Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 40 : Charpter 28 : พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    13 พ.ย. 52

บรรยากาศในบ้านของฮีชอลค่อนข้างเงียบสงบ ตอนนี้เพื่อนๆของเขากลับไปแล้ว แต่ก็ยังเหลืออิทึกไว้หนึ่งคนที่ยังนั่งเป็นเพื่อนคนเจ็บอยู่ ซีวอนขับรถมาคนเดียวเพราะทั้งรถเขาและรถของคิบอมเป็นรถสปอร์ต ดังนั้นเจ้าเจอร์รี่ตัวช้ำเลยต้องไปนั่งเป็นเพื่อนคนตัวเล็กหน้าหวานทั้งๆที่ดงแฮก็ยังพาลใส่ไม่เลิก นั่งหน้าบึ้งใส่แถมยังค้อนขวับๆให้ตั้งหลายรอบกว่าจะถึงบ้านพี่

ทันทีที่ฮีชอลเห็นหน้าน้องก็ยิ้มกว้าง ร่างบางเลยวิ่งเข้าไปกอดพี่ชายให้หายคิดถึง เขาไม่เจอพี่ตั้งสองวันกว่าๆแล้ว และที่สำคัญก็คือมีเรื่องมากมายอยากจะบอกพี่ชายเหลือเกิน

หิ้วใครมาด้วยน่ะ ฮีชอลลูบผมน้องอย่างเอ็นดู ดงแฮตัวเล็ก หน้าตาก็น่ารัก ไม่แปลกหรอกที่เขาจะทำเหมือนว่าเจ้าตัวเล็กนี่เป็นน้องสาวมากกว่าน้องชาย

วันนี้ซีวอนมาติวที่บ้าน ส่วนตานั่นก็ค้างที่บ้านผมอ่ะ เสียงใสบอกด้วยรอยยิ้ม แต่ตอนกระแทกไปทางคิบอมก็แอบค้อนใส่อยู่

อิทึกซึ่งเป็นเหมือนลูกชายอีกคนของบ้านนี้เห็นเพื่อนลุกมาต้อนรับขับสู้ไม่ได้ก็รีบเชิญรุ่นน้องทั้งคู่ให้นั่งตามสบายแล้วเดินไปบอกให้เด็กรับใช้ยกน้ำมาเพิ่ม ดงแฮผละออกจากอกพี่ไปก็ผลุบหายเข้าไปไหว้คุณป้าตามประสา แต่เพราะบิดาของฮีชอลไม่อยู่จึงมีแค่มารดาที่ออกมาทักทายเพื่อนของหลานชายตัวดี

สวัสดีครับ ทั้งคิบอมและซีวอนเอ่ยพร้อมๆกัน

สวัสดีจ้ะ แหม วันนี้หนุ่มเต็มบ้านเชียวนะ หล่อนหัวเราะเบาๆ อยู่ทานข้าวกันเลยสิ วันนี้จะได้คึกครื้น

ไม่ต้องถามใคร เพราะดงแฮโพล่งออกไปแล้ว ดีครับคุณป้า ผมอยากทานเชยุกที่นี่จัง

ช่างประจบจริงนะเรา มือที่เริ่มแปรสภาพไปตามวัยเอื้อมไปเกลี่ยที่ผมนุ่มของหลานชายอย่างอารมณ์ดี เป็นไงบ้างดงแฮ พี่เราบอกว่าไม่ยอมย้ายมาอยู่กับป้าเหรอ

ก็ผมห่วงบ้านนี่ฮะ กอดป้าไปก็อ้อนไปด้วย ว่างๆค่อยแวะมาก็ได้

แต่ป้าก็ห่วงเรานี่ อยู่คนเดียวมันอันตราย

ไม่เป็นไรหรอกฮะ ใครจะมาทำอะไรได้ล่ะ

รอยยิ้มสดใสส่งไปทั้งๆที่พอพูดแล้วก็กังวลใจขึ้นมาเอง คราวก่อนพวกของแจอุคก็ไปเล่นงานถึงที่บ้าน ถ้าคิบอมไม่อยู่ก็คงจะแย่กว่านี้ แถมไม่กี่วันที่แล้วมันก็ยังตามมารังควาญอีก แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อถ้าเขามาอยู่ก็จะไม่ได้เป็นอิสระ และที่สำคัญคือ มันจะไม่มีเหตุผลให้คิบอมต้องมาดูแลแล้วน่ะสิ

แล้วนี่ชื่ออะไรบ้างล่ะจ๊ะ คุณนายคิมหันไปยิ้มกับเพื่อนหลานบ้าง

ชเวซีวอนครับ ร่างใหญ่ตอบก่อน

แล้วค่อยเป็นเจ้าวายร้ายของวินเซอร์รูฟบ้าง คิมคิบอมครับ

อ่า.. คงเป็นเด็กจากวินเซอร์รูฟล่ะสิ ป้าถึงได้ไม่เคยเห็นหน้าเลย

ครับ ซีวอนยิ้มตอบ ซึ่งแน่นอนว่าคิบอมได้แต่อมยิ้มน้อยๆ ท่าทางจะอึดอัดกับการอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่

พ่อของฮีชอลก็จบจากวินเซอร์รูฟ ป้าว่าเด็กที่นี่นี่มีเอกลักษณ์นะ มองก็รู้ว่ามาจากไหน

อย่างนั้นเหรอครับ ผมเองก็ไม่ทราบ

ซีวอนนี่ใช่ลูกชายของท่านรัฐมนตรีชเวหรือเปล่าจ๊ะ ถ้าป้าจำไม่ผิดน่ะเหมือนจะเคยเห็นเราออกงานกับคุณพ่อ

อ่า ครับ ใช่ครับ

อืม แล้วอีกคนล่ะ?”

คิบอมสบตาเหมือนอยากจะบอกว่าอุตส่าห์เงียบแล้วยังจะมาถามทำไม ดงแฮเห็นท่าทางแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะช่วย เขารีบสะกิดที่แขนป้าซึ่งตนนั่งออเซาะอยู่แล้วกระซิบบอก

คิบอมพูดไม่เก่งน่ะฮะ ผมว่าคุณป้าอย่าถามเค้าดีกว่า

อะไรกัน สายตาคมเริ่มตำหนิ

คิบอมอึดอัดเวลาอยู่กับผู้ใหญ่น่ะฮะ ทำเป็นไม่เห็นเค้าจะดีที่สุด มือน้อยยังเขย่าเบาๆ

คนเป็นป้าได้ยินก็หัวเราะแล้วหันไปสบตากับร่างหนาที่นั่งใบ้อยู่ ไม่ชินกับผู้ใหญ่เหรอเรา

อ่า นิดหน่อยครับ

โอเคๆ งั้นไม่ถามก็ได้ พอเห็นท่าทางแปลกๆของคิบอมก็ยิ้มใหญ่ ตามสบายแล้วกัน เดี๋ยวป้าไปดูในครัวแล้วล่ะ วันนี้ทานข้าวกันที่นี่นะ

 

หลังจากที่ผู้อาวุโสที่สุดออกไปอิทึกก็อมยิ้มใหญ่เพราะเห็นได้ชัดว่าดงแฮออกตัวช่วยคิบอมทั้งๆที่ตอนมายังทำท่าเหมือนว่าจะงอนอยู่ เจ้าตัวเล็กพอผละจากป้าก็ถลาไปหาพี่ต่อ แต่พอมีคนแวะมาเพิ่มก็มองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ฮันกยองเข้ามาพร้อมกับถุงอะไรสักอย่าง ทันทีที่เห็นเพื่อนตัวเองนั่งหัวโด่ก็กระพริบตาถี่ๆ ซึ่งทั้งคิบอมและซีวอนก็มองหน้าเจ้าสารวัตรแบบงงๆ

เจ้าของบ้านเลยต้องเฉลยก่อนที่จะมึนกันไปใหญ่ มาแล้วเหรอ ชักช้าจริงนะนายเนี่ย

ก็ผมบอกว่ามีธุระ พอเขาว่ามาก็รีบสวน เมื่อเช้าทานซุปหมดหรือเปล่า แม่ผมทำเชียวนะ

คราวนี้อิทึกถึงกับขำ เมื่อเช้าล่ะพูดดีแถมยังทำท่าเป็นห่วงเป็นใย ทีแบบนี้ล่ะถามแบบไม่รักษาน้ำใจกันเลย

กินแล้วล่ะ นี่ถ้าไม่ติดว่าแม่นายทำชั้นจะไม่กินหรอก กลัวโดนวางยา รายนี้ก็ปากดี ทีตอนทานล่ะนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

จะทำยังไงกับไอ้พวกปากกับใจไม่ตรงกันดีนะ?

