Sharp :: Yaoi 'Kihae Hanchul Kyumin Won?'

ตอนที่ 13 : Charpter 10 : ใจสั่นๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    8 ก.ย. 52

ดงแฮนั่งมองคิบอมที่กำลังนั่งทำอะไรสักอย่างกับโน๊ตบุ๊คอยู่เงียบๆ การที่มีเขามาอยู่ด้วยก็ใช่ว่าจะทำให้ความสัมพันธ์หรือความสนิทสนมเพิ่มขึ้น เพราะที่บอกว่ามาอยู่เป็นเพื่อนมันก็มาอยู่เป็นเพื่อนจริงๆ แค่มาให้เห็น แค่มาอยู่ในบ้าน แต่แทบไม่ได้พูดจาอะไรกันเลย

ร่างเล็กพยายามจะชวนคุยแต่คำตอบที่ได้ก็มักจะหนีไม่พ้น อืม หึ เออ เสียส่วนใหญ่ จนไม่รู้จะถามอะไรแล้วเพราะถามไปก็เดาคำตอบได้อยู่ดี

นี่ จะเอาน้ำเขียวหรือน้ำแดง เจ้าของบ้านยกขวดน้ำหวานขึ้นมาชูเพื่อถาม

หน้านิ่งๆหันมามองแล้วตอบไปคำหนึ่ง เขียว

คิบอม ที่นายบอกว่าบ้านชั้นไม่เหมือนบ้านคนนี่มันยังไง

เหมือนบ้านตัวอย่าง เสียงหนาตอบเรียบๆโดยไม่ได้ใส่ใจนัก

แต่คนที่ได้คำตอบไปก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ยังไงล่ะ อธิบายหน่อยสิชั้นจะได้แต่งบ้านได้ถูก

มันเหมือนไม่มีคนอยู่

ดงแฮแทบจะเอาหัวโหม่งโลกตายเสียเดี๋ยวนั้นเพราะมันไม่ได้กระจ่างขึ้นเลยสักนิดเดียว

ถ้าชั้นถามบ่อยนายก็จะรำคาญแล้วว่าชั้นเซ้าซี้ แต่ชั้นไม่เข้าใจที่นายบอก ช่วยบอกยาวๆให้เคลียร์ได้มั๊ยน่ะ

คิบอมเห็นหน้าหวานเริ่มหงิกก็ขมวดคิ้วใส่ ไม่อยากจะพูดยาวๆเพราะขี้เกียจจะปากหมาให้ได้ยิน แต่ก็ช่วยไม่ได้ถ้าเขาอยากจะฟัง

เรียบร้อยเกินไป ไม่มีชีวิตชีวา อึมครึม ทึมๆ เป็นระเบียบเว่อร์จนเหมือนไม่เคยมีใครหยิบอะไรใช้ สีก็โทนเดียวดูแล้ววังเวง ดีนะที่รู้ว่านายเป็นคน ไม่งั้นชั้นก็คิดว่าเป็นผีที่สิงอยู่ในบ้านนี่แหละ

คนสวยๆที่เป็นผู้ชายหน้างอเล็กน้อย ก็ชั้นอยู่คนเดียวนี่นา บ้านมันก็ทาสีขาว เฟอร์นิเจอร์ก็สีขาวดำ ตอนเช้าก็ไปเรียน กลับมาก็ทำการบ้านแล้วนอน ไม่มีเวลามารื้ออะไรสักหน่อย

ดอกม้งดอกไม้ก็หามาวางๆบ้างดิ่ รูปวาดหรือจะรูปโป๊ก็ได้ หัดแปะๆข้างฝาซะมั่งจะได้ไม่ดูวังเวง

มันช่วยได้เหรอ

เออ คิดเองไม่เป็นหรือไง

ยิ่งเขาดุก็ยิ่งหน้างอไปใหญ่ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องไปใส่ใจคำพูดร้ายๆนั่นด้วย แต่พอเห็นเขาทำท่าหงุดหงิดทีไรก็พาลจะน้อยใจทุกที พูดดีๆไม่เป็นหรือไงนะ

ดงแฮสะบัดก้นไปนอนกลิ้งอยู่บนเตียงกว้างๆแล้วหันหลังให้กับอีกฝ่ายซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะหนังสือของตัวเองที่ตอนนี้แปรสภาพไปเป็นโต๊ะวางโน้ตบุคไปแล้ว คิบอมอาจไม่ได้รื้อห้องให้รกแต่ก็วางของเกะกะบ้างในบางชิ้น ซึ่งจะว่าไปมันก็ทำให้ดูแปลกไปจากเดิมอยู่

พรุ่งนี้จะกลับบ้านแล้วนะ อยู่ๆเจ้าคนปากร้ายก็เอ่ยขึ้น

ร่างเล็กพลิกตัวหันขวับกลับมามองหลังกว้างๆอย่างใจหาย คิบอมมาอยู่ด้วยจนเกือบครบสัปดาห์แล้วและนับจากคืนนั้นก็ไม่มีใครมาวุ่นวายอีก จะว่าไปมันก็สมควรที่เขาจะกลับไปนอนที่บ้านของตัวเอง แต่ทำไมถึงยังอยากจะให้อยู่ต่อไปเรื่อยๆทั้งที่เมื่ออยู่ก็ใช่ว่าจะได้พูดคุย

จะกลับแล้วเหรอ เสียงหวานปนเศร้าฟังดูแล้วใจหาย

อือ

แล้ว..

มีอะไรก็โทรมา เขาตัดบท

ดงแฮไม่รู้จะพูดอะไรต่อเพราะคิบอมก็มีบ้านที่ต้องกลับไปอยู่ ที่นี่เป็นบ้านของเขาซึ่งเป็นคนอื่น แถมยังเป็นภาระให้ต้องดูแลอีกต่างหาก บางทีเขาก็อาจจะเบื่อที่ต้องมานั่งเฝ้าคนที่เป็นแค่คนรู้จักไม่ได้สนิทสนมอะไรอยู่แบบนี้ก็ได้

นี่ผมคิดอะไรอยู่ เราเป็นแค่คนรู้จักกันไม่ใช่เหรอ?

ตัวเล็กนิ่งเงียบไปโดยไม่รู้จะเอ่ยอะไรออกมา ในขณะที่อีกฝ่ายยังนั่งเสิร์ชหาเพลงมาฟังไปเรื่อยเปื่อย บางทีก็คลิกเปิดหน้าข่าวเพื่ออัพเดทสมองตัวเองให้ทันโลก สักพักก็ปิดเครื่องแล้วทิ้งตัวลงนอนที่ขอบเตียงอีกฝั่งและปล่อยพื้นที่ตรงกลางให้ว่างเอาไว้พอที่จะให้คนหุ่นอวบๆมานอนด้วยได้ ซึ่งไม่พ้นคืนนี้ดงแฮคงได้กลิ้งมาหาแล้วกอดเขาจนแน่นเหมือนเดิมอีก

คิบอม เสียงหวานใสเอ่ยเบาๆเมื่อไฟในห้องปิดลง ร่างบางรู้สึกคล้ายน้ำตาจะไหลออกมา

หือ

ขอบคุณนะ

อือ

ต่างคนต่างเงียบไปและสักครู่ใหญ่ๆร่างกายที่บอบบางก็ขยับมากอดจากด้านหลังและซุกหน้าลงที่แผ่นกายกว้างๆของร่างหนา คิบอมกำลังจะหลับแต่ก็ต้องตื่นมาเพราะมีบางอย่างชื้นๆเกิดขึ้นบนเสื้อผ้าของตัวเอง

เจ้าตัวเล็กนี่ร้องไห้เหรอ หรือว่านอนน้ำลายยืด?

