Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 43 : Charpter 30 : ใกล้เข้าไปอีกนิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    19 พ.ย. 52

คนอื่นๆในห้องเรียนค่อยๆทยอยออกมาและรวมตัวกันที่ม้าหินอ่อนด้านล่าง ซีวอนหน้ามุ่ยเล็กน้อยเพราะวิชาประวัติศาสตร์เป็นวิชาที่ไม่ถนัดนัก ซึ่งวิชานี้คิบอมเองก็ใช่ว่าจะเก่งกาจ แต่ที่ออกมาก่อนเพื่อนได้เพราะเจ้าตัวน้อยที่สวมชุดไมอานั่งยัดเยียดความรู้ให้เวลาที่ไม่มีอะไรทำเสียมากกว่า

ประธานรุ่นรูปงามนั่งอยู่ข้างกายคนตัวเล็กและถามไถ่โน่นนี่ ซีวอนยังคงพูดย้ำเรื่องที่จะไปเที่ยวกับครอบครัวของเขาเพราะคุณหญิงชเวผู้เป็นแม่ก็ถามถึงดงแฮอยู่บ่อยครั้ง หล่อนไม่ค่อยอยากให้เขาต้องอยู่ตามลำพัง ซึ่งก็คงไม่แปลกสำหรับสตรีผู้เป็นหัวหน้ามูลนิธิต่างๆอย่างหล่อน

ฮยอกแจเดินออกมาและหยุดมองอยู่บนตัวอาคาร ภาพที่ดงแฮพูดคุยกับซีวอนและเหินห่างจากคิบอมทำให้เขาไม่ค่อยเข้าใจนัก เท่าที่จับสังเกตมาก็เห็นว่าทุกครั้งที่รวมกลุ่มกันสองร่างนั่นก็แทบไม่พูดจาและไม่มีท่าทางว่าจะสนิทสนมกันสักนิด ซึ่งมันผิดจากภาพที่เขาเห็นที่ห้างสรรพสินค้าเมื่อวันก่อน

กำลังคิดจะทำอะไรกันอยู่นะ?

ระหว่างที่กำลังปล่อยความคิดให้ล่องลอย ร่างหนาก็มาหยุดยืนอยู่ด้านหลังแล้วมองตามสายตาของคนตัวเล็กด้านหน้าก่อนถอนหายใจเบาๆ

ยังไม่เลิกอีกเหรอนายเนี่ย

ฮยอกแจสะดุ้งน้อยๆเพราะเสียงเจ้าสารวัตรยอมยุ่ง แล้วเมื่อไหร่นายจะเลิกยุ่งกับชั้นซักทีล่ะ

ไม่ได้ยุ่ง แต่เดินออกมาแล้วเห็นนายมองเพื่อนชั้น

ชั้นก็แค่สงสัยอะไรบางอย่าง คิ้วบางขมวดน้อยๆ เริ่มครุ่นคิดว่าจะลองถามฮันกยองดีหรือไม่ เพราะเท่าที่รู้ก็มีเขานี่แหละที่สนิทกับดงแฮ เพราะถ้าถามซองมินก็คงไม่ได้เพราะไม่สนิทกันเลยสักนิด

หลังจากที่ชั่งใจให้ฮันกยองงงอยู่สักพักก็เอ่ยออกมาจนได้ นี่ฮันกยอง ดงแฮกับคิบอมสนิทกันมากมั๊ย

ถามทำไม

เดาเอาไว้ไม่มีผิด เขาถามคำนี้กลับมาจริงๆ ซึ่งร่างผอมก็เตรียมคำตอบเอาไว้แล้ว เค้าดูเหมือนไม่สนิท แต่ชั้นเห็นไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย ได้ยินว่าช่วงนี้คิบอมไปค้างบ้านดงแฮด้วยนี่

อ๋อ..

ที่ชั้นมองก็เพราะชั้นงง ไม่เห็นเค้าเล่นกันเลย

ชั้นก็นึกว่านายมองซีวอน ครั้งนี้ไม่ได้ประชดแต่พูดโดยไม่ได้ตั้งใจเสียมากกว่า แต่แม้มันจะกระทบหัวใจดวงน้อยๆก็ไม่ได้ทำให้ฮยอกแจแสดงอาการอะไรอีก

ก็สนิทมั๊ง แต่ชั้นก็ไม่เห็นว่าจะคุยอะไรกันมาก คิบอมมันพูดน้อยอยู่แล้วนายก็รู้ แต่คงเพราะดงแฮเข้ากับคนง่ายนั่นแหละ ผู้ชายเหมือนกันมันก็ไม่ต้องพูดหรือกอดคออะไรมากหรอกถ้าจะสนิท

คนฟังนึกค้านอยู่ในอกเพราะที่เห็นน่ะมันไม่ใช่เลยสักนิด ทั้งเดินจับมือ หยอกล้อ หรือแม้แต่รอยยิ้มของคิบอมที่ไม่ค่อยจะได้เห็นยังเห็นเขายิ้มให้กับคนตัวเล็กนั่น

ถ้าแบบนั้นก็แสดงว่าฮันกยองเองก็ยังไม่รู้เรื่อง

เออ ช่างมันเถอะ ชั้นก็แค่สงสัยนิดๆหน่อยๆตามประสา ขี้เกียจคุยกับนายแล้ว พูดจบก็หอบหนังสือเดินหนี อีกคนเลยเดินตามมาติดๆ ไหนๆก็ต้องลงทางเดียวกันอยู่แล้ว

นี่ นายตัดใจได้แล้วจริงๆเหรอ ที่ถามก็เพราะเป็นห่วง

เรื่องของชั้นน่า

แต่ชั้นมีอะไรจะเตือน เสียงหนาชะงักเท้าเล็กเอาไว้

ฮยอกแจรีบหันกลับมามองหน้า อะไร

นักเรียนทุนร่างใหญ่มองไปรอบๆจนแน่ใจว่าไม่มีใครอีกจึงได้เอ่ยออกมา ถ้านายไม่คิดจะพยายามเพื่อตัวเองให้มากกว่านี้ก็ตัดใจซะ เพราะซีวอนเพิ่งชวนดงแฮไปเที่ยวกับที่บ้าน ถ้ายังจะแอบมองแบบนี้แล้วร้องไห้ซ้ำๆ ชั้นว่านายควรจะตัดใจ

พอรู้ว่าเรื่องอะไรคนฟังก็เบือนหน้าหนีพร้อมกับตีหน้าเบื่อใส่ ไม่อยากจะฟังคำตอกย้ำซ้ำๆแบบนี้ แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อมันก็ทำใจให้ลืมซีวอนไปง่ายๆไม่ได้เช่นกัน

ชั้นจะรับไว้พิจารณาแล้วกัน คนดื้อรั้นตอบปัดๆแล้วทิ้งเท้าก้าวลงบันไดขั้นถัดไปในทันที

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

สายลมเอื่อยๆที่พัดแผ่วกระทบผิวกายสร้างความผ่อนคลายให้ไม่ยาก หลังจากที่สอบเสร็จก็มีรถจักรยานคันไม่ใหญ่ไม่เลือกมาจอดรอรับ อิทึกทำหน้าที่เพื่อนที่ไม่รู้จะเรียกว่าดีหรือไม่ดีเพราะทันทีที่เห็นฮันกยองก็ร้องเรียกให้ขึ้นมาพยุงร่างเพื่อนจอมดื้อของตัวเองโดยไม่ต้องถามความเห็นคนเจ็บก่อน

ตากลมค้อนตาโตๆที่แสนหวานของเพื่อนพร้อมทำปากขมุบขมิบ แต่ระดับอิทึกแล้วคงไม่สะท้านทรวงนักหรอก เพราะมันไม่ได้มีความหมายอะไรมากมายนัก มันก็แค่อาการของคนปากแข็งและหาเรื่องกลบเกลื่อนเท่านั้นเอง

นี่ ชั้นอยากกินไอติม มือบางกระตุกชายเสื้อนักเรียนด้านหลังคนปั่นเบาๆ

ฮันกยองฟังไม่ถนัดนักจึงชะลอและจอดรถเพื่อหันหลังมาถามให้ชัดๆ ว่าไงนะ

ชั้นอยากกินไอติมอ่ะ

หืม?

