ฮูหยินรอง

ตอนที่ 27 : หลงจู๊

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 941 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

 

“ท่านนี่เอง คุณชายหมิงที่ฮูหยินของข้าพูดถึง” 

 

“ท่านก็คงจะเป็นคุณชายใหญ่ จางฮุ่ยจิน ยินดีที่ได้รู้จักขอรับ” หมิงเหอคังกับกัวหยุนซีลุกขึ้นมายืนตรงข้ามกับจางฮุ่ยจิน โดยที่เหม่ยเหมยยยืนเยี้องอยู่ด้านหลังเขาไป

 

“ยินดีที่ได้รู้จักท่านด้วยเช่นกัน”  จางฮุ่ยจินเพียงก้มหัวให้เท่านั้น ด้วยอายุและฐานะที่เท่าเทียมกัน

 

 “เมื่อคราวก่อนข้าไปคารวะนายท่านจางที่จวน แต่ท่านไม่อยู่ คราวนี้ได้พบเสียที”  ใช่แล้ว เขาอยากพบคุณชายผู้นี้

 

“ข้าเองก็ยินดียิ่งนักที่เราได้ร่วมงานกัน น้องชายข้าชมท่านให้ฟังเสียหลายคำ” แน่นอนว่าฮุ่ยจื่อไม่เพียงเล่าให้เขาฟังเฉพาะเรื่องงาน เรื่องอื่นๆก็เล่าให้ฟังเช่นเดียวกัน

 

“ท่านพี่ นี่หยุนซีเจ้าค่ะ”  เหม่ยเหมยที่ได้แต่ยืนมองตาปริบๆ ฟังสองหนุ่มทักทายกัน แม้ทั้งคู่จะมีรอยยิ้มประดับอยู่บนหน้า แต่บรรยากาศรอบตัวนั้นแปลกประหลาดชอบกล จนเหม่ยเหมยเกือบจะลืมแนะนำหยุนซี

 

“หยุนซีคาวระคุณชายฮุ่ยจินเจ้าค่ะ ขอบพระคุณเรื่องงานที่ร้านสมุนไพรด้วยนะเจ้าคะ”  

 

“อืม เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น”  จางฮุ่ยจินยังคงมียิ้มประดับอยู่บนหน้า แต่เป็นคนละแบบกันที่คุยกับหมิงเหอคังเมื่อครู่ เธอเพิ่งเคยเห็นคุณสามีมีหลายหน้าก็วันนี้  สมกับเป็นพ่อค้าเสียจริง ที่ตอนอยู่กับเธอมีแค่หน้าเดียว

 

“แล้ววันนี้เจ้าว่างหรือไม่หยุนซี ข้าจะพาเจ้ากับท่านลุงไปที่ร้านสมุนไพร”  เหม่ยเหมยหาทางพาตัวเองออกไปจากบรรยากาศพิลึกๆนี้โดยไว

 

                “จริงหรือเจ้าคะ แต่ท่านพ่อออกไปข้างนอกเสียแล้ว”  กัวหยุนรุ่ยออกไปดูบ้านเช่าที่พอจะสู้ราคาได้  และไม่ไกลจากที่ร้านสมุนไพรมากนัก เพราะที่ร้านนั้นไม่ได้มีห้องพักเพียงพอ มีเพียงห้องเล็กๆไว้ให้เด็กเฝ้าร้านอยู่เท่านั้น 

 

            “ฝากซือข่ายบอกไว้ก็คงจะได้กระมัง มาเถอะ ข้าเองก็มีเรื่องต้องแจ้งกับซือข่ายเหมือนกัน ท่านพี่ คุณชายหมิง ข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ” 

 

            “อย่าใช้เวลานานนักเล่า”  จริงๆแล้วจางฮุ่ยจินตั้งใจตามเหม่ยเหมยขึ้นไปด้วย แต่จะให้ทิ้งคุณชายหมิงไว้คนเดียวเลยก็เกรงว่าจะเสียมารยาทไปสักหน่อย ไว้ค่อยตามขึ้นไปก็แล้วกัน ถ้าหากนางใช้เวลานานเกินไป

