Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 49 : Charpter 34 : หลากความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    6 ธ.ค. 52

ร่างใหญ่นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงสี่เสาในห้องด้วยอารมณ์สงบนิ่ง ในมือถือฟลุ๊ทซึ่งเพิ่งจะเงียบเสียงไปได้สักพัก ตาคมกวาดมองผนังห้องอย่างไร้จุดหมาย เขากำลังใช้ความคิดอย่างหนักกับสิ่งที่ต้องตัดสินใจ

จะพาเจ้าแป๋วไปเดทที่ไหนดีวะ -*-

คิดแล้วคิดอีกก็ยังคิดไม่ตก เมื่อช่วงเย็นก็ดื้อแพ่งให้ชวนซีวอนไปด้วยจึงกลายเป็นว่าเดทของฮันกยองล่มไม่เป็นท่าเพราะว่าดงแฮดันชวนคิบอมและก็โดนเจ้าโหดผมปาดบังคับให้ชวนซีวอนไปด้วยเพราะมันคงจะน่าเกลียดหากไปกันแค่สี่คน ซึ่งผลออกมาก็คือ โดนเจ้าชิสุตาแป๋วหน้าหวานนั่นพาลไปตามระเบียบ

จริงๆก็ไม่อยากง้อหรอก แต่วันนี้พอกลับมาแล้วอุตส่าห์โทรไปหาก็ไม่ยอมรับสาย ท่าทางจะงานใหญ่แล้วแน่ๆ

คนไม่เคยเดทนอนคิดแล้วคิดอีกก็ไม่รู้จะพาเจ้าตัวน้อยไปที่ไหน พรุ่งนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายแถมยังต้องพาเขากลับไปส่งที่บ้านป้าเลยคิดว่าน่าจะไถ่ความผิดด้วยการพาไปเที่ยวสักนิดๆหน่อยๆให้พอหายงอน เพราะวันถัดไปดงแฮก็ต้องไปเที่ยวกับที่บ้านของซีวอนอีก กว่าจะกลับก็คงวันอาทิตย์ ตอนนั้นก็ต้องไปรับมาอยู่ที่บ้านด้วยคงไม่มีเวลาว่างออกไปไหนหรือไม่ก็อาจจะขี้เกียจอีก แบบนี้คงจะมีแค่วันศุกร์วันเดียวนี่แหละที่ว่างอยู่

แล้วจะไปไหนวะคิบอมขมวดคิ้วอย่างจนปัญญา ไอ้ความโรแมนติกในตัวที่มีก็แสนต่ำ ประสบการณ์นี่ก็ตัดไปได้เพราะไม่เคยมี แล้วแบบนี้จะไปหาอะไรมาง้อเจ้าตัวน้อยนั่นได้กัน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูเหมือนเป็นสัญญาณดึงให้หลุดออกจากห้วงความคิดที่สร้างขึ้น ร่างสูงกลิ้งจนครบรอบแล้วกระโดดลงจากเตียงไปเปิดประตูให้ รู้อยู่แล้วว่าใครมา เพราะแรวอนคงไม่กล้าเพราะทั้งพ่อทั้งพี่อยู่ในบ้านกันครบ ส่วนฝ่ายพ่อก็คงจะให้คนอื่นมาตามมากกว่าที่จะเดินมาเคาะให้เสียเวลาเอง

เห็นไฟยังเปิดเลยว่าจะเข้ามาคุยด้วยชายหนุ่มร่างสูงแววตาสุขุมเอ่ยเบาๆ เขาคือพี่ชายแท้ๆของคิบอมที่ชื่อคิฮยอนนั่นเอง

อืม

น้องรับคำเบาๆในลำคอแล้วเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียงพลางเก็บฟลุ๊ทเข้ากล่องกำมะหยี่ไปด้วย

พรุ่งนี้สอบวันสุดท้ายใช่มั๊ย?”

อืม

แล้วอ่านหนังสือยัง

อืม

เหมือนจะรำคาญที่ได้ยินแค่คำว่าอืม  แต่คิฮยอนก็ชินกับมันจนเลิกที่จะใส่ใจแล้ว พ่อบอกว่าแกจะพาเพื่อนมาอยู่ที่บ้านด้วย ทำไมไม่เห็นสั่งให้แม่บ้านจัดห้องให้ล่ะ

ไม่จำเป็น

จะให้นอนกับแกงั้นเหรอ

พี่ชายไม่ค่อยอยากจะเชื่อหู ปกติคิบอมมีแต่ไปค้างที่อื่น แทบจะไม่มีครั้งไหนเลยที่พาเพื่อนมาค้างที่บ้าน อย่างมากก็เป็นซังบอม แต่ทุกครั้งก็ให้แม่บ้านจัดห้องให้ใหม่อยู่เสมอ เพิ่งจะมีครั้งนี้นี่แหละที่ไม่เห็นจะเรื่องมากอะไร

นอนด้วยกันจะเป็นอะไรไป

เปล่า แค่แปลกใจร่างใหญ่ชายตามองอย่างประเมิน แกก็โตเป็นหนุ่มแล้วนี่ ไม่คิดจะมีแฟนบ้างหรือไง

หืม

วันๆเอาแต่มีเรื่องต่อยตีกับชาวบ้าน มันไร้สาระนะ

คนฟังถอนหายใจเบาๆ ทั้งพ่อและพี่พูดเรื่องนี้จนเขาเบื่อเต็มทีแล้ว ใช่ว่าใครจะอยากมีชีวิตแบบนี้แต่ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้น่ะเพราะมันหนีไปไหนไม่ได้ต่างหาก ถ้าถอยก็คือคนแพ้ และเขาก็แพ้ไม่ได้เสียด้วย

เอาไว้ผมเข้ามหาวิทยาลัยก่อนแล้วกันพูดพลางทิ้งตัวแล้วนอนหันหลังให้ พอคิดได้ว่าพี่ชายกำลังจะแต่งงานก็ร้องถามเบาๆ นี่ฮยอง เวลาคนไปเดทกันน่ะเค้าไปที่ไหนเหรอ

เอ๋?” คิฮยอนที่นั่งทำหน้าเบื่อๆตาโตขึ้นมาทันที ไปเดท?”

เออ แค่อยากรู้ ไม่ต้องมาทำเสียงแบบนั้น

แกจะอยากรู้ไปทำไมพี่ชายเริ่มจับผิด จะพาใครไปงั้นเหรอ?”

เปล่าคิบอมกดเสียงต่ำกลบเกลื่อน มีคนมาถามแล้วตอบไม่ได้มันเลยค้างคาใจก็แค่นั้น

หึ

คนที่โตกว่าหัวเราะเบาๆ แค่นี้ทำไมเขาจะดูไม่ออก แต่ในเมื่อน้องยังไม่อยากบอกก็ไม่คิดจะซักอะไร

สวนสนุก ห้าง ดูหนัง ฟังเพลง ร้องคาราโอเกะ หรือจะแค่ไปร้านขนม ร้านนม ร้านกาแฟ ไม่ก็เดินเล่นเฉยๆก็เป็นเดทแล้วล่ะ เอาที่ที่คนไปพอใจจะดีกว่านะ

ถ้าผมพาแฟนไปสนามมวยนี่ถือว่าเดทมั๊ย

คำถามช่างหาคำตอบลำบาก คนฟังขมวดคิ้วใส่แล้วถอนหายใจดังเฮือก แฟนแกคงบอกเลิกตั้งแต่อยู่หน้าสนามมวยแล้วล่ะ

ได้ยินแบบนั้นเจ้าตัวแสบก็หัวเราะลั่นห้อง ท่าทางจะถูกใจกับมันมาก

คิดแบบนี้ใครจะเอาเป็นแฟนวะผู้บริหารหนุ่มเริ่มจะอ่อนใจในความกวนของน้อง แก้ยังไงก็ไม่หายสักทีไอ้นิสัยชอบกวนประสาทแบบนี้

ถ้าเค้ารักผมจริงก็ต้องทนได้ใช่มั๊ย หึ หึ

คงจะมีอยู่หรอกว่าแล้วก็ลุกขึ้นตั้งท่าจะกลับห้อง

พอเห็นว่าไม่ได้คำตอบอะไรจริงจังคนนอนก็กลิ้งกลับมาหลังจากที่กลิ้งหลบไปเสียไกลมือไกลเท้าพี่

แฟนฮยองชอบไปไหนอ่ะ

ฮาราน่ะเหรอ?”

