Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 44 : Charpter 31 : ชิดเข้ามาอีกหน่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    21 พ.ย. 52

 

ในห้องสี่เหลี่ยมที่เคยใช้เป็นรังรักวันนี้ถูกตกแต่งตามปกติ ไม่มีดอกไม้กลิ่นหอมตลบอบอวนหรือผ้าผูที่นอนสีขาวสะอาดเพราะมันถูกคนที่วางแผนจัดการถอดเอาไปเก็บไปที่ระลึกเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้จึงมีแค่ห้องของพี่ชายที่เรียบง่ายและไม่ได้มีอะไรพิเศษนัก

ซองมินยังนอนหลับตาพริ้มซบอกของชายคนรักบนเตียงกว้างหลังจากผ่านสงครามรักมาด้วยกันได้ไม่นาน รอยเนื้อตัวมีสีกลีบกุหลาบอยู่ประปราย ไม่ได้ชัดเจนมากเพราะคนทำไม่คิดจะทิ้งร่องรอยให้ได้ดูต่างหน้า มือหนาที่โอบร่างบอบบางเกลี่ยมือลูบไหล่มนเบาๆ เขาสูดกลิ่นหอมๆจากเรือนร่างที่ขาวละไมจนเต็มปอด ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งได้สัมผัสก็ยิ่งรู้สึกว่าจะหลงใหลมากขึ้นไปอีก

เขาน่ารัก เขาใสซื่อ เขางดงาม และเขาก็ร้อนแรง

วันนี้ตั้งแต่ที่เลิกเรียนคุณชายโจก็ขับรถไปรอรับคนน่ารักที่จุดนัดหมายแล้วพาไปทานอาหารที่ภัตตาคารหรูก่อนที่จะมาพลอดรักกันที่คอนโดของญาติผู้พี่ เขาโดนกระต่ายน้อยน่ารักยั่วเสียจนแทบคลั่งทั้งๆที่คนทำยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังยั่ว ซองมินไม่รู้เลยสักนิดว่าไอ้ท่าทางออดอ้อนน่ารักที่ทำไปมันเป็นตัวการให้ตนเองโดนจัดการเสียหมดแรงอยู่ในเวลานี้

คยูฮยอนจูบเบาๆที่ปากอิ่ม วันนี้เขาบดขยี้มันไปจนแดงเจ่อแต่ตอนนี้มันเริ่มลดความบวมลงแล้วจึงไม่อยากจะเพิ่มร่องรอยให้หลักฐานกลับมาชัดเจนอีก กระต่ายตัวน้อยขยับตัวซุกหน้าลงที่อกแกร่ง มือน้อยปัดป่ายไปเรื่อยเปื่อยโดยไม่รู้ตัวแต่คนที่โดนลวนลามกลับรู้สึกว่าร่างกายของตนกำลังโดนลูบไล้โดยเจ้ากระต่ายอินโนเซ้นส์

เดี๋ยวก็โดนอีกรอบหรอก เสียงต่ำขู่เบาๆ

ตัวเล็กที่กำลังงัวเงียบค่อยๆปรือตาขึ้นมามอง พอเห็นร่างหนาก้มลงมาจ้องก็ยิ้มหวาน สองแขนโอบรัดร่างใหญ่เอาไว้แน่นแล้วซุกหน้าไถไปมาอย่างออเซาะ

ที่รักตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้งน้ำเสียงและคำพูดจานั้นหวานระรื่นหูตั้งแต่ประโยคแรก

สิบนาทีได้แล้วมั๊ง พูดจบก็จูบที่แก้มอีกฟอดใหญ่

ที่รักอย่าจูบแรงนะ กลัวตาตี่จะจับได้ ซองมินใช้นิ้วอวบๆเกลี่ยลงไปบนกล้ามอกแล้วจิ้มเบาๆ ชอบกล้ามที่รักจังเลย กล้ามที่รักสวยอ่ะ

ชอบก็มาให้กอดบ่อยๆสิ ชั้นชอบก้นที่รักเหมือนกันนะ สายตาเจ้าเล่ห์จับจ้องอย่างไม่น่าไว้วางใจ

ซองมินเลยแกล้งข่วนเข้าให้แล้วหยิกแขนซ้ำ ทะลึ่งอีกแล้ว

ไม่ดีใจเหรอ แสดงว่าที่รักเซ็กซี่ จมูกโดงเริ่มซุกไซ้อย่างคนแสนซน ปลายลิ้นอ่อนนุ่มกลั่นแกล้งจนคนน่ารักหลุดหัวเราะเพราะจั๊กจี้

ไม่เอาแล้วๆ ..เดี๋ยวที่รักก็ดื้ออีก วันนี้พอแค่นี้นะ ไม่ไหวแล้ว สิ้นเสียงก็ทิ้งตัวนอนซบแนบกับอกของร่างใหญ่ รอยยิ้มจางๆผุดออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใครจะมีความสุขเกินเขาในเวลานี้

คยูฮยอนยังใช้ปลายนิ้วเกลี่ยแก้มใสสลับกับผิวที่ขาวนุ่มและไม่ยอมละมือไปไหน รู้สึกสุขใจกับการอยู่เงียบๆแบบนี้โดยไม่ต้องทำอะไรมาก แค่มีคนน่ารักๆที่ช่างออดอ้อนเอาใจมานอนซบอยู่ข้างกายหลังจากหลับใหลมันก็รู้สึกดีเกินกว่าที่จะบรรยายแล้ว

ที่รัก ที่นี่ห้องใครเหรอ เสียงเจื้อยแจ้วถามอย่างอดไม่ได้ ซองมินเห็นรองเท้าหลายคู่วางอยู่ที่ด้านหน้าและก็พอจะมองออกว่าไม่ใช่สไตล์ของคยูฮยอน

ของพี่อ่ะ ลูกพี่ลูกน้อง

แล้วมาทำแบบนี้พี่ชายของที่รักจะไม่ดุเหรอ ตาแป๋วช้อนขึ้นจ้องมองคล้ายจะหาคำตอบ

ซึ่งร่างใหญ่ก็พรายยิ้มมาก่อนจะขยี้ผมนิ่มอย่างเอ็นดู ชั้นมาค้างที่นี่บ่อยๆน่ะ พี่เค้าไม่ค่อยได้อยู่หรอก เข้ามาเฉพาะเวลาอยากจะค้างกับแฟนแค่นั้นแหละ

ซองมินหน้าแดงน้อยๆแล้วค่อยเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อสอดส่ายสายตาหาจุดที่มันจะเบนความสนใจของตนเองได้ คยูฮยอนดึงผ้าห่มที่บิดบังร่างกายที่ไร้อาภรณ์ให้เรียบร้อยแล้วค่อยชี้ไปที่อีกฝั่งของเตียง

นั่นรูปพี่ชายชั้นกับแฟน

เหมาะสมกันดีจัง ซองมินยิ้มหวานอย่างจริงใจ พี่ชายที่รักหล่อนะ พี่สาวคนนั้นก็สวย

อื้ม เค้าคบกันมาตั้งแต่ไฮสคูลแล้วล่ะ พี่ชั้นเคยเรียนที่วินเซอร์รูฟด้วย แต่จบไปสามปีแล้ว

