Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 15 : Charpter 12 : บุคคลอันตราย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    12 ก.ย. 52

ทั้งคดีเก่าเมื่อสามชาติที่แล้วที่ยังไม่จบ ทั้งคดีใหม่สดๆร้อนที่บังอาจไปให้ตอนเปลือยแบบไม่มีอะไรปกปิด ตอนนี้สารวัตรแสนดีเลยต้องรับเคราะห์โดนสาปทางสายตาจากนางพญาแสนสวย ฮีชอลซัดไปหลายครั้งจนบนร่างมีแต่รอยฝ่ามือโดยไม่ฟังดงแฮเลยสักนิด พอร่างหนาอาบน้ำเสร็จก็เปิดศึกอีกรอบ กว่าจะหยุดก็ตอนที่ไม่รู้จะด่าอะไรต่อ และเวลานี้เองที่ดงแฮมีโอกาสได้อ้าปากพูด

ฮยอง ผมบอกให้ฮันกยองเปิดเองอ่ะ ผมลืมว่าฮยองอาบน้ำอยู่ น้องชายทำท่าสำนึกผิด สงสารเพื่อนเหลือเกินที่ต้องมารองมือรองเท้าพี่ชายแบบนี้

นายไม่ต้องมาแก้ตัวแทนมันเลย

ฮันกยองเค้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะฮยองตัวเล็กบอกพลางประคบน้ำแข็งที่หน้าปากเพื่อนไปด้วย ผมบอกแล้วแต่บอกไม่ทันอ่ะ ฮยองอย่าโกรธเค้านะ

ไม่รู้ล่ะ เรื่องเก่ามันยังไม่เคลียร์ยังจะมาก่อเรื่องใหม่อีก น่าจับตบให้ตายเป็นแมลงสาป ฮึ่ย!!!”

เด็กตัวสูงที่นอนบนตักนิ่มๆของเพื่อนตวัดสายตามองแล้วค้อนใส่ ก็แค่เห็นตอนอาบน้ำมันจะเป็นอะไรไปเล่า ผู้ชายเหมือนกัน

ผู้ชายเหมือนกันแต่เพราะมันเป็นนายไง ชั้นถึงต้องจิตตก เสียงแหลมตวาดอีกรอบ หุบปากไปเลยนะไอ้เด็กลามก ชาตินี้แกอย่าหวังจะมาญาติดีกับชั้นเลย

ไร้เหตุผลอ่ะ ฮันกยองสวนทันควัน คิดว่าผมอยากเห็นรูปร่างคุณหรือไงเล่า

เอ๊ะ นี่นายหมายความว่าไง จากอารมณ์เย็นๆก็เริ่มจะเดือดอีกรอบ อย่ามาพูดพล่อยๆเลยนะ ไม่งั้นปากจะแตกเพิ่มอีกอย่าง ชั้นซัดไม่เลี้ยงแน่

ฮยองก็ใจเย็นๆหน่อยสิฮะ ฮันกยองไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ น้องเล็กเริ่มอ้อนเพื่อให้พี่ใจอ่อนบ้าง

เงียบไปเหอะ นายก็เอาแต่เข้าข้างเพื่อนนั่นแหละ ตากลมโตหันไปถลึงดุน้องแล้วตวัดจ้องที่ใบหน้าคนที่ตนไม่อยากจะเจอ เจอนายทีไรนี่ชีวิตชั้นมีแต่เรื่องซวยๆต้องเปลืองตัวทุกทีเลย ถ้ามาแอบดูอีกทีนะจะจิ้มตาบอดเลย จำไว้นะไอ้เด็กลามก

ผมไม่ซวยกว่าหรือไง เปิดไปก็โดนอะไรต่ออะไรเขวี้ยงมา แถมยังต้องมาโดนตบโดนตีอีกเนี่ย

ยังจะมาเถียงอีก!!”

ก็คุณมันไร้สาระ

ฮันกยอง ใจเย็นๆ ดงแฮต้องรีบเข้าไปห้ามทัพแล้วดึงเพื่อนออกจากห้อง พี่นอนไปก่อนนะ ผมไปทายาให้ฮันกยองที่ห้องโน้น เดี๋ยวมานะฮะ

มือเล็กรีบปิดประตูจับแยกให้มันไกลๆกัน พอเข้าไปที่ห้องซึ่งจัดให้เพื่อนนอนก็ทรุดตัวลงนั่งแล้วเอาหมอนวางทับที่ตักก่อนดึงแขนหนาให้ล้มตัวลงนอนทับมันอีกครับ น้ำแข็งถูกประคบเพราะหน้าผากโนเป็นลูกมะนาว ไม่นับรอยข่วนจิกอีกนับสิบรอบที่โดนฟาดหลังจากที่เจ้าแม่ออกจากห้องน้ำแล้ว

