Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 48 : Charpter 33 : จับผิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    1 ธ.ค. 52

ในห้องสีสะอาดที่ถูกจัดแต่งเอาไว้อย่างสมฐานะเจ้าของบ้าน ร่างบางสองร่างกำลังอยู่ในอากัปกริยาที่แตกต่างกัน คนพี่นั่งที่โต๊ะเขียนหนังสือและเคาะปากกาแบบเหม่อๆ บางครั้งก็เหลือบมองโทรศัพท์เป็นครั้งคราวเพราะมีเด็กบ้าบางคนบอกเอาไว้ว่าจะโทรมา ส่วนคนน้องที่เพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เหลือบมองโทรศัพท์แต่กลับกำลังใช้ความชั่งใจว่าจะโทรออกไปหรือส่งข้อความหาใครบางคนดีหรือไม่

เฮ่อ..

สองเสียงประสานขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ทั้งดงแฮและฮีชอลต่างอยู่ในโหมดอารมณ์คิดไม่ตกไม่ต่างกันเลย หนำซ้ำพอถอนหายใจเสร็จก็มองหน้ากันอีกแบบงงๆ

เป็นอะไรของนายน่ะเจ้าตัวเล็ก ฝ่ายพี่หันไปถามในทันทีเพราะน้องชายตัวน้อยๆคนนี้แทบไม่เคยมีเรื่องเครียดอะไรนอกเสียจากนั่งคิดถึงครอบครัวหรือไม่ก็เหม่อลอยอยู่คนเดียว แต่ก็ไม่เคยเห็นถอนหายใจแบบนี้

แล้วฮยองล่ะฮะ ตาแป๋วถามกลับ

ชั้น.. แค่ปวดหัวกับโจทย์เคมีนิดหน่อย ตากลมโตหลบมาก้มอยู่หน้าหนังสือเคมีต่อ ทั้งที่ความจริงอ่านก็อ่านแล้ว แต่ก็ไม่รู้จะหาอะไรมาอ้างได้ดีกว่านี้

ฮยอง.. เสียงอ้อนๆร้องขึ้น ตัวเล็กทรุดนั่งบนที่นอนแล้วขยับไปใกล้พี่

หืม มีอะไร มือเรียวเอื้อมไปหยิบนมร้อนแก้วของตัวเองมาจิบกลบเกลื่อน

ผมรู้สึกว่า.. ตัวเองกำลังมีความรัก

ฮีชอลสำลักนมในพริบตา แค่ก..แค่ก อะไรนะ

เจ้าตาแป๋วเห็นชุดพี่เปื้อนก็กระวีกระวาดรีบวิ่งไปหยิบทิชชู่มาส่งให้ซึ่งพี่ชายก็รีบรับไปเช็ดลวกๆแต่สายตาก็ยังจ้องหน้าน้องไม่เลิก

นายบอกว่านายมีความรักเหรอ?”

จะไม่ให้แปลกใจได้ยังไงในเมื่อเรียนโรงเรียนชายล้วน อยู่ก็อยู่แต่กับผู้ชาย แล้วอยู่ๆมาบอกว่ากำลังมีความรักนี่นะ อกคนหล่อจะแตก!!!

ตากลมกลอกไปทางซ้ายทีขวาที ดงแฮก้มหน้าก้มตาเอาปลายนิ้วชี้จิ้มเข้าหากันแบบเขินๆ ดูไปมันก็น่ารักดีเพราะหน้าตาเขาน่ารัก ฮีชอลพาลคิดว่าถ้าลองเปลี่ยนคนทำท่านี้เป็นอิทึกหรือฮันกยองล่ะก็.. คงน่าถีบพิลึก

คือ.. ผมแค่คิดว่าผมกำลังมีความรัก

แล้วนายรักใคร

พูดถึงเรื่องนี้ก็หน้าแดงระเรื่อ แก้มขาวแดงปลั่งทันตาดูน่ารักจนพี่ชายหมั่นเขี้ยวใครมันทำน้องชั้นเป็นได้ขนาดนี้วะ เฮ๊ย บอกมานะดงแฮ

ฮยองอ่า..

หน้าหวานยิ้มเขินเหมือนเด็กสาววัยแรกแย้ม ซึ่งฮีชอลสาบานได้เลยว่านี่เป็นครั้งแรกจริงๆที่เห็นอาการดงแฮมันประหลาดได้ขนาดนี้ สายตาจับผิดเริ่มทำงานเป็นขั้นเป็นตอน ตาวาวๆของร่างเล็กทำให้พี่ชายสอดส่ายสายตาทะลุทะลวง เพียงเสี้ยววินาทีผู้ต้องสงสัยว่าจะทำร้ายภูมิคุ้มกันความอ่อนไหวของเจ้าน้องตัวเล็กก็โผล่หน้าเข้ามาในความคิด

คิมคิบอมเหรอเจ้าตัวเล็ก

แก้มที่แดงอยู่แล้วตอนนี้เปลี่ยนสีเป็นแดงหนักเข้าไปใหญ่ ร่างน้อยก้มหน้างุดๆเม้มปากบางเป็นเส้นตรงแน่น ตากลมเป็นประกายน้อยๆแล้วค่อยๆเผยอยิ้ม

อื้ม

ตาย.. นี่นายไปชอบไอ้ใบ้หัวไม้คนนั้นเนี่ยนะ โอ๊ยๆ พี่อยากจะบ้า

ฮยองอ่า.. คิบอมไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นนะ คิบอมน่ารักออกนะฮะ ออกตัวเถียงแทนซะเต็มที่ พอพี่มองหน้าก็นิ่งลงพร้อมทั้งออกอาการเขินอีก ก็ตอนอยู่กับผมเค้าน่ารักอ่ะ

แล้วก่อนหน้านี่นี่เจ้านั่นไปค้างบ้านนายใช่มั๊ย

หัวกลมพยักดุ๊กดิ๊ก แก้มปลั่งดูน่าหยิกเสียจริง ฮะ

แล้วนอนยังไง

หน้าเริ่มร้อนหนักแต่ก็ไม่กล้าโกหก นอนด้วยกัน

เอ่อ.. คนพี่เริ่มใบ้กินทีละนิด แต่เพราะยังต้องการคำตอบอยู่เลยต้องถามเพิ่ม เค้ามีท่าทียังไงกับนายบ้างอ่ะ

ก็..

ร่างบางเผยอปากจะตอบแล้วก็เขินอีกครั้งเมื่อคิดถึงภาพเก่าๆที่อยู่ด้วยกัน อ้อมกอดอุ่นๆที่ตัวเองซุกตัวอยู่ทุกค่ำคืนมันกำลังทำให้เขาเขิน รสจูบหวานๆที่อ่อนโยนก็ทำให้เคลิ้มตามง่ายๆ ไหนจะมือใหญ่ที่คอยจูงไปที่นั่นที่นี่ แค่คิดก็แทบจะลอยอยู่แล้ว

งั้นนายตอบพี่มานะ.. เคยจับมือรึยัง ตัวน้อยตาแป๋วพยักหน้าหงึกๆ

ฮีชอลมองอึ้งๆแล้วเริ่มซักต่อ จับเฉยๆหรือว่าจับแล้วจูงด้วย แบบกุมมืออ่ะ

ก็จับแบบนั้นแหละ เสียงหวานตะกุกตะกัก

คิ้วเรียวของคนฟังขมวดเป็นปม เริ่มเสียววูบว่าตัวเองจะได้น้องเขยมาประดับบ้านแล้ว

แล้วเคยกอดมั๊ย?”

คราวนี้ลุ้นกว่าเก่าแต่คำตอบออกมาก็ทำให้พี่ชายแทบหัวใจหยุดเต้นเพราะดงแฮพยักหน้าอีกรอบ

ก็กอดกันทุกคืนอ่ะ >////<”

นอนกอด?”

อื้ม ก็นอนกอด ..ไม่นอนบางทีเค้าก็กอด อาการเขินเริ่มโจมตีหนัก ฮยองอ่า.. อย่ามองแบบนั้นสิผมเขินนะ

เพราะเจ้าตัวเล็กร้องโวยวายพี่ชายเลยต้องหันหน้าหนีไปอีกทางเพราะคำถามต่อไปมันก็ออกจะล่อแหลมมากพอดู ซึ่งก็ไม่แน่ว่าดงแฮอาจจะหาอะไรเขวี้ยงเอาได้หากเขาถามออกไปจริงๆ

แล้วแบบ.. เคยจูบหรือยัง

แก้มบางๆร้อนระอุราวกับมีไฟมาลนหน้า ดงแฮหน้าแดงไปถึงหูนั่งจิกมือตัวเองอยู่แบบนั้นก่อนที่จะเปล่งเสียงตอบเบาๆ

อ..อื้อ

หา!!!”