 

            “เจ้าค่ะ” จากนั้นเหม่ยเหมยก็จูงมือหยุนซี ชวนกันขึ้นไปห้องทำงานชั้นบน

 

            “ไหนๆก็ได้พบกันแล้ว คุณชายหมิงมีกิจธุระอันใดหรือไม่ หากไม่มี อยู่ดื่มชากันสักครู่เถิด”  เมื่อหมิงเหอคังรับคำชวน  จางฮุ่ยจินก็ให้เสี่ยวเอ้อไปจัดห้องด้านใน ซึ่งเป็นห้องที่ส่วนตัวกว่า

 

            เมื่อเสี่ยวเอ้อยกน้ำชาและขนมมาเรียบร้อยแล้ว บทสนทนาก็เริ่มดำเนินไปอย่างลื่นไหลไร้ที่สะดุด ด้วยทั้งคู่เป็นพ่อค้าวินิช การสวมหน้ากากเข้าสังคมย่อมเป็นเรื่องที่ทำกันจนชำนิชำนาญ  เรื่องที่คุยก็ไม่พ้นเรื่องข่าวสารความเป็นไปของเมืองและแคว้นต่างๆ  จนเมื่อหัวข้อสนทนาวนมาถึงแคว้นเว่ย

 

            “ข้าได้ข่าวมาว่าโจรที่ปล้นนายท่านและฮูหยินหลินมิใช่โจรป่าธรรมดาหรือขอรับ”  หมิงเหอคังไปค้าขายที่แคว้นเว่ยในครานี้ ก็ไปตามสืบเรื่องนี้มาด้วยเช่นกัน เขาอยากถามมานานแล้ว แต่ยังหาจังหวะดีๆไม่ได้เสียที เพราะตัวเองนั้นถือเป็นคนนอก จะเข้าไปก้าวก่ายเรื่องนี้มากไปก็เห็นจะไม่งาม

 

            จางฮุ่ยจินเงยหน้าขึ้นมองหมิงเหอคังสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ แต่สายตานั้นเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ ฝ่ายหมิงเหอคังเองก็ไม่ได้หลบตา เพียงรอให้อีกฝ่ายตอบ จนดูเหมือนว่าทั้งคู่แข่งจ้องตากันเสียอย่างนั้น

 

            “อ้อ  ข้าลืมไป ท่านก็เคยค้าขายกับสกุลหลินเช่นกัน” ในที่สุดผ่านเมื่อไปครู่หนึ่ง จางฮุ่ยจินก็เป็นคนทำลายความเงียบและจบเกมส์จ้องตานี้ลง

 

            “ขอรับ ตอนที่ท่านพ่อกับข้ารู้ข่าว ก็เสียใจยิ่งนัก นายท่านและฮูหยินหลินเป็นคนดี ไม่ควรเลยที่ต้องประสบเคราะห์กรรมเช่นนี้”  เหม่ยเหมยเองก็ด้วยเช่นกัน

 

            “ทางการบอกว่าเป็นการปล้นธรรมดาจากโจรป่า”  เขายกจอกชาขึ้นดื่มด้วยท่าทีสบายๆ เหมือนไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร

 

            “แล้วพวกท่านก็เชื่อเช่นนั้นหรือ”  หมิงเหอคังไม่คิดว่าสกุลจางจะปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ                                          

 

            “ไม่หรอก พวกข้าย่อมไม่เชื่อตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพียงแต่ตอนนั้นพวกมันไม่หลงเหลือหลักฐานใดไว้เลย และทางการก็ปิดคดีนี้ไปรวดเร็วยิ่งนัก”

 

            “คุณชายฮุ่ยจิน ท่านอย่าหาว่าข้าสอดเรื่องคนอื่นเลย ข้าเคารพนายท่านหลินไม่น้อย อาเหมยเองข้าก็เห็นมาตั้งแต่เด็ก  ข้าอยากช่วยให้พวกเขาได้รับความยุติธรรม”