ตัวเล็กโผเข้าซบอกคนตัวสูงอีกครั้งแล้วฉีกยิ้มน่ารัก ที่รักหิวรึยัง ทำอะไรทานกันได้มั๊ยอ่ะ พี่ที่รักจะว่าอะไรหรือเปล่า

ไม่ว่าหรอก

งั้นทำอะไรทานกันนะ

เอาสิ

งั้นที่รักหลับตาก่อน ว่าแล้วก็เอามืออวบๆปิดตาเขาประกอบด้วย เดี๋ยวชั้นจะไปอาบน้ำแต่งตัว ไม่อยากให้ที่รักมองอ่ะ

ก็เห็นหมดแล้วอ่ะ มากกว่าเห็นก็ทำมาแล้ว คยูฮยอนพยายามดึงมือเล็กแต่ซองมินก็งอแงใหญ่

ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากให้มอง ช่วงนี้ไดเอ็ทอยู่ด้วย

ก็น่ารักดีออก ก้นนิ่มๆ ..หึ หึ มือซนๆเอื้อมมาขยำเบาๆที่ก้อนเนื้อนุ่มนิ่มจนคนน่ารักสะดุ้ง

อย่าทะลึ่งนะ

คึ คึ ..ไม่มองก็ได้ อ่ะ ปิดตาแล้ว รีบๆไปซะสิ

มือน้อยชักออกอย่างลังเล พอเห็นเขาหลับตาก็รีบกระโดดลงจากเตียงแล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กไปหยิบเสื้อคลุมมาห่อร่างแล้วเก็บเอาเสื้อผ้าที่ถูกถอดระเกะระกะมากองไว้ที่ปลายเตียง จากนั้นจึงค่อยเลือกเสื้อผ้าของตัวเองเข้าไปในห้องน้ำด้วย กลัวว่าถ้าไม่ทำแบบนั้นเมื่อกลับออกมาจะไม่มีเสื้อผ้าให้ใส่เพราะโดนคุณชายตัวดีเอาไปแอบเสียหมด

 

หลังจากที่ซองมินอาบน้ำเสร็จ เจ้าตัวเล็กหน้าหวานก็สวมแค่กางเกงนักเรียนของไมอากับเสื้อเชิ้ตนักเรียน เขายังไม่ได้สวมเสื้อสูททับ เนคไทค์ก็ยังไม่ได้ผูก ส่วนเจ้าวายร้ายก็เข้าไปอาบน้ำต่อรอเวลาที่คนสวยจะทำอาหารให้ พอแต่งตัวเรียบร้อยก็เดินมาโผล่หน้ามองกระต่ายน้อยที่อยู่ในห้องครัว

ทำอะไรอ่ะ หอมเชียว

แค่ต้มรามยอนเอง ซองมินหันมาทำตาใส ที่นี่ไม่มีอะไรนอกจากขนมปัง ไส้กรอก ไข่ แล้วก็รามยอนอ่ะ แต่คิดว่าบ่ายๆแบบนี้เราทานรามยอนกันดีกว่า

ชั้นไม่ค่อยได้ทานเลย ไอ้รามยอนเนี่ย สองมือสอดเข้าไปโอบกอดเอวกลมเอาไว้หลวมๆแล้วกดริมฝีปากจูบหนักๆอีกสักรอบสองรอบเพื่อให้ชื่นใจ คุณหนูลีทำเป็นด้วยเหรอครับ

เป็นสิ ตัวเล็กปิดแก๊สแล้วหันมาค้อนใส่ เวลาไปค้างบ้านดงแฮน่ะมีของกินกันตายอยู่ไม่กี่อย่างหรอก เวลาที่ไม่ได้ออกไปไหนก็ทำกันกินสองคน

ตาคมขยับไหวเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเป้าหมายอีกคนที่หลุดมือ ถึงตอนนี้จะตัดดงแฮออกไปเพราะไม่อยากจะไปวุ่นวายในเมื่อเขาก็มีคนรักอยู่แล้วทั้งๆที่ก็ไม่ใช่นิสัยของโจคยูฮยอน ปกติต่อให้คบกับใครอยู่ หากเขาก็ต้องการก็คงจะบุกตะลุยช่วงชิงให้ได้มา แต่เพราะซีวอนที่เป็นเพื่อนพยายามนักหนาก็ยังไม่ได้และยังเลือกใครคนอื่น เขาเองก็ไม่คิดจะบากหน้าไปให้มันอับอายหากโดนปฏิเสธให้เสียเชิงชายขึ้นมา

ตัวใหญ่เดินไปหยิบชามมาให้แม่ครัวน้อยแล้วค่อยเอ่ยถามอย่างใจเย็น อยากรู้จริงๆว่าไอ้ผู้ชายที่ตัดหน้าไปน่ะมันคือใครกัน

ที่รัก แฟนดงแฮเป็นใครเหรอ ทำไมชั้นไม่เคยได้ข่าวเลย

ก็.. กระต่ายน้อยอึกอัก ชั้นไม่อยากจะพูดน่ะ ที่รักเข้าใจนะ ..ดงแฮคงยังไม่อยากเปิดเผย

หืม?

รอให้ดงแฮแนะนำเองจะดีกว่า ซองมินยิ้มเจื่อนๆ เขารีบยกชามรามยอนมาให้แล้วก็ลุกไปหยิบเอาช้อนกับตะเกียบมายื่นให้ร่างใหญ่พร้อมกับขวดน้ำเย็นกับแก้วอีกสองใบ

ชั้นก็เห็นมีแค่ซีวอนที่คอยไปรับไปส่ง ช่วงนี้ก็มีคิบอมที่ไปค้างด้วย ..มันจะมีใครอีก สายตาเจ้าเล่ห์เริ่มขยับไหวและจับผิดในท่าทีของคนตรงหน้า

ซองมินอาจโกหกไม่เก่ง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ฉลาด ตัวเล็กรีบส่ายหน้าแล้วยิ้มหวาน ดงแฮยังไม่ได้บอกชั้นเหมือนกัน แต่ชั้นคิดว่าเค้าคงมีเหตุผลล่ะนะ ชั้นแค่เห็นเค้าสวีทกันโดยบังเอิญน่ะ บางทีพวกเค้าอาจจะยังต้องใช้เวลาดูใจอีกสักหน่อย

ไม่ใช่คิบอมใช่มั๊ย เสียงเรียบเจาะเข้าไปที่ใจดำ

คนฟังสะอึกน้อยๆแต่ไม่ได้แสดงอาการโจ่งแจ้งออกไป ทำไมที่รักคิดว่าเป็นคิบอมล่ะ

เพราะตอนนี้มันเป็นคนเดียวที่อยู่กับดงแฮแทบจะตลอดเวลา ร่างหนาที่ได้เหรียญทองโอลิมปิคเองก็ใช่ว่าจะไม่สังเกต หรือว่าเป็นคนนอก

ที่รักอย่าซักเลย ชั้นว่าให้ดงแฮบอกเองดีกว่านะ ความลับเพื่อนอ่ะชั้นไม่อยากพูด ซองมินรีบเอามือน้อยปิดปากแล้วส่ายหน้า ไม่พูดนะ.. ไม่บอกๆ