จ..จูบแล้ว หลายครั้งแล้วอ่ะ >////<”

กับคิมคิบอม ..คนเดียวกับไอ้เด็กใบ้หน้าโหดๆนี่นะ คนฟังยังไม่อยากจะเชื่อ เป็นใครก็คงคิดสภาพคิบอมจูบเจ้าตัวน้อยนี้ไม่ได้เหมือนกันนั่นแหละ หน้าออกจะนิ่งและดุขนาดนั้น มันไม่น่าจะมาทำตัวหวานๆกับใครเขาได้

ก็คิบอมนั่นและ ตาหวานช้อนขึ้นมองอย่างอายๆ มือน้อยเอื้อมขึ้นลูบแก้มตัวเองแล้วปิดหน้าสวยเอาไว้ ฮยองอ่ะ ผมเขิน

แล้วนี่เป็นแฟนกันยัง

ยังฮะ เสียงที่สุขใจอ่อยลงเล็กน้อย ผมยังไม่แน่ใจเลยว่าผมรู้สึกยังไงกับเค้า

อ้าว ไอ้นี่.. ไม่รู้แต่ให้เค้าจูบไปตั้งหลายรอบนี่นะ คราวนี้ล่ะเจ้าพ่ออยากจะหาอะไรมาแพ่นกบาลเสียจริง

ผมยังคิดถึงเด็กคนนั้นอยู่ พอนึกถึงเรื่องเดิมๆดงแฮก็ถอนหายใจอีกรอบ แล้วซีวอนเค้าก็จีบผมอ่ะ ผมไม่รู้จะทำยังไงอ่ะฮยอง คิบอมก็บอกว่าถ้ามีคนที่ดีกว่าเค้า เค้าก็ให้ผมเลือกคนอื่น

อ้าว เฮ๊ย

คิบอมบอกว่าไม่อยากเป็นเงาทับซ้อนของใคร

พอน้องพูดถึงตรงนี้พี่ชายก็เข้าใจถึงสาเหตุทั้งหมด คงไม่มีใครอยากเป็นตัวแทนของคนบางคน หรือทำให้ใครสักคนมาคบด้วยเพราะตนเหมือนคนที่เขารักอยู่ก่อนนักหรอก คิบอมเองก็ใช่ว่าจะไม่ฉลาด เป็นใครก็ดูออกทั้งนั้นว่าร่างเล็กนี่ยังตัดคนๆนั้นออกจากหัวใจไม่ได้สักทีหากคลุกคลีกับเขาจริงๆ

แล้วนายน่ะ ชอบใครมากกว่ากันล่ะ ระหว่างไอ้หน้าโหดกับไอ้เด็กแก้มป่องนั่น

คราวนี้ดงแฮถอนหายใจดังเฮือก ผมไม่รู้ ..ความรู้สึกกับคิบอมมันชัดเจนกว่าแล้วก็เป็นปัจจุบัน แต่ผมก็ยังลืมเด็กคนนั้นไม่ได้อ่ะฮยอง พอผมอยู่กับคิบอมบางทีผมก็รู้สึกว่าผมทรยศกับคำพูดของตัวเอง

บางทีถ้านายชัดเจนมากกว่านี้มันก็อาจจะดีนะ

แต่ผมยังอยากเจอเด็กคนนั้นก่อน อย่างน้อยก็ให้รู้ว่าเค้าลืมสัญญานั่นไปแล้วก็ยังดี ดวงตาสีน้ำตาลไหม้หลุบต่ำแล้วถอนหายใจเบาๆ อยู่แบบนี้ผมระแวงอ่ะฮยอง ระแวงว่าสักวันเค้าจะกลับมา

งั้นก็ตามหาเค้าสิ มือบางนิ่มแตะที่ไหล่เล็ก

หนนี้ยิ่งทำให้ดงแฮห่อเหี่ยว น้องชายของคิบอมบอกผมเมื่อเย็นว่าสร้อยเนี่ยอ่ะพวกคุณย่าคุณยายสมัยนั้นเค้าฮิตซื้อให้ลูกหลานกันเพราะเชื่อว่าเป็นเครื่องรางช่วยให้เด็กมีอนาคตที่ดี ที่บ้านของคิบอมอ่ะได้กันทั้งสามคนเลยแต่หายกันไปบ้างแล้ว แล้วเด็กวินเซอร์รูฟหลายคนก็มีเหมือนกัน ที่ซังบอมเค้าทักเพราะว่าเค้าเห็นว่าผมมีเลยคิดว่าย่าๆยายๆอาจเป็นเพื่อนกัน เฮ่อ..

แล้วอย่างนั้นมันจะหาเจอมั๊ยล่ะ เด็กวินเซอร์รูฟก็ใช่ว่าจะน้อยๆ แล้วเด็กโรงเรียนอื่นก็ใช่ว่าจะไม่มีใครมีสร้อยนี้อีก รุ่นนี้มันทำมากี่เส้นก็ไม่รู้ ..พี่ว่านายลองกลับไปที่บ้านพักนั่นมั๊ยอ่ะดงแฮ กลับไปถามคนดูแลว่าเจ้าของชื่ออะไร

ผมเคยถามแล้ว เค้าบอกว่าเค้าไม่รู้ เค้าเป็นแค่คนดูแลบ้านแล้วก็เรียกแค่ว่า นาย ร่างเล็กไถลไปตามเตียงแล้วตะกายมาหนุนตักพี่ซึ่งตอนนี้ฮีชอลมานั่งอยู่ข้างๆแล้ว

เจ้าตัวเล็ก ..แล้วกับคิมคิบอมน่ะ สำคัญกว่าเด็กคนนั้นหรือเปล่า

ปากอิ่มขยับไหวแต่ก็ช้าเกินไปเพราะพี่ชายจรดนิ้วปิดมันเอาไว้แล้วพูดต่อ ห้ามบอกว่าไม่รู้นะ

ราวกับรู้ใจเพราะดงแฮคิดจะพูดคำนั้นออกไปจริงๆ ฮีชอลลูบผมนิ่มสีน้ำตาลเข็มด้วยรอยยิ้มบางๆ แก้มน้องของเขาดูน่าหยิกและดงแฮก็น่ารักมาก ดูยังไงก็ยังเป็นเด็กเสมอ

คนนอนพลิกตัวอีกครั้งแล้วทอดสายตามองอย่างไร้จุดหมาย เพราะผมสงสัย ผมเลยบอกฮยองว่าผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังมีความรักไง

นิ้วยาวหยิกแก้มอย่างเอ็นดู พี่ก็ไม่เคยรักใคร แต่พี่คิดว่านายน่ะคงรักคิบอมเข้าให้แล้วล่ะเจ้าตัวเล็กของพี่

แล้วผมจะทำยังไงกับซีวอนดีฮะ วันเสาร์นี้ผมต้องไปเที่ยวกับที่บ้านเค้าด้วย

กับซีวอนน่ะคิดยังไง ตอนแรกก็ดูจะปลื้มเค้านี่

ก็ชอบ.. ชอบเหมือนเวลาเราปลื้มใครสักคน เหมือนเขาเป็นพวกดาราล่ะมั๊งฮะ มันรู้สึกคนละอย่างกับคิบอมอ่ะ เสียงอู้อี้ตอบไม่เต็มปากนัก เขาเองก็รู้สึกดีกับซีวอนแต่มันคงจะไม่ใช่ความรักในแบบเดียวกับคิบอมแน่ๆ ความรู้สึกมันบอกแบบนั้น

ก็ทบทวนตัวเองดีๆ ถ้าคิดกับซีวอนแค่เพื่อนก็บอกเค้าไป ปล่อยไว้นานมันจะยิ่งแย่นะเจ้าตัวเล็ก

ซีวอนเค้าจีบแบบ.. แบบไม่ได้รุกจนผมต้องปฏิเสธอ่ะฮยอง เค้ามาแบบนิ่งๆ ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรมากนัก บางทีก็แค่ดูแล จะให้ผมผลักไสมันก็ไม่ได้ใช่มั๊ยอ่ะ

แล้วคิบอมล่ะ

ต่อหน้าคนอื่นก็อย่างที่ฮยองเห็นแหละ เค้าน่ารักแค่เวลาไม่มีคน คิดไปก็ถอนหายใจดังเฮือก เค้าก็เป็นแบบนั้น

พี่เองก็ไม่ค่อยรู้อะไร ว่างๆลองปรึกษาอิทึกสิ รายนั้นเจ้าความคิด

พี่อิทึกเหรอฮะ ..อ่า ผมไม่กล้าบอกอ่ะ น้องน้อยร้องง๊องแง๊ง ผมกล้าบอกแค่กับฮยองคนเดียวนะ

งั้นพี่ว่าดูอีกสักหน่อย บางทีถ้าเรานิ่งมากๆซีวอนอาจจะถอดใจเองก็ได้ แบบนั้นมันก็ไม่เสียเพื่อนด้วยนะ

เอาแบบนั้นเหรอฮะ

ก็ไม่รู้ ไม่เคยมีใครมาให้ปฏิเสธนี่นา นายก็รู้ กำปั้นน้อยกดลงที่กลางหน้าผากน้องแล้วดีดซ้ำ นอนได้แล้วเจ้าเด็กดื้อ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็สอบไม่ทันหรอก