ร่างสูงที่ยังยืนอยู่โบกมือเป็นสัญญาณให้เพื่อนขยับเพราะโซฟาที่คิบอมและซีวอนนั่งอยู่มันยาวพอที่จะสั่งสามสี่คนได้ จากนั้นก็หย่อนก้นลงไปที่ข้างกายคู่ปรับพร้อมทั้งยื่นของส่งให้คนที่ตนตั้งใจจะมาหา

อ่ะ ยา ..แล้วนั่นแม่ผมฝากมาให้อีก

อ่า ขนมเหรอ พอแกะดูก็ยิ้มกว้าง แม่นายนี่ใจดีจัง

อยู่แล้ว

ฝากขอบคุณพ่อกับแม่นายด้วยนะ

แล้วผมล่ะ?”

พอเขาทวงก็หุบยิ้มแล้วจิกตาใส่ นายน่ะมันหน้าที่

เสียงปะทะกันเริ่มดังขึ้นอีกครั้งและก็เป็นดงแฮที่ต้องปรามทั้งเพื่อน ปรามทั้งพี่ บางทีสองคนนี้ก็เหมือนจะดีกันได้ แต่สักพักก็ไม่วายกัดกันอีก ไม่รู้เป็นอะไรนักหนา แต่ระหว่างที่ระเวลาอาหารอยู่นั้นฮันกยองก็เอ่ยออกมาเบาๆ ไม่รู้ว่าเขาดีใจหรือเสียใจกับสิ่งที่ได้รับกันแน่

ชั้นได้ทุนไปอังกฤษสามสัปดาห์ ว่าพลางหยิบซองสีขาวที่เป็นใบตอบรับออกมาให้เพื่อนๆดู เค้าส่งไปที่คลินิกพ่อ วันนี้ชั้นเพิ่งไปเอามา

ก็ดีนี่ ซีวอนรีบยินดีกับเพื่อน แกอยากไปนี่นา ทุนนี้อ่ะ

แต่ปีหน้า.. ชั้นต้องไปเรียนที่นั่น

คราวนี้ทุกคนต่างเงียบกริบไม่เว้นแม้แต่ไม้เบื่อไม้เมาที่นั่งนิ่งเป็นสากกะเบือไปแล้ว ใครจะไปคิดว่าจู่ๆจะมาพูดอะไรแบบนี้ให้ได้ยิน

แล้วจะไปเดือนไหน

เดือนหน้า กลับมาก่อนสอบไฟนอลสองสัปดาห์

ได้ทุนทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ อิทึกเห็นสภาพของวงสนทนาชักจะอึมครึมก็รีบยิ้มเรียกความสดชื่นกลับมา ชั้นว่าดีออกนะที่นายจะได้ไปเรียนที่ดีๆ ฮีชอลเคยบอกว่านายเป็นนักเรียนทุนนี่นา

นั่นสิเนอะ เป็นนักเรียนทุน

ฮันกยองนิ่งลงทันตา เขาเข้ามาที่วินเซอร์รูฟในฐานะนักเรียนทุน แต่เวลานี้กลับรู้สึกใจหายเพราะทุนที่ได้รับ ตอนที่สอบชิงทุนนี้ก็ตอนปลายปีของเทอมหนึ่ง แต่เวลานี้อะไรๆก็เปลี่ยน ชีวิตเขาไม่ได้มาอยู่ที่นี่โดยมีแค่การเรียนและกิจกรรม แต่ตอนนี้เขามีทั้งเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่เต็มไปหมด

เมื่อก่อนก็คิดว่าคงไม่เป็นไรถ้าจะต้องไปเรียนที่อื่นต่อ ชีวิตเด็กทุนมันก็เป็นแบบนั้น แต่พอเอาเข้าจริงกลับเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองผูกพันกับ 4E แค่ไหน ถึงจะชอบทะเลาะกับคยูฮยอน แถมยังไล่จับคิบอมอยู่ทุกวี่ทุกวัน แต่มันก็ทำให้ความสัมพันธ์ยิ่งแน่นแฟ้น พอมีดงแฮ ฮีชอล อิทึก ซองมินเข้ามามันก็ยิ่งเปลี่ยนไป

นี่ผมจะต้องไปเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้งจริงๆน่ะเหรอ

ดงแฮที่นั่งอึ้งไปได้สักพักพยายามจะยิ้มให้กับเพื่อน เมื่อก่อนเขาสนิทกับฮันกยองมาก พอห่างกันไปก็เลือนหายไปตามกาลเวลา แต่พอมาเจอกันอีกครั้งและความรู้สึกยังไม่เปลี่ยนไปก็ยิ่งสนิทมากขึ้นไปอีก ถึงจะอยู่กับคิบอมบ่อยกว่าแต่เวลามีอะไรก็มักจะโทรไปปรึกษาฮันกยองเสมอ

นี่อะไร เพิ่งเจอได้ไม่เท่าไหร่ อีกหน่อยก็ต้องห่างกันไปอีกแล้ว

ไปตั้งปีหน้าแน่ะ ร่างเล็กพยายามทำใจแข็งแล้วยิ้มบ้าง เหลืออีกตั้งเกือบปี คิดอะไรมาก

ได้ทุนก็ดี นายอย่ามางี่เง่าทำซึ้งหน่อยเลย ทั้งที่ใจหายแต่ฮีชอลก็ยังทำเป็นไม่รู้สึก ไปๆก็ดี ชั้นจะได้ไม่ต้องทนเหม็นขี้หน้านายไปได้ตั้งสามอาทิตย์

ปากแข็ง ..แต่ทำไมในใจมันหวิวๆพิกล

ฮันกยองหันไปมองหน้าคนที่อยู่ข้างๆ คิบอมยังไม่ปริปากพูดอะไรและนิ่งไม่เปลี่ยนไปจากเดิม รายนี้คงหวังได้ยากที่จะให้พูดอะไรดีๆ ซึ่งก็จริงเพราะเจ้าผมปาดไม่คิดจะเอื้อนเอ่ยอะไรเลยจริงๆ

ไม่รู้จะพูดอะไร ..พูดไม่พูด เขาก็ต้องไปอยู่ดี

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

แขกวัยมัธยมต่างแยกย้ายกันกลับจากบ้านของฮีชอลหลังจากที่ทานอาหารเย็นเรียบร้อยแล้ว วันนี้ฮันกยองดูน่ารักดีเพราะคอยดูแลคนสวยไม่ได้ห่างไปไหน ความจริงก็ใช่ว่าเขาอาสาแต่ว่าเพราะคนเจ็บร้องบ่นนั่นบ่นนี่เลยต้องทำตามเพื่อตัดรำคาญเสียมากกว่า ส่วนอิทึกก็เหมือนจะจงใจชิ่งหนีด้วยเหตุผลสั้นๆว่า

ใครทำคนนั้นก็รับผิดชอบ

 

