คัดลอกลิงก์เเล้ว

[fanfic] wouldn't it be nice เรารักกันมันก็ดีนะ

โดย Blue Blossom

จริงๆการที่ฉันได้พบคุณ มันก็ไม่ได้แย่เลย และไม่ยากเลย ที่จะบอกรักคุณ เพราะคุณ ทำให้ฉันหลงรักหมดหัวใจ...

ยอดวิวรวม

81

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


81

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  13 พ.ย. 60 / 21:09 น.
นิยาย [fanfic] wouldn't it be nice ѡѹѹչ [fanfic] wouldn't it be nice เรารักกันมันก็ดีนะ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
B
E
R
L
I
N













จริงๆการที่ฉันได้พบคุณ
มันก็ไม่ได้แย่เลย และไม่ยากเลย
ที่จะบอกรักคุณ เพราะคุณ
ทำให้ฉันหลงรักหมดหัวใจ...











writer talk :
ตัวละครความชอบส่วนตัว
เพลงมาจากหนังญี่ปุ่น
พล็อตมาจากมโนความต้องการของ
ตนเองล้วนช่างเข้ากันดี สุดท้าย
ก็ฝากด้วยนะค่ะ เรื่องสั้นไม่ยาว

Music : Beach Boys - Would't it be nice?
 




Blue Blossom Write

เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 พ.ย. 60 / 21:09


B
E
R
L
I

N


 



  

            "ยุนจี มายกลังกระดาษนี่ออกไปหน่อย มันเกะกะทางคนเดิน"

"ค่ะๆ"ฉันปลีกตัวไปทำงานที่สั่งอย่างไว ฉันยกกล่องกระดาษขึ้นไปเก็บที่ห้องเก็บของชั้นสองของร้าน และรีบเดินดิ่งลงมา วันนี้ที่ร้านวุ่นมาก เพราะว่าจะมีลูกค้ารายใหญ่เข้ามารับของที่สั่งไว้เมื่อ 2 วันก่อนมารับของตามที่สั่งเอาไว้

"นี่ยุนจีเดี๋ยวช่วยพี่จัดช่อตามที่พี่วงเอาไว้เลยนะ"พี่เขาก็ยื่นใบออเดอร์มาให้ดู หูว!เยอะจัง ฉันก็เริ่มลงมือทำตามที่พี่เขาวงไว้ ประสบการณ์ที่ฉันทำงานที่นี่มา 2 ปี ช่วยฉันได้เยอะจริงๆ ทำให้ฉันจัดไวอยู่พอสมควร

"พี่นายอง เขาจะมารับออเดอร์กี่โมงค่ะ"ฉันก็ถามพี่เขาในขณะที่มือก็จัดดอกไม้ไปด้วย

"ประมาณ 8 โมงเช้า เห็นว่าจะเอาดอกไม้ไปจัดห้องโถงเลี้ยงรับแขก และมอบเป็นของขวัญให้ลูกค้ามั้ง?"8โมง ตอนนี้ 7 โมงครึ่งแล้ว ต้องรีบสปีด คนอื่นก็รีบไม่แพ้ฉันเลย

"กริ๊ง"เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พี่นายองเจ้าของร้านก็ลุกขึ้นไปรับ

"ฮัลโหลค่ะ ร้าน Passion Flower ค่ะ"ฉันก็เงี่ยหูฟังเบาๆ มือก็ทำไปด้วย

"ค่ะๆ ยินดีค่ะ ขอบคุณที่ใช้บริการนะค่ะ"พี่นายองก็วางสายกลับมาทำดอกไม้ต่อ

"พอดีลูกค้ารายใหญ่ที่บอกเดี๋ยวพักหนึ่งจะมารับแล้ว ใกล้เสร็จยัง?"

"เสร็จแล้วค่ะ"ทุกคนก็ตอบกลับ เพราะวันนี้ทุกคนดันว่างพร้อมกันพอดี จึงช่วยงาน จาก เกือบร้อยช่อก็ทำเสร็จภายในไม่กี่ชั่วโมง

"เยี่ยม งั้นพี่จะได้สั่งงานต่อเลยล่ะกัน เดี๋ยวลูกค้าคนเดิมจะส่งรถมารับพนักงานของร้านไปบางส่วนเพื่อไปจัดดอกไม้ในงาน มีใครอาสาไปบ้าง มีทิปเพิ่มด้วย"มีเงินเสริมเพิ่มเติมด้วย

"ฉันเองค่ะ"ฉันรีบอาสาตัวเองไป แต่พอหันไป

"อ่าว"ไม่มีใครยกมือขึ้นมา หรืออาสาสักคน

"เยี่ยมมากยุนจี เดี๋ยวนาริและโซมินไปกับยุนจีด้วย"

"เอ๋~ / อะไรนะค่ะ!?"ดูทั้งสองคนจะมีปฏิกริยาสวนทางกับฉันนะ

ไม่ต้องพูดมาก ยุนจีเดี๋ยวเธอไปเตรียมของที่จำเป็น ฉันไว้ใจเธอนะงงนิดหน่อยแต่ไม่เข้าใจมากๆเลยว่าประโยคหลังที่พี่นายองพูดหมายถึงอะไร แต่ก็จะทำให้เต็มที่ล่ะกัน

ยุนจีเดี๋ยวพี่เตรียมกระดาษเอง ไปดูดอกไม้กับพี่นารินู่นพี่โซมินบอกก่อนจะขึ้นไปห้องข้างบน ฉันก็รับหน้าที่รีบไปหาพี่นาริที่อยู่ที่ตู้แช่ดอกไม้

พี่นาริ ให้ยุนจีช่วยดูดอกไม้มั้ยค่ะพี่นาริที่ก้มหาดอกไม้ ก็พงกหัวขึ้นมา

เยี่ยมเลยยุนจี พี่กำลังต้องการความช่วยเหลือ เตรียมดอกไม้หมดเลยทุกดอกอย่างละ 10 ช่อ

ท..ทุกอย่างเลยหรอค่ะ?”

อืมโหเยอะนะ ร้านของเราก็รับดอกไม้มานานาชนิดพอสมควรจัดไปอย่างละ 10 ช่อแสดงว่างานใหญ่แน่ๆ

ลูกค้าคนนี้ค่อนข้างจะช่างเลือกหน่อย เอาไปเยอะนั่นแหละดีแล้วฉันก็รีบจัดวางและหยิบออกมาจัดอย่างไว

10 นาทีต่อมา

นี่นะค่ะไม่นานนักฉันกับพี่นาริก็จัดเตรียมดอกไม้เสร็จ

ดีมากยุนจี

ยุนจี นาริรถมาแล้วพี่โซมินก็วิ่งมาตามฉันและพี่นาริ

เดี๋ยวไปเราก็ช่วยกันยกของ มีพนักงานที่มารับของก็ช่วยกันยกย้ายของ พี่โซมินก็นำทางขึ้นรถอย่างกับพี่เขาไปบ่อยแล้ว

รอบนี้ตาแกนะ นาริพี่โซมินที่นั่งริมซ้ายก็บอกพี่นาริที่นั่งริมขวาให้ทำอะไรบางอย่างที่ฉันเองไม่รู้เรื่องเลย

