Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 19 : Charpter 14 : คิดไม่ตก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    20 ก.ย. 52

คำสัญญาของเด็กๆจะมีสักกี่คนที่จำได้และยึดมั่นกับมัน ผมนั่งมองจี้ที่ข้อมือของตัวเองอยู่เงียบๆในห้องนอนเพราะตอนนี้มันกำลังทำให้สับสนกับสิ่งที่เป็นอยู่ ไม่รู้ว่าจะตัดสินใจทำอะไรต่อไปดี

ผมได้มันมาเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว ซึ่งตอนแรกมันอยู่บนคอของเด็กชายคนหนึ่งที่ผมเรียกเขาว่า เจ้าชายหมั่นโถว เรารู้จักกันโดยบังเอิญเพราะพักบ้านหลังติดกัน จริงๆเขามีชื่อนะครับแต่ผมก็ลืมไปแล้วล่ะเพราะผมเอาแต่เรียกว่าเจ้าชายหมั่นโถวตั้งแต่วันแรกจนติดปากจนทำให้ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าจริงๆเขาชื่ออะไรแน่

ปีนั้นผมกับครอบครัวไปเที่ยวที่เชจูเพื่อฉลองบ้านพักอากาศหลังใหม่ที่เพิ่งได้เป็นของขวัญจากคุณย่า ช่วงนั้นพ่อของผมยังทำงานที่เกาหลีและอาจจะมีไปต่างประเทศเป็นระยะเพราะไม่ได้อยู่ประจำการอย่างทุกวันนี้ ข้างๆบ้านของเรามีครอบครัวหนึ่งอาศัยอยู่ก่อนแล้ว เมื่อไปถึงผมก็เจอเด็กผู้ชายอายุไล่เลี่ยกันนั่งมองทะเลอยู่ที่ชายหาด เขาตัวไล่เลี่ยกับผมแต่เหมือนจะสูงกว่านิดหน่อย เรามาจากโซลเหมือนกัน แต่ก็นะ ..ผมไม่เคยเจอเขามาก่อนเลยจริงๆ

ตอนนั้นผมยังเด็กและไม่เคยไปไหนมาไหนเอง ไม่รู้ว่าเขตไหนไปทางไหน และไม่รู้ว่าบ้านตัวเองอยู่แถบไหนด้วยซ้ำ การที่เราจะถามกันว่าใครอยู่ที่ไหนและจะไปหาจึงค่อนข้างลำบากอยู่สักหน่อย เพราะผมเองก็มีคนรถคอยรับส่งเสมอ ตอนเช้าก็ถูกส่งเข้าเรียน ตอนเย็นก็มีรถมารับกลับบ้าน อย่าหวังว่าจะหนีออกไปตะลอนข้างนอกได้เลย แค่จะเดินไปซื้อขนมที่หน้าปากซอยคนเดียวยังโดนห้ามเลยครับ

หน้าร้อนปีนั้นเป็นปีที่ผมมีความสุข เพราะช่วงปิดเทอมส่วนมากมักจะไม่ได้เจอใคร แต่ปีนี้ผมกลับมีเพื่อนใหม่ที่ใจดี ที่เรียกว่าเจ้าชายหมั่นโถวเพราะเขาแก้มป่องตัวขาว ผมไม่รู้หรอกนะฮะว่าเขามีพี่มีน้องหรือเปล่า เพราะต่อให้มีก็คงจะไม่มาเสวนากับผม ผมเลยไม่เคยเห็น ที่ผมรู้ก็มีแค่ว่าเขาอายุเท่าไหร่และว่ายน้ำไม่แข็งเท่าไหร่ ในขณะที่ผมเรียนมาตั้งแต่เด็กๆ นี่ล่ะมั๊งที่ผมเหนือกว่าเขา เพราะนอกนั้นเหมือนเขาจะเก่งกว่าผมทุกอย่าง

เจ้าชายหมั่นโถวเล่าให้ฟังถึงเรื่องในโรงเรียน ผมว่าเขาคงค่อนข้างเก่งเพราะเท่าที่ฟังคือส่วนมากเขามักจะได้เรียนอะไรที่อยู่ในห้องแอร์ กีฬาที่เล่นก็มักจะเป็นกีฬาหนักๆของพวกผู้ชายที่แข็งแรง แต่ผมนี่สิที่ไม่ชอบมันเอาซะเลย

เหม็นก็เหม็น เหนื่อยก็เหนื่อย พลาดเอาก็เจ็บตัวเสียเปล่าๆ อย่างมากก็เล่นแค่ฟุตบอลนั่นแหละฮะ

จนถึงทุกวันนี้ผมยังจำเสียงของเขาได้เป็นอย่างดี และก็คงจะลบลืมมันไปไม่ได้แน่ๆ เพราะมันเป็นเสียงที่คุ้นหูอยู่เสมอ เขาเสียงห้าวสมกับเป็นเด็กผู้ชายเลยมักจะว่าผมไม่ใช่เพศเดียวกับเขา เพราะว่าเสียงของผมมันใสๆ ฟังไปก็คล้ายๆกับเด็กผู้หญิงเสียด้วยซ้ำ

การพูดคุยแบบเด็กๆของเราดูจะเพ้อฝันและติงต๊องอยู่ไม่น้อย แต่ผมก็ยังยิ้มได้ทุกทีที่คิดถึงมัน

 

เจ้าหญิงคิมบับจะเป็นเจ้าสาวของชั้นใช่มั๊ย งั้นก็ต้องหมั้นกันไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นล่ะต้องมีใครแย่งไปแน่ๆเลยสีหน้าจริงจังที่หันมามองพร้อมกับแก้มยุ้ยๆ จะเป็นเจ้าสาวชั้นจริงๆนะ พูดจริงๆนะ

อื้อเด็กน้อยตาโตแก้มพองพอประมาณพยักหน้าหงึกๆ จะเป็นเจ้าสาวของเจ้าชายหมั่นโถว

งั้นก็ใส่สร้อยนี่ไว้นะเด็กชายรีบถอดสร้อยที่คอออกมาแล้วคลานไปสวมให้ ไม่มีแหวนก็เอาสร้อยไปแล้วกัน สร้อยนี้เป็นสัญญานะว่าเราจะแต่งงานกัน เจ้าหญิงคิมบับต้องเป็นเจ้าสาวของชั้นคนเดียวนะ