จอมกวนตัวใหญ่แกะมือน้อยๆแล้วพลิกตัวกลับไปดู ความจริงก็แทบจะหลุดปากร้องดุแต่ก็ยังอุตส่าห์ยั้งเอาไว้เผื่อว่าอีกฝ่ายจะนอนร้องไห้เพราะคิดถึงครอบครัวที่อยู่ต่างประเทศ หลายวันมานี้เขาพอจะจับอารมณ์ของดงแฮได้ว่าเป็นคนขี้เหงา อ้างว้าง แล้วก็ขี้น้อยใจ ซึ่งมันคงไม่แปลกอะไรกับคนที่อยู่เพียงลำพังโดยไร้ครอบครัวอยู่ใกล้ๆแบบนี้

โตเป็นควายแล้วยังจะร้องอีก สุดท้ายก็ร้องบ่นจนได้

แต่เพราะดงแฮหลับไปแล้วจึงไม่ได้รับรู้สิ่งที่ร่างใหญ่ร้องว่า เขาสอดมือกระชับอ้อมแขนอีกครั้งทั้งๆที่น้ำตายังไหลอยู่ เสียงหวานที่แหบพร่าดังขึ้นอีกครั้ง และมันก็ทำให้คนโดนกอดเริ่มคิดตามในสิ่งที่ได้ยิน

หายไปไหน.. อย่าไปนะ ทำไมต้องผิดสัญญาล่ะ มันขาดหายไปและก็ดังในลำคอขึ้นมาอีกรอบ บอกให้รอแต่ทำไมไม่เคยมา ..คนใจร้าย

ไม่ต้องบอกก็เดาได้ว่าคงกำลังฝันถึงใครบางคนที่เป็นเจ้าของจี้บนข้อมือน้อยๆนั่น คนฟังถอนหายใจเบาๆแล้วเอื้อมมือไปลูบที่ผมนุ่มสลวย ทำแบบนั้นอยู่หลายนาทีกว่าที่ตัวเล็กจะหลับสนิท แต่ก็ต้องแลกกับเสื้อเปียกๆที่ได้มาเพราะน้ำตาคนหลับ

เจ้าเด็กขี้แยเอ๊ย

 

 

ตอนเช้าซีวอนโทรศัพท์มาปลุกคนสวยตั้งแต่ไก่โห่เพื่อที่จะชวนไปจ๊อกกิ้งด้วยกัน แต่เพราะร่างหนาตื่นง่ายกว่าเลยต้องสะดุ้งขึ้นมาด้วย ตัวเล็กลืมตาขึ้นมาแล้วก็พบแค่อกกว้างๆที่ซบอยู่ พอเงยหน้าไปจอคางมนๆของคนที่วางแขนบนไหล่ของตนที่กำลังกอดเขาอยู่ก็สะดุ้งขึ้นมาอีก

ทำเป็นตกใจ นายน่ะลวนลามชั้นไปตั้งกี่คืนแล้วไม่รู้

แก้มใสแดงหนักเมื่อเห็นสายตานิ่งๆหลิ่วมามอง คิบอมไม่ได้คิดจะล้อแต่มันก็ทำให้ดงแฮเขินจนแทบมุดใต้เตียงหนี คิ้วหนาขยับน้อยๆเพื่อพยักเพยิดให้เขารับสายเจ้าเพื่อนตัวดีเพราะตอนนี้มันดังสนั่นจนน่ารำคาญแล้ว

ดงแฮหยิบขึ้นมาดู พอเห็นว่าเป็นชื่อใครก็เงยหน้าขึ้นมองอีกคนซึ่งนอนสวมเสื้อกล้ามอยู่บนเตียงเหมือนจะขออนุญาต แต่คิบอมกลับไม่ได้ใส่ใจอะไร เขาหันกลับไปคลุมโปงนอนต่อเรียบร้อยแล้ว

ร่างเล็กหลบออกมาที่ระเบียงเพื่อรับสายทั้งๆที่มีลมหนาวโชยมา จู่ๆก็เกรงใจคนที่อยู่ด้วยและไม่อยากจะให้เขาได้ยิน ตอนนี้หิมะเลิกตกแล้วแต่อากาศยังเย็นอยู่แม้จะไม่มากนัก อาจเพราะวันนี้อากาศค่อนข้างดี ไม่มีหิมะ ไม่มีฝนตก ซีวอนจึงได้นึกครึ้มโทรมาเวลานี้

หืม ว่าไงซีวอน

ตื่นแล้วเหรอ ชั้นโทรมาปลุกไปจ๊อกกิ้งด้วยกัน

สมองคนสวยคิดปะติดปะต่ออย่างรวดเร็ว เพิ่งจะนึกได้ว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ ซึ่งตอนบ่ายๆเพื่อนในกลุ่มก็นัดทำรายงาน ซึ่งมันก็คงจะต้องเจอกับอีกหลาย E ที่เหลือในเวลานั้น ไม่เข้าใจว่าทำไมซีวอนต้องโทรมาตั้งแต่เช้าด้วย

ชั้นไม่ได้จ๊อกกิ้งตั้งนานแล้ว แต่อากาศแบบนี้นี่นะ?

อื้ม แดดมันไม่แรง ไม่หนาวมากด้วย น่าไปวิ่งดีออก หิมะก็ไม่ตกแล้ว ไปด้วยกันนะ เดี๋ยวชั้นไปรับ

หืม???

