Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 36 : Charpter 25 : ยอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    17 ธ.ค. 52

 

อาจเพราะพักเขี้ยวเล็บมานานจึงทำให้จิ้งจอกหนุ่มรู้สึกตื่นเต้นมากมายผิดปก หรือไม่ก็อาจจะเกิดจากสาเหตุที่คนตัวเล็กซึ่งเป็นอาหารอันโอชะคืนนี้คือผู้ชายที่ไม่เคยได้ลิ้มรสใดๆมาก่อนที่ทำให้คยูฮยอนต้องลงทุนเตรียมโน่นเตรียมนี่มากมาย ที่ผ่านมาก็เคยผ่านมือแค่ผู้หญิง เพิ่งมีซองมินนี่แหละคนแรกที่เป็นเพศเดียวกับตัวเอง

แต่เอาเถอะ ยังไงเขาก็น่ารัก ไร้เดียงสา และก็บริสุทธิ์ผุดผ่องกว่าแม่ผู้หญิงกร้านโลกพวกนั้นเป็นไหนๆ

ระหว่างที่ปล่อยให้คนสวยนั่งรอที่บ้านของดงแฮ ร่างใหญ่ก็เข้ามาดูความเรียบร้อยในคอนโดของพี่ คยูฮยอนจัดการเก็บสิ่งของไม่พึงประสงค์ให้พ้นตา อะไรที่ไม่ควรจะให้ตัวเล็กเห็นก็ยัดใส่ตู้เสียให้หมดจนเหลือแค่เพียงห้องเรียบร้อยที่มีดอกไม้หอมๆเตรียมรับค่ำคืนที่แสนหวาน

ผ้าปูที่นอนสีเข้มของพี่ถูกแทนที่ด้วยผ้าปูสีขาวสะอาด ในเมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรกของซองมิน มันก็ควรจะมีบางสิ่งบางอย่างที่จะต้องเก็บเอาไว้ อย่างน้อยที่สุดก็คงไม่พ้นคราบเลือดหรือน้ำรักที่หลั่งออกมาในครั้งแรกที่สูญเสียความบริสุทธิ์ และสิ่งเหล่านั้นก็คือสิ่งที่เจ้าคุณชายวายร้ายอยากได้เอาไว้เชยชม เพราะถึงเขาจะผ่านผู้หญิงมามาก แต่ก็ไม่เคยเลยที่จะพบเจอสาวบริสุทธิ์จริงๆ ส่วนมากน่ะก็ผ่านมือแฟนหรือแฟนเก่ามาแล้วทั้งนั้น

มือหนาเปิดผ้าม่านสีครีมเข้มเพื่อจัดฉากให้ดูโรแมนติก ห้องของพี่เขามองเห็นสะพานข้ามแม่น้ำฮันที่แสนกว้าง ในยามดึกก็มองเห็นแสงดาวระยับเต็มท้องฟ้า และที่สำคัญคือไม่มีตึกตรงข้ามมาบดบังทิวทัศหรือเกะกะลูกตาให้อารมณ์เสีย

ต่อให้ทำอะไรที่ระเบียงมันก็ไม่ได้น่าหวาดระแวงเลยสักนิดว่าใครจะมาเห็น นอกเสียจากดวงจันทร์หรือดวงดาวที่จะมาเป็นพยานรักก็เท่านั้น

คนก่อนๆคยูฮยอนแทบไม่ได้ใส่ใจหรือพิถีพิถันขนาดนี้ เพราะส่วนมากก็เจอกันในผับในบาร์แล้วก็ไปต่อที่โรงแรมสักที่ก่อนจะแยกย้ายกันไปในตอนเช้า ใครที่เข้าท่าหรือว่าติดใจก็อาจจะควงต่ออีกสักหน่อยแล้วค่อยไปใช้ชีวิตของใครของมัน ต่อให้ไม่เจอตามสถานที่เริงรมย์แต่ส่วนมากผู้หญิงเหล่านั้นก็แทบจะวิ่งดาหน้าเข้ามาให้เขาเลือกอยู่แล้ว มันไม่จำเป็นหรอกที่จะต้องเลือกสถานที่ที่จะใช้ระเริงรัก เพราะพอเข้าห้องก็สนใจแต่ร่างกายของอีกฝ่าย เช้าขึ้นมาก็ไป ไม่มีใครใส่ใจว่ารอบข้างมันโรแมนติกแค่ไหนอยู่แล้ว

แต่กับซองมินแล้วไม่ใช่ คนตัวเล็กนั่นเขาใช้เวลากล่อมใจและเกลาอารมณ์ให้ละมุนละไมมอบหัวใจให้อยู่ตั้งปลายเดือน ถึงจะยังไม่จริงจังแต่ก็ไม่ได้กะจะฟันแล้วทิ้งหรือชิ่งหนีอย่างที่ผ่านๆมา ดังนั้นการสร้างบรรยากาศจึงค่อนข้างจำเป็นมากสำหรับการปูทางให้รสรักที่หวังไว้ได้ราบรื่น

เพลงคลาสสิกแสนหวานถูกเตรียมมาอย่างดี คยูฮยอนทดลองเปิดอยู่หลายแผ่นจนได้เพลงที่ถูกใจ เขาจัดแจงนำรีโมทไปวางไว้ใกล้ๆประตูห้อง เพื่อที่เปิดเข้ามาจะได้มีเสียงเพลงรวดเร็วทันใจ

เจอไม้นี้เข้าไป เป็นใครก็ต้องใจ่อนล่ะน่า

แม้แต่ห้องน้ำก็เถอะ เขาสั่งให้แม่บ้านเตรียมเทียนหอมสำหรับจุดเพื่อผ่อนคลายอารมณ์มาไว้แล้ว ต่อให้ใจแข็งแค่ไหนก็มั่นใจว่าไม่มีทางรอดมือไปได้ ทำขนาดนี้แล้วยังไม่ได้ก็คงต้องไปเกิดใหม่แล้วล่ะ