พาไปกินหน่อย ร้านตรงข้างประตูไมอาฝั่งขวาอ่ะ บอกเขาหน้าตาเฉย

ถึงมันจะดูงงๆและแปลกประหลาดอยู่ไม่น้อยแต่สารถีผู้ไม่ค่อยชอบมีปากเสียงก็รีบปั่นไปตามทางที่คนซ้อนท้ายบอก ฮีชอลโทรไปบอกที่บ้านให้คนรถมารับช้ากว่าปกติตั้งแต่ช่วงเที่ยงแล้ว วันนี้เขาแค่อยากทานไอศกรีมและหากให้คนรถพาไปก็คงไม่พ้นต้องเดินไปคนเดียว ถึงเขาจะไม่ต้องใช้ไม่ค้ำก็เถอะ แต่ไอ้ที่ดามขาอันใหญ่ๆนี่มันก็ยังทำให้เดินได้ไม่ถนัดอยู่ดี

ลูกชายนายแพทย์หน้าซื่อๆจอดรถที่หน้าร้านแล้วค่อยรับกระเป๋าของร่างบางไปสะพายให้แล้วส่งอีกมือยื่นมาให้เขาจับเพื่อพยุงคนสวยเข้าไปในร้าน ฮีชอลยิ้มน้อยๆเพื่อแทนคำขอบคุณ วันนี้มันอาจจะไม่ใช่วันดีๆแต่ก็ทำให้ยิ้มได้ไม่น้อย

อะไรอร่อยอ่ะ ผมไม่เคยกิน

ฮันกยองถามเมื่อเปิดเมนูดู หน้าตาประหลาดๆแต่ก็น่ารักดี เขาจำไม่ได้แล้วว่าเข้ามาในร้านไอศกรีมแบบนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ แต่ที่แน่ๆคือตอนที่อยู่วินเซอร์รูฟ เจ้าสามสิงห์นั่นไม่เคยแม้แต่จะพาเขาเฉียดร้านคิกขุหน่อมแน๊มแบบนี้ คงจะมีแต่คยูฮยอนนั่นแหละที่จะเข้าเพราะพาสาวๆไปเดท

ชอบรสอะไรล่ะ

กาแฟ ช็อกโกแลต ..ผู้ชายก็กินอยู่แค่นี้ ชั้นไม่กินรสสตอเบอร์รี่หรอกน่า

ตากลมโตกระพริบปริบๆเพราะเพิ่งจะชี้สั่งรสสตอเบอร์รี่บอกพนักงานยังไม่ทันจะขาดคำ ร่างหนาเลยได้แต่ชะงักปากค้างเอาไว้เพียงแค่นั้นแล้วยิ้มกลบเกลื่อน

ผู้ชาย ..ส่วนมากน่ะ

ร่างบางในเครื่องแบบไมอายิ้มเจื่อนๆแล้วพับเมนูเก็บ เขาเองก็เป็นผู้ชายและไม่ได้อยากให้ใครมองเป็นอื่น แค่โดนชมตอนเด็กว่าสวยก็ขมขื่นจะแย่ แต่ไอ้รสนิยมเรื่องของกินน่ะมันแยกกันได้ซะที่ไหน

กินสตอเบอร์รี่มันก็ไม่ได้แปลว่าไม่ใช่ผู้ชายซักหน่อย -*-

 

สักครู่หลังจากพนักงานนำถ้วยไอศกรีมที่มีเนื้อสีน้ำตาลเข้มกับสีชมพูมาเสิร์ฟร่างที่ใหญ่กว่าก็ช้อนสายตาขึ้นมามองพร้อมกับเอ่ยถามอย่างงงๆ

แล้วคิดไงให้ผมมาเป็นเพื่อนอ่ะ

แค่อยากกิน

วันหลังก็ชวนแฟนมากินสิ ร้านไอติมน่ะสำหรับแฟนเค้าไปนั่งกุ๊กกิ๊ก ปากไปก่อนความคิดอีกจนได้

และคนอึ้งก็คงไม่พ้นคนที่ชวน ...

เออ คุณไม่มีแฟนเหรอ ยังจะถามตาใสๆอีกต่างหาก

อืม เสียงคำรามในลำคอบ่งบอกว่าไม่ค่อยจะพอใจ ชั้นไม่เหมือนนายนี่ที่จะมีใครให้ไปโน่นไปนี่ด้วย

หืม?

นายไปกินกับแฟนบ่อยใช่มั๊ยล่ะถึงได้รู้ดีนัก ทั้งๆที่อารมณ์ดียังอุตส่าห์ให้ต้องมาโมโห

ตาเรียวมองอย่างไม่เข้าใจแล้วส่ายหน้า ผมไม่มีแฟน

ไม่มีแฟนอะไร แล้วพี่พยาบาลของนายล่ะ อย่ามาทำเป็นอายที่มีแฟนอายุมากกว่าหน่อยเลย ปากบางๆขยับรัวจนแทบจะอ้าปากเถียงไม่ทัน

ฮันกยองกระพริบตาถี่ขึ้นและจ้องมองคนตรงหน้าอย่างคนที่สอดส่องมองหาสิ่งผิดปกติ สีหน้าของฮีชอลดูหงุดหงิดน้อยๆเหมือนไม่ค่อยพอใจอะไรสักอย่าง ซึ่งมันก็น่าจะเกี่ยวกับตัวเขา แต่จะว่าไปแล้วมันก็ไม่ได้น่าเกี่ยวสักเท่าไหร่

ผมไม่ได้คบกับพี่ฮวาซองสักหน่อย ตอบแบบซื่อๆไม่พอ ยังจะทำหน้าโง่ๆประกอบมาด้วย

อย่ามาโกหกหน่อยเลย เอะอะอะไรนายก็ไปหาแต่เค้า

คนหน้าหวานลืมตัวประชดเสียเต็มคราบ ทำเอาคนฟังหัวเราะร่วนเพราะใครจะดูไม่ออกว่าเขากำลังหงุดหงิดเพราะเรื่องของตัวเองอยู่

ฟังให้ดีนะครับ ฮันกยองกระแทกช้อนเบาๆเพื่อเรียกความสนใจ ผมสนใจแฟนพี่ฮวาซอง ไม่ใช่ตัวพี่เค้า

คราวนี้ตาโตยิ่งโตไปใหญ่ ไอ้บ้า นี่นายจะบอกว่านายจะตีท้ายครัวพี่เค้าเหรอ

บ้าสิ!! ตัวใหญ่เสียงหลง

ก็นายพูดอยู่แหม็บๆว่าสนใจแฟนพี่เค้า

ประสาท ผมไม่ได้สนใจแบบนั้นนะ จากหน้าโง่ๆ ตอนนี้กำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะอีกคนดันคิดอะไรไม่เข้าท่า แฟนพี่ฮวาซองเค้าเป็นเด็กทุนเดียวกันที่ผมได้ ไอ้ที่ต้องไปอังกฤษ 3 สัปดาห์น่ะพี่เค้าก็เคยสอบมาก่อน ผมก็แค่ฝากพี่ฮวาซองถามเรื่องที่ผมอยากรู้เท่านั้นนะ คุณคิดบ้าอะไรของคุณ

หน้าชาเหมือนจะแตกละเอียดยิบ ..นี่ผมเดาผิดอีกแล้วใช่มั๊ย?

