Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 37 : Charpter 26 : หวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,839
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    8 พ.ย. 52

เปลือกตาบางๆยกขึ้นช้าๆเมื่อได้เวลาที่นาฬิกาปลุกเริ่มทำงาน ทันทีที่รู้สึกตัวความเจ็บและเมื่อยล้าก็ถาโถมเข้ามาหาร่างเล็กอย่างไม่หยุดหย่อน ซองมินขยับตัวน้อยๆเพื่อหยิบนาฬิกามาดูและเปลี่ยนท่านอนแต่พอมองดูดีๆก็ได้เห็นว่าตัวเองนอนหนุนแขนของคยูฮยอนอยู่

ร่างใหญ่ที่เพิ่งจะใช้ร่างกายยัดเยียดคำว่าสามีให้ยังหลับใหลอย่างเป็นสุข ใบหน้ายามนี้ของเขาไม่ค่อยได้เห็นนักและนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ซองมินเพิ่งจะเคยเจอสภาพที่เขากำลังหลับ สีหน้าของคุณชายหนุ่มดูนิ่งๆไม่เจ้าเล่ห์หรือเจ้าชู้เลยสักนิด หน้าขาวใสสมวัยของเด็กไฮสคูล ดูยังไงก็ไม่เหมือนไอ้ตัวร้ายที่คิบอมเคยว่าเอาไว้เลยแม้แต่น้อย

คนน่ารักยื่นปลายจมูกไปกดฝังที่แก้มเขาเบาๆด้วยรอยยิ้ม ช่วงเวลาที่ผ่านมาเมื่อคืนกำลังกลับเข้ามาสู่ความทรงจำและทำให้เขินหนัก กระต่ายตัวน้อยๆที่คยูฮยอนชอบเปรียบพยายามพลิกตัวให้เบาที่สุดแล้วหันไปกอดเอวซบอกของเขาอย่างสุขใจ

แขนใหญ่ตวัดโอบกอดกลับมาพร้อมกับพลิกกายหันมาหาอีกคนโดยไม่รู้ตัว โชคดีที่กริยาท่าทีของเขามันสมฐานะจึงไม่มีอาการนอนน้ำลายไหลยืดหรือกรนมาเป็นออพชั่นเสริม ร่างเล็กอมยิ้มด้วยความสุขที่แทบจะจุกอก ลืมไปหมดแล้วว่าจะต้องทำอะไรต่อไปเพราะแค่ตอนนี้มันก็ถือเป็นช่วงเวลาที่แสนดีของชีวิตแล้ว

 

กว่าจะตื่นขึ้นมาอีกรอบก็ตอนที่นาฬิกาดังอีกครั้งตามเวลาที่ร่างเล็กตั้งใหม่ ตัวอวบๆลืมตาขึ้นมาก่อนแล้วดันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความลำบาก ตอนนี้เขาเจ็บร้าวไปทั่วทั้งสะโพกจนแทบจะคลานลงจากเตียง เมื่อคืนคยูฮยอนอาจจะไม่ได้รุนแรงแต่เพราะเขาดันร้อนแรงนี่แหละที่ก่อความไม่สบายให้ในเวลานี้ พอพักเหนื่อยได้สักครู่ก็อ้อนขอใหม่ เป็นแบบนี้จนค่อนคืนถึงได้พอเพราะกลัวว่าจะตื่นไม่ทันเวลา

ขาขาวเซน้อยๆเพราะมันอ่อนแรงและล้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ซองมินเดินช้าๆเพื่อไปเข้าห้องน้ำและจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ตัวเล็กอมยิ้มอยู่ตลอดเวลา ใบหน้าที่เปื้อนความสุขดูยังไงก็ยังน่ารักน่าชังอยู่ดีแม้ว่าจะมีร่องรอยที่ซีดเซียวไปบ้าง

ราวครึ่งชั่วโมงคนน่ารักตาแป๋วก็กลับออกมาในสภาพที่นุ่งแค่ชุดคลุมเพราะยังหาเสื้อผ้าของตัวเองได้ไม่ครบ ตอนนี้คยูฮยอนตื่นแล้วและก็นอนหนุนแขนโชว์แผงอกพร้อมกับส่งสายตาเจ้าชู้มากำนัลภรรยาตัวน้อยให้เขินเล่น ซองมินซึ่งสบตาเขาทันทีที่เปิดมาก็ก้มหน้างุดๆเดินหาเสื้อผ้าตัวเองต่อ ไม่รู้ว่าโดนเจ้าหมาป่าคว้าเอาไปแอบที่ไหน

คยูฮยอน ..เห็นเสื้อผ้าชั้นมั๊ย พอหาไม่เจอก็ลากขากับสะโพกช้ำๆมาหาคนที่นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงที่มีผ้ายับๆปูอยู่

ซึ่งพอเห็นสภาพเตียงเต็มๆตาก็หน้าแดงขึ้นมาอีก เห็นมั๊ย?

ร่างหนากระแอมเสียงดังตอบมาบ้าง เรียกว่าไงนะ?

อ่า.. แก้มใสสีชมพูระเรื่อเมื่อนึกขึ้นได้ ท..ที่รัก

แบบนี้สิน่ารัก หน้าหล่อยิ้มหวานตาเชื่อม เขากางมือน้อยๆแล้วค่อยร้องอ้อน มาให้ชื่นใจหน่อยสิ อาบน้ำแล้วตัวหอมแล้วใช่มั๊ย

กระต่ายน้อยตัวอวบๆคลานขึ้นไปอย่างว่าง่าย แต่เพราะระแวงเลยยั้งตัวไว้ไม่เข้าไปหา

ไม่ไหวแล้วนะ สะโพกชั้นระบมไปหมดแล้ว ห้ามคิดทะลึ่งแล้วนะ

รู้น่า เมื่อคืนน่ะพอใจแล้ว แค่อยากกอดเท่านั้นนะ

อืม

ซองมินทิ้งน้ำหนักตัวลงอิงอกกว้างแล้วหลับตาพริ้มรับไอหวานๆที่รายล้อมอยู่ทั่วร่าง ตัวใหญ่ใช้นิ้วเรียวเกลี่ยผมเบาๆพร้อมกับพรมจูบไปด้วย เมื่อคืนคนตัวเล็กทำเอาเขาแทบจะคลั่งเสียให้ได้ ปกติเคยทำอะไรใครมาราธอนขนาดนี้ที่ไหน แต่เขาก็ดันยั่วได้ถูกใจมันเลยอดไม่ได้ที่จะขอต่อ

