Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 67 : Charpter 41 : สาสม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    31 ธ.ค. 52

 

เช้าวันใหม่ที่ปูซานดูเหมือนว่ามันจะไม่ครึกครื้นนัก โปรแกรมที่จะต้องไปเที่ยวหลายที่ถูกยกเลิกเพราะเวลาไม่พออีกทั้งสภาพแต่ละคนก็ย่ำแย่ คยูฮยอนยังไม่ค่อยเหมือนผู้เหมือนคนเพราะยังช็อกกับสิ่งที่ซองมินทำเอาไว้ ตั้งแต่เกิดมาจนถึงป่านนี้เขาไม่เคยถูกขัดใจ ไม่เคยถูกลงโทษ และไม่เคยผิดหวังหรือเสียใจเลยสักครั้ง ทุกเรื่องมักจะผ่านพ้นมาด้วยดีและไม่เคยมีปัญหาอะไร แต่กลับครั้งนี้แล้วไม่ใช่

เป็นครั้งแรกที่ถูกด่า เป็นครั้งแรกที่โดนตบ และเป็นครั้งแรกที่เห็นน้ำตาของคนที่รักตนสุดหัวใจว่ามันแย่แค่ไหนกับสิ่งที่เกิดขึ้น

กว่าเมื่อคืนจะได้นอนก็นั่งเหม่ออยู่หลายชั่วโมง ยังอึ้งและช็อคไม่หายแถมความช้ำที่แก้มก็มากมายเสียจนต้องร้องขอผ้าปิดปากจากทางโรงแรม แต่ถึงกระนั้นทั้งอิทึกและฮันกยองก็มองเห็นมันอย่างชัดเจนไปเสียแล้ว

ด้านดงแฮก็นอนซมแต่ไม่ใช่เพราะพิษไข้ ความจริงมันคือความเหนื่อยเพราะโดนรีดน้ำออกจากตัวเสียจนซีดเลยต้องใช้เวลาฟื้นตัวจึงทำให้ซีวอนเข้าใจว่าคนตัวน้อยไม่สบายจริงๆอย่างที่ฮีชอลว่า ในขณะที่คิบอมเองก็นอนเรียกแรงกลับมาไม่ได้ต่างกัน

ด้านฮันกยอง ฮีชอล และอิทึกที่กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้าก็ด้วย เลยกลายเป็นความซวยของฮยอกแจและซีวอนที่เหลือกันสองคนเพราะคนอื่นๆต่างนอนตายกลายเป็นศพกันถ้วนหน้า

เช้านี้สงสัยคงจะต้องออกไปเดินเล่นกันสองคนซะล่ะมั๊ง ไม่รู้เป็นอะไรกันไปหมด คุณชายเอ่ยพลางจัดกระเป๋าเตรียมตัวที่จะเช็คเอ้าท์ออกได้ทุกเมื่อ

แล้วจะไปที่ไหนอ่ะ

เพราะฮยอกแจไม่ค่อยได้มาปูซานจึงไม่รู้ว่าจะไปไหนดี คนที่มาบ่อยๆเลยเสนอให้

ไปวัดแฮดงยงกุงซาก็แล้วกัน เป็นวัดเดียวในเกาหลีที่ติดทะเลเชียวนะ

อ่า ชั้นเคยได้ยิน ร่างเล็กตื่นเต้นใหญ่

งั้นก็ไปกัน จะได้กลับมาทันคนอื่นๆตื่น

รถคันเดิมกับเมื่อวานพาสองร่างไปยังวัดแฮดงยงกุงซาซึ่งอยู่ติดกับชายทะเล เสียงคลื่นซัดโขดหินดังครืนๆตั้งแต่ก้าวเท้าลงจากรถ กลิ่นน้ำเค็มสร้างความสดชื่นให้อย่างง่ายดายและสถาปัตยกรรมแบบจีนภายในวัดก็สวยงามจนคนที่เพิ่งไปได้ตื่นตา

เห็นเจ้าแม่กวนอิมมั๊ย ซีวอนพยักพเยิดไปที่รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ด้านหลังตัววัด ถ้าจะเดินไปที่นั่นน่ะจะต้องขึ้นบันไดไป 108 ขั้นนะ ถ้าจะไปก็บอก

วัดนี้สร้างขึ้นตอนไหนอ่ะ นายรู้หรือเปล่า ตาเรียวกวาดมองไปรอบๆ สีสันค่อนข้างสดใสทีเดียวเพราะมีสะพานสีแดงเชื่อมออกไปที่ชายทะเล ส่วนในวัดก็ตกแต่งสวยงามจนต้องเดินเก็บภาพเป็นระยะ

สมัยพระเจ้านาอง ยุคของอาณาจักรโกคูรยออ่ะ

อา.. สวยจัง

ถ้าอยากถ่ายรูปเดี๋ยวชั้นถ่ายให้ก็ได้

ความใจดีของซีวอนยังมีเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน เขาเดินถ่ายรูปให้ฮยอกแจไปเรื่อยๆเพราะตนเองไม่ค่อยได้รู้สึกอยากจะเก็บภาพเอาไว้นักเพราะดงแฮไม่อยู่ แต่บางทีก็ยังดึงร่างเล็กมาถ่ายรูปคู่เอาไว้โดยที่ไม่ได้สังเกตเลยว่าฮยอกแจดีใจสักแค่ไหนที่ได้อยู่ในอ้อมแขนของเขาแม้จะแค่เพียงเสี้ยววินาที

ได้แค่นี้ ..มันก็ดีแล้วล่ะ ^ ^

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 

เวลาใกล้ๆจะเที่ยงบรรดาซากศพที่นอนสงบกันที่โรงแรมก็เริ่มฟื้นคืนชีพ คิบอมตื่นขึ้นมาและเดินวนหาเสื้อผ้าเพื่อสวมใส่แต่เพราะไม่ได้รู้และระวังอะไรจึงเผลอถอดเสื้อผ้าที่นอกห้องด้วยความเคยชิน เขาไม่จำเป็นต้องอายอะไรซังบอมเพราะบางทีไปแช่บ่อน้ำพุร้อนก็ยังแก้ผ้ากระโดดลงพร้อมกันสามพี่น้องได้

แต่วันนี้มันไม่เหมือนทุกครั้งเพราะแผ่นหลังดันมีรอยข่วนประดับผิวขาวๆกลับมา ถึงนอกร่มผ้าจะดูคล้ำแดดไปบ้างแต่พื้นผิวภายในก็ขาวใสไม่ได้แพ้ผิวของดงแฮเลยสักนิด

เจ้าน้องตัวดีจับจ้องไม่วางตา ร่องรอยบนร่างพี่มันบอกได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้ รอยเล็บที่ทั้งจิกทั้งข่วนทำให้อดคิดตามไม่ได้ว่าไปทำอะไรกันมาบ้างและมันจะร้อนแรงสักแค่ไหน ซึ่งในเมื่อคิดแล้วระบุไม่ได้เลยต้องถามไปตามประสาคนหน้าด้านๆ

เมื่อคืนหายไปนานเลยนะ กี่รอบกันล่ะ?”