มือน้อยเอื้อมไปลูบเบาๆที่จี้อันเล็ก มองไม่ค่อยชัดแต่ก็จำได้ตั้งแต่ที่มันยังอยู่บนคอเขาแล้วว่าสีมันสวยดี แต่เหมือนจะมีลายแปลกๆอยู่ด้านใน

มันเป็นรูปอะไรอ่ะ

คุณยายบอกว่ามันเป็นเครื่องราง ทำจากหินอะไรไม่รู้อ่ะ ลืมชื่อไปแล้วเขายิ้มกว้างแล้วยื่นหน้าไปจูบแก้มนิ่มเบาๆ แต่เจ้าหญิงคิมบับใส่แล้วน่ารักมากเลยนะ เจ้าสาวชั้นน่ารักมากจริงๆ

จริงๆนะ เจ้าชายหมั่นโถวพูดจริงๆนะตัวน้อยเขย่าที่แขนเรียวของคนข้างๆ ต่างคนต่างตัวเล็กไม่แพ้กัน แค่เด็กชายแก้มป่องนั่นสูงกว่าเขานิดเดียวเท่านั้นเอง

จริงสิ จะโกหกเจ้าสาวทำไม

อิ อิ เจ้าชายน่ารักที่สุดเลยเด็กน้อยหน้าหวานฝังจมูกแหลมลงที่แก้มพองนั่นด้วยรอยยิ้ม อย่าลืมนะ ชั้นเป็นเจ้าสาวของเจ้าชายหมั่นโถวแล้วนะ ห้ามหาเจ้าสาวใหม่ด้วยล่ะ

เจ้าหญิงคิมบับน่ารักจะตาย ไม่หาใหม่หรอก เด็กชายยิ้มเสียจนตาหยีแก้มกลมเป็นลูก งั้นจากวันนี้จะแบกเจ้าสาวกลับไปส่งที่บ้านทุกวันเลยนะ

เจ้าชายน่ารักจังเลย

 

ผมจำได้ว่ากอดเขาเอาไว้จนแน่น เจ้าชายหมั่นโถวผู้น่ารักใจดีกับผมมากจริงๆ ทุกครั้งที่มีเด็กแถวนั้นรังแกผมเขาก็มักจะมาช่วยเสมอ จะหกล้มหรือเจ็บขาก็จะแบกกลับไปส่งบ้านโดยไม่เคยบ่นสักคำว่าผมตัวหนักหรือเกะกะ แต่ก็ไม่รู้ว่าอยู่ๆทำไมเขาถึงได้กลับไปไม่ล่ำลา ทั้งๆที่ผมตั้งใจจะขอวิธีติดต่อกับเขาไว้แท้ๆ แต่เขาก็กลับก่อนกำหนดที่บอกเอาไว้ตั้งสามวัน  มันจึงเหมือนขาดการติดต่อกันไปเพราะไม่มีวิธีไหนที่จะรู้ได้ว่าเขาเป็นใครและมาจากไหนกันแน่

ผมเคยถามทั้งพ่อและแม่ แต่พวกท่านก็ไม่ได้รู้ข้อมูลเลยสักนิด มันก็ไม่แปลกหรอกที่คนซึ่งรู้จักกันเพียงผิวเผินและไม่ใช่เพื่อนบ้านอย่างถาวรจะจำเป็นต้องสนใจว่าบ้านข้างๆเป็นใครมาจากไหนกันแน่ แค่พูดคุยกันตามประสาเวลาเห็นลูกนั่งเล่นด้วยกันมันก็คงจะเพียงพอ

ครึ่งเดือนที่ผมได้อยู่กับเขามันมีแต่ช่วงเวลาดีๆที่ประทับใจ ผมไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกไหน ไม่รู้ว่าคือรักครั้งแรกหรือไม่ แต่ผมกลับสลัดมันออกจากหัวไม่ได้เสียที ทุกวันนี้ก็ยังคิด ยังพะวง รอเขากลับมาตามสัญญาที่เคยให้กันไว้ ทั้งๆที่มีความเป็นไปได้แค่เพียงน้อยนิด

หลังจากปีนั้นผมก็จะอ้อนขอให้ที่บ้านไปที่เชจูทุกๆปีแม้ว่าพ่อจะต้องย้ายไปประจำการที่ต่างประเทศ แต่ก็ยังจะต้องกลับมา ณ ที่เดิมเพื่อรอเขาเสมอ เพราะว่ามันคือทางเดียวที่ทำให้ผมสามารถเจอเขาได้อีก และในช่วงมัธยมต้นปีสามผมก็กลับมาอยู่ที่เกาหลีคนเดียวเพราะหวังว่าสักวันจะได้พบเขาอีกครั้ง ในเมื่อคนที่อยู่แถบนั้นบอกว่าเจ้าของบ้านพักต่างอากาศหลังที่เจ้าชายหมั่นโถวเคยอยู่ยังไม่ได้ขายมันให้กับคนอื่น สักวันเขาก็คงจะต้องกลับไป

 

ดงแฮทิ้งตัวลงนอนกกอดหมอนข้างแล้วถอนหายใจเบาๆ อยากจะลืมและตัดมันออกไปจากหัวแต่ก็ทำไม่ได้เสียที เรื่องนี้มันอยู่ในใจมานานเกินไปแล้ว และก็ทำให้เขาพะว้าพะวังอยู่กับอดีตที่ไล่หลังเป็นเงา

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้สะดุ้งน้อยๆ ร่างเล็กหันไปมองโทรศัพท์ที่ดังอยู่แล้วค่อยๆตะกายไปหยิบมากดรับเพราะแค่ฟังเสียงก็รู้ว่าคนที่โทรมาน่ะคือซีวอน