ดงแฮเห็นพี่ชายเหลือบมองโทรศัพท์อยู่หลายครั้งก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ พอมีเสียงดังขึ้นมาฮีชอลก็รีบลุกอย่างลืมตัวจนน้องแทบจะกลิ้งตกเตียงเพราะหมอนหนุนนิ่มๆดันลุกไปเสียได้ ซึ่งแค่เห็นเบอร์ก็อมยิ้มน้อยๆก่อนจะทำเสียงห้วนใส่

โทรมาทำไม คนจะอ่านหนังสือ

ก็โทรมาเผื่อคนแถวนี้จะรออยู่ไง รับเร็วแบบนี้แสดงว่ารออยู่ล่ะสิ

ใครรอนาย อย่ามาหลงตัวเองนะไอ้เด็กบ้า

ได้ยินแค่นี้ก็รู้แล้วล่ะว่าเป็นใคร ดงแฮแกล้งทำเป็นนอนหลับแต่ก็แอบฟังไปด้วย ท่าทางคนที่กำลังมีความรักคงจะไม่ใช่แค่ตัวเองซะแล้วเพราะได้ยินเสียงแว่วๆจากนอกระเบียงดังเข้ามาเพราะพี่ชายตัวดีหนีออกไปข้างนอกแล้ว

คิดว่าชั้นรอโทรศัพท์นายเหรอ ฝันไปเหอะได้เด็กแก่แดด

ตัวเล็กนอนหัวเราะคิกคัก ไม่ได้รอ แต่มองทุกครึ่งนาทีนี่นะคนเรา พี่ใครหว่า ปากแข็งชะมัด

ร่างบางคลานดุ๊กดิ๊กไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมากดบ้าง นั่งจ้องมองอยู่สักครู่ก็ตัดสินใจกดยุกๆยิกๆพิมพ์ออกไปถึงใครบางคน

 

[[ ทำไรอยู่อ่ะโหด ]]

 

เงียบไปสักครู่ใหญ่ๆแต่พี่ชายก็ยังไม่กลับมา ดงแฮนั่งมองหน้าจออยู่เกือบสามนาทีกว่าจะมีเสียงข้อความตอบกลับ ความจริงก็คิดว่าอีกคนคงจะไม่สนใจจะตอบแล้ว

 

[[ เคยบอกแล้วนะว่าชั้นไม่ชอบอ่านข้อความ ]]

 

หน้าสวยมุ่ยลงเล็กน้อยแต่ก็ยังรีบตอบกลับไปแบบติดจรวด

 

[[ ก็อยากส่งมาหานี่ ]]

 

[[ ส่งทำไม ไร้สาระ ]]

 

พอโดนว่าก็หน้างอทำแก้มพองหน้ายู่อยู่คนเดียว ตากลมเหลือบมองที่ประตูระเบียงก็เห็นฮีชอลยืนอมยิ้มอยุ่ด้านนอก ไม่บอกก็รู้ว่าคงจะมีความสุขที่ไอ้เพื่อนสนิทของตัวเองโทรมา มือน้อยกดต่อ ใจจริงก็อยากได้ยินเสียงแต่แบบนี้มันก็ลุ้นดีกว่าอีกฝ่ายจะตอบมาว่ายังไง

 

[[ โหดใจร้ายอ่ะ คิดถึงไม่ได้เหรอ ]]

 

[[ ปัญญาอ่อน ]]

 

พอโดนว่าแบบนั้นร่างเล็กก็ลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิ ตาบ้านี่

 

[[ ไปไหนก็ไปเลยไป ]]

 

[[ แล้วเด็กที่ไหนไม่ยอมหยุดส่งข้อความล่ะ ]]

 

[[ ไม่คุยด้วยแล้ว ]]

 

[[ อืม ไปเล่นกับหมาก่อนนะ ]]

 

[[ ชิ ทำเป็นเล่นกับหมา ]]

 

[[ ก็น่ารักออก ]]

 

ยังไม่ทันจะกดตอบก็เห็นว่ามีรูปแนบมาด้วย แต่พอกดเลื่อนลงมาดูเท่านั้นก็เห็นรูปตัวเองนั่งทำหน้าโง่ๆ แก้มขาว จมูกด่าง แถมยังมัดจุกผูกโบว์อีก

คราวนี้ไม่ใช่แค่ส่งข้อความแต่เป็นเสียงโหดๆโทรกรอกหูเลยทีนี้

ลบเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้โหดบ้า

ไม่ เสียงต่ำๆครางในลำคอ

ลบเลย ห้ามส่งให้คนอื่นดูด้วย

โวยวายอะไร ลูกหมาที่บ้านชั้นนะ เพื่อนเจ้าโรมิโอ

บ้าน่ะสิ เสียงเล็กโวยใส่

ตัวนี้ชื่อพิน็อคคิโอ้อ่ะ

นายนั่นแหละพิน็อคคิโอ้ เสียงงอนๆร้องว่า แต่พอเงียบได้สักพักก็เริ่มทำตัวน่ารักใส่ โหดทำไรอ่ะ เอาจริงๆนะ อย่ากวน

นอน

คิบอมซึ่งกำลังนอนกลิ้งอยู่บนเตียงหลังจากเสวนากับอีกสองหนุ่มในครอบครัวถึงเรื่องการแต่งงานของพี่ชายและอนาคตทั้งหลายแหล่อมยิ้มจางๆที่คนน่ารักยังสนใจจะถามไถ่อยู่

คืนนี้โหดไม่อยู่ ไม่มีหมอนข้างให้กอดเลยอ่ะ

กอดพี่นายไปสิ

ไม่เหมือนกัน เสียงหวานๆร้องอ้อน วันศุกร์ฮยองไปผ่าเผือกออก โหดมาส่งหน่อยสิ

ขี้เกียจ เสียงห้วนยังฟังดูดุ

หน้าสวยงอง้ำค้อนใส่โทรศัพท์อีกรอบ งอนแล้ว

ไม่มีใครง้อหรอกแป๋ว

แง๊..

ปัญญาอ่อน

โหดมาส่งหน่อยนะ ..นะ.. นะ น๊า

อ้อนเป็นเด็กไปได้ ถึงจะดุแต่ก็อดอมยิ้มตามไม่ได้ ดงแฮน่ารักน่าหยิกจริงๆเลยตอนนี้

ก็โหดใจร้ายอ่ะ

เออๆ ไปส่งก็ได้ แต่ไปนอนได้แล้วเจ้าชิสุน้อย

ก็ได้ ไอ้เจ้าปั๊กหน้าย่น

ร่างใหญ่ที่นอนทอดตัวยาวหัวเราะที่เขาเรียกตัวเองเป็นเจ้าหมาหน้าย่นแบบนั้น คิบอมยิ้มกว้างเมื่อจินตนาการหน้าสวยๆตาแป๋วๆกำลังแยกเขี้ยวโวยวายใส่

จับได้ล่ะจะตีก้นให้เข็ดเลยเจ้าเด็กดื้อ

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

  

แสงแดดที่ส่องผ่านใบไม้ลงมาเป็นลำกำลังโลมเลียใบหน้าเรียวงามของร่างสูงซึ่งอยู่ในชุดนักเรียนสีแดงอิฐ มือหนาดึงแขนเสื้อที่ข้อมือขึ้นเล็กน้อยเพื่อดูนาฬิกา ตอนนี้ที่หน้าปัดชี้บอกเวลา 7.50 น. แล้วและเขาก็กำลังยืนรออยู่ที่ใต้ต้นไม้ใกล้ๆป้อมยามเพื่อรับใครบางคนเข้าไปในโรงเรียน จักรยานคันเก่งที่ยังจอดเคียงคงต้องรอคนซ้อนท้ายเสียก่อน ไม่เช่นนั้นคงจะกลับเข้าไปในโรงเรียนไม่ได้แน่ๆ

ทันทีที่รถสีขาวที่คุ้นเคยจอดที่หน้าโรงเรียนฮันกยองก็จูงจักรยานออกไปหา ดงแฮซึ่งไปค้างกับพี่ชายรีบลงจากรถมาก่อน ตามด้วยฮีชอลที่คนขับรถเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เพื่อที่คนมารับจะได้พยุงได้สะดวก ร่างเล็กในชุดนักเรียนไมอาชะโงกหน้ามองแบบเนียนๆเพื่อจับผิดสองคนที่เหลือ ซึ่งพอฮีชอลสบตาเจ้าเด็กแก่แดดก็แกล้งตีหน้านิ่งกลบเกลื่อนแล้วก็ยังจะเมินใส่

เข้าไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวชั้นเดินไปเอง ตัวเล็กยิ้มหวาน รู้อยู่แล้วล่ะว่าน่าจะให้เวลาทั้งคู่อยู่ด้วยกันเพราะเมื่อคืนตอนที่พี่กลับมานอนก็อมยิ้มแก้มพองมาเชียว

ระวังตัวด้วยล่ะ สารวัตรจอมทะเล้นที่ยังสวมมาดเฮี้ยบร้องเตือน เขายังห่วงดงแฮเสมอ ให้ชั้นโทรตามใครมารับมั๊ย?