คิบอมหันขวับ อะไรของแก

อย่ามาทำไก๋ ..ในฐานะที่ชั้นเป็นคนวางแผนทุกอย่าง แกบอกมาซะดีๆว่าเมื่อคืนแกกะดงแฮกุ๊กกิ๊กกันไปกี่รอบ

คนโดนถามหน้าตึงเมื่อได้ยินแบบแจ่มแจ้ง ตาคมตวัดจ้องซ้ำและขมวดคิ้วใส่ อยากจะหาอะไรยัดปากมันไม่ให้พล่ามมากมายเสียจริง

ไม่มีหรอก เสียงต่ำทำดุ อย่ามาคิดอะไรบ้าๆ

ชั้นไม่ได้อยากลามกแต่แกทำให้ชั้นอยากรู้ ..ไอ้รอยแดงๆเนี่ยชั้นจำได้ว่าก่อนแกออกไปที่สะพานกวังอัลเมื่อคืนมันไม่มีนะ ว่าแล้วก็เดินไปจิ้มแล้วแกล้งลากยาวตามแนวข่วน ตอนนี้มีเป็นสิบรอยเลยว่ะ คึ คึ ..แดงเถือกเลยเว้ยเฮ๊ย!!”

พี่ชายร่างใหญ่สะดุ้งหลบเพิ่งจะนึกได้ว่าโดนคนตัวน้อยจิกระบายไปหลายที แบบนี้หลักฐานคงจะยังติดตัวอยู่แน่ๆ ซึ่งแค่หันมามองหน้าก็เห็นสายตาล้อๆของเจ้าตัวแสบจ้องมองอยู่ ซังบอมยังยิ้มหวานดูน่ารักแต่กับคิบอมแล้วดูยังไงก็น่าถีบ

บอกมานะไอ้พี่เลว ..แกกุ๊กกิ๊กไปกี่รอบ

ฮื่อ เสียงค่ำๆคำรามใส่ในลำคอ สายตาขุ่นๆมองมาแต่น้องชายก็ไม่ยักจะกลัวสักนิด

จะบอกหรือไม่บอก ถ้าไม่บอกนี่แกโดนแน่ หึ หึ

อย่ามากวนตีน

ชั้นแค่อยากรู้ว่าแผนการชั้นมันสำเร็จสักแค่ไหน

คิบอมขยับคิ้วเข้มเหมือนเพิ่งจะเอะใจว่ามันไม่ปกติ เมื่อคืนนี่..

คิก คิก ..ชั้นนัดพวกแกเอง ดงแฮไม่ได้นัดแก แต่ชั้นนัดทั้งแกและดงแฮให้ หารถให้ ..เห็นมั๊ยล่ะว่าชั้นเป็นพ่อสื่อที่ดีแค่ไหน ดังนั้น ..สารภาพมาซะ หรือว่าจะให้ชั้นไปถามดงแฮว่าโดนแกกดไปกี่รอบ

ไอ้เวร!!” เท้ายาวแทบจะยันเข้าให้ถ้าไม่ติดว่าอีกคนหลบได้อย่างหวุดหวิด

อย่าๆ ..เดี๋ยวผ้าขนหนูแกหลุดนะเว้ย ..แต่หลุดก็ดี เผื่อชั้นจะได้รู้ว่าไอ้หนูของพี่ถ้ามันผ่านการใช้งานมาจะต่างจากปกติแค่ไหน ..อา แกไม่ตอบชั้นก็ได้ เดี๋ยวชั้นกระตุกผ้าแล้วสำรวจเอง

คราวนี้คิบอมเลยต้องชี้หน้าใส่ อย่ามาลามปามนะเว้ย

งั้นแกก็ตอบมาสิว่ากี่รอบ

ไม่!!”

โหย ใจร้ายว่ะ งั้นชั้นไปถามดงแฮเองก็ได้ ว่าพลางทำท่าจะเดินไปหน้าประตู

คิบอมเลยถ้ารีบสกัดเอาไว้ก่อนที่มันจะอุตริทำอะไรลงไปจริงๆ ห้ามออกไปไหนเลยไอ้ตัวแสบ

ก็แค่อยากรู้ ถ้าแกไม่บอกก็ต้องถามดงแฮสิ

จะเสือกทำไมเนี่ย

อยากเสือก ..ถ้าไม่ให้ไปก็ตอบมาว่ากุ๊กกิ๊กกันแล้วใช่มั๊ย

อยากรู้ไปทำไม

แค่จะประเมินว่าชั้นจะช่วยยังไงต่อ สถานะก่อนกุ๊กกิ๊กกะหลังกุ๊กกิ๊กไม่เหมือนกันนะ ถ้าก่อนกุ๊กกิ๊กดงแฮคือว่าที่พี่สะใภ้ ถ้ากุ๊กกิ๊กกันแล้วจะแอ๊ดว๊านซ์กลายเป็นพี่สะใภ้และก็ถือเป็นหนึ่งในสมาชิกตระกูลคิมแม้จะยังไม่เป็นทางการ ถ้าเป็นพี่สะใภ้ชั้นแล้วจะได้ช่วยสับรางเอาซีวอนออกไปห่างๆให้และจะอำนวยความสะดวกเวลาแกจะอยากไปสวีทวี๊ดวิ้วกัน ..เป็นไงล่ะ ไอเดียชั้นดีมั๊ย ..แล้วนี่ถ้าแกไม่ถนัดอะไรตรงไหนเดี๋ยวชั้นไปยืมหนังโป๊ของเพื่อนมาให้ศึกษา เวลากุ๊กกิ๊กกะดงแฮจะได้ไม่ขายหน้าเค้า

จากหน้านิ่วตอนนี้คิ้วยิ่งขมวด ไม่คิดเลยว่าไอ้น้องเวรมันจะมีความคิดมาเป็นฉากๆได้ขนาดนี้

ถึงชั้นจะยังไม่มีประสบการณ์นะเว้ยชั้นก็คิดว่าการทำให้ครั้งแรกๆออกมาดีมันจะทำให้คนรักอ่ะประทับใจ

หยุดพล่ามซักทีเหอะ พี่ชายยกเท้าถีบเข้าให้ อย่ามาทำเป็นรู้ดี

ชิ ..ดีไม่ดีชั้นก็เห็นเต็มสองตาล่ะว๊าว่าเมื่อตอนกลับมาน่ะแกหอมแก้มดงแฮก่อนจะออกไปส่งเค้าน่ะ

คราวนี้คิบอมถึงกับหันขวับ อยากจะด่าแต่ด่าไม่ออกในเมื่อมันคือความจริง ซังบอมเลยเสยต่ออีกสักหมัด

แกจะตอบชั้นมาดีๆ ..หรือว่าไม่อยากมีคนช่วย

 