ขอซ้ำๆอยู่แบบนั้นและอีกคนก็ตามใจไม่ปฏิเสธ กว่าจะรู้ตัวว่ามากเกินไปก็ตอนที่ซองมินหลับไปทั้งๆที่ยังค้างคา เขากอดรัดร่างนุ่มนิ่มแล้วบิดแก้มเบาๆ มันเป็นเช้าที่สุขทั้งกายสบายทั้งใจ ไม่เหมือนเมื่อตอนเคยตื่นมาพร้อมกับใครๆที่ไม่ได้จริงจัง

เพราะตื่นขึ้นมาบางครั้งก็พบกว่าผู้หญิงพวกนั้นออกไปแล้ว หรือไม่ก็ต่างคนต่างรีบกลับและไม่มีแม้คำทักทายว่าอรุณสวัสดิ์ที่อบอุ่น

ไม่มอร์นิ่งคิสกันหน่อยเหรอ

เสียงทุ้มเริ่มปฏิบัติการสร้างความหวั่นไหวและทะลวงใจอีกรอบ ตัวเล็กเลยหันแก้มสีระเรื่อมามองจ้องหน้าด้วยตาแป๋วๆแล้วยิ้มหวานเป็นสัญญาณบอกว่าถ้าอยากทำก็ทำได้ ซึ่งก็แน่นอนว่าร่างใหญ่ไม่มีทางที่จะไม่ทำอยู่แล้ว

ครั้งนี้เป็นจูบหวานๆที่ค่อยๆดูดดื่มด้วยอารมณ์ละไมที่หวานชื่นสมกับเป็นเช้าแรกที่ตื่นมาด้วยกัน คยูอยอนรู้ดีว่าถ้าเขาซ้ำมันจนช้ำอีกรอบคงจะไม่มีครั้งต่อไปในพจนานุกรมเพราะเยซองคงต้องยิ่งระแวดระวังหนักขึ้นไปอีก เขาใช้ริมฝีปากที่เชื่อมกันไว้บอกแทนความอิ่มใจที่มี มันคือความรู้สึกประหลาดที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครเพราะซองมินคือคนแรกจริงๆที่ทุ่มเทให้เขาทั้งตัวและใจได้ขนาดนี้

คนที่เคยได้รับแต่ความสัมพันธ์ที่ฉาบฉวยไม่เคยได้รู้สึกถึงสิ่งนี้อยู่แล้ว และเขาก็คงจะเช่นกัน

พ..พอแล้ว ร่างเล็กถอนริมฝีปากและลิ้นอ่อนนุ่มออกมาอย่างอ้อยอิ่ง ไม่อยากจะหยุดแต่ก็ต้องหยุดเพราะยังเตือนตัวเองเสมอว่าต้องเจอพี่ชายตาตี่อีก

สีหน้าที่แสดงออกว่ายังอาลัยทำให้ต้องอธิบายเพราะกลัวเขาจะเข้าใจผิด

เดี๋ยวก็โดนสงสัยหรอก พี่เยซองน่ะช่างสังเกตนะ ถ้าปากเจ่อกลับไปน่ะเค้าเล่นงานชั้นตายแน่ๆ

คนฟังพยักหน้าเบาๆอย่างเข้าใจและเปลี่ยนมาจูบไซ้ที่ซอกคอ เสียงครางหวานๆดังอีกรอบ และคราวนี้ก็ไม่คิดจะบอกให้หยุดเพราะเมื่อคืนขนาดบรรเลงรักกันไปตั้งหลายต่อหลายรอบยังไม่มีร่องรอยให้ได้เห็น จะมีข้างก็แถวหน้าอกที่คนอื่นคงจะไม่สามารถเพ่งมองได้เพราะมันอยู่ใต้ร่มผ้า

ลิ้นหนาตวัดเลียเบาๆที่ใบหูเล็กก่อนที่จะถอนริมฝีปากออกมายิ้มหวานๆให้

ต่อไปนี้ชั้นจะอดใจกับที่รักได้ยังไงกัน

ตากลมช้อนขึ้นมองอย่างเขินๆ แต่ก็กล้าที่จะบอกในสิ่งที่คิดออกไป ไม่ต้องอดก็ได้ แต่อย่าบ่อยมากเกินไปแล้วกัน ชั้นไม่อยากให้คนอื่นสงสัยอ่ะ

ถ้าเป็นคนก่อนๆก็ไม่แปลกเพราะมันคือการทอดสะพานดีๆนี่เอง แต่เพราะเป็นซองมินคำๆนี้จึงเปลี่ยนความหมายไป เพราะที่เขายอมให้ก็เพราะว่าหัวใจมันรักคนๆนี้เพียงคำเดียวก็เท่านั้น

นายกำลังจะทำให้ชั้นหลง

พอเขาชมก็เขินหนัก ย..ยังไง -////-

รู้ตัวมั๊ยว่าเมื่อคืนน่ะที่รักน่ารักและเย้ายวนแค่ไหน ทำตัวน่ากินแถมยังกินแล้วอร่อยจนหยุดไม่ได้แบบนั้นน่ะระวังจะลำบาก ..ถ้าทำให้ชั้นอยากกิจทุกวันจะรับผิดชอบยังไง

ไม่ขนาดนั้นซักหน่อย ร่างเล็กดิ้นน้อยๆแล้วเบือนหน้าหนี คยูฮยอนอ่ะอย่าล้อสิ

ไม่ได้ล้อ แต่ชั้นพูดความจริง เสียงทุ้มต่ำฟังแล้วก็หวิวๆในอกชอบกล เมื่อคืนที่รักสุดยอดจริงๆนะ หึ หึ