พี่นายเค้าเป็นอะไรนักหนาน่ะ

ร่างบางไม่อยากจะหัวเราะแต่ก็อดขำไม่ได้ เค้าแค้นนายไง

ก็นั่นมันเด็กนี่หว่า ใครจะไปคิดอะไรล่ะ อยากแกล้งก็แกล้ง แค่นั้นแหละ

แค่โดนจับแต่งเป็นผู้หญิงน่ะฮยองก็งอแงจะแย่อยู่แล้ว เค้าไม่ได้ชอบให้แม่ชั้นกับแม่เค้าจับแต่งแบบนั้นซักหน่อย คนมันไม่มั่นใจ รู้สึกเหมือนโดนแกล้งพอมีคนมาไล่เปิดกระโปรงให้อายซ้ำก็ยิ่งแย่น่ะสิ แถมนายก็ยังไปไล่หอมแก้มเค้าอีก คงจะโกรธมากนั่นแหละ เลยฝังใจมาจนโต

ใครจะไปรู้ล่ะว่าเป็นผู้ชาย ตอนเด็กนายก็เรียกแต่ชื่อเค้านี่ ร่างหนาร้องเถียง หน้าเขาหงิกจนไม่รู้จะหงิกยังไงแล้ว

แล้วคิดยังไงถึงไปไล่หอมแก้มเค้าล่ะ

ไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว พูดแล้วก็หลบสายตาเมินไปทางอื่น

ใครจะไปตอบว่าตอนนั้นแอบชอบพี่สาวคนสวยของเพื่อนข้างบ้าน รอทุกวันที่จะเห็นหน้า พอเขามาก็อยากจะแกล้ง อยากจะเข้าใกล้

ก็มันน่ารักนี่ครับ แก้มแดงๆ ผมบ๊อบสั้นอย่างกับผู้หญิง หน้าก็สวยอีกต่างหาก แถมมาทีไรก็ใส่แต่กระโปรง ขนาดใส่กางเกงยังมัดจุกผูกโบว์อีกแน่ะ  ขืนบอกความจริงไปล่ะมีหวังอับอายไปถึงชาติหน้า ข้อหาตาถั่วชอบผู้ชายตั้งแต่เด็ก -*-

ท่าทางงานนี้คงโดนเกลียดเข้าไส้เลยล่ะ ไปขโมยจูบเค้าแล้วยังไปเห็นตอนโป๊อีก

ดงแฮหัวเราะเบาๆ แต่คำพูดของเขากลับทำให้คนเจ็บนึกถึงภาพเรือนร่างบางระหงที่ยืนอยู่กลางสายน้ำ รูปร่างของฮีชอลไม่ได้ต่างไปจากผู้หญิงสักเท่าไหร่ แค่เขาสูง ไหล่กว้างกว่าผู้หญิงทั่วไป มีลูกกระเดือก และมีตรงนั้นก็เท่านั้น ลองหันหลังสิ แทบจะแยกไม่ออกว่าเพศไหน

อย่าว่าแต่เขาฝังใจเลย ผมเองก็ติดตาจนถึงตอนนี้ ..อา ทำไมมันลืมไม่ได้วะ

นายอยู่เงียบๆไปสักพักแล้วกัน ไว้ฮยองอารมณ์ดีแล้วค่อยไปขอโทษ

เชื่อเหอะ ชาติหน้าเค้าก็ไม่ลืมหรอก -*-

ตัวเล็กหลุดขำเมื่อได้ยิน นิสัยของฮีชอลมีหรือที่จะไม่รู้ ลองหมายหัวใครล่ะก็ ชาตินี้ทั้งชาติอย่าหวังว่าจะญาติดีด้วย ซึ่งฮันกยองก็คงจะขึ้นบัญชีดำอันดับหนึ่งไปเรียบร้อยแล้ว

งั้นก็ปลงแล้วกันนะ หึ หึ

 

 

นับตั้งแต่โดนจูบไปซองมินก็เอาแต่นั่งเหม่อเพราะคิดถึงเจ้าของริมฝีปากนิ่มๆที่สัมผัสร่างกายเป็นคนแรก ทุกครั้งที่ใบหน้าหล่อเหลาลอยมาก็มักจะร้อนผ่าวไปทั้งดวงหน้า เขินเหลือเกินที่จูบแรกเป็นเจ้าชายในฝันคนนั้น

หลายครั้งที่ร่างเล็กนั่งวาดฝันวันดีๆที่จะได้มีเขาอยู่ใกล้ๆ คิดไปก็อายไปแล้วก็ดุตัวเองไปว่าไม่ให้เพ้อเจ้อ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ยังนั่งฝันกลางวันอยู่ทุกที

เป็นอะไรน่ะ

เสียงทุ้มที่มาพร้อมกับใบหน้าที่ยื่นมาจ้องใกล้ๆทำเอาใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างเล็กสะดุ้งโหยงจนแทบจะร่วงจากเก้าอี้เมื่อเห็นว่าเป็นเยซอง ศิลปินฝึกหัดซึ่งเป็นลูกชายของพนักงานในบริษัทของพ่อที่อยู่บ้านติดกัน เพราะโตด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ และสองบ้านก็รักใคร่ยิ่งกว่าญาติจึงมักจะเห็นคนๆนี้โผล่มาเป็นประจำ

ตัวเล็กรีบตั้งสติแล้วกลับมาอยู่ในสภาพที่เรียกว่าปกติ พี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

มาตั้งนานแล้วอ่ะ แล้วมันก็นานพอที่จะเห็นนายนั่งยิ้มให้ดินฟ้าอากาศคนเดียวเนี่ย เป็นอะไร ผีเข้าหรือไง

เปล่าซักหน่อย ร่างอวบๆรีบเถียง ก็แค่คิดอะไรเพลินๆ

นายนี่ชักจะประสาทแล้วนะไอ้เด็กอ้วน

อ้วนที่ไหน!!!”

