ฮูหยินรอง

ตอนที่ 4 : หลับๆตื่นๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,148 ครั้ง
    19 ธ.ค. 61

หลังจากที่เหมยรู้สึกตัวในตอนแรก ยังไม่ทันได้คิดไตร่ตรองอะไรเป็นเรื่องเป็นราว ก็หลับลงไปพร้อมกับความสงสัย 


สลึมสลือรู้สึกตัวอีกที ก็ยังคงได้ยินเสียงแว่วๆ เป็นภาษาที่ไม่คุ้นเคย กลิ่นเครื่องเรือนที่เป็นไม้ และกลิ่นดอกไม้ที่น่าจะมาจากเครื่องหอม ก็ยังคงอยู่


'นี่มันอะไรกัน ทำไมถึงพูดจากันแปลกๆ เหมือนจะเป็นจีน แต่สำเนียงไม่คุ้นเลยแฮะ'​


เธอพอจะรู้ภาษาจีนอยู่บ้าง ด้วยความที่เป็นภาษาที่สาม ที่มาแรงแซงทางโค้งอยู่ในตอนนี้ หลายๆโรงเรียนให้เด็กเรียนคู่กับอังกฤษเลยก็มี


นั่นไม่ใช่ประเด็น! ทำไมเธอถึงเข้าใจกระจ่างแจ้งเหมือนเป็นภาษาแม่แบบนี้ได้หละ 


รึว่าเธอจะฝันอยู่


อ่า ไม่แน่ๆ ช่วงนี้ยิ่งติดนิยายจีนในเด็กดีอยู่ซะด้วย พวกข้ามภพข้ามชาติอะไรแบบนี้ อินสุดๆ กดติดตามไว้หลายเรื่องทีเดียว


แหม ถึงแม้เธอจะไม่เรียกว่าเด็กแล้ว แต่ก็อ่านกันมาตั้งแต่วัยรุ่นนี่นา สาวมั่นอย่างเธอ เป็นหนอนหนังสือตัวยงเชียวนะ จนผ่านมาสู่ยุคอีบุ๊ค ที่แสนสะดวกสบาย จะอ่านเมื่อไหร่ก็ได้ เธอเลยมีนิยายพกพามากมาย หลายเรื่องหลากรส


'ทำไมฝันถึงได้เหมือนจริงขนาดนี้'​ เพราะไอความเจ็บปวดของร่างกาย ที่เผชิญอยู่ มันจริงเสียยิ่งกว่าจริง ไม่ต้องลุกขึ้นมาตบหน้า หยิกแขนตัวเอง ก็รู้ว่าความรู้สึกนี้มัน is real!! 


แต่ไม่ว่าจะพยายามยังไง ก็ลืมตาไม่ขึ้น ไม่ต้องพูดถึงเรื่องตบหน้าพิสูจความฝัน เพราะแค่ขยับเปลือกตาก็ยังทำไม่ได้ 


"ฮูหยินรองจะฟื้นมั้ยเจ้าค่ะ ท่านหมอ" 


เสียงคนดังขึ้นมาก่อนที่ประตูจะเปิดออก เป็นเสียงผู้หญิง น่าจะยังเด็ก คงไม่เกินยี่สิบปี


"พิษนั้นถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว แต่กว่าฮูหยินรองจะถึงมือหมอ พิษก็กระจายไปมากพอดู ข้าเองก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก" 


"ฮือ ท่านหมอเจ้าคะ โปรดช่วยฮูหยินด้วยนะเจ้าคะ"


'ฮูหยินรอง? ท่านหมอ? ยาพิษ?' 


"ข้าก็ทำสิ่งที่ต้องทำหมดแล้ว จากนี้ไป ก็ขึ้นอยู่กับตัวฮูหยินของเจ้า แม้กายหายดี แต่ใจไม่หาย ไม่อยากตื่นขึ้นมาเสียเอง ข้าก็จนใจ"  ไม่ใช่ไม่รู้ว่านางประสบพบเจออะไรมาบ้าง


'ป่วยทางใจ? '


"ฮือ ไม่นะคุณหนู ท่านต้องตื่นมาหาบ่าวนะเจ้าคะ"

  

'ดราม่าสุดๆ'​


เธอรู้สึกถึงสัมผัสเบาๆที่ลูบหลังมือเธออยู่ มือเล็ก ติดจะหยาบ คงเป็นมือของแม่นางน้อยคนนั้น ที่คร่ำครวญอยู่ข้างๆเธอ


"ข้าจะสั่งยาบำรุงไว้ให้ก็แล้วกัน ตามไปเอาที่ร้านยาของข้า ส่วนค่ายานั้น จางฮูหยินจ่ายให้ไว้แล้ว