พูดจบก็ผละตัวลุกขึ้นคว้าผ้ามาพันร่างแล้วเดินเข้าห้องน้ำแบบง่วงๆ ทิ้งให้อีกคนหน้าชาแก้มร้อนวาบและตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียง ใครจะไปทำใจได้ทันเพราะเล่นมาชมในเรื่องแบบนั้นเอาดื้อๆ

ว่าแต่.. เขาเองก็สุดยอดเหมือนกันนะ >/////////<

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

เช้านี้ฮันกยองไม่มีภาระที่ต้องออกไปติวเพราะต้องออกไปคลินิกกับพ่อ เขานัดฮวาซองเอาไว้บ่ายๆ ดังนั้นในตอนเช้าจึงยังไม่มีอะไรให้ต้องเร่งรีบนัก ร่างหนาลุกขึ้นมาวิ่งออกกำลังกายในตอนเช้า บางอารมณ์ก็นึกอยากจะชวนคนสวยปากร้ายออกมาวิ่งด้วยกันแต่ก็นึกได้ว่ารายนั้นยังขาเจ็บอยู่

ช่วงสอบแบบนี้ที่ห้องสมุดอนุญาตให้พวกเขาหยุดพักเพื่อเตรียมตัวอ่านหนังสือ เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันก็ลดน้อยลงไปเพราะฮีชอลก็มัวแต่ไปติวกับเพื่อนๆและคงจะมีแค่อิทึกที่ได้เจอ ซึ่งบางทีมันก็แปลกดีเหมือนกันที่เจอหน้าก็นึกรำคาญและหมั่นไส้บ้าง แต่พอไม่เจอก็ดันรู้สึกอ้างว้างและเงียบเหงา

สงสัยเขาคงจะเสพติดเสียงก่นด่าจนเคยชินเสียแล้ว

สารวัตรหนุ่มเดินยืดเส้นยืดสายจนสมใจแล้วจึงได้วิ่งกลับบ้าน แต่ระหว่างทางก็ดันมีรถคันหนึ่งขับผ่านมาแล้วบีบแตรเรียกเอาไว้ พอหันไปมองก็พบว่าเป็นอิทึกที่โผล่หน้ามาฉีกยิ้มหวานๆตามสไตล์ของเขา ไม่รู้ว่าจะรีบไปไหนตั้งแต่เช้าเหมือนกัน

ไง เจ้าเด็กแก่แดด แค่คำแรกก็ทักเอาหน้าชาแล้ว

ร่างหนายิ้มเจื่อนๆแล้วโค้งน้อยๆแทนคำทักทาย เขาไม่ได้สนิทกับอิทึกพอที่จะเล่นหัวหรือลามปามได้ สิ่งที่ควรจะแสดงออกไปก็คือทักทายในฐานะที่เขาเป็นรุ่นพี่

สวัสดีฮะ

อืม ออกมาจ๊อกกิ้งตั้งแต่เช้าเชียวนะ เตรียมฟิตไว้วิ่งไล่คิบอมเหรอ

ประโยคต่อมาก็เล่นเอาซะแทบฮาเหมือนกัน ฮันกยองขำน้อยๆแล้วค่อยส่งยิ้ม ก็นิดหน่อยน่ะครับ ว่าแต่นี่จะไปไหนแต่เช้าครับเนี่ย

ไปบ้านไอ้ฮีชอล เพื่อนๆนัดติวหนังสือที่นั่น

อ๋อ

เพราะมันพิการ มันเลยบังคับให้เพื่อนๆไปที่บ้านมัน อิทึกยิ้มกว้างอีกรอบ นายน่าจะไปรับผิดชอบมันด้วยนะ ไม่มีนายอยู่น่ะชั้นหูชามากเลย

เค้าบ่นเหรอฮะ แทนที่จะเบื่อแต่กลับห่วงซะงั้น

ก็ตามประสาของมันอ่ะ ว่างๆก็นั่งด่านายไปเรื่อยๆ แต่พอไม่มีอะไรเดี๋ยวมันก็บ่น พอชั้นทำไม่ถูกใจมันก็จะชมนาย แล้วสักพักก็จะด่าใหม่ เป็นแบบนี้แหละ

คนฟังอดที่จะหัวเราะไม่ได้ แล้วนี่บ้านพี่อยู่ทางนี้เหรอครับ

อื้ม เลยไปฝั่งโน้นน่ะ ปกติไม่ค่อยได้ผ่านทางนี้หรอก แต่เพราะไปบ้านฮีชอลแล้วทางนี้ใกล้กว่า บ้านายอยู่ทางไหนอ่ะ เดี๋ยวแวะไปส่งก็ได้ ตอนนี้แดดเริ่มแรงแล้ว รีบกลับบ้านไปอ่านหนังสือดีกว่านะ

เอ่อ.. ขอบคุณครับ

แม้จะงงๆแต่ฮันกยองก็รับไมตรีนั้นมาด้วยความเต็มใจ อิทึกดูเป็นคนไฮเปอร์แบบอารมณ์ดีตลอดเวลา เพราะเจอกันทีไรก็ไม่เคยเห็นเขาไม่ยิ้มหรือไม่ร่าเริงสดใสเลยสักครั้ง เสียงเจื้อยแจ้วชวนคุยได้เรื่อยๆ ดูแล้วก็สบายใจดี ไม่แปลกเลยที่คนแบบนี้จะอยู่กับฮีชอลที่ชอบหาเรื่องบ่นได้เรื่อยๆ

นั่นเพราะเขาไม่ค่อยได้เอามันมาใส่ใจหรือคิดให้มากมายนั่นแหละ

อิทึกเป็นคนที่ขับรถไม่ได้ดีแต่ก็ไม่ถึงกับน่าเกลียดนัก หลายครั้งก็ดูจะเลินเล่อแต่ก็กลับมามีสติเป็นพักๆ จนฮันกยองชักไม่แน่ใจ ร่างบางบอกว่าบ้านเขาอยู่ห่างจากโรงเรียนไม่มากนัก ปกติจึงนั่งรถเมล์ไปกลับเพราะขี้เกียจให้ที่บ้านมาวุ่นวาย แต่เวลาจะออกไปไหนมาไหนช่วงวันหยุดก็จะมักเอารถมาใช้เองแบบนี้