 

            อาเหมย คุณชายผู้นี้เรียกเหม่ยเหมยว่า อาเหมยงั้นรึ

 

            “เป็นโชคดีของสกุลหลินแล้วที่มีมิตรดีเช่นท่าน”  แต่หากไม่บังเอิญเจอกับอาเหมยที่งานเทศกาล ท่านจะคิดตามหานางหรือไม่ ท่านจะคิดช่วยเหลือนางหรือไม่ นางอยู่ที่นี่มาหลายปี แต่กลับไม่มีญาติพี่น้องมิตรสหายมาตามหานางเลยสักคน  เรื่องที่นางเข้ามาอยู่ที่จวนสกุลจาง ไม่ใช่เรื่องลับอะไร หากตั้งใจหานางจริงๆ คงไม่ต้องใช้เวลาเนิ่นนานเพียงนี้

 

            “ถ้ามีอะไรที่ข้าพอจะช่วยเหลือได้ ท่านโปรดอย่าได้เกรงใจ” ตอนแรกหมิงเหอคังคิดจะสืบหาเรื่องนี้ด้วยตัวเอง โดยไม่บอกคนสกุลจาง แต่มาคิดอีกที แสดงความจริงใจให้เห็นเลยตั้งแต่แรกน่าจะดีกว่า เพื่ออนาคตในวันข้างหน้า

 

            “ขอบคุณคุณชายหมิง”  แต่จางฮุ่ยจินไม่คิดให้คุณชายหมิงสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวอยู่แล้ว เพื่อความปลอดภัยด้วยอีกประการหนึ่ง เพราะเขายังไม่รู้เบื้องหน้าเบื้องหลังของคุณชายผู้นี้เลย


            บรรยากาศชั้นหนึ่ง แตกต่างจากชั้นสองโดยสิ้นเชิง เหม่ยเหมยที่ให้หยุนซีไปตรียมตัวเพื่อออกไปข้างนอก ก็กำลังปรึกษาเรื่องโรงเตี้ยมกับซือข่ายอย่างออกรส ซือข่ายไม่เพียงรับคำสั่งเท่านั้น แต่ร่วมออกความคิดเห็น และยังติติงส่วนที่ไม่เห็นสมควร ทำให้เหม่ยเหมยคิดถึงบรรยากาศตอนทำงานอยู่กับเพื่อนพี่น้องที่บริษัท ที่นี่นั้นหายากนักที่จะแสดงความคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมาได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ที่มีฐานะด้อยกว่า ถ้าเป็นนายคนอื่น ซือข่ายอาจโดนโบยไปแล้วก็ได้

 

            ส่วนซือข่ายนั้น ตอนแรกก็สบประมาทนายหญิงรองผู้นี้ไม่น้อย เมื่อคุณชายใหญ่มาบอกว่าจะโอนงานให้ฮูหยินรองเป็นผู้ดูแลแทน ถ้าไม่ได้คุณชายใหญ่บอกเอาไว้ก่อนว่าให้ตนเองสอนงานนางเหมือนเป็นลูกน้องคนหนึ่ง เขาก็คงสอนนางแบบขอไปที แต่เมื่อได้เห็นความตั้งใจจริงของนางแล้ว ก็ให้นับถือนางไม่น้อย ด้วยสถานะของนางนั้น แม้จะเป็นเพียงฮูหยินรอง แต่ก็เป็นฮูหยินรองของว่าที่นายท่านใหญ่สกุลจาง มีหรือจะลำบาก ไม่ต้องทำงานอะไรเลยเหมือนฮูหยินจวนอื่นๆก็ยังได้  ซ้ำเวลาเขาติติงอะไร แทนที่นางจะโกรธเคือง นางกลับไม่ถือโทษใดๆ นำคำตินั้นไปปรับปรุงแก้ไข นับว่าแปลกประหลาดผิดแผกไปจากผู้หญิงคนอื่นจริงๆ

 