แต่จนแล้วจนรอดคิบอมก็ไม่ยอมที่จะปริปากพูดอะไร ซังบอมเลยต้องแอบขโมยโทรศัพท์ออกมาเปิดดูเสียเอง และมันก็ไม่เสียเที่ยวเพราะแอบมีรูปคู่ที่ชายหาดเมื่อคืนถ่ายเอาไว้ ที่สำคัญมันยังดูใกล้ชิดเสียจนไม่น่าจะใช่คนรู้จักธรรมดา

ชิ.. ต้องให้ชั่ว นิ้วเรียวกดบลูธูทอย่างรวดเร็วแล้วเปิดอีก

รูปของคิบอมที่ถูกถ่ายเอาไว้ด้วยฝีมือของคนตัวเล็กช่างมากมาย บางครั้งก็อยู่ในสภาพที่นอนหลับ แต่บางทีมันก็ชวนให้คิดไปไกลเพราะคิบอมมักจะถอดเสื้อหรือไม่ก็ใส่เสื้อกล้ามเสมอ หลายรูปที่ดงแฮถ่ายตอนแอบแกล้งคิบอมที่ไม่รู้ตัว ดูยังไงคู่นี้ก็ไม่มีทางเป็นแค่เพื่อนแน่ๆ ซังบอมกดดูเรื่อยๆจนเห็นรูปที่พี่ชายแอบถ่ายเอาไว้ตอนที่แอบขโมยจูบแก้มดงแฮที่หลับอยู่

พี่ใครวะ โรแมนติกก็เป็น ว่าแล้วก็กดอีก สายตาก็สอดส่ายกลัวว่าไอ้พี่ปากหมาจะโผล่ออกมาจากห้องน้ำ "แก้มดงแฮช้ำเพราะฝีมือมันนี่เอง"

แต่กว่าที่เจ้าของเรื่องจะออกมาเจ้าเด็กจอมทะเล้นก็เปิดถ่ายโอนข้อมูลไปเสียจนแทบจะไม่เหลืออะไรให้แอบ แม้แต่รูปดงแฮตอนที่ถูกจับแต่งเป็นชิสุก็ยังมี ระหว่างที่พี่แต่งตัวก็บ่นขมุบขมิบจิกกัดอยู่เงียบๆนิ้วก็ยังกดเลื่อนดูรูปไปแบบเนียนๆโดยที่คิบอมไม่รู้ว่ารูปในเครื่องตัวเองถูกส่งมาเครื่องน้องจนเกือบจะหมด

เยอะขนาดนี้เอาไปขายนักข่าวนี่ได้หลายตังค์นะเนี่ย"

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 เครื่องบินลงจอดที่สนามบินเป็นที่เรียบร้อย การไปเที่ยวในครั้งนี้ถือว่าจบไปด้วยดีแม้จะมีข้อกังขาให้หลายคนสงสัยว่าทำไมซองมินถึงได้หนีกลับก่อน แต่คนที่น่าจะเข้าใจแจ่มแจ้งและรู้ทุกอย่างดีคงหนีไม่พ้นคยูฮยอนผู้ก่อเรื่องและอิทึกซึ่งเป็นพยานปากเอกในคดีนี้

คุณชายโจกลับมาที่บ้านในสภาพที่มีผ้าปิดปากคาดมาด้วย แก้มที่ช้ำเริ่มดีขึ้นแต่ก็ยังมีรอยจางๆอยู่ ร่างสูงทิ้งตัวลงในห้องนอนสุดหรูแล้วถอดถุงเท้า เสื้อผ้า จากนั้นจึงเข้าไปนอนแช่น้ำอุ่นในห้องน้ำให้สบายตัวเผื่อว่ามันจะทำให้อารมณ์ดีขึ้น

ตั้งแต่เมื่อคืนจนวินาทีนี้สภาพจิตใจก็ยังไม่ปกติ ยังอึ้ง ช็อก และถูกน็อคด้วยคำสั้นๆว่า คนทรยศ

ที่ผ่านมาใช่ว่าจะไม่เคยทำตัวแบบนี้ แต่เพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนจริงจังกับตนขนาดที่จะมาโวยวายอะไรต่างหาก ทุกคนที่เข้ามาหาล้วนแล้วแต่รับรู้พฤติกรรมมาแล้วทั้งนั้น ไม่เคยเลยที่จะมาฟูมฟายเรียกร้องอะไรให้มากความเพราะตอนที่คบกันก็ไม่เคยบัญญัติสถานะแฟนไว้กับใครสักคน

แต่ตอนนี้เพิ่งจะรู้สึก ว่าเวลาเห็นแฟนร้องไห้และตัวเองก็โดนด่าว่าหักหลังมันเป็นเช่นไรบ้าง

คนตัวใหญ่ไถลตัวลงนอนในอ่างและดำลงไปหมายจะคลายความกังวลในหัว สภาพของซองมินมันย่ำแย่เสียจนไม่อยากคิดว่าเขาจะเป็นตายร้ายดีแค่ไหน แต่จะให้บากหน้าไปอ้อนวอนในตอนนี้ก็ทำไม่ได้ในเมื่อตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยจะต้องง้องอนใครสักคน

ความทะนงมันสูงเกินไป ...แต่จะโทษใครได้ในเมื่อเขาถูกเลี้ยงมาให้หยิ่งในชาติตระกูลแบบนี้

 

อาการเหม่อซึมของคยูฮยอนดูไม่ปกติจนท่านพ่อท่านแม่อดทักไม่ได้ ลูกชายไม่เคยที่จะทำหน้าเครียดอะไรแบบนี้แต่พอกลับจากไปเที่ยวก็ทำท่าเหมือนว่าโลกกำลังหมุนผิดทิศก็ชักจะเป็นห่วง

เป็นอะไรไปน่ะคยูฮยอน คิดอะไรอยู่เหรอลูก คุณหญิงโจว ที่ถ้าหากยังสืบทอดสกุลเมื่อครั้งยังมีกษัตริก็คงจะยังเป็นหน่อเนื้อเชื้อกษัตริย์อยู่

เมื่อก่อนแม่ของเขาสกุลอี บิดาเป็นโอรสองค์หนึ่งของกษัตริย์องค์ก่อนที่เกิดจากพระสนม ส่วนพ่อของเขาก็เป็นทายาทของราชองครักษ์ในวัง ถึงจะไม่ได้สืบเชื้อสายเจ้าที่ใกล้ชิดหรือมีสิทธิ์เป็นกษัตริย์แต่ก็ใช่ว่าจะต่ำต้อยด้อยค่า และอาจจะเพราะด้วยเหตุนี้เขาจึงถูกปลูกผังมาให้ภาคภูมิใจในชาติตระกูลชนิดที่ว่าอาจจะมากเกินขอบเขตของปุถุชนทั่วไป