ทันทีที่รถจอดที่หน้าบ้านตากลมโตก็เบิกกว้างอย่างตื่นเต้นเพราะบ้านหลังใหญ่นี้ดูร่มรื่นและค่อนข้างจะมีต้นไม้เยอะ แค่มาอยู่ใกล้ๆยังรู้สึกได้ถึงไอเย็นๆ ซึ่งถ้าหากเข้าไปอยู่ในนั้นคงจะสบายทั้งตัวสบายทั้งใจแน่

ต้นไม้เยอะจัง พูดไปก็ยิ้มไป

คุณพ่อกับคุณแม่ช่วยกันปลูกเอาไว้น่ะฮะ ท่านบอกว่าบ้านที่มีต้นไม้เยอะๆจะทำให้สุขภาพดี

แต่ก็น่าอยู่นะ ดูร่มรื่น

เจ้าของบ้านยิ้มกว้างพลางพยักหน้า พี่จะรีบไปหรือเปล่าครับ ถ้าไม่ก็แวะลงมาเดินเล่นก่อนก็ได้

อิทึกรีบยกข้อมือขึ้นมาดูแล้วส่ายหน้า ไม่เสี่ยงให้โดนบ่นดีกว่าอ่ะ รำคาญไอ้เด็กพิการนั่น

งั้นรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมฝากของไปให้.. เอ่อ ให้เค้า จะเรียกพี่ฮีชอลก็กระดากปากเพราะไม่เคยใช้คำพูดแบบนั้น แต่พอจะไม่มีสรรพนามนำหน้ามันก็ดูประหลาดเพราะเรียกอีกคนว่าพี่

ร่างหนารีบวิ่งเข้าไปในบ้านแล้วถือกล่องใบหนึ่งมาส่งให้ ซุปไก่ตุ๋นโสมน่ะครับ คุณแม่ผมทำเอาไว้เมื่อวาน ผมฝากไปให้เค้าด้วยแล้วกัน แทนคำขอโทษที่ทำให้ต้องลำบาก

ได้ๆ

แล้วนี่ของพี่ครับ ขอบคุณที่มาส่ง ว่าแล้วก็ยื่นอีกห่อมาให้ เป็นขนมหน้าตาน่ารักๆที่คิดว่าตั้งใจจะให้ทานรองท้อง

อ๋า.. ขอบใจนะ แต่คราวหลังไม่ต้องก็ได้ ใกล้ๆแค่นี้อีก

ไม่เป็นไรครับ

งั้นชั้นไปแล้วล่ะ ตั้งใจสอบนะ อิ อิ

มือเรียวโบกน้อยๆแล้วจึงค่อยถอยรถกลับออกไป ฮันกยองยืนรอส่งจนกระทั่งอิทึกเลี้ยวพ้นซอยไปแล้วจึงกลับเข้าไปในบ้าน เขาอมยิ้มน้อยๆอย่างอารมณ์ดี  อย่างน้อยเช้าวันนี้ก็มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นให้ได้สุขใจ

 

อิทึกจอดรถในบริเวณบ้านของเพื่อนสนิทแล้วก็เดินหิ้วกล่องที่เจ้ารุ่นน้องจอมกวนฝากมาให้เจ้าของบ้าน ซึ่งเมื่อไปถึงก็เห็นฮีชอลกำลังเดินลงมาเพื่อทานอาหารเข้าอยู่พอดีเลยต้องปรี่เข้าไปหา

อ้าว แกมาเช้าจัง เจ้าของบ้านหน้าสวยหันมามองแบบงงๆ เออ มาก็ดี กินข้าวด้วยกันดิ่ แกกินอะไรมารึยัง

กินขนมรองท้องมาจากบนรถแล้วแต่กินอีกก็ได้ พูดแล้วก็ยื่นของไปให้เจ้าของที่แท้จริง อ่ะ แฟนแกฝากมาให้

ใคร? คิ้วเรียวขมวดรวดเร็วทันใจจริงๆ

ฮันกยอง

หืม แกไปเจอมันมาเหรอ จากงงๆก็ตาโตขึ้นมาเหมือนว่าไม่อยากจะเชื่อ

เออ ขับรถมาแล้วเจอน้องมันวิ่งอยู่อ่ะ ชั้นเลยแวะไปส่งเพราะแดดมันเริ่มแรง เลยได้ไอ้นี่มาให้แกอ่ะ ยัดๆเข้าไปให้หมดด้วย น้องมันบอกว่าแม่ทำอ่ะ

เหรอ พูดเหมือนไม่ใส่ใจแต่ยิ้มแป้นแล้วรีบคว้าเดินดุ่ยๆเข้าครัวไปแล้ว

และเสียงต่อมาที่อิทึกได้ยินก็คือ อุ่นไอ้นี่แล้วเอาไปให้ผมด้วยนะฮะ

ดูแค่นี้ก็รู้แล้วล่ะว่าคนปากแข็งใจอ่อนให้เจ้าเด็กลามกไปแล้วแค่ไหน เพราะถ้าลองไม่สนใจล่ะฮีชอลคงทิ้งมันนอนกองอยู่ก้นถังขยะไปแล้ว แต่นี่กลับดูดีอกดีใจที่เขายังไม่ลืมตัวเอง แบบนี้มันน่าสงสัยจริงๆ

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

ที่บ้านหลังเล็กๆของตระกูลลี ดงแฮรีบตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะลากคิบอมไปซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อทำอาหารทานกันเอง เขาบอกว่าเบื่อที่จะต้องอยู่ในบ้าน เจ้าตัวเล็กเลยจัดการทั้งจิกทั้งดึงให้คนป่วยได้ออกมาเดินเอื่อยๆตามก้นในโซนที่ขายอาหารสดอย่างกับสามีภรรยาที่เพิ่งจะแต่งงานใหม่