พูดอย่างกับมีหลายคนหน้ากวนๆส่งสายตาร้ายๆไปให้ แหม หรือว่ามีเล็กมีน้อยนอกจากฮารานูนาอีก แบบนี้สงสัยผมต้องส่งเจ้าซังบอมไปฟ้องแล้วนะเนี่ย

ปาก

เท้ายาวๆยกขึ้นหมายจะถีบแต่คิบอมก็กลิ้งหลบได้หวุดหวิด พี่ชายเลยได้แต่ชี้หน้าคาดโทษ

ชั้นไม่ใช่ผู้ชายแบบนั้นเว้ย ถ้ามีคนอื่นจะแต่งกันไปทำไมวะ อย่ามายุแยงตะแคงรั่วนะไอ้น้องเวร

หึ แก้มพองยกยิ้มล้อเลียน

เค้าชอบอะไรสบายๆ พวกสวนสาธารณะ สวนดอกไม้ น้ำตก แม่น้ำ อะไรทำนองนั้น

แปลกนะ ผมเจอทีไรฮารานูนาก็จะแฟชั่นจ๋าสวยเฉี่ยวมาทุกที

รสนิยมการแต่งตัวกับความชอบในเรื่องอื่นมันไม่ใช่สิ่งที่ต้องเหมือนกันนี่

อืม

คิฮยอนยืนจ้องอยู่สักครู่พอเห็นคิบอมไม่ได้สนใจอะไรตัวเองอีกก็เดินดูโน่นดูนี่ในห้องไปตามประสา อยากจะรู้ว่าน้องชายตัวดีเปลี่ยนไปแค่ไหน เขาสนใจทุกๆความเคลื่อนไหวของน้องอยู่แล้วเพราะยังไงคิบอมก็ขาดแม่ไปตั้งแต่เด็กๆ สิ่งที่ทำได้คือพยายามที่จะเอาใจใส่น้องชายให้มากๆ

แล้วเพื่อนแกที่จะมาอยู่บ้านน่ะใครเหรอ ชั้นรู้จักหรือเปล่า

ไม่หรอก เสียงต่ำครางตอบโดยไม่มองหน้า ดงแฮเป็นเด็กไมอาที่เพิ่งจะถูกยุบรวมมาน่ะ เค้าอยู่บ้านคนเดียว พ่อแม่อยู่ต่างประเทศ

แล้วทำไมอยู่ๆถึงจะมาพักที่นี่ สายตาช่างจับผิดเริ่มสอดส่อง คิดยังไงก็มองหาเหตุผลที่คนๆนั้นจะมาพักอยู่ที่บ้านของตนไม่ได้สักอย่าง

ศัตรูผมตามรังควาญเค้าน่ะ อาทิตย์ก่อนก็มีเรื่องกัน ไอ้แจอุคมันจะเอาเค้าทำเมีย ขืนผมไม่อยู่ก็มีหวังได้เป็นเมียมันจริงๆ

แกก็เลยจะเอาเป็นเมียซะเอง

อืม ร่างสูงตอบแบบไม่ใส่ใจนัก พอนึกได้ก็หันขวับ ไม่ใช่ ถามอะไรเพี้ยนๆ

ก็ไม่รู้ พี่ชายยิ้มกริ่ม ซังบอมบอกว่าน้องสะใภ้ชั้นอาจเป็นผู้ชาย เลยคิดว่าอาจจะเป็นคนนี้

แค่ได้ยินชื่อเจ้าตัวแสบคิบอมก็กัดฟันกรอด อยากจะบึ่งไปแพ่นกบาลเสียจริงที่ปากมากไม่เข้าเรื่อง ดีที่คิฮยอนไม่ใช่พวกช่างฟ้อง ไม่งั้นป่านนี้เรื่องคงไปถึงหูของผู้เป็นพ่อเรียบร้อยแล้ว

แต่เรื่องอะไรจะยอมรับให้โดนจับผิด เชื่ออะไรซังบอมมัน มันก็ปากดีไปทั่ว

อืม แล้วน่ารักมั๊ย ฝ่ายพี่ยังหาเรื่องถามต่อ

ก็รอดูเอาสิ จะให้ตอบอะไร

หน้านิ่งๆแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ช่างจี้เส้น ทำไมพี่ชายจะดูไม่ออกว่าน้องของตัวเองกำลังมีอาการผิดปกติ ลองดูไม่สนใจมากจนผิดสังเกตแบบนี้คงจะมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ เพราะถ้าดงแฮไม่มีความสำคัญอะไรคิบอมคงจะไม่พูดถึงเขายาวขนาดนี้

สงสัยคงจะมีเรื่องสนุกๆในบ้านซะแล้วสิ ^ ^

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

เยซองขับรถมาส่งซองมินในช่วงเช้าตามปกติ สายตาของร่างใหญ่สอดส่องไปเรื่อยเปื่อยโดยที่ไม่ได้ว่าอะไรน้องชายเลยสักนิด เจ้าตัวกลมหน้าตาน่ารักเลยยังไม่รู้ตัวว่าพี่ชายจับผิดอะไรได้แล้ว มือน้อยรวบกระเป๋าที่ไม่มีอะไรนอกจากกล่องดินสอแล้วเปิดประตูรถ แต่ก่อนจะลงก็อุตส่าห์หันมายิ้มหวานๆให้พี่

ตอนเย็นตาตี่ไปรับที่ห้างนะ จะไปซื้อของกับดงแฮ

อืม

ตัวกลมจะรอที่ร้านสเวนเซ่นนะ

หาเรื่องอ้วนอีกแล้ว ไหนบอกว่าไดเอ็ท ตาเล็กหลิ่วมองอย่างล้อๆ

กระต่ายน้อยตัวอวบเลยค้อนใส่แถมยังทำแก้มพองประชด ก็มันอยากกินนี่นา ไม่พาไปกินก็อย่าบ่น เค้าหากินเองได้หรอก

อืม ตั้งใจสอบแล้วกันเจ้าอ้วน

ไม่ได้อ้วน!!”

คนน่ารักสะบัดหน้าใส่แล้วรีบลงไปจากรถ สองขารีบก้าวไวๆเข้าไปในโรงเรียนที่ตอนนี้ก็คุ้นเคยดี ถึงจะยังเดินไม่ทั่งทั้งวินเซอร์รูฟแต่ก็ถือว่ารู้จักเยอะกว่าเดิมมาก

เยซองมองตามไปเงียบๆเพราะรถคันอื่นยังไม่ขับมาจอดไล่ ร่างหนาใช้ความคิดหลายๆอย่างประมวลไปมาแล้วตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนรถมาดักรอตั้งแต่ช่วงบ่ายๆเพราะเขาเช็คเอาไว้แล้วว่าวันนี้เจ้าน้องตัวดีมีสอบช่วงบ่ายแค่วิชาเดียว

ก็รอดูว่าคนฉลาด กับคนรอบคอบ ใครจะตกม้าตายก่อนกัน เจ้าตัวกลม

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

ข้อสอบวิชาสุดท้ายทำเอาเกือบจะตายคาห้องสอบ ฮีชอลเดินหน้าซีดออกมาไม่ต่างจากอิทึกที่แทบจะอาเจียนเป็นสูตรฟิสิกส์นับสิบสูตร ถึงพวกเขาจะจัดว่าเป็นนักเรียนหัวกะทิแต่ข้อสอบที่ออกนี่ก็ยากมหาประลัย ไมอาถือเป็นโรงเรียนที่ออกข้อสอบยากที่สุดในบรรดาโรงเรียนไฮสคูลของเกาหลีอยู่แล้ว ยิ่งมาปะทะกับข้อสอบอีกครึ่งฉบับจากวินเซอร์รูฟที่ต้องพลิกแพลงล้านแปดยิ่งแทบอยากจะเอาหัวโหม่งพสุธาเสียเดี๋ยวนั้น

วันนี้แกต้องไปผ่าไอ้ที่ดามขาใช่มั๊ย หน้าหวานๆตาหวานๆ มองและถามเพื่อนเบาๆ เพราะยังมีอีกหลายคนยังไม่ออกจากห้องสอบ

อื้อ

งั้นลงไปรอแฟนแกข้างล่างเหอะ ป่านนี้ออกมารึยังก็ไม่รู้

คนพูดแกล้งพูดเนียนๆ แต่คนฟังยังอุตส่าห์จับผิดได้ ใครเป็นแฟน? ..ชั้นบอกแกแล้วนะว่า กูแมน

เหอะ.. ไอ้คาถา กูหล่อ กูแมน กูแฮนด์ซัม กูล่ำ กูเท่ห์เหนือใครในปฐพีของแกนี่นะ หัวหน้าชมรมดนตรีทำเสียงสูงพร้อมจิกตาใส่ หัดส่องกระจกดูหนังหน้าตัวเองบ้างเหอะว่าเป็นยังไง

พอโดนว่ามือเรียวก็หยิบกระจกมาส่องประชดพร้อมกับหันซ้ายหันขวาจิกตาใส่เงาสะท้อน

ดูยังไงกูก็หล่อ คึ คึ

เฮ้อ.. อิทึกร้องใส่อย่างเอือมระอา เออ มึงหล่อ พอใจรึยัง?

อ๊ะ ..แน่นอน กูหล่อ กูแมน คึ คึ

ดูแล้วน่าอนาถใจกับพวกที่ไม่ยอมรับสัญชาติและสปีชี่ส์ของตัวเอง ร่างสูงโปร่งมองเพื่อนหน้าสวยของตนแล้วก็ส่ายหน้า เหนื่อยอกเหนื่อยใจกับอีชอลเสียจริงแต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรให้เขายอมรับสักทีว่าตัวเองไม่ได้แมนอย่างที่คิด

สงสัยต้องให้ไอ้เด็กฮันกยองจับปล้ำให้ลืมแมนซะล่ะมั๊งเนี่ย -*-

 

ฮยอกแจออกจากห้องสอบก่อนแก๊งค์ 4E ทุกคน ความจริงก็ใช่ว่าทำได้แต่เพราะทำได้บ้างไม่ได้บ้างเลยออกมาดีกว่าเสียเวลานั่งเล่นเกมมองข้อสอบสลับกับหน้าอาจารย์ ร่างเล็กนั่งจัดการเอกสารไว้ให้ประธานรุ่นและหัวหน้าห้องของตัวเอง อยากจะหาเรื่องพูดคุยกับซีวอนเท่าที่จะทำได้ อย่างน้อยๆก็ให้เขารู้บ้างว่ายังมีตนอยู่บนโลกใบนี้

ทันทีที่ร่างหนาออกมา คนตัวผอมก็คว้ากระดาษในมือไปยื่นให้

นี่รายละเอียดที่ชั้นเรียบเรียงมาให้ นายดูก่อนสิว่ามีอะไรขาดตกบกพร่องหรือเปล่า

เหนื่อยแย่เลยนะ รอยยิ้มหวานๆที่เป็นเหมือนแสงแดดในยามที่ฟ้าหม่นถูกส่งมาและฮยอกแจก็แทบจะยิ้มร่าเหมือนคนบ้าทันทีที่ได้รับ

ฮันกยองที่ยังสอบเหลือบเห็นก็แอบขำ เจ้าเด็กขี้แยที่เคยเอาแต่มองอยู่ไกลๆแล้วร้องไห้ท่าทางจะเริ่มทำอะไรเพื่อตัวเองบ้างแล้ว แบบนี้ก็ถือว่าคำพูดของเขามีแรงผลักดันมากพอดู

แล้วเรื่องการรับสมัครนักกีฬาล่ะ สรุปว่าพวกเราได้ดูแลกีฬาอะไร เห็นว่าเมื่อวานทางฝ่ายกิจกรรมจะปรับเปลี่ยนกันใหม่

บาสเก็ตบอลน่ะ ตัวเล็กยิ้มกว้าง

ร่างหนาฟังแล้วก็พยักหน้าเบาๆ ก็ดี งั้นลงชื่อชั้นกับฮันกยองแล้วก็คยูฮยอนเลยก็แล้วกัน

แต่ฮันกยอง..