นาย.. ไม่ได้ปีนเกลียว?

เออน่ะสิ ร่างหนาเชิดหน้าใส่ ถึงผมจะไม่ได้สนใจเรื่องอายุแต่พี่ฮวาซองน่ะแก่กว่าผมตั้ง 9 ปีเชียวนะ เค้าคงไม่คิดจะมาเลี้ยงต้อยผมหรอก แฟนเค้าก็เป็นตั้งหมอ แถมยังทำงานที่เดียวกันด้วย

อ้าว แล้วทำไมนายพูดแต่ว่าไปหาพี่ฮวาซอง อีกคนยังหาเรื่องเถียงจนได้

ก็แฟนพี่เค้าทำงานที่โรงพยาบาล ไม่ได้ทำที่คลินิกพ่อผมด้วยนี่นา ไปคลินิกก็เจอแต่เค้าสิ

เอ่อ..

คราวนี้เป็นทีของฮันกยองที่จะขำบ้าง หน้าคุณตลกจัง ..เหมือนกำลังหึงผมเลย

หึงบ้านแกสิ ทิชชู่ใกล้มือโดนดึงออกมาเขวี้ยงใส่หน้า อย่ามาเหมานะไอ้เด็กแก่แดด

ทั้งๆที่พยายามกลั้นยิ้มแต่คนขำก็อดไม่ได้ ตาหยีเป็นประกายวาวแล้วหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียวเพราะหน้าตาท่าทีตอนนี้ของพี่สาวคนสวยมันน่ารักผิดจากปกติเป็นไหนๆ แก้มปลั่งสีระเรื่อ ตากลมค้อนน้อยๆแถมยังกัดริมฝีปากเม้มแน่น

น่ารักชะมัดเลย หึ หึ

ขำอะไร เสียงห้วนตวาดแหว

เปล๊า คนปฏิเสธยังยิ้มอยู่

ก็ไม่มีอะไรมาก ผมแค่กำลังคิดว่า .. ถ้าผมกลับมาเป็นไอ้เด็กแก่แดดอีกสักรอบ พี่สาวคนสวยจะยังวิ่งหนีและร้องไห้เวลาโดนผมไล่หอมแก้มอีกมั๊ยนะ

ชักน่าสนุกแล้วสิ ^ ^

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

เยซองขับรถมารับซองมินในตอนเย็นตามปกติ ช่วงนี้เจ้าตัวกลมหน้าแบ๊วพยายามที่จะไม่ทำอะไรให้จับผิดได้ง่ายนักเพราะตัวเองก็เพิ่งจะก่อเรื่องไป ถึงพี่ชายจะยังจับไม่ได้แต่ก็กันไว้จะดีกว่า เพราะหากเยซองรู้เรื่องเข้าเมื่อไหร่ หากไม่ตายก็คงจะโดนคุมความประพฤติหนักขึ้นไปอีก ช่วงนี้เลยต้องทำตัวดีๆให้พี่วางใจไปก่อน

ตาตี่ พรุ่งนี้ตาตี่จะไปรับมั๊ยอ่ะ เสียงใสแจ๋วร้องถามทันทีที่กระโดดลงจากรถ

ร่างสูงตาเรียวขยับคิ้วน้อยๆ ปกติซองมินแทบจะไม่อยากให้ไปรับและร่ำแต่จะให้คนรถทำหน้าที่ทุกวี่ทุกวัน

ก็ไป เยซองทำเสียงขรึม

พรุ่งนี้ตัวกลมสอบเสร็จบ่ายๆ ไม่เย็นมากอ่ะ ตาตี่เรียนเสร็จกี่โมง คนน้องรีบถาม สีหน้าซื่อๆทำให้อีกฝ่ายไม่ได้ใส่ใจนัก ช่วงนี้เขายังไม่สอบจึงไปรับไปส่งได้ กว่าจะสอบก็สัปดาห์ถัดไปซึ่งน้องชายก็สอบเสร็จก่อนแล้ว

ก็บ่ายสี่

อ่า.. งั้นตัวกลมกลับเองก็ได้ ตัวกลมสอบเสร็จบ่ายสี่อ่ะ แต่คิดว่าคงออกตั้งแต่ยังไม่บ่ายสาม วิชามันง่าย

ให้คนรถไปรับ?

อืม แต่ว่าจะให้ไปสักบ่ายสี่ จะไปซื้อของที่ห้างหน่อย ยิ้มหวานส่งอย่างคนใสซื่อ

พี่ชายเห็นไม่ผิดแปลกอะไรก็พยักหน้า ร่างเล็กเลยรีบโบกมือลาแล้วกระโดดขึ้นบันไดไปเหมือนตอนยังเด็ก แต่ความจริงแล้วอาจารย์เลื่อนสอบต่างหาก แถมพรุ่งนี้ก็ยังมีสอบแต่ช่วงเช้าเท่านั้น ซึ่งทั้งหมดนี้ก็เป็นแผนที่คยูฮยอนสั่งสอนมาให้ทำตามอีกที

บ่ายทั้งบ่ายของวันพรุ่งนี้คงจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

ที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลคิม ท่านประธานที่เพิ่งจะเดินทางกลับมาจากการดูงานต่างประเทศคิ้วขมวดทันทีที่เด็กรับใช้ภายในบ้านบอกเขาว่าคิบอมยังไม่กลับเข้ามานับตั้งแต่ที่ทะเลาะกันเมื่อสัปดาห์ก่อน คนเป็นพ่อนึกโมโหจนต้องกดโทรศัพท์ตามหาตัวแต่ก็ได้กลับมาแค่เสียงฝากข้อความ

ดังนั้นอีกทางที่จะหาตัวได้ก็คงไม่พ้นเจ้าหลานชายตัวดี

ครับคุณลุง ซังบอมที่นอนกลิ้งอยู่บนเตียงในห้องนอนรีบรับสายแบบเบื่อๆ เขารู้อยู่แล้วว่าคิมแทยางโทรมาทำไม

แกเจอคิบอมมันบ้างหรือเปล่า

เจอฮะ วันนี้ก็เจอ เด็กหนุ่มหน้าใสตอบเรียบๆ เบื่อเหมือนกันที่ต้องคอยรับหน้าคุณพ่อแทนคุณลูกแบบนี้

แล้วมันไปซุกหัวที่ไหน อยู่บ้านแกหรือเปล่า

เปล่าฮะ ไปอยู่บ้านเพื่อน ใจจริงก็อยากจะยัดเยียดคำว่าแฟนให้แต่ก็กลัวว่ามันจะบรรลัยกันเสียก่อน คุณลุงไม่ต้องห่วงหรอกฮะ คิบอมมันสบายดี เดี๋ยววันที่พี่คิฮยอนกลับมามันก็กลับแล้วล่ะ

มันบอกแกอย่างนั้นเหรอ เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไฟด้วยอำนาจร้องถามอย่างไม่แน่ใจนัก

ก็บอกแบบนี้ฮะ ซังบอมลอบถอนหายใจเบาๆ คิบอมสบายดี คุณลุงไม่ต้องห่วงหรอกฮะ

แล้วเพื่อนมันเป็นลูกเต้าเหล่าใคร

เห็นว่าเป็นลูกท่านทูตประเทศอะไรสักที่ เขาพยายามนึกเท่าไหร่แต่ก็นึกไม่ออก ตอนที่ถามดงแฮก็ไม่ได้จำคำตอบเอาไว้ด้วย แต่ดงแฮนิสัยดีฮะ เป็นเด็กดี คิบอมอยู่นั่นก็ไม่ได้ออกไปที่ไหน อยู่แต่ในบ้าน

