลายเป็นร่างใหญ่ที่ยืนย่างปลาหมึกย่างกุ้งให้ร่างเล็กได้ทาน คุณลุงชองผู้ดูแลบ้านให้หลานชายนำซุปทะเล และน้ำจิ้มสำหรับอาหารทะเลกับข้าวเปล่ามาให้ ซึ่งก็ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอะไรที่เข้าท่าที่สุดในมื้อนี้แล้ว

ฮื่อ.. โสรแป๋วอย่าซนสิ

เจ้าตัวน้อยที่ทำตาวาวๆเหมือนเด็กกำลังหาของเล่นใหม่เดินเข้าไปเกาะเอวหนาแล้วเอาหน้าถูแผ่นหลังกว้าง อยู่ๆก็อยากกอด อยู่ๆก็อยากอ้อน และก็ทำลงไปทั้งที่รู้ว่าเดี๋ยวจะต้องโดนดุแน่ๆ

แต่ถึงจะโดนดุดงแฮก็ไม่หวั่น หน้าหวานรีบมุดลอดวงแขนพ่อครัวตัวใหญ่ไปโผล่อ้อนมันต่อเสียเดี๋ยวนั้น

โหดหฤษฎ์ ปลาหมึกสุกยังอ่ะ โสรแป๋วหิวแล้วน๊า

เลิกซนแล้วมาช่วยย่างสิจะได้เสร็จไวๆ ดุพลางแกล้งบีบแขนเข้าหาตัวจนคนตัวน้อยต้องดิ้น

แค่ก..หายใจไม่ออกอ่ะ ดงแฮทุบที่ไหล่อีกฝั่ง อ๊าก.. โหดหฤษฎ์รังแกโสรแป๋ว!!!”

ดื้อนักจะจับย่างกินแทนปลาหมึก

ทันทีที่เขาขยับแขนคลายออกก็ดึงคอกลับมาด้านหลังแล้วขยับไปกระแซะอยู่ข้างๆ ตากลมวาวแข่งกับโคมไฟที่สะท้อนจากในตัวบ้าน และถ้าหากเทียบกับดวงดาวที่พราวบนฟ้ามันคงจะวิบวับไม่ต่างกันนัก

เสียงรถจักรยานยนต์ดังเข้ามาใกล้และจอดที่ด้านหน้าบ้าน คนที่ยืนเบียดเชฟเลยต้องขยับออกห่างพอเป็นพิธีแล้วชะเง้อมองไปตรงมุมมืดๆ คุณลุงชองเดินมาพร้อมกับของพะรุงพะรัง ร่างเล็กจึงได้วิ่งออกไปรับมันมาเพราะท่าทางจะเกาะกะพอสมควร

พยากรณ์อากาศบอกว่าอาจจะมีฝนตกน่ะคุณหนู ลุงเลยเอาตะเกียงกับไฟฉายมาให้เพราะที่นี่ก็รู้ๆว่าไฟมันดับง่าย แล้วนี่ก็ไฟแช็ค ติดเอาไว้ดีกว่าไม่มีนะครับ

มิน่าล่ะถึงได้อบอ้าวเชียว มือเรียวขยับเสื้อยืดเพื่อให้อากาศได้ระบายบ้าง ขอบคุณลุงนะฮะ

ไม่เป็นไรหรอกครับ เรื่องแค่นี้เอง

ชายร่างกำยำสมกับเป็นชาวสวนจากไปในทางเก่า ดงแฮจึงนำเอาของที่ได้เข้าไปเก็บไว้ในบ้านก่อน เมื่อออกมาก็ชะเง้อมองท้องฟ้าที่ดวงดาวเริ่มจะหายเพราะเมฆเคลื่อนตัวมาบัง หวั่นใจอยู่เหมือนกันว่าถ้าฝนตกหนักขึ้นมาน้ำทะเลจะขึ้นมากน้อยสักแค่ไหน

คุณลุงแกเอาอะไรมาให้อ่ะ คิบอมเอ่ยถามพร้อมกับยื่นจานปลาหมึกที่สุกแล้วไปให้อีกฝ่ายหนึ่งหั่น

พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนอาจจะตกน่ะ ลุงเค้าเลยเอาตะเกียงกับไฟฉายมาเผื่อไว้ให้

เออ ก็ว่าอยู่ ว่าแล้วก็เงยหน้ามองฟ้าแบบที่อีทงเฮทำเมื่อครู่เปี๊ยบ คงไม่หนักมั๊ง ฟ้าไม่ได้มืดขนาดนั้น