เหมือนจะรู้ว่าฮยอกแจคิดจะทักท้วงเรื่องการไปอังกฤษจึงรีบบอกเสียก่อน

ไม่เป็นไร มันไปหลังงานกีฬา

อ๋อ ..อืม แล้วคิบอมล่ะ

ไม่รู้สิ คงว่ายน้ำมั๊ง ตอบพลางชะเง้อมองหาคนตัวน้อยที่เพิ่งจะเดินหน้ามุ่ยออกมา

ฮยอกแจห่อเหี่ยวทันทีที่เห็นท่าทางเป็นห่วงเป็นใยที่คนข้างกายมีให้ใครอีกคน แค่ดงแฮเดินหน้าหงิกออกจากห้องสอบก็ต้องมองหา ไม่รู้ว่าจะห่วงอะไรนักหนาในเมื่อเจ้าตัวเล็กนั่นก็ไม่ได้ไปฝ่าสมรภูมิหฤโหดที่ไหนมา ดูแล้วก็น่าน้อยใจนัก

มีอะไรอีกหรือเปล่า เสียงทุ้มที่นุ่มหูเอ่ยถาม ไม่บอกก็รู้ว่าอยากจะรีบไปคุยกับเจ้าเด็กไมอาคนนั้น

ก็มีเรื่องการวางแผนนิดหน่อยเพราะเราต้องดูแลและเป็นพี่เลี้ยงของนักกีฬาบาสเหมือนๆที่เคยทำนั่นแหละ เดี๋ยวต้องสรุปรายการของที่ต้องสั่งเบิกจากฝ่ายกิจกรรมเพื่อใช้ในการซ้อมแล้วก็แข่ง

นายไปเช็คมาแล้วกัน เดี๋ยวชั้นตรวจอีกที

พูดจบก็ยิ้มเห็นแก้มบุ๋มแล้วโบกมือลาเบาๆก่อนจะรีบถลาไปหาคนหน้าหวานที่นั่งจัดของลงกระเป๋านักเรียนอยู่โดยไม่รู้ว่าสายตาของฮยอกแจที่มองตามนั้นเจ็บปวดสักแค่ไหน

รออีกไม่กี่วินาทีก็ไม่ได้ ..เขาสำคัญกับนายจังนะ

มือเล็กรีบเก็บเอกสารที่อุตส่าห์นั่งเช็คแล้วเช็คอีกแต่อีกคนเอามาอ่านผ่านตาไม่ถึงสองนาทีลงแฟ้มอย่างคนผิดหวัง เสียงถอนหายใจเบาๆดังขึ้นและมันก็เป็นจังหวะเดียวกับที่คิบอมเดินออกมา ตาเรียวช้อนขึ้นมองหน้าเจ้าผมปาดตัวร้ายของโรงเรียน นึกสงสัยว่าพวกเขากำลังเล่นอะไรอยู่กันแน่

สายตานิ่งๆจ้องกลับโดยไม่พูดจา วันนี้เขามากับปากกาแค่แท่งเดียว พอออกจากห้องสอบก็ยัดมันใส่กระเป๋าเสื้อแล้วเดินนิ่งๆลงไปที่ด้านล่าง ปล่อยให้เพื่อนดูแลคนน่ารักที่นั่งกลอกตามองตามแผ่นหลังกว้างๆของตัวเองตามสบาย ความจริงดงแฮก็ค่อนข้างน้อยใจที่คิบอมเมินใส่แบบนี้ แต่พอคิดอีกทีเขาก็บอกเอาไว้แล้วว่าถ้าใครดีกว่าก็ให้เลือกคนอื่นไปและจะไม่ขัดขวางใครตราบใดที่ตนยังไม่คู่ควร

ถึงกระนั้นคนหวังก็ยังจะหวังอยู่ดี .. หึงสักหน่อยก็ไม่ได้หรือไงวะ?

 

แค่ไม่กี่วินาทีก็รู้แล้วว่าร่างสูงที่ขโมยหัวใจตัวเองไปไม่คิดจะหันมามองเลยต้องใส่ใจกับคนข้างกายก่อน ซีวอนยิ้มบางๆพลางหยิบเอากระเป๋าเล็กมาสะพายให้ แค่นิดๆหน่อยๆก็ไม่อยากให้คนตัวน้อยต้องลำบาก

คืนพรุ่งนี้ไปค้างที่บ้านพักกันนะ เตรียมชุดไปด้วยล่ะสักสามชุด คุณชายผู้อ่อยโยนเอ่ยบอกเบาๆ สีหน้าของเขาช่างมีความสุข

ดงแฮพยักหน้าเพื่อแทนคำพูดว่ารับรู้ ตัวน้อยค่อยๆลุกขึ้นแต่ก็ยังชะเง้อมองในห้องสอบ ซองมินยังก้มหน้าก้มตาอย่างเคร่งเครียด ส่วนคยูฮยอนกับฮันกยองก็ยังอยู่ในนั้นแต่ต่างกันตรงที่ท่าทางจะไม่ได้เจออุปสรรคที่หนักหนา พอเห็นว่าเพื่อนรักทั้งสองยังไม่มีทีท่าว่าจะออกมาก็เดินนำลงไปที่ด้านล่าง

คนตัวใหญ่ที่ถือกระเป๋าให้เดินตามมาราวกับต้องการจะประกาศให้คนรอบตัวรู้ว่าเขากับดงแฮมีความสัมพันธ์กันแบบไหน ใบหน้าหล่อเหลาอมยิ้มน้อยๆในทุกย่างก้าวที่ติดตามคนสวยตัวเล็กลงมา คิบอมที่นั่งยัดแซนวิชใส่ปากเหลือบมองเล็กน้อยแล้วก็หยิบแก้วโกโก้ขึ้นมาซัดต่อ สีหน้าท่าทางดูยังไงก็ต่างจากคนที่ดงแฮบอกว่าน่ารักราวกับคนละคน

เจ้าชิสุน้อยจอมยุ่งอยากจะเดินไปดูว่าเจ้าปั๊กผมปาดของตัวเองทานอะไรแต่เพราะไม่อยากให้ซีวอนรู้สึกไม่ดีจึงต้องแสร้งทำเป็นไม่สนใจต่อ ลึกๆก็อยากจะเรียกร้องความสนใจให้อีกคนได้รู้สึกอะไรบ้างแต่ทำไปคิบอมก็ยังไม่แสดงอาการอะไรอยู่ดี

วันนี้ฮันกยองจะพาพี่ฮีชอลไปผ่าเฝือกนี่ แล้วดงแฮกลับยังไง

ตากลมตวัดมองคิบอมพอเป็นพิธีแทนคำตอบแล้วค่อยอธิบาย นายนั่นลืมของไว้ที่บ้านชั้นน่ะ เลยคิดว่าจะพาไปเอาของก่อนแล้วค่อยให้ไปส่งที่บ้านฮยอง

คนฟังรู้สึกวูบอย่างประหลาด แต่เพราะร่างบางทำหน้าเหมือนไม่สนใจอะไรเลยยังใจชื้นอยู่บ้าง

พรุ่งนี้จะไปรับแต่เช้านะ สักหกโมง

อื้ม โทรเข้าไปก่อนนะ จะได้ออกมารอที่หน้าประตูบ้าน

ใกล้ๆถึงจะโทรบอกแล้วกัน

อื้ม

รอยยิ้มคนตัวน้อยเหมือนจะกลายเป็นของมีค่ายิ่งกว่าทองคำเพราะจู่ๆคนที่ออกปากบอกให้เขาคบคนอื่นก็ได้หากมีใครที่ดีกว่ากลับนึกหวงมันขึ้นมาตงิดๆ

ไม่อยากให้ยิ้มให้ใคร ไม่อยากให้ทำหน้าตาน่ารักใส่คนอื่น เห็นแล้วหงุดหงิดใจจริงๆ

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

เยซองขับรถแอบตามรถของคยูฮยอนตั้งแต่เย็น เขาเดาไม่ผิดจริงๆว่าเจ้าตัวกลมของตัวเองจะหนีไปตะลอนกับเจ้าวายร้ายนี่ก่อน อกของพี่ชายแทบจะระเบิดในทุกครั้งที่เห็นมือของคยูฮยอนเอื้อมมาเกาะเกาะน้องชายตัวน้อยที่น่ารัก โมโหก็โมโหที่ซองมินยอมให้เขากอดและโอบได้ตามใจชอบ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่รู้จักหวงตัวเองเสียบ้าง

ไอ้บ้านั่นมันจะไปไหนอีกวะ เสียงห้วนสบถเบาๆ นี่ก็ใกล้เวลานัดของตัวเองแล้วแต่ซองมินก็ยังไม่ลงจากรถของคยูฮยอนเสียที