“อา.. เรียบร้อยซักที”

รอยยิ้มของเจ้าตัวร้ายพรายออกมาอย่างภูมิใจกับผลงานที่เกิด ตอนนี้ห้องรกๆของพี่ชายกลายมาเป็นวิมานแสนหวานเรียบร้อยแล้ว และตอนนี้ก็คงคอยแค่ว่าที่เจ้าหญิงตัวน้อยๆที่จะมาเคียงคู่กับเจ้าชายในห้องกว้าง ราชนิกูลหนุ่มรูปงามคว้ากุญแจรถและคีย์การ์ดเดินออกจากห้องก่อนที่จะโทรศัพท์จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย

“เตรียมอาหารไว้ด้วยนะครับ”

 

ระหว่างที่อีกคนไม่อยู่ซองมินก็นั่งคุยกับดงแฮไปเรื่อยๆโดยที่เจ้าของบ้านก็คิดว่าอีกไม่นานเยซองก็คงจะมารับ ซึ่งเจ้าตัวกลมก็ไม่ได้คิดจะปริปากบอกสักนิดว่าพี่ชายตาตี่น่ะคิดว่าเขาจะค้างที่บ้านหลังนี้ด้วยซ้ำไป เมื่อถึงเวลาหนึ่งทุ่มเศษๆเยซองก็โทรเข้ามาตามประสาของคนหวงน้อง

“เจ้าตัวกลม ตอนนี้อยู่ไหนน่ะ” เสียงดุๆของพี่ชายร้องคำรามผ่านโทรศัพท์มาอย่างหวาดระแวง วันนี้ตากระตุกแทบจะทั้งวันจนไม่เป็นอันทำอะไรแล้ว

“นั่งอยู่กับดงแฮอ่ะ ตาตี่จะคุยกับดงแฮมั๊ยล่ะ”

เสียงเจี้ยวจ๊าวของเด็กหนุ่มตัวเล็กๆที่ช่างเจรจาดังขึ้นทำให้เยซองรู้ว่าเจ้าตัวเล็กของเขาไม่ได้โกหก “อยู่กันสองคนเหรอ”

“อื้อ”

ซองมินไม่ได้โกหก เพราะในห้องรับแขกน่ะมีกันแค่สองชีวิตจริงๆ เพราะมนุษย์ใบ้ตัวใหญ่น่ะหนีขึ้นไปบนชั้นสองตั้งแต่ที่เพื่อนๆแยกย้ายกลับไปแล้วและก็ยังไม่ยอมโผล่หน้าลงมาอีก ท่าทางจะเตรียมเอาแรงสำหรับคืนนี้ ถึงคนอื่นจะไม่ได้สังเกต แต่เขาน่ะกวาดตามองรอบคอยันหน้าอกเพื่อนเวลาก้มๆเงยๆจนเห็นหมดแล้วล่ะ ถึงร่องรอยที่คิบอมทำไว้จะจางหายไปเกือบหมดเพราะเขาไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งรอยให้ดูต่างหน้าแต่ถ้าพิจารณาดีๆมันก็ยังมีบางจุดที่ดังเห็นอยู่

เจ้าสองคนนี้นี่นะ ชอบทำเหมือนไม่พูดไม่จาแต่ลับหลังน่ะหวานแหววกันอย่างกับอะไร คิบอมนี่เห็นเงียบๆดุๆแบบนั้นก็ร้ายใช่เล่น ซีวอนตามไม่ทันเลยดูสิ

ดงแฮซึ่งนั่งคุยกับเพื่อนด้วยรอยยิ้มยังไม่มีความสงสัยขึ้นในหัวแม้ว่าอีกคนจะเริ่มกระวนกระวายใจขึ้นมา แม้คยูฮยอนจะสั่งสอนคนหน้าหนาขึ้นมาบ้างแล้วแต่พอคิดว่าจะต้องเจออะไรที่ไม่เคยบ้างก็ชักจะถอดใจ และมันก็นึกอิจฉาขึ้นมาใหม่เมื่อนึกภาพที่คิบอมกอดรัดดงแฮบนเตียงนอนเมื่อวานหนำซ้ำยังจูบกันหวานฉ่ำจนน่าอิจฉา

ไม่อาจปฏิเสธได้จริงๆว่าเขาเองก็ต้องการสิ่งเหล่านั้นจากคนที่ตัวเองรักเหมือนกัน

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ซองมินสะดุ้งน้อยๆ มือเล็กล้วงมันออกมาดูเบอร์พอเป็นพิธีทั้งที่ก็รู้ดีว่าเป็นใคร ซึ่งแน่นอนว่าดงแฮคิดว่าเป็นพี่ชายของเพื่อนอย่างไม่มีสงสัยสักนิดเดียว

“พี่เยซองมาเร็วจัง เมื่อกี๊ก็เพิ่งโทรมาเอง”

ตัวเล็กน่ารักมองคนหน้าหวานแล้วยิ้มเจื่อนๆ ไม่กล้าจะบอกว่าคนที่มาน่ะก็เป็นคนเดียวกับที่เพิ่งหายไปได้ไม่กี่ชั่วโมง ซองมินเอ่ยลาเบาๆก่อนที่จะทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มที่ค่อนข้างเจือด้วยความกังวล

“พรุ่งนี้จะเข้ามาตอนเช้าๆแล้วกัน”

 

ดงแฮไม่ได้ออกไปส่งและเดินขึ้นห้องเพื่อไปดูคิบอมต่อ เขาเองก็ค่อนข้างห่วงอยู่ไม่น้อยเพราะเล่นหายต๋อมขึ้นมาเป็นชั่วโมงแถมยังไม่มีเสียงอะไรดังให้แน่ใจได้เลยว่าทำอะไรอยู่ ซึ่งเมื่อผลักประตูเข้าไปก็เห็นร่างใหญ่ที่ตัวเขียวเป็นจ้ำๆและเต็มไปด้วยรอยช้ำนั้นนอนหลับอยู่