งั้นชั้นจะสงสัยคิบอม

ที่รักอ่ะ ตาแป๋วมองอย่างรู้สึกผิด พอคิดได้ว่ายังมีอีกหลายเรื่องให้นำมาเฉไฉก็รีบเอ่ยต่อ

คิบอมเคยพูดดีๆกับดงแฮเหรอ เคยเอาใจใส่เหรอ เห็นทีไรก็เอาแต่เก๊กหน้านิ่งตลอด ดีไม่ดีก็ดุดงแฮ ชั้นไปเจอสองคนนั้นอยู่สองคนทีไรอ่ะก็มีแต่ดงแฮพูดอยู่คนเดียว คิบอมน่ะน่ากลัวจะตาย

หึ พอคิดตามก็หัวเราะจนได้ ปากมันหนัก ..จริงๆเมื่อก่อนมันพูดมากกว่านี้นะ

แล้วทำไมเดี๋ยวนี้พูดน้อยล่ะ

มันปากหมา คยูฮยอนตอบยิ้มๆ มือยังคีบเส้นรามยอนเข้าปาก เพิ่งจะรู้ว่าอาหารง่ายๆนี่มันก็ร่อยไม่น้อยเหมือนกัน

พอมันพูดทีไรก็วงแตก ไม่ก็กวนประสาทชาวบ้าน บางทีก็ทำร้ายน้ำใจคนฟัง มันรู้ตัวว่าเป็นแบบนั้นเลยเลี่ยงที่จะพูด ไม่ใช่ว่าขรึมหรืออะไรหรอก

มิน่า เวลาเถียงกับที่รักแล้วคิบอมพูดเก๊งเก่ง

อ๋อ เรื่องนั้น.. มือวางอันดับหนึ่งเลยล่ะมั๊ง ว่าแล้วก็หัวเราะใหญ่ โอ๊ย นี่ถ้าสนิทกว่านี้จะเห็นมันปากหมากว่านี้อีก ยิ่งเวลามันด่านางบำเรอพ่อมันนะ ไม่อยากจะพูด ..มันส์ยิ่งกว่าดูละครทีวีอีก

ขนาดนั้นเชียว

จริงๆ อยู่กับแม่นั่นน่ะมันไม่เหลือความเป็นสุภาพบุรุษเลย ..ตบได้คงตบ ขนาดถีบยังเคยมาแล้วเลย

ซองมินหน้าซีดทันทีที่คิดภาพเหล่านั้น คิบอมโหดร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ

แม่นั่นหาเรื่องใส่ตัวเอง

 

เสียงกุกกักที่หน้าห้องทำให้ตาแป๋วรีบชะเง้อมองด้วยความสงสัย แต่ก็มีมือใหญ่ๆเอื้อมมาดันเบาๆที่ศีรษะกลมให้หันมาสนใจชามตรงหน้าเพราะเขารู้ว่าเป็นพี่ชายของตัวเอง  เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากซองมินหันหน้ากลับชินแทซองซึ่งเป็นญาติผู้พี่แต่ศักดิ์ต่ำกว่าน้องก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับคนสวยร่างบางที่เดินตามมาด้วย เขาหันไปมองตามกลิ่นหอมฉุย พอเห็นน้องของตัวเองนั่งอยู่ก็ยิ้มทัก

ไงไอ้เสือ พาใครมา

ซองมินร้อนผ่าวไปทั้งหน้า ร่างเล็กกลืนน้ำลายเหนียวๆอย่างยากลำบาก ใจเต้นตึกตักอยากจะรู้ว่าคยูฮยอนจะแนะนำเช่นไรในเมื่อก็เพิ่งจะผ่านช่วงเวลาดีๆมาด้วยกัน

ก็คนที่เคยบอก เขายิ้มน้อยๆ นึกโล่งใจที่ก่อนออกมาน่ะจัดการเตียงของพี่ชายจนกลับสู่สภาพปกติแล้ว

ขอดูหน้าหน่อยได้มั๊ยวะ ว่าไอ้คนที่น้องมันบอกว่าไม่ได้คิดจะเล่นๆนี่หน้าตายังไง

คนในประเด็นรีบก้มหน้าจนแทบจะมุดลงไปในชามจนคยูฮยอนต้องดันศีรษะเบาๆให้เขาเงยขึ้นมา ตอนนี้แก้มขาวแดงปลั่งอย่างเห็นได้ชัดและมันก็น่ารักมากจนคยูฮยอนไม่นึกอายที่จะโชว์พี่ชายว่าคนที่ได้มานั้นไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่พี่เข้าใจ

เฮ้ย แทซองร้องแปลกๆเมื่อเห็นว่าแฟนน้องใส่กางเกงสีกรมท่า

ตกใจอะไร ร่างสูงอมยิ้มพลางเคี้ยวของในปากจนแก้มตุ่ย ก็คนนี้นี่แหละ

ผู้ชาย? อีกฝ่ายทำปากขมุบขมิบโดยไร้เสียง

คุณชายรูปหล่อเลยพยักหน้าแทนคำตอบแล้วหลิ่วตาเป็นสัญญาณให้มาดูให้ชัดๆ ซึ่งแน่นอนว่าชินแทซองไม่มีทางที่จะให้รอดไปได้ ตอนแรกก็สงสัยแค่ว่ามันจะน่ารักแค่ไหนถึงทำให้คยูฮยอนออกปากขอยืมห้องและบอกว่าไม่ได้คิดจะคบเล่นๆได้ แต่พอมาเห็นว่าเป็นผู้ชายก็ยิ่งทวีความสงสัยหนักขึ้นไปอีก

มันจะเด็ดซักแค่ไหนกันวะ ไอ้เสือที่กินแต่เนื้อสาวมันถึงเปลี่ยนรสนิยมได้

เด็กหนุ่มร่างสูงเห็นท่าพี่ชายเก้ๆกังๆและคนตรงหน้าก็ก้มหน้างุดๆเลยชะโงกตัวไปเชยคางมนขึ้นมาแล้วบังคับให้หันหน้าไปหาร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ไม่ห่างนัก ซองมินหน้าแดงระเรื่ออีกครั้งแล้วเอ่ยทักแบบเขินๆ เพราะคำพูดที่พวกเขาคุยกันนั่นบอกได้ทุกอย่างว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้องนี้คนที่เป็นพี่ชายคงรับรู้ทุกอย่างแล้ว

หวัดดีฮะ ตาแป๋วช้อนขึ้นมองอย่างเลี่ยงไม่ได้

ชินแทซองเปล่งเสียงหัวเราะถูกอกถูกใจหลังจากได้เห็นเต็มๆตา บ๊ะ ไอ้นี่ ..คว้ามาได้นะแก..