รถสีเขียวมะนาวแสบทรวบของราชนิกูลหนุ่มแล่นฉิวโดยมีรถอีกคันคอยตามอยู่ห่างๆ วันนี้คงเป็นโชคดีของเขาที่ไม่พาซองมินไปทำมิดีมิร้ายที่ไหน ไม่อย่างนั้นคงได้โดนฆ่าตั้งแต่ยังไม่โผล่หน้าเข้ามหาวิทยาลัยแน่ๆ

กระต่ายน้อยตาแป๋วนั่งอมยิ้มโดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร ขอแค่ได้อยู่กับคนที่รักก็มีความสุขเกินกว่าใครแล้ว ตัวน้อยนั่งเกาะแขนหนามาตลอดทาง ขนาดโดนมือซนๆลูกไล้ที่ขาก็ยังไม่ว่าสักคำ

สายตาเจ้าชู้จับจ้องคนข้างๆอย่างเป็นต่อ ซองมินกำลังหลงเขามากและไม่ว่าจะขออะไรก็ให้หมด ซึ่งสิ่งที่ขอก็มักจะหนีไม่พ้นเรื่องที่ทำให้เจ้ากระต่ายน้อยต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัว เพราะถ้าเป็นแก้วแหวนเงินทองก็คงจะไม่ต้องการในเมื่อที่บ้านเขาก็มีมากมายเต็มไปหมดแล้ว

พวงมาลัยถูกหักอีกครั้งเพื่อเลี้ยวเข้าไปที่ห้างสรรพสินค้าซึ่งซองมินบอกเอาไว้ว่าเป็นที่นัดพบของเขากับเยซอง คนตามเลี้ยวเข้าไปแบบห่างๆแล้วหาจุดจอดที่ไม่ใกล้นักจากนั้นจึงค่อยเดินหลบตัวตามเสาแล้วเข้าไปยืนสังเกตการณ์ในระยะที่พอมองเห็น

กำปั้นหนาถูกกำจนเส้นเอ็นที่มือปูดเมื่อเห็นน้องชายถูกเขากอดถูกเขาจูบโดยไม่มีอาการใดๆแสดงว่าขัดขืนเลยสักนิด สีหน้าของซองมินดูเป็นสุขกับสิ่งที่คยูฮยอนมอบให้ หน้าหวานหลับตาพริ้มยิ้มรับรอยจูบที่มาพร้อมกับใบหน้าหล่อที่ซุกไซ้ไปที่ซอกคอขาวๆ แขนเล็กโอบกอดเขาเอาไว้ราวกับกลัวใครจะมาแย่ง

รัก..รักเหลือเกินคนๆนี้

ตาหวานสบตาคมแล้วยิ้มน้อยๆอย่างรู้กัน คยูฮยอนเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้แล้วคลึงนิ้วลงไปที่ริมฝีปากอิ่ม เขาจรดกลีบปากนิ่มๆทาบลงไปในขณะที่อีกฝ่ายก็ตอบรับเป็นอย่างดี ลิ้นเล็กลิ้นใหญ่แลกรักกันอย่างดูดดื่มก่อนจะผละออกจากกันเพียงเสี้ยววินาทีแล้วค่อยโถมร่างเข้าหากันอีกครั้งอย่างขาดเสียมิได้

อ..อื้ม ที่รัก

อา..อยากกินที่รักจัง เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบ

ไม่ได้นะ นัดกับตาตี่แล้ว

แต่หิวแล้ว

อดไปก่อนนะ ไว้วันหลังค่อยกิน เสียงใสๆบอกบางซุกตัวลงไปในอ้อมกอดอุ่นๆ ขอแค่ได้อยู่กับคนที่ตนรักแบบนี้ก็มีความสุขมากพอแล้ว

วันหลังขอไปค้างบ้านดงแฮอีกสิ อยากนอนกอดที่รักนะรู้มั๊ย

ทะลึ่งอีกแล้ว ตากลมค้อนใส่ดูน่ารัก หาเรื่องกินทั้งวันเลยอ่ะ ..แต่ทำแบบนั้นที่โรงเรียนน่ะไม่เอาแล้วนะ กลัวคนอื่นรู้

แต่มันไม่มีคน มือซุกซนเริ่มลูบไล้ไปทั่ว งั้นพรุ่งนี้ออกมาเจอกันได้มั๊ยอ่ะ

อีกแล้วเหรอ

เสียงอ่อยๆของซองมินบ่งบอกได้ว่าเขาเหนื่อยเหลือเกิน แต่คยูฮยอนก็ยังไม่ยอมให้ปฏิเสธได้

ไม่อยากเจอกันเหรอ มือหนาเชยคางมนขึ้นมาสบตาที่แสนเจ้าชู้ก่อนจะสะกดใจด้วยเทคนิคเฉพาะตัว สัปดาห์นี้กินไปแค่สองวันเองนะ ไม่เห็นอิ่มเลยอ่ะ

ฮื่อ.. คิดอยู่แค่นี้อ่ะ กำปั้นเล็กทุบเบาๆที่กลางอกแกร่ง อย่าบ่อยนักสิ

คนรักกันมันก็ต้องมีบ้าง ชั้นมันอยู่ในวัยคึกคะนอง จะให้ตายด้านแบบพวกลุงๆหรือไงล่ะ ..แค่เห็นที่รักทำหน้าน่ารักๆก็อยากขึ้นมาแล้ว จริงๆนะ

ถ้าตาตี่อยู่ก็ออกไม่ได้ ตัวน้อยเสียงอ่อย วันอาทิตย์ได้มั๊ย ตาตี่ต้องไปต่างจังหวัดกับที่บ้านวันอาทิตย์

งั้นอยู่ทั้งวันได้ใช่มั๊ย

คงงั้น

คำตอบที่หน้าพอใจทำเอาเจ้าหมาป่าตัวร้ายยิ้มกริ่ม จมูกแหลมกดจูบลงที่แก้มขาวอีกฟอดใหญ่ก่อนที่จะนัดเวลาให้ออกมาเจอกันในวันอาทิตย์อันแสนใกล้นี้โดยที่ไม่รู้ว่ามีสายตาพิฆาตมองมาโดยตลอด

เยซองหลบไปอยู่ที่อีกด้านเมื่อทั้งคู่ลงมาจากรถ น้องตัวดีจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วค่อยเข้าไปเกาะแขนคนตัวสูงเข้าไปในห้าง มือก็กดโทรศัพท์หาพี่ไปด้วยโดยที่ไม่รู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายก็อยู่ไม่ได้ห่างไกลจากตนนัก

ตาตี่อยู่ไหนอ่ะ ตัวกลมรอที่ร้านสเวนเซ่นนะ

อืม ถึงแล้ว เจ้าของตาแดงๆกัดฟันตอบเสียงปกติ ทั้งที่ตอนนี้เขาเสียใจที่น้องชายไม่สนใจคำเตือนของตนเหลือเกิน

ยอมมันไปขนาดนั้นอีกหน่อยก็ต้องเจ็บช้ำเสียเองแบบที่คนอื่นๆเคยเป็นมาก่อน ..ทำไมโง่แบบนี้จะเจ้าตัวกลม

ตาตี่จะมาตอนไหน เดี๋ยวตัวกลมสั่งไอติมไว้ให้

ถึงลานจอดรถแล้ว ว่าพลางถอยรถออกไปจอดที่ชั้นอื่น ขืนเดินออกมาแล้วเห็นว่าจอดอยู่ไม่ห่างกันมากก็คงจะตามลำบากแน่

ทันทีที่วางสายจากน้องชายก็กดโทรศัพท์หาใครอีกคน เออ กูอยู่ชั้น 1 มึงเอากุญแจมาคืนกูด้วย

ท่าทางสงบนิ่งต่างจากเมื่อครู่กลับมาสู่ร่างของเยซองอีกครั้ง หน้านิ่งๆกำลังดับอารมณ์โกรธและเสียใจเอาไว้อย่างดิบดี ขนาดจับได้ว่าแฟนมีกิ๊กยังไม่ทรมานใจมากมายขนาดนี้เลย

ถ้ามึงทำให้น้องกูเจ็บเมื่อไหร่ มึงไม่ได้อยู่สุขแน่ไอ้คยูฮยอน!!