“ขี้เซาจริงๆเชียว” เสียงใสหัวเราะน้อยๆแล้วจึงค่อยเดินเข้าไปใกล้

สะโพกมนถูกทิ้งลงนั่งข้างๆคนหลับ จากนั้นก็เอื้อมมือไปลูบเบาๆที่ผมสั้นๆซึ่งสั้นข้างยาวข้างแล้วค่อยเคลื่อนมาจิ้มแก้มป่องนั่นอย่างหมั่นเขี้ยว สงสัยจริงเชียวว่าอมอะไรเอาไว้ถึงได้พองแบบนี้ ดงแฮนั่งอมยิ้มอย่างมีความสุขเพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้มันจะยังเป็นวันดีๆอยู่หรือเปล่า แต่ตอนนี้มีเขาอยู่ข้างๆกายแบบนี้ก็อบอุ่นหัวใจดีเหมือนกัน

“ถ้าไม่เพราะช่วยชั้น ประวัตินายคงจะไม่ต้องเป็นแบบนี้สินะ”

เสียงหวานเอ่ยนิ่งๆ จะว่าดีใจก็ได้ แต่จะว่าเสียใจก็ไม่ผิด ปกติคิบอมทำอะไรก็ไม่เคยถูกจับได้และไม่เคยต้องเสียประวัติ แต่เพราะเขาพะวงกับตัวเองแท้ๆเลยได้ชื่อว่ามีเรื่องชกต่อยในรั้วโรงเรียนกับเด็กไมอาแบบนี้ นี่ถ้าใครรู้เข้าคงจะมองไม่ดีแน่ๆ เพราะถึงเขาจะเป็นหัวโจกต่อยตีเป็นว่าเล่นแต่มันก็ไม่เคยมีเลยสักทีที่โดนเรียกขึ้นห้องปกครองอย่างนี้

“ขอบคุณนะ”

นิ้วเรียวเกลี่ยเบาๆที่ปอยผมด้านหน้าที่มันปรกตาคนหลับอยู่ ดูกี่ทีมันก็เพลินที่ได้มองหน้าหล่อๆนี่ในความเงียบ เมื่อก่อนคิบอมดูเป็นคนเข้าใจยากและน่ากลัว แต่ตอนนี้เขาไม่ค่อยน่ากลัว แค่ยังไม่ค่อยเข้าใจกับสิ่งที่เขาคิดเท่าไหร่ก็เท่านั้น

คนตัวเล็กดึงผ้าห่มคลุมร่างใหญ่ที่นอนเหยียดยาวแล้วซุกตัวลงนอนข้างๆด้วยรอยยิ้ม ไหนๆก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่แล้วก็นอนด้วยกันซะเลยดีกว่า

อา.. เหมือนหัวใจผมพองจนคับอกแล้วนะเนี่ย

สองแขนเกาะเกี่ยวร่างกายที่หลับใหลเอาไว้แล้วกอดเขาแน่น แก้มใสเริ่มขึ้นสีระเรื่อด้วยความสุข ไม่ได้คิดสักนิดว่ามันคืออะไรที่ทำไป ที่รู้ตอนนี้ก็แค่อยากจะกอดเขาเอาไว้เท่านั้นเอง สถานะระหว่างพวกเขาคืออะไรคงไม่สำคัญเท่าใยบางๆและสิ่งที่กระทำออกมา

คิบอมลืมตาขึ้นเล็กน้อยเพื่อที่จะมองท่าทีของเจ้าตัวเล็กตาแป๋วให้ชัดๆ พอเห็นว่าเขาเป็นฝ่ายมาออเซาะก็แกล้งพลิกตัวหันหลังให้ ตัวเล็กเลยลุกขึ้นมาทำหน้างอใส่อย่างคนช่างงอน ทั้งที่กำลังอารมณ์ดีแท้ๆยังจะมาทำให้งอนได้อีก

ชิ หันหลังก็หันไป ไม่กอดแล้วก็ได้ เสียงใสกระแทกใส่อย่างโมโหแล้วทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้อีกคนบ้าง

คราวนี้หน้าโหดๆที่แปรสภาพมาอมยิ้มแก้มพองก็เริ่มป่องหนัก คิบอมพลิกตัวกลับมาแล้วพาดแขนลงที่เอวบางบ้าง แถมยังซุกจมูกลงที่ซอกคอขาวๆจนดงแฮขนลุกซู่

หลับแล้วยังจะลวนลามอีก คนตัวเล็กบ่นทั้งที่ยิ้ม คิบอมบ้า

แทนที่เขาเขินจะรีบปล่อยอย่างที่ท่องเอาไว้ทุกวันแต่อารมณ์มันกลับพาให้มือหนาซนหนักและรั้งร่างบอบบางมาอยู่ในอ้อมกอดแถมยังจูบเบาๆที่แก้มหอมอีกฟอดใหญ่ แต่ก็ไม่ลืมแกล้งละเมอเหมือนที่เจ้าตัวเล็กเคยทำไปด้วย

หอมจัง ..แก้มหม่าม๊าหอมที่สุด

 

------------------------------ SHARP ------------------------------

 

ตลอดระยะทางระหว่างบ้านดงแฮจนกระทั่งมาถึงคอนโดซองมินก็นั่งเกร็งจนแทบจะเหงื่อตก หน้าขาวซีดเล็กน้อยเพราะไม่รู้จะทำตัวอย่างไร คำพูดคำจาก็ไม่มีให้หลุดออกมาสักอย่าง เขาตื่นเต้นและกลัวจนไม่รู้จะทำอะไรก่อนหลัง แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ยังอุตส่าห์ตามเขามาจนถึงห้องจนได้

ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาคยูฮยอนก็เอื้อมไปกดเปิดเพลงในทันที เสียงดนตรีที่ขับกล่อมสร้างความผ่อนคลายให้อย่างไม่น่าเชื่อ ร่างเล็กมองรอบห้องอย่างเพ้อๆเพราะไม่คิดว่าจะเจออะไรเช่นนี้

ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้สีหวาน ผ้าม่านที่เปิดทิ้งเอาไว้ทำให้มองลงไปเห็นสะพานที่ประดับประดาด้วยสีส้มๆของแสงไฟตัดกับของฟ้าสีนิลที่มีดวงดาวระยับสวยงาม ช่างเป็นภาพที่งดงามหาใดเปรียบ ที่ใกล้ๆประตูกระจกมีโต๊ะอาหารขนาดเล็กตั้งเอาไว้ มันถูกตระเตรียมไว้อย่างดีและมีอาหารน่าตาน่าทานอยู่บนนั้นสองสามอย่างกำลังส่งกลิ่นหอมฉุย

คนตัวเล็กหันกลับมามองหน้าร่างหนาแต่ก็ช้ากว่ามือของเขาที่คว้าเอวกลมมากอดเอาไว้แน่น หนำซ้ำยังกดปลายจมูกแหลมให้จมหายไปในแก้มนิ่มๆอย่างอ่อนโยน

“พิเศษสำหรับคนน่ารักนะครับ”

คนฟังหน้าแดงน้อยๆแล้วปล่อยให้ร่างใหญ่จูงมือไปที่โต๊ะ คยูฮยอนเลื่อนเก้าอี้ให้อย่างสุภาพบุรุษแล้วจัดการรินไวน์ใส่แก้วด้วยรอยยิ้ม อาหารร้อนๆเพิ่งจะถูกจัดวางก่อนหน้าที่พวกเขาจะมาไม่ถึงนาที แม่บ้านของที่นี่รู้งานเสมอ

“ทานสิ มื้อนี้น่ะเป็นมื้อพิเศษเชียวนะ”

ซองมินอมยิ้มแก้มแทบแตก เขาทั้งเขินทั้งดีใจจนตอนนี้ลืมไปหมดแล้วว่าร่างใหญ่พูดอะไรเอาไว้บ้าง มือน้อยหยิบส้อมกับมีดขึ้นมาอย่างเคอะเขินก่อนค่อยๆทานด้วยความระมัดระวัง

เสียงเพลงที่คลอไปกับความโรแมนติกที่คุณชายหนุ่มสร้างขึ้นกำลังโอบล้อมร่างเล็กทีละนิด แก้วไวน์ถูกยื่นมาตรงหน้า คนน่ารักแสนหวานเลยต้องหันไปหยิบแก้วของตัวเองมาชนอย่างเลี่ยงไม่ได้ สายตาหวานๆของคยูฮยอนจับจ้องไม่วางตา ความหอมหวานและอ่อนนุ่มที่กำลังผ่านลิ้นเข้าไปในปากช่างมีเสน่ห์ อยากรู้เหมือนกันว่ามันกับคนตรงหน้าน่ะใครจะหวานกว่ากันกันแน่

แม้ว่าจะไม่ถนัดเรื่องเหล้าเบียร์แต่เพื่อไม่เสียมารยาทคุณหนูลีจึงจิบพอเป็นพิธีให้มันพร่องลงไปเล็กน้อยแล้วค่อยทานอาหารต่อ แต่เพราะมันเริ่มจะมากเกินไปก็วางทั้งส้อมและมีดก่อนที่จะหยิบผ้ามาซับปากอย่างขวยเขิน

ทำไมทานไปแค่นั้นล่ะ

ไดเอท ตัวเล็กตอบเลี่ยงๆ

ตอนนี้ก็ไม่ได้อ้วนมากมายนี่นา คนฟังยิ้มขำ ถึงซองมินจะอวบกว่าดงแฮแต่มันก็น่ารักและเหมาะกับเขาดี

กลัวพุงออก เวลาคยูฮยอนจับเอวแล้วชั้นไม่มั่นใจอ่ะ

แค่นี้เอง เสียงหัวเราะจากลำคอแกร่งดังขึ้น คิดมากทำไม คนเราน่ะมีเสน่ห์ต่างกันนะ ไม่ใช่ว่าคนผอมทุกคนจะดูดีสักหน่อยนี่นา

มันก็ใช่ แต่ชั้นก็แค่อยากให้คยูฮยอนภูมิใจบ้างอ่ะเวลาที่เดินด้วยกัน

ดูพูดเข้า เสียงหนากดต่ำ

ทำไม ไม่ชอบเหรอ

ชายหนุ่มร่างสูงส่ายหน้าเบาๆ ถึงลำตัวเขาจะบางกว่าร่างเล็กนั่นแต่ก็แข็งแรงกว่าเป็นไหนๆ

เดี๋ยวคืนนี้ก็ไม่ได้นอนหรอก

เจ้าวายร้ายพรายยิ้มเจ้าเล่ห์ปนกับความเจ้าชู้ เล่นเอาคนมองร้อนวูบไปทั้งร่าง ซองมินหน้าแดงขึ้นมาในเสี้ยววินาที ลองใครมาเจอรอยยิ้มแบบนี้ก็คงจะมีแต่ละลายกับละลาย

ตาบ้านี่จะหล่อไปไหนนักหนา >///////<

 

ทั้งๆที่ก็เตรียมใจมาแล้วและนิ่งลงไปได้สักพักแต่มันก็กลับมาเต้นตึกตักอีกรอบ และคราวนี้มันก็แรงเสียจนแทบจะทะลุออกมาจากอก ร่างเล็กหายใจแทบไม่ทั่วท้อง ใจหนึ่งก็อยากให้เขาพูดเล่นและไม่ทำอะไร แต่อีกใจก็อดที่จะคิดอะไรทะลึ่งๆไม่ได้ เพราะคิบอมกับดงแฮมันทำให้เขาอิจฉาจนขึ้นหน้าอยู่แบบนี้