วิ่งด้วยกันนะ ตอนนี้อยากเห็นหน้าดงแฮมากๆเลย

จากนิ่งๆและเขินกับเจ้าตัวร้ายในห้องนอน ตอนนี้กลับเขินกับคำพูดของอีกคนที่หมั่นหยอดคำหวานมาเสมอๆ ความจริงก็ไม่ค่อยอยากจะไปไหนเพราะคิบอมยังอยู่ แต่เพราะปฏิเสธคำชวนของซีวอนเพราะเจ้าคู่ปรับของฮันกยองมาบ่อยจึงต้องรับคำไปเพราะไม่อยากจะให้เขารู้สึกแย่

ขอล้างหน้าล้างตัวก่อนนะ

ครับ

แล้วเจอกัน

นิ้วเรียวกดตัดสายด้วยความสับสน เขาเปิดประตูกลับเข้าไปในห้องแล้วก็มองคนที่นอนหลับจากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งที่ปลายเตียง ดงแฮวางมือลงที่ตรงข้อเท้าคิบอมแล้วบีบเบาๆเพราะรู้ว่าเขาไม่ได้หลับอยู่

เดี๋ยวออกไปวิ่งกับซีวอนนะ อย่าเพิ่งไปไหนนะ ชั้นจะซื้อข้าวต้มจากร้านดังมาให้ อยากให้นายทานมันอ่ะ

ไม่มีคำตอบ แต่คนบอกก็รู้แล้วว่าเขารับรู้ ร่างบางหันไปมองอีกครั้งแล้วลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน จากนั้นก็เปลี่ยนชุดเตรียมวิ่งแล้วกลับมานั่งรอซีวอนที่บนเตียงโดยไม่ได้รบกวนการนอนของคิบอมเลยสักนิด แต่เพราะกลัวว่าจะแอบหนีไปไหนเลยต้องหยิบกุญแจรถที่วางอยู่ไปซ่อนให้มันอุ่นใจดีกว่า

รถมันเป็นของคู่กาย ขืนไม่มีมันไปด้วยก็คงไม่มีปัญหาตะกายไปไหนแน่ๆ ^ ^

 

ราวครึ่งชั่วโมงถัดมา ซีวอนก็นั่งรถคันหรูมาจอดรอที่หน้าบ้าน เขามองไม่เห็นความผิดปกติจากภายนอกและก็ไม่รู้ว่าเพื่อนตัวแสบของตนนอนอยู่บนห้องนอนของเจ้าของบ้าน ดงแฮยิ้มหวานขณะที่วิ่งลงมาเปิดประตูรั้ว วันนี้เขาน่ารักเพราะสวมกางเกงขายาว รองเท้าผ้าใบ และมีแจ็คเก็ตผ้านิ่มๆคลุมไหล่ อีกทั้งที่ตรงคอก็มีผ้าขนหนูผืนเล็กห้อยติดกายมาด้วย

สายตาหวานๆจ้องมองตั้งแต่หัวจรดเท้า ดงแฮผู้น่ารักทำเอาชักอยากจะเลิกเป็นสุภาพบุรุษแล้วกระโดดไปจับอุ้มให้ตัวลอยเสียจริง

มองอะไรน่ะ คนโดนจ้องชักจะเขิน

ร่างหนาลุกมาเปิดประตูให้แล้วยิ้มกว้างขณะดันหลังบางๆให้ขึ้นไปนั่งบนรถ มองคนน่ารักไง

ระหว่างที่สองร่างกำลังคุยกันกระหนุงกระหนิงรอเวลาที่คนรถจะขับไปต่อ ก็มีอีกคนยืนมองจากบนห้องผ่านช่องว่างของผ้าม่านที่แง้มออก สายตานิ่งสงบมองไปจนลับตากว่าที่จะปล่อยมือจากผ้าสีขาวครีมนั่นแล้วกลับมานอนที่เดิม

ซีวอนพาคนตัวเล็กมาที่สวนสาธารณะใกล้ๆและชวนลงไปวิ่งด้วยกันอย่างมีความสุข สุขเพราะคิดว่าตนได้เจอเขาเป็นคนแรกของวัน สุขที่วิ่งไปแล้วมีรอยยิ้มหวานๆส่งมาให้ และสุขใจเหนือใครคนอื่นที่มีช่วงเวลาดีๆกับเขาแบบนี้

สองร่างวิ่งกันไปเรื่อยๆพอเริ่มเหนื่อยก็หยุดพัก มือหนาเอื้อมไปหยิบผ้าขนหนูบนคอระหงมาเช็ดเหงื่อบนหน้าหวานๆให้อย่างเอ็นดู ทำเอาดงแฮแทบจะโดนสาปให้กลายเป็นรูปปั้นเสียเดี๋ยวนั้น แต่ยิ่งมองยิ่งพิศ ก็ยิ่งเห็นว่าใบหน้าหวานๆนี้งดงามยิ่งกว่าผู้หญิงที่เคยเจอ ดวงตากลมโตสุกสกาวแวววาวดูน่ามอง ริมฝีปากสีหวานอิ่มเอิบได้รูป ใบหน้าเรียวสวย คิ้วโก่งราวกับคันศร จมูกก็รับกับโครงหน้าอย่างดิบดี

สวยขนาดนี้มีแต่จะยิ่งหลงรักให้หนักไปกว่าเก่า

เหนื่อยมั๊ย คนตัวใหญ่ที่นั่งบนส้นเท้าตรงหน้าร่างเล็กที่อยู่บนม้านั่งยิ้มหวานๆ สายตาของเขาช่างร้ายกาจเพราะสามารถทำให้คนมองใจละลายได้

นิดหน่อย แก้มแดงเพราะเหนื่อยยิ่งแดงหนักเพราะความเขินเริ่มครอบงำ

หิวอะไรหรือเปล่า จะได้แวะทานกัน

ตัวเล็กนึกได้ในทันทีว่าต้องซื้อข้าวต้มไปฝากคิบอมที่นอนกลิ้งอยู่ที่บ้าน เดี๋ยวแวะซื้อข้าวต้มหน่อยนะ วันนี้มีคนแวะมาที่บ้านอ่ะ ต้องรีบกลับ

ใครเหรอ สายตาประหลาดมองมาด้วยความสงสัย ไม่อยากจะบอกว่าลางสังหรณ์มันแปลกๆ

แม้จะไม่อยากโกหกแต่ถ้าทำแล้วอะไรๆจะไม่แย่ลงไปก็คงต้องทำ คนรู้จักน่ะ พ่อฝากของมากับเค้า เลยคิดว่าจะซื้อไปเผื่อ เห็นบอกว่าจะแวะมาช่วงสายๆ

อ๋อ ซีวอนถอนหายใจอย่างโล่งอก แบบนี้ดงแฮจะทานที่ไหนล่ะ

คงต้องกลับไปทานบ้านอ่ะ ไว้วันหลังจะแวะทานพร้อมซีวอนนะ

สัญญาแล้วนะ

อื้อ

ดงแฮน่ารักจับ

จมูกแหลมๆโดนเขย่าด้วยมือใหญ่จนคนโดนแกล้งยิ้มแก้มพอง พอแล้วๆ กลับได้แล้ว

 

ร่างบางยอมเปิดประตูบ้านให้ซีวอนเข้ามาแค่ในห้องรับแขกเพราะก่อนออกไปได้หอบเอาเกมเพลย์ที่กองอยู่บนโต๊ะกระจกไปเก็บใส่ตู้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งเมื่อเข้ามาร่างใหญ่ก็มองซ้ายแลขวาจนทั่ว รู้สึกดีที่ได้เข้ามาในบ้านของคนที่หมายตา