คยูฮยอนยังนิ่งอยู่ ความจริงเขาอยากจะอยู่เงียบๆแต่เพราะไม่อยากจะเป็นเป้านิ่งให้บิดามารดานั่งจับผิดเลยต้องฝืนยิ้มแล้วหาเรื่องออกจากคฤหาสน์เสีย

ลูกออกไปขับรถเล่นนะครับท่านแม่

 

ที่เดียวที่เขาจะไปคือสถานที่ที่มีแต่เหล่าคนดังและลูกผู้รากมากดีมารวมตัวกัน แค่ก้าวเท้าเข้าไปเพราะหมายจะหาเหล้ามาซัดแก้กลุ้มเรนะก็เดินเฉิดฉายเข้าไปหาราวกับว่าร่างหนาตั้งใจมาหาตัวเอง คยูฮยอนทำแค่เพียงเหลือบมองแล้วก็นิ่งเฉย ยามนี้เขามีอารมณ์แค่ดื่มเหล้าไม่ได้อยากจะเคล้านารีร่วมด้วยนัก แต่จะให้ผลักไสไปก็ไม่ใช่นิสัยที่ตัวเองมี

เรนะโทรหาคุณเมื่อคืนทำไมอยู่ๆก็ตัดสายไปล่ะคะ วันนี้ทั้งวันก็ติดต่อไม่ได้เลย

เสียงหวานออดอ้อนสะกิดความคิดคนนิ่งให้เหลียวมองในทันที เมื่อคืนโทรไปเหรอ

ใช่สิคะ อะไรอ่ะคะ คยูฮยอนยังรับสายอยู่นี่นา โทรไปตอนห้าทุ่มกว่าๆไงคะ หล่อนตอบพลางเกาะแขนเบียดกายออเซาะฉอเลาะตามประสา

แต่ร่างหนากลับครุ่นคิดและทบทวนอะไรบางอย่าง เรนะบอกว่าผมรับสายใช่มั๊ย

ใช่ค่ะ เสียงผู้ชายรับ แต่รับแล้วก็ไม่พูดอะไร อยู่ๆก็วางสายแล้วเรนะก็ติดต่อคุณไม่ได้อีกเลย

ไม่ต้องเดาต่อก็รู้แล้วว่าใครรับ จังหวะนั้นคงจะเป็นตอนที่เขาไปเข้าห้องน้ำและวางโทรศัพท์เอาไว้ที่เค้าท์เตอร์แน่ ถ้าแบบนั้นก็ไม่แปลกที่ซองมินจะโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง แต่เพื่อความแน่ใจก็ต้องถามให้แน่ก่อน

เรนะพูดว่าไงบ้างอ่ะครับ บังเอิญเพื่อนผมรับแล้วมีเรื่องนิดหน่อยโทรศัพท์เลยดับไป

อ๋อ ..เรนะแค่บอกว่าเรนะซื้อชุดนอนมาใหม่ น่ารักแล้วก็เซ็กซี่มากๆ อยากให้คยูฮยอนมาเห็นน่ะ จีบปากจีบคอบอกพลางทำหน้าบ๊องแบ๊ว จบแล้วก็ซุกหน้าซบที่อกกว้าง คืนนี้คยูฮยอนไปค้างที่คอนโดเรนะนะคะ เรนะคิดถึ๊ง คิดถึง

รู้แล้ว ..ว่าหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้มือถือพังมันคืออะไร ซึ่งก็คงจะหนีไม่พ้นยัยคนสวยอกสะบึมคนนี้แน่ที่ดันหย่อนระเบิดไม่รู้เวล่ำเวลา

ร่างหนายังคงนิ่งสงบเหมือนไม่มีอะไรและกรอกเหล้าเข้าปากไปโดยไม่ได้ใส่ใจเรนะสักเท่าใดนัก หล่อนเองก็คงจะเบื่อที่หมาป่าท่าทางจะไม่หิวกระหายเลยไม่ออกอาการลูบไล้หรือคลอเคลียเหมือนที่ผ่านมาจึงได้สะบัดก้นออกไปยักย้ายส่ายสะโพกที่กลางฟลอร์และทิ้งให้เขานั่งเงียบๆอยู่คนเดียว

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

ตั้งแต่กลับมาจนถึงตอนนี้ซองมินก็ยังไม่ยอมลุกไปไหนและนอนซึมร้องไห้อยู่ในห้องนอนของพี่ชายตัวใหญ่ที่อยู่บ้านข้างๆ เยซองจำต้องบอกพ่อกับแม่ของเจ้าตัวกลมว่าซองมินทะเลาะกับเพื่อนจึงหาคนคุยด้วยเลยไม่มีใครสงสัยอะไรเท่าไหร่นัก แต่ที่หนักใจคือเจ้าตัวอวบไม่ยอมที่จะกินอะไรสักคำ

ลุกมากินข้าวสักหน่อยนะตัวกลม เดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งไปหรอก

ตาตี่เอาวางไว้ตรงนั้นเถอะ ถ้าอยากกินเดี๋ยวเค้ากินเอง ร่างเล็กยังนอนซึมกะทือเป็นท่อนไม้ที่มีน้ำไหลออกจากตา หลับไปตื่นหนึ่งพอฟื้นขึ้นมาก็ร้องต่อ ทำราวกับว่าร่างกายพักไปเพียงแค่อยากจะผลิตน้ำมาใหม่แค่นั้นเอง

เดี๋ยวพี่จะออกไปข้างนอก นายลุกมากินสักสามคำให้พี่สบายใจหน่อยสิ

ร่างเล็กเหลียวมองพี่ชายที่เอ่ยเสียงนิ่งๆ วันนี้เยซองไม่ได้ดุหรือต่อว่าอะไรทำให้ค่อนข้างแปลกใจในอารมณ์เขาพอสมควร

วันนี้ตาตี่ใจดีจังมือน้อยปาดน้ำตาป้อยๆแล้วหันมาหาพี่ ตาตี่ป้อนหน่อยสิ ถ้าตาตี่ป้อนก็จะกิน

มือหนาเอื้อมไปลูบเบาๆที่ผมน้องแล้วเกลี่ยน้ำตาตรงแก้มขาวออกให้ สภาพที่โทรมจนไม่รู้ว่าจะโทรมยังไงของซองมินช่างบีบหัวใจคนเป็นพี่นัก น้องรักเจ็บขนาดนี้ใครจะอยู่เฉยได้ไหว ตอนนี้ขอแค่รอลูกน้องรายงานมาแค่นั้นว่าไอ้ตัวการมันมุมหัวอยู่ซอกไหนในโซลจะแล่นไปในทันที

โจ๊กร้อนๆถูกตักขึ้นมาเป่าและป้อนให้ปากบางๆได้กิน ตั้งแต่เช้าแล้วที่ซองมินไม่ได้ลุกไปไหน แม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่ได้เปลี่ยน เอาแต่นอนซมเป็นซากศพอยู่แบบนั้น พอพี่ชายเข้ามาหาก็นอนกอดหมอนหลั่งน้ำตาไม่พูดไม่จาอะไร