เงียบๆแต่ไปก่อนเชียวนะไอ้เพื่อนบ้า

เพราะมัวแต่ก้มหน้างุดๆจึงไม่ทันเห็นว่าใครเดินมาใกล้ พอคยูฮยอนคว้าหมับก็สะดุ้งโหยง แต่มันก็ช้ากว่าจูบร้อนๆที่ประทับลงที่แก้มนุ่มนิ่มและสูดกลิ่นหอมบนร่างไปเก็บกักไว้จนเต็มปอด

อา.. คนสวยของชั้น อาบน้ำก่อนดีกว่านะ

มือหนาดึงเบาๆร่างอวบก็ลุกตามอย่างเขินๆ ตอนนี้ซองมินแทบจะไม่เป็นตัวของตัวเองแล้วเพราะเหมือนจะเพ้อกับความน่ารักช่างเอาอกเอาใจของร่างใหญ่จนหน้ามืดตามัว

คยูฮยอนดันร่างเล็กเข้าไปแล้วปิดประตูให้ด้วยรอยยิ้ม แต่ก็ยังไม่ลืมโผล่หน้าเข้าไปอีกรอบแล้วส่งสายตาหวานๆให้ เดี๋ยวจะเตรียมชุดน่ารักๆไว้ให้นะ

อื้อ

คนน่ารักพยักหน้าเขินๆ พอประตูถูกปิดก็ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นแล้วถอนหายใจดังเฮือก ตอนแรกก็เกร็งแทบตายเพราะกลัวอีกฝ่ายจะดื้อเข้ามาอาบด้วย แต่ก็โชคดีที่เขายังไม่ใจร้อนจนเกินไปและยังให้เขาได้เตรียมตัวเตรียมใจอีกหน่อย อย่างน้อยๆก็สักครึ่งชั่วโมง

ตัวเล็กอาบน้ำอย่างพิถีพิถัน ความจริงก็ไม่มีอะไรจะให้ขัดเพราะขัดมาแทบทั้งสัปดาห์แล้ว แต่อาการที่เป็นตอนนี้ก็คือไม่อยากจะออกไปสู้หน้ากับคนที่อยู่อีกฝั่งของประตูต่างหาก

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูเบาๆทำให้คนที่นั่งแช่ในอ่างสะดุ้งน้อยๆ แต่ก็เดินไปเปิดให้เพราะได้ยินเสียงหวานระรื่นหูร้องเข้ามา

คนน่ารักครับ มารับชุดไปหน่อยสิ

ตัวอวบรีบพันร่างด้วยผ้าเช็ดตัวแล้วแง้มประตูยื่นออกไปแต่แขนก่อนที่จะรีบชักกลับคืนมาเพราะว่ามีเสื้อผ้าอยู่ในมือแล้ว ซองมินยิ้มแป้นเมื่อเห็นว่าเป็นชุดนอน เพราะบางทีคยูฮยอนอาจจะไม่คิดทำอะไรและขู่เอาไว้ให้กลัวเล่นก็เท่านั้น แต่พอคลี่ออกมาเตรียมจะใส่กลับยืนตาค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ

มันไม่มีกางเกงเหรอ?

คยูฮยอน มันไม่มีกางเกงเหรอ เสียงเจื้อยแจ้วร้องถาม ถึงไอ้เสื้อตัวโคร่งๆนี่มันจะยาวคลุมสะโพกไปเลยไปจนถึงเข่าก็เถอะ แต่มันก็หวิวๆอยู่ดี แถมยังผ่าสูงจนแทบจะเห็นกางเกงในอีกแน่ะ

ไม่มีหรอก ตาหวานเริ่มทำพิษ คนน่ารักใส่แบบนี้น่ะน่ารักดีออกนะ อย่าใส่แบบมีกางเกงเลย มันดูแมนเกินไป

อ่า.. คนฟังอมยิ้มน้อยๆ  เฮ่อ ที่แท้ก็แค่ไม่อยากให้ดูแมนๆ

มือหนาเอื้อมมาขยี้ผมนุ่มอย่างเอ็นดูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปบ้าง แต่ก็ไม่วายเอี้ยวตัวกลับมาเกี่ยวเอวคนน่ารักเอาไว้แล้วจูบแก้มหอมเบาๆพร้อมกระซิบเสียงแผ่ว

มีเวลาเตรียมใจอีกยี่สิบนาทีนะ

 

เสียงประตูปิดลงพร้อมกับเสียงใจดวงน้อยที่หล่นตุ้บไปอยู่ที่พื้น จากเมื่อครู่หน้าแดงแต่ตอนนี้หน้าซีดจนแทบไม่มีสีแล้ว ซองมินกระอักกระอ่วนปนๆไปกับความตื่นเต้นเต็มพิกัดที่แทบจะขึ้นสมอง ร่างเล็กทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วกวาดตามองไปรอบๆห้อง ตอนนี้มันเหมือนกับอยู่ในห้องหอตอนคืนส่งตัวบ่าวสาวไม่มีผิด กลิ่นหอมอ่อนๆจากดอกกุหลาบสีขาวในแจกันกำลังเรียกร้องให้รู้สึกปลาบปลื้มไปกับมัน แต่จะให้ทันทำใจได้อย่างไรในเมื่อมันเป็นครั้งแรก

ถ้าบอกว่าเอาไว้วันหลังคยูฮยอนจะโกรธมั๊ยนะ

ยิ่งคิดยิ่งปวดหัวแล้วก็หาทางออกไม่ได้ ตัวอวบๆเปิดม่านออกไปที่ระเบียง เมื่อครู่อยู่ห้องรับแขกก็เห็นว่ามันงดงามเหลือเกิน ตอนนี้ก็แค่อยากจะปล่อยใจให้สบายและภาวนาว่าอีกคนจะแค่พูดเล่นไปเท่านั้น ทั้งๆที่มันมีความเป็นไปได้น้อยนิดเต็มที