หวัดดี

ดงแฮนอนยังครับ

ยัง แต่ใกล้จะนอนแล้ว

กวนหรือเปล่าเอ่ย

ไม่ๆ ไม่กวนหรอกเขาบอกพลางปิดไฟในห้อง มีอะไรหรือเปล่า

พรุ่งนี้อยากชวนไปเที่ยวน่ะ ดงแฮว่างมั๊ยครับ

คิ้วเรียวขยับน้อยๆ ไม่ค่อยเข้าใจนัก ก็จะว่าว่างก็ว่าง ซีวอนจะไปเที่ยวไหนเหรอ

ยังไม่รู้เลย ดงแฮมีที่ที่อยากไปหรือเปล่าล่ะครับ

ไม่มีหรอก คิดไม่ออกอ่ะ

งั้นพรุ่งนี้ค่อยตกลงกันก็ได้ครับซีวอนยิ้มกับตัวเอง ตอนเช้าจะเข้าไปรับนะครับ รีบๆนอนได้แล้วนะ ฝันดีครับ

อื้ม ฝันดี

ร่างบางวางโทรศัพท์แล้วยิ้มน้อยๆ เขารู้สึกดีกับความอ่อนโยนและใจดีของซีวอน เวลาที่เขามาอยู่ใกล้ๆคอยเทคแคร์ดูแลก็อุ่นใจ แต่ในบางมุมก็อดที่จะคิดถึงอีกคนที่ดูน่ากลัวแต่ใจดีไม่ได้

สองจิตสองใจในเวลานี้ ไม่กล้าจะเบี่ยงใจไปข้างใดข้างหนึ่ง เจ้าชายหมั่นโถวก็ยังไม่ทิ้งเขาไปจากหัวใจ ซีวอนก็พยายามจะแหวกใจเข้ามา ก็ไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหน แต่คนที่รู้สึกอยากที่จะโทรหาเวลานี้กลับเป็นคนที่ไม่น่าจะคุยกันได้อย่างคิบอม

ดงแฮถอนหายใจซ้ำอีกครั้ง จี้ตรงข้อมือยังคอยย้ำอยู่เสมอ ทั้งๆที่ควรจะลืมไปทำไมถึงทำไม่ได้สักทีก็ไม่รู้ สักครู่พอคิดไม่ตกเข้าจริงๆก็กดโทรหาฮันกยองแทน เพราะขืนโทรหาคิบอมตอนนี้อาจมีปีศาจโผล่มาจากผนังห้องแล้วงับหัวเอาได้

ซีวอนชวนไปเที่ยวงั้นเหรอเสียงหนาถามเบาๆ เขาเพิ่งจะรู้เรื่องจริงๆ

เค้าไม่ได้ชวนนายไปด้วยเหรอตัวเล็กถามไปเรื่อย

ไม่ ..คงกะชวนแค่นายนั่นแหละฮันกยองนิ่งไปสักครู่ มาอีหรอบนี้ดูก็รู้ว่าตั้งใจจะจีบแน่

จะไปดีมั๊ยอ่ะ

หืม ทำไมล่ะ ไม่อยากไปเหรอ

บอกไม่ถูกร่างบางถอนหายใจเบาๆ ชั้นแค่คิดว่ามันแปลกๆถ้าจะไปกันแค่สองคนอ่ะ มันเหมือนคนไปเดทยังไงไม่รู้

คนฟังหัวเราะลั่นห้องในทันที นี่มันไม่รู้จริงๆหรือว่าแกล้งไม่รู้กันแน่ว่าท่านประธานรูปหล่อนั้นตั้งใจจะจีบ เล่นสนใจออกนอกหน้าขนาดนั้น ถ้าตามไม่ทันนี่ก็คงซื่อบื้อเต็มที

ถ้ามันชวนไปเดทจริงๆจะว่าไงล่ะ

อ่า.. ฮันกยอง จะทำไงล่ะ ชั้นชอบคนอื่นอยู่นะเสียงอ่อยๆฟังก็รู้ว่าลำบากใจมาก

คิบอมเหรอ

เหมือนมันจะแทงใจดำ แต่คงเฉียดไปเพราะคำตอบไม่ได้เป็นแบบนั้น

เปล่า ไม่ใช่คิบอม นายไม่รู้จักเค้าหรอก

ก็แล้วไป คิบอมมันไม่เคยสนใจอะไรใครอยู่แล้วจะว่าไม่ระแวงเจ้าคนนี้เลยก็คงไม่ใช่ แต่เขาแค่ไม่ระแวงว่าคิบอมจะทำอะไรดงแฮเท่านั้น ที่น่าห่วงก็คือกลัวเพื่อนจะคิดผิดไปมีใจให้มันต่างหาก เพราะสถานการณ์มันชวนให้คิดเสียเหลือเกิน

ไหนจะไปรับไปส่ง ไหนจะมีเกมเพลย์วางไว้ที่บ้าน แล้วอยู่ในห้องเรียนเจ้าตัวเล็กนี่ก็หมั่นใส่ใจด้วย

เอาไงดีอ่ะ ชั้นคิดไม่ออก

ก็ลองไปดูสิ ซีวอนอาจจะแค่อยากชวนนายไปเที่ยวตามประสาเพื่อนก็ได้ อย่าเพิ่งคิดมากไป

ควรไปใช่มั๊ย

อืม แต่ถ้าคยูฮยอนน่ะห้ามเลยนะ ห้ามให้มันเข้าบ้านด้วยถ้าอยู่คนเดียวไว้ใจอีกคนแต่รีบแหวกันท่าอีกคนชนิดไม่ไว้หน้า ไม่เผาผี ถ้ามันไปหาน่ะยืนห่างสามเมตรเลย ห้ามให้เข้าบ้านด้วย

ขนาดนั้นเชียว เค้าก็แค่ชอบหยอกเล่นเท่านั้นเองดงแฮยังพาซื่อ นั่นสิ ใครจะคิดว่าผู้ชายจะมาเอาจริงเอาจังกับการลวนลามผู้ชายด้วยกัน คยูฮยอนก็รูปหล่อ พ่อรวย ชาติตระกูลก็ดี คงไม่มาทำอะไรแบบนั้นหรอก

น้อยไปซะล่ะพูดแล้วก็ถอนหายใจดังเฮือก รู้แค่นั้นพอ ชั้นไม่อยากขายเพื่อนมากไปกว่านี้

อ้าว..