            “พี่เหม่ยเหมย ข้าพร้อมแล้วเจ้าค่ะ”  หยุนซีกลับด้วยชุดที่ดูกระฉับกระเฉงกว่าเมื่อตอนแรก อืม นางน่าจะหันมาใส่ชุดแบบนี้แทนชุดยาวรุ่มรามนี้บ้าง 

 

            “เสี่ยวเปา พอไปถึงร้านแพรพรรณแล้ว ซื้อชุดแบบหยุนซีให้ข้าสักสองสามชุดนะ เอาสีเข้มๆหน่อยหละ”  เหม่ยเหมยหันไปบอกเสี่ยวเปากันลืม

 

            “จะดีหรือเจ้าคะ”  เสี่ยวเปาทำหน้ายู่ยี่

 

            “ทำไมเล่า”  มันไม่ดีอะไรอีก  หยุนซีก็ใส่สวยดีนี่นา

 

            “ก็มันไม่สมกับเป็นฮูหยินเลยนี่เจ้าคะ”   เสี่ยวเปาคิดว่าชุดแบบนั้นหมาะกับเด็ก หรือไม่ก็คนที่ต้องทำงานนอกบ้านมากกว่า  ไม่เหมาะสำหรับฮูหยินของตนที่ควรจะใส่ชุดกรีดกรายงดงาม

 

            “เอาเถอะ อย่าลืมก็แล้วกัน”  เสี่ยวเปายังคงความสาวใช้สมัยโบราณไว้ครบสูตร อยู่กับเธอมาตั้งนาน น่าจะปรับตัวบ้างได้แล้วนะ

 

            “ลงไปหาหนุ่มๆกันดีกว่า” เมื่อเหม่ยเหมยกับหยุนซีเดินลงมาชั้นหนึ่งก็เห็นฮุ่ยจินกับเหอคังนั่งรออยู่แล้ว

 

            “เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะท่านพี่”  เหม่ยเหมยหันไปบอกฮุ่ยจิน แต่เขากลับหันไปถามซือข่าย

 

            “เรียบร้อยดีนะซือข่าย”  อ่าว ไหงไปถามซือข่ายหละ แหม ไม่ไว้ใจกันเลยรึเจ้าคะ คุณสามีเจ้าขา  

 

            “เรียบร้อยดีขอรับนายท่าน”  ซือข่ายนั้นแอบยิ้มอยู่ในใจ ครอบครัวเขาอยู่รับใช้สกุลจางมาตั้งแต่รุ่นพ่อ เขาโตมากับคุณชายทั้งสอง มีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง เขาย่อมเห็น

 

            “ถ้าอย่างนั้น พวกเราขอตัว” จางฮุ่ยจินเอ่ยลากับเหอคัง เขาไม่อยากให้อีกฝ่ายตามไปด้วย เพราะวันนี้ยังมีหลายสิ่งต้องจัดการและสะสาง เขาไม่ต้องการให้มีคนนอกอยู่ด้วย  แต่หยุนซีนั้นเป็นข้อยกเว้น นางคงไม่หูตาเป็นสับปะรดเหมือนกับหมิงเหอคังกระมัง

 

            “วันนี้ข้าเองก็มีธุระในเมืองเช่นกัน ไม่แน่อาจได้พบกับอีก”   หมิงเหอคังยืนเอามือไพล่หลัง ยิ้มเล็กน้อยส่งพวกเขาขึ้นรถม้าไป

 

           

            ทางด้านร้านแพรพรรณนั้นเคร่งเครียดเป็นอย่างมากเมื่อหลงจู๊คนที่จดบันทึกมั่วซั่วจนเกิดปัญหา วันนี้กลับไม่อยู่ที่ร้าน เด็กที่ร้านบอกว่าเขาไม่สบาย วันนี้คงไม่เข้ามาที่ร้าน เมื่อตามไปหาที่บ้านก็ไม่พบว่ามีคนอยู่ สอบถามบ้านใกล้เคียง กลับบอกว่าหลงจู๊คนนี้ไปเยี่ยมบิดามารดาที่ชายแดนตั้งแต่เช้ามืด  