อยู่คนเดียวแบบนี้ไม่เหงาเหรอ

นิดหน่อย เขายิ้มพลางรินน้ำมาให้ ดื่มก่อนนะ

อื้ม

โชคดีที่เขาให้คนรถจอดรอและเกรงว่าพ่อจะถามหาจึงรีบกลับเพราะตอนบ่ายก็จะต้องออกมาทำรายงานอีก ซึ่งทันทีที่คนมาส่งคล้อยหลัง ร่างบางก็รีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องนอนเพื่อดูว่าอีกคนยังอยู่ที่ห้องหรือเปล่า ซึ่งเมื่อเห็นเขายังนอนกลิ้งอยู่ก็ถอนหายใจเบาๆแล้วคลานขึ้นเตียงไปนั่งใกล้ๆ

กลับมาแล้ว ไปทานข้าวกัน

คิบอมลืมตาในทันทีเพราะเขาไม่ได้หลับอยู่ กุญแจรถ

ชั้นเอาแอบเองแหละ นี่แสดงว่าชั้นเดาถูกใช่มั๊ยอ่ะว่านายจะหนีกลับไปก่อน ตาแป๋วๆตัดพ้อไปในตัว บอกให้รอทานข้าวด้วยกันแล้วนะ อุตส่าห์บอกแล้วนะ

อือ

เดี๋ยวชั้นอาบน้ำก่อนแล้วค่อยไปทานข้าวด้วยกันนะ

คนนอนไม่ตอบแต่หันหลังให้ ซึ่งดงแฮก็ยังไม่ไว้ใจคืนกุญแจให้เขาในตอนนี้ ตัวเล็กเอามันเข้าไปในห้องน้ำด้วย พออาบเสร็จจึงได้มาดึงแขนหนาให้ลุกขึ้นจากเตียง แต่เพราะคิบอมยังไม่ยอมลุกจึงขืนตัวลงนอนต่อ ทำให้คนดึงต้องเสียหลักล้มลงไปอยู่บนตัวของเขา

ลวนลามชั้นอีกแล้วนะ เสียงห้วนๆร้องมา

ลูกชายของท่านทูตรีบเด้งตัวลุกขึ้นแล้วทำคิ้วย่นใส่ ก็นายทำชั้นล้มลงไปนี่

แม้อีกคนจะเถียง แต่คนฟังกลับไม่คิดจะเถียงกลับ คิบอมยันตัวลุกขึ้นเองแล้วผลักศีรษะคนข้างๆจนเซไปอีกทางเพื่อให้เขาพาตัวไปห่างๆตน ร่างสูงที่แขนหนามีลอนกล้ามสวยงามนั้นเดินเข้าไปในห้องน้ำและหยิบเอาแปรงสีฟันของตนมาใช้

มองตัวเองในกระจกแล้วก็เกิดนึกสงสัย นี่อยู่นานขนาดมีแปรงแล้วเหรอเรา?

 

 

คิบอมหอบร่างกายออกมาจากบ้านหลังเล็กในช่วงสาย ส่วนข้าวของของเขายังกองอยู่ที่ห้องนอนดงแฮเพราะตั้งใจจะหอบกลับตอนเย็นเพราะจะขับรถยนต์มาขนเนื่องจากของมันใหญ่เกินกว่าจะใส่ท้ายมอเตอร์ไซค์ได้

ทยอยหยิบมาวันละชิ้นสองชิ้น พอหลายๆวันมันก็กลายเป็นมากมายไปหมด

ทำรายงานที่ไหนนะ? ระหว่างที่สวมหมวกกันน็อคก็ร้องถาม

ที่นี่นี่แหละ

แล้วชั้นจะกลับทำไม? นึกแล้วก็งงตัวเอง

ชั้นก็ว่าจะถามอยู่ แต่กลัวนายบอกว่า รำคาญ อีก

นายนี่มันน่ารำคาญจริงๆ พูดจบก็สตาร์ทเครื่องแล้วหันมาดุซ้ำ ขึ้นมา

ไปไหน?

จะไม่กินข้าวเที่ยงหรือไง

ทั้งๆที่เขาดุเสียงเข้ม แต่ตัวน้อยๆกลับอมยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ดงแฮรีบปิดโรงจอดรถแล้ววิ่งไปซ้อนท้ายเจ้ามอเตอร์ไซค์คันใหญ่แล้วเกาะเอวหนาเป็นเด็กๆ รู้ตัวดีว่าถ้าเขาพาซิ่งคงต้องหลับตาปี๋อีกแน่ๆ ซึ่งก็อย่างที่คิดเพราะแค่ออกตัวจากเกาะก็กลายเป็นกอด แต่แทนที่จะรำคาญกลับทำให้คนขับขำเสียนี่

ขี้ขลาดจริงๆเลย

อะไรนะ ตัวเล็กได้ยินไม่ถนัดเลยต้องเขย่าเอวแล้วถาม

ขี้ขลาด

ก็มันน่ากลัวนี่นา ดงแฮทุบเบาๆที่หลังกว้าง ขับช้าๆก็ไม่ได้

คิบอมพาเขาวิ่งฉิวไปที่ร้านอาหารใกล้ๆในเวลาเพียงไม่กี่นาที พอรถจอดก็ต้องเห็นคนหน้าซีดนั่งทำหน้าทำตาเหมือนว่ายังไม่หายกลัวอยู่ คนแกล้งเลยดีดเข้าที่หน้าผาก

เจ้าลูกหมาเอ๊ย

 

 

ในช่วงบ่ายเศษๆ ฮันกยองก็มาพร้อมกับคยูฮยอนที่คิดว่าคงจะเป็นกลุ่มแรกที่มาถึง แต่ที่ไหนได้กลับเห็นรถของคิบอมจอดอยู่หน้าบ้านอย่างเรียบร้อย แถมเจ้าตัวยังนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกอีกต่างหาก ซึ่งเมื่อพ่อหนุ่มราชนิกูลเห็นก็หน้าตึงในทันที

นี่แกมาเร็วผิดปกตินะ นิสัยอย่างแกมันต้องเลทไม่ใช่เหรอ คยูฮยอนเดินเข้าไปถีบเบาๆที่ต้นขาเพื่อน

คิบอมทำตาเหลือกๆใส่แล้วหยิบน้ำเขียวที่ดงแฮทำให้มาจิบพลางลุกขึ้นนั่ง

ก็ไม่รู้จะไปไหน

ดงแฮได้ยินก็แอบขำ ใครคนอื่นคงไม่รู้ว่าคิบอมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เมื่อเย็นวานแล้ว เจ้าบ้านเดินมาดึงมือของเพื่อนสนิทให้ลุกขึ้นแล้วส่งยิ้มหวานๆให้กับคยูฮยอนที่ติดสอยห้อยตามมาด้วยเพราะไม่รู้ทางมา