คิบอมน่ะ ต่อให้นายแก้ผ้ามันก็คงไม่มีอารมณ์ทำอะไรหรอก แต่คยูฮยอนน่ะไม่แน่

ข้อนี้ดงแฮไม่ต้องคิดตามก็แจ่มแจ้งได้อย่างดี เพราะไอ้แก้ผ้าทั้งตัวต่อหน้าก็เคยมาแล้ว และเขาก็นิ่งสนิทจริงๆด้วย คงจะไม่สนใจอะไรใครจริงๆนั่นแหละ เฮ่อ..  -*-

 

 

ดงแฮลุกขึ้นมาแต่งตัวเตรียมออกไปข้างนอกตั้งแต่เช้า แต่พอเปิดตู้เพื่อจะหาของก็ดันเหลือบไปเป็นเกมเพลย์ของคิบอมที่วางอยู่ เขายังไม่ได้เอาไปและยังมีอีกหลายอย่างวางแหมะเอาไว้ที่บนห้อง แต่คิดอีกทีบางทีเขาอาจจะยังไม่ว่างมาก็เป็นได้

ช่วงนี้มยองแจอุคไม่ค่อยมาตอแยแล้วก็ดีขึ้น เผลอแป๊บๆการลองเรียนรวมก็ดำเนินมาได้สองเดือนแล้ว และอีกไม่นานก็คงจะต้องสอบกลางภาคซึ่งก็คงได้นั่งถ่างตาอ่านหนังสืออีกแน่ แล้วหลังจากนั้นก็เป็นคิวคัดตัวนักกีฬาเพื่อแข่งขันกีฬาระหว่างโรงเรียนอีก คิดแล้วก็เหนื่อย

ซีวอนขับรถออกมาเอง ดงแฮยืนมองอยู่สักพักเพราะมันไม่ค่อยคุ้นตานัก เขายืนมองจนกระทั่งร่างหนาเปิดประตูเดินลงมาจึงค่อยผลักประตูออกไป

คันนี้ไม่ค่อยคุ้นเลย

ร่างบางมองรถหรูสีเงินที่ดูโฉบเฉี่ยวด้วยสีหน้าประหลาดใจ ซึ่งร่างใหญ่ก็ยื่นมือมาให้เขาจับ ทันทีที่ดงแฮตัดสินใจวางมือลงไปก็ดึงแขนเรียวเข้าไปดูใกล้ๆด้วยรอยยิ้ม

เพิ่งซื้อเมื่อวาน ดงแฮนั่งคนแรกเลยนะ ถ้าไม่นับคุณแม่ ท่าทางเขาจะภูมิใจมาก ป่ะ ไปกันเถอะ

ซีวอนเดินอ้อมไปเปิดประตูให้ทั้งๆที่คนตัวเล็กกำลังจะเปิดมันออกมาเอง เขาตั้งใจแล้วว่าวันนี้จะดูแลคนสวยอย่างดิบดีให้สมกับเป็นเดทแรก และก็หวังไว้ว่ามันคงจะประทับใจดงแฮมากพอที่จะสานสัมพันธ์ต่อ แต่เพราะสถานที่เที่ยวใกล้ๆมันไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจนอกจากห้างสรรพสินค้าจึงต้องขับพาไปที่เอเวอร์แลนด์ ในวันหยุดแบบนี้คนค่อนข้างเยอะและครึกครื้น แต่มันก็คงจะเป็นที่เดียวที่พอจะมาเดทกันได้

ดงแฮอยากเล่นอะไรหรือเปล่า

ตากลมแป๋วมองซ้ายมองขวาแล้วยิ้มกว้าง เขาไม่ได้มาที่นี่ตั้งแต่ที่พ่อย้ายไปทำงานที่ต่างประเทศ มันคงจะดีถ้าได้มาย้อนวันวานและกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งหนึ่ง

รอยยิ้มของดงแฮเกิดขึ้นโดยไม่ต้องเสแสร้ง เขาวิ่งไปตรงนั้นตรงนี้เหมือนเป็นเด็กๆเล่นเอาซีวอนเดินตามจนเหนื่อยแต่ก็ยังเต็มใจถ้าคนที่มีให้ตามเป็นลีดงแฮคนนี้

ซีวอน ไปขึ้นม้าหมุนกัน

ลงมาจากถ้วยน้ำชาหมุนไม่ทันไรก็กระโดดถลาไปหาม้าหมุนในทันที แต่เพราะคุณชายร่างหนาไม่ค่อยได้เล่นอะไรประเภทนี้เลยชักจะเวียนหัวขึ้นมาแล้ว

จะรอตรงนี้แล้วกัน ดงแฮไปเล่นเถอะครับ

อะไรอ่ะ ทำเป็นคนแก่ไปได้ ตัวเล็กงอแงใส่ แต่แล้วก็หลุดหัวเราะเมื่อแกล้งจิ้มแก้มบุ๋มแล้วเขาทำหน้างอ อิ อิ ซีวอนงอนเป็นด้วยแหละ

ทำไมจะงอนไม่เป็นล่ะ ฮึ

ม่ายรู้ หน้าหวานส่ายรัวแล้วกระโดดหนี ไปเล่นล่ะนะ

ตัวเล็กๆหายไปแล้วและก็ไปโผล่อยู่บนม้าหมุนที่อยู่เบื้องหน้า ดูแล้วก็นึกขำเพราะเขาเหมือนเด็กผู้หญิงไม่มีผิด ยิ่งสวมเสื้อโค้ทตัวหนากับหมวกไหมพรมแบบนี้ก็ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่

น่ารักแบบนี้ล่ะผมตายแน่ๆเลย

 

ดงแฮมีเวลาวิ่งเล่นไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องรีบกลับเพราะประธานหนุ่มคนดีจำเป็นต้องกลับบ้านในเวลาที่กำหนด ซีวอนบอกว่าเขาอยู่ในตระกูลที่เคร่งครัดและเป็นระเบียบ ตั้งแต่พี่จนมาถึงตัวเขาจำเป็นต้องอยู่ในกฎเกณฑ์และทำตัวให้เรียบร้อย ทั้งนี้ก็เพื่อชื่อเสียงที่ดีของผู้เป็นบิดา

ซีวอนมีพี่ชายด้วยเหรอ

อืม เขาพยักหน้า เรียนอยู่ที่เคมบริดจ์น่ะ

เก่งจัง ตาวาวๆออกอาการปลื้มเมื่อได้ยิน ซีวอนห่างจากพี่เยอะมั๊ยอ่ะ

สี่ปีน่ะ

งั้นตอนนี้พี่ก็ต้องอยู่ปีสาม ใช่มั๊ย?