ตาคมกวาดมองซอกคอน้องคล้ายจะสำรวจความผิดปกติ แค่เห็นรอยแดงช้ำประปรายก็กัดฟันนั่งนิ่ง สีหน้าสงบมองหน้าคนตัวเล็กที่ร้องไห้จนตอนนี้เหมือนจะไม่มีน้ำตาให้ไหลอีกรอบด้วยความเจ็บปวดที่มากมาย สงสารเหลือเกินที่ต้องมาถูกหลอกให้ช้ำใจแบบนี้

พอแล้ว ..ไม่กินแล้วทานได้สี่คำก็ส่ายหน้า แล้วตาตี่จะออกไปไหนอ่ะ ดึกแล้วนะ

พี่ชายวางชามโจ๊กเอาไว้ที่ข้างเตียงพร้อมกับส่งน้องเข้านอนไปก่อน ปกติเวลาที่ซองมินมาค้างด้วยก็มักจะนอนที่ฝั่งขวาของเตียงเสมอเพราะเจ้าตัวชอบนอนฝั่งซ้าย ระหว่างที่ดึงผ้ามาห่มให้ก็มองให้ชัดว่ารอยบนตัวน้องมันคืออะไรกันแน่ เขาเองก็ใช่ว่าจะไม่เคยมีแฟนและไม่เคยมีประสบการณ์ แค่แสงไฟกระทบร่างบางแบบชัดๆก็รู้แล้วว่ามันคือรอยจูบ

นายเสียให้มันไปแค่ไหนแล้วเจ้าตัวกลม ..ถึงได้มาร้องไห้ฟูมฟายแบบนี้

พี่จะไปหาคยูฮยอน

ซองมินเบิกตาตกใจในทันที ป..ไปทำไม ไปหาเค้าทำไม

แค่ไปคุยอะไรนิดหน่อย ทำไมเหรอ?

ไม่มีอะไรหรอก ..ตาตี่รีบกลับมานะ เค้าไม่อยากนอนคนเดียว

อืม ไปแป๊บเดียว เดี๋ยวก็มา

สีหน้านิ่งๆที่แสร้งทำเหมือนไม่รู้นั่นสามารถปิดปากคนตัวเล็กได้อย่างง่ายดาย ซองมินเม้มปากแน่นแล้วทิ้งตัวลงกอดหมอนข้างเอาไว้ ไม่อยากได้ยินแม้กระทั่งชื่อแต่ก็ไม่คิดจะให้พี่ชายต้องไปพูดอะไรกับเขา

ไม่ได้ห่วงคยูฮยอน ..แต่เขากลัวเยซองรู้เรื่องทั้งหมดแล้วจะเสียใจมากกว่า

 

ราวกับล็อกเวลาได้เพราะแค่เดินลงมาจากห้องนอนก็มีคนโทรมารายงานเรียบร้อยว่าคยูฮยอนออกไปที่ผับเจ้าประจำ คนที่ตั้งใจจะชำระแค้นจึงสลัดหน้ากากพี่ชายที่แสนดีออกจนหมดสิ้น เหลือแค่เยซองคนที่พร้อมจะอาละวาดและตะบันหน้าไอ้คนที่บังอาจมาหยามหัวใจน้องชายสุดที่รัก

คืนนี้มึงตาย ไอ้คยูฮยอน!!!”

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 เสียงเพลงและแสงไฟในผับยังคงสร้างความบันเทิงใจให้คนรอบข้าง คงจะมีแต่คยูฮยอนที่นั่งอยู่ในวงเหล้าแต่เหม่อสายตามองออกไปอย่างไร้จุดหมายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนเพื่อนๆอดที่จะแซวเอาไม่ได้

ทำท่ายังกับคนอกหัก คุณชายวูจองยกแก้วมาชนตามประสา อะไรน่ะคยูฮยอน ดูทำหน้าเข้า อย่างกับแบกโลกไว้ซะอย่างนั้น

...

จะว่าอกหักคงไม่ใช่ น้องเรนะคนสวยก็ยังอยู่ แล้วไอ้คาสโนว่าฆ่าไม่ได้อย่างนายนี่คงจะไม่เผลอไปรักใครเข้าแน่ๆ ..แล้วนี่เป็นอะไรกันถึงได้ซังกะตายอยู่แบบนี้

ช่างชั้นเถอะ

คยูฮยอนตอบพลางหยิบแก้วของตัวเองขึ้นมากรอกใส่ปาก แต่ยังไม่ทันจะลงคอก็มีร่างหนาเดินหน้าตึงเข้ามาที่ข้างโต๊ะฝั่งตรงข้ามกับที่เขานั่งพอดี สีหน้าของเยซองดูก็รู้ว่ากำลังโมโหและหมายจะเอาเรื่องแน่ และราชนิกูลหนุ่มก็รู้ดีว่าเป้าหมายของอีกฝ่ายคือใคร

มาคุยกันหน่อย เสียงต่ำคำรามเบาๆทำเอาคนในโต๊ะมองหน้ากันเลิกลัก สายตาที่ไม่มีความเป็นมิตรแม้สักนิดน่ะดูยังไงก็ไม่น่าจะคุยกันอย่างเดียวแน่

คยูฮยอนยังนั่งนิ่งและมองหน้า ไม่ได้อยากจะกวนประสาทแต่ยังเหนื่อยใจอยู่ เยซองเลยต้องถลามาคว้าคอเสื้อกระชากลุกขึ้นมาจากโซฟาเพื่อลากออกมาจากโต๊ะท่ามกลางความแตกตื่นของเพื่อนๆเจ้าคุณชาย

พอเห็นเพื่อนถูกทำชนิดไม่ไว้หน้าวูจองก็ลุกขึ้น รายนี้ก็ลูกผู้มีอิทธิพลจะยอมขายหน้าโดนใครก็ไม่รู้มาข่มเอาได้อย่างไร แต่คยูฮยอนก็สะบัดแขนใหญ่แล้วหันไปสั่งเพื่อน

เรื่องของชั้น ชั้นจัดการเองได้ พวกนายนั่งกันไปเถอะ

 

ถึงปากจะบอกว่าจัดการเองได้แต่พอออกมานอกผับก็โดนเยซองลากคอมาโยนเป็นลูกหมาที่ตรงซอกมืดๆ คนเคยอยู่ในแก๊งอันธพาลทำไมจะต้องเกรงกลัว ต่อให้อีกฝ่ายจะรวยล้นฟ้าหรือว่ามีอำนาจแค่ไหนเขาก็ไม่สนใจขอแค่ได้แก้แค้นแทนน้องให้สาแก่ใจเสียก่อน

มึงทำน้องกูร้องไห้ กูไม่เอามึงไว้หรอก

พลั่ก!