ฮันกยองไปช่วยชั้นยกของว่างหน่อย

พอสารวัตรหน้าตี๋ลุกเท่านั้น คุณชายรูปหล่อพ่อรวยแถมชาติตระกูลดีจนเหมือนจะเกิดผิดที่ผิดทางก็รีบกดไหล่หนาเอาไว้แล้วเสนอตัวรับใช้มันเสียเอง

แกนั่งไปเหอะ เดี๋ยวชั้นไปช่วยเอง

ดงแฮเรียกชั้น

ก็ชั้นเต็มใจช่วย

ร่างสูงยิ้มหวานแล้ววิ่งตามต้อยๆไปในครัว ดงแฮของคยูฮยอนมีอะไรให้ช่วยบ้างครับ เดี๋ยวช่วยเต็มที่เลย

พ่อครัวตัวน้อยนึกขำกับคำที่เขาเรียก ดงแฮของคยูฮยอนเลยเหรอ

ครับ ดงแฮของคยูฮยอน ..อีกหน่อยจะทำให้ดงแฮเป็นของคยูฮยอนคนเดียว เขายิ้มทะเล้นทีเล่นทีจริง แต่ก็ทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆหน้าชาไปได้เหมือนกัน โดนซีวอนหยอดบ่อยๆก็จริงแต่ไม่เคยมาไม้นี้เลย

เดี๋ยวช่วยยกแก้วน้ำไปนะ

เมื่อดงแฮรินน้ำใส่แก้วแล้วหยิบลงในถาด มือนุ่มๆของเจ้าราชนิกูลตัวร้ายก็เอื้อมไปรับและแกล้งจับไปในตัว  พอเผลอก็แกล้งเอื้อมมือไปโอบที่ไหล่เล็กให้ชุ่มชื่นหัวใจ แต่ฮันกยองก็ไม่คิดจะปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น

ผั๊วะ!!! มือหนาตบเข้าที่กลางกบาลพร้อมทั้งดึงแขนเหนียวๆที่ทำตัวเป็นปลาหมึกออกในทันที

อย่ามาลวนลามเพื่อนชั้น

ตาแป๋วๆมองหน้าเพื่อนแล้วก็หัวเราะ อันที่จริงเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรกับการกระทำนั้นอยู่แล้วเพราะเห็นว่ากับซองมินคยูฮยอนก็ทำเช่นนี้เหมือนกัน แต่คนโดนกันท่ากลับถลึงตาใส่อย่างโมโหที่โดนเบรกกันกลางอากาศ

ชั้นบอกให้แกนั่งเฉยๆไม่ใช่เหรอ

นั่งไม่ได้ว่ะ มันมีไฟลนเพราะงูบนหัวคนแถวนี้จะอาละวาด

พูดจบก็แทรกมันตรงกลางเพื่อกันให้มันรู้ชัดๆกันไปเลย แต่เพราะเสียงใสๆของซองมินดังมา จากที่หมายจะเขมือบดงแฮคนสวยก็เบนทิศไปหาคนน่ารักได้ทันทีทันใด

หวัดดีซองมินคนน่ารัก สายตากรุ้มกริ่มพุ่งตรงไปก่อนตัวเสียอีก

ซองมินชะงักเท้าด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะทักไวขนาดนี้ พอตั้งตัวได้ก็ช้อนตาขึ้นมองแล้วยิ้มก่อนที่จะเดินไปนั่งที่โซฟาตัวเล็กใกล้ๆกับที่คิบอมนอนอยู่ เขาอยากที่จะเห็นหน้าอยากจะได้ยินเสียงคยูฮยอนก็จริงแต่ไม่คิดอยากจะเข้าไปใกล้ให้ใจสั่น ความจริงแค่ได้แอบมองอยู่ไกลๆก็พอใจแล้ว

แต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่พอใจด้วย เพราะแค่ร่างเล็กตาใสๆนั่งลงและดึงหนังสือออกมาเตรียมทำรายงานก็บิดเบาๆเข้าที่แก้มด้วยแววตาที่เจ้าชู้เหลือหลาย

วันนี้ซองมินน่ารักจังเลย ไม่เคยเห็นแต่งตัวแบบนี้เลยนะ

คิบอมที่นอนอยู่เริ่มจะรำคาญกับความเจ้าชู้ไม่เลือกของเพื่อนเลยขยับตัวนอนหันหลังให้ ซึ่งเมื่อฮันกยองเดินยกถาดมาก็กระแอมใส่เพื่อปรามไม่ให้ทำอะไรรุ่มร่ามมากไปกว่านี้

คนน่ารักอย่าไปตกหลุมรักคนเจ้าชู้ล่ะ จำไว้นะซองมิน

เสียงของสารวัตรคนดีกดต่ำเพื่อเตือนสติ แม้จะรู้ว่าหัวใจของซองมินโอนเอนไปเกือบค่อนตัวแล้วแต่มันคงจะดีถ้าเขาดึงกลับมาที่เดิมได้ในเวลานี้

ร่างหนาหันมาจิกตาใส่อย่างเคืองๆ แต่ก็ยังไม่วายกระโดดขึ้นไปนั่งกระแซะที่ตรงพนักวางแขนแล้วโอบไหล่คนตัวเล็กเอาไว้หลวมๆ โดยที่สายตายังแวววาวใส่ดงแฮไปด้วย แต่พอฮันกยองเริ่มนิ่งก็หันไปอ้อนซองมินใหม่อีกรอบ

คนน่ารักหยิบขนมมาป้อนหน่อยสิ อยากให้คนน่ารักๆป้อนอ่ะ

เด็กไมอาตัวน้อยตาแป๋วหน้าร้อนผ่าวตัวแข็งทื่อ แต่ด้วยความซื่อและบริสุทธิ์บวกกับมีใจให้เขาเป็นทุนอยู่แล้วก็ยอมตามใจให้โดยง่าย ซึ่งก็พอดีกับที่ซีวอนเข้ามาเจอเลยถอนหายใจใส่อย่างระอา แต่ก็ยังดีที่ซองมินยังไว้เชิงและนิ่งกลบความเขินอยู่บ้างจึงยังไม่ถือว่าเข้าขั้นวิกฤติ

การทำรายงานเริ่มต้นขึ้นและคยูฮยอนที่หมั่นเกี้ยวคนนั้นทีคนนี้ทีก็กลับสู่โหมดจริงจังให้ได้เห็น เวลาที่เขาทำตัวมีสาระเสนอความเห็นเวลาตั้งประเด็นโต้เถียงช่างเป็นผู้ใหญ่ผิดกับเมื่อครู่ที่ยังทำท่าเจ้าชู้ประตูดิน ซึ่งเมื่อเห็นแบบนั้นซองมินก็ยิ่งใจสั่นมากขึ้นไปอีก