อืม ประมาณนั้น เขายิ้มหวานแล้วหักพวงมาลัยเข้าไปในย่านการค้า ดงแฮอยากทานอะไรครับ

อะไรก็ได้ วันนี้คิดไม่ออกอ่ะ

อา.. งั้นทานอาหารจีนกันดีมั๊ย มีร้านนึงอร่อยใช้ได้เลยล่ะ

คนฟังยิ้มกว้างเห็นฟันขาว ตามใจซีวอนเลย

ร่างหนาพาคุณหนูตระกูลลีที่น่ารักเข้าร้านอาหารที่น่าจะเรียกว่าภัตตาคารเสียมากกว่า เขาเลือกห้องส่วนตัวที่ค่อนข้างเงียบสงบและเลือกสั่งอาหารมาเพียงไม่กี่อย่างเพราะดงแฮออกปากบอกไว้ก่อนแล้วว่ามาแค่สองคนคงไม่ต้องสั่งอะไรเยอะนัก แต่ทั้งๆที่มาเที่ยวกันสองคน ประเด็นที่ดงแฮสนใจกลับเป็นพี่ชายของเขาเสียอย่างนั้น

แล้วพี่ชายซีวอนกลับบ้านบ่อยมั๊ยอ่ะ

ปีละครั้งน่ะ ทำไมเหรอ

อยากรู้อ่ะ พ่อชั้นก็กลับมาเยี่ยมแค่ปีละครั้งเหมือนกัน พอพูดถึงครอบครัวก็หงอยลงทันตา อิจฉาคนอยู่กับครอบครัวแฮะ

แล้วดงแฮจะเรียนต่อที่ไหน แม้แต่คนฟังเองก็ใจหายไปด้วย คิดหนักอยู่เหมือนกันถ้าคนน่ารักๆตรงหน้าต้องย้ายตามครอบครัวไปไกลตาขนาดนั้น

เรียนจบก็คงจะไปหาพ่อกับแม่อ่ะ แต่ตอนนั้นพวกท่านคงจะอยู่บูดาเปสกัน ไม่รู้ว่าจะมีอะไรให้เรียน ถ้าไม่มีที่อยากเข้าก็คงจะเรียนที่อื่นอยู่ดี

ร่างหนานิ่งลงเพราะนึกอยากผลักไสเวลาเหล่านั้นให้ไกลตัว อีกแค่ปีกว่าๆที่จะมีเวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้ คงจะปล่อยให้มันพ้นผ่านไปฟรีๆคงไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ...สงสัยต้องรุกจีบให้ติดก่อนที่จะหมดเทอมซะแล้วล่ะ

แล้วซีวอนล่ะ

คงไปอเมริกา หรือไม่ก็อังกฤษมั๊ง ดูก่อนอ่ะ เขาพยายามยิ้มหวานแล้วคีบอาหารไปวางที่จานของคนตรงหน้า ดงแฮทานบ้างสิ มัวแต่คุยเดี๋ยวก็ไม่อิ่มหรอก

ตัวนิดเดียวจะกินอะไรนักหนา

ดึกๆถ้าหิวขึ้นมาจะหากินยังไงล่ะ

รามยอนก็มี

ฮื่อ ..ของไม่มีประโยชน์

เด็กไมอาแสนสวยหัวเราะเมื่อได้ยินเขาดุ แม่ก็เคยบอกเอาไว้แบบนั้นว่ามันไม่มีประโยชน์ เวลาจะต้มรามยอนทานทีไรก็ต้องมีเครื่องปรุง และเนื้อสัตว์มาร่วมในชามทุกที ต่อให้ไม่มีอย่างน้อยๆก็ต้องใส่ไข่ต้มเพื่อที่จะได้สารอาหารเข้าตัวบ้าง ต่างคนต่างนั่งยิ้มที่มันเป็นวันดีๆ เมื่อทานอาหารเสร็จตัวเล็กก็เดินออกไปรอที่หน้าร้านเพราะคนที่มาด้วยดันเจอกับคนใหญ่คนโตซึ่งรู้จักกับบิดาเข้า และเขาก็ไม่มีความจำเป็นที่ต้องอยู่ฟังเรื่องที่พวกเขาคุย

เสียงเอะอะที่ดังมาจากซอยเล็กข้างภัตตาคารทำให้ดงแฮเดินไปชะโงกดู มีเด็กวัยรุ่นจำนวนหนึ่งกำลังวิ่งมาในขณะที่ก็มีอีกกลุ่มวิ่งไล่ล่าตามมาติดๆ แต่ก็ยังเหลืออีกส่วนที่ซัดกันอยู่ที่ด้านหลัง

ร่างสูงร่างหนึ่งดึงสายตาให้หยุดมอง คิบอมที่กระโดดลงมาจากลังไม้ใบใหญ่กำลังยันเท้าถีบลงไปที่กลางอกของฝ่ายศัตรู สีหน้าร้ายๆนั่นทำให้ตัวเล็กใจหายวูบ ยิ่งเห็นเขาซัดร่างใหญ่หลายๆร่างอย่างไม่เลี้ยงก็หน้าซีดหนักขึ้นไปอีก แววตาที่ดุดันของคิบอมมันไม่ใช่สายตาที่เขาเคยพบเจอมาก่อน คนที่ใจดีในยามนี้น่ากลัวยิ่งกว่าทุกๆคนที่เคยเห็น กำปั้นหนาๆที่ตะบันหน้าอริตัวใหญ่ดูจะไม่ระคายผิวเลยสักนิด พอจัดการจนราบเป็นหน้ากลองก็เดินกลับไปคว้ามอเตอร์ไซค์คันงามแล้วขับพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