เป็นไง คิ้วเข้มยักขึ้นน้อยๆอย่างมั่นใจแบบสุดชีวิต นี่แค่ซองมินที่น่ารัก.. ลองเจอดงแฮสุดสวยเข้าไปคงจะอึ้งกว่านี้แน่

สวยขนาดนี้นี่มาคิดสั้นเอาไอ้เสือนี่นะ คราวนี้เขาหันไปพูดกับกระต่ายน้อยผู้น่ารักบ้าง เชื่อเลยว่ะว่าแกนี่มันตาถึงจริงๆ ..น่ารักอย่างงี้ถ้าปล่อยให้หลุดมือไปน่ะโง่อย่างไม่ต้องให้ด่าเลยล่ะ

หึ.. แล้วใครบอกว่าจะปล่อย เจ้าวายร้ายยิ้มยั่วพลางพยักพเยิดไปที่ด้านหน้า นูนาคนสวยยืนรออยู่โน่นแน่ะ ..หวัดดีครับ แชยอนนูนา

ซองมินหันไปแบบกล้าๆกลัวๆอีกครั้ง เขาอายเหลือเกินในเวลานี้ สวัสดีครับ วันนี้รบกวนด้วยนะครับ

หวัดดีจ้ะ หล่อนยิ้มหวานทักทาย แหม ตาถึงเชียวนะจ๊ะคยูฮยอน

แน่นอนอยู่แล้ว

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

คิบอมขับรถคันโก้แล่นฉิวไปที่บ้านหลังใหญ่เพราะตั้งใจจะไปเปลี่ยนเอามอเตอร์ไซค์ซักคันมาขับแทน เขาเบื่อที่จะขับโลตัสคันหรูนี่เต็มทีเพราะไม่ว่าจะไปไหนมาไหนก็มีแต่คนจ้องมองไม่เว้นแต่ละวัน ดงแฮที่จำเป็นต้องติดสอยห้อยตามมาอย่างเลี่ยงไม่ได้นั้นถูกแรวอนจับจ้องตั้งแต่รถคันงามเลี้ยวเข้าเขตบริเวณบ้าน แค่เห็นหน้าตาน่ารักๆของคนๆนี้หล่อนก็ชักจะหงุดหงิดขึ้นมา

ทันทีที่รถคันสวยจอดสงบที่หน้าบ้าน ร่างบอบบางในชุดที่เหมือนจะเตรียมออกงานราตรีอยู่ทุกวี่ทุกวันก็เดินปรี่ไปที่หน้าประตู ไม่รู้ว่าจะมาทำไมแต่ใจมันก็สั่งให้มา

ไงคะคุณชาย กลับมาได้แล้วเหรอคะ หล่อนเอ่ยพลางปรายหางตาจิกคนที่มาด้วยอย่างจงใจ แหม ยังไม่เปลี่ยนตุ๊กตา ท่าทางตุ๊กตาตัวนี้จะลีลาเด็ด

คราวนี้ไม่มีแม้หางตาหรืออะไรที่บ่งบอกว่าสนใจ คิบอมถอดกุญแจรถโยนไปให้คนดูแลแล้วสั่งเบาๆให้เขาเตรียมมอเตอร์ไซค์คันสีดำมาให้แล้วจึงได้อ้อมไปโอบไหล่เล็กเพื่อพาเข้าไปในบ้าน

แหม หายไปกกกันตั้งหลายวัน แปลกนะที่ไม่ช้ำกลับมา สายตาที่หยาบคายปรายมองที่ต้นคอดงแฮจนร่างเล็กรู้สึกสะอิดสะเอียน หล่อนคงพยายามจะมองหารอยจูบอยู่แน่ๆ

แต่ขอโทษ ..ไอ้โหดของผมน่ะเค้าไม่ทิ้งรอยให้ใครเห็นหรอก -*-

พอทั้งดงแฮและคิบอมไม่ใส่ใจ คนวิตว้าวุ่นที่พยายามจะดึงให้ร่างใหญ่ให้หันมามองตนก็ยังตามไปรังควาญต่อ ใจจริงก็อยากจะคว้ามันทั้งพ่อทั้งลูกแต่เพราะคิบอมไม่ยอมเล่นด้วยเลยต้องตามตอแยอยู่แบบนี้

หนุ่มกว่า หล่อกว่า หุ่นดีกว่า แถมยังเท่ห์กว่า ..ใครที่จะไม่อยากได้บ้าง

คุณท่านรอคุณอยู่แน่ะ เสียงแหลมจีบปากจีบคอ

เสือก

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเบาๆเหมือนตั้งใจจะพูดลอยๆ แต่มันก็เข้าไปกระทบโสตประสาทคนฟังได้อย่างรวดเร็ว แรวอนแทบจะกรีดร้องให้ลั่นบ้านแต่เพราะยังเกรงใจคิมแทยางเลยได้แต่เต้นเร่าๆอยู่แบบนั้นแล้วตามมาหาเรื่องเขาต่อ

ไม่สนใจจะแสดงความยินดีที่คุณท่านจะซื้อบ้านหลังใหม่ให้ชั้นหน่อยเหรอคะ

...

ตั้งหลายสิบล้านวอนเชียวนะ หึ หึ หล่อนช่างพยายามที่จะเรียกร้องความสนใจ อยากจะทำอะไรก็ได้ที่จะดึงให้เด็กหนุ่มคนนี้ปรายตามามอง

และมันก็สำเร็จ คิบอมหันมาตามที่หล่อนปรารถนาแต่ว่าก็ตามมาด้วยคำที่เชือดเฉือน

ก็ถือว่าทำบุญทำทานแก่วิญญาณที่เร่ร่อน

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เสียงแหลมแผดลั่นจนดงแฮสะดุ้ง มือน้อยรีบอุดหูแล้ววิ่งตามคิบอมไปโดยไม่คิดจะใส่ใจหล่อนอีก แรวอนเหมือนคนบ้าสำหรับดงแฮ แต่กับคิบอมแล้วหล่อนคงไม่มีคำใจจะนำมาให้เปรียบเพราะแค่หางตาเขาก็ไม่คิดจะเหลียวมอง

สกปรก โสโครก และเน่าเฟะยิ่งกว่าเศษเนื้อที่มีหนอนชอนไชเสียอีก

 

เสียงที่ร้องขึ้นนั้นเป็นสัญญาณให้คิมแทยางรู้ว่าลูกชายกลับมาและเขาก็คงจะหาเรื่องว่าแรวอนอีก ร่างหนาหน้าเข้มเดินออกมาที่หน้าประตูห้องทำงานแล้วยืนกอดอกรอจนกระทั่งลูกชายคนเล็กเดินขึ้นมาถึงข้างบน และก็ต้องแปลกใจที่เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักที่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้นั้นเดินตามขึ้นมาด้วย

ส..สวัสดีครับ ดงแฮทักทายตามมารยาท ซึ่งฝ่ายผู้อาวุโสก็พยักหน้ารับเบาๆ ส่วนคิบอมนั้นแทบไม่ปริปากแม้สักคำเดียว จนคนเป็นพ่อต้องเอ่ยขึ้นเสียเอง

กลับมาแล้วเหรอไอ้ตัวดี

ก็อย่างที่เห็น เขาตอบเรียบๆ

แล้วนี่ไปซุกหัวที่ไหนมา

...