ไม่ต้องหรอก

จะไม่เป็นไรแน่เหรอ เพื่อนตัวสูงยังลังเล เดี๋ยวชั้นไปส่งนูนาก่อนนะ แล้วจะมารับนายแล้วกันเจ้าเปี๊ยก

ตากลมที่หลุบต่ำเพื่อแสดงท่าทีว่าไม่สนใจเบิกโพลงทันทีที่ได้ยินเขาเรียกตนว่า นูนา ฮีชอลรีบหันไปถลึงตาใส่แล้วร้องโวยวายแถมยังกำนัลกำปั้นหนักๆไปต่อยที่แขนใหญ่

ใครเป็นนูนาแกห๊ะไอ้เด็กบ้า

ก็นูนาไง อีกคนเถียงหน้าตายแถมยังส่งสายตาเจ้าชู้มาให้ นูนา นอมู เยปอ ..คึ คึ

ดงแฮได้ยินก็แทบจะหัวเราะกลิ้งอยู่ตรงนั้นเพราะแก้มของพี่มันแดงยิ่งกว่าลูกเชอร์รี่แถมเพื่อนซี๊ก็ยังทำหน้าทะเล้นใส่ สายตาเจ้าชู้กรุ้มกริ่มของฮันกยองทำงานอย่างรวดเร็ว ซึ่งแทนที่มันจะทำให้ฮีชอลโมโหกลับสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นเพราะดันแพ้เข้าจนได้

ไอ้เด็กเปรต อย่าทำหน้าแบบนั้นดิ่วะ -/////-

พอเห็นคนสวยไปต่อไม่ถูกก็รีบแหย่ต่อ ขึ้นรถสิครับนูนา เดี๋ยวผมจะไปส่งถึงหน้าประตูห้องสอบเลย

ชั้นไม่ใช้นูนาแก ทำเสียงขึงขังแต่หน้าตาไม่ได้ให้ความร่วมมือสักนิด ใครๆก็มองออกกว่าฮีชอลกำลังเขิน แม้แต่เด็กอมมือก็ยังรู้เถอะ

ดงแฮขี้เกียจจะอยู่เป็นหัวหลักหัวตอเลยเดินอมยิ้มไปก่อนและทิ้งพี่ชายให้เป็นภาระของเพื่อนสนิทแต่ก็ยังคอยมองเป็นระยะ ฮันกยองค่อนข้างจะดูแลฮีชอลดี ทั้งคอยประคอง กระเป๋าก็สะพายให้ พอเริ่มปั่นจักรยานก็ดูน่ารักดีเพราะรอยยิ้มบางๆที่ฉาบใบหน้าหวานๆของฮีชอลทำให้คนเป็นน้องรู้ได้ทันทีว่าพี่ของเขากำลังมีความสุข

ถ้าฮยองกับฮันกยองชอบกันจริงๆก็ดีสินะ

 

คนมองยังเดินเรื่อยๆและอมยิ้มกับภาพที่เห็น แต่สองคนที่อยู่บนรถจักรยานยังกวนประสาทกันไปมา เพราะแค่ดงแฮเดินออกไปเจ้าเด็กแก่แดดก็เริ่มออกลายก่อกวน

เมื่อคืนฝันดีมั๊ย

หืม?

ฝันถึงผมด้วยใช่มั๊ยล่ะ

เจอมุกนี้เข้าไปคนฟังถึงกับอึ้งแต่ก็ยังรีบกลับคำมาด่าได้ ไอ้บ้า แกอย่ามาหลงตัวเองได้มั๊ย ทำไมชั้นต้องฝันถึงแกด้วย

ตาวาวๆหันมามองแล้วยิ้มเจ้าชู้ใส่ ไม่ได้ฝันแน่นะ ..นี่ผมไม่คิดค่าเหนื่อยในฝันนูนาเชียวนะ

แกอย่ามามั่ว หน้าสวยทำโหดแล้วสะบัดใส่ ความจริงก็ชอบให้เขาเป็นแบบนี้เหมือนกันเพราะมันน่าหยิกดี

ร่างใหญ่อมยิ้มแล้วเงียบไปสักครู่จึงเอ่ยต่อ วันนี้แม่ฝากขนมมาให้

เหรอ ทั้งที่ดีใจแต่ก็ทำเป็นเฉยๆ ขนมอะไร

ไม่รู้ ไม่ได้แกะดู

ฝากขอบคุณแม่นายด้วยแล้วกัน

หน้าหวานอมยิ้มแล้วยิ่งหวานใหญ่ ตากลมโตที่เป็นประกายดูยังไงก็น่ารัก ถ้าไม่ติดว่าบุคลิกของเขาดูเชิดและหยิ่งแถมยังชอบทำเหมือนตัวเองแมนแล้วปากก็ร้าย ป่านนี้คงมีผู้ชายในไมอามาจีบกันหลายคนแล้ว

แต่ก็นั่นแหละ เพราะฝีมือของเด็กนรกที่ชื่อฮันกยองถึงทำให้ฮีชอลรู้สึกเคืองผู้ชายทุกคนที่เข้ามาหาตัวเองด้วยเจตนาชู้สาวจนไล่ตะเพิดไปเสียหมดจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขาแล้ว

และตัวเองก็ดันมาแพ้ทางไอ้เด็กแก่แดดคนเดิมจนได้

 

ระหว่างทางที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ที่ร่มรื่น จักรยานเพียงคันเดียวที่มีในวินเซอร์รูฟกำลังถูกปั่นท่ามกลางรถยนต์ยี่ห้อหรูมากมายแต่คนที่อยู่บนนั้นกลับไม่ได้ใส่ใจอะไรกับมัน แขนเรียวกอดเอวหนาไว้หลวมๆเพราะโดนแกล้งปั่นให้มันสะดุดอยู่หลายครั้ง ทั้งๆที่คนเจ็บก็ร้องด่าแต่ว่าก็ยังกอดเขาเอาไว้

ตัวใหญ่พยายามคิดหาทางแกล้งแต่เพราะระยะทางมันสั้นเกินไปจึงทำได้แค่แกล้งปั่นจักรยานกวนๆให้โดนด่าเล่น ความจริงก็อยากจะปั่นช้าๆแต่เพราะใกล้จะถึงเวลาสอบเลยต้องปั่นตามปกติไม่กี่นาทีก็มาจอดอยู่หน้าตึกแล้ว

ร่างสูงจอดรถเอาไว้ที่ข้างซุ้มขายของว่างแล้วเข้าไปประคองคนเจ็บเหมือนทุกๆวัน อิทึกซึ่งอยู่บนตึกชะโงกลงมามองแล้วหัวเราะใหญ่

อิจฉาคนมีคู่เว้ย

เสียงที่คุ้นหูทำให้ทั้งคู่เงยหน้าขึ้นไปมอง พอฮีชอลเห็นว่าเป็นใครก็ถลึงตาใส่ทันที

อย่ามามั่วนะเว้ย ใครคู่ใคร

ก็เห็นๆอยู่ คึ คึ เสียงสูงหัวเราะเจ้าเล่ห์แล้วจ้องไปที่แขนทั้งสองที่เกี่ยวประคองกันอยู่ จะประคองกันขึ้นตึกหรือจะไปเข้าโบสถ์ดีล่ะ

บ้านมึงเหอะ เสียงห้วนตะโกนด่า ถ้าพล่ามอีกทีพ่อจะด่าไม่เลี้ยง ไอ้เพื่อนเวร

เออ ไอ้แมน ไอ้หล่อ ไอ้เท่ห์ ไอ้สมาร์ท

อิทึกประชดรัว อยู่กันมานานทำไมจะไม่รู้ว่าเพื่อนชอบเข้าข้างตัวเองว่าแมนแสนแมนสักแค่ไหน ทั้งๆที่ตัวก็บางๆ เอวคอดๆ สะโพกกลมกลึงแถมยังสวย ขาว ตากลมใส แขนเรียว ขาเรียว แต่มันก็ยังปิดหูปิดตาตัวเองว่าแมนอยู่นั่นแหละ

แกลงมารับชั้นหน่อยดิ๊

เมื่อครู่ยังด่าแต่ตอนนี้กลับใช้ เรื่องอะไรที่อิทึกจะยอม แฟนแกก็มี ให้ขึ้นมาส่งดิ่

ในเมื่อมีคนส่งมาให้ เจ้าเด็กตัวใหญ่ก็ยิ้มรับ เดี๋ยวผมไปส่งเองครับ นูนาคงต้องการคนดูแลอย่างใกล้ชิด

สิ้นเสียงก็หันมาขยิบตากวนใส่แล้วโอบเอวบางกระชับจนแน่นขนาดที่ฮีชอลพยายามดิ้นแต่ก็ยังดิ้นไม่หลุด เจ้าสารวัตรตัวแสบเลยกระซิบใส่

ดิ้นมากๆผมจะอุ้มนะ

สีหน้าขึงขังตั้งท่าว่าจะทำจริงๆ คนดื้อเลยต้องหยุดดื้อแล้วทำหน้าถมึงทึงแทน แกอย่ามาคิดลวนลามชั้นนะไอ้เด็กลามก