ดงแฮรู้ว่าเขาเห็นตนมองอยู่เพราะเผลอสบตา แต่ในเสี้ยววินาทีคิบอมกลับเมินหนีไปอีกทางอย่างกับคนไม่รู้จัก ร่างเล็กใจหายวูบกับท่าทีหมางเมินแบบนั้น ซึ่งมันก็ทันที่ซีวอนจะออกมาเจอพอดี

เขาดึงแขนคนตัวเล็กกลับไปอีกทางแล้วบังคับให้เลิกมองตามเจ้าเพื่อนตัวร้ายที่คงจะไม่ย้อนกลับมาแล้ว

อย่าไปยุ่งเลยดงแฮ

เมื่อกี๊.. คิบอม หน้าซีดๆยังตกใจไม่หาย

มันก็เป็นแบบนี้แหละ คิบอมน่ะมันตัวอันตราย ถ้าจะคุยในโรงเรียนก็ได้แต่อย่าไปยุ่งอะไรมาก ซีวอนถอนหายใจเบาๆ เขาเองก็ระอากับนิสัยบ้าระห่ำนี้เต็มที มันมีเรื่องกับเค้าไปทั่วนั่นแหละ อย่าไปสนใจนักเลย

ซีวอนไม่ห่วงคิบอมเหรอ

ห่วงแล้วได้อะไร เสียงเย็นชาเอ่ยออกมาแล้วถอนหายใจซ้ำ มันยังไม่ห่วงตัวเองเลย

ได้ยินแบบนั้นร่างบางก็นั่งซึมไม่รู้จะพูดอะไรต่อ แต่ภาพเมื่อครู่ก็ยังติดตา แม้แต่สายตาที่เขามองมาตอนที่ขับรถผ่านก็ยังจำมันได้ดี

ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยนะ

ทันทีที่กลับถึงบ้านดงแฮก็รีบกดโทรศัพท์หาที่พึ่งสุดท้ายที่น่าจะพอตอบคำถามได้อย่างฮันกยอง ซึ่งเมื่อได้ยินว่าเพื่อนมีอะไรสารวัตรคนดีก็ถอนหายใจหนักๆออกมาอย่างลืมตัว

ชินซะเหอะ คิบอมมันก็อย่างนั้นนั่นแหละ นายคงไม่ชินเลยรู้สึกว่าน่ากลัว แต่มันน่ะเอาตัวรอดตลอดนั่นแหละ พวกมันน่ะเยอะจะตายไป

ชั้นคิดว่าเค้าคงเห็นว่าชั้นยืนอยู่ตรงนั้น แต่ทำไมต้องเมินใส่ก็ไม่รู้ พูดเองก็รู้สึกแย่เอง ..นี่ผมกำลังน้อยใจเขางั้นเหรอ -*-

เป็นชั้นก็ทำแบบมัน ฮันกยองตอบแบบไม่ต้องคิดให้มาก ไม่งั้นไอ้พวกที่มันเล่นงานก็จะหันมาเล่นนายแทนพอดี อย่าคิดมากกับเรื่องแค่นี้เลยนะ

อืม ไม่คิดก็ได้

พรุ่งนี้ว่างมั๊ยล่ะ มานั่งเล่นที่บ้านชั้นก็ได้ คุณแม่ท่านอยากเจอ

อื้ม.. มารับด้วยนะ

คร๊าบบบบบบบบบบ คุณหนู

 

 

คยูฮยอนนัดกับซองมินออกมาเดินเล่นด้วยกันในวันหยุดโดยไม่ให้คนอื่นรู้จนได้ วันนี้คนน่ารักแต่งตัวน่ารักสมกับที่เขาเรียก สีหวานๆเข้ากับหน้าหวานๆ บางทีเขาอาจจะสวยกว่าผู้หญิงหลายคนที่เคยควงเสียด้วยซ้ำ นี่เป็นคนแรกจริงๆที่อยู่ด้วยกันมาเกินหนึ่งอาทิตย์แล้วยังไม่ทำอะไร

แต่ก็อย่างว่านั่นแหละ ซองมินเป็นผู้ชายและก็ไม่ใช่ผู้หญิงง่ายๆแบบที่ผ่านมาด้วย

จิ้งจอกหนุ่มชักจะหิวโซมากขึ้นทุกขณะ ช่วงนี้เขาแทบไม่ได้เอาเวลาไปยุ่มย่ามกับผู้หญิงที่ไหนเพราะนอกจากจะคอยเอาใจซองมินก็ยังอุตส่าห์เจียดเวลาไปส่งสายตาหวานๆให้ดงแฮ ไม่รู้จะเลือกเอาทางไหนเพราะเล่นน่ารักทั้งคู่แบบนี้ก็ตัดสินใจลำบากกันหน่อย

แต่เพราะที่ผ่านมาตัวเองรุกหนักมากจนคนตัวเล็กเริ่มจะหวาดกลัวจึงต้องผ่อนลงมาแล้วเก็บไม้เก็บมือให้เรียบร้อย พอเขาเผลอก็ค่อยโผล่หางและเขี้ยวเล็บออกมาทีละนิด ซึ่งอย่างซองมินมีหรือที่จะตามได้ทัน แต่ไอ้พี่ชายข้างบ้านนี่สิที่น่ารำคาญกว่าใครๆ เพราะตั้งแต่ที่เห็นเขาไปส่งคนสวยที่บ้านก็แทบจะตามซองมินเป็นเงา จะไปไหนมาไหนก็ยังต้องรอยรายงาน แถมยังหวงยิ่งกว่าหมาเฝ้าบ้านอีกต่างหาก