คนอ่อนต่อโลก กับคนที่มารยาร้อยเล่มเกวียนแถมยังเจนโลก ยังไงมันก็เหนือชั้นอยู่แล้ว

คิบอมผู้ที่ขี้เกียจจะโต้แย้งรับหน้าที่พิมพ์งานและทำไปอย่างเงียบๆ ดงแฮหอบโน้ตบุคของร่างหนาลงมาตั้งแต่ก่อนที่คนอื่นๆจะมาถึง ดังนั้นจึงเป็นข้ออ้างบอกว่าเจ้าตัวร้ายจอมซ่าส์นี่หอบข้าวของมาทำงานเองได้ แม้ว่ามันจะดูแปลกๆผิดวิสัยของชายหนุ่มคนนี้ไปบ้างก็เถอะ

คอมของชั้นมันอยู่ในห้องนอนน่ะ คิบอมโทรมาถามทางพอดีก็เลยบอกให้เค้าเอามาด้วย ตัวเล็กต้องโกหกอีกแล้ว ซึ่งระหว่างที่บอกก็หันไปสบตาของเจ้าตัวไปด้วย แต่คิบอมก็ไม่ว่าอะไร

มาเป็นคนแรกเชียวนะมันน่ะ คยูฮยอนยังกัดได้ไม่เลิก

ซีวอนขยับคิ้วเข้มเล็กน้อย เขามองหน้าทั้งดงแฮและเพื่อนด้วยความสงสัย มันจะบังเอิญไปหรือเปล่าที่ร่างเล็กจะรีบกลับบ้านแล้วคิบอมก็ดันมาเป็นคนแรก เจ้าของข้าวต้มที่แวะซื้อเข้ามาน่ะมันคือใครกันแน่

หวังว่าจะไม่ใช่ไอ้เพื่อนบ้านี่นะ

ชเวซีวอนผู้ช่างสงสัยอดทนไม่ไหวจนต้องร้องถาม แล้วคนที่ดงแฮบอกว่าจะมาเมื่อเช้าน่ะเค้าเอาของอะไรมาให้เหรอ

คนโกหกเสียวสันหลังวาบ รีบมองหน้าคนถามแล้วยิ้มกลบเกลื่อน แค่ของฝากที่ที่บ้านไปเที่ยวกันมาน่ะ

เค้ามากี่โมงกัน รอนานมั๊ย

น้ำเสียงที่ดูใส่ใจไม่ได้จับผิดทำให้ดงแฮรู้สึกละอาย แต่สำหรับคิบอมนั้นประเมินได้ว่าเพื่อนกำลังระแวงและซักไซ้ร่างเล็กนั่นอยู่ ซีวอนมีการจับผิดที่แนบเนียนและเขาก็รู้ดี

แต่ตาแป๋วๆของดงแฮยังใช้ได้ผล มาก่อนคิบอมหน่อยเดียวเอง พอกลับไปคิบอมก็โทรมาพอดีเลย

แกมากี่โมง เสียงเรียบถามเพื่อนบ้าง

เที่ยง

แปลกนะที่มาเร็ว

ขี้เกียจเจอหน้ายัยนั่น เขาชักสีหน้า

เป็นอันว่าทุกคนเว้นซองมินรับรู้โดยอัตโนมัติว่า ยัยนั่น มันเป็นใคร ซึ่งถ้าเดาไปแล้วก็คงไม่พ้นผู้หญิงของพ่อที่เจ้าตัวเกลียดนักหนา ลองทำท่าแบบนี้ก็คงจะมีเรื่องให้อารมณ์เสียตั้งแต่เช้าแน่ๆ ซึ่งซีวอนก็ไม่คิดจะสงสัยอะไรต่อเพราะเวลาที่เพื่อนโมโหจากที่บ้านก็มักจะรีบออกมาแบบนี้

บางทีวันนี้เขาอาจจะไม่มีที่ไป หรือไม่ก็เห็นว่าใกล้เวลานัดจึงหาที่นั่งก่อน

ดงแฮเห็นว่าถ้าปล่อยเอาไว้คิบอมอาจจะหงุดหงิดจึงต้องเบี่ยงกลับมาสู่ประเด็นเดิม เพราะสายตาของคนโดนจับผิดเริ่มขุ่นมากขึ้นทุกที

ทำรายงานต่อเหอะ

 

 

ในช่วงค่ำหลังจากทำรายงานเสร็จฮันกยองก็ทำท่าว่าจะขอค้างกับดงแฮแต่ทั้งคยูฮยอนและซีวอนต่างพร้อมใจกันสกัดเอาไว้ก่อน และเพราะคิบอมติดโน๊คบุคมาด้วยคยูฮยอนจึงได้โอกาสเตะฮันกยองให้กลับพร้อมกับคู่แข่งทางหัวใจ ส่วนตัวเองก็อาสาไปส่งเพื่อนร่วมห้องตัวเล็กๆเสียเอง

ทั้งๆที่ไม่มีใครไว้ใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากนิ่ง เพราะซองมินเองก็ยังไร้เดียงสาและทุกคนก็หวังว่าเจ้าวายร้ายหัวงูนี่จะยังไว้หน้าดงแฮอยู่บ้างเพราะก็รู้กันอยู่ว่าซองมินสนิทกับคนสวยนั่นแค่ไหน แต่ในเมื่อไม่มีใครว่าและเจ้าตัวก็ยอมให้ไปส่งจึงต้องสงบปากสงบคำทำเหมือนไม่มีอะไรแทน

จะพูดให้มีเรื่องกันไปทำไม ในเมื่อเจ้าตัวเขาไม่ว่า ดีไม่ดีก็จะทำให้บรรยากาศมึนตึงกันหนักกว่าเก่า

คิบอมขับรถออกไปก่อนคนอื่นๆตามด้วยคยูฮยอนแล้วจึงเป็นซีวอนที่ไปกับฮันกยอง ดงแฮยืนส่งเพื่อนๆจนหมดแล้วค่อยเข้าบ้าน แต่ปิดประตูได้ไม่ถึงสามนาทีก็มีเสียงกุกกักดังเข้ามา ร่างโปร่งระหงหันซ้ายหันขวาไม่กล้าเปิดออกไปดู คิบอมก็ไม่อยู่แล้วใครจะช่วยได้ถ้าเป็นคนอื่น

แต่เพื่อความไม่ประมาทเลยกดโทรหาคนที่เพิ่งออกไปเผื่อว่าเขาจะยังอยู่ใกล้ๆ

อยู่หน้าบ้าน จะโทรมาทำไม เสียงห้วนรับสาย

อ..อ้าว นายเองเหรอ นึกว่าคนอื่น เขาถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วรีบวิ่งไปเปิดประตูให้ มีอะไรเหรอ

นึกได้ว่ายังไม่กินข้าว

อ๋อ.. อืม ยังไม่กิน แม้จะรู้สึกแปลกๆแต่ก็ดีใจ แล้ว...?