เออ ไม่อ้วนก็ได้ แต่อวบระยะสุดท้าย พอใจป่ะ ตาเรียวเล็กเหล่แซวในตัว งานอดิเรกของเขาคือการแกล้งให้ซองมินร้องด่าเสมอ ซึ่งจะกี่ปีมันก็ยังสนุกไม่มีเบื่อ

ไอ้พี่บ้า เค้าจะฟ้องพ่อ!!”

เอาเล๊ย ระวังพ่อนายจะเข้าข้างชั้นล่ะ

ฮึ่ย!!”

หน้าสวยๆงอง้ำยิ่งกว่าตูดเป็ด ซองมินสะบัดก้นใส่แล้วเดินกระแทกเท้าปังๆเข้าไปในบ้าน แต่พอมีเบอร์แปลกๆโทรเข้ามาก็กดรับสายด้วยความงง แต่พอรู้ว่าใครเท่านั้นก็ออกอาการเขินจนขึ้นหน้าและเดินบิดจนคนมองตามคิดว่าเขาคงประสาทไปแล้ว

ไปได้เบอร์มาจากไหน เสียงใสๆกระซิบถามเพราะเกรงว่าเยซองจะได้ยิน

ไม่บอกหรอก

แล้วนี่โทรมาทำไม มีอะไรหรือเปล่า ทั้งๆที่ดีใจแทบตายแต่ก็ยังไว้เชิงอยู่

แค่อยากคุยกับคนน่ารัก ไม่ได้เหรอ

เสียงหวานๆก่อให้เกิดพายุความเขินพัดกระหน่ำใส่ร่างกายของคุณหนูตระกูลลี ซองมินรีบขึ้นน้องไปนอนเขินอยู่บนเตียงก่อนที่ใครจะมาเจอสภาพตอนนี้ เพราะแค่ได้ยินเสียงคยูฮยอนก็ร้อนผ่าวไปทั่วร่างแล้ว ถ้าเจอหน้าตอนนี้คงมีหวังทำอะไรไม่ถูกแน่ๆ

พรุ่งนี้ตอนเที่ยงจะไปห้องดนตรีหรือเปล่าครับ

อื้ม

อยากให้ถึงตอนนั้นเร็วๆจังเลย

ทำไมเหรอ

อยากอยู่ใกล้ๆคนน่ารักไงครับ ในห้องเรียนนั่งตั้งไกลแน่ะ

คนฟังเขินหนักขึ้นไปอีก แล้วถ้าไม่ไปล่ะ

ก็จะคิดว่าคนน่ารักคงจะเกลียดกันแล้ว

มารยาถูกงัดมาใช้ไม่รู้ต่อกี่เล่ม แค่ทำเสียงแสร้งผิดหวังให้เขานึกกังวลก็แค่นั้นมันไม่ได้ยากอะไรอยู่แล้ว ซองมินเงียบไปสักครู่ก็เอ่ยต่อในทำนองที่ชวนให้คิดว่าน้อยใจอยู่

โทรมานี่คนน่ารักรำคาญหรือเปล่าเอ่ย

ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ

ไม่รู้สิ ร่างหนานิ่งไปสักครู่ก็เอ่ยต่อ วันก่อนขอโทษนะ แต่มันอดใจไม่ไหวจริงๆ

แก้มระเรื่อแดงแปร๊ดเมื่อคิดถึงจูบแรกที่เพิ่งเสียไป ร่างเล็กเขินจนไม่รู้จะตอบอะไรจึงได้แต่ร้องอืม ซึ่งอีกฝ่ายมีหรือที่จะเดาไม่ได้ว่าคนสวยกำลังเขินหนัก และมันก็ควรจะหยอดอีกสักหน่อยเพื่อให้เป้าหมายใจละลายมากไปกว่าเดิม

ก็น่ารักจนทำให้ลืมตัว ความผิดของซองมินนะที่เกิดมาน่ารักแบบนี้น่ะ

บ้า >//////<”

อา.. ไม่กวนคนน่ารักแล้วนะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้ ฝันดีนะครับ

อื้ม

จะตามไปจูบในฝันแล้วกันนะ อิ อิ

เขาวางสายไปแบบที่ทำให้ใจเต้นหนักยิ่งกว่าเดิม ซองมินร้อนวูบที่เรียวปากจนต้องระบายอารมณ์กับหมอนข้างบนเตียงที่ถูกจับมาบิดไปบิดมา พอหมั่นเขี้ยวหนักๆก็คว้ามากอดแล้วนอนอมยิ้มตามลำพัง

ตกหลุมรักเจ้าตัวร้ายเข้าเต็มเปาแล้วสินะ

 

 

 

 