ซีวอนขับรถตามมาส่งดงแฮที่บ้านโดยที่ไม่ลืมส่งสายตามองตามจนกระทั่งตัวเล็กเปิดประตูโรงรถแล้ววานให้คิบอมขับเข้าไปให้ การที่เห็นรถสองคันจอดเคียงกันโดยที่พื้นที่นั้นคือโรงรถซึ่งเป็นเขตส่วนตัวมันรู้สึกอึดอัดพิกล เขารู้สึกอิจฉาขึ้นมาในอกเพราะมันคงจะยากหากที่ตัวเองจะมาจอดแบบนั้นบ้าง เพราะบ้านก็อยู่ใกล้กันแค่นี้

พรุ่งนี้เจอกันนะ ตั้งใจอ่านหนังสือล่ะ เสียงเจื้อยแจ้วดังมาอย่างอารมณ์ดี วันนี้ดงแฮน่ารักมากจริงๆ

ก็ไม่แปลกที่ตัวเล็กจะหมางเมินใส่คิบอมเพราะเจ้าหน้าโหดนั่นทำให้เขางอนอยู่ พอมีซีวอนมาอยู่ใกล้ๆก็หาที่พึ่งด้วยการไปสนิทสนมให้มันแตกต่างจากที่ทำกับอีกคนบ้าง แต่ก็นั่นแหละ เปล่าประโยชน์เพราะคิบอมไม่ได้มีท่าทีเดือดร้อนเลยสักนิด ดูก็รู้ว่าประชดตัวเองแทบทั้งนั้น

คิบอมนอนหลายวันแบบนี้น่ะลำบากหรือเปล่า ถ้ามันหายดีแล้วให้ไปนอนบ้านชั้นก็ได้นะ

ใจหนึ่งก็หวงดงแฮ แต่อีกใจก็นึกเกรงใจคนตัวเล็ก เพื่อนตัวเองนิสัยเป็นยังไงก็รู้ดี เห็นทีไรก็ทำดุใส่คนน่ารักๆให้หัวหดตลอด เขาไม่อยากจะให้ดงแฮต้องอึดอัดเลยจริงๆ แล้วอีกอย่างพวกเขาก็คบกันมานานกว่า ไม่อยากจะให้ไปรบกวนคนที่เพิ่งรู้จักสักเท่าใดนัก

ไม่เป็นไรหรอก คิบอมอยู่นี่ก็ดี อย่างน้อยชั้นก็มีเพื่อน พูดแบบไม่ต้องคิด มันก็ดีกว่าอยู่ในบ้านเงียบๆคนเดียวอ่ะ

แต่อยู่มันก็ไม่ค่อยพูดอะไรนี่

ตัวเล็กเกือบจะหลุดปากบอกว่าเขาพูดมากกว่าเวลาอยู่หลายคนด้วยซ้ำ แต่ก็ยั้งปากเอาไว้แล้วยิ้มใส่แทน

อย่างน้อยหันไปก็ยังเจอว่ามีคนอยู่ ชั้นพูดคนเดียวในบ้านไม่ได้ แต่มีคิบอมก็ยังพูดได้เพราะยังมีคนฟัง

นายนี่นะ มือหนาขยี้ผมอย่างเอ็นดู ชั้นเป็นห่วงนะ

อืม ขอบใจ

หวงด้วย

พอคำนี้ทำเอาไปต่อแทบไม่ถูก ดงแฮเลยได้แต่ยิ้มรับ ซีวอนเห็นหน้าคนสวยก็ถอนหายใจเบาๆ รู้สึกเหมือนหัวใจมันห่างไกลมากไปทุกที เมื่อเดือนก่อนดงแฮยังขวยเขินดูน่ารักน่าชัง แต่ทุกวันนี้เขากลับไม่มีอาการเหล่านั้นเลยสักนิดเดียว

ดงแฮ.. สอบเสร็จสัญญาแล้วนะว่าจะไปเที่ยวกับครอบครัวชั้น

ร่างเล็กเลิกคิ้วน้อยๆ เขาลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเคยสัญญาเอาไว้ แต่ในเมื่อบอกไปแล้วก็ต้องรักษาคำพูด

อ..อืม

วันเสาร์นะ พี่ชั้นกลับมาแล้ว คราวนี้อย่าเบี้ยวล่ะ

อืม ไม่เบี้ยวๆ ยิ้มหวานยิ่งกว้างขึ้นเมื่อเห็นคิบอมยืนกอดอกรอ เพราะตัวเองไม่ยอมเปิดประตูบ้านให้สักที

งั้นเดี๋ยวคืนนี้โทรหานะ อยากได้กำลังใจตอนอ่านหนังสือ

อื้ม ได้

ไปล่ะ

เมื่อก่อนอาจจะมือไม่ไว แต่ตอนนี้ดงแฮน่ารักเกินห้ามใจจึงยื่นหน้ามาจูบเบาๆที่หน้าผากของร่างเล็ก คนสวยสะดุ้งน้อยๆ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะรอบตัวก็เหมือนจะชอบทำแบบนี้กับตัวเองเสียหมด

คยูฮยอนชอบขโมยหอมแก้ม ซีวอนชอบจูบหน้าผาก ส่วนไอ้บ้าหน้านิ่งนั่นก็ชอบมาจูบ นี่ยังดีที่ฮันกยองไม่ได้มีนิสัยแบบนั้นมาอีกคน  ..แต่เอ่อ ..ฮันกยองก็มีนะ แต่เอาไว้ทำกับพี่ฮีชอล -*-

 

ทันทีที่ซีวอนลับตาไปรอยยิ้มหวานๆก็ถูกเก็บกลับคืนราวกับว่ามันจะเสียเงินหากยิ้มนานไปกว่านั้น ร่างเล็กหน้านิ่งใส่คนที่อยู่ด้วยแล้วไขประตูเข้าไปในบ้านแถมยังสะบัดหน้าใหญ่เหมือนเด็กไม่รู้จักโตอีก

คิบอมเห็นแล้วก็นึกขำแต่ก็ยังไม่ได้ว่าหรือแซวอะไร พอดงแฮเดินขึ้นไปบนห้องก็ตามขึ้นไปบ้าง แต่ก็ทำได้แค่มองตามเขาตอนที่เดินหอบผ้าเช็ดตัวเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่สนใจจะคุยอะไรกับใคร

ร่างหนาเหลือบมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่ตรงโต๊ะวางโคมไฟข้างเตียง เมื่อเย็นในวิทยุประกาศบอกเอาไว้ว่าคืนนี้จะตัดไฟในเขตนี้เป็นเวลา 1 ชั่วโมงเพื่อซ่อมแซมเสาไฟฟ้าที่ขัดข้องเนื่องจากกรณีไฟไหม้ในช่วงถนนที่ถัดออกไป แต่ตอนนั้นดงแฮไม่ได้ฟังอะไรเพราะมัวแต่ให้ความงอนครอบงำอยู่

ตัดตอน 21.30 น.  เหลืออีกแค่สิบห้านาทีเท่านั้นเอง ..งอนดีนัก เดี๋ยวพ่อจะแกล้งให้ร้องไห้เลย

คิบอมนอนอารมณ์ดีอยู่บนเตียงกว้างจากนั้นก็เดินลงไปที่โรงรถเพื่อหยิบเอาฟลุ๊ทตัวโปรดออกมา เขาหยิบไฟฉายออกมาด้วยแล้วจึงได้กลับขึ้นไปบนห้อง ดงแฮอาบน้ำนานทุกครั้งที่เป็นช่วงเย็นข้อนี้เขาก็รู้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะพิถีพิถันอะไรนักหนา ทั้งๆที่ก็มีอยู่แค่นั้น แถมตัวก็ไม่ได้อ้วนขนาดที่จะต้องใช้เวลาเฉลี่ยต่อพื้นผิวให้มันมากกว่าคนอื่นด้วย