ไม่อ่ะ ฉันเคยแล้ว ฉันไม่เอาด้วยหรอก แกทำบ่อยแล้วก็ไปสิว่ะพี่นาริก็โต้กลับไม่ยอมทำ

เพราะฉันเจอบ่อยแล้วแกถึงต้องทำแทนฉันไงนาริ

ไม่อ่ะ ฉันไม่อยากกลับมาหน้าชาอ่ะ รอบที่แล้วฉันกลับร้านมาหน้าฉันยังเหวออยู่เลย

เอ่อ พี่ค่ะ?”ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรแต่ก็อยากรู้ไง เผื่อช่วยได้

เออใช่ ยุนจีไง

ใช่ๆชะอ่าว กลายเป็นฉันซะเอง

ท..ทำอะไรหรอค่ะ?”ฉันก็ถามแบบงงๆ

คือถ้าตอนส่งบิลหรือประธานบริษัทนี้เรียกพนักงานของเราไปจัดดอกไม้ช่อพิเศษ เธอไปแทนพี่ได้มั้ยพี่โซมินก็อธิบายให้ฟัง แค่ส่งบิลจัดดอกไม้ก็ไม่มีปัญหานะ

ก..ก็ได้ค่ะ

แปะ!”ทั้งคู่ก็ตบมือกันต่อหน้าฉัน

เธอคือน้องรักของพี่ยุนจี ขอบคุณมากนะพี่นาริก็รีบขอบคุณฉันใหญ่ พี่โซมินเองก็มีสีหน้าไม่แพ้กัน

ค..ค่ะก็นะเดี๋ยวก็คงจะเข้าใจเองฉันคิดอย่างนั้นนะ

ณ บริษัท Mystery Jewelry

ตอนนี้ตรงหน้าฉันคือตึกที่สูงตระหง่าน 10กว่าชั้น ป้ายเบอเริ่มเทิ่มตั้งตระหง่าน บ่อน้ำพุหน้าบริษัทรูปสิงโตพ่นน้ำอลังการด้วยสวนดอกไม้ หรูมาก

ไม่เคยมาสินะ เดี๋ยวเจ๊นำทางเองพี่โซมินก็รีบพาฉันเข้าไปในบริษัท

จากร้าน passion flower ค่ะพี่โซมินก็ติดต่อกับพนักงานเคาว์เตอร์ในตึก

ค่ะ เดี๋ยวขึ้นไปชั้น 10 ห้องโถงใหญ่จะมีป้ายตั้งอยู่ค่ะ

ขอบคุณค่ะพี่โซมินก็นำทางพาฉันและพี่นาริขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 10

โห~”เพราะลิฟต์นี้เป็นลิฟต์แก้วเมื่อฉันหันหลังไปเห็นวิวของกรุงโซลทั้งหมดเลย สวยมากพอๆกับนัมซานเทาว์เวอร์เลย

ถึงแล้วพี่นาริก็เรียกฉัน ฉันก็เดินออกมา โห!ใหญ่มากตามทางเดินมีแต่ชานเดอร์เลียแขวนอยู่ตระหง่านตามทางไปยังห้องโถง ชั้นนี้ก็มีพนักงานบริษัทวิ่งขวักไขว่ไปมา

นี่เดี๋ยวพี่ไปขอดูแพลนงานก่อน ถ้าดอกไม้มาก็เริ่มจัดได้เลย

ค่ะฉันบอกก่อนจะหลบทางให้กับพนักงานที่เดินไปมาเพื่อจัดเตรียมงานนี้อยู่

ใหญ่จัง~ฉันหลุดอุทานตลอด เคยผ่านนะแต่ไม่เคยได้เข้ามาเลย

ใหญ่ใช่ม่ะ ก็นี่บริษัทอัญมณีรายใหญ่และดังของเกาหลีเลยนี่หน่า ประธานบริษัทก็ยังหนุ่มอยู่เลยด้วย อายุน่าจะพอๆกับเธอมั้งยุนจี อาจจะแก่กว่าแค่ปี 2 ปีเองพี่โซมินก็พูดเสริมขึ้นมา

จริงหรอค่ะเนี่ย งั้นเขาก็คงจะมีความสุขน่าดูสิค่ะ ที่อายุเท่านี้ชีวิตมั่นคงแถมยังได้เป็นมหาเศรษฐีอายุน้อยด้วยในขณะที่ฉันเองยังร่อนเร่หางานพิเศษทำไม่เว้นแต่ละวัน จบมาก็ใช้ได้ไม่เยอะ ยังต้องเช่าห้องพักอยู่เลย

ก็พูดไปเดี๋ยวเธอก็รู้เองว่าประธานเขาเป็นอย่างไร สำหรับเจ๊แล้วที่เคยเจอ ขอบอกว่าเป็นความลับเลยจ๊ะ

พูดอย่างนี้ยุนจีก็ชักอยากจะเห็นแล้วนะค่ะ พี่โซมินฉันก็หัวเราะเบาๆ

แพลนงานๆมาแล้วจ๊ะพี่นาริก็รีบเอาแพลนงานมาให้

นี่พี่วงแล้วนะ ดอกไม้มาแล้วด้วย เริ่มเลยจะได้เสร็จไวๆรับเงินไวๆ

ค่ะฉันก็รีบรับดอกไม้ไปวาง เอาช่อไปจัดในแจกัน

นี่เดี๋ยวเอาไปวางหน้าประตูนะฉันก็รับช่อดอกไม้ไปวางตรงแท่นที่เขาตั้งเอาไว้

เอี๊ยด~เสียงประตูบานหน้าฉันเปิดออก มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาตรงฉัน สูง 180+ ผมดำขลับ แววตาสีดำสวมแว่น ชุดสูท จิกตามองทางฉัน แต่ประโยคหลังจากนี้ต้องทำให้ฉันเหลียวหลังแทบไม่ทัน

ท่านประธานเชิญทางนี้ค่ะท..ท่านประธานหรอ หน้ายังเด็กอยู่เลย คิดว่าพี่โซมินพูดเล่นนะเนี่ยไม่คิดว่าเขาจะหล่อขนาดนี้ฉันในฐานะสาวโสดยอมรับแต่โดยดีเลยว่าเขาหล่อจริงๆ เขาก็ขึ้นไปบนเวที

ผ้าเกะกะ เอาออก เคาว์เตอร์ก็เบี้ยว ไหนขอดูไมค์สิห่ะ?

“-0-”ท..ทำไมมีรังสีแปลกๆแผ่ออกมา

เทส!!!!!!”เขาตะโกนใส่ไมค์ แต่ไมค์ไม่ดัง

ไมค์แค่นี้ยังจัดการไม่ได้เลย จะทำอะไรได้ห่ะแต่แล้วดวงตาคู่นั้นก็หันขวับมาทางฉัน ฉันรีบหันหลังจัดดอกไม้ต่อ พลีสอย่าเห็นว่าฉันมองเลย

ตึกๆเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาทางฉัน เดินผ่านไปๆได้โปรด

นี่เดี๋ยวเธอไปกับฉันเขาก็จับข้อมือฉันกระชากฉันไป

บอสค่ะ..ปล่อยฉันเถอะ หยุดและปล่อยฉันนะ ฉันแทบไม่กล้าแหงนมองเขาเลยด้วยซ้ำ

ไม่ต้องมา ห้ามรบกวน

นั่นพนักงาน..”ใช่ฉันไม่ใช่พนักงานที่นี่ อยากพูดนะ แต่พูดไม่ได้

พนักงานร้านดอกไม้ที่ผมเป็นคนสั่งมา

ง่ะ?”แล้วเขาก็ลากฉันไปโดยไม่ถามอะไรสักอย่าง เห้ย ง่ายๆแค่นี้เลยหรอ

คุณค่ะ พาฉันมาทำไมค่ะ?”พูดออกไปแล้ว เขาก็ยังไม่หยุดจนเข้าลิฟต์ เหลือแค่ฉันกับเขา ฉันรีบถอยกรูดหลังติดผนัง

เธอคงรู้นะว่างานเธอต้องทำอะไรไม่รู้เว้ย!!