หมัดแรกปล่อยเข้าไปโดยที่ยังไม่ถามไถ่อะไรทั้งนั้น สายตาของเยซองช่างเกรี้ยวกราดและดุดันราวกับมีดวงไฟนับล้านสุมอยู่ ร่างที่ดูจะบอบบางกว่าล้มลงไปกองที่พื้นแต่ก็โดนกระชากให้ลุกกลับมาจนได้

น้องกูไปทำอะไรให้มึง มึงถึงต้องมาทำให้น้องกูเสียใจ

อึก..

แผ่นหลังกว้างถูกกระแทกเข้าที่แผ่นปูนเข้าอย่างจัง คยูฮยอนโดนกดคอติดอยู่กับข้างตึก ถึงอยากจะสู้แต่คุณชายแบบเขาน่ะหรือที่จะสู้แรงของไอ้เถื่อนที่ต่อยตีกับชาวบ้านมาไม่รู้ต่อกี่รอบได้ ..และเขาก็ไม่ใช่คิบอมที่จะต่อกรกับเยซองได้สบายมือแบบนั้น

มึงมาหลอกน้องกูทำไม!!”

เสียงตวาดใส่หน้าทำให้มือคนเป็นรองเริ่มทนไม่ไหว คยูฮยอนเกลียดเสียงตวาดจนต้องผลักจนร่างเจ้าตาตี่ตัวใหญ่เซไปอีกทาง

กูไม่ได้หลอก

ถุย ..ไม่ได้หลอก หน้าอย่างมึงใครจะไปเชื่อเสียงเข้มตากร้าวยังจ้องนิ่ง ต่อให้มึงอมทั้งวัดทั้งโบสถ์มากูก็ไม่เชื่อหรอก หน้าอย่างมึงมันก็ดีแค่หลอกฟันผู้หญิงไปวันๆ

อย่ามาพูดเหมือนรู้จักกูดี คุณชายโจเช็ดเลือดที่มุมปากอย่างเคืองๆ แล้วเรื่องผัวเมียจะมาเสือกทำไม พี่ก็อยู่ส่วนพี่ เรื่องในมุ้งน่ะผัวเมียเค้าเคลียร์เองได้

อย่ามาพูดพล่อยๆ

พลั่ก! อีกหมักเสยเข้าไปจนร่างใหญ่กระแทกชนผนังปูนอีกรอบ ถึงจะเจ็บตัวแต่คนที่อีโก้สูงแบบนี้ไม่มีทางยอมแพ้อยู่แล้ว

สายตาคมจ้องมองคนที่ส่วนสูงไล่เลี่ย หากเตี้ยกว่าก็คงสักสองเซนติเมตรแต่ได้เปรียบตรงชั้นเชิงและขนาดตัวที่หนากว่า มือเรียวเช็ดรอยเลือดที่มุมปากอย่างเคืองๆ เกิดมาก็เพิ่งจะโดนต่อยหนักๆก็คราวนี้นี่แหละ

มึงออกไปจากชีวิตน้องกูแล้วก็ไม่ต้องโผล่หน้ามาให้เห็นอีก เสียงกร้าวคำรามอย่างคาดโทษ สันดานอย่างมึงน่ะมันไม่น่าเกิดในตระกูลสูงด้วยซ้ำ นิสัยระยำแบบนี้ถ้ามึงไม่ใช่ลูกผู้ดีจะมีใครเอามึงมั๊ย

จุกเข้าไปถึงลิ้นปี่โดยไม่ต้องมีสักหมัดกระแทกร่าง เยซองกระชากคอเสื้อคุณชายเจ้าสำอางอีกครั้งและผลักจนหลังพิงกำแพงก่อนจะกดด้วยกำปั้นและใช้สายตาที่โหดเหี้ยมจับจ้องราวกับจะฉีกเป็นชิ้นๆ

กูไม่เคยคิดจะหลอกฟันซองมิน คยูฮยอนกัดฟันพูดทั้งที่เจ็บ

กูไม่เชื่อ!!”

ไม่เชื่อก็ช่างหัวมึงปะไรร่างสูงตบมือหนาที่คว้าคอเสื้อตัวเองออกแล้วผลักกลับ มึงอย่ามาทำเหมือนรู้จักกูดีนักเลย กูจะเป็นยังไงมันก็ชีวิตกู เรื่องของกู มึงกลับไปทำตัวมึงเองให้ดีก่อนเถอะแล้วค่อยมาสั่งสอนคนอื่น

ปากดีนักนะมึง

ทั้งเท้าทั้งหมัดซัดกระหน่ำลงไปจนคุณชายต้องสวนคืน หมัดสองหมัดแรกมันก็พอจะยอมอยู่หรอก แต่อารมณ์เกรี้ยวกราดของเยซองในเวลานี้ขืนยอมก็คงจะได้กลายเป็นศพพอดี ทางเดียวที่มีคือต้องตอบโต้กลับไปบ้างอย่างน้อยก็เพื่อป้องกันไม่ให้หนักหนาสาหัสจนเกินไป

สองร่างสวนกันไปสวนกันมาจนมอมแมมเป็นลูกหมากันทั้งคู่ แต่ท่าทางคนที่กระดูกเบอร์ใหญ่กว่าจะได้เปรียบสักหน่อยเพราะสภาพของคยูฮยอนดูจะแย่หนัก

อั่ก!

หมัดหนักๆต่อยเข้าที่ท้องจนร่างสูงงอตัวทรุดพิงกำแพง คยูฮยอนกัดฟันนิ่งไม่พูดไม่จาแล้วค่อยกระโดดเอาขายันที่ยอดอกคนที่เพิ่งจะชกกันจนกระเด็นไปกระแทกผนังตึกอีกฝั่ง

แฮ่ก.. กูบอกมึงครั้งสุดท้ายนะว่ากูไม่ได้คิดจะหลอกฟันน้องมึง

ไม่ได้หลอกฟันแล้วทำไมน้องกูถึงต้องมานอนร้องไห้จะเป็นจะตายอยู่แบบนี้ล่ะ คนโมโหยังหน้าตึงกำหมัดแน่น

มึงไม่ต้องแก้ตัว นิสัยชั่วๆของมึงน่ะคิดว่ากูไม่รู้หรือไง น้องกูน่ะมันไม่ทันไอ้จิ้งจอกอย่างมึงหรอก ซองมินน่ะซื่อเกินไป ไว้ใจคนก็ง่ายเกินไป ไอ้พวกเดนสังคมอย่างมึงถึงได้หลอกเอาง่ายนัก ..แต่กูไม่ยอมมันจบง่ายๆนักหรอก มึงจำใส่กะลาหัวมึงเอาไว้เลย ถ้ามึงโผล่หน้ามาให้น้องกูต้องเสียใจอีก กูเอามึงตายแน่

คิดว่ากูจะยอมปล่อยเมียตัวเองไปง่ายๆหรือไง คยูฮยอนจ้องสายตากร้าว ริมฝีปากยกยิ้มอย่างวายร้าย