เสียงนาฬิกาวนไปเรื่อยๆจนใกล้ถึงเวลาที่รอคอย ตัวใหญ่อมยิ้มขำ อยากจะรู้ว่าถ้าไฟดับจริงๆเจ้าเด็กไม่รู้จักโตนั่นจะทำเช่นไร เพราะดงแฮก็เคยบอกเอาไว้ว่าเขามักจะนอนเปิดไฟทุกคืน อย่างน้อยๆก็ต้องเป็นโคม แต่เพราะคิบอมไม่ชอบเปิดไฟเลยต้องเออออตามเพราะอย่างน้อยๆร่างหนาก็ยังอยู่ด้วย ทำให้ไม่ต้องนึกกลัวอะไรอีก

 

คนในห้องน้ำที่ยังไม่รู้ชะตากำลังสระผมไปด้วย  ระหว่างที่ฟองแชมพูยังเต็มหัวได้ที่ไฟก็ดับพรึ่บลงคาตา ดงแฮรีบมองซ้ายมองขวาแต่ขนาดที่ช่องระบายลมด้านบนก็ยังแทบมองไม่เห็นแสงไฟ

นี่มันเกิดอะไรขึ้น

มือน้อยค่อยๆขยับอย่างเชื่องช้า รู้สึกหวิวๆในอกเพราะตั้งแต่เล็กจนโตก็ไม่เคยต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ อยู่ในบ้านคนเดียวก็จริงแต่ก็เปิดไฟซะสว่างโล่เป็นประจำ แถมยังไม่เคยต้องมาติดในห้องแคบๆมืดๆที่มีน้ำไหลผ่านราดหัวแบบนี้ด้วย

ตากลมกลอกไปกลอกมาเพราะไม่อยากจะเสียฟอร์ม แต่เพราะเหลือบไปเห็นอะไรลอยผ่านวูบตรงช่องระบายอากาศ ตามด้วยเสียงฟลุ๊ททำนองเพลงเศร้าที่โหยหาก็หวีดลั่น

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงแหลมทำเอาคนที่นอนเป่าเพลงกระดิกเท้าอยู่บนเตียงหลุดขำออกมาทันที ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเจ้าตัวยุ่งอยู่ในสภาพไหน และไม่ทันข้ามนาทีก็มีเสียงร้องตามออกมา

คิบอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

...

คิบอมอ่า.. คิบอมอยู่ไหน

...

เสียงฟลุ๊ทยังไม่หายไปเลยยิ่งขวัญหายหนักไปอีก เพราะปกติมันมีเสียงนี้ให้ได้ยินซะที่ไหน อยู่มาก็หลายปี ไม่เห็นจะมีใครอุตริมานั่งทำบรรยากาศให้มันวังเวงแบบนี้เลย

คนร้องก็ร้องไป แต่เจ้าของชื่อยังไม่คิดจะขานรับอะไรในตอนนี้ อยากดื้อดีนักก็แกล้งมันซะให้เข็ด

คิบอม ชั้นมองไม่เห็น ชั้นแสบตาด้วยอ่ะ ..คิบอมอ่า เสียงเริ่มดังขึ้น และดงแฮก็พาร่างบางๆออกมาทุบประตู

เสียงกุกกักปัดป่ายตามด้วยเสียงร้องโอ๊ยที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทำให้คนที่ทำเป็นใจร้ายต้องรีบลุกไปดู เขากลัวดงแฮจะซุ่มซ่ามลื่นล้มหัวฟาดพื้นเสียก่อน แต่แค่ได้ยินเสียงทุบเบาๆที่ประตูตัวเล็กก็ใจชื้นขึ้นมากแล้ว

คิบอม.. กุญแจอยู่ในลิ้นชักทางขวาอ่ะ ชั้นแสบตา

ไฟฉายถูกหยิบมาใช้เพื่อหาของเพียงครู่เดียวแล้วก็ปิดมันคืน ร่างใหญ่ไม่ได้รู้สึกอะไรนักเพราะไม่กี่นาทีสายตาของเขาก็ชินกับความมืดแล้ว มือหนารีบไขกุญแจเข้าไปแล้วก็เห็นตัวเล็กๆยืนดิ้นไปดิ้นมาอยู่ใกล้ๆกับฝักบัว

แสบตาแล้วทำไมไม่ล้างหน้าน่ะ

เสียงบ่นจำเป็นต้องเปล่งออกมาเพราะอีกคนไม่รู้จักโต คิบอมเดินไปแบบระมัดระวัง แต่มือน้อยก็พยายามควานหาสายฝักบัวไปด้วย แต่ยังไม่ทันที่ร่างใหญ่จะไปถึงก็มีสายน้ำสาดเข้ามาเสียเต็มหน้า

นายจะมาฉีดใส่ชั้นทำไมเนี่ย

โดนคิบอมเหรอ

เต็มๆอ่ะ

อ่า.. ม..มองไม่เห็น มือน้อยตวัดไปมาจนคว้าได้ แต่ยิ่งจับมันก็ยิ่งโดนอีกคนหนักมากขึ้นไปอีก

เจ้าตัวยุ่งนี่ เรียกมาให้เปียกหรือไง ดูสิเปียกหมดเลย

ก็ไฟมันดับอ่ะ ดงแฮล้างหน้าเสร็จก็หันมาทำงอแงใส่ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ

ไหนๆก็เปียกแล้ว ..งั้นก็อาบเลยแล้วกันเดินออกไปก็เปียกห้องอีก

พูดไปก็ถอดเสื้อไปด้วย ใจจริงก็อยากจะกลับออกไปคืนอยู่หรอก แต่สภาพตอนนี้มันเปียกเสียจนชุ่มไปทั้งตัว ขืนออกไปแบบนั้นคงได้ลื่นลืมกันแน่ๆ ดงแฮฟังแล้วก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่เพราะยังคิดไม่ได้ แต่พอร่างบางนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองก็ยังอาบอยู่จึงได้ร้องขึ้นมาอีก

เฮ้ย!!”

อะไรอีก น้ำเสียงบ่งบอกว่ารำคาญ

มันช้าไปแล้ว เพราะหันมาอีกทีก็เหมือนว่ากางเกงจะหลุดออกจากร่างเรียบร้อยแล้ว ตัวเล็กยืนกระพริบตาถี่ๆ ถึงจะมองไม่เห็นว่าอะไรเป็นอะไรแต่มันก็รู้สึกได้ว่ากำลังโป๊

มีเหมือนกัน แต่ก็ใช่ว่ามันจะเหมือนทั้งหมดนะ -*-

จะอาบด้วยกันได้ยังไงเล่า

ก็นายทำชั้นเปียกตั้งแต่หัวจนถึงเท้าอ่ะ เสียงห้วนรีบต่อว่า เงียบไปเหอะ หรือว่าอาย

ก็อายน่ะดิ่ คนงอนลืมไปแล้วว่าเมื่อกี๊ยังร้องหาเขาอยู่หยกๆ

ก็มีเหมือนกัน นายก็พูดเองไม่ใช่เหรอเมื่อวานอ่ะ

เหมือนกันแต่มันก็..

มีอยู่แค่นั้นยังจะอายอีก ชั้นไม่มองไอ้ตัวเล็กๆกระจุ๋มกระจิ๋มนั่นหรอกน่า มองไปก็ไม่เห็นหรอก มืดขนาดนั้น หรือว่าอยากจะอาบคนเดียว ชั้นจะได้ออกไป

ใจร้าย คอตกทันทีที่เขาว่ามันกระจุ๋มกระจิ๋ม มันก็มีนะ T_T”

ก็น่ารักสมตัวอ่ะ

น้ำตาอีดงแฮแทบไหลพราก ใช่อยู่ที่มันเป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ แต่มันก็ทรมานจิตใจสิ้นดี ไม่รู้มันจะมาย้ำหาพระแสงทำไม ไหนเมื่อก่อนบอกว่าจะไม่ล้อยังไงล่ะวะเฮ้ย!!