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

ฮันกยองขับรถพานูนาคนสวยไปที่คลินิกพ่อด้วยตัวเอง วันนี้เขาเอารถของที่บ้านมาใช้ในโรงเรียนเป็นครั้งแรก ซึ่งมันก็สร้างความแปลกใจให้กับใครหลายๆคนพอสมควรเพราะปกติแล้วสารวัตรนักเรียนคนนี้ก็มักจะชอบทำตัวติดดิน เวลาจะไปไหนก็ติดรถของเพื่อนๆไปเสียมากกว่า ซึ่งพอเห็นเขาก้าวลงมาจากรถคันสวยก็มีเสียงซุบซิบกันตั้งแต่เช้า

ยิ่งพอตอนเย็นขับไปรับฮีชอลที่หน้าตึกและขึ้นไปรับถึงห้องสอบก็ยิ่งเป็นที่สงสัยกันใหญ่ ว่าท่าทางเจ้าเด็กนักเรียนทุนคงจะทนทำตัวต๊อกต๋อยต่อไปไม่ไหวเพราะดันไปจีบลูกชายของประธานบริษัทส่งออกเข้า แต่ถึงจะหลากความคิดหรือหลายคำพูดสักเพียงใดก็ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนออกจากปากของผู้ชายที่ชื่อฮันกยองสักคำ

ซึ่งอย่าว่าแต่คนอื่นสงสัยเลย แม้แต่นูนาคนสวยก็ยังอดที่จะงงกับการกระทำแปลกๆไม่ได้

ชั้นนึกว่านายจะพาขึ้นแท็กซี่ ทำไมวันนี้ถึงเอารถมา ทันทีที่ขึ้นรถก็สำรวจซ้ายขวาแบบงงๆ

ก็นูนาขาเจ็บ เขาตอบพลางจัดระเบียบตัวเองให้เรียบร้อยแล้วสตาร์ทรถ จะพาไปผ่าเฝือกก็ต้องบริการให้ดีๆหน่อย จะให้ไปลำบากได้ยังไง

แล้ววันนี้ไม่มีคนเอารถไปใช้เหรอ นายถึงเอามาได้ สีหน้าสงสัยยังโจมตีไม่เลิก

รถคันนี้มันว่างอยู่แล้ว คนใช้ก็มีแต่ผมนั่นแหละ แต่ไม่อยากเอามาโรงเรียน มันเกะกะ

แปลกคน ใครๆก็รักความสบายทั้งนั้น

ผมชอบปั่นจักรยานมากกว่า ว่าพลางหันมายิ้มตาหยี ผมรู้นะว่านูนาก็ชอบ

พอโดนลากไปเอี่ยวหน้าสวยก็หงิกทันตา เกี่ยวอะไรกับชั้น นายอย่ามามั่วได้มั๊ย

ถ้าไม่ชอบจะกอดเอวผมทุกวันเหรอ สายตาเจ้าเล่ห์มองมาจนชาวาบ ตาเรียวขยิบกวนอีกสักครั้งก่อนจะหันไปสนใจถนนเบื้องหน้าต่อ ปล่อยให้คนข้างๆที่ทำตัวเป็นตุ๊กตาหน้ารถนั่งค้อนซ้ำๆอยู่แบบนั้น

 

ทันทีที่ไปถึงคลินิก ทั้งฮวาซองและบิดาของฮันกยองก็ยิ้มแย้มทักทายเป็นอย่างดี แค่รู้ว่าคนๆนี้เป็นพี่ชายของดงแฮที่เคยเจมาตั้งแต่เด็กๆคุณหมอใหญ่ก็เอ็นดูโดยไม่ต้องถามอะไรให้มากความนัก แต่เพราะก่อนมามีหลายคนเขียนข้อความลงไปบนเฝือกขาวๆเกือบครบ คงเหลือแต่สารวัตรจอมกวนเขาเลยต้องร้องขอปากกาเมจิกจากพ่อมาขอเขียนก่อน

อะไรไอ้ลูกคนนี้

เถอะน่า มีปากกาสีแดงมั๊ยฮะ

ฮวาซอง หยิบให้มันหน่อยไป

พยาบาลสาวแสนสวยยิ้มหวาน เสียงหัวเราะของหล่อนดังเบาๆก่อนจะหายออกไปจากห้องแล้วกลับมาพร้อมกับปากกาแท่งใหญ่

มีแต่อันนี้นะฮันกยอง อันอื่นไม่มีแล้วล่ะ

ใหญ่ๆก็ดีฮะ เห็นชัดดี

มือหนาตรึงข้อเท้าเรียวเอาไว้แล้วค่อยๆจรดปลายปากกาลงไปช้าๆ คนที่เป็นเจ้าของเฝือกเลยชะเง้อไปมองบ้างเพราะไม่รู้ว่ามันจะพิเรนท์เขียนอะไรแปลกๆหรือเปล่า แต่เพราะรู้ตัวว่าโดนแอบมองฮันกยองก็แกล้งเอื้อมมือไปบิดแก้มนิ่ม

อย่ามาแอบดู

เดี๋ยวก็ต้องเห็น เสียงห้วนร้องเถียง

ก็เห็นหลังจากเดี๋ยวสิ 

พอโดนกวนก็สะบัดหน้าค้อนอีกวงใหญ่ หมั่นไส้จริงๆไอ้เด็กเวรหน้าแก่คนนี้ นี่ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นเพื่อนสนิทของดงแฮคงไม่คิดหรอกว่าอยู่ปี 2 หน้าตามันน่าจะรุ่นเดียวกับเยซองเสียด้วยซ้ำ

คึ คึ เสร็จแล้ว

ฮันกยองยืดตัวกลับขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม สีหน้าแปลกๆทำให้ฮีชอลเริ่มไม่ไว้ใจ พอขยับขาขึ้นมาดูก็แทบจะกรีดร้องให้ลั่นทั้งคลินิก

คนนี้น่ะว่าที่ภรรยาผม Chu~”

หน้าตาที่พร้อมจะตั้งท่าอาละวาดทำให้คุณหมอผู้ใจดีเดินเข้ามาดู เขาเองก็อยากจะรู้ว่าลูกชายเขียนอะไรลงไป ซึ่งพออ่านแล้วก็อมยิ้มแถมยังหัวเราะ สีหน้าขำๆมองหน้าสวยของคนป่วยในความดูแลแล้วค่อยกลอกตาไม่รู้ไม่ชี้ ซึ่งงานนี้ฮีชอลกลับยิ่งอายหนัก

พอกันทั้งพ่อทั้งลูก นี่กูจะพึ่งใครได้มั๊ยเนี่ย -*-

เจ้าตัวดีกลับมาพร้อมกับฮวาซองท่ามกลางบรรยากาศมาคุที่แผ่ออกจากร่างบอบบางบนเตียงผู้ป่วย ฮีชอลถลึงตาใส่ที่บังอาจมาเขียนอะไรไร้สาระลงไป แต่เจ้าตัวแสบก็ลอยหน้าลอยตาประจบพี่สาวคนสวยอยู่แบบนั้น พอฮวาซองมาช่วยคุณหมอจัดการกับเฝือกก็หัวเราะคิกคัก

แหม ประกาศกันแบบนี้เลยเหรอฮันกยอง น้องชายพี่นี่รวดเร็วจริงๆเลยนะ ยิ่งหล่อนอมยิ้ม คนสวยอีกคนที่ไม่อยากจะสวยก็หน้าหงิกหนักเข้าไปใหญ่

ส่วนไอ้คนหน้าด้านก็ยิ้มหน้าบานหนัก คนนี้โอเคมั๊ยฮะพ่อ

หึ หึ

คุณหมอฮันเปล่งเสียงในลำคอแล้วเงยหน้าสบตาของคนป่วยตัวบางๆ แค่เห็นฮีชอลทำหน้าตึงๆแต่แก้มแดงระเรื่อก็พอจะเดาได้ว่าเขาคงยังไม่ตกลงปลงใจกับลูกชายของตัวเองแน่ พอนึกย้อนไปเมื่อตอนเด็กๆก็จำได้ว่ามีแต่ลูกตัวเองที่ไปไล่เปิดกระโปรงไล่หอมแก้มเขา ท่าทางตอนนี้คงจะอีหรอบเดิมแน่ๆ

ถ้าแกโอเค พ่อก็โอเค

เสียงทุ้มตอบพลางจัดการเฝือกไปด้วย คนเป็นหมอแบบเขาน่ะทำใจกับเรื่องแบบนี้ได้ไม่ยากนักหรอก คนไข้ที่อาการประหลาดกว่านี้ยังเคยเจอมาแล้ว แค่ลูกชายหันไปชอบผู้ชายด้วยกันมันก็ไม่ได้คอขาดบาดตายอะไรนัก ตราบใดที่ฮันกยองไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใครมันก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

ไม่ใช่ผู้หญิงก็ไม่ว่าใช่มั๊ยฮะ

แค่แกไม่ไปฆ่าใครตายก็พอแล้วล่ะ

เสียงปลงๆเอ่ยตอบออกไป ลูกชายไม่เคยดื้อ ไม่เคยเกเร ทำตัวดีมาตลอดแถมยังไม่นอกลู่นอกทางไปไหน ถ้าสิ่งนี้มันคือสิ่งที่ลูกพอใจก็คงจะต้องยอมรับเพราะคนอย่างฮันกยองไม่เคยพูดอะไรที่ตัวเองไม่แน่ใจกับพ่อและแม่อยู่แล้ว

พอพ่อไฟเขียวเท่านั้นล่ะก็เอาใหญ่ งั้นพรุ่งนี้ผมไปรับนูนาที่บ้านนะ มาทำกายภาพบำบัดกัน

ชั้นไม่ได้ขาสักสักสามเดือนนะ พูดไปก็เมินไป เถียงอะไรได้ที่ไหน ในห้องนี้เล่นเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยไปหมด มีแต่ตัวเองที่หัวเดียวกระเทียมลีบ

ต้องทำนะ จะได้เดินคล่องเร็วๆ ..หรือว่านูนาอยากให้ผมปั่นจักรยานไปรับทุกวัน เสียงกวนทำท่าเหมือนว่ารู้ทันความคิดอีกฝ่าย โถ่ แบบนั้นน่ะผมปั่นไปหาได้ทุกวันแหละ พ่อผมน่ะโอเคแล้วนะ

แต่ชั้นไม่โอเคกับนาย ตากลมค้อนใส่ แต่ก็แอบหลบตาผู้ใหญ่อย่างเกรงใจเล็กน้อย

ซึ่งคุณหมอก็ไม่ว่าอะไรนอกจากอมยิ้ม เห็นท่าทางการจีบของลูกตัวเองก็พอจะเข้าใจว่าทำไมฮีชอลถึงไม่ยอมโอเคด้วย ก็เล่นไปกวนเขาแบบนั้น ไม่โดนด่าก็บุญสักแค่ไหนแล้ว

เสร็จแล้วล่ะ เดี๋ยวจะพันผ้าให้ก่อนนะ สักวันสองวันค่อยเอาออก

ครับ

มา เดี๋ยวพาเดิน เจ้าเด็กหน้าหล่อรีบถลาเข้าไปยืนหน้าเป็นอยู่ข้างเตียง

คิ้วเรียวขมวดเป็นปมอย่างเหนื่อยหน่าย แต่สุดท้ายก็ต้องยอมยื่นแขนให้เขาประคองอยู่ดี พอลองหัดเดินแล้วก็รู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไหร่ เพราะก็สิบกว่าวันกว่าจะได้เอามันออกจากขา จากกำหนดแค่สิบวัน แต่เพราะดันอยู่ในช่วงสอบเลยต้องเลยออกมาอีก สิ่งที่รู้สึกตอนนี้คือ ผิวบริเวณที่เฝือกเคยปกคลุมมันรู้สึกหวิวๆอย่างบอกไม่ถูก

พ่อฮะ เดี๋ยวผมพานูนาไปส่งก่อนนะ

ฮยอง ร่างบางกดเสียงต่ำ

แต่อีกคนก็ไม่ยอมฟัง นูนา

ฮยอง!!!