ไม่รู้สิ แต่รีบๆกินกันหน่อยก็ดีนะ

อากาศค่อนข้างอบอ้าวแต่ก็ยังดีที่มีลมทะเลเย็นๆพัดขึ้นมาให้ได้สดชื่นบ้าง โต๊ะไม้ตัวเล็กถูกใช้ต่างโต๊ะอาหารและมีตะเกียงที่เพิ่งได้มาช่วยเพิ่มบรรยากาศหวานๆให้ สายตาคมจ้องมองร่างเล็กด้วยแววตาที่เจ้าชู้ แค่เห็นดงแฮพยายามนั่งแกะเปลือกกุ้งให้ก็รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจจนยิ้มเงียบๆได้ตั้งหลายนาที

อ่ะ ..อ้ามมมมมม

ส้อมที่มีชิ้นกุ้งเสียบอยู่ตรงปลายและมีน้ำจิ้มเคลือบเอาไว้บางๆถูกยื่นมาตรงหน้าเจ้าปั๊กตัวใหญ่ด้วยฝีมือชิสุน้อยแสนแก่น คิบอมรีบยื่นหน้าไปกัดรับมาแล้วก็ส่ายหน้าขำๆ วันนี้เขาโดนอ้อนไม่รู้ต่อกี่ตลบ ไม่เข้าใจว่าเจ้าเปี๊ยกนี่ไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่าถึงได้ทำตัวน่ารักน่าชังนัก

นี่โหดหฤษฎ์ ..โสรแป๋วมีอะไรจะบอกแหละ

หืม

เมื่อก่อนชั้นเคยแอบนินทานายกับซองมินด้วยล่ะ ตากลมมองอย่างไม่ไว้ใจนัก จ้องสักครู่จนแน่ใจว่าคิบอมไม่ได้ว่าอะไรก็รีบพูดต่อ อีตาเนี่ยชอบเก๊กหน้านิ่ง ไม่รู้ว่าเมื่อยไม่เป็นบ้างหรือไง แต่งตัวบ้าบออะไรก็ไม่รู้ ปากก็เสียไม่สร้างสรรค์ ชอบทำอะไรเอาแต่ใจไม่น่าคบ ..ใครได้เป็นแฟนนะคงอกแตกตายแน่เล๊ย!!”

คิบอมนั่งนิ่งจนเขาพูดจบก็กลั้นหัวเราะยักคิ้วใส่ งั้นเหรอ?

อื้อ

ตอนนั้นกลัวชั้นใช่มั๊ย?

ก็ชอบทำหน้าเหมือนจะกระโดดงับคอชั้นนี่นา ..ถามคำตอบคำ ถามสิบคำก็ตอบมาคำเดียว น่าหมั่นไส้จะตายไป ไม่เห็นน่าคุยด้วยเลย จบประโยคก็ทำปากเบะๆราวกับว่าเขาไม่เอาไหนจริงๆ

แล้วตอนนี้ล่ะ ฮึ?

ไม่รู้สิ ร่างบางลอยหน้าลอยตาตอบ

รอยยิ้มทะเล้นๆของดงแฮส่งไปพร้อมกับสายตาที่บ่งบอกความหมายของคำพูด คุณหนูลีหลบสายตาเจ้าชู้ก้มหน้าก้มตาจัดการเจ้าปลาหมึกตรงหน้าต่อ แต่เพราะคนตรงหน้านั่งจ้องทำตาเจ้าชู้ไม่ยอมหยุดแก้มเจ้ากรรมเลยยิ่งแดงไปใหญ่

โหดอ่ะเลิกจ้องได้แล้ว เสียงหวานร้องท้วง

เขินเหรอ

อืออ่ะดิ่

ปฏิเสธไม่ได้ก็ต้องยอมรับมันตรงๆ ดวงตาคู่สวยค้อนเล็กๆด้วยความเขินอายแล้วก็เบือนหน้าหนีไปมองอีกทาง ร่างใหญ่อมยิ้มเล็กน้อยแล้วค่อยๆลุกขึ้นชะโงกหน้ามากระซิบเบาๆที่ข้างหนู

น่ารักมากๆเดี๋ยวก็ลำบากหรอกลีดงแฮ

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 

 