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้วและก็มีเสียงแสบแก้วหูมาตั้งแต่เช้าเพราะฮันกยองกับฮีชอลเถียงกันมาตลอดทางจนดงแฮนึกอยากจะกระโดดลงจากรถเมล์ไปขึ้นแท็กซี่ให้รู้แล้วรู้รอด ร่างเล็กกับสารวัตรช่างเถียงแยกกับพี่ชายคนสวยที่หน้าตึกเรียนแล้วก็ยังไม่วายได้ยินเสียงบ่นของเพื่อนต่อเพราะฮันกยองอัดอั้นทนฟังมาตั้งแต่ไก่โห่ ซึ่งตอนนี้ก็กลายเป็นดงแฮที่รู้สึกเหมือนจะหูชาแทน

เพราะเพื่อนสนิทกับพี่ไปค้างที่บ้าน ซีวอนจึงงดทำหน้าที่พนักงานรับ-ส่งเจ้าหญิงชั่วคราวแต่เขาก็รีบมาที่โรงเรียนตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะได้เห็นหน้าหวานๆของเพื่อนร่วมห้อง แต่ก็ยังช้ากว่าคยูฮยอนที่เอาใจด้วยการซื้อขนมมาฝากมันตั้งแต่เช้า แถมยังอุตส่าห์มีดอกกุหลาบมาแอบไว้ที่ใต้โต๊ะของซองมินด้วย

เจ้าร้ายนิกูลตัวร้ายหันไปยักคิ้วใส่ประธานรุ่นอย่างอารมณ์ดีที่ดงแฮกำลังแกะถุงขนมของตัวเองอยู่

เจ้านี้อร่อยนะ ซื้อมาฝากดงแฮโดยเฉพาะเลยล่ะ

ขอบใจนะ

ถ้าชอบจะซื้อมาฝากอีก

มือปลาหมึกเอื้อมไปบิดที่แก้มใสเพื่อทิ้งระเบิดลงกลางใจดวงน้อยๆทีละนิด คยูฮยอนไม่อยากจะเร่งจีบดงแฮสักเท่าไหร่เพราะยังถือว่าเห็นแก่เพื่อนอยู่บ้าง ตั้งใจจะค่อยๆหยอดไปเพราะดงแฮไม่ได้เหมือนกับซองมินที่มีใจให้ตนเป็นทุนอยู่แล้ว ขืนตะบี้ตะบันจีบแล้วเขาไม่เล่นด้วยจะหน้าแตกเสียเปล่าๆ ดีไม่ดีอาจจะต้องผิดใจกับซีวอนอีกด้วย

แน่นอนว่าคนฉลาดอย่างเขาย่อมไม่คิดเสี่ยงในสิ่งที่ไม่มีความแน่นอน

สักพักใหญ่ๆที่คุณชายเจ้าสำอางผละออกมาจากคนสวยและใช้วิธีปรายตามองเป็นระยะเพื่อทำให้เขารู้สึกว่ามีคนสนใจอยู่ห่างๆ เมื่อซองมินมาถึงก็หันไปยิ้มหวานทอดสะพานในความเงียบ ซึ่งทันทีที่ร่างเล็กไปดึงโต๊ะก็พบว่ามีกุหลาบสีแดงสอดเอาไว้ด้านใน ไม่ต้องบอกว่าใครก็พอจะรู้

นักดนตรีหน้าสวยเหลือบมองร่างหนาเพราะอยากจะถามแต่เขาก็เพียงสบสายตาแล้วอมยิ้มหันหน้าไปทางอื่น ซึ่งมันก็สามารถแทนคำตอบได้อย่างดิบดีโดยที่คนนอกอย่างฮันกยองอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ มองก็รู้ว่าซองมินอ่อนต่อโลก ในขณะที่เพื่อนตัวเองนั้นโชกโชนอย่างกับอะไร

บรรยากาศในห้องเรียนยังปกติเพราะทุกๆคนไม่ได้มีใครเปลี่ยนไป หลังจากที่ทานอาหารเที่ยงเสร็จคยูฮยอนก็หายต๋อมเหมือนทุกครั้งซึ่งมันก็เป็นปกติของคุณชายเจ้าสำราญอย่างเขาที่จะไปขลุกอยู่กับเสียงดนตรีที่ห้องซ้อม ที่วินเซอร์รูฟมีห้องดนตรีหลายห้อง ซึ่งก็ใช่ว่าจะอยู่ในเขตเดียวกัน ห้องดนตรีสากลก็อยู่อีกตึก ห้องดนตรีประเภทวงโยธวาทิตก็อยู่อีกฝั่ง ห้องดนตรีเกาหลีก็มี แต่ที่มีคนค่อนข้างน้อยและเงียบสงบคือห้องดนตรีคลาสิก เพราะนักเรียนส่วนมากก็มักจะมีเครื่องดนตรีอยู่ที่บ้านของตัวเองอยู่แล้วจึงมักจะมาซ้อมแค่เวลาที่ต้องเข้าวงหรือไม่ก็ใกล้ๆจะประกวดในงานอะไรสักอย่าง ซึ่งวงออเคสตร้านั่นก็มีห้องซ้อมอยู่ที่ด้านหลังหอประชุมใหญ่ ซึ่งมันก็ไม่ได้ดึงดูดให้คนอย่างคยูฮยอนเดินไปเฉียดเลย