จัดดอกไม้ใช่มั้ยค่ะ?”ฉันก็ถามเสียงเบาๆ

...ไม่ตอบด้วย

ตึ๊ง!”ลิฟต์มาถึงชั้นที่ต้องการ ฉันก็เดินตามมาต้อยๆ

เชิญดอกไม้ถูกจัดวาง นี่มัน 10 ช่อที่ฉันเตรียมเมื่อเช้าไม่ได้ลงไปใช้ในงานหรอ

เริ่ม

เริ่ม?”

"ฉันให้เธอจัดดอกไม้ที่เธอคิดว่าดีที่สุด ภายใน 2 นาที ตอนนี้เหลือเวลาอีก 1 นาที 57 วินาที"จัดดอกไม้ 2 นาที นี่ไม่ให้เวลาคิดเลยหรอ

"จัดสิ"

"ค..ค่ะ"ฉันก็รีบจัด เอาตามแบบที่นึกออกก่อนล่ะกัน

3นาทีต่อมา

"เสร็จแล้ว.."ฉันก็ยื่นให้อย่างภาคภูมิใจ

"เธอเกินมา 1 นาที 3วินาที ไม่ผ่าน"ห่ะ เขาดูนาฬิกา โดยไม่มองช่อดอกไม้เลย

"เริ่ม"เริ่มอีกแล้ว ฉันก็วิ่งไปจัดใหม่แต่โดยดี

...

"สีดอกไม้ฉูดฉาด ตัดกันไม่เหลือชิ้นดี ดอกเบญจมาสสีขาว เธอเอามาไหว้ศพใคร?"เอาซะงั้น ชิบนี่ฉันหยิบมันมาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย ฉันแอบเหล่เขานิดๆ และก็พอเดาต่ออีกได้ว่า..

"เริ่มใหม่อีกครั้ง ถ้าครั้งนี้เธอทำไม่ได้เธอจะเป็นคนเดียวที่ไม่ได้เงินเสริม"เงินเสริมไม่ได้ ไม่ได้การแล้ว

"ค่ะ"ตอนนั้นอยู่ดีๆสมองฉันก็แล่นเห็นภาพดอกไม้ช่อหนึ่ง

.....

"เสร็จแล้วค่ะ"เขามองหน้าฉันสลับกับช่อดอกไม้ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันจัดดอกไม้นอกตำราของร้าน

"ทำไมเธอถึงใช้ดอกกุหลาบสีส้ม ดอกคัตเตอร์ และดอกบัวสีขาวสนิทหล่ะ?"

"เออ... คือ ฉันชอบดอกไม้เหล่านี้ค่ะ มันมีความหมาย เช่น ดอกกุหลาบสีส้ม หมายถึง ความรักที่อบอุ่น ใส่ใจ ดอกคัตเตอร์ก็มีความนัยหมายความว่า ฉันจะคอยดูแลเธอ และดอกบัวสีขาว ก็คือการบูชาและเทิดทูน..ค่ะ"โม้ซะเยอะ จนลืมมองเขาเลย

"..."เขาเงียบไป อย่าบอกนะว่าไม่ผ่านอ่ะ ต้องทำใหม่อีกใช่มั้ย หรือว่าฉ้นจะต้องเหนื่อยฟรีจริงๆ

"เอาบิลมา"

"ค่ะ?"บิล ฉันล้วงกระเป๋าสะพายข้างหยิบปากกาวางบนบิลสินค้า ยื่นให้เขา เขาก็เซ็น

"เอาไปยื่นรับเงิน แล้วก็ไปซะ"

"ค..ค่ะ ขอบคุณที่ใช้บริการนะค่ะ"ฉันโค้งคำนับก่อนจะออกไปจากห้อง แล้วดิ่งไปห้องโถงจัดงาน

"ม..มาแล้ว ยุนจีเป็นไงบ้าง"พี่โซมินรีบวิ่งเข้ามาหาฉัน

"ก..ก็จัดดอกไม้ นี่บิลค่ะ"ฉันยื่นบิลให้พี่นาริ

"5พันวอน!? เยอะกว่ารอบที่แล้วอีก"พี่นาริตาโตเมื่อเห็นยอดเงินเสริม

"โดนร่ายยาวมั้ย?"ร่ายยาว หมายถึงด่าหรอ

"ก็ตินิดหน่อยเองนะค่ะ"ทุกคนอ้าปากค้าง มีอะไรแตกต่างจากพวกเขาหรอ ฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะแย่นะ ก็แค่อาจตกใจนิดนึง

"งั้นเรากลับกันเถอะ งานเสร็จเรียบร้อยแล้ว"ฉันก็เก็บของ แบกลังของกลับไป

 

วันต่อมา..

ฉันมาทำงานที่ร้านดอกไม้ต่อ

"ยุนจี มีออเดอร์สั่งมาแต่เช้า"

"ค่ะ"ฉันก็หยิบออเดอร์มาดู

"ช่อดอกกุหลาบสีส้ม ดอกคัตเตอร์และดอกบัว.. เดี๋ยวนะ?"ทำไมรู้สึกคุ้นแปลกๆ

"พี่ไม่เข้าใจเลยว่าร้านพี่มีแบบดอกไม้แบบนี้ตอนไหน แล้วเขาก็เขียนกำกับด้วยว่าคนที่ทำต้องเอามาส่งเอง"นั่นมันดอกไม้ที่ฉันจัดให้ประธานบริษัทเมื่อวานหนิ

"ได้ค่ะ"ฉันก็ต้องรับออเดอร์เอง นี่ต้องไปส่งเองหรอเนี่ย

"ไม่เข้าใจเลยแหะ"

......

"มาส่งดอกไม้ตามที่สั่งค่ะ"ฉันยื่นบิลก่อนจะส่งช่อดอกไม้ให้พนักงาน

"อ๋อ เดี๋ยวแปบหนึ่งนะค่ะ จะติดต่อส่งบิลให้ฝ่ายการเงิน รอสักครู่นะค่ะ"ฉันก็ยืนรอ ไม่นานนักก็มีสายเข้ามา

"ฮัลโหลค่ะ"

"ค่ะ ได้ค่ะ"เขาก็วางหูโทรศัพท์

"ท่านประธานบอกว่าให้ไปส่งที่ห้องด้วยค่ะ"ห่ะ อะไรอ่ะ เรียกฉันขึ้นไปส่งเอง? สมองฉันมีแต่คำถาม ไม่แน่ใจว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่า หรือเขาพิศวาทอะไรในตัวฉันหรือเปล่านะ

"ไม่มีอะไรหรอกมั้ง คงจะเรียกไปติมั้ง"คิดแง่บวกนิดหน่อย คิดไปเองทั้งนั้นแหละเรานี่น้า ฉันก็ดิ่งขึ้นไปถ้าจำไม่ผิดน่าจะชั้น 12มั้ง

"ไปชั้นไหนครับ"พนักงานชายที่ยืนอยู่หน้าปุ่มลิฟต์หันมาถาม

"ชั้น 12 ค่ะ"เขาก็รีบหันขวับมองฉัน แต่เมื่อก็กด

"คุณไปชั้นผิดเปล่าครับ?"