 

จะบอกว่าหนีเพราะกลัวความผิดก็ไม่น่าจะใช่ เพราะตอนพี่ใหญ่มาจัดการก็ไม่ได้ตำหนิอะไรรุนแรง เพียงหักเบี้ยหวัดนิดหน่อยเท่านั้น  และบัญชีที่ผิดพลาดนี้หากดูผิวเผินก็ไม่ได้มีความผิดใหญ่โตอะไร นอกจากจะมีเรื่องร้อนตัวแล้วหนีไปเสียเอง เกลือน่าจะกลายเป็นหนอนเสียแล้ว


จางฮุ่ยจื่อเป็นคนรับหลงจู๊คนนั้นมาทำงานเอง หลังจากคนเก่าคนแก่ตายจากไป แม้ไม่ใช่กิจการสายหลัก แต่ก็ทำเงินให้มากอยู่พอสมควร เขาจึงให้คนสืบประวัติอย่างละเอียด เพราะหลงจู๊คนนี้ต้องดูแลร้านที่เกี่ยวข้องกับแพรพรรณทั้งหมดที่มีอยู่ในเมืองหลวง ไม่คิดเลยว่าทั้งที่เขาเองก็ระวังขนาดนี้แล้ว กลับยังมีคนแทรกแซงเข้ามาได้  แต่เหตุใดถึงจงใจมาที่ร้านเล็กแบบนี้เล่า จะเป็นเพียงโจรหวังโกงกินเพียงน้อย หรือเป็นหนอนที่หวังทำการใหญ่กันแน่

 

ในเมื่อไม่สามารถทำอะไรได้มากไปกว่านี้แล้วเพราะมีเฉินมู่อิงอยู่ด้วย จางฮุ่ยจื่อก็ไม่เห็นประโยนชน์อะไรที่จะอยู่รออีกคณะหนึ่งที่ร้านแพรพรรณ เขาจึงได้ออกเดินทางไปที่ร้านสมุนไพร เมื่อไปถึงก็พบว่ารถม้าของจางฮุ่ยจินก็มาถึงพอดีเช่นกัน

 

เฉินมู่อิงที่เห็นสามีกำลังลงจากรถม้ามาก็ดีใจนัก นางกลุ้มใจเรื่องหลงจู๊ที่หายตัวไปเหลือเกิน นางหวังว่าจะเป็นเพียงคนขี้โกงธรรมดา ที่เมื่อถูกจับได้ก็หนีไป อย่าให้เป็นอย่างที่นางคิดเลย ในขณะที่


เฉินมู่อิงและจางฮุ่ยจื่อกำลังเดินไปทางรถม้าอีกคัน ทั้งคู่ต้องชะงักเท้าแทบจะพร้อมกัน หน้าตาทั้งคู่ตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง เพราะภาพที่เห็นตรงหน้า คือภาพของ จางฮุ่ยจินที่ส่งมือให้เหม่ยเหมยลงจากรถม้า แต่นั้นคงไม่ทำให้คนทั้งคู่ตกใจได้ หากมุมปากของจางฮุ่ยจินจะเหยียดตรงเป็นปกติ ไม่ได้ยกขึ้นแบบนี้

 

 

        &&&


อ่าว  เกิดไรขึ้นบนรถม้าละเนี๊ยะ   แล้วพี่หมิงจะได้ออกมาอีกมั้ยนะ ค่าตัวแพงเกิน 555


โน้ตบุคไรต์แป้นพิมมันพังหละค่ะ ฮือๆๆ  ต้องยืมคีบอร์ดน้องเอา นี่รีบพิมให้สุด เพราะต้องคืนละ 


ช่วงนี้ไรต์เขียนในคอม ไม่ได้เขียนในมือถือแล้วค่ะ เพราะมันพิมเร็วกว่า แก้ไขง่ายกว่า แล้วก็ดูจำนวนคำได้ เลยอาจจะช้าไปบ้างนะคะ      ต้องรอเวลาที่ว่างมากๆหน่อย เขียนทีเดียวเสร็จ เขียนทีละนิดๆ รู้สึกเรื่องมันไม่ต่อเนื่องค่ะ