บ้านช่องของตัวเองก็มี จะไปรบกวนคนอื่นทำไม

ดงแฮกลอกตาไปมาแล้วรีบออกหน้าปกป้องคนข้างๆ เอ่อ คิบอมไปอยู่เป็นเพื่อนผมครับ ช่วงนี้ผมโดนคนมาตามวุ่นวายนิดหน่อย อย่าดุคิบอมเลยครับ

ถ้าไม่ติดว่าร่างเล็กนั่นคือลูกชายของท่านทูตที่ตนรู้จักก็คงจะโดนตามไปติดๆ แต่โชคดีที่คิมแทยางมีมารยาทพอที่จะไม่พูดอะไรเป็นการไม่ให้เกียรติดงแฮ เพราะถึงเขาจะยังเป็นเด็กแต่บิดาก็ใช่ว่าน้อยหน้าในสังคม ดังนั้นคำพูดคำจาก็ควรจะไว้หน้ากันบ้าง

อย่างนั้นเหรอ

ครับ ตาแป๋วๆจ้องมองหน้าร่างหนาแล้วพยักหน้าซ้ำ ขอโทษที่ต้องรบกวนคิบอมนะครับ

ช่างมันเถอะ ไม่ต้องอธิบาย มืออุ่นรีบดันหลังบางให้เข้าไปในห้องตัวเอง ไม่ต้องใส่ใจหรอก

เหมือนจะโดนตอกหน้าว่าตัวเองยุ่ง ผู้เป็นพ่อจึงรีบขึ้นเสียงใส่ คิมคิบอม!!

เจ้าลูกชายหันมาถอนหายใจอย่างเชื่องช้า เบื่อเหลือเกินกับการต่อล้อต่อเถียงแบบนี้

กลัวลืมชื่อผมเหรอฮะ

อย่ามายอกย้อน

ก็แล้วแต่จะคิด

พอเห็นท่าว่าจะเป็นเรื่องยาวหากคิดจะต่อว่า คิมแทยางเลยต้องเปลี่ยนเรื่องเสีย พรุ่งนี้พี่แกก็กลับแล้ว เมื่อไหร่แกจะกลับบ้าน

ผมอยากอยู่ที่บ้านดงแฮมากกว่า ตอนนี้เค้าอยู่ในอันตราย

พอพูดถึงเจ้าตัวน้อยที่ถูกสั่งให้ไปคอยอยู่ในห้องก็เสียงอ่อนลง เขาห่วงและกลัวว่าตอนที่ตนไม่อยู่พวกของมยองแจอุคจะตามไปก่อกวนอีก และหากถึงเวลานั้นตัวเล็กๆบอบบางแบบนี้จะไปมีปัญญาทำอะไร

มันมีอะไร แล้วแกอยู่น่ะช่วยเค้าได้เหรอ

ถ้าไม่ได้คงไม่อยู่ เสียงนิ่งย้อนหน้าตาย มันมีคนคิดจะทำอันตรายดงแฮก็แค่นั้น

ถ้าแกห่วงเค้านักก็พามาอยู่ที่บ้านนี่ เสร็จงานพี่แกแล้วจะไปไหนก็ไป

...

ได้ยินมั๊ย

ผมไม่ได้หูหนวก

พูดจบก็เปิดประตูเข้าไปในห้องโดยไม่มีคำพูดใดๆเล็ดรอดออกมาอีก เมื่อตัวเล็กเห็นนายหน้าโหดของตัวเองเดินเข้ามาก็รีบเข้าไปเกาะแขนอย่างลืมตัว

เดี๋ยวชั้นกลับคนเดียวก็ได้นะ ท่าทางคุณพ่อคิบอมคงไม่พอใจอ่ะ

ไร้สาระ เขาสะบัดมือน้อยออกแล้วพ่นลมหายใจหนักๆ

โหดอ่ะ.. ดุอีกแล้ว

ชั้นก็เป็นแบบนี้ เสียงต่ำคำรามเบาๆ รู้ตัวว่าเผลออารมณ์เสียใจดงแฮแต่มันก็แก้นิสัยนี้ไม่ได้สักที เค้าบอกให้พานายมาอยู่ที่บ้าน

เอ๋?

...

พามาอยู่ที่นี่เหรอ คนสวยเอียงคอน้อยๆด้วยความไม่เข้าใจ ที่บ้านคิบอมนี่นะ?

ชั้นคิดอยู่ว่าถ้าทิ้งนายไว้คนเดียวแล้วพวกไอ้แจอุคมันรู้ มันจะปล่อยนายไว้อยู่เหรอ ยิ้มเหยียดๆเกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ แค่คิดถึงไอ้พวกเหลือขอนั่นก็รำคาญจะตายอยู่แล้ว กลัวว่าตื่นเช้าขึ้นมาจะได้ยินข่าวว่านายกลายเป็นเมียมัน

บ้า ร่างเล็กหน้าซีดเผือด คิบอมอย่าพูดแบบนั้นสิ

งั้นก็เลือกเอาว่าจะมาอยู่บ้านชั้นหรือไปอยู่บ้านพี่ชายนาย

...

ความคิดในหัวเริ่มปั่นป่วนเพราะมันคือทางเลือกที่ถูกส่งมาให้กะทันหัน ดงแฮทบทวนในความเงียบแต่ยังตัดสินใจไม่ได้จึงทิ้งตัวลงนั่งที่ปลายเตียงอย่างกังวล เพราะหากจะไปพักที่บ้านฮีชอลคุณป้าก็คงจะต้องสงสัยเพราะที่ผ่านมาก็เอาแต่ปฏิเสธหรือบ่ายเบี่ยงมาตลอด และถ้าหากเขาไปพักนานเกินกว่าข้ออ้างที่บอกว่าคิดถึงป้ากับพี่มันก็คงจะผิดสังเกตหนักเข้าไปใหญ่เพราะปกติก็ไม่เคยไปค้างที่นั่นเกินสามวัน ถ้าเป็นแบบนั้นมันต้องรู้ถึงหูพ่อกับแม่และอาจจะเป็นเหตุผลที่โดนลากตัวกลับไปอยู่ที่ออสเตรียหรือไม่ก็บังคับให้ไปอยู่ที่นั่นเป็นการถาวร

แต่ถ้าหากมาอยู่กับคิบอมก็เกรงใจเพราะไม่รู้จะมาอยู่ในฐานะอะไรในบ้านหลังนี้ เขาเป็นแค่เพื่อนหรือไม่ก็แค่คนรู้จักของคุณชายเล็ก จะมานั่งๆนอนๆในบ้านที่ไม่ใช่ญาติก็คงจะน่าเกลียดและไม่สมควรใหญ่

จะทำอย่างไรดี?