"ฉันมาส่งของให้ท่านประธานค่ะ ชั้น12ใช่มั้ยค่ะ?"ถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

"งั้นก็ถูกแล้วครับ แต่ไม่น่าเชื่อเลยนะครับ เพราะท่านประธานแทบไม่ให้ใครไปส่งของถึงตัวเลยนะครับ"แล้วทำไมฉันถึงโดนเรียกหล่ะ พิเศษงั้นหรอ?

"ติ๊ง!"

"โชคดีนะครับ"อ่าว!

"คือ.."แล้วลิฟต์ก็ปิดลง.. ยังไม่ได้ถามรายระเอียดเลยจากพนักงานที่เกือบเต็มลิฟต์ก็หายไปในพริบตา เหลือฉันคนเดียว

"ดีจังเลย.."แล้วลิฟต์ก็เปิดขึ้นอีกครั้ง ฉันเดินออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ

"มาส่งของค่ะ"เลขานุการหน้าห้องก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคุยแปบหนึ่ง

"เชิญค่ะ"นี่ยังจะให้ฉันเข้าไปอีกหรอ แต่ก็ไปก็ได้เงินเว้ย ยุนจี ท่องไว้เงิน ยุนจีเพื่อเงิน

"มาแล้วหรอ"ใช่เขาคนเดิม เพิ่มเติมคือฉันสามารถมองเขาได้แบบเต็มตา ตอนนี้ใจฉันร่วงไปอยู่ตาตุ่มแล้ว เมื่อวานก็ถามพี่นาริ พี่โซมินว่าเกิดอะไรขึ้นตอนที่พี่ไปจัดดอกไม้แบบฉัน แต่พี่เขาโดนหนักมาก ทั้งด่า ทั้งใช้ให้เคลียร์ดอกไม้ทั้งหมดไปทิ้ง อดได้เงินเสริม เสียแรงเสียน้ำใจแต่ทำไมฉันไม่โดนหว่า?

ค..ค่ะ ดอกไม้ที่สั่งมาแล้วค่ะ ฉันวางไว้ตรงนี้นะค่ะ ขอบคุณที่...

เดี๋ยว!”จะชิ่งสักหน่อย ถูกชะงักไว้ซะงั้น

ม..มีอะไรหรอค่ะ?”

เลิกพูดติดอ่างและนำดอกไม้ไปจัดในแจกันที่ฉันตั้งไว้ฉันรีบหันมองหา เห็นแจกันสีขาวลายมังกร เหมือนว่าจะเป็นของแพงด้วยนะ เงาวับเลย

ค่ะ รอแปบนะค่ะฉันก็แกะกระดาษแกะห่อและลวด หยิบดอกไม้จัดใส่แจกัน

เสร็จแล้ว.. อุ่ย!”เมื่อฉันหันไปเขาก็มายืนข้างหลังฉันซะแล้ว ไวมาก เกือบอุทานคำหยาบไปแล้ว

นั่งก่อนสิ

ค่ะ?”ห่ะ เขาให้ฉันนั่ง นั่งทำไมทำเสร็จแล้ว

นั่งไง ฟังไม่รู้..

ค่ะๆต้องรีบทำไม่งั้นจะโดนแบบคนอื่นแน่ๆ ฉันก็ฟุบนั่งลงตรงพื้นพรม

นั่งอะไรของเธอตรงพื้น ฉันให้นั่งบนโซฟา

คือว่าฉันนั่งไม่ได้หรอกค่ะ มันเป็นที่นั่งของแขก ฉันไม่ใช่แขกฉันเป็นแค่พนักงานธรรมดาๆ

ก็ได้ งั้นเธอนั่งอย่างไรก็ได้ ให้หน้าฉันตรงกับหน้าเธอ โดยที่ตาของฉันต้องไม่กระทบกับของชิ้นอื่น นอกจากโต๊ะกับแจกัน และ ฉันไม่ชอบการขยับเขยื้อนมากนัก นับ 1-3  หนึ่ง!”เห้ย! สั่งมาซะยาวให้เวลา 3 วิ เอาไงดีว่ะ หน้าตรงกับเขา และห้ามหันข้าง ตรงหน้าเขาก็มีแค่โซฟาที่เขาจะให้ฉันนั่ง เอาก็เอาว่ะ ครั้งเดียว

ค่ะ เสร็จแล้วๆฉันก็นั่งจนได้

ดี ฉันชอบคนที่พอหัวไวอย่างเธอหน่อยก็นั่งแล้วแต่มีเรื่องสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง

แล้วจะให้ฉันนั่งทำไมค่ะ?”

เธอเห็นแจกันนี่มั้ย เธอคิดว่ามันเป็นไงเขาก็มองแจกันตรงหน้าถามฉันขึ้นมาลอยๆ

มันก็ดี..แต่ฉัน..

แต่?”เอาแล้วสิ ถ้าเขาคิดว่ามันสวยขึ้นมา แล้วฉันสวนทางกับเขาจะโดนหักงบมั้ยเนี่ย

แต่ฉันคิดว่า.. ดอกไม้มันน้อยเกินไปเพราะแจกันมันใหญ่ และแจกันก็สวยดูมีมูลค่ามาก ดอกไม้สีก็ตัดกันอีกด้วย..

งั้นหรอพอทักขึ้นมา ก็มีอะไรดลใจให้ฉันเงียบสนิท ไม่พูดต่อ

ฉันคิดว่ามันก็ดูดี..ว่าแล้วเชียวว่าเขาต้องคิดต่าง ยุนจีเอ๊ย ไม่น่าเสนออะไรไปเลย น่าจะพูดว่าดีแล้วค่ะ หรือไม่ก็เหมาะสมมากเลยไปสิ มาแนะนำอะไรยาวพรืดด้วยเนี่ย

แต่..ฉันก็คิดเหมือนเธอนะอ่าว

ฉันคิดว่ามันต่างกันเกินไป มันไม่เหมาะสมกัน แต่ฉันก็ชอบมันนะ เธอเป็นคนที่ตรงไปตรงมาดีนะ ฉันจะถือว่าเธอผ่านการอนุมัติผ่านการอนุมัติเรื่องอะไร ยุนจีไม่เข้าใจ

ร..เรื่องอะไรค่ะ?”เขาก็หยิบเอกสารมาแผ่นหนึ่งขึ้นมา วางบนโต๊ะ

อ่านให้ละเอียดอนุมัติการเป็น..

เป็นแฟน!!!!”ฉันตะโกนลั่นห้อง ฉันขยี้ตาดูอีกรอบ ตาฝาด ฉันต้องตาฝาดแน่ๆเลย

อนุมัติการเป็นแฟน 2 สัปดาห์!