ก็จะเรียกนูนา ฮันกยองยังกวนใส่ ถ้าเป็นฮยองก็เป็นภรรยาในอนาคตผมไม่ได้ เป็นนูนานั่นแหละดีแล้ว

ชั้นไปโอเคกับแกตอนไหนไอ้นี่

ผมโอเคคนเดียวก็พอแล้วล่ะ เพราะหลังจากนี้นูนาก็ต้องโอเคกับผมเอง ..ฟันธง

มือเรียวกำแน่น พยายามจะข่มใจให้มากที่สุดเพราะยังไงก็ต้องพึ่งให้มันไปส่งที่บ้าน ฟันเล็กกัดกันแน่นแล้วสูดหายใจลึกๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าขาเจ็บคงจะยันให้หน้าคว่ำไปแล้ว

อย่ามาปัญญาอ่อน ชั้นเป็นผู้ชาย

รู้ รู้ตั้งแต่ตอนที่เห็นนูนาแก้ผ้าอาบน้ำแล้วล่ะ

หน้าสวยแดงแปร๊ดขึ้นมาทันที ยิ่งได้ยินเสียงของฮวาซองกับคุณพ่อเจ้าบ้านี่แอบขำก็ยิ่งชาหนัก

แกแอบดูชั้น เขาคำรามเบาๆ

ไม่ได้แอบเลย เปิดไปก็เห็น ร่างสูงเสียงตาใส ผมก็จะรับผิดชอบไง ไหนๆก็เห็นนูนาโป๊มาแล้ว นี่ถ้าเป็นสมัยก่อนน่ะเค้าเรียกว่าผิดผีนะ แล้วนูนาก็จะต้องมาเป็นภรรยาผม

แกเลิกงี่เง่าสักทีเหอะ ชั้นจะกลับบ้าน

ได้ครับ เดี๋ยวไปส่งถึงห้องนอนเลย

ลามปาม

หึ หึ

 

รถคันใหญ่ขับแบบไม่รีบร้อนนัก กว่าจะมาถึงหน้าบ้านตระกูลคิมก็มืดค่ำ ความจริงจะกลับมาเร็วกว่านี้ก็ได้แต่ฮันกยองก็หาเรื่องพาคนสวยไปโน่นไปนี่และถ่วงเวลาไปเรื่อย เขาจอดที่หน้าบ้านแบบเงียบๆเพราะยังมีอะไรคุยกันอีก อย่างน้อยๆก็ค่าจ้างสำหรับการดูแล

ค่าจ้างบ้าบออะไร แกทำให้ชั้นเจ็บตัวเองนะไอ้เด็กเปรต

ผมไม่ได้ขอเป็นเงินนะ

อะไรของแก แค่คิดก็ขนลุกซู่ สายตาไอ้บ้านี่ไม่น่าไว้วางใจจริงๆ

สัปดาห์หน้าไปเที่ยวทะเลกัน ไปกันหลายๆคน ชวนพี่อิทึกไปด้วยก็ได้ จู่ๆก็เอ่ยมาแถมยังทำหน้ายิ้มใส่ ผมก็จะชวนดงแฮ ซองมิน แล้วก็เพื่อนๆไปด้วย

ไปทำไม

ก็หลังจากนั้นผมจะต้องไปอังกฤษ กลับมาก็สอบ จากนั้นก็ปิดเทอม พอเทอมสองก็เข้าหน้าหนาว มันคงจะไม่มีโอกาสไปเที่ยวทะเลกันแล้วอ่ะ

พอพูดถึงเรื่องไปอังกฤษก็ใจหายขึ้นมา ..อีกไม่กี่สัปดาห์เองสินะ เขาก็ต้องหายไปแล้ว

ถ้าดงแฮไปก็จะไปแล้วกัน

ครับ ที่รัก ^ ^

เห.. ใครที่รักแก!! นัยน์ตาหวานเบิกใส่แถมยังตวาดลั่น

คนทะเล้นยิ้มแป้นหน้าหนาไม่รู้สึกรู้สาอะไร นูนาไง ..อย่าบอกนะว่าแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้ว่าผมจีบอยู่

ประสาท

ว่าผมประสาท ระวังจะมารักคนประสาทแบบผมนะ หึ หึ

ใบหน้าแสนหวานเบือนหนีแล้วถอนหายใจเบาๆ ขี้เกียจจะปวดหัวกับเขาแล้ว ชั้นจะเข้าบ้าน

ครับผม

ฮันกยองรีบวิ่งไปเปิดประตูรถให้และยื่นแขนไปให้เขาจับ ใจจริงก็อยากจะฉวยโอกาสจูบแก้มปลั่งให้หายหมั่นเขี้ยวจะได้ปราบพยศมันเสียที แต่คิดไปคิดมาก็จะต้องดูแลเขาไปอีกหลายวัน รอถึงตอนนั้นค่อยจัดการให้คุ้มจะดีกว่า

เสร็จผมแน่ล่ะนูนาคนสวย ^ ^

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

หน้าสวยยังมุ่ยไม่หายตั้งแต่เช้าจนเย็นดงแฮก็ยังปั้นหน้าและทำเป็นเมินใส่คนตัวใหญ่เป็นช่วงๆ หลายครั้งที่ลืมตัวหันไปสนใจแต่พอคิดได้ว่ายังงอนอยู่ก็สะบัดหน้าหนีอยู่แบบนั้นจนคนมองชักเริ่มจะเหนื่อยแทน

คิบอมขับรถมอเตอร์ไซค์วนไปวนมาและผ่านที่เดิมอยู่สองสามรอบเพราะคิดไม่ตกว่าจะพาไปที่ไหน สถานที่ที่เขามักจะไปก็เป็นศูนย์รวมของเพื่อนในแก๊งที่มีพื้นฐานของนักเลงอยู่ในตัว ขืนพาดงแฮไปก็ไม่วายได้ตกเป็นเหยื่อให้แทะโลมด้วยสายตาและวาจาเสียเปล่าๆ เพราะถ้าลองเข้าไปในที่แบบนั้นแล้วตัวเขาเองก็คงจะปกป้องอะไรไม่ได้ในเมื่อตัวเองก็ยังไม่ได้อยู่ในฐานะแฟน

ที่สำคัญคือจะให้บอกใครยังไงว่าเด็กผู้ชายที่เรียนห้องเดียวกันคนนี้คือคนสำคัญของตัวเอง มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

ตัวเล็กจับชายเสื้อร่างใหญ่เอาไว้แน่น วันนี้เขาเลี่ยงที่จะกอดเอวของคนหน้านิ่งเพราะยังงอนอยู่ที่เขาไม่ยอมตามใจ มีอย่างที่ไหนอุตส่าห์บอกว่าอยากจะไปเดทยังชวนคนที่จีบตัวเองอยู่ให้ไปด้วย แทนที่จะมีเวลาดีๆกลับทำเอาอึดอัดจนวางตัวแทบไม่ถูก

ตากลมแป๋วขยับส่ายไปมา พอเห็นป้ายโฆษณาอันเดิมผ่านหน้าไปเป็นรอบที่สี่ก็กำหมัดแล้วทุบเบาๆที่กลางหลัง

จะไปไหนก็ไปสักที่เหอะ จะขับวนทำไมเนี่ย เสียงหงุดหงิดเริ่มสะบัดหางใส่

คนที่ยังหาจุดหมายไม่ได้เปล่งเสียงถอนหายใจเบาๆแต่ว่าเขาก็ยังขับต่อ ขับแบบไม่มีจุดหมายปลายทาง ตั้งใจว่าผ่านอะไรที่เข้าท่าคงจะได้พาแวะข้างทางมันเสียเดี๋ยวนั้น

ร่างน้อยมองข้างทางด้วยความสับสนและสงสัย เขาซ้อนท้ายคิบอมมาจนลมตีหน้าชาไปหมดแล้วแต่ก็ยังไม่เห็นว่าเจ้าตัวร้ายจะสนใจแวะที่ไหนสักที่ ไม่รู้ว่าคิดอะไรและก็ไม่รู้ว่าทำไมไม่ปรึกษา เอาแต่เงียบอยู่แบบนี้เขาเองก็ใช่ว่าจะตรัสรู้ด้วย

นี่โหด ชั้นหิวแล้วนะ หน้าชาไปหมดแล้วเนี่ย เสียงขุ่นๆของคนงอนร้องว่า แวะร้านต๊อกข้างทางก็ได้ หิวจะตายอยู่แล้ว นี่นายพาชั้นขับมาจะสองชั่วโมงแล้วนะ