ใครโทรมาเหรอ ทั้งๆที่รู้ว่าเป็นเยซองก็ยังจะถามอีก

ร่างเล็กทำหน้าทำตาเหมือนจะรู้สึกไม่ค่อยดีแต่ก็ตอบออกไป พี่เยซองน่ะ ถามว่าวันนี้จะกลับกี่โมง

คยูฮยอนได้ยินก็ถอนหายใจยาวๆ เค้าเป็นพี่ข้างบ้านหรือว่าเป็นพ่อของคนน่ารักกันแน่

เค้าคงเป็นห่วง

โตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆซะหน่อย

น้ำเสียงดุๆนั่นทำให้ซองมินหน้าเสีย ก็เข้าใจทั้งคู่ว่ารู้สึกยังไง แต่กับเยซองก็ทำไม่ได้ที่จะไม่รับสายหรือโกหกเพราะก็รู้ว่าเขาทำไปเพราะหวังดีแทบทั้งนั้น ส่วนคยูฮยอนก็ห่วงความรู้สึกเขาอยู่ไม่น้อย กลัวว่าถูกกวนแบบนี้มากๆเขาจะรำคาญและหนีหายเข้าสักวัน

ตัวอวบๆรีบวิ่งตามร่างหนาแล้วเกาะแขนเขาเอาไว้ พยายามทำตัวเป็นกระต่ายที่น่ารักเพราะไม่อยากโดนเบื่อ ซึ่งคยูฮยอนก็ได้แต่ยิ้มกริ่มกระดิกหางในใจที่เขาให้ความสำคัญกับตัวเองมากมายขนาดนี้

ร่างหนาคลี่ยิ้มจางๆแล้วคว้าร่างเล็กมากอดคอ แก้มแดงเชียว คนน่ารักหนาวเหรอครับ

นิดหน่อยน่ะ อา..คยูฮยอนพาไปซื้อผ้าพันคอใหม่หน่อยสิ อันเก่ามันเกี่ยวต้นไม้ที่บ้านพังไปแล้วอ่ะ ตาหวานๆชักจะเริ่มอ้อนเป็นบ้างแล้ว ช่วยเลือกด้วยนะ

ก็ได้ๆ เดี๋ยวซื้อให้เป็นของขวัญ สายตาเจ้าชู้จู่โจมอีกแล้ว

ของขวัญอะไร ไม่ได้มีโอกาสสำคัญนี่นา

ก็ทำให้สำคัญสิ

ซองมินไม่ค่อยเข้าใจเท่าใดนัก แต่ก็ตามเขาเข้าไปในร้านดังจนได้ ร่างเล็กหันไปมองรอบๆด้วยความไม่แน่ใจ แค่เห็นคุณชายหนุ่มเดินไปจับผ้าพันคอยี่ห้อหรูก็รีบตามไปกระตุกชายเสื้อของเขาเอาไว้

มันแพงไปมั๊ยน่ะ

ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ

เดี๋ยวพ่อว่า ตาใสๆส่งไปเป็นเชิงขอร้อง อย่าซื้อแพงๆให้เลย เดี๋ยวพ่อถามว่าเอาเงินที่ไหนซื้อแล้วจะโดนดุเอา

ก็บอกไปสิว่าเพื่อนซื้อให้ ร่างใหญ่ยังไม่ค่อยเข้าใจนัก เท่าที่ดูแล้วบ้านของเขาก็ใหญ่โต ลูกจะใส่เสื้อผ้าหรูๆบ้างมันน่าแปลกตรงไหนกัน

เพื่อนที่ไมอาเค้าไม่ซื้อของแพงอย่างนี้ให้หรอก มือเล็กดึงเขาออกมาจนได้ ถ้าจะซื้อก็ซื้อยี่ห้อที่ถูกกว่านี้ นั่นน่ะมันแพงไป ชั้นไม่เคยใช้แพงแบบนั้นหรอก

มันก็ไม่ได้แพงมากนี่ เรื่องอื่นยังพอจะฉลาดและหัวไว แต่เรื่องนี้เขายังไม่เข้าใจอยู่ดี

มันไม่ได้แพงสำหรับคยูฮยอน แต่สำหรับเด็กไฮสคูลทั่วไปน่ะมันแพงนะ คยูฮยอนไม่รู้ล่ะสิว่าเด็กไฮสคูลทั่วไปเค้าใช้ของแบบไหน นั่นน่ะมันของพวกไฮโซเค้าใช้นะ

ไฮโซ? ดวงตาเรียวกระพริบถี่ๆ  เออ..จะว่าไปมันก็เหมือนผมจัดอยู่ในพวกนี้นะ -*-

อืม.. นั่นสินะ คยูฮยอนเกิดมาในตระกูลสูง คงจะใช้แต่ของแบบนั้นจนชินอ่ะ แต่ชั้นน่ะไม่ได้ใช้มันหรอกนะ ..ใช้ของมียี่ห้อก็จริงแต่ก็เป็นยี่ห้อที่ไม่ได้ท็อปมาก พ่อบอกว่ายังหาเงินเองไม่ก็ก็อย่าใช้เกินตัว

ยิ่งฟังก็ยิ่งอึ้ง ที่ผ่านมาพอพาสาวคนไหนเข้าร้านก็เป็นอันดีอกดีใจเลือกนั่นเลือกนี่ด้วยความตื่นเต้น

แต่นี่อะไร ..อยู่ๆก็โดนสั่งสอนซะงั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending Talk

 

ปวดแขนซ้ำอีกรอบ มะวันศุกร์ส่งของที่เหลือ ... กลับมาเดี้ยง ...เฮ่อ

 

 

อยากอัพครบร้อยนะ แต่สังขารไม่ไหว ..เอาไปทีละนิดแล้วกันฮับ -*-

 

ช่วงนี้รู้สึกตัวเองซวยซ้ำซวยซ้อน ..ลางคงดีรับวัยเบญจเพส  ให้ตายเหอะโรบิ้น .. จัดทริปทำบุญกันเถอะ หึ หึ

 

 

 

ปล้ำปลาเตี้ยๆ

- เปิดจอง Why? ไปสามวัน แม่เจ้า ..เต็มแล้ว = =”