แปลกคน มันไม่ได้ออกไปก่อเรื่องแน่นะ

ซังบอมไม่อยากจะบอกว่ามีเรื่องกันไปตั้งแต่เมื่อปลายสัปดาห์ที่แล้วเพราะพี่ชายดันเอาตัวไปให้พวกของแจอุครุมในห้องน้ำเพียงเพราะปกป้องคนตัวน้อยหน้าสวย แต่ในเมื่อคิบอมไม่ได้เป็นฝ่ายผิดและไม่มีใครลงโทษอะไรเขามันก็ไม่ใช่เรื่องที่จำเป็นต้องเล่า

คิบอมไม่ได้ออกไปไหนจริงๆนะ ผมยังแวะไปหาอยู่บ่อยๆ

แล้วทำไมมันไม่กลับบ้าน

คนตอบคำถามหน้าบิดเบี้ยวเพราะรำคาญที่จะตอบเต็มที คุณลุงก็ถามคนของคุณลุงสิฮะ ว่ามาก่อกวนอะไรพี่ชายผมหรือเปล่า ..ถ้าไม่มีอะไรผมขอตัวอ่านหนังสือก่อนนะฮะ ช่วงนี้มีสอบ  อ้อ.. คุณลุงไม่ต้องห่วง คิบอมอ่านหนังสือและก็มีคนช่วยบังคับเรียบร้อยแล้ว วางใจได้ฮะ

มือหนารีบกดวางสายก่อนจะมีอะไรยืดยาวออกมาอีกสักชุดสองชุด หน้าทะเล้นมีป้ายแปะว่าเบื่ออยู่กลางหน้าผาก ขี้เกียจจะมารับหน้าแล้วจริงๆเพราะคุณลุงของเขาก็ใช่ว่าจะมีเหตุผลเสมอไป บางทีก็งี่เง่าเจ้าปัญหาเพราะว่ามัวแต่หลงยัยแรวอนนั่นแหละ

แต่เพราะลุงถามถึงคิบอมเลยนึกขึ้นได้ว่ายังมีบางอย่างที่ยังสงสัยอยู่

ไปหาไอ้พี่เลวหน่อยดีกว่า คึ คึ

 

รถคันงามถูกขับมาโดยคุณชายคิมซังบอม เสียงกริ่งทำให้คนข้างในบ้านที่แกล้งกันอยู่ต้องหยุดรบกันชั่วคราว ดงแฮรีบวิ่งออกมาเปิดประตูให้ ซึ่งแค่เห็นหน้าก็หันไปเรียกคิบอมก่อนที่ซังบอมจะพูดอะไรเสียอีก

คิบอม ซังบอมมาหาแน่ะ

มันจะมาทำไม เสียงหนาทำเหมือนรำคาญนักหนาแต่ว่าก็เดินออกไป มีอะไรวะ

สายตาทะเล้นส่องประกายระยิบระยับแข่งกับแสงไฟที่ส่องอยู่ เขามองเลยไปที่ร่างบางของคนหน้าสวยที่เพิ่งผลุบหายกลับเข้าไปในบ้านซึ่งฝ่ายพี่ก็เหมือนจะรู้ตัวดีว่าไม่ควรจะให้ดงแฮได้ยินอะไร

แกไม่ต้องเข้าไปหรอก อยู่ข้างนอกนี่แหละ พูดพลางเตะประตูให้ปิดเองแล้วเดินอาจๆออกมาหา

ทำอะไรอยู่

เห็นสภาพตัวแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ ตอนนี้คิบอมมีผ้าโพกศีรษะเอาไว้แถมยังใส่เสื้อกล้ามที่ชุ่มเหงื่อ เมื่อครู่ก็ได้ยินเสียงดังแปลกๆออกมาจากในบ้านแถมยังเห็นอะไรที่ไม่คุ้นตากองเกะกะอีก แบบนั้นจะไม่ให้สงสัยได้อย่างไร

ทำประตู เขาตอบนิ่งๆ ไม่ต้องสะเออะถามต่อล่ะ

ซังบอมหัวเราะลั่นที่โดนรู้ทันจนได้ แต่ก็ไม่วายที่จะถามทั้งที่รู้ตัวว่าคงโดนด่า ทำไปทำไม ประตูบ้านดงแฮมันมีน้อยเกินไปจนไม่พอที่จะวิ่งหลบกันแล้วเหรอ

ตาคมตวัดจ้องเหมือนอยากจะถีบลงไปกองอยู่กลางถนน ชั้นมีเหตุผลน่า

หึ น้องตัวดียิ้มแปลกๆ วันนี้ชั้นเห็นอะไรแปลกๆบนตัวดงแฮ ..นายรู้ใช่มั๊ย?

อะไร แสร้งทำเฉยไปเสียอย่างนั้น

ยังจะไขสือ ริมฝีปากยกยิ้มดูกวนบาทาหนักเข้าไปอีก จะถ่วงเวลาไปอีกนานแค่ไหนกันคิมคิบอม ชั้นล่ะไม่เข้าใจจริงๆว่าไอ้พี่ชายโง่ๆเจ้าปัญหาของชั้นมันคิดบ้าอะไรอยู่

อยากโดนยันกลับไปที่รถมั๊ย

ฮ่าๆ ก็ไม่แน่ หน้าเป็นๆยักคิ้วยั่ว เออ วันนี้พ่อนายโทรมาหาชั้น เค้ากลับมาแล้ว

อือ

ไม่พาลูกสะใภ้ไปหาล่ะ ว่าแล้วก็พยักพเยิดหน้าไปทางประตูบ้าน คิบอมเลยโบกเข้ากลางกบาลเสียเต็มมือ

อย่ามาลามปาม

ลามที่ไหนวะ แกอย่านึกนะว่าชั้นไม่เห็นน่ะ

ตาดุกดจ้องปรามน้องไม่ให้ปากมาก แต่คิบอมก็ไม่ได้พูดเสียงดังนัก เพราะต่อให้ด่ายังไงก็ยังจะพูดให้ได้

รอยจูบที่คอดงแฮ แล้วไหนจะสร้อยที่คอนั่นด้วย สายตารู้ทันที่คิบอมไม่ชอบใจมันเริ่มมาให้เห็นอีกแล้ว นายทำเอาไว้แค่สองเส้นนี่นา

สายตาของซังบอมเริ่มกลอกไปมา พี่ชายที่ยืนปั้นหน้าถมึงทึงเลยจ้องเขาเพื่อตัดปัญหาที่ค้างคาทุกอย่าง

ใส่ไว้จะได้ปลอดภัย

นึกว่าตีตราเป็นเจ้าของ หึ หึ

อย่ามาคิดเองเออเอง ร่างหนากอดอกนิ่ง ถ้าจะมาแค่นี้ชั้นว่ามันเปลืองน้ำมันเปล่าๆนะ

ชั้นแค่อยากรู้ว่าพี่ชายชั้นจะพาว่าที่พี่สะใภ้ไปแนะนำเมื่อไหร่ ..กล้าๆหน่อยสิคิมคิบอม จูบเค้าแล้วเก็บไว้แบบนี้มันไม่แมนเลยนะ

อย่ามาทำเป็นรู้ดี

คิบอมเดินกลับเข้าบ้านโดยไม่ล่ำลาและมีเพียงเสียงหัวเราะของซังบอมที่ไล่หลัง เจ้าเด็กทะเล้นมองตามพี่ชายจนกระทั่งเขากระแทกประตูดังปังก็หัวเราะอีกรอบ

หึ ..ไอ้คนปากแข็ง

 