เจ้าอย่าลืมขยับแขนขาของนางบ้าง หลับไปนานเยี่ยงนี้ เวลาตื่นขึ้นมา แขนขาจะไม่มีเรี่ยวแรงเอาได้


'หลับไปนานเหรอ  นานแค่ไหนกันนะ'


"ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ ท่านหมอ ข้าขอป้อนยาให้ฮูหยินก่อน แล้วข้าจะตามไปเอายาที่ร้านนะเจ้าคะ" 


ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ แม่นางน้อยก็ยกเธอขึ้น กึ่งนั่งกึ่งนอน ยารสขมค่อยๆผ่านคอลงไป 


'อี๋ แม้แต่ความขมในปากนี้ก็ real สุดๆ  ฝันบ้าอะไรเนี๊ยะเรา'​


เมื่อยาขมหมดถ้วย ทั้งห้องก็กลับมาสู่ความเงียบอีกครั้ง


'สงสัยจะเป็นเรื่องที่นางเอกโดนรถชนตาย แล้ววิญญาณมาเข้าร่างที่โดนยาพิษในอีกมิตินึง พอฟื้น จากที่เคยเป็นคนง่อยๆ ไม่มีใครสนใจ ก็เปลี่ยนเป็นคนละคน เริ่มเนื้อหอม จนมาเจอพระเอกเทพทรู เอ๋ แล้วจะมีพวก ปล่อยพลัง วิชาตัวเบา แบบในนิยายมั้ยนะ'


'​ว่าแต่ แม่นางน้อยคนนั้น เรียกเราว่า ฮูหยินรอง

โอ้ววว  โนววว  ไม่นะ ร่างนี้มีผั... สามีแล้ว แถมยังเป็นแค่เมียน้อยอีกตะหาก'


อาเถอะ ดูเหมือนเมียหลวง จะเอ็นดูเมียน้อยอยู่บ้าง ไม่งั้นคงไม่จัดการเรื่องค่าใช้จ่ายให้ คงไม่เหมือนกับอีกเรื่อง ที่เมียหลวงเกลียดเมียน้อยเข้ากระดูก แถมยังกลั่นแกล้งสารพัด แต่ก็นะ เมียหลวงที่ไหนไม่เกลียดเมียน้อยบ้าง


ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์​ยาขมปี๋ หรือเพราะร่างนี้ยังอ่อนแออยู่มาก เธอจึงผล่อยหลับไปอีกครั้ง ในขณะที่คิดอะไรเป็นตุเป็นตะไปเรื่อย


เธอจึงไม่รับรู้ถึงการมาของบุคคล​หนึ่ง  ที่เข้ามายืนเงียบๆข้างเตียง ยืนอยู่ครู่ใหญ่ๆ ก็จากไป โดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเพียงครึ่งคำ


-----


เสียงคนพูดคุยที่ดังอยู่ในห้องตอนนี้ ทำให้เหมยรู้สึกตัวอีกครั้ง


'ทำไมยังไม่ตื่นจากฝันนี้สักที'​


กลิ่นเดิมๆ ความรู้สึกเจ็บแบบเดิมๆ อาจจะน้อยลงนิดนึง และเสียงแม่นางน้อยคนเดิม ทำให้เหมยรู้ว่ายังอยู่ในฝันเรื่องเดิม ที่ตัวเธอเป็นฮูหยินรอง


"น้องสงสารอาเหมยเหลือเกินเจ้าค่ะท่านพี่ เหตุใดคนดีๆ อย่างอาเหมย ถึงต้องเจอแต่เรื่องร้ายๆ" 


'ฮูหยินรองก็ชื่อเหมยเหมือนเราเลยแฮะ แล้วก็เป็นคนดี  อืม ก็ดี ที่ไม่ใช่นางร้ายที่ใครๆต่างรังเกียจ'


"พี่ให้คนไปสืบแล้ว ตอนนี้ยังไม่ได้ความอะไรนัก รู้แค่ว่า น่าจะถูกพิษจากนอกจวน ตอนเดินทางไปไหว้พระนั่นแหละ"


"น้องก็คิดเช่นนั้น คนในจวนของเรา ไม่มีน่าจะมีใครคิดร้ายกับอาเหมย" 


'​ไม่น่าจะเป็นสามีและเมียหลวงของอาเหมยแฮะ เสียงแก่ไปหน่อย น่าจะเป็นพ่อกับแม่สามีมากกว่า'


"แล้วนี่ อาจินได้มาดูอาเหมยบ้างรึเปล่า เสี่ยวเปา"


"เอ่อ.... นายท่าน คุณชายกับฮูหยินน้อย มาครั้งนึงเจ้าค่ะ ช่วงตอนแรกๆ ที่กลับมาถึงจวน"