อาจเพราะขี้เกียจฟังเสียงบ่นหรือไม่ก็เพราะเจอร้านถูกใจพอดีร่างหนาจึงหักคอรถมอเตอร์ไซค์เลี้ยวไปจอดเลียบที่ข้างๆร้านอาหารร้านหนึ่ง กลิ่นหอมฉุยของเนื้อย่างลอยมาเตะจมูกภายในไม่กี่วินาที คนที่แน่นขนัดร้านคงยืนยันได้ว่าเจ้านี้คงจะอร่อยแน่ๆ

คนหิวที่ท้องโหวงๆอยู่ถึงกับแอบกลืนน้ำลายเพราะมันยั่วกระเพาะเขาขึ้นมาแล้ว

กินร้านนี้แล้วกัน ที่นี่น่ะใช้หินภูเขาไฟทำเป็นเตาสำหรับย่างเนื้อ รสชาติดีมากเลยนะ คนพูดน้อยพยายามจะอธิบายให้ยาวที่สุด แต่ผลที่ได้ก็คือหน้างอๆของดงแฮที่ยังงอนใส่ไม่เลิก

คิบอมถอนหายใจเบาๆแล้วเดินนำโดยที่มือหนาก็เอื้อมมือมากุมมือน้อยๆแล้วคอยจูงไปด้วย ถึงแม้ดงแฮจะรู้สึกดีที่เขาแสดงความเป็นเจ้าของบ้างแต่มันก็ไม่ทำให้ดีใจได้อย่างเต็มที่เพราะเดี๋ยวก็ต้องมีเหตุให้ต้องปล่อยมืออีก

เอาหมูหมักกับหมูสามชั้นนะครับ หันไปสั่งพนักงานแล้วก็ปรายตามามองหน้าสวยบ้าง เอาข้าวมั๊ย?

อื้อ

ข้าวสวยสองถ้วยด้วยนะครับ

พนักงานบริการอย่างรวดเร็ว จานใบใหญ่ที่ใส่หมูหมักกับหมูสามชั้นชิ้นใหญ่ๆถูกนำมาเสิร์ฟพร้อมเครื่องเคียงอันประกอบด้วยหัวหอมใหญ่ กระเทียมหั่น ผัก และของทานเล่นต่างๆ รวมถึงกิมจิชิเกะ ต่างคนต่างตักน้ำร้อนๆซดอย่างเอร็ดอร่อย ปกติคิบอมไม่ค่อยได้มาร้านแบบนี้บ่อยนักแต่วันนี้แค่อยากจะพาคนตัวเล็กมาเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็เท่านั้นเพราะอย่างดงแฮคงจะไม่ได้ออกมาทานอะไรแบบนี้บ่อยแน่ๆ

มือหนาจับและคีบเนื้อเพื่อพลิกหน้าพลิกหลังอย่างคล่องแคล่ว ความร้อนที่ส่งผ่านจากเปลวไฟของเตาถ่านผ่านกระทะที่ทำจากหินภูเขาไฟทำให้เนื้อสุกอย่างทั่วถึงและไม่ไหม้เร็วแถมยังคงรสชาติไว้อย่างครบถ้วน คิบอมหยิบกรรไกรที่ทางร้านให้มาพร้อมกับจานเนื้อขึ้นมาตัดให้เป็นชิ้นเล็กๆ จากนั้นจึงค่อยเป็นหน้าที่ของดงแฮที่คอยใช้ตะเกียบพลิกชิ้นเนื้อไปมา

ผักใบสวยถูกนำมาวางเพื่อห่อเนื้อย่างรวมกับเครื่องเคียง ซึ่งคำแรกของคิบอมกลับไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง พอห่อเสร็จก็ยื่นมือไปตรงหน้าหวานๆแล้วคำรามเบาๆในลำคอ

อื้อ

หืม

ตัวเล็กถอยหลังด้วยความตกใจ แต่พอเห็นอีกฝ่ายมองหน้าก็อมยิ้มน้อยๆ แต่เพราะยังนึกได้ว่างอนเขาอยู่ก็ตีหน้านิ่งกลบเกลื่อนใส่

อะไร

กิน

จะป้อนหรือไงถึงได้ยื่นมาแบบนี้ สายตารั้นๆมองพลางค้อนใส่

อืม จะกินไม่กิน

ชิ ปากบางทำเสียงใส่แล้วบ่นเบาๆ จะง้อก็ง้อให้มันน่ารักกว่านี้หน่อยสิ ไม่ใช่ทำหน้าโหดดุใส่แบบนี้

พอเขาพูดแบบนั้นคิบอมก็ยิ่งหน้านิ่วคิ้วขมวด ชั้นไม่ใช่คนน่ารักจะให้ทำหน้าน่ารักยังไง

ลืมไปว่านายน่ะมันคิมปั๊ก หน้าสวยเชิดใส่แล้วจิกตาไปด้วย คิมปั๊กหน้าโหด

อะไรเจ้าอีชิสุจอมดื้อ

 ในเมื่ออีกคนไม่ยอมกินก็ชักมือกลับทำท่าจะยัดใส่ปากของตัวเอง ดงแฮที่ทำเป็นเรื่องมากในตอนแรกเลยต้องรีบลุกขึ้นมาคว้ามือเขาเอาไว้แล้วโวยใส่

นี่มันของชั้นไม่ใช่เหรอ

ไม่กินไม่ใช่หรือไง

โหดอ่ะ เสียงง๊องแง๊งร้องใส่แล้วใช้ปากงับอย่างรวดเร็วก่อนจะเคี้ยวตุ้ยๆ ง้อนิดง้อหน่อยก็ไม่ได้ ใครเค้าง้อกันด้วยหน้าแบบนี้บ้างเล่า

ไม่รู้ ไม่เคยง้อใคร

งั้นชั้นก็เป็นคนแรกที่โหดง้อน่ะสิ หน้าตาน่ารักยื่นเข้าไปใกล้ คิบอมเลยต้องใช้มือดันหน้าผากเขาเอาไว้ก่อน

จะมุดลงเตาหรือไงน่ะ เดี๋ยวน้ำมันหมูก็กระเด็นใส่ตาพอดี

ห่วงเหรอ ตาแป๋วมองล้อๆแล้วยิ้มทะเล้น โหดห่วงเหรอ?

กินไปเหอะน่า

ร่างหนาเคาะตะเกียบดุ เพิ่งจะรู้ว่าการง้อคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ ยิ่งง้อคนอย่างอีดงแฮนี่ยิ่งแล้วใหญ่ ง้อไม่เท่าไหร่ก็โดยอ้อนจนได้สิน่า

ผมว่าไปตีกับชาวบ้านยังจะง่ายซะกว่าอีกนะเนี่ย -*-

 

เมื่อหนังท้องตึงก็ถึงเวลาที่จะต้องออกมาข้างนอก ลมเย็นๆผัดโชยสบายอารมณ์ วันนี้คิบอมไม่ได้ขับเร็วๆอย่างที่เคยทำเพราะอยากจะให้ดงแฮได้ชมวิวบ้างไม่ใช่เอาแต่หลับตาปี๋กอดเอวแน่นอย่างที่ผ่านมา แสงไฟจากแม่น้ำข้างทางช่างแสนสวย ตากลมชะเง้อมองได้ไม่กี่วินาทีก็กระตุกชายเสื้อคนตัวใหญ่เบาๆ

โหด ..ชั้นอยากไปเดินเล่นที่ข้างแม่น้ำ

ฮื่อ.. เรื่องมากจริง

ฮื่อ.. ชอบดุจริง เสียงใสล้อเลียนบ้าง

ถึงจะว่าเขาไปแบบนั้นแต่ก็ยอมตามใจจนได้ คิบอมขับรถไปตามทางที่ตัวเล็กต้องการแล้วชะลอลงจนหาที่จอดได้ คนตัวน้อยท่าทางจะตื่นเต้นกับมันพอสมควรเพราะตั้งแต่เด็กแล้วที่ดงแฮไม่เคยมีโอกาสออกมาเดินเล่นในสถานที่แบบนี้ยามค่ำคื่น

ไฟสวยจัง

แสงไฟและแสงดาวที่สะท้อนบนผืนน้ำระยิบระยับกำลังดึงดูดตากลมคู่สวยให้หยุดมอง รอยยิ้มของดงแฮผุดขึ้นออกมาทีละนิดและฉาบหน้าหวานๆเอาไว้ มือเล็กรีบคว้าจับมือใหญ่มาแล้วจูงเขาไปนั่งที่ม้านั่งซึ่งว่างอยู่ แต่ทันทีที่คิบอมนั่งเจ้าตัวน้อยก็จับเข่าของเขาแยกออกแล้วทิ้งตัวนั่งตรงหว่างขาก่อนจะเอนตัวพิงอกแกร่งแถมยังดึงแขนอีกฝ่ายมาโอบตัวเองไว้อีก

คิบอมนิ่งไปสักครู่แล้วก็หัวเราะจนได้ อยากให้กอดหรือไงน่ะเจ้าแป๋ว

ถ้าไม่ทำแบบนี้โหดจะกอดมั๊ยล่ะ

ใครเค้าอยากกอดเด็กดื้อหน้าตาขี้เหร่ๆเหมือนชิสุบ้างล่ะ สายตาเจ้าชู้ทอประกายระยับ มันช่างเป็นสายตาที่หาได้ยากและดงแฮก็ชอบในที่เขาใช้มองตัวเอง

ปั๊กขี้เหร่กว่าอีก ไม่ได้งอนแต่ทำหน้าตาน่ารักใส่

ขี้เหร่แล้วทำไมอยากให้กอด

ไม่รู้

แก้มใสแดงปลั่งขึ้นทันตา คราวนี้ตาแป๋วไม่จับจ้องใบหน้าคมคายอย่างเมื่อครู่แต่หลบตาลงแล้วทิ้งตัวพิงอกหนาเพื่อคลายความเขิน คิบอมลอบมองท่าทางเหล่านั้นแล้วก็อมยิ้ม เขากระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นแล้วซุกหน้ากดปลายจมูกกับริมฝีปากลงที่แก้มนิ่มเบาๆอย่างลืมตัว