คิบอมอยากกินอะไรอ่ะ

ชั้นไม่รู้ ซื้อๆไปเถอะ ร่างใหญ่ส่ายหน้าเบาๆ รีบๆเลือก ชั้นอยากกลับไปนอนแล้วอ่ะ

สันหลังยาว ปากสีสวยทำยื่นน้อยๆเพื่อล้อเลียน เอ้อ คิบอมซื้อของใช้ไปด้วยสิ แบบที่คิบอมใช้อยู่อ่ะ เพราะคิบอมใช้โฟมของชั้นแล้วมีสิวขึ้นที่แก้มด้วย

นิ้วเล็กของดงแฮพยายามชี้ที่จุดเกิดเหตุที่เจ้าสิวเม็ดน้อยถือวิสาสะผุดขึ้นมาโดยไม่แคร์หน้าหล่อๆของเจ้าของเลยสักนิด ทำเอาคิบอมอมยิ้มตามกับความน่ารักนั้น

อืม เดี๋ยวซื้อผ้าขนหนูกับรองเท้าแตะไปด้วย ของนายมันคู่เล็ก

งั้นเดี๋ยวชั้นช่วยเลือกนะ

ร่างบางกระโดดไปกระโดดมาอย่างอารมณ์ดี วันนี้เขายิ้มได้ตั้งแต่ไก่โห่เพราะตื่นขึ้นมาก็เจอหน้าหล่อของคิบอมที่แอบมีรอยช้ำที่มุมปากอยู่แค่คืบ ไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกไหนกันแน่แต่ก็คิดไปแล้วว่ามันคงเป็นความรู้สึกดีๆที่มีใครสักคนมาอยู่ข้างกาย เพราะยามใดที่มีเรื่องร้ายๆเข้ามา คนที่ยื่นมือมาให้แล้วคอยดูแลเอาใจใส่ก็มีแค่ใครคนนี้

คนที่ชอบทำตัวเบื่อโลกและรำคาญทุกสรรพสิ่งแต่ความจริงใจดีแสนดี อีตาโหดคิมคิบอม

มือน้อยเอื้อมไปเกาะเกี่ยวมือใหญ่อย่างลืมตัวเมื่อจะดึงเขาไปอีกฝั่ง คิบอมไม่เคยมาเดินในซุปเปอร์มาเก็ตแบบนี้เลยสักครั้งจึงไม่แปลกที่เขาจะไม่ชินกับที่ทางข้างในนี้ ปกติก็เคยโฉบแต่ห้องเสื้อแบรนด์หรูๆ หรือไม่ก็หาอะไรทานที่ร้านอาหารชื่อดัง ไม่เคยมีซะหรอกที่จะมาลากขาเข็นรถเข็นเองแบบนี้

ปกติคิบอมใช้ยี่ห้อไหน มือหนึ่งยังจับมือเขาไว้ แล้วใช้อีกมือหยิบแชมพูขึ้นมาพิจารณา

เหมือนจะไอ้นี่ ร่างใหญ่ชี้ไปด้านข้าง ถ้าจำไม่ผิดนะ ชั้นไม่เคยเลือกเองอ่ะ

แล้วโฟมล่ะ ..อ่า เหมือนชั้นจะจำได้นะ แต่เดี๋ยว..มันไม่มีอ่ะ สงสัยต้องเข้าช็อปของมัน

นายว่าอันไหนดีก็เลือกมาเหอะ ชั้นเลือกไม่เป็นหรอก

พอเขาให้สิทธิ์ในการเลือกตัวเล็กก็ยิ้มกว้าง งั้นอันนี้นะ แฮปปี้บาธ ฟองนุ๊มนุ่ม

นายใช้สีเขียวไม่ใช่เหรอ

ก็คิบอมใช้สีฟ้าไง สงสัยคิบอมต้องเป็นสิวง่ายแน่ๆเลย ตาแป๋วจ้องที่สิวแดงๆเม็ดเดียวนั่นอีกรอบ เอาไปลองใช้ก่อน ถ้าไม่ดีค่อยไปซื้อยี่ห้อที่คิบอมใช้ประจำมาแทนแล้วกัน

อื้อ

แล้วมีอะไรอีก ..น้ำหอม ซื้อมั๊ย

ก็ได้

แล้ว.. แล้วมันเหลืออะไรอีกอ่ะ คิดไม่ออก หน้าหวานเริ่มหงิกลงทีละนิด เขาคิดอะไรไม่ออกแล้วจริงๆ

คนตัวใหญ่ซึ่งไม่คิดอะไรเลยเข็นรถเข็นไปอีกทาง หาอะไรกินเหอะ

เจ้าของมือน้อยๆที่ติดไปกับมือใหญ่เดินตามอย่างว่าง่ายแต่แล้วก็ต้องห่อเหี่ยวเมื่อร่างหนาบอกว่าอีกไม่กี่วันเขาคงจะต้องกลับไปอยู่ที่บ้านเพราะพี่ชายกำลังจะกลับมาจากต่างประเทศเพื่อแต่งงานในต้นเดือนหน้า ซึ่งแม้มันจะเป็นบ้านของเขาแต่ดงแฮกลับรู้สึกว่าไม่อยากจะให้กลับไปเลยจริงๆ

พี่ชายคิบอมจะแต่งงานแล้วเหรอ งั้นก็อายุห่างกันมากน่ะสิ

ก็ ..สิบ ตอนนี้เค้า 27 จะ 28 แล้วอ่ะ แก้มพองยิ้มน้อยๆเพราะพูดเรื่องนี้ทีไรก็ขำทุกที

โห ห่างกันเยอะมากเลย

อืม ชั้นเป็นลูกหลง จริงๆแล้วแม่เคยบอกว่าไม่อยากให้เกิดไล่กันมากนัก ชั้นถึงได้เกิดไล่ๆกับซังบอมไง เพราะคุณอาน่ะแต่งงานหลังพ่อชั้นหลายปี แต่คุณอาผู้หญิงดันมาบังเอิญท้องไล่ๆกับแม่ของชั้น ลูกก็ดันเกิดไล่ๆกันอีก