เขาไม่ชอบทำอะไรกับคนหมู่มากและมักจะแสดงเดี่ยวเสียมากกว่าเพราะฝีมือระดับเขานั้นใช่ว่าจะกระจอก ร่ำเรียนดนตรีมาตั้งแต่เด็กๆ ช่วงปิดเทอมก็เข้าคอร์สที่ต่างประเทศเป็นว่าเล่น ระดับนี้มีหรือที่จะต้องไปนั่งหลังขดหลังแข็งเพื่อชื่อเสียงของส่วนรวม มันไม่ใช่นิสัยของคยูฮยอนเลยสักนิด

ทั้งโรงเรียนแทบจะมีแค่คุณชายตระกูลสูงคงเดียวที่เข้ามาซ้อมในห้องดนตรีคลาสสิกเพราะคนอื่นๆก็มักจะเข้ามาในช่วงเย็นแทบทั้งนั้น มีแต่เขาเท่านั้นล่ะที่จะเข้ามาเวลาเที่ยงวันแบบนี้

ซองมินยังไม่รู้ว่าทำไมในห้องถึงมักจะเงียบเชียบเพราะห้องดนตรีที่ไมอามักจะมีคนเข้าออกอยู่ตลอด แต่ก็นั่นแหละ โรงเรียนที่มีนักเรียนหัวกะทิจากทุกฐานะก็ย่อมต้องขนขวายในสิ่งที่ตนไม่มีแทบทั้งนั้น เด็กเรียนดีแต่ฐานะไม่ได้ร่ำรวยคงจะมีน้อยคนที่พ่อแม่ยอมเจียดเงินซื้อเปียโนหรือไวโอลินดีๆให้ แบบนั้นมันก็ต้องเข้าไปซ้อมที่โรงเรียนกันทั้งนั้น

ร่างเล็กมาตามคำพูดของคยูฮยอนเพราะอยากจะเจอเขา ไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่แต่ขาก็พาไปจนถึงที่ ซองมินชะโงกเข้าไปดูห้องเงียบๆแล้วเดินไปหยุดที่หน้าเปียโนหรูยี่ห้อ Steinway & Sons ที่ถือว่าดีที่สุดในโลก ทุกครั้งที่เห็นมันก็มักจะนึกถึงจอห์น เลนนอน สมาชิกวงเดอะ บีธเทิล ที่เป็นเจ้าของเปียโนที่แพงที่สุดในโลก ไม่รู้ว่าอีกกี่ชาติจะมีปัญญาซื้อของยี่ห้อนี้มาใช้

นักเรียนจากไมอาเปิดฝาเปียโนออกและลูบเบาๆอย่างทะนุถนอม เขาทรุดตัวลงนั่งและวางนิ้วลงไปให้เบาที่สุด เสียงเพลงบรรเลงเป็นทำนองเพลง Too lost in you ที่เพิ่งจะแกะโน้ตเสร็จไปเมื่อวานหลังจากผลัดแล้วผลัดอีกมาเป็นปี เสียงหวานๆสร้างรอยยิ้มและความเคลิบเคลิ้มให้จนไม่รู้ว่ามีใครเดินมายืนอยู่ด้านหลังและกำลังจ้องมองมาด้วยสายตาที่เจ้าชู้เกินบรรยาย

นั่งเล่นเปียโนอยู่ดีๆไม่ถึงสามนาทีก็มีร่างหนึ่งมาสวมกอดจากด้านหลัง แก้มแนบแก้มดูอบอุ่นสำหรับอากาศหนาวๆในเวลานี้ คนน่ารักตกใจจนหยุดนิ้วทั้งสิบโดยอัตโนมัติ แต่ยังไม่ทันจะเอ่ยอะไรร่างใหญ่ก็กดริมฝีปากฝังลงที่แก้มหอมเสียฟอดใหญ่

อ๊ะ.. >/////<”

นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว คุณชายกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ชอบน้ำหอมกลิ่นนี้จังเลย คนน่ารักตัวหอมแบบนี้เดี๋ยวก็อดใจไม่ไหวหรอก

ค..คยูฮยอน เสียงหวานๆร้องอ้อมแอ้มในลำคอ เขินเหลือเกินที่โดนทั้งกอดทั้งจูบ เดี๋ยวใครมาเป็นเข้านะ ปล่อยเถอะ

ไม่มีหรอก เวลานี้มีแค่ชั้นคนเดียวนั่นแหละ

ไม่เอานะ เราเป็นผู้ชายเหมือนกัน อย่าหยอกชั้นแบบนี้บ่อยนักเลย มันไม่ค่อยเหมาะ

พูดเองก็ใจหายเอง แต่ก็ต้องคอยย้ำให้รู้ตัวว่าเป็นผู้ชายทั้งคู่จะได้รู้จักยับยั้งชั่งใจเอาไว้บ้าง ไม่งั้นมันคงจะพลาดพลั้งทำอะไรไม่ดีเข้าสักวัน แต่พอเอ่ยเรื่องนี้แทนที่เขาจะยอมปล่อยกลับทิ้งตัวลงนั่งข้างๆแล้วดึงร่างเล็กมานั่งบนตักจากนั้นก็กอดเอวบางเอาไว้หลวมๆ คนที่ไม่เคยมีใครมาแสดงท่าทีแบบนี้มีหรือที่จะปฏิเสธอะไรได้ทัน