ตัวใหญ่เดินหน้านิ่งกลับเข้ามาก็เห็นเจ้าตาแป๋วตัวน้อยนั่งคอยอยู่แล้ว พวกเขากำลังช่วยกันติดประตูเพิ่มตรงทางขึ้นบันไดชั้นสอง ที่ห้องเก็บของก็ทำห้องลับไว้ให้ดงแฮใช้ในยามฉุกเฉินแล้ว อย่างน้อยๆหากคนหน้าดุปากร้ายไม่อยู่เขาก็คงใช้ที่ตรงนั้นกำบังและถ่วงเวลาคนไม่ประสงค์ดีได้

มือใหญ่หยิบค้อนมาทุบปังๆแม้จะไม่ถนัด มือนิ่มที่ไม่เคยจับอะไรมากมายนอกจากไม้เบสบอลกำลังกำค้อนในมือแน่นและสนใจเพียงตะปูที่อยู่ตรงหน้า กว่าจะเสร็จก็เล่นเอาเหงื่อท่วมจนโทรมกาย

ไปอาบน้ำไป เหงื่อชุ่มหมดแล้ว เจ้าตาแป๋วมาช่วยเก็บอุปกรณ์ให้เพราะคิบอมยังไม่หายดีเท่าไหร่ก็ต้องลุกมาทำโน่นทำนี่ที่ใช้แรงงานแล้ว

จำได้ใช่มั๊ยที่ชั้นบอก ถ้ามีอะไรน่ะอย่าลืมเชียวนะ

อื้อ ตัวเล็กพยักหน้าทำตาใส จำได้ ไม่ต้องทำหน้าโหดแล้ว

...

ไปอาบน้ำสิ เดี๋ยวชั้นขึ้นไปนวดให้

เอ่อ.. ไม่ต้อง คิบอมรีบส่ายหน้า เพราะใกล้มากไปกว่านี้มันคงจะอันตรายสำหรับคนตรงหน้ามากกว่าที่จะปลอดภัย

คิบอมยังไม่หายดี มาตอกตะปูหนักๆแบบนี้เดี๋ยวก็ปวดกล้ามเนื้ออีกอ่ะ ให้นวดเถอะนะ พูดแล้วก็ยื่นหน้ามายิ้มน่ารักใส่ เดี๋ยวชงโกโก้ขึ้นไปให้ด้วยแล้วกัน

อือ

รับคำด้วยเสียงเรียบๆและหน้านิ่งๆ จากนั้นก็รีบเดินขึ้นไปบนห้องในขณะที่ร่างเล็กยืนหัวเราะขำกับท่วงท่าประหลาดๆนั่น เพราะยิ่งตัวเองเข้าใกล้คิบอมก็ยิ่งเหมือนจะเป็นฝ่ายกลัวเสียเอง

ตลกดีจริงๆ

 

กลิ่นโกโก้หอมฉุยส่งมาแตะปลายจมูกทันทีที่เจ้าของบ้านเปิดประตูห้องนอน รอยยิ้มแสนหวานส่งมาให้แต่แทนที่คนรับจะดีใจกลับหันขวับอย่างรวดเร็วจนคนยิ้มต้องรีบหุบแล้วหน้าแปรมาเป็นหน้างอหงิก

ยิ้มให้ก็ไม่ยิ้ม

มือน้อยวางแก้วในมือแล้วเดินอ้อมเตียงไปยังอีกฝั่ง ซึ่งคนนอนก็เอื้อมไปหยิบมันมาจิบแล้วค่อยวางแก้วกลับที่เดิม คิบอมที่นอนคว่ำตัวอ่านหนังสือแฟชั่นผู้ชายที่ซื่อมาใหม่ยังไม่คิดจะสนใจคนตรงหน้า ร่างเล็กเลยทรุดตัวลงนั่งข้างๆ จากนั้นก็เริ่มนวดไล่ลงไปจากต้นคอ มือน้อยนุ่มนิ่มออกแรงกดและบีบให้ นวดไปก็อมยิ้มไปเพราะสุขใจเหลือเกิน

คนที่ตามแฟชั่นจ๋ายังพลิกดูหน้าต่อไปเรื่อยๆและไม่ได้ใส่ใจอีกฝ่ายนัก พอเห็นเขาเฉยหนักๆเข้าก็เลิกนวดแล้วลงไปนั่งยื่นหน้าเข้าไปใกล้ เจ้าตัวน้อยที่นั่งยองๆอยู่ข้างเตียงจรดปลายนิ้วลงที่แก้มนิ่มแล้วจิ้มเบาๆ

เมื่อยป่ะ ..เก๊กอยู่ได้

คนหน้าดุช้อนตาขึ้นมองแต่ก็ยังนิ่งอยู่ มือน้อยเลยเคลื่อนไปจิ้มที่มุมปากทั้งสองข้างแล้วดันยกขึ้นมาเบาๆ

ยิ้มสิ ..ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมม พูดไปก็ฉีกยิ้มไปด้วย ทำเหมือนว่าแบบนั้นอีกฝ่ายจะนึกสนุกแล้วคล้อยตาม แต่เปล่าเลย.. คิบอมกลับมองแล้วถอนหายใจดังเฮือก

ปัญญาอ่อน

หน้าขาวค้อนใส่แล้วกัดริมฝีปากแน่น ไม่รู้จะหาวิธีไหนมาเรียกให้เขาสนใจตัวเองได้สักที สุดท้ายเลยต้องงัดไม้ตายออกมาใช้โดยกายดึงหนังสือออกจากมือแล้วกระโดดขึ้นดึงร่างหนาให้หมุนตัวกลับไปนอนดีๆไม่ใช่พลาดกลางเตียงอยู่แบบนี้แล้วค่อยทิ้งตัวลงนอนซุกที่อกกว้างเหมือนลูกกวางตัวน้อยๆ

คิ้วหนาขมวดเมื่อจ้องมองลงมาแต่ตัวเล็กๆก็ทำหน้าตาน่ารักใส่

อะไรของนายอีกเจ้าตาแป๋ว

ง่วงไง

ก็นอนดีๆไปสิ มือใหญ่รีบผลักเขาไปห่างๆ ขืนอยู่ใกล้นานกว่านี้คงได้มีเหตุการณ์ไล่ปล้ำเกิดขึ้นแน่ๆ และเขาก็ไม่อยากจะทำตัวเป็นไอ้หื่นแบบนั้น

แต่คนตัวเล็กก็ยังไม่เข้าใจ ก็อยากนอนกอดคิบอมอ่ะ

ดื้อ

กอด ..นะ

หึ

ชายหนุ่มร่างใกญ่รีบพลิกตัวหนี มือน้อยเลยแกล้งสอดผ่านเอวหนาไปกอดเอาแล้วซุกหน้าที่กลางหลังแถมยังใช้ปลายจมูกเขี่ยไปมาบนกล้ามเนื้อแน่นๆ คิบอมทำให้เขาชินกับการมีคนให้กอดไปเสียแล้ว แล้วอยู่ๆจะมาบังคับให้นอนห่างๆได้อย่างไร

ดื้อ เสียงทุ้มกดต่ำเพื่อร้องดุ

ดื้อ ตัวเล็กย้อนเสียงใส

อย่ามาล้อเลียน

อย่ามาล้อเลียน เสียงหวานๆแกล้งทำเป็นเข้ม

คนตัวใหญ่เลยพลิกตัวหันหน้ามาหาแล้วกดกำปั้นลงที่กลางกระหม่อมข้อหาที่ดื้อไม่เข้าเรื่อง แต่มันก็เข้าทางที่ตัวเล็กตั้งไว้ เพราะแค่เขาหันกลับมาก็รีบกอดแล้วซุกหน้าที่อกกว้างแถมยังย้อนตาแป๋วๆขึ้นมายิ้มใส่