1.เธอจะได้รับสิทธิ์ของแฟน ครบทุกประการเท่าที่ฉันจะให้ได้

2.เธอจะได้บัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัดไปใช้ฟรี 2 สัปดาห์โดยไม่ต้องคืน

3.ทุกการตัดสินใจจะกลายเป็นหน้าที่ของเธอ..

นี่เรื่องอะไรค่ะ คุณกำลังล้อเล่นอะไรค่ะ ฉันโคตรไม่ตลกเลย ฉันขอตัวก่อนนะค่ะฉันลุกขึ้นจะออกไป แต่ก็ถูกมือเรียวยาวรั้งเอาไว้ ก่อนจะดึงมานั่งข้างๆ ทำไมฉันไม่ทึกทึนตอนนี้ด้วยนะ

เธอคิดว่าฉันเป็นคนที่ชอบล้อเล่นหรือไง ไม่ดีหรอที่เธอมีแฟนเป็นเศรษฐีพันล้าน อายุก็พอๆกับเธออีกด้วย

แต่ฉัน..ไม่พร้อม ฉันทำไม่ได้จริงๆที่จะต้องคบคุณเป็นแฟนฉันก็พูดไปตามตรง ฉันไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องพวกนี้เลย ถ้าฉันเลือกเขา เขาก็จะกลายเป็นรักครั้งแรกของฉัน ถึงมันจะคุ้มแต่ฉันก็ไม่ขอคุ้มเพื่อคราวสุขชั่วคราวเพียงแค่ 2 สัปดาห์หรอกนะ ใจฉันไม่ได้แข็งขนาดนั้น

ก็บอกแล้วว่าถ้าใช่ เราก็คบกัน ถ้าไม่ใช่เราก็แค่จากกัน..ยิ่งเขาพูดฉันก็ไม่มั่นใจ

แล้วทำไมฉันถึงโดนเลือกด้วยล่ะค่ะ

คงเป็นความโชคดีของเธอมั้งเขาพูดเหมือนจะยียวนประสาทฉันให้จนได้

งั้นฉันไป..

งั้นฉันก็จะตื้อเธอ ตามเธอไปจนกว่าเธอจะยอมนี่มันบ้าชัดๆ ลูกคุณหนูก็มีให้เลือกมากมายคนที่สมฐานะเขาก็มีถมเถไป จะมาวุ่นวายอะไรกับฉันคนธรรมดาๆแบบนี้เนี่ย ไม่เข้าใจสมองคนรวยฉลาดโว้ย

คุณนี่มันน่ากลัวชะมัด ฉันไม่เข้าใจจริงๆ จริงๆนะค่ะ

เธอคิดว่าฉันน่ากลัว ทำไมไม่พิสูจน์เองหล่ะว่าฉันเป็นคนยังไง เธอเองก็น่าจะโสด ไม่เสียหลาย เราได้แลกเปลี่ยนความคิดกัน ฉันเองก็ไม่เคยมีใคร นี่ก็เป็นครั้งแรกของฉัน เป็นครั้งแรกของกันและกัน เรื่องปั่นหัว ให้เธอลืมไปซะ

“….”

ฉันจะยุ่งกับชีวิตเธอแค่ 2 สัปดาห์ถ้าเธอช้าเธอก็จะมีฉันยุ่งกับชีวิตเธอจนกว่าเธอจะยอมรับเงื่อนไขของฉัน

คุณกำลังจะบังคับฉันนะค่ะ

มันก็จะเป็นครั้งเดียวที่ฉันจะบังคับเธอเพราะหลังจากนี้ฉันจะจะให้เธอเป็นอิสระทางความคิด ทางจิตใจเธออยากให้ฉันทำอะไรฉันก็ยินดี

……..

โห แกเป็นบ้าอะไรเนี่ย ยุนจีฉันออกจากอาคารเดินไปเขกหัวตัวเองไป เผลอทำอะไรลงไปเนี่ย

เซ็นไปทำไมนะ ยัยบ๊องใช่ฉันยอมรับเงื่อนไขเขาไปเรียบร้อยแล้ว เขากลายเป็นแฟนฉันไปโดยปริยาย

 

Wouldn't it be nice if we were older. Then we wouldn't have to wait so long

จะดีแค่ไหน ถ้าเราอายุมากกว่านี้เราจะได้ไม่ต้องรอคอยนานนัก

And wouldn't it be nice to live together in the kind of world where we belong.

และจะดีแค่ไหน ถ้าเราได้อยู่ด้วยกันในโลกที่แบบ เป็นของเราเอง

หลอกเซ็นนี่หว่าฉันก็บ่นพึมพำในร้านหนังสือวันนี้ร้านปิด ฉันจึงพอมีเวลาพักบ้าง ก็เลยมาหาซื้อหนังสืออ่านในช่วงเช้าๆ

นี่ค่ะฉันจะวางหนังสือ พนักงานก็คิดเงิน ฉันก็หันไปหยิบกระเป๋าสตางค์

นี่ครับเสียงนี้ ฉันพงกหัวขึ้นมา

ท..ท่านประธานเขายื่นบัตรเครดิตจ่ายเงินแทนฉัน

ขอบคุณครับเขาก็รับหนังสือ และก็จับมือฉันออกไป

ม..ไม่ไปทำงานหรอค่ะฉันก็ถาม เขาสวมชุดสูทแว่นตาเสยผมขึ้นเช่นเคย แต่เขามาปรากฏตัวต่อหน้าฉันเฉยเลย

ก็ไปแต่ฉันก็ต้องทำตามเงื่อนไขเธอ อ่อ เราทำสัญญากันแล้วแท้ๆ แต่ฉันรู้แค่ชื่อเธอ คิมยุนจีใช่ ฉันเรียกเขาแต่ท่านประธานๆ ไม่รู้ชื่อเขาเลย

ใช่ค่ะ ท่าน..

ซอจุน ฉันชื่อพัคซอจุนซอจุนชินี่เอง

ซอจุนชิ นี่เงินค่ะฉันก็หยิบเงินให้เขา

ค่าอะไร?”

ก็ค่าหนังสือไงค่ะเขาก็ยื่นถุงหนังสือให้

ไม่ต้อง และไม่ต้องให้เกียรติกันมากก็ได้ เรียกฉันว่า ซอจุนก็พอ

แต่..

ไม่มีแต่และหลังจากนี้ฉันจะออกมาเจอเธอบ่อยๆ อ่อตอนเที่ยงเดี๋ยวมารับไปกินข้าว รอฉันที่บ้านแต่งตัวให้สวยล่ะกัน

อ..อ่าวแล้วเขาก็จากไป มาไวเคลมไวยิ่งกว่าประกัน แต่ก็

ขอบคุณนะฉันพูดทิ้งท้ายแอบอมยิ้มเบาๆ จะถือว่าเป็นของขวัญชิ้นแรกที่ได้จากเขาล่ะกัน

12.00 น.

ไม่ได้ใส่นานเลยแหะฉันพูดยืนมองตัวเองในกระจก ก็ทำตามเขาแต่ก็ไปก็ได้ ก็ไม่เสียหาย

ปิ๊ม!”ใครมานะ ฉันวิ่งลงไปดู

มาช้ามั้ย?”เขามารับฉันที่บ้าน นี่มันเที่ยงตรงเป๊ะๆ เขาโคตรจะตรงต่อเวลาแล้ว..