อาบไปเหอะน่า ชั้นหลังให้ก็ได้ ว่าพลางหันไปอีกฝั่ง อยากตบตัวเองจริงๆที่ไปล้อเขาแบบนั้น เป็นใครก็คงหมดความมั่นใจไม่น้อย

ฟันซี่เล็กกัดเบาๆที่ริมฝีปากล่าง อยากจะร้องไห้ที่พ่อให้มาน้อยนิดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะไปบีบคอใหม่พ่อก็คงให้มาเพิ่มไม่ได้อีก อาบไปก็บ่นไป อนาถใจจริงๆ

อย่าให้ชั้นมีเท่านายบ้างก็แล้วกัน หึ

แน่ะ ..แสดงว่าแอบมองของชั้นประจำ

เปล่านะ >//////<” เสียงเล็กรีบปฏิเสธลั่น ก็เห็นวันก่อนอ่ะ ที่นายให้ชั้นหยิบผ้าให้ไง

จริงอ่ะ เสียงต่ำๆที่เจ้าเล่ห์ทำเอาหน้ายิ่งแดงหนัก

เออน่ะสิ

ใช่แน่เหรอ หึ หึ

เสียงหัวเราะต่ำๆที่ดงแฮเกลียดมันมาอีกแล้ว เพราะหัวเราะแบบนี้ทีไรมันทำเอาจิตใจหวั่นไหวจนแทบจะบ้า

ตัวเล็กถอยกรูดเพราะเขายื่นหน้ามาใกล้แถมยังเคลื่อนตัวขยับมาหา ถ้าตอนนี้มีแสงไฟคงจะเห็นได้ว่าหน้าสวยซีดหนักแค่ไหนแล้ว ตากลมค้อนใส่น้อยๆเพราะคิดถึงสิ่งที่เขาพูดกับซีวอนขึ้นมา อารมณ์งอนมันกลับมาโจมตีอีกรอบเอาตอนนี้อีกจนได้

ไม่ต้องมาแกล้งเลย เสียงขุ่นร้องว่า นายน่ะชอบแกล้งชั้น

อาฮะ เขายอมรับหน้าตาเฉย แถมยังเดินมาไม่หยุด ซึ่งดงแฮก็ถอยไม่หยุดเหมือนกัน

คิบอมอย่าแกล้งสิ มือบางรีบดันอกแกร่งเอาไว้เพราะมันใกล้เกินไปแล้ว ไม่ชอบชั้นก็อย่ามาแกล้งกันแบบนี้ นายบอกเองไม่ใช่เหรอว่าอย่าอยู่ใกล้กันมากๆอ่ะ

อืม ใช่ ยอมรับแต่หน้ายังยื่นเข้ามาไม่หยุด อยากจะแกล้งให้หายงอนเสียที

ใช่แล้วจะยื่นหน้ามาทำไมล่ะ

แต่บางอย่างชั้นไม่ได้พูด

?

ชั้นบอกว่าชั้นคิดอะไรกับนายไม่ได้ แต่ชั้นพูดตอนไหนว่าไม่ได้ชอบหรือว่าชอบ

...

หน้านายตอนนั้นน่ารักดีนะ ยิ้มเจ้าเล่ห์มองจนร้อนวาบ สีหน้าเหมือนเด็กถูกขัดใจ

ก็รู้ว่าชั้นได้ยินยังจะพูดทำไมเล่า คนงอนเริ่มใส่อารมณ์บ้าง ยิ่งเขาย้ำก็ยิ่งอาย พออายก็ยิ่งพาล ไปไกลๆเลยไป คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก ชั้นมันเด็กตรงไหน

ยังต้องบอกอีกเหรอว่าตรงไหน

ตาคมแกล้งมองต่ำจนเจ้าของร่างร้อนผ่าว จังหวะนี้ต่อให้น้ำเย็นจากน้ำตกไนแองการาก็คงจะไม่มีปัญญาช่วยได้แล้ว

ท..ทะลึ่ง!!”

หึ หึ อยู่กับนายแล้วชั้นอารมณ์ดี รู้มั๊ยเจ้าตัวยุ่ง

สองแขนเริ่มยื่นไปค้ำเอาไว้ตรงผนัง และมันก็ล็อกตัวบางๆเอาไว้ตรงกลาง ดงแฮรู้สึกเหมือนตัวจะหดลีบโดยอัตโนมัติ  สองมือน้อยยังดันอกแกร่งอยู่แบบนั้นแต่ตอนนี้หลังเขาชนผนังเรียบร้อยแล้ว ดวงหน้าที่กระทบแสงสลัวๆจากด้านนอกมันช่างหล่อเหลาและชวนให้ใจระทึก พอตัวเล็กไม่เถียงกลับอีกฝ่ายก็เงียบบ้าง

หลายนาทีกว่าที่ร่างบอบบางจะเอ่ยออกมา ความอัดอั้นถูกกัดฟันเอ่ยถามทั้งที่กลัวว่าจะได้คำตอบที่ทำร้ายหัวใจอีก แต่เขาก็อดทนที่จะทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรต่อไปไม่ได้แล้ว

ทำไมถึงต้องมาดูแลชั้น เสียงสั่นๆพยายามเปล่งออกมา

หืม?”

นายบอกซีวอนว่านายจะดูแลชั้น แล้วนายก็เคยบอกชั้นว่าจะเป็นแค่บอดี้การ์ด ..เพื่ออะไร

ความสบายใจส่วนตัว

คำตอบน่าตบพอๆกับที่จะบอกว่าน่างง ดงแฮช้อนตาขึ้นมองหน้าหล่อที่เปียกหน้าด้วยสายตาเคืองๆแล้วเบะปากใส่ ชั้นบอกนายตอนไหนว่าชั้นต้องการคนดูแล

ไม่เคย

ตอบมาแบบนี้แล้วผมจะไปทางไหนต่อล่ะเนี่ย ไอ้บ้าเอ๊ย!!!

...

ชั้นแค่อยากดูแล ไม่อยากเห็นนายเป็นอะไร คำตอบเรียบๆแต่ทำให้หัวใจเต้นหนัก ก็แค่นั้น

ทำไมถึงไม่อยากให้ใกล้กัน

ชั้นไม่อยากให้ใครคิดอะไรมากไปกว่านี้ ..ชั้นดูแลใครไม่ได้ รักษาสัญญาก็ไม่ได้ ปกป้องใครตลอดชีวิตก็ไม่ได้ ให้ความสุข ให้รอยยิ้มก็ไม่ได้ แค่ชีวิตตัวเองชั้นยังทุลักทุเลเลย ชั้นรู้ตัวว่าชั้นเป็นที่พึ่งของใครไม่ได้ พูดเองก็ถอนหายใจแล้วค่อยฝืนยิ้มให้อย่างยากลำบาก ชั้นดูแลนายได้แค่ชั่วคราว

...

อีกอย่าง.. ชั้นไม่อยากจะเป็นเงาซ้อนทับของใคร

ร่างเล็กอึ้งไปไม่น้อย นาย.. หมายถึง..

อืม คนนั้น เขาพยักหน้าเบาๆ ตอนนี้ชั้นยังดีไม่พอสำหรับใครทั้งนั้น นายยังมีโอกาสเจอคนดีๆอีกมาก อย่าให้ไอ้ความใจดีที่ชั้นมีให้นายในช่วงสั้นๆมันทำให้หัวใจสับสนจะดีกว่า ..อีกอย่าง หัวใจนายมันก็ไม่ได้เป็นอิสระ ต่อให้รู้สึกดีต่อกัน แต่ถ้าสักวันใครคนนั้นกลับมาหรือว่าชั้นไม่ได้เป็นแบบที่นายต้องการจริงๆ มันก็มีแต่เสียใจ

ดงแฮรู้สึกว่าเขาพูดมากกว่าทุกครั้ง แต่มันก็ยังเหมือนว่าสั้นแค่เพียงไม่กี่คำอยู่ดี

เคยชอบชั้นบ้างมั๊ย

อยากรู้ทำไม

เมื่อกี๊นายบอกว่าไม่ได้พูด ตอนนี้ชั้นเลยอยากได้ยินนายพูด

อืม

อืม?”