มึงยังจะกล้าพูดอีกเหรอ สองมือกระชากคอโน้มตัวลงมาตีเขาก่อนเสยเข้าไปอีกหมัดจนร่างสูงโซเซโซซัดไปกองกับพื้นในสภาพที่แทบจะลุกไม่ไหว

แต่แม้ลำบากก็ยังจะลุก ไม่มีทางหรอกที่จะยอมเป็นเป้านิ่งให้มันเข้ามาอัดอีก

ซองมินเป็นเมียกู เมียที่กูเรียกว่าเมีย ..ต่อให้มึงจะรับได้หรือไม่ได้แต่ความจริงก็คือ น้องมึงเป็นเมียกู

ร่างหนาถลาเข้าไปอีกครั้งหมายจะตะบันหน้าให้พูดต่อไม่ได้แต่อีกฝ่ายก็ก้มหลบแล้วผลักจนหงายหลัก ฝุ่นคละคลุ้งต่อยตีกันอีรุงตุงนัง หนึ่งคนหมายจะชำระแค้น ส่วนอีกหนึ่งคนก็พยายามต่อสู้เพื่อปกป้องทั้งร่างกายและศักดิ์ศรี ถึงจะรู้ตัวว่าทำผิดแต่ก็คงไม่มีใครยอมเป็นกระสอบทรายให้อัดฟรีๆโดยที่ไม่มีการโต้ตอบ 

 รถสีดำเข้มขับมาจอดเลียบอยู่ด้านหน้าผับ ร่างเล็กเหลือบเห็นเสื้อพี่ไหวอยู่ตรงซอกตึกก็รีบลงจากรถแล้วเข้าไปหา ไม่ต้องดูให้แน่ใจก็รู้ว่าเป็นใครที่ตีกันอยู่ ซองมินรีบกอดเอวพี่ชายเอาไว้แล้วดึงออกมาไม่ให้ทำอะไรได้อีก แต่เพราะคยูฮยอนจะสวนคืนบ้างเลยต้องเบี่ยงเอาตัวเองกันไว้ทำให้คุณชายร่างใหญ่ได้แต่ค้างหมัดที่กลางอากาศ

ตาตี่.. พอแล้ว กลับบ้านนะ ..ไม่เอาแล้ว เสียงสะอื้นดังเบาๆ

แต่คนเลือดพล่านยังพยายามดิ้น ปล่อยเดี๋ยวนี้เจ้าตัวกลม มันทำนายร้องขนาดนี้ยังจะห่วงมันอีกเหรอ

ฮึก.. ไม่ได้ห่วง เค้าไม่อยากให้ตาตี่เจ็บมือ ..เค้าไม่อยากให้ตาตี่ต้องเจ็บตัว พอแล้ว.. ช่างเค้าเถอะ เค้าจะทำอะไรก็ปล่อยเค้าไป อย่าไปยุ่งกับเค้าอีกเลย ..ฮึก..ฮือ..

แต่มันทำนายร้องไห้นะ

เค้าอ่อนแอเอง ตัวเล็กยังพยายามดันร่างพี่ไปที่รถ หน้าซีดซุกที่อกพี่ไม่กล้าจะหันไปมองหน้าคนใจร้ายแม้เพียงหางตา เกลียดถึงขั้นที่เสี้ยวหน้ายังไม่อยากจะมอง

กลับไปทำแผลนะ ..ฮึก ..ตาตี่อย่าทำแบบนี้อีกนะ มันอันตราย

แม้จะยังโมโหแต่น้องตาน้องทำให้เยซองนิ่งลงอย่างง่ายดาย สายตาดุดันจ้องหน้าคู่อริที่ยืนพิงกำแพงนิ่ง พอเห็นว่าเขาไม่ได้คิดจะทำอะไรอีกก็เอื้อมมือที่เปื้อนฝุ่นลูบผมดำขลับเบาๆแล้วหันไปตวาดใส่อีกฝ่ายอย่างคาดโทษ

กูยอมเพราะเห็นแก่น้องกูนะมึง ถ้ายังไม่เลิกกูเล่นมึงน่วมแน่

คนตัวน้อยสั่นสะท้านไปทั้งร่าง น้ำตาที่เอ่อล้นเปียกซึมเสื้อพี่จนชื้นแฉะ

พอเถอะ ..ถ้าไม่มีตาตี่แล้วตัวกลมจะอยู่ยังไง ..ถ้าเค้าสั่งคนมาทำร้ายตาตี่ตัวกลมจะเสียใจแค่ไหน ตาตี่คิดบ้างสิ กำปั้นเล็กทุบเบาๆ ขอร้องล่ะ.. พอนะ ไม่ทำแบบนี้อีกนะ กลับบ้านนะ

...

อย่าเอาตัวไปยุ่งกับคนใจร้ายแบบนั้นเลย เค้าไม่คู่ควรที่ตาตี่จะไปยุ่งด้วยหรอก

 เสียงสั่นเครือของซองมินกรีดลึกลงไปในใจคนฟังที่ยืนอยู่ด้านหลังของเจ้าตัวที่เป็นคนพูด ไม่เคยมีเลยสักครั้งที่จะรู้สึกเหมือนตัวเองไร้ค่าได้ขนาดนี้ ขนาดคนที่เคยรักเคยหวังดียังทำเมินเฉยใส่ราวกับไม่มีตัวตนใจสายตา ร่างหนาเอื้อมคว้าแขนเล็กแล้วดึงออกมาจากพี่ชายหมายจะคุยให้รู้เรื่อง แต่แค่เห็นตาที่บวมช้ำกับสภาพที่ซูบโทรมก็ใจหาย

แค่หนึ่งวันซองมินเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน

หน้าสวยซีดเซียวดวงตาบวมช้ำและแดงก่ำเพราะร้องไห้หนัก ริมฝีปากอวบอิ่มแห้งผากไร้อาหารหล่อเลี้ยงร่างกาย รอยยิ้มที่เคยมีเหือดหายไปพร้อมกับหัวใจที่มันเจ็บช้ำจนแทบจะไม่เหลือเศษชิ้นดีๆให้เต้นต่อ

ที่รัก.. เสียงทุ้มเอ่ยแผ่ว อึ้งไปไม่น้อยกับสภาพคนตัวเล็กที่เห็นในเวลานี้

ปล่อย!!”