แล้วคุณรู้จักบ้านฉันได้ไงค่ะ?”มันก็เริ่มระแวงนิดนึง

ก็มีGPS เบอร์เธอที่ให้มาตอนนั้นฉันให้คนสืบหาสถานที่แค่นั้น

แค่นั้นน่ากลัวเกินไปแล้ว

ขึ้นรถรถยนต์หรอ เดี๋ยวนะ

คุณรถยนต์มีควันดำพุ่งออกมา!?”มีควันดำพุ่งออกมาจากกระโปรงรถยนต์

อืม กะแล้วเชียวแล้วเขาก็ขี่รถไปที่ไหนสักแห่ง

ไปไหนกันนะ?”แล้วอยู่ดีๆเขาก็โผล่มา

งั้นฉันไปกับเธอด้วยแล้วรถยนต์เขาหล่ะ

แล้วรถ?”

ฉันเรียกช่างมารับไปแล้วห่ะ?

แล้วคุณ..

จะไปกับเธอเดินไปกับฉัน ไม่ไหวมั้งอย่างน้อยก็ต้อง

งั้นคุณรอแปบฉันเข้าไปที่โรงจอดรถของหอพัก

คุณพอนั่งได้มั้ยเจ้าเต่าของฉันออกโรง เห็นสภาพอย่างนี้แต่ความแรงไม่แพ้บิกไบต์นะจ๊ะ ฉันสวมหมวกันน็อค และยื่นให้เขา 1 ใบ

ถ้าเธอนั่งได้ฉันก็นั่งได้เขาก็นั่งซ้อนท้าย

จับแน่นๆนะคุณฉันก็บิดคันเร่ง ก่อนจะขี่รถออกไป

แล้วคุณจะไปไหน

ไปร้านนี้เดี๋ยวฉันบอกทางเองแล้วเราก็เร่งขี่ไปตามทาง ฉันชักจะหิวหน่อยแล้วด้วย

ถึงแล้วเขาก็ลงและถอดหมวกกันน็อคให้ฉัน ฉันก็ล็อคกุญแจมองตึกตระหง่านตรงหน้า ร้านอาหารที่แพงและหรูที่สุดนี่หน่าที่ออกทีวี ระดับ 5 ดาวชัดๆ

ผมจองโต๊ะไว้แล้วเขาก็เดินนำไป

คุณโอเคกับเจ้าเต่าฉันมั้ยดนี่ยค่ะ ดูเสื้อยับหมดเลยฉันเห็นเสื้อสูทที่เรียบเนี๊ยบมีรอยยับที่ชายเสื้อ

ไม่เป็นนไร แต่ก็ดีนะ ได้ตากลมด้วย วันหนังฉันต้องเป็นคนขี่เองนะ

ค่ะๆเขาก็โอเคนะ ความกลัว ความประหม่าที่เคยมีก็เคยลดลง เหลือแต่ความเกรงใจที่ฉันไม่สามารถลดมันได้สักที

เชิญครับเมื่อมาถึงก็มีพนักงานต้อนรับอย่างดี

ฉันสั่งอาหารไว้แล้วนะเขาบอกฉันก่อนจะพาไปนั่งที่นั่งริมระเบียงเห็นวิวรอบเมือง

ขอบคุณนะค่ะเขาลากเก้าอี้ให้ฉันนั่ง แล้วก็เงียบ

เธออยากได้อะไรเพิ่มมั้ย?”

ไม่ดีกว่าค่ะไม่เห็นกินเลย ตื้นเต้นจัง

....

“….”เหงื่อตกแล้วๆ อากาศก็ไม่ได้ร้อน แต่มัน

อึดอัดหรอ?”

ม..ไม่ใช่ค่ะอาหารก็เรียงรายต่อหน้า นี่คืออะไรเนี่ย

กินได้เลย

ค..ค่ะฉันก็จับส้อมขึ้นมา ไม่กล้าแตะเลยแหะ

ไม่น่าทานหรอ?”วันนี้เขายิงคำถามใส่ฉันรัวมาก

ไม่ค่ะ คือฉันแค่ไม่กล้ากิน..

งั้นเปลี่ยนร้านเขาทำท่าจะลุก ฉันก็หิวนะ

คือ.ฉันแค่เกรงใจคุณ ที่คุณเลี้ยงข้าว พาฉันมากินอาหารหรูที๋ฉันคิดว่าฉันจะไม่มีโอกาสได้กิน..

ยุนจี..

ค่ะ?”เขาทักขึ้นมาจ้องตาฉันจนเกือบทะลุแว่น

เธอเกรงใจฉันหรอ?”

ค่ะ..ฉันก็พูดตรงๆ อย่างไม่ปิดบัง ฉันรู้สึกไม่อยากขยับตัวเลยแม้แต่น้อย

ยุนจี ฟังฉันนะ

“….”

เราเป็นแฟนกันนะ เธอคือแฟนฉัน ฉันคือแฟนเธอนะแล้วมุมมองความคิดของฉันก็เปลี่ยนไป..

 

You know its gonna make it that much better when we can say goodnight and stay together

เธอก็รู้นี่ว่ามันจะต้องดีมากกว่านี้แน่ๆถ้าเราสามารถบอกราตรีสวัสดิ์ แล้วยังอยู่ต่อด้วยกันได้อีก

Wouldn't it be nice if we could wake up in the morning when the day is new

จะดีแค่ไหน ถ้าเราได้ตื่นนอนยามเมื่อเช้าวันใหม่มาเยือน

And after having spent the day together .Hold each other close the whole night through

และหลังจากนั้นก็ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งวัน เรายังสามารถนอนกอดกันทั้งคืนได้

 

ไม่อยากเชื่อเลยว่า ยุนจีกับท่านประธานปากฟ้าแลบจะเป็นแฟนกันทุกคนดูเหมือนว่าจะตกใจกับฉันมาก

ก็แค่ลองคบ เขาคงอยากเปิดหูเปิดตาบ้างมั้งฉันก็บอกไปตามตรง ไม่คิดจะปิดบังอะไรอยู่แล้ว

แกไม่โดนจ่ำจี้จ่ำไชเลยหรอ?”

ก็ไม่หนิค่ะ ฉันก็คุยกับเขามากขึ้นๆก็ไม่ว่านะค่ะ

โคตรโชคดีเลยทุกคนดูเหมือนจะยินดีกับฉัน ทั้งที่ความจริงแล้วฉันกับเขาเราไม่ได้มีความสัมพันธ์มากขึ้นเลย

งั้นก็เต็มที่มากๆนะยุนจี

ค่ะๆฉันแอบอมยิ้มก็ทำงานไปด้วย

ยุนจีๆ

ค่ะ?”พี่นายองก็ตะโกนเรียก

มีคนสั่งให้ส่งดอกไม้อ่ะ คนนั้นแหละซอจุนหรอ?

ค่ะ ได้ค่ะๆฉันก็ทำตามเดิม จัดเสร็จก็ไปส่ง

….