หึ.. แบบนี้เหรอ พูดพลางตบเข้าที่บั้นท้ายนิ่มๆแล้วลูบเบาๆ แบบนี้เรียกว่าลวนลามหรือเปล่าครับนูนา

คนโดนแกล้งตัวแข็งไปแล้ว หน้าที่ปกติเริ่มแดงหนัก กว่าสติจะมาก็ด่าไม่ทันอีกคนพูดต่อแล้ว

เมื่อกี๊ผมไม่ตบข้างหน้าก็ดีแล้วนะครับ ..แต่ถ้าด่าน่ะผมจับนูนาจูบแน่ๆ

จากแดงอยู่แล้วคราวนี้ยิ่งแดงหนัก ตัวใหญ่ส่งสายตาเจ้าเล่ห์จ้องมาแล้วรีบคว้าร่างบอบบางมาพยุงตามเดิม แม้ฮีชอลจะไม่ไว้วางใจแต่ก็ไม่มีทางไหนให้ดิ้นหนีได้อีกในเมื่ออิทึกก็ลอยแพตัวเองแล้ว

กว่าจะถึงชั้นสามก็ทุลักทุเลกันพอสมควรแต่ฮันกยองก็ชอบใจเพราะกลิ่นโลชั่นหอมๆที่ติดตัวคนสวยมันเป็นกำลังใจในการสองให้อย่างดี แต่แทนที่พอมาถึงหน้าห้องจะรีบกลับก็ดันยืนส่งยิ้มยียวนต่อแล้วควักกระเป๋าดินสออันเล็กมาโบกล่อ

อันนี้นูนาฝากผมเอาไว้เมื่อวานนี่นา ไม่มีแล้วจะสอบได้มั๊ยเอ่ย

เฮ๊ย เอามานะไอ้เด็กบ้า

ผมไม่เอากลับไปหรอกน่า แค่จะบอกนูนาว่าตอนเย็นไปกินไอติมกันนะ วันนี้หิว

ตาโตค้อนใส่แล้วเบือนหน้าหนีไปทางอิทึก ไอ้ทึกกี้ วันนี้แกเอาปากกามากี่แท่ง

แทนที่จะช่วยเพื่อนก็ดันช่วยเด็กบ้าที่ไหนก็ไม่รู้ แท่งเดียวว่ะ ชั้นลืมเอากล่องดินสอมา

เจ้าเด็กเจ้าเล่ห์เลิกคิ้วใส่แล้วหัวเราะขำ โอ๊ะโอ ..ปากกาไม่มี

ฮึ่ย.. หน้าสวยเริ่มออกอาการเหวี่ยง เอามาเลยนะไอ้เด็กเปรต ชั้นจะสอบ แล้วแกก็กลับตึกแกได้แล้ว ปีสองอย่ามาเจ๋อหน้าที่ตึกปีสามให้มันนานนัก

แทนที่จะเชื่อฟังกลับยิ้มแป้นตาหยี ผมเป็นสารวัตรนักเรียน ผมเจ๋อได้ยันตึกผู้อำนวยการนั่นแหละฮะ

อิทึกได้ยินก็แทบจะสำลักหัวเราะของตัวเอง ไม่คิดเลยจริงๆว่าเด็กที่เคยเห็นนิ่งๆจะทำตัวทะเล้นได้หน้าตายขนาดนี้ เล่นเอาฮีชอลไปต่อแทบไม่ถูก

คนสวยถอนหายใจดังเฮือกแล้วสะบัดหน้าหนี ขี้เกียจจะพูดอะไรให้เข้าตัว ซึ่งพอถึงเวลาจริงๆฮันกยองก็เดินเอากระเป๋าใส่ดินสอมาส่งให้ถึงโต๊ะพร้อมกับขนมที่แม่ฝากมาด้วย แต่เพราะมันมีอะไรแปลกๆติดมาคนงอนเลยต้องดึงออกมาดู

อะไรอีกเนี่ย เสียงดุคำรามใส่ไอ้เด็กแก่แดด

เครื่องรางไง

อ๋อ ให้ชั้นเหรอ

อื้ม

ก็ดี จะได้ทำข้อสอบได้ ดึงขึ้นมามองแล้วก็ยิ้มแป้น น่ารักดีเหมือนกันนะ

ผมเหรอ? เจ้าเด็กหน้าตี๋รีบออกตัวรับเอง แหม ชมกันซึ่งๆหน้า

แต่หน้าตึงๆก็หันมาจิกตาใส่ ชั้นหมายถึงเครื่องราง หน้าอย่างแกน่ะชาติหน้าก็หาความน่ารักไม่ได้

ผมรู้ตัวว่าผมไม่น่ารัก

รู้ก็ดี อีกคนทำท่ารำคาญใส่

แต่ร่างใหญ่ก็ยังกวนต่อ แต่ผมน่ะหล่อ

คนฟังแทบจะตกเก้าอี้เพราะไม่คิดว่ามันจะเอามุกนี้มาเล่น ซึ่งคราวนี้อิทึกก็หัวเราะงอกลิ้งงอหายจนแทบหายใจไม่ทันอยู่แล้ว ชอบใจจริงๆที่ฮันกยองพลิกบทบาทจากเด็กเเรียบร้อยมากวนโอ๊ยขนาดนี้

แสดงว่านิสัยจริงๆมันกวนประสาทใช่มั๊ยเนี่ย?

พี่ชายคนสวยกัดกรามดังกรอด แล้วรีบดึงเครื่องรางนั่นมาส่งคืน ชั้นยอมทำข้อสอบไม่ได้เว้ย เอาของแกคืนไปเลยไปไอ้เด็กบ้า

ก็ให้ไปแล้วมันก็เป็นของนูนา

มันไม่ใช่เครื่องรางกันทำข้อสอบได้แน่นะ ชั้นล่ะกลัวแกเล่นตุกติกจริง

ผมไม่ได้บอกซักหน่อยว่าเครื่องรางอะไร หน้าหล่อเริ่มนิ่งแล้วจ้องตากลมหมายจะแกล้งอีกสักรอบก่อนจาก เขายิ้มบางๆแล้วพูดอย่าชัดถ้อยชัดคำก่อนจะเตรียมตัววิ่งหนีออกจากห้อง

มันเป็นเครื่องรางอวยพรให้ท้องเร็วๆแล้วมีลูกเต็มบ้านต่างหากล่ะ

อ..ไอ้.. ไอ้บ้า!!!”

เสียงด่าตามหลังดังลั่นทำให้คนอื่นๆในห้องหัวเราะดังครืน แม้แต่เด็กวินเซอร์รูฟที่เคยเห็นฮันกยองในมุมเท่ห์ๆนิ่งๆก็ยังอดขำไม่ได้เพราะนานๆทีจะได้เห็นสารวัตรคนนี้ทะลึ่งทะเล้น ดูแล้วเขาก็เหมือนเด็กทั่วๆไปไม่ใช่แค่เด็กทุนผู้คร่ำเคร่ง

อิทึกซึ่งหัวเราะจนเหนื่อยไม่คิดที่จะจับผิดอะไรอีกต่อไปแล้วเพราะมันก็บอกอยู่โต้งๆว่าอีกหน่อยคงไม่แคล้วจะคบกันเองเพราะฮันกยองเล่นมาแบบนี้น่ะใครดูก็รู้ว่าจีบอยู่ ถึงแม้มันจะจีบแบบแปลกๆก็เถอะ

เพื่อนสนิททั้งคู่มองหน้ากันในความเงียบ พอถึงเวลาที่ใกล้จะสอบมือเรียวก็ควักเอากล่องดินสอออกมาจากกระเป๋า ตาสวยเลยจิกใส่แบบไม่คิดจะให้ได้ผุดได้เกิด ตามด้วยเสียงต่ำๆที่อยากจะกระโดดถีบเพือนให้รู้แล้วรู้รอด

ไหนเมื่อกี๊แกบอกว่าลืมเอามาห๊ะไอ้หน้าไก่งวง

เอ่อ.. อิทึกมองของในมือแล้วก็ชะงักสักครู่ก่อนยิ้มกว้างใส่ แบบว่าเพิ่งหาเจอเมื่อกี๊ไง

ตอแหล ตาขวาง เสียงห้วนกดใส่

คู่สนทนาเลยได้แต่หัวเราะแหะๆ ก็รู้ว่าตอแหลตั้งแต่แรกแล้วเชื่อทำปลวกทำไมวะ

แกอย่ามาพยายามยัดเยียดไอ้เด็กบ้านั่นให้ชั้นนะ ฮีชอลชี้หน้าอย่างคาดโทษ

แต่อิทึกก็ยังลอยหน้าลอยตาใส่ น้องมันก็น่ารักดีนี่หว่า เห็นมันก็ดูแลแกดี เทคแคร์ก็ดี พอมันทะเล้นก็น่ารักไปอีกแบบ แล้วแกจะไม่ชอบน้องมันตรงไหนวะ

ก็ตรงที่ กูแมน!!!