คำตอบไง

แค่นี้น้ำตาก็แทบจะไหลออกมาแล้ว ตัวเล็กเม้มปากแน่นด้วยความดีใจ แต่ก็กัดฟันถามต่อไปอีก

แล้วทำไมต้องผลักไสชั้นด้วย

ชั้นยังไม่ดีพอ

ถ้าชั้นคบซีวอนจริงๆล่ะ

เรื่องของนาย ..การตัดสินใจของนายชั้นไม่มีสิทธิ์ไปยุ่ง คนสองคนรักกัน คนอื่นจะไปห้ามอะไรได้ คิบอมยิ้มน้อยๆเหมือนไม่รู้สึกอะไร ถึงคนมองจะน้อยใจแต่ก็พยายามทำใจเพราะเขาก็เป็นแบบนี้

ใจร้าย เสียงหวานอ่อยลงทันที คิบอมใจร้ายมากเลยรู้มั๊ย

บอกแล้วไง อยู่กับชั้นนายจะเสียใจ

...

อย่าจมปลักกับชั้นเลยนะ นายมีคนดีๆที่อยากจะดูแลอีกเยอะ

ไม่รู้สึกอะไรจริงๆสินะ น้ำใสไหล่รินแข่งกับสายน้ำที่ยังผ่านไหล่ มือน้อยทุบเบาๆที่กลางอกจนได้ยินเสียงกระแทกลงบนร่าง จูบชั้นทำไม.. ฮึก.. ทำแบบนั้นทำไม ฮือ.. คนใจร้าย จะทำให้ชั้นเสียใจทำไม ..ฮือๆ

ชั้นห้ามตัวเองไม่ไหว

ฮึก..

มือที่ค้ำเอาไว้เริ่มลดระดับมาจับที่ไหล่มนแล้วจ้องหน้า ชั้นไม่อยากทำให้นายคอยเก้อนะดงแฮ ..ให้ชั้นเป็นตัวเลือกสุดท้ายของนายเถอะนะ ถ้ามีใครที่ดีกว่า ...ก็รักเค้าเถอะ

ยิ่งเขาพูดแบบนี้ก็ยิ่งร้องหนัก คิบอมเลยต้องรั้งร่างบางมากอดเอาไว้จนแน่น ตัวที่เย็นเฉียบสั่นเทาในอ้อมอก ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าอยู่ในสภาพไหน

นายยังรอคนนั้นอยู่ไม่ใช่เหรอ.. จะรอชั้นอีกคนหรือไงดงแฮ

ฮึก.. ฮือ..

ชั้นไม่อยากให้นายต้องเสียใจนะ

ฮือ..

ให้เวลาช่วยตัดสินได้มั๊ย ว่าชั้นเป็นคนที่นายต้องการหรือเปล่า

ฮึก..คิบอม ..ทำไมถึงว่าตัวเองไม่ดี

ดูสภาพตัวชั้นสิ เขียวแบบนี้จะเรียกว่าดีได้ยังไง เขายิ้มบางๆเจือจางมากับความมืด ไม่รู้เลยหรือไงว่าที่นายต้องเจ็บตัวแบบนี้มันเพราะมาอยู่ใกล้ชั้นทั้งนั้น

ไม่จริง คิบอมช่วยชั้น คนดื้อส่ายหน้าเสียงแข็ง

นายเจอชั้นแค่ในโรงเรียน ชีวิตนอกโรงเรียนชั้นมีอีกเยอะ ศัตรูชั้นก็เยอะ

...

อย่าร้องไห้สิ ชั้นเป็นห่วงนะ น้ำเสียงอ่อนโยนส่งมาพร้อมกับมือหนาที่ลูบแก้ม

ดงแฮช้อนสายตาขึ้นสบผ่านม่านสีใส นิ้วใหญ่เกลี่ยน้ำตาออกไปให้พ้นหน้าแสนสวยอย่างนุ่มนวล แต่แม้จะพยายามย้ำกับตัวเองซ้ำๆให้ถอยออกมาแต่หัวใจกลับดึงเข้าไปใกล้มากขึ้นไปทุกที ในความเงียบรอบด้านที่มีเพียงเสียงซัดซ่าของสายน้ำ ก้นบึ้งของหัวใจกำลังผลักใบหน้าให้เข้าไปหากัน ตาหวานค่อยๆหรี่ลงก่อนจะหลับพริ้มพร้อมเคลื่อนหน้าเข้าไปหาอีกฝ่าย คนใจร้ายเองก็ไม่อาจห้ามใจไม่ให้สัมผัสได้อีก

ริมฝีปากเย็นเฉียบแตะกันเบาๆแต่ยากที่จะถอน ความร้อนถูกถ่ายทอดสู่ร่างกายกันและกันอย่างละมุนละไม ปลายร้อนเล็กเป็นฝ่ายเริ่มต้นและลิ้นใหญ่ก็ตอบสนองมาให้อย่างไม่อิดออด ความอ่อนโยนของคิบอมในตอนนี้คือสิ่งที่ดงแฮเรียกร้องและต้องการ แขนเล็กตวัดเกี่ยวต้นคอหนาแล้วยืดตัวเล็กน้อย อยากจะหยุดเวลาเอาไว้ที่ตรงนี้จะได้ไม่ต้องมีเรื่องช้ำใจมาให้ร้องไห้อีก

ลิ้นแลกลิ้น ริมฝีปากดึงดูดซึ่งกันและกัน มือยาวเอื้อมไปปิดน้ำเพราะรำคาญที่มันก่อกวนไม่เลิก สองร่างกอดรัดแลกความหวานผ่านปลายลิ้นในความเงียบ เมื่อครู่ยังมีเสียงน้ำร่วงหล่นแต่ตอนนี้คงจะมีแค่เสียงหอบเบาๆก็เท่านั้น

มือใหญ่ลูบไล้ผิวกายที่นิ่มลื่นบอบบางอย่างทะนุถนอม แต่พอลากมือลงต่ำและสัมผัสบั้นท้ายนุ่มนิ่มก็ชักมือกลับขึ้นไปแตะที่เอวมน ร่างกายด้านหน้าที่แนบชิดกำลังสร้างความปั่นป่วนให้ และมันก็อันตรายเกินไปที่จะปล่อยเอาไว้แบบนี้

ร่างหนาถอนริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้าและดันเข้าไปชิดตรงมุมผนังจนดงแฮไม่สามารถหนีไปไหนแล้วดึงเอาผ้าเช็ดตัวมาคลุมร่างกายคนน่ารักเอาไว้ก่อนที่จะกดริมฝีปากจูบลงไปอีกรอบ กลัวว่าจะเผลอตัวทำอะไรที่เอาเปรียบเพราะสภาพตัวมันชวนให้เสี่ยงเหลือเกิน

อืม.. คิบอม

นายทำชั้นเผลอตัวอีกแล้วนะ เพราะใกล้จะขาดอากาศหายใจเลยต้องถอนใบหน้าออกมาก่อน

อย่ามาโทษ ตัวเล็กค้อนใส่พอเป็นพิธี

นี่เจ้าตาแป๋ว

อะไร นายหน้าโหด

คิบอมหลุดขำกับคำนั้น แต่ก็ยังสนใจจะเข้าเรื่องต่อ คบคนอื่นได้แต่อย่าให้ใครจูบนะ

?