ซองมินนั่งเกร็งอยู่บนตักของร่างหนา อยากจะลงแต่ก็ไม่กล้าขัดใจเขา ไม่รู้ว่าทำไม แต่ก็กลัวว่าจะทำให้เขาไม่พอใจแล้วสักวันจะห่างเหินกันไปซึ่งแค่คิดมันก็รับไม่ได้แล้ว

ใจจริงก็ไม่อยากทำตัวใจง่าย แต่ไม่รู้จะปฏิเสธเช่นไรในขณะที่อีกฝ่ายรุกเสียเหลือเกิน หรือความรักมันจะทำหน้าตาบอดกันคราวนี้

พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้วเราไปดูหนังกันมั๊ย คนน่ารักรีบกลับบ้านหรือเปล่า ระหว่างที่ถามก็สอดมือประสานกุมมือน้อยๆไปด้วย มีหนังใหม่เข้าตั้งเยอะแน่ะ

มือเรียวเริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อ แค่เขาบีบมือเบาๆก็เสียววูบไปทั้งร่าง ไปก็ได้ ชวนเพื่อนๆไปกันเยอะๆสิ จะได้สนุก

ไม่เอา ตัวใหญ่แกล้งลากเสียงหวานแล้วหาเรื่องกอดร่างบางๆให้แน่นขึ้นอีก อยากไปกับคนน่ารักแค่สองคน ไม่อยากให้คนอื่นไปด้วยนี่นา

ถ้าแววตาสามารถสาปคนได้ ป่านนี้ซองมินคงกลายเป็นท่อนไม้ในอ้อมกอดของจิ้งจอกหนุ่ม

ไปสองคนจะสนุกอะไร คนสวยยังบ่ายเบี่ยง เพราะจะให้ไปกันสองคนคงได้เขินจนทำอะไรเปิ่นๆออกไปแน่

สองคนก็ทำให้มันสนุกได้นะ ไม่ลองก็ไม่รู้ แววตากรุ้มกริ่มขั้นที่แทบไม่พบเจอในชีวิตประจำวันเล่นเอาคนตัวเล็กแทบจะลงไปดิ้นตายเสียให้ได้

เขาทั้งน่ารัก เอาใจเก่ง แถมยังรู้จักหว่านล้อมขนาดนี้ มีหรือที่จะหลุดพ้นมือเกิน 1 สัปดาห์ไปได้

แต่ถึงจะรุกสักแค่ไหนและใจดวงน้อยจะแกว่งไกวตามแรงที่กระแทกเข้ามาแต่ซองมินก็ยังไว้ตัวและไม่ได้ทอดสะพานให้จนเกินงาม เขาพยายามจะนิ่งให้มากที่สุด ถึงเป็นผู้ชายเหมือนกันมันก็ไม่ควรจะทำตัวให้มองว่าใจง่าย

คนที่มักจะเจอแต่ผู้หญิงคอยออดอ้อนหยุดรุกเพื่อสังเกตท่าทีที่ตอบสนอง พอเห็นว่าคนสวยเอาแต่นั่งนิ่งแล้วก้มหน้าหลบสายตาก็ยิ่งถูกใจหนัก สงสัยจะเจอคนบริสุทธิ์ก็คราวนี้

คนเจ้าชู้ขโมยจูบที่แก้มนิ่มอีกฟอดใหญ่ ยิ่งเห็นเขาน่ารักก็นึกอยากจะกลืนกินมันทั้งตัว สงสัยจริงๆว่ามันจะหวานเหมือนหน้าหรือเปล่า คนที่เปลืองตัวหันมาทุบเบาๆที่ไหล่หนาเพื่อประท้วงเล็กๆ แต่นสายตาเจ้าเล่ห์ก็จัดการเสียราบคาบ จากแก้มหนึ่งกลับได้เพิ่มมาอีกหนึ่ง สุดท้ายซองมินเลยต้องเสียเอกราชตรงแก้มทั้งสองข้างให้กับจอมวายร้ายจนได้

เพื่อนกันเค้าไม่เล่นแบบนี้นะ พอนึกได้ว่าเขาเจ้าชู้ก็ร้องท้วง อย่าเล่นแบบนี้เลย เดี๋ยวคนอื่นเข้าใจผิด

บอกตอนไหนล่ะว่าอยากเป็นเพื่อน มือที่กุมมือเล็กบีบหนักๆเพื่อที่จะย้ำในคำพูด เป็นมากกว่าเพื่อนไม่ได้เหรอ ไม่อยากเป็นเหมือนคนอื่นนี่นา

ใจที่สั่นๆแทบหยุดเต้นเมื่อได้ยินสิ่งที่คยูฮยอนพูด ดวงตากลมโตจ้องมองคล้ายจะขอความกระจ่าง ซึ่งเขาก็ตอบมาเป็นการกระทำแทนคำพูดเมื่อเอื้อมอีกมือที่วางบนเอวบางขึ้นไปแตะที่ท้ายทอยเพื่อโน้มใบหน้าหวานๆนั่นให้อยู่ในระดับที่จะสามารถเคลื่อนริมฝีปากไปจูบได้