มาแล้วหรอเขาออกมารอหน้าบริษัท หน้าก็ไม่ยิ้มเลย

ค่ะ นี่ค่ะ ฉันไปแล้วนะค่ะ

เดี๋ยวเขารั้งฉันไว้ ชวนไปกินข้าวๆๆ นี่คิดอะไรเนี่ย ยุนจี

ไม่มีอะไร

เอ้า!”ฉันเผลอหลุดบ๊องไป เขาก็ทำหน้าสงสัยใส่

ไม่มีอะไรค่ะๆฉันพูดเสร็จก่อนจะเดินขึ้นรถไป

นี่ไม่มีอะไรจริงๆหรอเนี่ย แล้วฉันเป็นอะไรไป..ยัยบ๊องเอ๊ยหวังอะไรแกหวังอะไรบอกมายุนจี เธอได้ใจหรือไง

แต่เราก็เป็นแฟนกันนี่หน่า..ก็แฟนในสัญญาแค่นั้นแหละ โตแล้วนะยุนจี เขาก็มีหน้าที่ของเขาเว้ย

อ่ะ!”ซองอะไร ฉันหยิบขึ้นมาดู

พรุ่งนี้ฉันลางาน ไปเที่ยวกัน...แล้วปากของฉันก็ยิ้มโดยไม่รู้ตัว

 

Happy times together we've been spending I wish that every kiss was never ending

ช่วงเวลาแห่งความสุขที่เราได้อยู่ด้วยกันฉันก็ได้แต่หวังว่าแต่ละจูบของเรานั้นจะไม่มีวันสิ้นสุด

Wouldn't it be nice

แบบนั้น ก็ดีนะ ว่ามั้ย

ว้าว~ฉันมาที่ดรีมแลนด์เขาก็มาด้วย ชุดดูสบายตาขึ้นกว่าที่เคยเจอ

เธออยากมาหรอ?”เขาถามฉันเสียงนิ่งเรียบ

นี่คุณเคยบอกไม่ใช่หรอค่ะว่าฉันจะต้องการอะไรก็ได้

อืมเยี่ยมเขายอมรับ

งั้นฉันขออย่างหนึ่งได้มั้ยค่ะ

ได้สิ

15 นาทีต่อมา

ฉันเดินออกมาจากร้านกิ๊ฟช็อป พร้อมของบางอย่าง

ขอโทษนะค่ะฉันหยิบหูกระต่ายขึ้นมาสวมให้

อะไรหน่ะ?”ฉันก็หยิบของตัวเองขึ้นมาใส่

นี่ของฉันเป็นหมี ของคุณเป็นกระต่ายไง น่ารักดีแต่ฉันว่ามันแปลกๆไปนิดหน่อยนะค่ะมันแปลกตรงไหนนะ

ตรงนี้ใช่มั้ยแล้วก็เกิดเรื่องที่ฉันไม่คาดคิด

“!!!”เขาถอดแว่นตาออก

เป็นอะไร เป็นไงหายแปลกยังหายเลย หายมากเลย สติฉันด้วย ขุ่นพระ หล่อมาก ฉันเพิ่งจะได้เห็นหน้าของเขาชัดๆครั้งแรกก็ตอนนี้แหละ

ต้องยิ้มมั้ย?”แล้วเขาก็ยิ้มฉัน attack แรงมากค่ะ

หล่อ..

หล่อ?”

"ก็ฉันบอกว่าคุณหล่อ หล่อจริงๆนะค่ะ"เขาก็ยิ้มให้ฉัน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

"แชะ!"เซลฟี่ตอนฉันเผลอ

"นี่คุณ ไม่เตี๊ยมกันเลย"ฉันบอกเขาก่อนจะว่าเขาไป หน้าฉันเหวอมากเลย

"เธอก็น่ารักดี^^"

"-///-"วันนี้เขาแตกต่างจากเมื่อวานลิบลับ เสียงเขาดูมีชีวิตชีวา เขายอมทำอะไรหลายๆอย่างเพื่อฉัน

"มัวแต่เขินอยู่ได้วันนี้ฉันปลดปล่อยเธอจะห้ามฉันไม่ได้นะ"เขาพูดก่อนจะจับมือฉันไป

ตึก ตัก ตึก ตัก

ก็นะ 25-26 หาเวลาพักแบบนี้ยากมาก ถ้าได้พักแล้วก็ต้องเต็มที่ให้มากๆ

"ได้อยู่แล้วแหละหน่า.."เราทั้งคู่ก็ไปเล่นเครื่องเล่นด้วยกัน

"เอาจริงหรอค่ะ"เขาพาฉันมายืนในจุดที่ฉันไม่เคยคิด นั่นคือ

"แน่นอนอยู่แล้วหล่ะ"ไวกิ้ง เรือไวกิ้งฉันมานั่งอยู่บนจุดที่เกือบสูงสุด แล้วมันก็เริ่มเคลื่อนตัวช้าๆ ก่อนจะเริ่มเร็วขึ้นๆ

"กรี๊ด!!!"ฉันกรี๊ดสุดเสียงเขาเองก็เช่นกัน มันเริ่มสูงขึ้นๆ

"หมับ!"แต่ก็มีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้น

ตึก ตัก ตึก ตัก

เขาจับมือฉันเอาไว้ มือของเราสัมผัสกัน

อยากจะให้เป็นแบบนี้ไปนานๆ

......

เราก็ย้ายเครื่องเล่นจากหวาดเสียวสุดๆ ไปสบายสุด คือ ชิงช้าสวรรค์

นี่มันก็หลายวันแล้วนะที่เราทดลองเป็นแฟนกันเขาพูดแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ในขณะที่ฉันกำลังชมวิวของดรีมแลนด์

ค่ะ นามมากเลย แปบเดียวก็จะครบ 2 สัปดาห์แล้ว..เป็นความสุขที่ฉันรอคอยจริงๆ เขาเป็นผู้ชายที่ดี ดีจริงๆ บางครั้งฉันก็ประเมินเขาน่ากลัวเกินไป เขาใจดี เขาอบอุ่น เขาใส่ใจ รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า

เธอรู้สึกยังไงบ้างกับฉัน?”ฉันมองหน้าและยิ้มให้

รอยยิ้มคือ คำตอบของฉันค่ะ มันหมายความว่าฉันมีความสุขมากที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับคุณค่ะเขาก็ยิ้มให้ฉัน

“’งั้นหรอ

….

ไปแล้วนะค่ะฉันโบกมือลาหน้าบ้าน เขาก็ลงรถมา

มีอะไรหรอค่ะ?”

ขออนุญาตได้มั้ย?”

เรื่องอะไรค่ะ?”เขาก็โน้มตัวมาหอมบนหน้าผากฉัน

“..อาจจะดูฉาบฉวยแต่ก็อยากทำมันกับเธอนะ ยุนจี

“////”หน้าฉันแดงอร่ามทันที ที่เขาพูด

ราตรีสวัสดิ์เขาโบกมือลาก่อนจะขึ้นรถไปปล่อยฉันหน้าแดงคนเดียว แต่ก็

รู้สึกดีจังแหะ..

…..