ตรงนี้น่ะชั้นหวงนะ ปลายนิ้วแตะเบาๆที่ปากอิ่ม

ตัวเล็กยิ้มหวาน อยากจะร้องให้ลั่นบ้านเพราะเขาก็แอบโรแมนติก ดงแฮเอื้อมมือไปจับมือหนามาวางที่อกด้านซ้ายบ้าง

ตรงนี้ล่ะ

จังหวะหนักๆของตัวใจทำให้คิบอมยื่นหน้าเอาหน้าผากดันเขาไว้อย่างหมั่นเขี้ยว

แล้วแต่นาย

งั้นขอตรงนี้ได้มั๊ย ว่าพลางวางอีกมือทาบลงที่อกซ้ายของเขาบ้าง พอสัมผัสได้ว่ามันก็เต้นแรงไม่แพ้ตัวเองก็ออกอาการเขินทั้งที่น้ำตายังค้างอยู่บนขนตาสีดำขลับ

ได้มั๊ย?”

พอเขาน่ารักก็ลำบากใจ จะปฏิเสธก็กลัวร้องไห้อีก ให้ครึ่งนึง

งั้นตรงนี้ก็ให้ครึ่งนึง พูดแล้วก็ตบลงที่หลังมือหนาที่ทาบอกตนอยู่ แลกกัน

อืม

ตรงนี้น่ะ ..อย่าให้คนอื่นไปก่อนนะ เสียงหวานร้องอ้อนเบาๆ

ก็บอกว่าให้ครึ่งนึง

อีกครึ่งก็หวง

เด็กดื้อ พูดจบก็ใช้หน้าผากโขกเข้าให้

ก็ดื้อแต่กับคิบอมแหละ

เฮ่อ ..เจ้าตัวยุ่ง ดื้ออีกแล้ว

ร่างใหญ่จรดเรียวปากซ้ำอย่างอ่อนใจ ปิดปากเล็กๆนี้เอาไว้มันคงดีกว่าให้เปล่งเสียงเจื้อยแจ้วอ้อนโน่นอ้อนนี่อีก แต่ทั้งๆที่คิดจะจูบเบาๆ แต่ก็ยากจะถอนริมฝีปากเพราะอีกคนยังตอบรับมาเป็นอย่างดี ถ้าดงแฮปฏิเสธเสียก็คงจะจบทุกอย่างได้ แต่นี่เขายังโหยหาและเรียกร้อง หนำซ้ำยังดึงให้ถลำลึกมากขึ้นไปอีก

เป็นซะแบบนี้แล้วผมจะห่างไปไหนได้ถึงห้านาทีเนี่ย เฮ่อ..

เสียงหวานครางเบาๆเมื่ออีกฝ่ายเคลื่อนหน้าลงมาจูบที่คอเรียว แต่เพราะเกรงว่ามันจะเกินเลยจึงต้องประคองใบหน้าเขาขึ้นมาแล้วยืดตัวขึ้นไปจูบเสียเอง

ดื้ออีกแล้ว

ชั้น..อื้อ..

อย่าดื้อ..

หัวใจที่บอบช้ำกำลังสมานตัวด้วยจูบหวานๆจากคนทำร้าย ดงแฮอิ่มเอมในหัวใจทั้งที่ร้องไห้จนตาแดง ถึงจะใจหายแต่มันก็ได้อะไรบางอย่างเป็นคำตอบกลับมา

วันนี้รักไม่ได้ ..พรุ่งนี้ค่อยรักก็ได้นี่นา


 

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 







 


โอม จงเม้นท์!!! 

จะมาอัพอีกทีตอนที่เม้นเลย 7291 แล้วนะคะ คึ คึ 

ไม่ต้องปั่นเม้นท์นะคะ ให้มันเพิ่มของมันไปเรื่อยๆตามธรรมชาติ
บลูอยากอ่านคอมเม้นท์ ไม่ได้อยากได้จำนวนตัวเลขที่ไม่มีอะไรให้อ่าน
เพิ่มช้าก็ดี จะได้พัก เพราะไม่ได้อัพตอนครบ 7291 เป๊ะอยู่แล้ว 

ขอร้องว่าให้มันเพิ่มไปเรื่อยๆตามจำนวนคนอ่านนะคะ
การปั่นเม้นท์มันคือการทำร้ายไรเตอร์อย่างนึงนะ เพราะเวลาอ่านเจอเม้นท์ที่พยายามปั่นมันรู้สึกแย่
ถ้าเป็นคนอื่นบลูไม่รู้ แต่สำหรับบลู บลูอ่านทุกคอมเม้นท์นะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending Talk

 

แอบเปลี่ยนชื่อตอน 555+  ใครอ่านแล้วงง ก็ไม่ต้องงงนะ แอบเปลี่ยน  อย่างที่บลูเคยบอกเอาไว้นะคะ ฟิคแต่ละตอนแต่งสด ไม่มีแต่งเอาไว้ล่วงหน้า แต่งแล้วก็ลงเลย ดังนั้น ... มันจะเปลี่ยนกะทันหันแบบนี้แหละ คึ คึ

 

 หลังจากชาร์ปจบ จะกลับไปอัพพริตตี้บอยนะคะ ส่วน M3 ใช้ฤกษ์งามยามดี วันที่ 091209 เป็นวันเปิดตัวค่ะ




ปล้ำปลาตัวแรก. อัพรูปที่ไปเกาหลีแล้วนะคะ แต่ไม่มีรูปบลูหรอก บลูชอบถ่ายรูปวิว รูปโน่นนี่ มากกว่าอ่ะ ที่ซื้อกล้องมาก็เพราะชอบถ่ายรูป เจออะไรก็ถ่ายไปทั่ว รูปตัวเองไม่มีเพราะถ้ามีก็เป็นคนอื่นถ่าย เหอๆ  เข้าไปดูได้ที่ มายไอดีนะคะ

 

ปล้ำปลาตัวที่สอง. มีคนถามไว้ในหน้าฟิค ว่าเรื่องดอกฟอร์เก็ทมีน็อท กับ สร้อย มันจริงมั๊ย  ... บลูไม่รู้หรอกนะคะว่าเรื่องจริงเป็นยังไง  แต่ในความรู้สึกบลูและจากสภาพการณ์หลายๆอย่าง เพราะตอนนั้นก็อยู่เกาหลี ก็คิดว่าไม่น่าใช่อ่ะค่ะ  เหตุผลสั้นๆแค่ว่า  ..สไตลิสต์ไม่น่าจะอยู่กับฮี ทึก และมินได้  เพราะช่วงนั้นสามคนนี้ไม่มีคิวงานที่ทำด้วยกันเลย ถ้าเจอกันก็น่าจะเจอที่หอพัก แล้วสไตลิสต์ไม่เข้าไปยุ่งที่หอพักนะ  ดังนั้น... ไม่น่าจะไปได้ยินได้

ส่วนเรื่องสร้อย ถ้าบอมให้จริงก็ให้ตั้งแต่ที่เกาหลีแล้วอ่ะ มันคงเดินทางไปจีนเองไม่เป็น  แล้วนิสัยแบบบอม บลูว่าเค้าไม่ส่งดอกฟอร์เก็ทมีน็อทหรอก  ..ดอกไม้แบบนี้ส่วนมากเป็นพระเอกในฟิคหรือนิยายที่โรแมนติกแบบโอเวอร์ แนวๆนิยายน้ำเน่า มักจะใช้ส่งให้นางเอก  ... ผู้ชายปกติมักไม่คิดถึงดอกนี้กันหรอกอ่ะ

อีกประเด็นก็คือ บอมรู้ที่อยู่ของเฮได้ยังไง - -  ...เพราะใช่ว่าคนไปจะรู้ที่อยู่ของตัวเองนะ เพราะช่วงนั้นบินไปฉางซา แล้วไปปักกิ่งต่อ ที่อยู่ก็เปลี่ยน  ... แล้วคนส่งดอกไม้จะส่งตอนเที่ยงคืนกว่าอยู่เหรอ?