- 22-26 ไอ้บลูไม่อยู่นะคะ จะไปเป็นชาวประมง ...หาปลา ลากอวน ลากเด็กเตี้ยก้นใหญ่ๆส่งไปให้คุณชาย คคบ. -*-

- ตอนหน้า ฮันชอล + ฮยอกออกซะที 555+

- อีกสักอัน .. ตอนนี้อัพเกรด My ID ตัวเองแล้วนะ .. แอดกันด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67021 DreamPatty (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 21:30
    เจอดีซะบ้างคยูฮยอน 
    #67,021
    0
  2. #66964 แดกเด็กทั้งวัน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2556 / 18:55
    ล่ะ เจ้าชายคือใคร แก้มป่องอ่ะใช่บอมแต่ผิวขาวนี่ไม่ใช่5555555555555555555555
    #66,964
    0
  3. #66788 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 03:53
    วอนเอ้ยงานนี้ท่าทางจะจบไม่ติดสะละมั้ง เฮมันคิดถึงแต่บอม

    กี้มันเจ้าชู้จริงๆๆให้ตายเถอะ


    #66,788
    0
  4. #66749 Boku No Haruya (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 11:39
    กี้ บอกได้เลยว่า
    สมน้ำหน้า
    #66,749
    0
  5. #66574 P-ENT (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 16:07
    อ่านมาหลายตอนและ ยังไม่รู้สักทีว่าใครคือเจ้าชายหมั่นโถวของด๊อง


    #66,574
    0
  6. #66274 KIHAE*129 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 00:10
    เจ้าชายหมั่นโถวกับเจ้าหญิงคิมบับน่ารักจังเลย

    ทำไมถึงไม่มาน่ะ??

    #66,274
    0
  7. #66212 mirchullove (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:44
    เดทกับวอนแต่ใจคิดเรื่องบวมอ่ะนะ
    #66,212
    0
  8. #66157 Zelon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:26
    ไปเดทสวนสนุกกับวอน แต่สิ่งที่ติดหัวกลับมามีแต่เรื่องบอมน๊าคนสวย ;) ป๋าฮันจะเริ่มเอะใจข้อนี้ไหมเนี่ย



    ด๊องคงชอบบอมเข้านิดๆแล้วแน่เลย :P



    ส่วนกี้..สมน้ำหน้า โดนสอนซะบ้าง!
    #66,157
    0
  9. #66097 kung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มกราคม 2555 / 13:06
    สอนกี้มันเยอะๆ มินอนาคตภรรยาที่ดีนะเนี่ย
    #66,097
    0
  10. #66010 chin-cha (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มกราคม 2555 / 18:37
    เจ้าชายหมั้นโถ่วเป็นใครกันน๊า
    #66,010
    0
  11. #65974 Chanya.N (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มกราคม 2555 / 15:04
    เจ้าชายหมั่นโถ(ส้วม)? คิบวมอ๊ะเป่า!?

    ชอบซีวอนอ่ะ อ้ากๆๆๆ ผิดหวังจากปลามารักกะเค้าป๊ะ?
    (/โดนเตะกลิ้ง)

    สมน้ำหน้าอิกี้ โดนสอนซะมั้งเหอะ!!
    #65,974
    0
  12. #65960 np137 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 00:04
    กี้โดนกระต่ายสอน = ="
    #65,960
    0
  13. #65746 famously_DRH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2554 / 15:35
    เจ้าชายหมั่นโถวคือครายยยยยยยยย ยยยยยยย
    #65,746
    0
  14. #65700 Witim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 03:12
    บอมจะเถื่อนไปไหนนนนน
    #65,700
    0
  15. #65664 MTieluk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 21:10
     สอนมันเยอะๆเลยมิน เผื่อกี้มันจะได้เปลี่ยนนิสัย
    #65,664
    0
  16. #65563 A-lma (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 10:59
     มิน! สอนเยอะๆเลย 
    55 555 
    #65,563
    0
  17. #65263 เจ้าชายหมาป่า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 17:21
    เจ้ามักเน่ !! แน่ใจนะว่านิสัยนี้มีในคนรวย
    #65,263
    0
  18. #65184 NANA (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2554 / 12:17
    มินน่ารักจังเลยอ่ะ

    คยูโดนมินสอน ก็ยังดีที่รู้สึกเหมือนโดนว่าทางอ้อม

    จริงๆคยูก็เป็นคนดีอ่ะนะ แต่เจ้าชู้จนน่ากลัว
    #65,184
    0
  19. #65159 satohara (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 14:09
    เจ้าชายหมั่นโถวคือใครกันเนี่ย
    หวังว่าจะเป็นคิบอมนะ
    มินสอนคยูเข้าไปเยอะๆ
    คยูจะได้เลิกนิสัยแย่ๆ
    เฮนี่ไม่รู้ว่าวอนจีบอยู่หรอเนี่ย
    พี่เย่ก็ดูแลมินด้วยนะ
    สู้ๆค่ะไรเตอร์
    #65,159
    0
  20. #64329 love_kihae (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2554 / 20:24
    มินสอนเยอะๆนะ !!
    #64,329
    0
  21. #63846 PARISO'KH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 00:22

    มิน สอนบ่อยๆเลยลูก - -

    #63,846
    0
  22. #63826 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 12:32
     หมาป่าโดนสั่งสอนอ่ะ
    #63,826
    0
  23. #63563 bben (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 16:52
    เจ้าชายหมั่นโถวมันคือใครหนอ ?

    มีแก้มป่องๆด้วย UU.
    #63,563
    0
  24. #63524 Pink_Panther (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 19:59
    โอ้ กี้โดนไปหนึ่งดอก!
    #63,524
    0
  25. #63284 Mapii ky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:23
    หมวยยังคดถึงเจ้าชายหมั่นโถวอยู่เลย แล้วก็น้องใจทีบอมเมินด้วย

    ส่วนเอ๋อโดนสอนซะงั้นน่ะ มันกำลังมาแล้วใช่ไหม๊ ความรู้สึกแปลกๆกะหนูมินน่ะ....

    #63,284
    0