ดงแฮหัวเราะเสียงใส อยากเห็นพี่ของคิบอมจัง หน้าเหมือนกันป่าวอ่ะ

ไม่รู้สิ

คนตัวเล็กอมยิ้มหวานๆเพราะทุกวันนี้คิบอมพูดเยอะขึ้นมาก และมันก็ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองสำคัญอย่างบอกไม่ถูก ดงแฮยังไม่ปล่อยมือจากร่างหนาแล้วเดินซื้อของกันต่อ เพราะก็ยังเหลือของใช้หลายๆอย่างในบ้านที่ยังต้องซื้ออีก

อืม ต้องซื้อซีเรียลเพิ่ม คิบอมชอบกินแบบไหนอ่ะ

โกโก้

ที่แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะ ชั้นเลยซื้อไปแต่แบบอื่น

ขี้เกียจ

คราวหลังชอบอะไรไม่ชอบอะไรก็บอกสิ ทำปากหนักอยู่ได้ เสียงง๊องแง๊งต่อว่าเล็กๆ

แต่อีกคนก็พ่นลมหายใจใส่ กินกันตายนี่

อีกแล้วอ่ะ พูดแบบนี้อีกแล้ว คนน่ารักทำโวยใส่แล้วค้อนอีกสองขวับ ชุดที่ซังบอมเอามาให้ก็ทิ้งไว้แล้วกันเดี๋ยวชั้นให้แม่บ้านซักให้ คราวหลังมาจะได้ไม่ต้องลำบากเรื่องเสื้อผ้า

...

งั้นกลับไปอ่ะชั้นจะแบ่งที่วางของบนโต๊ะเครื่องแป้งให้ครึ่งนึงนะ คิบอมจะได้เอาไว้วางของตัวเอง

...

ในห้องน้ำด้วย

...

ตู้เสื้อผ้าก็เดี๋ยวแบ่งให้ด้วย ยกลิ้นชักให้อันนึงเลยอ่ะ

...

เดี๋ยวตอนเย็นไปเยี่ยมพี่ฮีชอลกันนะ เดี๋ยวเอารถชั้นไปแล้วนายนั่งไปเป็นเพื่อน โอเค๊?

...

พออีกคนไม่ตอบอะไรสักอย่างคนที่เอาแต่พูดแจ้วๆไม่สนใจก็หันมาทำหน้างอใส่อีกจนได้ ซึ่งคิบอมก็ได้แต่ยืนทำตาปริบๆ จะขำก็ไม่กล้าขำเพราะท่าทางน่ารักๆของดงแฮมันทำให้เขาทำลายน้ำใจให้งอนไม่ลง แต่จะพูดอะไรก็พูดไม่ได้เพราะกลัวจะปากหมาให้คนสวยเสียใจอีก

เจ้าตาแป๋วนี่ทำเหมือนจะให้ผมย้ายไปอยู่ถาวรเลยนะเนี่ย

 

หลังจากที่จัดการซื้อของกันเรียบร้อยแล้วดงแฮก็ช่วยคิบอมเข็นของมาเก็บที่รถก่อน จากนั้นจึงเข้าไปเดินซื้อพวกครีมแบรนด์ดังๆอีกรอบเพราะคิบอมไม่ได้ใช้ของพื้นๆทั่วไป แต่ระหว่างนั้นก็มีสายตาคู่หนึ่งมองมาด้วยความรู้สึกที่จะบอกว่าเจ็บปวดและดีใจซึ่งก้ำกึ่งกันอยู่

ฮยอกแจออกมาเดินดูของกับแม่ด้วยอารมณ์ที่ปกติ วันไหนที่ไม่ได้เจอซีวอนเอาอกเอาใจเจ้าตัวเล็กจากไมอาเขาจะเป็นเด็กที่ร่าเริงคนหนึ่ง และไม่ได้มีอารมณ์ที่อึมครึมเหมือนพวกแอบจิตแบบนั้น แต่ทันทีที่สายตามองไปเห็นสองร่างที่เดินเคียงกันอยู่ก็หันขวับไปแบบไม่อยากจะเชื่อ

ดงแฮกำลังยิ้มแย้มอย่างมีความสุขในขณะที่มือเล็กนั่นก็คอยเกาะแขนหนาไม่ยอมปล่อย ร่างผอมแกล้งขอตัวไปเข้าห้องน้ำแล้วไปยืนมองจากด้านนอก ก็เห็นเจ้าตัวน้อยๆที่มัดจุกด้านหลังกำลังลองเครื่องสำอางอย่างสนุกสนานโดยมีคนที่เขาเคยเห็นแต่มาดนิ่งๆกับหน้าดุๆยืนกอดอกมองด้วยแววตาที่อ่อนโยน

คิบอมๆ อันนี้ใช้ดีป่ะ คนที่มักจะใช้ของง่ายๆร้องถามในทันที เพราะว่าคิบอมใช้ของแบรนด์นี้มาตั้งนานแล้ว

ก็ดี ปกติชั้นก็ใช้ไม่กี่อย่างหรอก แค่โฟม ครีม แล้วก็พวกดูแลผิวพื้นๆอ่ะ

แบบ For Men อ่ะเหรอ ตัวเล็กทำตาแป๋วใส่

ก็ไม่นะ ..จริงๆแล้วของพวก For Men มันแอลกอฮอล์เยอะ เค้าทำมาเพื่อเรียกลูกค้าที่กลัวว่าใช้เครื่องสำอางแล้วคนจะมองว่าไม่แมนซะมากกว่า แต่จริงๆแล้วอ่ะของสำหรับผู้หญิงจะดีกว่า นายไม่ต้องใช้แบบ For Men ก็ได้ ใช้ที่ถูกใจเถอะ

จริงเหรอ ชั้นไม่รู้เลยอ่ะ ใช้แต่เท่าที่แม่ซื้อมาให้

ชั้นตากแดดบ่อย ขับรถก็โดนลม หน้ามันแห้ง เวลาไปงานกับพ่อก็ดูไม่ค่อยจะดีเลยต้องดูแลตัวเองบ้าง มันเป็นแค่รสนิยมอ่ะ เพราะของบางอย่าง ใช้แล้วสิวขึ้น พอใช้ของผู้หญิงแล้วหน้าเราดีก็โอเคนะ

คิบอมนี่รู้เยอะจัง

ก็ว่าที่พี่สะใภ้ชั้นนำเข้าเครื่องสำอาง

พอรู้สาเหตุแค่นั้นแหละตัวเล็กก็หัวเราะร่วน มิน่าล่ะถึงรู้ละเอียดนัก

เค้าขนมาให้ชั้นลองตั้งแต่เริ่มโตแล้วล่ะ หลังๆก็หาใช้เอง

แล้วผิวอย่างชั้นนี่ใช้อะไรดี พูดจบก็ยื่นหน้าเข้าไปทำตาใสใส่ แบบไหนๆ

ตัวยุ่งเอ๊ย นิ้วยาวดีดเข้าที่หน้าผากจนคนน่ารักต้องร้องโอ๊ย

คิบอมอ่ะ!!!”