แต่จะพยายามไม่หายเกิน 3 วันนะคะ              

 ขอบคุณทุกวิว ทุกเม้น ทุกหัวใจ ทุกติดตามค่ะ




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 941 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,372 ความคิดเห็น

  1. #1338 0972435879 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 17:48
    สรุปแล้วใครพระเอก
    #1,338
    0
  2. #1287 InthiraP (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 11:24

    อืม...ผู้หลายคนแท้ เชียร์ไม่ถูกเลย

    #1,287
    0
  3. #1272 oldcat2000 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 06:29

    ยายเมียหลวงนิสัยเหมือนเพื่อนเก่าหล่อนเลยว่ามัยขี้ระแววง... แต่คุณ​สามีก็ทำให้ระแวงอะนะ

    #1,272
    0
  4. #991 jaoh77 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 08:24
    ลงเรือไหนดี ลำบากจริง เดาไม่ออก
    #991
    0
  5. #842 SlowlifeSloth (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 15:48
    แอบลงเรือหลัวเก่าคนเดียว.
    #842
    0
  6. #841 pooknbt (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 14:39
    เดาไม่ถูกเลย ว่าสุดท้ายแล้วอาเหมยจะอยู่กับใคร
    #841
    0
  7. #839 แอบเดาอ่ะค่ะ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 20:31

    ชอบทุกคนเลย(หลัวของน้องก้อชอบ) ชอบคนแต่งมากกว่า (เอิ่ม ม ม) แต่พ่อกะแม่ของน้องไปขัดขาตระกูลเฉิน กับตระกูลคุณชายเจิ้นเหรอปล่าวคะ ไรท์์

    #839
    1
  8. #838 Sukanya Paileeklee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 16:56
    ไม่เอาหลัวเก่า
    #838
    0
  9. #837 Mona7804 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 09:28

    เฮ้อ ลำบากใจ แทน เหมย ยังไงไม่รู้


    นั่นก็สามี แถมเริ่มมีอาการ คนหวงก้าง

    นั่นก็น้องสามี ที่ยังแอบมีใจให้อยู่

    ส่วนทางคุณชายเจิง ยังไม่มาราวี ณ ช่วงนี้


    ส่วนทางนุ้นก็คุณชายหมิง มาไกล แต่มุ่งมั่น อยากแสดงความจริงใจ #ทำไมไม่มาตามหาเหมย ก่อนหน้านี้ คงมีเหตุผล ส่วนตัว แถมเหมยก็เพียงคนรู้จัก ไม่ใช่คู่หมาย ถึงต้องกะวีกะวาด ออกตามหา อย่างออกนอกหน้า ออกตัวแรงมากเดี๋ยวล้อฟรี


    เหมือนเสียงานส่วนใหญ่จะไม่อยากให้สามีเป็นพระเอกเนาะ คิดเหมือนกันเลยๆๆๆๆ


    มู่อิ่งก็เริ่มหึงหวงสามีสุดพลัง

    #837
    1
    • #837-1 Apipukunirj(จากตอนที่ 27)
      23 เมษายน 2562 / 21:08
      ติใน