ความอ่อนนุ่มและหวานละไมสัมผัสร่างเป็นครั้งที่สอง ซองมินทุบที่บ่าชายหนุ่มอีกครั้งเพื่อแทนคำทักท้วง แต่รสจูบที่เหนือชั้นมันตัดกำลังได้อย่างรวดเร็ว คยูฮยอนยังไม่คิดจะเพิ่มลิ้นเข้าไปเสริมเพราะไม่อยากทำให้อีกฝ่ายกลัว แต่เพราะความเคยชินจึงได้เผลอลากใบหน้าซุกลงที่ซอกคอขาว แต่โชคดีที่มีเสียงฝีเท้าเดินมาใกล้จึงยังไม่ได้เผลอตัวทำอะไรมากไปกว่านั้น

ซองมินอยู่นี่หรือเปล่า เสียงคุ้นหูดังขึ้น

ร่างเล็กได้สติรีบผละออกจากอ้อมกอดคุณชายเจ้าเล่ห์แล้วลุกขึ้นมองหน้าคนที่เพิ่งมา

พี่อิทึกมีอะไรฮะ

พี่จะถามนายว่ากุญแจห้องดนตรีที่ไมอาเก็บที่ใครน่ะสิ โทรหาก็ไม่รับ แล้วนี่อยู่กับใคร

หน้าสวยๆเริ่มซีดเพราะกลัวคนถามจะจับได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้อง อิทึกมองไม่เห็นคยูฮยอนเพราะเขาถูกเปียโนบังเสียมิด คงจะมองเห็นได้แค่ช่วงขาก็เท่านั้น

ร่างเล็กชำเลืองมองคนที่นั่งอมยิ้มแล้วก็เขินเลยต้องแกล้งค้อนใส่ เพื่อนในห้องเรียนน่ะฮะ

อ่า.. แล้วนายมีกุญแจอยู่หรือเปล่าน่ะ ตอนนี้หากุญแจไม่ได้เลย

อยู่ที่บ้านน่ะฮะ วันนี้เปลี่ยนกระเป๋า ลืมเอาติดใบนี้มาด้วย

แย่จัง รุ่นพี่ตาหวานพ่นลมหายใจเบาๆ งั้นพี่ไปล่ะ ฮีชอลมันรออยู่

ครับ

ตัวน้อยตาแป๋วส่งยิ้มลาพี่ชายคนสนิท ตอนแรกเขาก็แค่รู้จักกับฮีชอล แต่เพราะอิทึกเป็นเพื่อนซี๊ของพี่ชายคนสวยของดงแฮและดันเป็นรองประธานชมรมดนตรีที่ตนอยู่พอดีเลยค่อยๆสนิทกันทีละนิด จนตอนนี้ก็เข้าขั้นซี๊ไปแล้ว

ไปเรียนได้แล้วล่ะ ร่างสูงขยับเสื้อคลุมให้เข้าที่แล้วลุกขึ้นยิ้มอย่างคนที่เป็นต่อ

ซองมินร้อนวูบที่เรียวปากในวินาทีที่สบตา ไม่อยากจะคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครู่แต่คนที่จู่โจมก็ยังยืนอยู่ใกล้ๆเลยได้แต่ก้มหน้าก้มตาแล้วเดินหนีเพราะไม่มีอะไรจะพูด คยูฮยอนตามไปรั้งแขนเรียวเอาไว้แล้วดึงเขามากอดอีกจนได้แถมยังจูบซ้ำอีกครั้ง ความเนิ่นนานของจูบหวานๆนี้กินเวลาไปเกือบสองนาที ริมฝีปากหนาบดขยี้เสียจนปากบางๆของร่างเล็กเริ่มแดง ถึงซองมินจะไม่ได้สมยอมแต่เพราะขัดขืนไม่ไหวจึงกลายเป็นว่าได้แค่ยืนนิ่งๆให้เขาดูดที่ริมฝีปากอยู่แบบนั้น

ฮื่อ.. พ..พอได้แล้ว พอเริ่มขาดอากาศก็ทุบกำปั้นลงที่อกกว้าง

ร่างหนายอมตัดใจถอนริมฝีปากออกมายิ้มเจ้าเล่ห์อย่างผู้ชนะ คยูอยอนจูบเบาๆที่หน้าผากคนสวยแทนคำพูดแล้วคลายอ้อมกอดเพื่อปล่อยให้เขาเป็นอิสระ ร่างหนาดึงเสื้ออีกครั้งแล้วเดินล้วงกระเป๋าออกจากห้องไปด้วยท่าทีที่ปกติ แต่ก็ยังไม่วายหยอดให้ได้เขินอีกรอบ

ปากหวานเหมือนหน้าเลยนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending Talk

 

หยูกี้ ... มันขั้นเทพจริงๆ = =”  บอกแล้วว่าไม่เหมือนมัสบี เพราะเรื่องนี้มันขั้นเทพ 555+