กินข้าว

อื้อ ^ ^”

คนนิ่งๆเงียบๆที่อยู่นอกสายตาคว้าเจ้าหญิงน้อยซ้อนท้ายไปดินเนอร์เรียบร้อยแล้ว ความจริงก็ไม่ได้ห่วงอะไรนักหนาแต่พอคิดว่าถ้าออกมาดึกๆดื่นๆคนเดียวแล้วเกิดพวกของแจอุคซุ่มดูอยู่ก็คงจะช่วยอะไรไม่ทัน ถึงพวกมันจะเงียบไปแล้วแต่สันดานหยาบๆนั่นมันคงแก้ไม่หายแน่

แต่ทั้งๆที่คิดจะพาหลบกลับต้องไปประจันหน้าที่ร้านอาหาร มันนั่งอยู่ก่อนและก็มองมาเหมือนว่าจะหาเรื่อง ร่างเล็กหน้าซีดทันทีที่เห็น ดงแฮรีบหลบที่หลังของคิบอมในทันที แต่ร่างใหญ่กลับดึงมาอยู่ข้างๆแล้วใช้มือโอบไหล่ให้อีกฝ่ายได้เห็นชัดๆ

ทานอะไรดีครับ

“O_o!!!!!!”

คนฟังแทบหงายหลังตึงเพราะคำพูดที่เพราะผิดปกติ แม้แต่หน้าโหดๆก็เปลี่ยนมาดูใจดีผิดหูผิดตาจนนึกอยากถามว่าผีสิงหรือกินยาผิดสำแดง

คิบอมกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นแล้วพาเดินเลยโต๊ะของเจ้าแจอุคอย่างไม่สะท้านสะเทือน รอยยิ้มประหลาดหมั่นส่งไปให้พร้องกับการเทคแคร์ดูแลอย่างดีจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นคนเดียวกับที่ทำเสียงห้วนใส่เมื่อครู่

จะว่าไปแล้วเค้าก็ทำตัวน่ารักๆเป็นนะ แม้จะเสแสร้งแกล้งทำก็เหอะ

 

ฝั่งคยูฮยอนเมื่อได้ทีมีคนน่ารักขึ้นมาเป็นตุ๊กตาหน้ารถก็ออกอาการกรุ้มกริ่มอย่างเห็นได้ชัด เบาะข้างๆนี้มีคนสวยๆนั่งมาแล้วไม่รู้กี่สิบคน ซองมินถือเป็นผู้ชายคนแรกที่ไม่ใช่เพื่อนที่มานั่งเคียงแบบนี้ แต่ที่เหมือนกับคนอื่นๆคือ เขาเป็นเป้าหมายที่จะต้องสอยมาควงให้ได้ในเร็ววัน

ก่อนเข้าบ้าน ไปทานข้าวกันก่อนนะ

ตุ๊กตาหน้าสวยนั่งใจเต้นตึกตัก ไฟสลัวๆตามถนนหนทางมันสร้างความตื่นเต้นได้เป็นอย่างดี ยิ่งมีสายตาเจ้าชู้วิบวับมองมายิ่งทำให้ตาพร่าแถมยังหายใจไม่ทั่วท้องอีกต่างหาก ไม่ดีเลยนะอาการแบบนี้

รถคันงามที่เพิ่งจะเปลี่ยนจากสีน้ำเงินมาเป็นสีเขียวมะนาวเลี้ยวเข้าไปจอดหน้าร้านอาหารญี่ปุ่น เมื่อลงจากรถก็สวมวิญญาณปลาหมึกโอบเอวเล็กอีกรอบโดยไม่ถามความเห็นของเจ้าตัว เทคนิคการจีบแพรวพราวถูกงัดมาใช้อย่างแนบเนียนและมันก็สร้างความปั่นป่วนให้คนรับได้อย่างดีเยี่ยมจริงๆ

ปากเปื้อนแล้วนะ คยูฮยอนหัวเราะแล้วเอื้อมมือไปเช็ดให้ทั้งๆที่ซองมินไม่ได้ทำอะไรเปื้อนสักนิด

ตัวเล็กหน้าแดงเพราะอายที่ทำอะไรซุ่มซ่าม แค่เขาดึงมือกลับก็ก้มหน้าก้มตาเพราะเขินขั้นรุนแรง ซึ่งคยูฮยอนมองแล้วก็รู้สึกว่ามันน่ารักนัก เขาดูใสซื่อและบริสุทธิ์กว่าผู้หญิงทุกคนที่เคยควง ขนาดว่าใสๆแล้วหล่อนเหล่านั้นก็ยังแอบมีมุมที่น่าเบื่อและน่ากลัว จริตมารยาหรือก็มากมาย เขาน่ะคบผู้หญิงมาจนจับทิศทางของมารยาซ้ำๆได้แล้ว

จะต้องทำแบบนั้นแบบนี้เพื่อทอดสะพานหรือเรียกร้องความสนใจ ร้อยทั้งร้อยแทบจะมามุกเดียวกัน ให้ตายเหอะ!!!

ซองมินแม้จะมีใจแต่ก็ยังนิ่งอยู่ เวลาถามอะไรก็มักจะยิ้มและตอบมาสั้นๆ ไม่เซ้าซี้ ไม่น่ารำคาญ และก็ไม่เอาแต่ใจจนเกินควร ซึ่งแบบนี้นี่แหละที่เขาชอบ คบได้แต่ไม่ต้องผูกมัดอะไร ในเมื่อไม่ทำตัวให้เบื่อก็คงจะสามารถคบไปเรื่อยๆได้

ซองมินมีแฟนหรือยัง พอออกจากร้านอาหารก็ร้องถาม

ร่างบอบบางที่นั่งอมพะนำหันขวับมาจ้องเพราะคำถามประหลาดๆทำเอางงไม่น้อย

มีอะไรเหรอ

แค่อยากรู้น่ะ ซองมินตอบหน่อยสิ

ม..ไม่มีหรอก วันๆเจอใครที่ไหน

คยูฮยอนได้ยินก็ยิ้มแฉ่งแล้วไม่ได้ถามอะไรต่อ ท่าทางแปลกๆนั่นมันยิ่งทำให้คนที่มาด้วยนึกงงว่าเขาคิดจะทำอะไร ทันทีที่รถจอดที่หน้าบ้านและไม่มีใครอยู่แถวๆนั้นชายหนุ่มตระกูลสูงก็กระโดดลงจากรถแล้วเดินตามไปส่งที่หน้าประตูรั้ว บ้านของซองมินไม่ถึงกับเป็นคฤหาสน์แต่ก็กว้างขวางพอตัว ความจริงก็น่าจะเข้าเรียนที่วินเซอร์รูฟได้เหมือนกัน