ปล่อยเลยเจ้าแป๋ว

ไม่

ดื้อ

ดื้อ

ยังไม่เลิก

ยังไม่เลิก

จะกวนใช่มั๊ย

จะกวนใช่มั๊ย

คุณชายจอมกวนเจอไม้นี้เข้าไปก็ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ คิบอมนิ่งอยู่สักครู่ก็จัดการก้มลมมาจูบหนักๆให้รู้สำนึก แต่แทนที่ตัวเล็กจะอายหน้าแดงกลับจูบเขากลับไปบ้างเมื่อร่างหนาถอนริมฝีปากออกไปแล้ว

สัมผัสนุ่มๆที่เริ่มก่อนบ้างทำให้คิบอมถึงกับทำอะไรไม่ถูก แต่เพราะเขากดจูบแค่เสี้ยววินาที จูบหนักๆของดงแฮจึงกินเวลาแค่เพียงเล็กน้อยตามไปด้วย

อย่ามาเอาเปรียบ เสียงรั้นๆทำให้นึกอยากจะขำ แค่ขอกอดเอง อย่าดุนักสิ

เฮ่อ.. นายทำให้ชั้นลำบากนะดงแฮ

คิบอมนึกบ่นอยู่ในใจว่าทำไมคนตัวเล็กที่ตอนเจอครั้งแรกยังดูไร้เดียงสาและน่าแกล้งมันถึงได้กลายเป็นเด็กดื้อได้ขนาดนี้ ทั้งช่างยอกย้อน ไหนจะเอาแต่ใจอีก แบบนี้เห็นทีคงจะต้องเหนื่อยได้ทุกวี่ทุกวันแน่ๆ

นี่เจ้าเปี๊ยก มึนอัดอัด กอดทำไมเนี่ย

อยากกอด ^ ^

น่าน.. ตอบหน้าตาเฉยอีก ...ผมล่ะอยากรู้จริงๆว่าพ่อจ๋าของเจ้าแป๋วนี่เอาอะไรให้ลูกกินตอนเด็กๆ

เฮ่อ.. ท่าทางสุดท้ายคงต้องเป็นนายหน้าโหดที่ต้องยอมแพ้ให้

แค่คิบอมทิ้งตัวนอนหงายอย่างอ่อนใจและไม่ผลักไสให้ขยับไปพ้นๆหน้าสวยก็ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี ดงแฮมีความสุขที่ยกนี้สามารถเอาชนะคิบอมได้ ร่างกายใหญ่ที่ทอดร่างนอนนิ่งได้แต่ชำเลืองมองคนตัวน้อยๆที่โอบรัดร่างของตนไว้แล้วปล่อยรอยยิ้มออกมาทีละนิด

แพรขนตายาวสีดำขลับของดงแฮกำลังปิดสนิท ดวงหน้าแสนหวานนอนยิ้มอย่างมีความสุข ศีรษะกลมขยับเบียดจนชิดหน้าอกแกร่ง แขนขาวเรียวที่โผล่พ้นชุดนอนตัวโคร่งกอดรัดไม่ยอดให้ห่างไปไหน

เดี๋ยวเขาก็จะกลับไป เดี๋ยวเขาก็จะไม่อยู่ ..และก็ไม่รู้ว่าจะกลับมาอีกเมื่อไหร่

ยามนี้ดงแฮแค่อยากเก็บเกี่ยวความสุขเอาไว้ไม่ให้ห่างไปไหนอีก เขาเองก็ใช่ว่าไม่นึกกลัว หากคิบอมกลับบ้านไปแล้วบางทีคนตัวใหญ่ที่มีความคิดซับซ้อนนี่ก็อาจจะหลบลี้หนีหน้า แต่ตอนนี้มีเขาอยู่ข้างๆและเขาก็ยอมรับในความรู้สึกแล้ว มันก็คงไม่มีอะไรที่ทำให้สุขใจมากไปกว่านี้

ความรู้สึกแปลกๆเกิดขึ้นที่ผมนิ่ม ปลายนิ้วยาวขยับเกลี่ยปอยผมของคนตัวเล็กและส่งยิ้มผ่านความมืด ดงแฮไม่อาจเห็นมันได้เพราะคิบอมเพิ่งปิดไฟดวงสุดท้ายซึ่งก็คือโคมที่ข้างเตียง และเขาก็แสร้งหลับตาพริ้มเหมือนจมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราแล้ว

เจ้าตาแป๋ว

...

รู้นะว่ายังไม่หลับ คิบอมเอ่ยนิ่งๆ

แต่ตัวน้อยก็ยังแกล้งเนียนซุกหน้าหาความอบอุ่น รอยยิ้มที่มุมปากคลี่ออกเล็กน้อย คิดว่าแกล้งหลับซะคงจะไม่มีใครกล้าทำอะไรแน่ แต่เพราะแกล้งนี่แหละอีกฝ่ายถึงได้แกล้งคืนบ้าง คิบอมแกะมือเล็กออกจากตัวแล้วค่อยๆกลิ้งตัวหนี ริมฝีปากบางเม้มอย่างเด็กถูกขัดใจแล้วลืมตาขึ้นมาจ้องหน้าในทันที

ใจร้าย

ก็เห็นว่าหลับ เขาย้อนบ้าง

โหดอ่ะอย่าแกล้งสิ เดี๋ยวมะรืนก็กลับแล้วอ่ะ เสียงงอแงร้องเบาๆก่อนที่จะขยับตัวเข้าไปกอดใหม่ เขามั่นใจว่าคราวนี้คิบอมคงหนีไปไหนไม่ได้แน่เพราะตัวใหญ่นั่นหนีไปจนถึงขอบเตียงแล้ว

คนโดนอ้อนถอนหายใจอีกครั้งกับความดื้อรั้น ตาคมจ้องตาแป๋วแต่แล้วมันก็กลายแต่สายตาสบประสานแทนที่จะเหมือนผู้ใหญ่ที่กำลังดุเด็ก ตัวเล็กส่งสายตาออดอ้อนในความเงียบ ใจจริงเขาแค่เหงาและกลัว ไม่อยากจะให้คิบอมหนีไปไหน แต่เพราะรู้ว่าห้ามไม่ได้เลยขออ้อนในช่วงที่มีน้อยนิดนี่ก่อน

ไม่มีคำพูดใดๆแต่ทั้งสองฝ่ายต่างพริ้มตาหลับลงและให้แรงดึงดูดพาตัวเข้าหาอีกฝ่าย ความอ่อนโยนที่นิ่มนวลเกิดขึ้นเบาๆที่ริมฝีปากของทั้งคู่ มือใหญ่ขยับขึ้นมาประคองร่างบอบบางเอาไว้ ส่วนมือน้อยก็ไขว่คว้าร่างใหญ่มากอดให้สมใจที่อยากจะกอด ปลายจมูกแหลมค่อยๆเคลื่อนปรับองศาไปเรื่อยๆ กลีบปากที่ดูดดึงเชื่อมกันไว้ไม่ยอมละห่างกันไปไหนแม้สักเสี้ยววินาที ลิ้นเล็กเกาะเกี่ยวกันแน่นและแลกความหวานไม่รู้หน่าย ต่างฝ่ายต่างผละออกมาสบตากันเล็กน้อยแล้วค่อยแนบชิดอีกครั้งอย่างขาดเสียมิได้

อื้ม.. คิบอม

แขนเล็กเรียวขาวที่โอบรอดเอวหนาถูกเคลื่อนมาเกาะเอาไว้ที่ไหล่กว้าง นิ้วน้อยจิกลงไปเพื่อระบายอารมณ์ที่พุ่งพล่าน จากจูบแผ่วเบามันกลับกลายเป็นร้อนแรงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้เขากำลังถูกลิ้นใหญ่โจมตีและไล่รุก แม้จะพยายามต่อสู้แต่ก็อ่อนระทวยจนได้