คนฟังแทบจะเอาหัวโหม่งโลกสักสามร้อยแปดสิบห้ารอบแล้วขึ้นจรวดไปดาวอังคารแล้วหาเลนส์อวกาศมาตัดแว่นให้ก่อนจะดำน้ำไปหากระจกมาให้ส่องดูหนังหน้าของตัวเองให้รู้แล้วรู้รอดว่ามันแมนอย่างที่คิดหรือเปล่า

เมื่อไหร่เมิงจะเลิกเป่าหูตัวเองด้วยคาถานี้สักทีวะ?

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

หลังจากสอบเสร็จคยูฮยอนก็รีบออกจากห้องสอบแล้วหายต๋อมไปเป็นคนแรกทั้งที่ปกติแล้วก็มักจะออกช้ากว่าคนอื่นๆหรือไม่ก็นั่งแช่อยู่ที่ม้านั่งใกล้ๆซุ้มขายของว่าง พักนี้เขาทำตัวลึกลับจนน่าแปลกใจเพราะเมื่อก่อนต่อให้มีผู้หญิงมาติดพันแค่ไหนก็ไม่เคยที่จะรีบร้อนแล้วหนีหายไปแบบนี้จนเกิดคำถามมากมาย

มันหายหัวไปไหนของมันเนี่ย ฮันกยองยังนึกงงอยู่

แต่คิบอมพอจะเดาได้ตั้งแต่เห็นว่าดงแฮอยู่คนเดียวแล้วเพราะซองมินก็หายไปเหมือนกัน ความจริงก็นึกห่วงคนตัวเล็กว่ากลัวจะเสียใจหากเพื่อนตัวร้ายของตนทำอะไรแย่ๆเข้า แต่จะสอดมือเข้าไปยุ่งมากนักก็คงไม่ได้ในเมื่อซองมินเองก็เต็มใจที่จะยอมฝ่ายนั้นเอง

ตัวเล็กตาแป๋วเดินมาสมทบทีหลังเป็นเป็นวิชาที่ไม่ถนัดนัก ก่อนหน้านี้คิบอมเคยติวให้ก็จริงแต่มันก็ยังไม่มั่นใจอยู่ดีเลยต้องขอคิดหลายๆรอบเพื่อความชัวร์ ตากลมเหลือบมองเห็นทั้งคิบอมและซีวอนนั่งอยู่เคียงกันก็ไม่รู้จะขยับปากพูดว่าอะไรเพราะความสับสนในใจก็ยังมีอยู่

ตอนนี้เขากำลังกลัวกับการที่จะต้องออกไปเที่ยวกับที่บ้านของหัวหน้ารุ่นรูปหล่อ ตัวเองปลื้มและรู้สึกดีกับซีวอนก็จริง แต่มันก็ก้ำกึ่งระหว่างการปลื้มที่เขาใจดีกับการปลื้มที่เขาเท่ห์ ..ลึกๆแล้วหัวใจก็บอกอยู่ว่ามันไม่ใช่ความรักในฉันท์ชู้สาว

มือบางๆที่ว่างเปล่ารู้สึกว่าอยากจะเอื้อมไปสัมผัสร่างของคนใจร้ายที่ชอบดุชอบว่าและทำหน้านิ่งๆ เวลานี้คิบอมยังตีหน้านิ่งไม่บ่งบอกอะไรทั้งนั้น ซึ่งทันทีที่ดงแฮเดินเข้าไปใกล้ร่างใหญ่ก็รีบลุกขึ้นจากม้านั่งที่ไม่เคยได้นั่งดีๆเพราะดันปีนขึ้นไปนั่งบนพนักพิงแทน

เข้าห้องน้ำนะ เสียงต่ำๆร้องว่า

ตัวเล็กได้ยินก็หลุดปากออกมาด้วย ไปเข้าด้วยดิ่ ซองมินไม่อยู่ ชั้นไม่กล้าไปคนเดียว

เด็กวินเซอร์รูฟทั้งสามมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย ซีวอนค่อนข้างตกใจเพราะหวงคนตัวน้อยๆนี่จับจิตและไม่คิดว่าอยู่ๆจะมาร้องขอไปกับคนที่เคยกลัวนักหนา ส่วนคิบอมก็ยังงงว่าเขาจะตามไปทำไมในเมื่อตกลงกันแล้วว่าจะไม่ดื้อไม่ซนและไม่อ้อนต่อหน้าคนอื่น ด้านฮันกยองก็เสียวสันหลังวูบเพราะเกรงว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นได้อีก เรื่องที่เขาไม่รู้ว่าอะไรแต่รับรู้ได้ว่ามันจะมี

คิบอมขมวดคิ้วใส่จนตัวน้อยๆหน้าเจื่อน ซีวอนเห็นแล้วก็สงสารเลยหันไปดุใส่เพื่อนสนิท จริงๆก็พยายามจับความผิดปกติของทั้งคู่อยู่ หากให้ไปด้วยกันบางทีอาจจะสังเกตอะไรในตัวคิบอมได้บ้าง อย่างน้อยๆก็หาทางสกัดได้สักนิดหน่อยก็ยังดี

ทำหน้าแบบนั้นดงแฮก็กลัวแกพอดีหรอก ..ให้เค้าไปด้วยไป แล้วก็พากลับมาแบบปลอดภัยด้วยล่ะ

ไม่ตอบแต่หันไปมองหน้าแล้วถอนหายใจเบาๆ ความจริงเขาแค่ไม่อยากจะเอาตัวไปใกล้คนน่ารักนี้ให้มากและอยากให้เขาได้ชั่งใจด้วยตัวเองว่าต้องการใครกันแน่ แต่ในเมื่อซีวอนไม่เข้าใจและต้องการแบบนั้นก็คงจะเลี่ยงไม่ได้

มาดิ่

 

เพราะเป็นเวลาหลังสอบตอนบ่ายเด็กๆที่สอบแล้วจึงมักจะกลับบ้านเสียส่วนมาก ส่วนคนที่เหลืออยู่ก็ยังทำข้อสอบอยู่หรือไม่ก็นั่งคุยกันที่หน้าตึกจึงมีคนเข้าห้องน้ำไม่มากนัก ดงแฮเดินตามต้อยๆจนมาถึงจุดหมาย พอมองซ้ายมองขวาไม่เห็นใครก็เข้าไปเกาะแขนคนตัวใหญ่แบบอ้อนๆ

หืม? เสียงคำรามในลำคอถูกใช้แทนคำถาม

คิดถึง ริมฝีปากบางเจื้อยแจ้ว ในเมื่อคิบอมไม่คิดจะรุกคงจะต้องรุกมันเสียเอง ไหนๆก็ผู้ชายเหมือนกัน จะรอให้เขามาจีบอยู่ฝ่ายเดียวคงจะไม่ไหว

จะเข้าห้องน้ำไม่ใช่เหรอ

เปล่า

ตาคมตวัดมองเล็กน้อย คนตัวเล็กเลยตอบอ่อยๆ แค่อยากอยู่กะโหดอ่ะ

ฮื่อ.. ฟังก็รู้ว่าเขากำลังดุ

โหดอ่ะดุอีกแล้ว

ดื้อทำไมล่ะ มือหนาเปิดน้ำแล้วล้างไปเรื่อยๆโดยที่สายตาไม่ได้สนใจตัวเล็กมากนัก

ดงแฮเลยเดินเข้าไปปิดมันเพื่อให้เขาหันมาสนใจบ้าง มานี่หน่อยดิ่

หือ

ไม่มีคนหรอก

มือน้อยรีบดึงร่างใหญ่แล้วจับยัดเข้าไปในห้องด้านในสุดที่เขาเคยขังตัวเองเอาไว้ตอนที่มีเรื่องกันไปเมื่อสัปดาห์ก่อน คิบอมยังนิ่งแม้จะไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรจากตัวเอง แต่พอตัวเล็กปิดประตูล็อกกลอนก็มองหน้า แต่ก็ช้าเกินไปสำหรับการขยับปากเพราะทั้งร่างของดงแฮโถมเข้ามากอดเต็มแรง แขนเรียวใต้เสื้อสูทนักเรียนสอดผ่านเอวหนาไปด้านหลังแล้วกอดเอาไว้ ส่วนใบหน้าก็ซุกลงไปที่อกแกร่ง ใช้แก้มถูเบาๆก่อนจะยิ้มหวาน

ขออยู่แบบนี้สักพักนะ

คิบอมได้แต่พ่นลมหายใจเบาๆอย่างอ่อนใจแล้วยืนนิ่งๆพิงผนังห้องน้ำให้เขากอดได้ตามใจ  กลิ่นหอมอ่อนๆที่กระทบจมูกกำลังสร้างความปั่นป่วนให้และมันคงจะอันตรายหากดงแฮยังดื้อดึงจะทำแบบนี้อีกหลายๆครั้ง เพราะมันยิ่งจะเสี่ยงต่อเวอร์จิ้นของเจ้าตัวเล็กที่อาจจะหายไปไม่วันใดก็วันหนึ่ง

เกือบสองนาทีกว่าที่จะมีคนเปล่งเสียงออกมาเพราะด้านนอกมีคนอื่นเข้าๆออกๆอยู่ตลอด

พอยัง?