ให้พนักงานแนะนำไป

ร่างใหญ่ขมวดคิ้วใส่แล้วเดินเลี่ยงไปอีกทางก่อนที่จะเรียกพนักงานมาให้เจ้าเด็กช่างสงสัย ส่วนตัวเองก็เดินวนไปวนมาเพื่อดูโน่นดูนี่แล้วหยิบมาสองสามชิ้นเพื่อใส่ตะกร้า วันนี้เขารูดการ์ดจ่ายไปหลายอย่างเพราะไปพักที่บ้านของร่างเล็กก็หลายครั้งแต่ไม่เคยช่วยเหลืออะไรเลย มาคราวนี้เลยต้องเผด็จการจ่ายมันเสียเองจะได้ไม่รู้สึกว่าเป็นผู้อาศัยที่ไร้ประโยชน์

ฮยอกแจยืนมองอย่างไม่เจ้าใจนัก ทั้งๆที่คิบอมกับดงแฮก็ดูจะเข้ากันได้ดีและเหมือนจะมีอะไรหลายๆอย่างมากกว่าคนรู้จักทั่วไป แต่มันก็น่าแปลกใจที่ทำไมพวกเขาถึงได้ดูสนิทกันไม่เหมือนเวลาอยู่ในห้องเรียนนัก

หรือว่า.. สองคนนี้แอบคบกันอยู่

คิดแบบนี้ก็พลันนึกถึงร่างใหญ่ที่ตนแอบรักมาหลายปี เขารู้ดีว่าคิบอมไม่เคยมีท่าทีสนใจใครแบบนี้มาก่อน เขาเป็นคนนิ่ง พูดน้อย ไม่ค่อยชอบดูแลใคร แต่ทุกครั้งที่ได้ข่าวว่าดงแฮมีเรื่องก็มักจะได้ยินตามมาว่าคนที่ไปช่วยคือคิบอมเสมอ บางทีเรื่องนี้อาจจะมีลับลมคมในกันมากมายกว่าที่คิด

หรือพวกนายสองคนกลัวซีวอนเสียใจ

ความคิดแรกอาจจะดูดี แต่คนที่ไม่รู้อะไรอย่างฮยอกแจมีหรือที่จะอดคิดในแง่ที่ร้ายกว่านั้นไม่ได้ เพราะถึงยังไงก็ยังเข้าข้างคนที่ตนรักมากกว่า ถึงแม้ว่าคิบอมจะไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรก็เถอะ

ชั้นหวังว่าพวกนายคงไม่ได้กำลังหักหลังเค้านะ

 

 

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 

วันนี้นอนหลับทั้งวันเลย ว่าจะออกไปส่งฟิคที่ค้างก็ไม่ได้ไปเพราะน้องสาวมันเอาสมุด Tag ไปไว้ไหนไม่รู้ วันจันทร์คงต้องไปขอใหม่แล้วได้ส่งวันนั้น เง่อ...

 

ตอนนี้ยังไม่ได้ส่ง Why นะคะ เพราะโรงพิมพ์ที่บลูใช้เป็นโรงพิมพ์ที่รับงานมหาลัยเป็นหลัก ดังนั้นเปิดเทอมแบบนี้เค้าต้องทำงานหลักของเค้าก่อนค่ะ ก็รอไปก่อนนะ ไม่รู้จะไปเร่งให้ยังไงจริงๆค่ะ งานทางนั้นสำคัญกว่าฟิคเราไม่กี่เล่มเนอะ เข้าใจเค้าด้วยค่ะ

 

สำหรับเรื่องไปเกาหลี บลูคงไปเรียนภาษาก่อน (ถ้าหาที่เรียนที่นี่ได้ก่อนจะไม่ไปนะ)  ถ้าไปก็ไปแค่ 3 เดือนค่ะ แล้วคงกลับมาเป็นรอบๆ เพราะถ้ายังแต่งฟิคอยู่ก็คงจะมีช่วงที่ต้องกลับมาทำฟิคและส่งอ่ะนะ แต่ดูก่อน ว่าถ้าอยู่โน่นเลยแล้วมีคนจัดการทางนี้อาจจะอยู่ต่อ ยังไม่แน่นอนค่ะ

มีน้องถามว่าบลูเรียนบริหาร ทำไมไม่ต่อบริหาร ... คำตอบคือ เบื่อค่ะ บลูเรียนเอกคอม และชอบกราฟิกมากกว่า เลยจะต่อด้านนั้นแทนค่ะ

แล้วก็ถามกันอีกว่าจะไปตามน้องเฮมั๊ย ก็อาจจะไปบ้าง เพราะส่วนมากถ้าตามก็คงจะไม่ให้ชนกับเวลาเรียนอ่ะค่ะ เว้นแค่บางวันที่เค้าบินอะไรงี้ อาจมีแว๊บๆไปส่ง แต่คิดว่าคงไปเรียนเป็นหลักอ่ะ เฮคงไม่ดีใจถ้าโดดไปหาเค้าบ่อยๆ

 

 

 

 

 

ปล้ำปลาตัวที่ 1. เฮใส่หมวกเกาะอีกแล้ว (091106)

 







 

ปล้ำปลาตัวที่ 2. เฮใส่หมวกเกาะอีกรอบแล้ว (091107)

 

 