 

คิดอะไรมากน่ะแป๋ว หน้าเครียดเชียว

มือหนาของคนที่ล้มตัวลงนอนตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เอื้อมมาดึงแขนเรียวเบาๆเพื่อบอกให้เขามานอนข้างๆ ดงแฮขยับตัวขึ้นไปหาอีกฝ่ายแล้วทิ้งตัวลงนอนใกล้ๆพร้อมกับเกี่ยวแขนใหญ่มากอดเอาไว้หลวมๆ พอไม่มีคนล่ะก็เผลอตัวอ้อนเสียทุกที นี่ถ้าไม่มีคิบอมเขาจะไปออเซาะใครในเมื่อพ่อจ๋าก็ไม่อยู่

คิดไม่ออกนี่นาว่าจะไปอยู่ที่ไหนอ่ะ

ทำไม

ชั้นเกรงใจที่บ้านของโหดอ่ะ ..ไม่ได้เป็นญาติ ไม่ได้สนิทแต่จะมาพักหลายๆวันได้ยังไง ไหนจะคุณพ่อ ไหนจะพี่ชายของนายอีก เสียงหวานเริ่มเครียดหนัก แล้วจะให้ไปพักที่บ้านพี่ฮีชอล เกินสามวันคุณป้าก็ต้องสงสัย ชั้นไม่อยากให้ท่านบอกเรื่องนี้ให้ที่บ้านชั้นรู้นะ ไม่งั้นล่ะคงได้ย้ายไปออสเตรียแน่

เกรงใจอะไร คิบอมพลิกตัวตะแคงเพื่อมองหน้าคนน่ารักให้ถนัดขึ้น มือหนาเอื้อมไปลูบเบาๆเพราะตอนนี้ดงแฮน่ารักน่าเอ็นดูมาก

ชั้นไปนอนบ้านนายตั้งหลายครั้ง แบบนั้นน่ะไม่รบกวนกว่าเหรอ

แต่นั่นชั้นอยู่คนเดียว มันไม่เหมือนกัน

งั้นก็คิดซะว่าที่นี่ไม่มีคนอื่นนอกจากชั้น กลับมาก็ขึ้นมาอยู่ในห้องนี้สิ

ชั้นเกรงใจพ่อกับพี่ชายของนายน่ะสิ

สิ่งที่ดงแฮกลัวไม่ใช่เรื่องที่คิมแทยางจะคิดอ่านเช่นไรเพราะท่าทางเขาก็เอ็นดูตนอยู่ แต่ที่ไม่อยากจะมาก็เพราะกลัวจะมีสงครามกลางเมืองในบ้านหลังนี้โดยมีฝ่ายหนึ่งเป็นลูกชาย ส่วนอีกฝ่ายก็เป็นพ่อ แบบนั้นคนอยู่ตรงกลางอย่างเขาจะทำเช่นไร ..ไม่ประสาทกินตายไปก่อนเหรอ?

แต่นั่นคงไม่เท่ากับว่า กลัวตัวเองจะเป็นส่วนเกินของครอบครัวเขาเสียมากกว่า แล้วถ้าคิบอมทะเลาะกับคิมแทยางเพราะตัวเองล่ะจะว่าอย่างไร

คิดมากแล้วเจ้าแป๋ว นิ้วยาวดีดเข้าที่หน้าผากจนดงแฮต้องลูบหัวป้อยๆ ชั้นง่วง นอนเหอะ

นอนเหรอ

อืม ชั้นไม่อยากคิดอะไร เขายิ้มบางๆ นับตั้งแต่มีดงแฮเข้ามาก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองจะยิ้มบ่อยขึ้น เพราะนับตั้งแต่ที่แม่ไม่อยู่ก็ไม่รู้ว่าจะยิ้มให้ใครมอง

แต่ชั้นไม่ค่อยง่วงอ่ะ โหดนอนไปคนเดียวได้มั๊ยอ่ะ

ไม่ เสียงต่ำเริ่มทำดุ

อะไรอีกเล่า ตัวเล็กเองก็สะดุ้งตาม

เดี๋ยวชั้นโดนเด็กดื้อๆแถวนี้ลักหลับ

บ้า

ไม่อยากนอนเหรอ?

อื้อ หัวกลมพยักหน้าหงึกๆ ไม่อยากนอน

ป่ะ งั้นไปเล่นน้ำกัน

เล่นน้ำ? เสียงหวานร้องสูง ไม่อยากจะเชื่อว่าคิบอมกำลังชวนเขาเล่นน้ำอยู่

อืม ว่ายน้ำที่สระกันไง ชั้นไม่ได้ว่ายน้ำที่บ้านมานานแล้ว ท่าทางเขาดูจะกระตือรือร้นกับมันมา นายเองก็ไม่ได้ว่ายน้ำมานานแล้วนี่นา ไม่คิดถึงสระบ้างเหรอ

เอ๋ รู้ได้ไงว่าชั้นชอบว่ายน้ำ

คิ้วเรียวเลิกสูง จู่ๆก็พลันนึกถึงคำพูดของซังบอมขึ้นมาว่าเคยเห็นสร้อยเส้นเล็กที่เด็กชายแก้มป่องให้เขาไว้ และความคิดถึงก็ปราดขึ้นมา

หรือคิบอมจะคือเจ้าชายหมั่นโถว?

แต่ก็เหมือนฟ้าจะกลั่นแกล้งเพราะอีกฝ่ายผลักที่หน้าผากจนแทบจะหงายหลัง

แล้วเด็กบ้าคนไหนที่เคยให้ชั้นขับรถไปส่งที่ชมรมว่ายน้ำ อย่ามาความจำเสื่อม

เออ.. จริงด้วย ดงแฮใจแป้วลงในพริบตา สงสัยความหวังคงจะไปไม่ถึงฝั่งเสียแล้ว

ตัวใหญ่หัวเราะอย่างอารมณ์ดีที่เห็นร่างเล็กห่อไหล่ทำหน้าไม่ค่อยสดชื่น ท่าทางจะกำลังคิดอะไรประหลาดๆอีกเป็นแน่ แต่เจ้าตาแป๋วตัวบางก็ยังไม่หมดหวังเสียทีเดียวเพราะคิบอมก็แก้มป่อง คำพูดของซังบอมเลยยังก้องอยู่ในหัว ปฏิเสธไม่ได้ว่านึกสงสัยในตัวคนข้างกายมาตั้งแต่วันที่เจ้าแก้มป่องตัวขาวพูดอะไรแปลกๆแล้ว

และตอนนี้เขาก็กำลังภาวนาว่าคิบอมคงจะว่ายน้ำไม่แข็ง ^ ^

แต่ทว่า..

มาว่ายน้ำแข่งกัน ชั้นน่ะแชมป์ฟรีสไตล์เชียวนะ

“!!!!”

 

ความช็อกไม่เข้าใครออกใครเพราะดงแฮยังมึนไม่หายกับสิ่งที่ได้ยิน ร่างเล็กโดนจับเปลี่ยนมาสวมชุดเตรียมเล่นน้ำตามที่เจ้าของบ้านต้องการโดยมีแรวอนมาด้อมๆมองๆเพื่อที่จะประทุษร้ายอกล่ำๆและกล้ามที่น่ากัดของคิบอมทางสายตา และร่างหนาก็รู้ดี ซึ่งดงแฮก็คิดว่ามันคงจะเป็นสาเหตุหลักที่คิบอมไม่เล่นน้ำที่บ้านแน่ๆ

ตอนนี้เจ้าเด็กผมปาดสวมกางเกงว่ายน้ำไว้ข้างในและใส่กางเกงขาสั้นสีดำทับ เขาเปลือยท่อนบนไม่เหมือนดงแฮที่ดึงดันจะใส่เสื้อกล้ามเล่น ร่างเล็กอยู่ชมรมว่ายน้ำก็จริงแต่เขาก็ไม่ชินที่จะมาเปลือยอกให้ใครที่ไหนมองเวลาอยู่นอกการแข่งขันหากที่ตรงนั้นไม่ใช่สระว่ายน้ำของโรงเรียนและมีแต่คนในชมรม ใจจริงก็อยากจะเข้าไปใกล้ร่างใหญ่และอ้อนเขาอย่างที่ใจอยากจะทำ แต่เพราะมีสายตาไม่พึงประสงค์มองมาและเกรงใจคนที่อยู่ในบ้านอย่างคิมแทยางเลยต้องปรามตัวเองเอาไว้