ตัวน้อยส่ายหน้าทั้งที่หลับตาพริ้ม โหดกอดหน่อยสิ

ดื้อ

ถ้าโหดไม่กอดตอบก็จะกอดแบบนี้นี่แหละ

ดื้อแล้วนะเจ้าแป๋ว คนตัวใหญ่เริ่มดุ

ดงแฮเลยคลายอ้อมกอดออกมาทำหน้างอนแถมยังค้อนใส่ ไม่รู้หรือไงว่าคนเค้าคิดถึงอ่ะ จะใจร้ายไปถึงไหน เวลาโหดอยากกอดเค้าก็กอด อยากจูบก็จูบ พอเค้ากอดบ้างก็ว่าดื้อ

ก็นี่มันข้างนอก ทำแบบนี้เดี๋ยวคนก็สงสัย เราหายมานานแล้วนะ

เดี๋ยวฮยองจะไปกินไอติมกับฮันกยองอ่ะ โหดไปกินด้วยกันนะ

ไม่ชอบกิน คนดุยังดุได้ดุดี ไม่สงสารคนอ้อนบ้างเลย

นะ..

ไม่

นะ..

ตาแป๋วๆพยายามส่งสายตาอ้อนแบบสุดชีวิต มือก็กุมมือใหญ่แล้วบีบไปด้วย

นะ..

เดี๋ยวก็โดนสงสัยพอดี

นะ..

จะอ้อนให้ได้ใช่มั๊ยเนี่ย

ตัวเล็กพยักหน้าสวยหงึกๆ นะ..

งั้นชวนซีวอนไปด้วยเพราะเหลือเจ้านั่นคนเดียว คยูฮยอนไม่อยู่

ถ้าซีวอนไปด้วยก็ไม่ได้กินกะโหดน่ะสิ ..อยากกินกับโหดอ่ะ แก้มใสเริ่มแดงน้อยๆ เพิ่งจะรู้ว่าการรุกจีบคนอื่นมันเป็นยังไง นี่ถ้าไม่ติดว่าคิบอมไม่ยอมเริ่มเขาก็คงไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้แน่

กินอะไร ไปกันตั้งหลายคน

แต่สองคนนั้นเค้าคงอยากกินสองคน โหดไม่รู้เหรอว่าฮันกยองจีบฮยองอยู่ ตาแป๋วช้อนขึ้นจ้องอย่างมีความหวัง อยากจะให้คนตรงหน้าจีบตัวเองบ้างจริงๆ

เหรอ เสียงนิ่งๆทำเอาหมดอารมณ์เลยทีเดียว

โหดอ่ะ..

วันหลังก็ซื้อกลับไปกินที่บ้านก็ได้

มันเหมือนกินที่ร้านตรงไหนเล่า ร่างบางงอแงน้อยๆ ทำหน้างอนอีกตลบ มันไม่เหมือนกันสักหน่อย

ก็กินไอติมเหมือนกัน

ดงแฮแทบจะกรีดร้องให้ลั่นห้องน้ำ พยายามสื่อแทบตายอีกคนก็ไม่ได้ให้ความร่วมมือสักนิด ตัวน้อยยืนจ้องแล้วจ้องอีกแต่คิบอมก็ยังไม่แสดงท่าทีว่าเข้าใจเลยต้องยอมหน้าชาบอกมันตรงๆ

ชั้นอยากไปเดทกับนาย เข้าใจรึยัง!!!”

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

หลังจากหายไปขลุกอยู่กับคยูฮยอนตั้งแต่สอบเสร็จจนกระทั่งเย็นซองมินก็กลับมาที่บ้านด้วยสภาพที่ดูเหมือนปกติ พยายามทำทุกๆอย่างเหมือนเดิมแต่มันก็แปลกในสายตาของพี่ชายที่โตมาด้วยกันอยู่ดีเพราะพักนี้เขาน่ารักและไม่งอแงเอาแต่ใจเหมือนที่ผ่านมา จะสั่งจะบอกอะไรก็ยอมทำตาม ไม่เห็นจะดื้อเหมือนตอนที่เริ่มชอบคยูฮยอนใหม่ๆเลยสักนิด

เจ้าตัวกลมกระโดดลงจากรถหลังจากที่พี่ชายมารับที่โรงเรียนทั้งที่ล้าที่สะโพกจนอยากจะคลานขึ้นห้อง วันนี้พอออกจากห้องสอบคยูฮยอนก็บอกให้ไปเจอกันที่ห้องดนตรี แต่เพราะว่าไม่มีคนแวะไปในช่วงสอบมันเลยแปรสภาพเป็นรังรักไปโดยปริยายและทำให้กระต่ายโดนเขมือบที่หลังม่านจนพลังงานแทบจะหมด

ตาตี่ลงไปกินอะไรก่อนมั๊ย เสียงหวานร้องเรียกเพราะรู้ว่าพี่ชายยังไงก็ต้องไปเข้าบริษัท

ตาเรียวตวัดมองด้วยความประหลาดใจแต่ก็ลงจากรถแล้วตามเขาไปเงียบๆโดยที่สังเกตทุกอย่าง ทั้งท่าทาง การพูด ท่วงท่าการเดิน หรือแม้แต่ร่างกายทุกส่วน

เขากำลังสงสัยและจับผิดน้องชายของตัวเอง

รังสีประหลาดแผ่วูบมาจนตัวเล็กรับรู้ได้จึงพยายามเดินลากขาช้าๆแล้วรอพี่มาค่อยเกาะแขนอ้อน

ตาตี่พาตัวกลมเข้าบ้าหน่อย มึนๆเหมือนจะวูบอ่ะ พักนี้นอนน้อยๆอยู่ด้วย

คนห่วงน้องได้ยินแบบนั้นก็รีบจับตัวอวบๆแบกขึ้นหลังแล้วพาไปนั่งที่โซฟา แต่ยิ่งเขาดีและดูแลแค่ไหนคนที่ได้รับก็ยิ่งละอายใจมากขึ้นเท่านั้น

รักพี่ก็รัก รักคยูฮยอนก็รัก ..คนอยู่ตรงกลางมันลำบากใจเหลือเกิน

ร่างเล็กลอบมองหน้าเครียดๆของพี่แล้วเหมือนน้ำตาจะไหล แต่เพราะไม่อยากให้ใครผิดสังเกตเลยรีบถามแบบติดจะอ้อนอยู่กลายๆ

ตาตี่รีบไปบริษัทมั๊ย

ก็ไม่รีบมาก ร่างใหญ่ตอบพลางหยิบเอาน้ำส้มที่แม่บ้านนำมาให้ขึ้นมาจิบ ช่วงบ่ายๆบ้านนี้มักจะยัดเยียดให้เขากับซองมินดื่มน้ำที่ทำจากผลไม้เสมอจนชินเสียแล้ว

งั้นนั่งให้ตัวกลมหนุนตักหน่อยนะ อยากหนุนตักตาตี่

ยังไม่ได้รับคำอนุญาตแต่ก็ทิ้งตัวกับหัวกลมๆไปบนตักของพี่ชายเสียแล้ว เจอไม้นี้เข้าไปเยซองก็ถอนหายใจเบาๆก่อนจะขยับตัวให้เข้าที่เข้าทางเพื่อปรับให้น้องนอนสะดวกๆ

ถ้าพี่จะออกไปเดี๋ยวจะอุ้มนายขึ้นไปไว้ข้างบนแล้วกันนะเจ้าอ้วน

ไม่อ้วนซักหน่อย เค้าไดเอ็ทอยู่นะ

เสียงของคนเพลียบอกเบาๆ คนฟังเลยยังไม่สงสัยนักเพราะเข้าใจว่าทั้งไดเอ็ททั้งสอบซองมินคงจะรับไม่ไหวเหมือนกัน จึงไม่แปลกอะไรถ้าเขาจะมีสภาพแบบนี้ มือหนาลูบลงไปเบาๆที่ผมนิ่ม ตั้งแต่เด็กจนโตก็มีคนๆนี้มาให้ดูแล อยู่ด้วยกันจนรักเหมือนเป็นน้องแท้ๆที่เกิดจากท้องแม่เดียวกัน แต่แล้วก็มีบางอย่างสะดุดตา

รอยสีจางๆที่ต้นคอใกล้ๆใบหูอาจไม่เด่นชัดและคงจะมองไม่เห็นหากเจ้าตัวเล็กไม่ได้กำลังนอนอยู่ ใจของพี่เต้นระส่ำเมื่อแกล้งลูบไปเรื่อยๆแล้วสำรวจในความเงียบ คยูฮยอนไม่เคยทิ้งรอยในจุดที่มองเห็นชัดอยู่แล้ว แต่ตรงใบหูและด้านหลังมันมีผมปรกอยู่จึงไม่แปลกถ้าจะทำอะไร และเยซองก็ดันเห็นเข้าจนได้

ดวงตาเรียวสั่นไหวในความเงียบ เหมือนความชื้นจะหล่อเลี้ยงออกมามากผิดปกติ หัวใจที่นิ่งสงบเริ่มแกว่งไกวทีละนิด ไม่อยากจะจับผิดแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ ไม่รู้ว่าพวกเขาเกินเลยถึงขั้นไหน แต่ที่แน่ๆมันคงจะได้กอดได้จูบเจ้าน้องชายของตนไปแล้วแน่ๆ