เสียงเปิดประตูทำให้คนกังวลสะดุ้งอีกครั้งและคราวนี้ก็หน้าแดงซ่านเมื่อเห็นร่างหนาเดินออกมาโดยมีแค่ผ้าขนหนูพันช่วงล่างแค่ผืนเดียว คยูฮยอนรูปร่างดีมากและมันก็ผิดคาดเพราะคิดว่าเขาจะเป็นพวกคุณหนูตัวบางๆ แต่ที่ไหนได้ก็มีกล้ามอกมีซิกซ์แพ็คให้ใจตุ๊มๆต่อมๆเล่นอยู่เหมือนกัน

ร่างใหญ่เช็ดผมเปียกๆอย่างใจเย็น รู้ว่ายังไงซองมินก็คงไม่กล้าจะขัดใจแน่ ดังนั้นต่อให้ใช้เวลาเปลืองแค่ไหนมันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เว้นแต่จะมีใครมาถล่มคอนโดซะตอนนี้ถึงจะยังมีทางรอด

กระต่ายน้อยตาแป๋วหันหน้าหนีสายตากรุ้มกริ่มด้วยความสะเทิ้นอาย หน้าของเขาร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิดตัวเองหายไปสายลมได้แล้วในตอนนี้ ทั้งที่ก็เคยกอดจูบกันมาหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะเกินเลย แต่วันนี้นี่สิที่ชะตาชะขาดเพราะโดนกินทั้งตัวจนไม่เหลือแม้กระทั่งหนังนิ่มๆ

คนน่ารักคิดอะไรอยู่ มืออุ่นสอดมากอดร่างเล็กเอาไว้แล้วผังจมูกลงไปที่ซอกคอ เริ่มรุกอย่างนิ่มๆไม่ได้จู่โจมอะไรมากมายนัก

ตัวเล็กดิ้นน้อยๆเพราะความตกใจ แต่พอเขาไม่ปล่อยก็สงบลงแล้วหันหน้ามามองคนเจ้าชู้บ้าง

แต่งตัวให้เสร็จก่อนดีกว่านะ แบบนี้เดี๋ยวเป็นหวัด

อยากกอดมากกว่านี่นา พูดไปก็พรมจูบทั่วแก้มเนียนไปด้วย คนน่ารักโทรศัพท์ไปหาเจ้าหน้ากล่มนั่นหน่อยสิ

หืม?

บอกเค้าว่าแบตจะหมด ลืมอาที่ชาร์ตมา พรุ่งนี้ค่อยไปรับที่บ้านดงแฮตอนบ่ายโมง

แต่เบตชั้นยังเหลือตั้งเยอะนี่ ตาแป๋วอย่างคนไร้เดียงสาจ้องหน้าหล่อๆอย่างไม่เข้าใจ

คยูฮยอนเลยต้องอธิบายให้ฟัง ชั้นไม่อยากให้มันโทรมาตอนที่เราอยู่ด้วยกันนะ มันเสียบรรยากาศ โทรบอกมันแล้วปิดเครื่องซะ มันจะได้ไม่อาละวาดตอนเจอหน้าพรุ่งนี้

อ่า..

หรือว่าไม่อยากใช้เวลาดีๆอยู่ด้วยกัน ฮึ? ริมฝีปากหนาจรดซ้ำที่เรียวปากสีสวย ตาหวานๆกำลังประสานให้อีกฝ่ายสะท้านเล่น หรือจะเสี่ยงให้พี่ชายหน้ากลมนั่นองค์ลงแล้วตามเป็นเงา แบบนั้นน่ะเราจะยิ่งถูกกันนะ

ว่าง่ายเหลือเกิน เพราะแค่คิดว่าจะต้องแยกห่างจากร่างหนาก็ทนไม่ได้แล้ว มืออวบรีบกดเบอร์ของพี่ชายแล้วรอจะกระทั่งเขารับสายก็หันมาสบตาคนที่กอดตัวเองแน่น

ตาตี่ ตัวกลมจะโทรมาบอกว่าแบตมือถือของตัวกลมจะหมดอ่ะ ไม่ได้เอาที่ชาร์ตมาด้วย ถ้าดึกกว่านี้ตาตี่อาจจะโทรมาไม่ติด ตัวกลมกลัวตาตี่เป็นห่วง

เสียงเจื้อยแจ้วรีบส่งเสียงบอกปลายสายแล้วสาธยายต่อ พรุ่งนี้ตาตี่รีบมารับตัวกลมนะ ติวเสร็จตอนเที่ยงๆอ่ะ ตาตี่มาบ่ายโมงแล้วกัน ตัวกลมจะได้รีบกลับบ้านไปนอน

อ่า.. แล้วดงแฮล่ะ

ดงแฮอาบน้ำอยู่อ่ะ คิดข้ออ้างมันสดๆร้อนๆ ตาตี่มารับเร็วๆน๊า พรุ่งนี้ตัวกลมต้องง่วงแน่ๆเลย

อืม อยู่กับดงแฮพี่ก็ไม่ห่วงนายแล้วล่ะ

อื้ม ร่างเล็กยิ้มกว้างเพราะพี่ไม่สงสัยอะไรแล้ว อย่าลืมนะ ตอนบ่ายโมงนะ

เออน่า

รักตาตี่ที่สุดเล๊ย

พอพูดจบก็กดตัดสายด้วยรอยยิ้ม แต่ทันใดนั้นเองคุณชายตระกูลโจก็ดึงมันออกจากมือแล้วกดปิดเครื่องให้เรียบร้อย เขาดึงแขนเล็กเบาๆเพื่อให้กลับไปในห้อง จัดแจงเลื่อนประตูปิดให้เรียบร้อยแล้วค่อยอุ้มร่างที่แม้จะไม่บางแต่ก็น่าทะนุถนอมไปวางบนเตียง