ขอบใจนะที่มาส่งแล้วก็เลี้ยงข้าวด้วย

เต็มใจครับ สายตาหวานเยิ้มเริ่มมัดใจอีกรอบ แต่ไม่มีอะไรตอบแทนหน่อยเหรอครับ

เอ๋? อะไรล่ะ

ใบหน้าหล่อเหลายิ้มพรายอย่างเจ้าเล่ห์ พอเห็นแววตาซื่อๆมองมาก็หัวเราะเบาๆแล้วยื่นมือไปคว้าร่างบางๆมาใกล้พร้อมกับจรดริมฝีปากลงไปจูบเบาๆ ร่างเล็กที่ไร้เดียงสาตาโตแต่ก็ทำอะไรไม่ถูกเพราะความตกใจตัวใหญ่เลยยิ่งได้ใจและเพิ่มความร้อนแรงด้วยการขยับริมฝีปากทีละนิดพร้อมทั้งเบี่ยงใบหน้าหลบจมูกแหลมๆ เมื่อสมใจก็ถอนใบหน้ากลับออกมาและจูบซ้ำที่หน้าผากคนสวย

คนน่ารักฝันดีนะครับ อย่าลืมฝันถึงกันนะ

นัยน์ตาหวานกระพริบถี่ๆและยืนจับริมฝีปากที่ร้อนผ่าวของตนอยู่แบบนั้นจนกระทั่งไฟแดงๆที่ท้ายรถลับตาไป กว่าที่จะนึกได้ กว่าที่ใจจะเต้นโครมครามก็หลายนาทีแล้ว

จ..จูบเหรอ!!!”

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending Talk

 

เจ้าชู้ขั้นเทพเริ่มออกลาย ส่วนไอ้ใบ้ก็เริ่มประหลาด หึ หึ

 ตอนหน้า ฮันชอลรีเทิร์นฮับ ^ ^

ฝากฟิคเพื่อแม่ด้วย ลงไปแล้วนะฮับ http://writer.dek-d.com/dek-d/story/view.php?id=547276

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67,100 ความคิดเห็น

  1. #67017 DreamPatty (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 18:54
    คยูบ้า! แล้วซองมินล่ะ!
    #67,017
    0
  2. #66949 Catfish (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 20:02
    อยากให้กี้ตายรังที่มิน หมั่นไส้ๆๆๆๆ
    #66,949
    0
  3. #66899 Tsuzuku 10 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2556 / 10:31
    หมั่นไส้กี้ จัง รวยเกิน เย้ อยากเจอฮยอกจี้
    #66,899
    0
  4. #66784 แอ๋มแป๋ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 03:11
    กี้รุกมินหนักมากกก ไม่รอดแน่กระต่ายอวบ

    บอมห่วงเฮใช่ป่ะ 
    #66,784
    0
  5. #66270 KIHAE*129 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 เมษายน 2555 / 05:01
    น่ารักเบาๆ
    #66,270
    0
  6. #66208 mirchullove (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:09
    คิบอมมมมม คนดีมาก ครับ
    ขอกริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดด
    #66,208
    0
  7. #66154 Zelon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:23
    .....ครับ??? นั่นใครน่ะ คิมคิบอมพูดแน่เหรอ 555 น่ากลัวมากกกก ว่าแต่บอมด๊องเหมือนแฟนกันมาก ไม่สิ เหมือนเป็นแฟนวอนแล้วเล่นชู้(?)กะบอมยังไงยังงั้นเลย = ='



    ..กี้เยอะไปนะ



    ดูท่าทางแบบนี้..ถ้ามินไม่สนใจหรือยอมแบบผญคนอื่นขึ้นมา กี้คงอารมณ์เสียแฮะ (อยากให้เป็นงั้นจัง หน้าแหกซะมั่ง แต่ดูท่าคงยาก ^ ^")



    #66,154
    0
  8. #66094 kung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2555 / 02:07
    หนูมินโดนขโมยจูบไปเรียบร้อยแล้ว



    กี้แกมันร้าย
    #66,094
    0
  9. #66007 chin-cha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2555 / 18:01
    เอือมกะอีกี้จริงๆ ><
    #66,007
    0
  10. #65969 Chanya.N (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มกราคม 2555 / 11:33
    อ๊ายยย บอมน่ารัก~!!

    ส่วนอิกี้ -_-++ เดี๊ยะๆ..
    #65,969
    0
  11. #65696 Witim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 02:47
    อีกี้แม่งร้ายว่ะ
    #65,696
    0
  12. #65660 MTieluk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 17:28
     บอมถ้าแกจะน่ารักขนาดเน้
    #65,660
    0
  13. #65654 famously_DRH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 16:35
    โอ๊ย บอมมันน่ารักขนาดอ่ะ ><
    เกียม แกช่วยจริงจังกับมินเหอะ -___-
    #65,654
    0
  14. #65556 A-lma (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 00:39
     บอมน่ารักอีกเเเล้วว >.<
    เย้ยย จูยเเล้วหรอกี้ รวดเร็วปานสายฟ้าฟาด
    #65,556
    0
  15. #65260 เจ้าชายหมาป่า (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 17:19
    มินเอ้ย นางเอกของแม่ (?)
    #65,260
    0
  16. #65170 NANA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 15:45
    คยูเจ้าชู้ขั้นเทพจริงๆ

    คว้ามินไปเป็นตุ๊กตาน่ารักไม่พอ

    ยังคว้ามินไปจูบแล้ววววว

    มินใสซื่อบริสุทธิ์ ไม่มีทางทันเกมคยูเลย
    #65,170
    0
  17. #65155 satohara (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 13:51
    คยูแกจูบมินแล้วหรอเนี่ย
    รุกหนักไปเปล่าคยู
    แกต้องจริงใจกับมินนะ
    ไม่งั้นแกตายแน่!!!!!!!!
    สู้ๆค่ะไรเตอร์
    #65,155
    0
  18. #64765 IDidnt'Only (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2554 / 17:44
    ออกลายเจ้าชู้กันเลยทีเดียว
    =='
    #64,765
    0
  19. #64312 love_kihae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2554 / 19:16
    โอ้ววว ว้าวว!!
    #64,312
    0
  20. #63843 PARISO'KH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 20:35
    เจ้าชู้ได้น่าฝังดินมากเลยกี้ -*-
    #63,843
    0
  21. #63822 []เดอะ.สอง? (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 11:54
     กี้ บังอาจมาก
    #63,822
    0
  22. #63516 Pink_Panther (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 17:03
    กรี๊ดดดดดดด มินโดนกินไปแล้ว (ย๊าางงงง!)

    ป.ล.ไรท์เตอร์น่ารักจังแต่งฟิคให้แม่ด้วย > #63,516
    0
  23. #63280 Mapii ky (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 23:20
    หมวยเริ่มจะสมใจบอมแล้วใช่ป่ะ?

    เอ๋อแกจะเอาจริงกะหนูมินหรอ? แกจะไม่ทำให้หนูมินเสียใจหรอ?

    #63,280
    0
  24. #63142 onlyhanchul (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 19:51
    คยูแกเจ้าชู้ขั้นเทพนับถือ

    #63,142
    0
  25. #63116 ♥mt_saranghae>>km♥ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 14:40
    แหมบอม บทจะน่ารักก็น่ารัก 555555555
    จูบแรกซองมินใช่ป่ะเนี่ยคยู ! ร้ายกาจจริงๆๆ
    #63,116
    0