และแล้วถึงวันที่ความสุขของฉันจะสิ้นสุดลง ฉันไม่อยากจากกับเขาเลย นั่นอาจจะเป็นเพราะฉันชอบเขาแล้วก็ได้ อาจจะดูใจง่ายแต่เขาก็ดีเกินไปจนฉันเองก็อยากโลภได้เขามา วันนี้เขานัดฉันมาที่บริษัท

คุณยุนจีเชิญทางนี้ค่ะพนักงานเลขาคนสนิทของเขาก็มารับฉัน ขึ้นไป จะทำอะไรกันแน่นะ ลิฟต์ก็มาหยุดที่ฉัน 10

ตามฉันมาเลยค่ะพามาที่ห้องโถงทำไมหรอ เขาก็เปิดประตูฉันก็เดินเข้าไป เห็นเก้าอี้ 1 ตัวตั้งอยู่กลางห้องมีแสงฉายมา ฉันก็เดินไปนั่งลง ภาพโปรเจ็กเตอร์ก็ฉายอะไรบางอย่างขึ้นมา

ยุนจี...

เราคบมากี่สัปดาห์แล้วนะ

“2 สัปดาห์แล้ว..ฉันพูดเอ่ยขึ้นมาเบาๆ น้ำตาก็เริ่มคลอ

เธอเป็นคนน่ารักมากนะ พูดตรงๆ และก็ง่ายๆสบายๆ ใครๆก็ต่างอยากอยู่ใกล้เธอรวมถึง ฉันด้วย..

“….”แล้วน่าจอก็ดับลง

ยุนจี..ไฟในห้องโถงเปิดขึ้น ฉันก็ต้องประหลาดใจ ภาพของฉันมีอยู่เรียงรายทั่วห้อง พร้อมดอกกุหลาบสีส้ม ดอกบัว และดอกคัตเตอร์ เขายืนอยู่บนเวที

ฉันบอกกับเธอว่าฉันจะเลิกยุ่งกับเธอถ้าครบ 2 สัปดาห์ใช่มั้ย?”ไม่อยากตอบเลย เพราะฉันไม่อยากเลิกยุ่งกับเขา

เธอมีความสุขกับฉันมั้ยฉันพยักหน้าตอบรับ

เธอรำคาญฉันมั้ย?”

ไม่ค่ะ ฉันไม่เคยรำคาญคุณเลย ออกจะประหลาดใจด้วยซ้ำฉันบอกเขา เขาก็เดินลงมา

เธอคิดว่าสำหรับเธอ2 สัปดาห์ที่ผ่านมาคืออะไร

มันคือส่วนหนึ่งของความทรงจำที่ล้ำค่าของฉันค่ะ

คุณมีเรื่องอะไรจะบอกผมมั้ย?”ฉันพยักหน้า

มีเรื่องจะบอกคุณเหมือนกัน

...

ผมรักคุณนะ ยุนจีเขาก็เข้ามากอดฉัน

ฉัน..ก็ชอบคุณค่ะ..ฉันกอดเขาแน่น เป็นครั้งแรกที่ฉันได้กอดเขา เขาก็คุกเข่าต่อหน้าฉัน

 

Maybe if we think and wish and hope and pray it might come true

ถ้าเราช่วยกันคิด คาดหวังและภาวนาถึงมันมากพอ สักวันมันอาจจะเป็นจริง

Baby then there wouldn't be a single thing we couldn't do

ที่รัก ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้หรอกนะ

We could be married and then we'd be happy

เราจะได้แต่งงานกันและจะได้อยู่อย่างมีความสุข

แต่งงานกับผมนะ..เขาหยิบแหวนเพชรวงหนึ่งขึ้นมา ก่อนจะจับมือฉันชูขึ้นมา

..ค่ะฉันมั่นใจแล้ว ฉันจะรักกับเขา เขาก็สวมแหวนใส่ที่นิ้วนาง แล้วเราสองคนก็ประกบริมฝีปากจูบกันอย่างดูดดื่ม



...............................................

 

จู.. จุ๊บ~

ยุนจี!!”ฉันก็สะดุ้งเฮือกขึ้นมา ฉันอยู่ในร้านดอกไม้ตรงเคาว์เตอร์ นี่ฝันไปหรอเนี่ย ไม่นะฝันของฉัน

ฝันกลางวันอยู่ได้ยุนจี ออเดอร์เข้ามาแล้ว ลูกค้ารออยู่ข้างนอกเนี่ยนี่ฉันยังทำงานไม่เสร็จหรอ

ข..ขอโทษค่ะฉันรีบจัดดอกไม้ และห่ออย่างดี ออกไปให้ลูกค้าที่รออยู่ข้างนอก

ขอโทษนะค่ะที่ช้าเขายืนหันหลังกำลังจัดของท้ายรถเก๋งคันดำอยู่ เป็นผู้ชายร่างสูง 180+ ต้องโดนว่าแน่ๆเลย เผลอฝันกลางวันไปเนี่ย บ้าจริง อาการสาวโสดกำเริบอีกล่ะ

ไม่เป็นไรครับ

“!!”ฉันก็ต้องตะลึง ใบหน้าเรียวคม ดวงตาหวานคู่นั้น ริมฝีปากกับรอยยิ้มชาวนละลาย ผมสีดำขลับแสกข้างฟูหน่อยๆ ถึงจะแตกต่างจากในฝันแต่ฉันก็จำมันได้อยู่ดี

“..ซอจุน..ฉันเผลอเอ่ยชื่อเขาออกมา คนตรงหน้าก็คิ้วย่นงงนิดหน่อย

คุณครับๆฉันจ้องเขานานมาก

“….”

คุณ!”

ค่ะ!ฉันก็ต้องสะดุ้งเมื่อคนตรงหน้าเรียกสติฉันกลับคืนมา

ขอดอกไม้ด้วยครับอ่าว ดอกไม้

นี่ค่ะฉันก็ยื่นให้เขา

ขอบคุณนะครับเขารับมันก่อนจะยิ้มให้ฉันเบาๆ และขึ้นรถไป

นี่คุณไปซะแล้ว เขาทำของตก เหมือนจะเป็นบัตรพนักงานบางอย่าง

..พัค ซองฮุน? เชฟ?”อยู่ดีๆหน้าฉันก็บานขึ้นมาอร่าม ฉันดูรูปเขา ถึงจะเป็นฝันก็เถอะ แต่ก็ทำให้ฉันรู้สึกดีมากๆขึ้นเลย ถึงจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไร หมายความว่าไง แต่ก็รู้สึก

ตึก ตัก ตึก ตัก

ใจเต้นแรงอีกครั้ง

ยุนจีเอ๊ย แกโชคดีอีกแล้วนะฉันพูดอมยิ้มเก็บบัตรนั่นเอาไว้ ส่วนเรื่องราวนั่นจะเป็นเหมือนในฝันมั้ยก็ไม่รู้ เพราะ โชคชะตา และ พรหมลิขิตจะกำหนดเอง

 

You know it seems the more we talk about it .It only makes it worse to live without it

เธอคงคิดว่า ยิ่งเราพูดถึงมันมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งเจ็บปวดหากมันไม่เป็นจริง

But let’s talk about it .Wouldn't it be nice

แต่มาคุยถึงมันกันเถอะแบบนั้น ก็ดีออกนะ เธอว่ามั้ย?


Ends 


writer talk:

จบได้เลวมาก อย่าพึ่งรุมว่าไรท์นะ

จะสนุกหน้าเบื่ออย่างไร งงตรงไรก็

เก็บให้งงต่อไป จบเรื่องแรกเย้!!!

หวังว่าทุกคนจะชอบนะค่ะ

ผลงานอื่นๆ ของ Blue Blossom

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น