เหมือนจะไม่รู้ตัวแต่ก็อาจจะตั้งใจ มือหนาสอดเข้าไปลูบไล้ผิวเนียนที่แผ่นหลังคนตัวเล็กอย่างจาบจ้วง เสื้อตัวบางที่เลื่อนขึ้นเพราะฝีมือเจ้าหน้านิ่งเผยให้เห็นผิวเนียนขาวราวกับน้ำนมชั้นดี กลิ่นหอมกรุ่นของโลชั่นที่ฉาบผิวกำลังกระตุ้นอารมณ์ประหลาดให้มากขึ้น ทั้งที่ปลายลิ้นและริมฝีปากยังไม่ละไปไหนเพราะมือน้อยยังประคองใบหน้าหล่อเหลาให้จ้องมองแต่เพียงตน แต่มือของคนตัวใหญ่กำลังซุกซนไม่มีจุดหมาย

คิบอมลูบผิวลื่นอย่างหลงใหล กลิ่นน้ำนมหอมๆจากโลชั่นที่ดงแฮใช้มันกำลังปลุกใจให้ร้อนรุ่ม ใบหน้าคมคายซุกลงจูบที่ซอกคอขาวและลากปลายจมูกแหลมขึ้นดันคางเรียวให้เงยหน้าทีละนิด ดงแฮครางแผ่วอย่างสุขใจโดยไม่รู้ว่าเม็ดกระดุมเสื้อหลุดออกไปทีละนิด

อ๊ะ..

เสียงหวานร้องขึ้นพร้อมทั้งสะดุ้งน้อยๆเพราะมืออุ่นแตะวางที่อกอิ่มและอีกฝ่ายก็เริ่มลิ้มรสความหวานจากติ่งสีหวานสวย แค่ปลายลิ้นและริมฝีปากนิ่มๆที่ยังไม่ได้ออกแรงมากมายยังทำให้เขากระตุกได้ขนาดนี้ คิบอมกดริมฝีปากดูดเม้มอีกครั้งอย่างลืมตัว และคราวนี้ตัวน้อยๆก็หลุดครางออกมาอีก

อ๊า.. คิบอม

คนที่เพิ่งถอนริมฝีปากออกมาและกำลังจะใช้เรียวปากดูดดื่มความหอมหวานจากปุ่มเม็ดเล็กอีกครั้งชะงักตัวเอาไว้และทบทวนในหัวอย่างรวดเร็วว่าตนกำลังคิดจะทำอะไรอยู่

คิบอมตวัดสายตามองทุกอย่างโดยที่ร่างกายไม่ได้ขยับ ตอนนี้เขากำลังเบี่ยงตัวน้อยๆคล้ายกับจะขึ้นมาทาบทับดงแฮ ขาใหญ่ของตนสอดแทรกเข้าไปพันเกี่ยวขาเล็ก แขนซ้ายลอดผ่านวงแขนเรียวที่เกี่ยวต้นคอของตนและกดรั้งท้ายทอยเล็กอยู่ ส่วนมือขวาก็วางเอาไว้ที่ยอดอกอวบอิ่มซึ่งตนน่าจะเป็นคนปลดกระดุมเสื้อของดงแฮออกและตอนนี้มันก็เหลือแค่เม็ดล่างสุดที่ค้างอยู่

ไหล่ขาวที่โผล่พ้นออกมาเพราะเสื้อตัวเก่งเคลื่อนหลุดมาอยู่ที่ข้อศอกกำลังยวนใจให้ทำต่อ ใจจริงก็อยากจะซุกใบหน้าลงไปดูดไซร้ที่เม็ดเล็กๆสีสวยเพื่อลิ้มรสให้แน่ใจว่ามันจะหวานสักแค่ไหน แต่ความคิดที่ไม่อยากจะเอาเปรียบทั้งที่ต่างคนยังหาจุดยืนที่แน่นอนไม่ได้ก็เป็นฝ่ายชนะ

คิบอมรีบดึงเสื้อนอนของร่างบางมาจัดให้เป็นระเบียบและติดกระดุมให้แล้วกดไหล่บางลงแนบกับพื้นเตียงก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆโดยไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายกำลังค้างสักแค่ไหน

พรุ่งนี้สอบเช้านะเจ้าแป๋ว

...

ตากลมมองจ้องอย่างไม่เข้าใจที่อยู่ๆอารมณ์อีกฝ่ายก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว คิบอมรีบพลิกตัวหันหลังให้ แต่เพราะรู้ว่าดงแฮยังไม่เข้าใจเลยต้องไขความกระจ่าง

อย่ามาใกล้แบบนี้อีกนะ เดี๋ยวชั้นก็ได้ทำอย่างที่ไอ้แจอุคอยากจะทำเข้าสักวันหรอก

แทนที่จะโกรธ คนตัวน้อยกลับยิ้มเขินขึ้นมา เมื่อครู่นี้เขาเป็นสุขกับสัมผัสของร่างหนาและไม่มีความรู้สึกว่ารังเกียจอย่างที่เคยรู้สึกกับมยองแจอุค อาจเพราะคนๆนี้คือคิมคิบอมก็เป็นได้ถึงไม่ว่าอะไรหากเขาคิดจะทำในสิ่งนั้น

ตัวน้อยพลิกตัวหันหลังให้เขาบ้าง ต่างคนต่างหันออกนอกเตียงคนละฝั่งด้วยสภาพที่ใบหน้าร้อนผ่าว หากมีแสงคงได้เห็นว่าต่างคนต่างหน้าแสดงสักแค่ไหน

ตัวเล็กก้มหน้างุดๆซุกในวงแขนของตัวเอง แต่ทั้งๆที่พยายามจะไม่สนใจก็ละความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้เสียที เขาสงสัยเหลือเกินว่าอย่างคิบอมจะคิดทำอะไรตัวเองบ้าง

นี่นายหน้าโหด ..ถ้าเมื่อกี๊ไม่หยุด นายจะทำอะไรต่อ

...

คิบอมถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าคำถามนี้มันจะหลุดออกมาจริงๆ อย่าว่าแต่ดงแฮเลย ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ทำแบบนั้นลงไปเช่นกัน

ตอบหน่อยสิโหด เสียงหวานกระซิบเบาๆ

ไม่รู้

ทำไมทำเสียงแบบนั้น

ชั้น..กลัว

หืม

กลัวว่าสักวันจะลืมตัวทำอะไรแบบที่ไอ้แจอุคมันอยากจะทำ เขาถอนหายใจหนักๆ อย่ามาใกล้ชั้นนัก อย่ามากอดชั้นบ่อย พักหลังๆนี่ชั้นคุมตัวเองไม่ค่อยได้นะดงแฮ ชั้นไม่อยากทำให้นายกลัว

ดงแฮอยากบอกว่ามันไม่น่ากลัวเลยสักนิด แต่คิบอมตอนนี้น่ารักมากต่างหากล่ะ

นี่โหด

หืม

รู้ตัวมั๊ยว่า..

อะไร

ปากบางเม้มแน่นเพื่อรวบรวมความกล้าแล้วเปล่งเสียงออกมาเบาๆ

จูบเก่งนะเราเนี่ย >/////<”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 

 

ตอนนี้แป๋วรุก .. ในเมื่อโหดมันไม่รุกซักที น้องแป๋วเลยต้องรุกมันเสียเอง สู้เค้านะลูก!!!