คนในอ้อมกอดเม้มปากแน่นด้วยความขวยเขิน ฟันเล็กกัดเบาๆที่ริมฝีปากนิ่ม อยากจะมุดลงไปซุกในอ้อมอกเพื่อปิดบังหน้าแต่เพราะท่านั่งไม่อำนวยเลยต้องก้มหน้าหันไปทางอื่นแทน

โหดกอดแน่นจัง

อึดอัดเหรอ

หึ หัวกลมส่ายดุ๊กดิ๊กแล้วอมยิ้มแก้มพอง ชอบให้โหดกอด

เซี๊ยวใหญ่แล้วนะเจ้าแป๋ว คนกอดแกล้งรัดจนแน่น ร่างเล็กเลยดิ้นประชด

เบาๆสิ กระดูกได้หักพอดี

หน้าสวยค้อนพอเป็นพิธีแต่หน้ากลับยิ้มรับทุกการกระทำ สองใจถักทอสายใยเชื่อมกันเงียบๆ คนนิ่งยังนิ่งแต่แค่สายตาเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอสำหรับดงแฮแล้ว เพราะมันคือหน้าต่างบานใหญ่ที่ทำให้เขามองเห็นเข้าไปถึงใจของคิบอม ถึงตอนแรกจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการ แต่ตอนนี้รับรู้ทุกอย่างแล้วว่าเขาพยายามจะพาตัวเองมาเดทอย่างที่เคยขอเอาไว้ ถึงจะไม่ค่อยหวานเหมือนที่หวังสักเท่าไหร่แต่สำหรับเจ้าเจอร์รี่ผมปาดคนนี้ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีแล้ว เพราะคนอย่างเขาจะให้ทำตัวโรแมนติกเหมือนพระเอกในนิยายของเชคสเปียร์คงจะไม่รอด

อา.. ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนหัวใจมันพองจนคับอกเลยล่ะ ^ ^

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 

 

ตอนหน้าบลูจะเริ่มเล่นเกมแล้วนะคะ  ใครที่สมัครเล่นเกมไว้กรุณาเตรียมตัวดีๆด้วย

 

ตอนนี้ฟิคเดินทางเข้าสู่ช่วงท้ายเรื่องแล้ว เดี๋ยวได้กระชากอารมณ์กันบ้าง เล็กๆน้อยๆ (เหรอ???) คึ คึ ช่วงนี้แอบเครียดหน่อยๆ เบื่อมากกับการไม่มีมือถือ ไม่รู้ว่าจะซื้อบีบีหรือโซนี่ ซาติโอ้ดี

แล้วก็ยังจะมีข่าวว่าต้นปีน้องเฮจะมาหลอนอีก ไอ้บลูเครียดสิคะงานนี้ ไม่รู้จะมาดูดเงินไปแค่ไหน เฮ่อ.. นี่ถ้ามาเป็นพรีเซนเตอร์ 12+ แทนจุ๊บุจริงๆบลูคงไม่ต้องไปไหนแล้วล่ะ อยู่ตามลูก เง่อ

 

ปล้ำปลาขาโก่ง. บลูอัพรูปในคอนกับคลิปลงในเกาะแล้วนะคะ ใครอยากเก็บก็ตามเข้าไปเก็บได้ค่ะ เยอะมากจริงๆ อัพเองยังเหนื่อยอ่ะ งุงิ..

ปล้ำปลาก้นใหญ่.  จุ๊บุ คือชื่อใหม่ของ ชเวซีวอนค่ะ -*-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67073 PobarO (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 21:57
    หวานกันจังเลยนะคิเฮ -///-
    #67,073
    0
  2. #67041 DreamPatty (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 22:05
    ไม่ค่อยจะสวีทกันเท่าไหร่เลย... -/////-
    #67,041
    0
  3. #66982 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 17:23
    คิเฮหวานจนลืมเลยว่าจะเม้นเรื่องคยูมินว่าไรดี 555555555 
    #66,982
    0
  4. #66813 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2555 / 01:21
    หวานน้ำตาลท่วมจอ

    อิกี้ก้คิดจะกินแต่กระต่ายลูกเดียว
    #66,813
    0
  5. #66590 P-ENT (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 22:09
    คิเฮ น่ารักเกินอ่ะ~~

    >//<
    #66,590
    0
  6. #66295 KIHAE*129 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 22:30
    ไม่ชอบให้มินโกหกพี่เย่เลยอ่ะ

    กี้ก็ไม่ใส่ใจความรู้สึกมินหน่อยเลย

    อ๊ายยยยยยยยยยยยย

    ฮันซอล

    คุณพ่อไฟเขียวชนาดนี้

    คิคิ

    เดทสไตท์ปั๊กหน้าโหด
    #66,295
    0
  7. #66225 mirchullove (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มีนาคม 2555 / 17:26
    คิเฮกับฮันชอลหวานได้อีก
    #66,225
    0
  8. #66029 chin-cha (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 17:56
    คิเฮ น่ารัก
    #66,029
    0
  9. #65934 pupu (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 22:25
    หวานซะ ปั๊กโหด กะ ชิสุแป๋ว

    มดเดินให้ควั่กแล้ว

    ไรท์เตอร์เก่งอ่ะ ยิ่งอ่านยิ่งเขินแทน คริ คริ
    #65,934
    0
  10. #65840 satohara (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2554 / 19:19
     เป็นเดทที่สุดๆอ่ะ ฮันชอลน่ารักสุดๆกรี๊ดดดดดดดดดดดด
     ตัวกลมโดนแน่ๆเลยอ่ะ ไม่น่าไปหลอกพี่เย่เลยอ่ะ
    #65,840
    0
  11. #65774 Darker-40 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2554 / 20:31
    เดทแบบคิมคิ

    =w=
    #65,774
    0
  12. #65739 MTieluk (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 15:58
    อยากมีเดทแบบนี้บ้าง ถึงจะไม่หวานแต่ดูอบอุ่นอ่ะ (เพ้ออะไรของมัน)
    #65,739
    0
  13. #65629 Ringo-rr (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 00:56
    คึคึ
    ป๋าน่ารักอ่ะ   เอาใจไปเล๊ย (ใจฮีนะ 555)

    บอมทำเเค่นี้หมวยก็ปลื้มปิ่ม ^^
    #65,629
    0
  14. #65216 NANA (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 12:18
    พี่เย่ต้องมาเห็นภาพบาดตาของน้องชายกับคนที่ดูแล้วอันตราย ก็ต้องแค้นใจ เสียใจ เป็นห่วงอ่ะนะ

    น้องที่เฝ้าดูแล ทะนุถนอมมากับมือ ต้องมาโดนหมาป่าคาสโนว่าคาบไปกินซะแล้ว

    แถมยังเป็นหมาป่าหื่น จะขอกินกระต่ายอยู่นั่นแหละ

    #65,216
    0
  15. #64570 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 19:41
    แค่นี้ป๋วก็ปลื้มแล้ว การเดทมันไม่ได้สำคํญว่าจะต้องไปที่หรูๆ ที่ที่ต้องไปเป็นคู่หรือที่ๆน่ารักๆ แต่มันอยู่ที่ว่าเราไปไหนกับใครมากว่าเนอะแป๋วเนอะ
    #64,570
    0
  16. #64009 PARISO'KH (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2554 / 17:32

    เดทเดทเดทเดทเดทเดท เดทเดท เดท ! >______<

    #64,009
    0
  17. #63868 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 10:52
    น่ารักสุดๆอ่ะ
    #63,868
    0
  18. #63555 Pink_Panther (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 15:31

    เจ๊กำลังสะกดจิตตัวเองอยู่ วอนให้ป๋ามาช่วยด่วน

    เดทแบบง่ายๆ แต่ได้ใจ >< !

    #63,555
    0
  19. #63304 Mapii ky (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:45
    มันเป็นเดทในแบบของบอมใช่ม๊า.... น่ารักนะเนี่ยถึงจะไม่โรแมนติกแต่ก็ถือว่าโอเคนะใช่ไหม๊จ๊ะหมวย??

    นี่คือการจีบของป๋าใช่ม๊ะ?? กวนซะ 555 แต่ฮีก็เลิกท่องคาถา “กูแมน” ได้แล้วนะ ชอบป๋าเข้าแล้วน อิอิ

    #63,304
    0
  20. #63261 mister.bean (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 15:51
    คิเคหวานอีกแล้ววว ว ><'
    #63,261
    0
  21. #63190 onlyhanchul (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 20:42
    คิเฮหวานเกินไปแล้ว ไว้หน้าพี่สาว เอ๊ย พี่ชายตัวเองบ้างดิ ยังใจแข็งกะป๋าอยู่เลย

    #63,190
    0
  22. #63182 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 01:26

    คิเฮหวานอีกแล้วววว 
    อยากมีแฟนแบบนี้บ้างอะ TT

    #63,182
    0
  23. #63086 Primadonna-yui (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 23:51
    คิเฮน่ารักจริงๆ

    ชอบมากมาย ^-^
    #63,086
    0
  24. #63021 นิดหน่อย129 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 00:21
    อยากเดทอย่างนี้มั่งอะ

    รักจังเลยคู่นี้

    แอบลุ้นการกระชากอารมณืตนอถัดไปอยู่นะคะ

    อย่าเศร้ามากนะจะร้องไห้หนะ
    #63,021
    0
  25. #62988 Lovely_k_suju (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 03:02
    รัก คิเฮ  >//<
    #62,988
    0