บทใครยังไม่ออก เรียกร้องไปมันก็ไม่ออกหรอกนะคะ ไม่อยากให้คาดหวังกัน เพราะบลูทำตามนั้นให้ไม่ได้ ฟิคบลูไม่ใช่ฟิคตามใจคนอ่านแบบฟิคหลายๆเรื่องอ่ะ ที่รีเควสคู่ไหนแล้วจะออก พล็อตเป็นแบบไหนก็ไปแบบนั้น ถ้าตามใจทุกคนแล้วเปลี่ยนพล็อตเร่งคู่นั้น ปั่นคู่นี้ แน่นอนว่าเรื่องจะรวน การดำเนินเรื่องเป็นไปอย่างก้าวกระโดดและข้ามไปข้ามมา รวมทั้งตัดซีนอารมณ์ที่ควรจะคาบเกี่ยวกันไม่ให้มันต่อเนื่อง ดังนั้น ไม่ต้องรีเควสค่ะ เพราะมันจะไม่ได้อย่างที่ขอ ถ้าเป็นแฟนฟิคเก่าๆจะเข้าใจ ส่วนแฟนฟิคใหม่ๆก็เริ่มต้นที่จะปลงกับพล็อตบลูไปแล้วกันค่ะ

 ถ้าใครสงสัยว่าอะไรคือ โสรยากับหฤษฎ์ ... บอกสั้นๆว่า คือชื่อ พระนางในจำเลยรัก ที่เป็นนิยายอีกเรื่องในตำนานพอๆกับคู่กรรมหรือบ้านทรายทองนั่นแหละ = =”  ยังอุตส่าห์มีคนสงสัยว่าเกาหลีมีจำเลยรักได้ยังไง ... แค่เอาฮา อย่าซีเรียสกันนักเลยค่ะ เพราะถ้าบลูเอาเรื่องของเกาหลีที่มีคนมากมายไม่ชัดเจนในคาแรคเตอร์ มันก็จะแป้กเปล่าๆนะ -*-

 

แล้วก็แถมนิดหน่อยสำหรับคนที่ไม่เคยอ่านมัสบีนะคะ ...หินโทลฮารือบัง เป็นหินภูเขาไฟที่นำมาแกะสลักเป็นรูปคน ที่เชจูมีภูเขาไฟมาก หินที่เกิดจากลาวาเลยมากตามไปด้วย หินเล็กๆที่ไม่ได้นำมาแกะสลักจะถูกนำไปวางตามสวนส้มแทนกำแพงมากมายซึ่งก็กลายเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของเชจูค่ะ

และอีกอย่างคือ ส้มที่เชจูจะขึ้นชื่อมากในเกาหลี เพราะด้วยรสชาติและสีสันสดใส หลายๆแบรนด์จะพรีเซ้นต์ว่าน้ำส้มของตัวเองน่ะมาจากส้มเชจู เพราะที่เกาหลีผลไม้มีน้อยและไม่ได้อร่อยเหมือนบ้านเรา เห็นสีสวยๆนี่เปรี้ยวนะคะ และช็อกโกแลตส้มก็ถือเป็นอีกผลิตภัณฑ์ควบคู่กับสวนส้มด้วย ^ ^

 

แถมรูปจ้ะ

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67086 PobarO (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 20:55
    เขินประโยคสุดท้าย555555555
    หวานกันจนน่าอิจฉา อิอิ
    #67,086
    0
  2. #67056 DreamPatty (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 14:48
    น่ารักมากๆ เดี๋ยวก็ลำบากหรอกอีทงเฮ >/////<
    #67,056
    0
  3. #66920 luknamalotte (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 12:40
    วอนเอ้ยย ปล่อยคิเฮไปตามทางของเขาเหอะ 55555555 เราว่าวอนน่ากลัวสุดล่ะเรื่องนี้ ฮันชอลก็หวาน ยอโบเปิดปากเสียที 55555 แต่คิเฮหวานสุดล่ะ บอมจ๋า ทนไม่ได้ก็ไม่ต้องทนนะ 5555
    #66,920
    0
  4. #66828 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2555 / 23:23
    หวานมาก แทบจะสำลักน้ำตาล
    #66,828
    0
  5. #66601 P-ENT (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 21:16
    คิบอมจะเป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่กับด๊องเท่านั้น

    ด๊อง=คนพิเศษ

    รู้เท่านี้ก็รู้สึกดีแล้ว

    เขินอ่ะ>/////<
    #66,601
    0
  6. #66600 P-ENT (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 21:16
    คิบอมจะเป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่กับด๊องเท่านั้น

    ด๊อง=คนพิเศษ

    รู้เท่านี้ก็รู้สึกดีแล้ว

    เขินอ่ะ>/////<
    #66,600
    0
  7. #66309 KIHAE*129 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 20:38
    แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    คิเฮหวาน