แง่ม.. ทำไมกล้ามนายหน้าโหดมันเท่ห์แบบนี้เนี่ย >///<

ร่างใหญ่ที่กำลังว่ายน้ำกลับมาเกาะที่ขอบสระโผล่หน้าขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่ไม่ค่อยจะมีให้ได้มอง กล้ามอกล่ำๆที่ขาวกว่าที่แขนกำลังเป็นเป้าหมายให้ตาแป๋วๆจ้องมอง และคนโดนจ้องก็เหมือนจะรู้ตัว

น้ำลายไหลแล้วเจ้าแป๋ว คิดลามกกับชั้นหรือไง

บ้า ปฏิเสธไปทั้งๆที่แก้มแดงปลั่ง มือน้อยรีบวักน้ำสาดอย่างงอนๆ ก็มองเฉยๆไม่ได้คิดอะไร เพิ่งเห็นชัดๆว่าคิบอมมีกล้ามเยอะขนาดนี้ ..แต่ถอดเสื้อแบบนี้ไม่ดีเลยนะ

หืม?

ยังช้ำอยู่เลย มือน้อยลูบเบาๆที่รอยเขียวบนร่าง มันจางไปจนเกือบหมดแล้วแต่ก็ยังเหลือรอยสีม่วงคล้ำอยู่บางจุด ซึ่งเขาก็ไม่อยากจะคิดว่าถ้าบิดาของร่างสูงแก้มพองนี่เดินมาเห็นจะเป็นเรื่องอีกหรือเปล่า

คิบอมเหลียวมองตามแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก ลงมาเล่นด้วยกันสิเจ้าตัวเล็ก มาว่ายน้ำแข่งกัน

พูดถึงเรื่องนี้ดงแฮก็แทบอยากจะร้องไห้ ไม่เข้าใจว่าทำไมคิบอมต้องว่ายน้ำเป็นและต้องว่ายเก่งด้วย ขอแบบเวอร์ชั่นทำอะไรไม่เป็นบ้างก็คงจะดี แต่นี่อะไร.. ทำไมมันเก่งไปหมด?

จะว่ายแข่งจริงเหรอ

อืมอ่ะดิ่ ให้มาเล่นน้ำไม่ได้ให้มาเอาเท้าแช่น้ำแล้วเตะไปเตะมา นักกีฬาประสาอะไร

พอโดนสบประมาทแค่นั้นตัวเล็กก็รีบไถลตัวลงไปในน้ำแต่ก็โดนอีกคนมุดลงไปกอดเอวเอาไว้ก่อนจะดึงเขาลงไปจูบเบาๆแล้วผละตัวออกในเวลาที่แสนสั้น ทำเอาดงแฮหน้าร้อนผ่าวทั้งที่ยังดำอยู่ในน้ำ

ขี้โกง เจ้าของแก้มแดงๆรีบโผล่ขึ้นมา

แต่คนตัวใหญ่ก็ยืนยักคิ้วท้าทายอยู่ก่อนแล้ว แข่งกันๆ

ก็ได้

เมื่อตกลงได้ต่างคนก็ต่างปีนขึ้นสระแล้วบอกกติกากันอีกครั้ง ว่าให้ว่ายท่าที่ถนัดไปแตะขอบสระฝั่งตรงข้ามแล้วว่ายกลับมาที่เดิมก่อนที่ต่างคนจะต่างกระโจนลงน้ำอย่างรวดเร็ว สระน้ำบ้านคิบอมค่อนข้างกว้างและลึก ส่วนที่ตื้นจะเป็นสระเล็กที่อยู่ข้างๆ แต่ตอนนี้พวกเขาเลือกที่จะมาว่ายกันที่สระใหญ่แทน

ตลอดเวลาที่อยู่ในน้ำ ดงแฮเองก็เหลือบมองคนที่แข่งกันอยู่เป็นระยะ คิบอมว่ายเก่งไม่น้อยไปกว่าตนและก็ท่าทางจะห่างไกลจากคำว่า ว่ายไม่แข็งหรือว่ายไม่เป็น อยู่หลายขุม

เป็นเสียแบบนี้เห็นทีคงจะต้องถอดใจ เฮ่อ..

ต่างคนต่างแข่งกันว่ายจนกระทั่งมาถึงจุดหมายซึ่งก็กลายเป็นคิบอมที่แตะฝั่งก่อนร่างเล็กไปก่อนเพียงหนึ่งวินาที แต่ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ดงแฮก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะอีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะฝีมือกระจอก

คิบอมเป็นนักกีฬาโรงเรียนเหรอ นึกว่าคิบอมไม่เข้าชมรมซะอีก เสียงเอื่อยๆอย่างคนห่อเหี่ยวเอ่ยถามพลางหอบเบาๆ อยากจะร้องไห้ที่คุณสมบัติของเจ้าชายหมั่นโถวหายไปทีละนิด

อืม เขาพยักหน้านิ่งๆ ปกติไม่เข้าหรอก แต่แค่ลงแข่งให้แล้วไปซ้อมก่อนแข่งแค่นั้นอ่ะ แล้วปกตินายแข่งอะไรอ่ะ

ปกติจะแข่งท่าผีเสื้อ 100 เมตรอ่ะ

มิน่า..

หืม?

ชั้นแข่งฟรีสไตล์ 400 เมตร คิบอมอมยิ้มแก้มพองตาหยี วันนี้เขาดูอารมณ์ดีจนน่าแปลกใจ

คงเป็นเพราะแข่งคนละประเภทล่ะมั๊งถึงทำให้ดงแฮไม่เคยสังเกตว่ามีผู้ชายคนนี้ลงแข่งว่ายน้ำในกีฬาระหว่างโรงเรียนเลยสักครั้ง ความรู้ใหม่ครั้งนี้ทำให้ร่างเล็กดีใจที่ใกล้คนๆนี้มากขึ้น แต่ก็ห่อเหี่ยวหัวใจที่เขาเริ่มห่างไกลคำว่า เจ้าชายหมั่นโถว

โธ่เว้ย.. ช่วยย้อนเวลากลับไปแล้วบอกว่าว่ายน้ำไม่เป็นหน่อยได้มั๊ย อีดงแฮขอร้อง T_T

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 

 

ตอนนั้น ฮันชอล และ มีวอนฮยอก หรือวอนทึก (ก็ไม่รู้) ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

ถ้าคอมเม้นท์ถึง 10000 จะมีเกมมาให้เล่นแล้วกันค่ะ ..แต่ยังไม่รู้ว่าเกมอะไร เหอๆ

 

เรื่องชาร์ปสัญญาว่าจะทำเป็นรูปเล่ม ตอนนี้บลูกำลังหาคนวาดปกอยู่ อยากได้แบบการ์ตูนญี่ปุ่น แต่บลูไม่มีเวลาวาดเองอ่ะ เลยจะหาคนมาวาดแล้วบลูค่อยลงสีเอง เหอๆ จริงก็วาดได้นะ แต่แบบ...ขี้เกียจและไม่มีเวลา ใครพอจะวาดรูปได้มั่งเอ่ย ติดต่อมาหน่อย