 

 

เมื่อวานหน้าฟิคกลายเป็นเวทีโต้คารม ...นั่งอ่านแล้วก็ทำตาปริบๆ เพราะจู่ๆตัวเองก็กลายเป็นญัตติเสียอย่างนั้น แต่ช่างมันเถอะ เราทำอะไรเรารู้ตัวเองอยู่ คนที่เตือนก็ขอบคุณค่ะ ถ้าคุณหวังดีก็น้อมรับเอาไว้ แต่ถ้าหวังดีประสงค์ร้ายบลูคงรับไว้ไม่ได้เหมือนกัน

แต่ก็ขอบคุณอีกครั้งที่ช่วยเพิ่มยอดเม้นท์และยอดวิวค่ะ บลูจะไม่ลบคอมเม้นท์ใครออกนะคะ เผื่อใครสงสัยจะได้ตามไปย้อนอ่านได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล้ำปลา

เมื่อคืนคุยกะเจ้ายูเมะ ว่าจะก่อตั้งสมาคมไรเตอร์ขึ้นมาเพื่อรวบรวมไรเตอร์พันธมิตร จะได้ไม่ต้องมีใครมายุแยงให้เราแตกคอเสียดี เพราะบางทีแฟนฟิคตีกันเองโดยที่ตัวไรเตอร์ก็ออกจะสมัครสมานสามัคคี ตอนนี้เรากำลังพยายามหาชื่อสมาคมอยู่ค่ะ (และยังไม่รู้จะหาได้เมื่อไหร่ ฮ่าๆ)

 

 

ปล้ำปลาตัวที่สอง

ช็อตฟิคพีเรียดของบลูชื่อ ดังดวงหฤทัย (ชื่อชั่วคราว ถ้าหาได้ดีกว่านี้จะเปลี่ยน)  มันจะไปรวมกับเรื่อง มาย ซุปเปอร์สตาร์ , ลิตเติ้ลเดวิล และ ล่า  ในหนังสือชื่อ 129 Day .. the way for love”  ออกหลังจัดส่ง Why เรียบร้อยแล้วนะคะ น่าจะช่วงปีใหม่ ^ ^

ใครจำมายซุปเปอร์สตาร์ได้บ้าง  ... แร๊งงงงงงงงงงงงง!!!

 

 

ปล้ำปลาตัวที่สาม

มีคนสงเกตบ้างไหมว่า คำว่า Chapter บลูเขียนเป็น Charpter  555+  ... แอบเนียน ตอนแรกก็คิดเอาไว้แล้วก็จนลืมไปแล้วว่าสาเหตุมาจากเขียนให้มันคล้ายชื่อเรื่อง จนมีน้องมาถามว่าบลูเขียนผิดหรือเปล่า  คึ คึ  จะบอกว่ามันคือการเล่นคำเล็กๆน้อยๆเน้อ เพราะอยากให้อ่านเป็น ชาร์ปเตอร์ อ่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67037 DreamPatty (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 19:37
    งื้ออออออออ น่ารักไปแล้วนะ อีทงเฮ ><
    #67,037
    0
  2. #66978 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 15:01
    5........4.....3......2...1....... !!!!!!!

    ตู้มมมมมมมม 

    จูบเก่งนะเรา เขิน -////-
    #66,978
    0
  3. #66946 Catfish (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 18:56
    โห คยูร้ายนะ ขอให้ตกหลุมรักกระต่ายจนถอนตัวไม่ขึ้นเลย ชิ
    #66,946
    0
  4. #66804 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 16:28
    จูบเก่งนะเรา ทำเอาแดดิ้นค่า

    แป๋วรุกโหดหนักจริงๆๆ อิอิ

    คิบอมทนไหวได้ไงเนี่ยย
    #66,804
    0
  5. #66587 P-ENT (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 21:08
    แป๋ว เด๋วนี้ปากเก่งขึ้นนะ

    "จูบเก่งนะเรา"

    ชอบจริงคำนี้
    #66,587
    0
  6. #66559 sungmin sj (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2555 / 10:05
    แป๋วรุกกกกกก
    #66,559
    0
  7. #66487 Sassy-D (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2555 / 11:13
    จับเก่งนะเราเนี่ย

    อ๊ากกกก สติหลุดลอย เพ้อ
    #66,487
    0
  8. #66290 KIHAE*129 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 20:28
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

    จูบเก่งน่ะเรา

    คิคิ
    #66,290
    0
  9. #66221 mirchullove (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 มีนาคม 2555 / 18:11
    เขินอ่ะ หมวยพูดไรออกไป
    #66,221
    0
  10. #66173 Zelon (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:28
    บอม..ถามจิงๆ ..แกตายด้านป่าวฟะ??



    ทนมาได้ยังไงตั้งหลายตอน(และหลายทีและหลายคืน)!!!! มั่ยเข้าจัยจิงจิงงงงง (บอม : ใครเค้าจะหื่นเหมือนแก - -)
    #66,173
    0
  11. #66120 sungmin sj (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:27
    แป๋วววววว
    #66,120
    0
  12. #65800 รักรัก (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 15:33
    ยั่วเลยลูกยั่วเลย

    คห.นี้โคตรเสื่อม - -
    #65,800
    0
  13. #65772 Darker-40 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2554 / 01:12
    เกือบไปแล้วๆ
    =w=
    #65,772
    0
  14. #65681 MTieluk (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 12:44
    เขินวุ้ย >< จะละลายกับคู่นี้จริงๆ น่ารักเกิ๊น คิเฮ
    #65,681
    0
  15. #65599 A-lma (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 22:57
     ตายๆๆ จะสำลักความหวานตาย   
    แป๋วรุกเองทีเดียว >/////////<
    #65,599
    0
  16. #65415 Bubble_BUM (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2554 / 16:30
    อ่า >///<
    เขินกับตอนนี้จริงๆ
    แป๋วมันรุกได้น่ารักมาก >///<
    #65,415
    0
  17. #65347 satohara (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 18:32
    อ๊ายยยยย เฮลุกเว้ยเฮ้ย
    ทำซะเขินเลย น่ารักอ่ะ ^^
    #65,347
    0
  18. #65212 NANA (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2554 / 17:26
    อร๊ายยยยยยยย บอมด๊องเค้าพัฒนาขึ้นไปอีกแล้วนะ

    กำลังเคลิ้ม บอมหยุดดื้อๆแบบนี้ด๊องก็ค้าง คนอ่านก็ค้างนะ!!!

    #65,212
    0
  19. #63987 PARISO'KH (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 21:26
    ระเหยไปในอากาศ !
    #63,987
    0
  20. #63864 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 09:27
     ด๊องดื้อมากมายเลย
    #63,864
    0
  21. #63640 lukpla^^yamas (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 20:32
    อย่าว่าแต่ด๊องกับบอมค้างเลย..........

    คนอ่านก็ค้าง!!!!!!>//////////<

    ชอบอ่ะ ๗ูบเก่งนะเราเนี่ย อ๊ากกกกก ตายๆๆๆ>O<
    #63,640
    0
  22. #63550 Pink_Panther (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 14:22
    ว๊าวว ด๊องน่ารักมาก !

    ขนาดนี้บอมยังอดใจไว้ได้อีก เก่งเกิ๊นนน
    #63,550
    0
  23. #63300 Mapii ky (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:38
    เมื่อไรจะคบกันซักทีเนี่ย รอจนรากงอกแล้วนะ คบกันเถอะหวานกันขนาดนี้แล้วอ่า

    ฮยอกเราออกมาตั้งหน่อยนึง อิอิ ก็ยังดีว่ะ

    #63,300
    0
  24. #63254 mister.bean (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 19:40
    อร๊ายยยยยยย เขินเว้ยเห้ย > <'
    #63,254
    0
  25. #63176 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 21:01

    อ๊ากกกก  คิเฮน่ารักอะ
    เฮรุกบ้างอะไรบ้าง 55555555555

    #63,176
    0