ยังไม่ทันที่คนสวยจะพูดอะไรก็มีริมฝีปากของอีกฝ่ายมากำนัลให้อย่างนิ่มนวล แม้จะตื่นเต้นแต่ความเคยชินก็มากกว่า ซองมินโต้ตอบกลับไปอย่างที่เขาเคยสอนเอาไว้และยังพาฝึกหัดไปตั้งหลายครั้ง ต่างคนต่างออกแรงกดและดูดเบาๆที่ริมฝีปากของกันและกันอย่างละมุนละไม คยูฮยอนไม่คิดจะทำตัวบุ่มบ่ามให้กระต่ายตื่นเพราะค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล ครั้งแรกของเขาก็ควรจะให้มันเริ่มจากความสมัครใจไม่ใช่ขืนใจให้เจ็บช้ำ

ลิ้นใหญ่ค่อยๆดันเข้าไปในช่องปากของคนตัวเล็กแล้วตวัดเกี่ยวลิ้นเรียวเอาไว้ราวกับว่าเขาจะหนีหายไปจากอ้อมอก สงครามของริมฝีปากที่ปะทะกันอย่างเผ็ดร้อนเริ่มมีอาวุธนุ่มนิ่มกระทบกระทั่งไม่ขาดสายจนชายหนุ่มตัวน้อยๆอ่อนระทวยอยู่ในวงแขนแกร่งของชายผู้เป็นที่รัก

มือเล็กจิกเบาๆที่ต้นแขนหนาเมื่ออากาศที่กอบโกยมาเริ่มหมดลง คยูฮยอนยอมถอนริมฝีปากแค่ครู่เดียวก็กดทับซ้ำลงไปใหม่พร้อมกับเสิร์ฟลิ้นร้อนเข้าไปชอนไชให้สยิวเล่น มือที่ซุกซนเริ่มลูบไล้ร่างกายที่บอบบางอย่างผู้กระหาย ชายเสื้อตัวยาวโดนรั้งขึ้นสูงจนขาขาวๆโผล้พ้นออกมา ตัวใหญ่แทรกกายลงไปเพื่อแยกขาเรียวขาวออกจากกันแล้วทิ้งตัวกอดรัดร่างบอบบางนั้นอย่างอ่อนโยน

อ..อื้ม เสียงเล็กร้องเบาๆเมื่อเขาเริ่มรุกหนัก

ขอนะ..

 

 

 

 

 

คนที่ชำนาญเริ่มดำเนินการอย่างลื่นไหลและไม่นานเสื้อผ้าบนร่างเล็กก็ถูกถอดและกระเด็นออกไปจนพ้นทาง รักร้อนๆเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงครางหวานๆที่ดังไม่ขาดสาย มันเกิดจากความเต็มใจของพวกเขาและไม่มีใครบังคับให้เกิดขึ้น ซองมินยินยอมที่จะให้เขาเข้ามาในร่างและกอบโกยความสุขจากตนได้อย่างเต็มที่ แม้จะเจ็บและกลัวไปบ้างแต่มันก็สร้างความสุขให้มากมายเหลือเกิน

กว่าจะสิ้นแรงรักก็อ่อนระโหยโรยแรงกันทั้งคู่ ร่างใหญ่ดึงภรรยาหมาดๆมากอดเอาไว้แนบอก ไม่คิดว่าอีกคนจะร้อนแรงและยั่วยวนได้มากมายขนาดนี้แถมยังเซ็กซี่โดยไม่ต้องพยายามทำอีกต่างหาก ความเป็นธรรมชาตินั่นกำลังทำให้เขาต้องการมากขึ้นไปอีก ถ้าไม่ติดว่าร่างกายเล็กๆนั่นรับแรงรักจากเขาไม่ไหวและผล็อยหลับไปแล้วก็คงไม่แคล้วโดนเขมือบ

ริมฝีปากอุ่นจรดลงช้าๆที่หน้าผากคนหลับด้วยรอยยิ้ม คิดไม่ผิดจริงๆที่รอคอยวันนี้มาถึงสองเดือน

ชั้นชักจะถูกใจนายแล้วสิกระต่ายน้อย

 

 

------------------------------ KYUMIN ------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending talk

 


ส่วนฉาก - - - - ของฟิคเรื่องนี้ บลูจะลงในหน้าฟิคต่างจากตัวเต็มนะคะ (ในหน้านี้จะเอ็นซีหลังฉาก ตัดฉึบ ..เอาแค่รู้ว่า มันทำอะไรกันไปแล้ว)  ดังนั้น ใครอยากรู้ก็ส่งข้อความลับมาหาบลูได้ หรือ จะทิ้งอีเมลไว้ก็ได้ค่ะ ... เพราะก็เบื่อเหมือนกัน คนที่เอาแต่อ่านแล้วก็ไม่เคยเม้นท์ กลุ่มคนจำนวนนั้นก็อ่านแบบสั้นๆไปแล้วกันค่ะ เพราะบลูแทบไม่เคยขอเม้นท์จากฟิคเรื่องนี้เลย ใครอยากเม้นท์ก็เม้นท์

 

แต่บางคนก็อ่านเอาสบาย อ่านไปเรื่อยๆ ขี้เกียจเคาะคีย์บอร์ด ขี้เกียจเม้นท์ มีให้อ่านก็อ่าน ... มองมุมกลับกันบ้าง ว่าคนแต่งน่ะต้องใช้สมอง เวลา และความเมื่อยล้าของนิ้วไปเท่าไหร่กว่าจะพิมพ์มาได้แต่ละตอน  ... ฟิคของบลู ต่ำสุดคือตอนละ 8 หน้าเวิร์ด ตัวอักษรขนาด 14 ... ไม่ได้ใช้เวลาแป๊บๆที่จะได้อัพได้ทุกทีที่ใครต้องการ 

บลูไม่ได้ต้องการที่จะปั่นเม้นท์ของยอดของตัวเองพุ่งกระฉูดเพื่อให้แลดูว่าฟิคฮอตฮิต แต่คนแต่งน่ะ... ทุกคนก็อยากรู้ฟีดแบ็คของงานตัวเองทั้งนั้น ไม่มีใครอยากปาก้อนหินแล้วไม่ได้ยินแม้เสียงกระทบพื้นดินหรือพื้นน้ำหรอกนะคะ

 

งดส่งเมลขอฉากเต็มแล้วนะคะ
บลูแจ้งไว้นานแล้ว
ไม่ต้องโพสเมลค่ะ ไม่เข้ามาเช็คแล้ว





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67032 DreamPatty (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 22:04
    สงสารซองมินจับใจอ่า..