 

เรื่องชาร์ป บลูวางพล็อตไว้ภาคเดียวจบนะคะ และหวังว่าคงจะไม่ค้างถึงขั้นมาตะกุยตะกายให้บลูต่อภาคสองเหมือนตอนเมบี ..(เพราะแค่ M3 ก็แย่แล้ว ขืนมี Sharp 2 อีกบลูคงบ้า -*-)  แต่คิดว่ากว่าชาร์ปจะออกก็คงโน่นแหละค่ะ ปีหน้า เพราะตอนนี้คงยังไม่มีปัญญาออก ขอเคลียร์ฟิคที่ค้างให้หมดก่อนแล้วกัน ไม่อยากหาภาระมาสุมเพิ่ม เง่อๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67072 PobarO (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 20:20
    คิบอมแหละเจ้าชายหมั่นโถว สิ่วแปลกๆที่ซังบอมว่าเห็นที่ตัวทงเฮ ก็สร้อยที่เฮใส่ครั้งแรกอะแหละ แถมซังบอมยังพูดด้วยว่าจะยืดเยื้อไปถึงไหน โอ้ยยยยบอมเอ้ยยยยย
    #67,072
    0
  2. #67038 DreamPatty (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 20:35
    ถ้าคิบอมกับเจ้าชายหมั่นโถวคนละคนกัน....
    #67,038
    0
  3. #66979 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 15:28
    ซังบอมป่ะะ

    หรือคิบอมเพิ่งมาฝึกตอนโต 
    #66,979
    0
  4. #66805 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 16:43
    กี้เริ่มจริงจังกะมินแล้วใช่ป่าวว

    คิเฮน่ารักตลอดๆๆ
    #66,805
    0
  5. #66588 P-ENT (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 21:23
    ใครกันคือเจ้าชายหมั่นโถว โอ๊ย ปวดหมอง
    #66,588
    0
  6. #66291 KIHAE*129 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 20:49
    กี้จริงจังจริงๆใช่มั๊ย

    หมวยอาการหนัก

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    หมวยเอ๊าน๊าเจ้าชายอาจไปเรียนมาก็ได้นี่หน่า
    #66,291
    0
  7. #66222 mirchullove (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มีนาคม 2555 / 20:27
    เจ้าชายหมั่นโถวหายไปแล้วว
    #66,222
    0
  8. #66026 chin-cha (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 03:26
    ตกลงซองมินนี่ตัวจริงชิมิตากี้
    #66,026
    0
  9. #65682 MTieluk (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 13:05
    บอมอาจจะไปเรียนว่ายน้ำมาก็ได้นะด๊อง แบบเพราะเคยจมน้ำเลยไปเรียนมันซะเลยไรงี้อ่ะ
    #65,682
    0
  10. #65600 A-lma (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 23:38
    บอม แกเก่งไปซะทุกอย่างจริงๆนะ 
    แอบไปฝึกว่ายน้ำมาอ่ะดิ ใช่มั้ยๆๆ  55 

    #65,600
    0
  11. #65417 Bubble_BUM (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 กันยายน 2554 / 19:42
    บอมอาจจะไปเรียนว่ายน้ำมาแล้วก็ได้นะ
    #65,417
    0
  12. #65348 satohara (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 20:32
    เฮ้อ บอมจะเป็นเจ้าชายหมั่นโถวจริงไหมเนี่ย ว่ายน้ำซะเก่งขนาดนั้น
    คยูก็ยังจะคิดถึงเฮอีกเนอะ ทั้งๆที่มีมินอยู่ทั้งคน
    #65,348
    0
  13. #65271 เจ้าชายหมาป่า (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 17:26
    เฮ ชอบละสิ่ แหมม อยุ่กับบอม 2 คน
    #65,271
    0
  14. #65213 NANA (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2554 / 17:35
    คยูมีมินอยู่แล้ว ทำไมต้องมีอาการเวลาพูดถึงด๊องด้วย

    พี่แทซองชมมินว่าน่ารัก ก็ยังคิดไปถึงด๊องว่าจะอึ้งกว่านี้ ไม่ชอบเลย

    รู้สึกว่ายังไม่จริงใจกับมินเท่าไหร่อ่ะ

    #65,213
    0
  15. #64566 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 17:57
    นี่แม่คุณแป๋ว เวลาผ่านมาตั้งนาน มันก็ต้องมีการพัฒนากันบ้าง บางทีเจ้าชายหมั่นโถวอาจเจ็บใจที่ต้องจมน้ำเลยต้องฝึกตัวเองจนว่ายน้ำเป็นเพื่อที่จะได้ปกป้องเจ้าหญิงคิมบับให้ได้ไง จิ้นไปนั่นจะใช่คิบอมป่ะยังไม่รู้เลยแต่อยากให้ใช่อ่ะ
    #64,566
    0
  16. #63865 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 09:39
     เจ้าชายหมั่วโถวอาจจะว่ายเก่งขึ้นก็ได้นะ
    #63,865
    0
  17. #63552 Pink_Panther (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 14:34
    บอมนี่ทำได้ทุกอย่างเลยนะ

    เล่นเอาด๊องอึ้งไปหลายตลบแล้ว
    #63,552
    0
  18. #63301 Mapii ky (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:42
    บอมนี่แหละเจ้าชายหมั่นโถว ตัวจริงเสียจริง!!!

    หมวย ย้ายเข้าบ้านบอมเลยลูก อย่าไปรอ รุกมาได้ขนาดนี้แล้วนะ จะรอไรเนี่ย

    #63,301
    0
  19. #63255 mister.bean (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 21:42
    บอมคือเจ้าชายหมั่นโถวใช่ม๊ายย ย
    ด๊อง บอมอาจไปเรียนว่ายน้ำมาก็ได้ -*-
    #63,255
    0
  20. #63187 onlyhanchul (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 15:44
    อย่าพึ่งถอดใจสิปลา เผื่อเจ้าชายหมั่นโถวไปหัดมาก็ได้นะ
    #63,187
    0
  21. #63179 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 22:15

    ถ้าเดาไม่ผิด บอมไปหัดมาใช่มั้ย ?
    ถ้าไม่ใครคือเจ้าชายหมั่นโถววววววว TT

    #63,179
    0
  22. #63078 Primadonna-yui (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 14:46
    ด๊องอ่ะ

    บอมอาจจะเรียนว่ายน้ำแล้วก็ได้นะ

    คึคึ
    #63,078
    0
  23. #62934 kwan_yesung (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 10:33
    อิอิ

    บอมน่ารักมากก   ต่างจากตอนแรกๆเลย
    ความรักเปลี่ยนแปลงทุกอย่างจิงๆ

    ขอบคุนค่ะ

    สนุกมากเลย
    #62,934
    0
  24. #62637 PARISO'KH (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 16:48

    หัดมาจะได้ช่วยหมวยเวลาจมน้ำไง x)

    #62,637
    0
  25. #62109 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 มกราคม 2554 / 21:32
    ไม่แปลกหรอกหมวยบอมมี่อาจจะเข็ดตอนเด็กที่จมน้ำตอนโตเลยฝึกไง
    #62,109
    0