ปล้ำปลาตัวที่ 3. ดีใจ เลือกเองกะมือ ลองเองกะหัว 555+ ...ดีใจ เฮน้อยชอบ ^ ^

 

 

ปล้ำปลาตัวที่ 4. ตอนที่แล้วยอดเม้นท์กระฉูดมาก -*-

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67071 PobarO (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 15:33
    ฮยอกทำไมไม่เดินหน้าความสัมพันสักทีหละ
    คิเฮน่าร้ากกกกกก
    #67,071
    0
  2. #67033 DreamPatty (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 22:12
    ซื้อของนี่กะจะสร้างเรือนหอ? 55555555
    #67,033
    0
  3. #66975 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 23:35
    บอมจ๊ะ ซื้อขนาดนี้ อยู่ตลอดชีวิตเลยป่ะลูก
    #66,975
    0
  4. #66800 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 12:39
    เหมือนบอมจะย้ายมาอยู่ถาวร

    อิกี้กินกระต่ายจนอิ่ม เปรมเลยสิแก
    #66,800
    0
  5. #66583 P-ENT (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 19:39
    ตกลงเป็นสามี ภรรยากันแล้วใช่ไหม

    ซื้อของให้กันซะน่ารักเชียว
    #66,583
    0
  6. #66554 sungmin sj (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2555 / 12:51
    บอมน่ารักขึ้นเยอะเลย
    #66,554
    0
  7. #66286 KIHAE*129 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 18:48
    กี้แกห้ามทำมินเสียใจน่ะ

    คิเฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #66,286
    0
  8. #66220 mirchullove (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 มีนาคม 2555 / 16:22
    คู่รักที่ดูดีที่สุดในโลก
    #66,220
    0
  9. #66168 Zelon (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:42
    คิเฮ...คู่แต่งงานใหม่ชัดๆ =[]=... ส่วนคยูมิน..ถามจิงเหอะกี้ พูดงี้เหมือนหลงมินหัวปักหัวปำเลยอ่ะ ตอนนี้คงไม่สนใจด๊องแล้วสินะ(ดี) และจะดีกว่านี้ถ้าไม่ทำให้มินเจ็บปวดนะ :')
    #66,168
    0
  10. #66117 sungmin sj (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:30
    น่ารักมาก ๆ
    บอมเอาใจใส่ ด๊องเยอะขึ้นนะ
    #66,117
    0
  11. #66022 chin-cha (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 02:02
     กี้แกห้ามทิ้งนู๋มินเด็ดขาดเลยนะ


    #66,022
    0
  12. #65977 Chanya.N (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 15:09
    ไม่ได้เม้นท์มาหลายตอนเพราะไปอ่านในมือถือ -*-

    ซื้อของด้วย กัน..น่าร๊ากกกกก กรี๊ดดด
    บอมพูดเยอะแล้วน่ารัก รีดเดอร์ละลายใจ แอร๊วววว~


    ปล. ดีใจกะไรท์เตอร์ด้วยที่ปลาน้อยใส่หมวกที่ซื้อให้
    เข้าใจความรู้สึกเลยนะ ปลื้มแทนอ่ะ ^^
    #65,977
    0
  13. #65933 pupu (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 20:00
    น่ารักจังเลย เลือกซื้อของด้วยกันด้วยล่ะ คริ คริ
    #65,933
    0
  14. #65894 ChaPloy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2554 / 18:20
    ไปอยู่ด้วยกันเลยสิ่ >
    #65,894
    0
  15. #65712 Witim (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 00:51
    เหมือนสามีภรรยาเลือกซื้อของเข้าบ้าน 55555
    #65,712
    0
  16. #65677 MTieluk (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 09:50
    ถ้าขนาดนั้นแล้วย้ายไปอยู่ถาวรเลยดีกว่านะจ้ะ
    #65,677
    0
  17. #65590 A-lma (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 13:46
    ย้ายไปอยู่ถาวรเล๊ยย 
    5555   น่ารักอีกเเล้วคิเฮ 
    #65,590
    0
  18. #65400 Bubble_BUM (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 00:04
    คิเฮน่ารักๆๆๆๆ >///< สงสารฮยอก TT
    #65,400
    0
  19. #65269 เจ้าชายหมาป่า (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 17:25
    วอน ตัดใจเถอะ คิเฮมันเรียลอยู่แล้วนะ >
    #65,269
    0
  20. #65207 NANA (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2554 / 12:17
    คยูมินหวานกันเข้าไป พอเป็นสามีภรรยากันก็เรียก ‘ที่รัก’ น่ารักดีอ่ะ

    คิเฮก็หวานไปอีกแบบนึง ชอปปิ้งซื้อของเข้าบ้านกันเพลิน ฮยอกเห็นแล้วสิ

    ดูๆไป มันก็เหมือนกับบอมหักหลังวอนอย่างที่ฮยอกคิดอ่ะนะ

    #65,207
    0
  21. #65176 satohara (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 16:56
    คิเฮน่ารักดีอ่ะ
    เหมือนคนเพิ่งแต่งงานกันแล้วซื้อของเข้าเรือนหอ 555
    ฮยอกคิดจะทำอะไรอ่ะ
    แต่ก็แอบสงสารฮยอกนะเนี่ย
    เฮ้อ
    สู้ๆค่ะไรเตอร์
    เป็นกำลังใจใ้ห้ ^^
    #65,176
    0
  22. #64560 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 00:43
    เม้นท์กระฉุดเพราะอะไรล่ะ คงไม่ค้องสาธยายกันนะ ละไว้ในฐานที่เข้าใจ แต่แอบสงสัยเจ้าชายหมั่นโถวอ่ะคิบอมป่ะ
    #64,560
    0
  23. #64556 I'cassimic # (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 23:47
     หวงัว่าฮยอกจะไม่คิดอะไรนะ ! =[]=

    ตอนที่แล้วเม้นกระฉูด .ฮิฮิ

    #64,556
    0
  24. #63859 PARISO'KH (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 21:45
    "ตอนที่แล้วเม้นกระฉุดมาก" 555555555555555555555
    #63,859
    0
  25. #63839 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 16:32
     คิเฮน่ารักอ่ะ
    #63,839
    0