กระต่ายตัวน้อยสะบัดแขนอย่างรังเกียจ สายตาที่อ่อนโยนหายไปไม่มีให้แม้แต่ความห่วงใยเช่นดังเดิม

ชั้นไม่ใช่ที่รักของนาย

ความหมางเมินถูกกระแทกมาด้วยสายตาที่มีแต่ความเกลียดชังและผิดหวังอย่างสุดซึ้ง ดวงตาที่เคยสดใสเป็นประกายวิบวับคล้ายดวงดาวที่พรายอยู่ปลายฟ้าได้หายไปแล้ว เหลือแค่ดวงตาที่แห้งแล้งราวกับพื้นทรายในแผ่นดินที่ไร้หยาดฝน

เจ็บ จุก ชาไปทั้งร่างโดยไม่ต้องใช้คำพูดร้ายๆมาทิ่มแทง

เยซองดึงน้องกลับไปโอบเอาไว้เพื่อให้รู้ว่าเขาจะไม่ปล่อยให้ต้องเจ็บต้องช้ำอีก ร่างเล็กรีบประคองพี่ชายไปที่รถและแข็งใจที่จะไม่ร้อง แต่แค่ปิดประตูก็หลั่งน้ำตาออกมาเป็นสายจนเยซองแทบจะขาดใจตามไปกับน้อง

คยูฮยอนยังอยู่ที่เก่าและเฝ้ามองจนกระทั่งรถคันที่คนตัวเล็กนั่งจากไปลับตา ร่างหนาทรุดลงกับพื้น ไม่รู้ว่าเจ็บที่ตัวหรือหัวใจมากกว่ากัน รู้ตัวอีกทีใจที่มันเคยชาก็ปวดร้าวระบมจนแทบจะจมดิ่งลงก้นเหว

จะเลิกรักกันแล้วจริงๆเหรอ

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 

เบื่อ เซ็ง กินปลา!

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67077 PobarO (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 16:48
    เป็นไงหละเกียม
    ซังบอมแกจะทำรูปหลุดป้ะเนี่ย -0-
    #67,077
    0
  2. #67049 DreamPatty (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 00:29
    รักคนอื่นเป็นแล้วสิคยูฮยอน..
    #67,049
    0
  3. #66989 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2556 / 22:29
    เอฟซีซังบอมมากๆเลยอ่ะ ชอบบบบ 

    ชอบประโยคสุดท้ายจัง จะเลิกรักจริงๆหรอ 
    #66,989
    0
  4. #66913 luknamalotte (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 02:02
    วอนเอ้ยย ทำใจเถอะลูก
    #66,913
    0
  5. #66564 sungmin sj (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2555 / 16:41
    บอมโรแมนติกมากกกกกกกก
    #66,564
    0
  6. #66302 KIHAE*129 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 02:05
    ซังบอมคือผู้กุมความลับ

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เป็นไงล่ะกี้

    หึหึ
    #66,302
    0
  7. #66179 Zelon (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:50
    ซองมินเยี่ยมมาก - -b!! จัดไปหนักๆนะพ่อราชนิกูล~



    ซังบอมน่ารักกกกกกกก
    #66,179
    0
  8. #66140 Sarang SUJU (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:20

    ซังบอมนี้ก็แซวได้แซวดีจริงๆ ^^

    #66,140
    0
  9. #66040 chin-cha (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 03:25
     เค้าไม่อยากให้ตาตี่เจ็บมือ  

    เจ็บไม๊ล่ะคยู  คำนี้อ่ะ ฮิฮิ
    #66,040
    0
  10. #65984 Chanya.N (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 13:10
    คิดว่าไรท์ควรเปลี่ยนชื่อตอนนะคะ..

    จาก สาสม ..ควรเปลี่ยนเป็น
    สะใจ!!!
    .
    .
    มากกว่าค่ะ -_,-
    #65,984
    0
  11. #65803 iydiyd (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 17:29
    สมน้ำหน้าอิเกียม อยากเจ้าชู้ดีนัก

    มินเอาแรงๆนะ 5555555

    ส่อเรท - -
    #65,803
    0
  12. #65777 Darker-40 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2554 / 14:52
    -_-

    รับผลกรรมที่ก่อไว้นะคยู
    #65,777
    0
  13. #65751 MTieluk (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2554 / 16:38
    แบบนี้ก็ดี คยูจะได้รู้สึกเจ็บเป็นบ้าง มินโกรธไปนานๆเลยนะ
    #65,751
    0
  14. #65439 Choo-iz' Kukkik (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2554 / 19:10
                                                         สะเทือนใจ..
    #65,439
    0
  15. #65251 เจ้าชายหมาป่า (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 17:14
    เศร้าค่ะ บอกได้คำเดียว T^T
    #65,251
    0
  16. #65233 NANA (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2554 / 12:12
    พวกที่อยู่โรงแรมก็เป็นซากศพ แต่ยังฟื้นคืนชีพได้

    มินที่กลับบ้านแล้วก็ยังเป็นซากศพที่ร้องไห้ จนตาตี่ปวดใจ

    คยูเรียกมินว่า เมีย ฟังแล้วดีนะ แต่พี่เย่คงไม่ดีด้วยหรอก

    เป็นไงหละคยู เจ็บมั้ยที่มินแสดงท่าทางว่าเกลียด สม!!!

    #65,233
    0
  17. #65110 aibel (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 17:49
    ซังบอมอย่าไปแซวพี่เขามาก  คิบอมก็เขินเป็นนะ  เป็นน้องที่ดีคอยวางแผนให้พี่





    คยูเป็นไงเจ็บปวดเลยโดนเมิน จะได้รู้สึกบ้าง

    #65,110
    0
  18. #64769 IDidnt'Only (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2554 / 18:32
    เจ็บปวดมั้ยละคยูกี้
    (แอบสะใจ  ==')
    #64,769
    0
  19. #64589 I'cassimic # (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 14:57
     ฮ่าฮ่าาาา ,ซะใจคยูล่ะซิ !
    #64,589
    0
  20. #63886 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 22:17
    สงสารกี้ แต่แอบสะใจ
    #63,886
    0
  21. #63773 lukpla^^yamas (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 00:42
    สงสารกี้ก็สงสารแต่ก็แอบสะใจอยุ่เหมือนกัน^^
    วอนฮยอกๆๆๆๆๆเอาอีกๆ


    #63,773
    0
  22. #63567 Pink_Panther (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 17:26
    สมเหอะ ! โดนซะบ้าง

    จะได้รู้ซะทีว่าเวลาถูกเขี่ยทิ้งมันรู้สึกไงบ้าง
    #63,567
    0
  23. #63322 Mapii ky (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 6 เมษายน 2554 / 22:46
    หึหึ ถ้าบอกว่าสมน้ำหน้าเอ๋อ จะมีใครมาตบไหม๊เนี่ย

    ให้มันรู้ซะบ้างนะว่า หนูมินน่ะไม่ใช่ของเล่น

    เป็นไงล่ะ สมแล้ว โดนแค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ ชิ!!!

    และแล้วฮยอกก็มีโอกาสดีๆ ที่ได้อยู่กะวอนบ้าง อิอิ

    #63,322
    0
  24. #63315 mister.bean (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 5 เมษายน 2554 / 19:03
    กี้ทำกับมินไว้เยอะ เป็นไงล่ะ '
    #63,315
    0
  25. #63208 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 10:16

    โอ้ยยย  !  กี้มันสาสมเหมือนชื่อตอนจริงๆ

    #63,208
    0