    เสียดายเอ็นซีจัง อยากจะให้ไรเตอร์เมตตารีดเดอร์ตาดำๆ ' '
    #67,032
    0
  2. #66974 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 22:44
    แหนะๆๆๆ บอมมีการหลอกเฮ แผนสูงนะเดี๋ยวนี้ 

    ส่วนคยูมิน กี้เตรียมการดีขนาดนั้น ไม่โดนก็ไม่ไหวล่ะ 
    #66,974
    0
  3. #66853 dear (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 22:33
    คิเฮน่ารัก คยูมินฟินจัด
    #66,853
    0
  4. #66799 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 12:28
    กระต่ายโดนหมาป่าเขมือบจนได้ อิอิ

    เสียดายมาช้า อดอ่านฉากเต็ม
    #66,799
    0
  5. #66285 KIHAE*129 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 18:32
    บวมเนียนน่ะแก

    และแล้วก็โดนกิน
    #66,285
    0
  6. #66219 mirchullove (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 มีนาคม 2555 / 15:20
    โคตรจะเนียนอ่ะ บวม
    #66,219
    0
  7. #66167 Zelon (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:30
    ชิ โดนกินจนได้ แถมยังฉลาดไม่ยอมให้เย่โทรมาขัดอีก (แอบเสียดาย nc จัง อยากอ่านอ่า ถึงมาทีหลังแต่เก๊าก็เม้นมาเรื่อยๆนะ T T *สะอื้น)



    บอม...เนียนได้อีก..หม่าม๊าเรอะ หน่อมแน้มไปนะสำหรับตัวนายในวัยนี้น่ะ = =!
    #66,167
    0
  8. #66021 chin-cha (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 01:51
     พี่เย  มาเป็น กขค ให้หน่อยสิ
    #66,021
    0
  9. #65893 ChaPloy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2554 / 18:05
    โอ้ยยย อีกคู่ก็น่ารัก อีกคู่ก็.... >
    #65,893
    0
  10. #65798 รักรัก (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 14:50
    เย้ยยยยย อะไรอ่ะคิยู -//////-
    #65,798
    0
  11. #65767 Darker-40 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2554 / 23:52
    หมากี้คาบไปแด_ มินเอ้ย
    =w=
    #65,767
    0
  12. #65711 Witim (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 00:44
    เรียบร้อยโรงเรียนกี้ 555555
    #65,711
    0
  13. #65676 MTieluk (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 09:33
    กี้ถ้าแกทิ้งมินไม่ตายดีแน่
    #65,676
    0
  14. #65399 Bubble_BUM (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 00:00
    และแล้วกระต่ายน้อยก็โดนหมาป่าจับกิน ><
    -อยากอ่านเอ็นซี
    #65,399
    0
  15. #65206 NANA (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2554 / 12:10
    คยูพิถีพิถันในการเตรียมสถานที่อุปกรณ์สำหรับกินกระต่ายเหลือเกินนะ

    นี่ถึงกับเตรียมผ้าปูสีขาวเพื่อเก็บไว้เป็นอนุสรณ์เลยหรือเนี่ย เชื่อเค้าเลย



    เสียดายเข้ามาอ่านช้าไป เลยไม่ได้อ่านเอ็นซี

    อยากรู้นักว่ากระต่ายร้อนแรงยั่วยวนเซ็กซี่แบบไหน

    หมาป่าหื่นถึงได้ติดใจหลงใหลขนาดนี้อ่ะ

    #65,206
    0
  16. #65174 satohara (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 16:34
    โหยยยยยยยย มิน
    ทำไมยอมคยูง่ายจังอ่ะ
    คยูอย่างทิ้งมินนะ
    มินเสียจิ้นให้แกไปแล้วนะ คยู
    ดูแลมินดีๆนะ
    สู้ๆค่ะไรเตอร์
    รีดเดอร์คนนี้เป็นกำลังใจให้
    #65,174
    0
  17. #64555 I'cassimic # (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 23:15
     พี่บลูสู้สู้ !

    คิเฮน่ารักสุดสุด ><

    #64,555
    0
  18. #64547 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 01:51
    โธ่กระต่ายน้อย โดนซะล่ะ หมาป่าจอมหื่นเอ่ย
    #64,547
    0
  19. #63858 PARISO'KH (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 21:11

    *เช็ดน้ำตาเงียบๆคนเดียว*

    #63,858
    0
  20. #63838 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 16:24
     เสีนดายเอ็นซี แต่ไม่เป็นไร
    #63,838
    0
  21. #63542 Pink_Panther (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 11:26
    มินลูกแม่ ไปซะแล้ว T[]T

    ยืนไว้อาลัยสองวิ ~
    #63,542
    0
  22. #63295 Mapii ky (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:33
    หนูมินโดนเอ๋อกินแล้วอ่า....

    แล้วเอ๋อก็ซักจะติดใจหนูมินซะแล้วสิ ขอให้รักกันไวๆนะ สาธุ

    #63,295
    0
  23. #63167 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 17:02

    เสียดาย nc TT ยังไงก็สู้ๆนะค่ะไรเตอร์ :)

    #63,167
    0
  24. #63164 onlyhanchul (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 16:40
    มินมินแกจะใจง่ายไปมั้ยห่ะ
    #63,164
    0
  25. #63064 Primadonna-yui (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 02:15
    แง ทำไมมินเสร็จกี้หล่ะ

    กี้ยังไม่รักมินเลยนะ เค้าไม่ยอม 55
    #63,064
    0