    จะละลายยยยยยย

    อ๊ายยยยยยยยยยยยย
    #66,309
    0
  8. #66236 mirchullove (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2555 / 18:27
    บอมเชยมากอ่ะ
    #66,236
    0
  9. #66047 chin-cha (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 05:32
    ต๊ายแล้ว  บอมไม่รู้จัก autumn in my heart แต่รู้จักจำเลยรัก  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #66,047
    0
  10. #65926 np137 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 14:34
    สงสารกระต่าย จะโดนท่าปลัดฆ่าตายมั้ยนั่น ???
    #65,926
    0
  11. #65791 MTieluk (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 21:53
    หวานมดขึ้นจอแล้วคู่นี้
    #65,791
    0
  12. #65735 Ringo-rr (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 14:09
     อ่ะจ๊ากกกกก  เค้าหนีไปหวานกันอีกเเล้ว คึคึ  
     เจ็บเเค้นเคืองโกรธโทษฉันใย ชั้นทำอะไรให้เคืองโกรธ  ~  เพลงนี้ผุดมาในหัวเลยอ่ะ   555
    แป๋วไม่ได้ืำอะไรเลย แป๋วเเค่น่ารักมากกกกก เเค่นั้นเอง 
    อิอิ
    #65,735
    0
  13. #65339 noteno (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2554 / 15:42
     หวานซะสงสารวอนเลย
    #65,339
    0
  14. #65241 NANA (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2554 / 12:24
    คิเฮ หนีไปหวานกันสองคนอีกแล้ว น่าอิจฉาจริงๆ

    วอนก็เริ่มจะแผ่รังสีแล้ว สงสารกระต่ายน้อยที่นั่งข้างๆ

    #65,241
    0
  15. #63994 dolzpumz (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 01:15
    กรี๊ดด น่ารัก หวานเกินไปแล้ว

    ไม่ไหวๆ เขิน 55

    หวานไม่เกรงใจเลย คิเฮ๊ คิเฮ
    #63,994
    0
  16. #63901 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 14:23
    เห็นบรรยากาศแล้วเขิน
    ว่าแต่รู้จักโสรยาด้วยเหรอ
    #63,901
    0
  17. #63781 MCH (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 15:28
    โอ๊ยยยย ยิ่่งเหนภาพบรรยากาศถนนแล้วอดเขิลไม่ได้



    สองคนนั้นคงอิ่มเต็มที่ มาอย่างไม่ต้องมีคนให้กังวล อิจฉาวุ้ย >///
    #63,781
    0
  18. #63580 Pink_Panther (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 23:02
    ชอบอ่ะ โสรแป๋วกับโหดหฤษฏิ์ XD
    #63,580
    0
  19. #63386 Heart_KimLee[129] (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 18 เมษายน 2554 / 04:15
    ตอนนี้น่ารักมากๆๆๆๆๆ สวีทกันใหญ่เลย

    เเอบหนีมาเที่ยวกันสองต่อสองด้วย วี๊ดวิว

    มินกับฮยอกก็ต้องรับชะตากรรมกันไป 55

    เเอบสงสารสองคนนี้เหมือนกัน วอนก็อย่าทำเข้มนักดิ

    คนอื่นเค้าก็กลัวจนหัวหดกันหมด



    จริงอย่างที่บอมว่าแหละ

    น่ารักมากๆเดี๋ยวจะลำบากเอานะด๊อง

    #63,386
    0
  20. #63339 mister.bean (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 7 เมษายน 2554 / 20:29
    กรี้ดดด คิเฮโดดเรียนไปสวีทกันอยู่สองคน ><'
    #63,339
    0
  21. #63332 Mapii ky (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 6 เมษายน 2554 / 23:09
    ตอนนี้เค้าสวีทกันทั้งตอนเลยแหะ

    หมวยไม่ได้จะสงสารคนรับหน้าเลยว่า จะเป็นจะตายยังไง

    เฮ้ย ยย ย ย ย

    #63,332
    0
  22. #63219 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 21:34
    คิเฮสุดสวิตตามเคย
    พี่บลูคิดฉายาออกได้ไงเนี่ย 55555555555
    #63,219
    0
  23. #63214 นิดหน่อย129 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 14:40

    คิดถึงหน้าโหดตอนโรแมนติค อิอิ

    ชอบจังเลยยยยยยยยย

    #63,214
    0
  24. #63138 Primadonna-yui (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 18:30
    คิเฮหวานมากค่ะ >////<

    ฉ่อยเริ่มน่ากลัวแล้ว T^T

    วิวสวยมากเลยค่ะ

    ขอบคุณพี่บลูที่เอาลงไว้ให้ดูนะค่ะ
    #63,138
    0
  25. #62951 kwan_yesung (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 10:49

    คิเฮ   หวีดหวานมาก
    น่ารักที่สุดอ่ะ  ><

    #62,951
    0