กลัวเหลือเกิน ..กลัวน้องจะเจ็บปวด กลัวน้องจะร้องไห้ กลัวว่าน้องจะเสียใจหากมีวันใดที่คนๆนั้นทำลายหัวใจให้เจ็บช้ำ ซองมินไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกจนเกินไป ยังไงก็คงจะไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของเจ้าวายร้ายนั่นแน่ๆ

เยซองอยากจะร้องไห้ขึ้นมาเสียเดี๋ยวนั้นที่น้องรักไม่ยอมเชื่อฟังคำตักเตือนที่เกิดจากความหวังดี

เจ้าตัวกลม.. นายไม่ต้องรักพี่ก็ได้ แต่รักตัวเองให้มากกว่าที่รักไอ้ชั่วนั่นได้มั๊ย พี่ขอแค่นี้

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 

 

กลับจากออกเรือหาปลาแล้ว หึ หึ

 

บางคนคิดว่า ออกทะเล ของบลูคือการไปเที่ยว  ...อยากจะบอกว่า จริงๆแล้วมันหมายความว่า บลูจะไปหาเฮ ค่ะ ไม่ได้ไปเที่ยวทะเลแบบนั้นนะ มันคือคำที่ปกติบลูจะสื่อสารกะแฟนฟิคแล้วเข้าใจ คนไม่เข้าใจคงเป็นแฟนฟิคใหม่ๆ ถูกป่ะเอ่ย?

 

ตอนนี้ลงรูปในเกาะมากมายก่ายกอง ใครเป็นสมาชิกเกาะไปเอาได้นะคะ มีแทบทุกคนเลยเพราะประมวลภาพในคอนของเอสเจไว้ด้วย ส่วนเรื่องเล่า.. บลูไม่รู้จะเล่าอะไรเพราะคอนครั้งนี้เอสเจไม่ได้ออกไปไหนมากมายนัก แค่มาแถลงข่าว ซ้อมคอน ขึ้นคอน เข้าๆออกๆ โรงแรม  ...มันไม่ค่อยมีอะไรอ่ะ  ที่ฮาๆก็คงจะเป็นตอนที่วอนลงมานั่งที่ล็อบบี้บาร์มั๊ง แค่นั้นแหละ  เพราะปกติเฮก็ไม่ลงมาทานอาหารเช้า บลูก็เจอแค่คนที่ลงมา ส่วนเฮก็ตอนเข้าๆออกๆ  แล้วรอบนี้ก็ไม่ค่อยมีคนเล่น ..เลยคิดว่าไม่มีอะไรจะเล่าเท่าไหร่อ่ะนะ

ส่วนในคอนก็จะให้เล่าอะไร... ก็เจอเหมือนกันๆ แต่ถ้าจะฟังก็เล่าก็ได้ แล้วแต่แฟนฟิคค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67040 DreamPatty (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 21:12
    สงสารเยซองงงง....ซองมินไม่เชื่อฟังพี่
    #67,040
    0
  2. #66981 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 16:21
    เรื่องนี้เคะรุกเว้ยเฮ้ยยยย



    ก็แบบนี้แหละ



    เมะไม่เริ่มสักที หน้านิ่งอยู่ได้ 
    #66,981
    0
  3. #66812 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2555 / 00:57
    เฮรุกหนักนะนั่น คิคิ โหดคนเค้าอยากไปเดทด้วยอ่ะ รู้ตัวสะบ้าง
    #66,812
    0
  4. #66589 P-ENT (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 21:55
    ชอบอ่ะ เวลาเฮรุก อ่านแล้วเขินตาม

    >////<
    #66,589
    0
  5. #66560 sungmin sj (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2555 / 11:58
    เค้าอยากเดต ด้วยไอ่นี่ไม่รู้เรื่องรุราวเลย
    #66,560
    0
  6. #66294 KIHAE*129 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 21:49
    โหดกับแป๋วจะน่ารักกันไปไหน

    ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    พี่โหดไม่เข้าใจอะไรน้องแป๋วเลยจริง

    ยิงตรงขนาดนี้เลย

    ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #66,294
    0
  7. #66224 mirchullove (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 2 มีนาคม 2555 / 16:44
    กว่าจะรุก สู้ๆเฮ
    #66,224
    0
  8. #66138 Sarang SUJU (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:27

    นังหมวยเริ่มรุกและ ดีดี บอมมันช้า

    #66,138
    0
  9. #66124 sungmin sj (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:58
    ออกแนวด๊องยั่ว 555
    #66,124
    0
  10. #66028 chin-cha (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 16:44
    บอม แกช้าตลอดนะ
    #66,028
    0
  11. #65738 MTieluk (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 15:21
    บอมหัดเข้าใจอะไรง่ายหน่อยนะแก
    #65,738
    0
  12. #65624 A-lma (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2554 / 01:03
     แป๋วอ้อนได้อีกอ่ะ  อิอิ น่ารักซะ
    ฮี ยังยืนยันคำเดิม "กูเเมน!!!"  55555



    #65,624
    0
  13. #65377 PARISO'KH (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 กันยายน 2554 / 21:13
    คิงจงอุนนนนนน โฮ เธอแสนดีมาก รักเธอจุ๊บๆ T3T
    #65,377
    0
  14. #65369 satohara (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กันยายน 2554 / 16:43
    พี่เย่เป็นห่วงมินมากใช่มั้ยอ่ะ พี่เย่ไม่ต้องร้องไห้นะ
    เฮก็ตรงไปมั้ยเนี่ย ก็เนอะเขานิ่งเราก็ต้องตรงอย่างนี้แหละ
    #65,369
    0
  15. #65215 NANA (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 12:10
    ด๊องขนาดยังไม่แน่ใจว่าคิดยังไงกับบอม แต่ให้บอมทำไปตั้งหลายอย่าง จนเกือบหมดทั้งตัวแล้วนะ

    เห็นด้วยกับเจ๊นะที่ว่าควรบอกซีวอนไปเลยว่าไม่ได้คิดอะไรด้วย ก็รู้ๆอยู่ว่าวอนคิดยังไงกับตัวเองอ่ะ



    ด๊องถึงกับรุกเอง เรียกบอมเข้าห้องน้ำ ขอกอด บอมยังต้องห้ามว่ากลัวคนเห็น

    ตัวเองทำขนาดนี้ยังไม่แน่ใจอีกเหรอว่าคิดยังไงกับบอม!!!



    พี่เย่น่ารัก รักพี่เย่จังเลย >____<

    #65,215
    0
  16. #64568 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 19:09
    เย่อย่าร้องไห้นะ เด่วจะร้องตาม ( T-T ) ถ้าเย่รู้ความจริงจะทำไงเนี่ย
    #64,568
    0
  17. #64001 PARISO'KH (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 00:18

    ติดเรือพี่บลูไปออกทะเลคราวหน้าด้วยได้มั้ยเอ่ย? 5555555555

    #64,001
    0
  18. #63867 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 10:18
     รู้สึกว่าเย่ดีมากเลยอ่ะ 
    #63,867
    0
  19. #63741 lukpla^^yamas (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 22:38
    เย่อ่า......เป็นห่วงเหมือนเย่(อินๆ)

    เฮด้านขึ้นทุกวันนเรา= =
    #63,741
    0
  20. #63554 Pink_Panther (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 15:09
    ด๊องเอ๊ย พูดอ้อมๆไม่ได้แบบนี้ คราวหลังก็พูดตรงๆไปเล๊ยยยย

    อยากรู้เหมือนกันว่าบอมทำหน้ายังไง =...=

    สงสารพี่เย่อ่า แง
    #63,554
    0
  21. #63303 Mapii ky (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:45
    หมวยอ้อนบอมไปเดท อิอิ ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยนะบอม อ้อนขนาดนี้แล้วนะ

    ฮันชอลก็หวานกันซะไม่มีอ่านะ เชียร์อยู่ๆ

    พี่เย่รักหนูมินจังเลยอ่า อยากมีพี่ชายแบบนี้บ้างจังเลย

    แต่ทำไงได้ล่ะพี่เย่ ก็หนูมินรักเอ๋อมากนี่นา

    #63,303
    0
  22. #63259 mister.bean (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 15:03
    แป๋วรุกหนัก 555 5.
    พี่เย่คงรักน้องมากจริง ๆ
    #63,259
    0
  23. #63189 onlyhanchul (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 16:43
    โหดกะแป๋วหวานได้ีอีกนะ แอบสงสารคุณชายเชวนะเนี๊ยะ

    #63,189
    0
  24. #63181 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 00:26

    พี่เย่จะดีเกินไปแล้วนะ !

    เฮตรงไปไหน ! พี่โหดหนูอยากเดทบ้าง 555555555

    #63,181
    0
  25. #63080 Primadonna-yui (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 16:35
    อ๊าก ชอบหมวยรุกจัง เมื่อไรจะบอกกับฉ่อยนะ เค้าไม่ชอบแบบนี้เลย สงสารพี่เย่จัง คึคึ
    #63,080
    0