      เ ขิฝะ ม

      ท วุมอ จ
      สจมอผ่

      อิสะรขต

      , ใว


      บ.สขชุ สม


      กิำอำ

      ค.ออ บ ข

      ฝ าใขั
      #837-1
  10. #836 TukTIkinlove (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:37
    ถ้าจะให้คนสกุลจางเป็นพระเอก พี่จื่อน่าจะเหมาะกว่าแต่คงเป็นไปได้ยาก ไม่ชอบพี่จินตั้งแต่แรกแล้วตั้งแต่ทิ้งเหม่ยเหมยไม่ดูดำดูดี หยอกล้อฉ้อเลาะกับมู่อิงจนละเลยเมียอีกคน สำหรับเหม่ยเหมยคนเก่าคือความทุกข์หนัก ในเมื่อมู่อิงกับพี่จินรักกันมากก็ปล่อยเขารักกันเถอะ เหม่ยเหมยควรได้สามีใหม่ ใจนี้เชียร์คุณชายเจิงนะ
    #836
    0
  11. #833 pumpkinkuk (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:44
    เจอคำพูดพี่จินเข้าไป ทำเอาเรือพี่หมิงชะงักเลย เออเนอะ น้องเหมยมาอยู่บ้างจางตั้งนาน ไม่เห็นจะมาเยี่ยมเลย แต่ก็ไม่อยากให้พิจินเป็นพระเอกเรอ เฮ้ออออออ
    #833
    0
  12. #832 ning792528 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 19:51

    คุณชายใหญ่มีแผนอะไรอยู่อ่ะ...ความเย็นชาหายไปไหน
    #832
    0
  13. #831 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 18:55
    รอ.....นะ
    #831
    0
  14. #830 poppyyy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 16:32

    ค่อยๆรักกันไปเหรอ?? ยังไงคะคู่นี้ 5555

    #830
    0
  15. #829 Kung 11906 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 16:28
    อยากให้สามีเป็นพระเอกนะ รีดรู้สึกว่าไรท์ต้องมีการหักมุมแน่นอน ความรู้สึกมันบอก55555
    #829
    0
  16. #828 ริยา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:42

    นางทำไรเปิ่นๆบนรถม้าให้สามีขำได้หละเนี่ย

    #828
    0
  17. #827 minmanee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 11:58
    รักมู่อิงแล้วมาหวงทำไม ไม่เอาคนนี้เป็นพระเอกนะ
    #827
    2
  18. #826 Dreamnoy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:44
    ไม่เอาสามีคนนี้นะไรท์มีคนรักอยู่แล้วอย่ามายุ่งนะ
    #826
    0
  19. #825 อ้อมกอดของท้องฟ้า (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:34
    เรายังรักปักใจอยู่ที่หมิง 5555 สามีก็ให้ครองรักกับมู่อิงไปสิ เห็นรักนักรักหนาไม่ใช่หรอ? เรายังจำได้ไม่ลืมความหยอกล้อมีลูกให้พี่อะไรนั่นอยู่เลย ไม่ลืมนะคะว่าเขารักกันมากกก จะมาหลายใจเปลี่ยนไปไม่ได้ โลเลเกินจะบรรยาย

    #ทีมหมิง #หมิงคงมีเหตุผลที่ยังไม่มาหาอาเหมย #แต่ตอนนี้มาแล้ว #ฉันหวงฉันมาทวงของฉันคืน เพลงนี้ชายหมิงมอบให้คุณจิน หมิงมาทวงอาเหมยคืนแล้วนะ #คิดว่างั้นอ่ะนะ
    #825
    0
  20. #824 Nantanat_neung (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:08
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #824
    0
  21. #823 jetangel (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 07:20
    ไรท์คะ ให้น้องเหมยลงเรือพี่จินน้า พลีสสสสส
    #823
    0
  22. #822 น้ำหวาน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 07:08

    รอลุ้นสามีเริมมีใจแต่เราชอบพี่หมืง555555

    #822
    0
  23. #821 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 06:48

    รอลุ้นรัก สามเส้าต่อคะ
    #821
    0
  24. #820 minilove (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 04:17
    พี่จินนี้แอบชอบเหมยอยู่แต่ไม่แสดงออกรึป่าว เพราะงั้นเรื่องที่คุณชายเจิ้งพูดกับฮุ้ยจื่อก้อาจเป็นเรื่องจริง
    #820
    0
  25. #819 Naruthaik1972 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 02:30
    เหมือนพี่จินจะเริ่มมีใจให้อาเหมย รอดูไปก่อนละกันถ้าเป็นจริงคนที่น่าสงสารคือมู่อิง
    #819
    0