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67019 DreamPatty (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 19:15
    ขยันจูบนะเออ
    #67,019
    0
  2. #66786 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 03:32
    กี้ถ้าแกจะรุกหนักขนาดนี้ อีกไม่นานมินเสียจิ้นแน่ๆๆ
    #66,786
    0
  3. #66272 KIHAE*129 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 เมษายน 2555 / 23:35
    เกียมรุกไม่ยั้งเลยอ่ะ

    ป้ามาทำไมมมมมมมมมมมมมมม
    #66,272
    0
  4. #66211 mirchullove (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:37
    มินเตรียมเสียจิ้นได้เลยนะ
    #66,211
    0
  5. #66155 Zelon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:57
    ป๋า..รับผิดชอบแต่งงานกะเจ๊แกไปเหอะ ไ่ม่งั้นไม่จบอะ 5555



    กี้..ดูเยอะมากกกกกก - - อยากให้เจอซองมินหยิ่งใส่จิงๆ (แต่คงเป็นไปไม่ได้ กระต่ายอวบเคลิ้มซะขนาดนั้น...เฮ้อ..)
    #66,155
    0
  6. #66095 kung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มกราคม 2555 / 12:40
    กี้เจ้าเล่ห์จริงๆ แล้วอย่างนี้มินจะไปไหนรอด



    กระต่ายหลงกลหมาป่าซะแล้ว
    #66,095
    0
  7. #65971 Chanya.N (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มกราคม 2555 / 12:00
    อิกี้เมพขริงๆ =.,= แมร่ง..ศัตรูของคนใสซื่อชัดๆ!!
    #65,971
    0
  8. #65958 np137 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2554 / 23:44
    กี้มันขั้นเทพอย่างที่พี่บลูบอกจริงๆ กระต่ายตาใสหลงไปใหญ่แล้ว >////<
    #65,958
    0
  9. #65745 Darker-40 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 22:35
    แอบสงสารซองมินวะ

    = =;;
    #65,745
    0
  10. #65698 Witim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 02:59
    อีกี้เทพมาก
    #65,698
    0
  11. #65662 MTieluk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 20:36
    กี้รุกอย่างรวดเร็วไปนะ มินนี่คิดดีๆนะจะคบกับมันน่ะ
    #65,662
    0
  12. #65657 famously_DRH (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 17:10
     อิกี้ พอเถอะ ละลายว่ะ -//////////////////////////////////-
    #65,657
    0
  13. #65582 lovekyumin18 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 22:40
    อ้ายยยยย คยูมินนนนนนนนนนน >////<
    #65,582
    0
  14. #65558 A-lma (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 00:49
     ว๊ากกก  มิน อย่าตกหลุมของกี้นะ   

    กี้ แกเทพมากอ่ะ ไหลลื่นเชียว
    #65,558
    0
  15. #65359 PARISO'KH (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กันยายน 2554 / 00:38
    ไมไหวแล้วนะโจวคยู - -+
    #65,359
    0
  16. #65334 noteno (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2554 / 13:13
     สงสารมิน..ท่าทางจะไม่รอดกี้

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 31 สิงหาคม 2554 / 14:43
    #65,334
    0
  17. #65173 NANA (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 16:25
    คยูจับปลาสองมือเลยนะ เจ้าชู้เกินไปแร้ววว!!

    มินอ่ะ หลงคารม หลงเสน่ห์คุณชายกระล่อนจนถอนตัวไม่ขึ้น

    อร๊ายยยยยยย คราวนี้บดจูบเลย >/////<

    #65,173
    0
  18. #65157 satohara (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 14:01
    คยูแกรุกแรงเกินไปแล้วนะ
    สงสารมินอะ
    มินอย่าหลงกลนะ
    แอบอยากตบคยูนะเนี่ย
    คนอะไีรเจ้าชู้ได้โล่เลยอ่ะ
    เป็นกำลังใจให้นะคะไรเตอร์ สู้ๆ
    #65,157
    0
  19. #64767 IDidnt'Only (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2554 / 18:04
    กี้ขั้นเทพจริงๆ  TT
    มินจะอยู่ยังไงเนี้ยะ
    #64,767
    0
  20. #64538 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2554 / 00:53
    เจ้าเล่ห์เจ้าชู้ไม่มีใครเกินคยูจริงๆๆ มินนี่จะรอกไปได้อีกกี่วันกันนะ
    #64,538
    0
  21. #64314 love_kihae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2554 / 19:43
    มินหลงไปเรียบร้อยแล้วว T^T
    #64,314
    0
  22. #63824 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 12:13
     มินอย่าหลงกลกี้นะ
    #63,824
    0
  23. #63620 lukpla^^yamas (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 19:33
    กี้=*=

    สงสารมินชิบเลยอ่ะ
    #63,620
    0
  24. #63521 Pink_Panther (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 19:25
    กี้รุกแรงมากอ่ะ

    มินอย่าไปยอมเค้านะลูก
    #63,521
    0
  25. #63282 Mapii ky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:21
    สงสารป๋านะเนี่ย ชอบฮีมาตั้งแต่เด็กเลยเพาะคิดว่าเป็นผู้หญิง อิอิ

    เอ๋อ แกมาหยอกหนูมินอีกแล้วอ่า

    #63,282
    0