หลายอย่างมันขัดๆกันอ่ะ

 

แต่ก็แล้วแต่คนจะคิดนะคะ ...บลูวิเคราะห์ได้แบบนี้อ่ะค่ะ ไม่จำเป็นต้องเชื่อก็ได้  เพราะบลูเองก็ไม่ได้ไปตามติดชีวิตเฮตลอดเวลา ไม่ได้รู้เรื่องแบบลึกหนามากกว่าคนอื่นเท่าไหร่ อาศัยการวิเคราะห์จากเหตุผลสนับสนุนรอบด้านเท่านั้นค่ะ

 

 

 

I Love My 1290 ^ ^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67035 DreamPatty (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 09:58
    งื้ออออ คู่นี้น่ารักจัง ><
    #67,035
    0
  2. #66977 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 00:17
    ตอนนี้คิเฮใช่เลย คือที่สุด คือนิพพาน



    โอยๆๆๆ ตอนที่จับหัวใจอ่ะะ แล้วถามว่าขอได้มั๊ยคือแบบ ่สหก้ดสว อธิบายไม่ถูก ชอบมากๆๆๆๆ 



    ละตอนที่บอมบอกว่าเหมาะกับตัวดีอะไรนี่อ่ะ มันก็ดูมุ้งมิ้งน่ารักดี แซวเล่นๆๆ



    อีกอย่างตอนที่บอมบอกเฮว่าให้ตัวเองเป็นตัวเลือกสุดท้ายของเฮนะ คือแบบ สุดยอดมาก นายหล่อมาก #ซึ่งปกติก็หล่อยู่แล้ว #อวย 

    คือซึ้งมากๆๆๆๆ  



    ส่วนตอนที่ตู้มมมมมมมสุด ระเบิดตัวเองสุด เขินสุด คือตอนที่บอมบอกว่าถ้าเป็นแฟนใครอย่าให้แตะตรงนี้นะ หวง คือมันใช่อ่ะมันใช่ 



    #เม้นไม่เรียงกันตามเหตุการ์ณอาจจะงงๆบ้างเพราะเม้นตามฟีลลิ่ง คิดตอนไหนออกก็จัดเต็ม5555555555555555555555 

    #แต่ส่วนมากจัดเต็มในทวิต สกรีมสุด ฟิคพี่บลูเจ๋งมาก 
    #66,977
    0
  3. #66802 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 15:42
    น่ารักมากมายแบบฉุดไม่อยู่อ่า เขินเลย
    #66,802
    0
  4. #66585 P-ENT (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 20:15
    ขอตรงนี้ได้ไหม

    ทามไมฉันอ่านแล้วต้องเขินด้วยหนิ>////<
    #66,585
    0
  5. #66556 sungmin sj (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2555 / 19:57
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยอีก 13 กม. ถึงฟินแลนด์
    #66,556
    0
  6. #66485 sassy-D (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2555 / 10:38
    น่ารักจังเลย อ่านแล้วเขินอะ >_
    #66,485
    0
  7. #66327 Yamroll*129 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 19:38
     โรแมนติกสุดๆ ><
    ยอมเปิดใจกันแล้วทั้งคู่ก็คบกันเหอะ
    #66,327
    0
  8. #66288 KIHAE*129 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 19:41
    กร๊๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    เอาใจไปเพิ่มอีกเลย

    เฮ้อ

    รักกันแต่ทำไมไม่ได้

    #66,288
    0
  9. #66171 Zelon (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:25
    ฮันซิน หึๆ ฮันซิน~



    ตอนนี้คิเฮโรแมนติกไปนะ T T *ซึ้ง* ไม่ค่อยเข้าใจเลย รักกันแท้ๆ ทำไมต้องกลัววันข้างหน้า ทำไมไม่มีความสุขกับวันนี้ แล้วรับมือกับอุปสรรคในวันข้างหน้าไปด้วยกันล่ะ
    #66,171
    0
  10. #66137 Sarang SUJU (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:13

    กร๊ดดดดดดดดด ชอบตอนนี้มาก

    #66,137
    0
  11. #66119 sungmin sj (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:02
    มันน่ารักมาก ๆๆๆๆๆค่ะ
    กรี๊ดดด เพื่อนข้างบ้านจะด่าอยุ่แล้ว
    55555555
    #66,119
    0
  12. #66024 chin-cha (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 02:54
     ซึ้งๆๆ  กระซิกๆๆ TT^TT
    #66,024
    0
  13. #65978 Chanya.N (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 18:55
    ถ้าจะหวานขนาดนี้นะ ถ้าจะหวานขนาดนี้นะ!!
    ฮึ้ยยยยยย!!~ อ้ากกกกก!!!
    กรี๊ดไม่ได้ตอนนี้ =__= นั่งเล่นไอแพดอยู่เดอะมอลล์ กัดผ้าเช็ดหน้าไปก่อนละกัน
    กึ้ดดดด กึ้ดๆ กร๊วบๆ ไม่ใช่และๆ Orz

    วุ้ยยย กดอ่านตอนต่อก่อนล่ะ XD
    (ถ้าตอนไหนไม่ได้เม้นท์ก็คือ รีดเดอร์อินจัดจนไม่อยากขาดจังหวะนะฮะ แอร๊ยย XDD)
    #65,978
    0
  14. #65910 ChaPloy (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 17:59
    โอ้ยยย น่ารักอ้ะ >
    #65,910
    0
  15. #65799 รักรัก (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 15:15
    เหวย คู่นี้ทำเราค้างตลอด -/////-
    #65,799
    0
  16. #65770 Darker-40 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2554 / 17:32

    น่ารักวะ

    =w=

    #65,770
    0
  17. #65715 Witim (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 01:17
    ให้ตายเถอะคิเฮ หวานจับใจ โหยยยยยยย
    #65,715
    0
  18. #65679 MTieluk (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 10:41
     โอ๊ยยย เขินอย่างแรง คิเฮน่ารักเกินห้ามใจอ่ะ
    #65,679
    0
  19. #65593 A-lma (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 14:12
     อั่ยย่ะ  >/////< เขินเลย 
     แกมีโมเมนต์เเบบนี้ด้วยอ่ะ บอม  โรเเมนติกมาก 
    #65,593
    0
  20. #65413 Bubble_BUM (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 กันยายน 2554 / 15:11

    วันนี้รักไม่ได้..พรุ่งนี้ค่อยรักก็ได้นี่นา
    ชอบตอนนี้ที่สุดเลยอ่ะพี่บลู
    อ่านแล้วยิ้มไม่หยุดเลย >///<

    #65,413
    0
  21. #65371 PARISO'KH (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2554 / 00:15

    ฮืออออออ เขิน T///////T

    #65,371
    0
  22. #65270 เจ้าชายหมาป่า (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 17:26
    ช่วยด้วยค่า !!

    มดไต่จอคอม กรี๊ดดดดด >
    #65,270
    0
  23. #65210 NANA (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2554 / 17:08
    วอนเพิ่งจะเริ่มจูบหน้าผากต๊อง

    แต่บอมด๊องเค้าอาบน้ำด้วยกันเลยนะ เทียบกันไม่ได้เลย

    บอมก็ยอมรับว่าชอบด๊อง แถมยังให้หัวใจกันแล้วด้วย หวานซะ

    #65,210
    0
  24. #65178 satohara (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 17:40
    ตอนนี้รู้สึกคิบอมพูดเยอะกว่าทุกตอนนะเนี่ย 555 เป็นกำลังใจให้ค่ะไรเตอร์ ^^

    #65,178
    0
  25. #64578 ta-kom.sj (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2554 / 14:34
    ก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม อิอิ
    #64,578
    0