'อาจิน ใครอีกหละ รึว่าจะเป็นลูกชายของสองลุงป้านี่   เฮ้ย!  ฮูหยินน้อย!  แล้วถ้าเธอคือฮูหยินรอง หรือว่าเธอจะเป็นเมียน้อยของตาลุงนี่นะเหรอ'​


'​หึ ให้เธอเป็นเมียน้อย ซ้ำยังมีสามีแก่ ฝันไปเถอะ  ​เอิ่ม ลืมไป ก็ฝันอยู่จริงๆนี่นา'​


ไม่เอาละ ไม่อยากฝันต่อแล้ว ตื่นสิโว้ย คิดถึงแม่แล้วเนี๊ยะ ตื่นสักที ตื่น ตื่น ตื่น


ด้วยความตกใจและความพยายามที่จะตื่นอย่างหนัก ใบหน้าของคนที่นอนสลบมากว่าครึ่งเดือน จึงปรากฏ​รอยย่นตรงระหว่างหัวคิ้ว

 

"ท่านพี่ คิ้วของอาเหมยขยับเจ้าค่ะ

อาเหมย ได้ยินป้ามั้ยลูก"


'ไม่อยากได้ยินเจ้าค่ะ ฮือ เหมยอยากตื่น'


เอ๊ะ!  อะไรนะ  


ป้า?   


โอ๊ย! งง


"ดูเหมือนเราจะมากวนอาเหมยนานไปแล้ว 

เสี่ยวเปา ถ้าอาเหมยรู้สึกตัว ให้มาตามข้าทันที" 


"ตื่นเร็วๆหละอาเหมย ทุกคนเป็นห่วงเจ้านะ"  จากนั้น ผู้หญิงที่แทนตัวเองว่าป้า ก็ลูบหัวเธอเบาๆ แล้วก็จะพากันออกไป


'เดี๋ยวๆ ช่วยปลุกอาเหมยก่อนสิเจ้าคะ '​   ถ้ามีใครเขย่าตัวเธอ เธออาจจะตื่นก็ได้  ไม่รู้ว่าจะตื่นขึ้นในฝัน รึจะตื่นมาในชีวิตจริง แต่ขอให้ได้ตื่นก่อนเถอะ เธอเบื่อจะนอนเป็นผักแบบนี้แล้ว


"คุณหนูนอนพักนะเจ้าคะ เดี๋ยวอีกสักชั่วยาม บ่าวจะเอายามาให้เจ้าค่ะ"


'ไม่ๆ อย่าเพิ่งไปสิแม่นางน้อยเปาเปา ปลุกข้าก่อ... ปลุ.... '


ไม่ทันได้คิดจบประโยค ความง่วงงุนที่ไม่อาจต้านทาน ก็จู่โจมอาเหมยอย่างกระทันหัน  

 

ยังไม่ทันได้ตื่น ก็ต้องหลับลงอีกครา




&&&


วันนี้มาได้นิดหน่อย เพราะเสียเวลาไปกับการเลือกชื่อตัวละคร ที่ตอนนี้ ก็ๆออกมาแค่ 2ชื่อ 555  ไรท์เลือกความหมายด้วยนะ ถามว่า แล้วจำได้มั้ย ก็จำไม่ได้ 


รายละเอียดในเรื่อง ไรท์ยังไม่ได้ลง  เลยขอไปวางรายละเอียดพื้นหลังของครอบครัวพระเอกก่อนนะ รีดอยากจะให้ทำอาชีพอะไรดี ไม่เอาขุนนาง ไรท์ว่าจะไม่ให้ยุ่งกับราชวงศ์ เชื้อพระวงศ์เลย เป็นของเรื่องชาวบ้านอย่างแท้จริง 


กดเลิฟๆ ให้ไรท์บ้างน๊า  อิอิ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.148K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,372 ความคิดเห็น

  1. #1289 ปารมี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 16:24
    มันเยิ่นเย้อเกินไปนะ
    #1,289
    0
  2. #136 Horizon_right (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 01:03
    ค้าขายดีไหม? แต่ไรท์อยากเขียนอาชีพอะไรก็เอาที่ไรท์สะดวก เราได้หมด ลุ้นดี55555 แล้วเมื่อไหร่นางจะได้ตื่นหนอ555555
    #136
    0
  3. #10 Saminmime (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 11:27

    มาต่อนะคะ
    #10
    1
    • #10-1 wipypolsa(จากตอนที่ 4)
      30 พฤศจิกายน 2561 / 12:04
      ขอขอบคุณค่า ที่ติดตาม
      #10-1
  4. #9 Saminmime (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 11:15

    รอนะคะ
    #9
    0
  5. #8 NatthayaSrichan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 05:48
    รอนะคะ
    #8
    1
    • #8-1 wipypolsa(จากตอนที่ 4)
      30 พฤศจิกายน 2561 / 12:04
      ขอบคุณค่า ที่ติดตาท
      #8-1