ฮูหยินรอง

ตอนที่ 19 : ขออนุญาต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,111 ครั้ง
    20 ธ.ค. 61

แม้ในใจเหม่ยเหมยอยากจะให้แขกของท่านลุงกลับไปเสียที แต่ด้วยมารยาทไม่ว่าจะในโลกโน้นหรือในโลกนี้ ก็ไม่สามารถทำได้  


เหม่ยเหมยไม่รู้จะต้อนรับขับสู้คุณชายหมิงอย่างไรต่อ ข้าวแช่ก็หมดไปแล้วหนึ่งสำรับ จะให้ยกน้ำชาขนมมาเพิ่ม ก็ดูกระไรอยู่ 


ในระหว่างที่เธอกำลังคิดว่าจะชวนอีกฝ่ายคุยต่อดีหรือจะพูดอ้อมๆ ให้อีกฝ่ายรู้ว่าควรกลับไปได้แล้วดี  คุณชายหมิงก็แก้ปัญหาให้เธอได้เสียก่อน

 

“อาหารใหม่นี้ แม่นางเรียกมันว่าอะไรหรือ”

 

นั่นสินะ เธอยังไม่ได้คิดชื่อเลย  ไหนๆก็เอาสูตรเค้ามาทั้งดุ้นแล้ว ขอยืมชื่อมาด้วยเลยก็แล้วกัน

 

“ข้าวแช่บุปผาเจ้าค่ะ”  เธอเติมคำสร้อยต่อท้ายชื่อสักหน่อย ให้ฟังดูหรูหราน่ากิน ชวนให้มาลิ้มลอง

 

“ชื่อไพเราะ”


“ขอบคุณเจ้าค่ะ”


“ถ้าได้เอาไปขายที่เหลาอาหารคงจะขายดีไม่น้อย”  เหอคังพูดไปตามประสาพ่อค้าที่เห็นอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปหมด ไม่ได้ล่วงรู้ถึงความตั้งใจของเหม่ยเหมย

 

“ท่านคิดว่ามันจะขายได้หรือเจ้าคะ”  เหม่ยเหมยเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น ลืมรักษากิริยาไปชั่วครู่ ถ้าในสายตาของพ่อค้านักเดินทางอย่างเช่นคุณชายหมิงเห็นว่าขายได้ เธอก็คงไม่ต้องกังวลแล้ว

 

“แน่นอน อาหารหน้าตาแปลกใหม่ ไม่เคยมีที่ใดมาก่อน แม้วิธีกินจะแปลกอยู่บ้าง แต่ก็เพลิดเพลินไม่น้อย แล้วก็เลิศรสยิ่งนัก น่าจะเป็นอาหารเลื่องชื่อได้ไม่ยาก”  คำเยินยอมากมาย ถูกส่งมาให้กับอาหารที่หน้าตาแปลก วิธีกินก็แปลกของเหม่ยเหมย 

 

“ข้าคิดจะให้โรงเตี้ยมของสกุลจางที่นอกเมืองขายเจ้าคะ”  ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด จึงทำให้เหม่ยเหมย บอกเรื่องนี้กับคุณชายหมิง คนที่เรียกได้เต็มปากว่าเป็นคนแปลกหน้า


อาจเป็นด้วยท่าทางสบายๆ ดูจริงใจ ไม่มีพิษภัยและเล่ห์เหลี่ยมของหมิงเหอคัง และคงเพราะเธอกับเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่อีหลักอีกเหลื่อเช่นกับคนในสกุลจาง จึงทำให้เหม่ยเหมยคุยกับเหอคังได้อย่างสบายใจ คล่องปากมากกว่า

 

พูดกันท่าไว้ขนาดนี้แล้ว คงไม่คิดเอาเมนูของเธอไปขายตัดหน้าเธอหรอกนะ

 

“ขอให้ขายดิบขายดี”


“ขอบคุณเจ้าค่ะ”



“ข้าเสียใจด้วยเรื่องนายท่านและฮูหยินหลิน”  อยู่ดีๆ หมิงเหอคังก็เปลี่ยนเรื่องสนทนาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย  เหม่ยเหมยที่กำลังฝันเฟื่องเรื่องโรงเตี้ยม เกือบเรียกสติกลับมาไม่ทัน


“ท่านเคยเจอท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าหรือเจ้าคะ”  นั่นไง ถึงว่าเธอและเปาเปาถึงได้คุ้นหน้านัก 


“ข้าเคยตามท่านพ่อไปค้าขายกับนายท่านหลินที่แคว้นเว่ย ยังเคยเห็นเจ้าวิ่งเล่นอยู่ในโกดังสินค้าเลย”  เหอคังพูดด้วยรอยยิ้มเอ็นดู แม้คำเรียกขานอีกฝ่ายก็เปลี่ยนไป

 

“ข้าตามไปช่วยงานท่านพ่อหรอกเจ้าค่ะ”  ถึงแม้ไม่รู้ว่าความจริงเป็นเช่นไร แต่เธอขอแก้ตัวให้อาเหมยสักหน่อยก็แล้วกัน  เปาเปาก็เคยบอกว่าอาเหมยช่วยงานที่บ้านนี่นา


“ช่วยงานจนฝุ่นเปรอะไปทั่วตัวอย่างนั้นนะรึ” เหอคังหัวเราะออกมาเบาๆ

 

ตอนแรกเหม่ยเหมยก็นึกเคืองคุณชายผู้นี้นัก ที่พูดหยอกล้อสนิทสนมกับเธอเกินงาม แม้ว่าเขาจะคุยถูกคอเธอก็ตาม แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าเธอร่วมหัวเราะไปกับเขาด้วยเสียอย่างนั้น

 

“เหตุใดจึงไม่บอกว่ารู้จักข้าเสียตั้งแต่ที่เจอกันเมื่อคืนเล่าเจ้าคะ”  เหม่ยเหมยนั้นลดกำแพงลงเสียเกือบครึ่ง เมื่อเห็นว่าเป็นคนรู้จักของอาเหมย

 

“เห็นครั้งแรกข้ายังไม่แน่ใจว่าใช่หรือไม่ อีกทั้งคงไม่เหมาะสมเท่าไรนักที่จะพูดคุยกันข้างนอก”  เหม่ยเหมยพยักหน้าเข้าใจ

 

“แต่เหตุใดข้าถึงนึกไม่ออกว่าเคยเจอท่านมาก่อน” ไม่ใช่แค่เหมยคนใหม่ที่จำอะไรไม่ได้เลยอยู่แล้ว แต่รวมถึงอาเหมยคนเดิมด้วย


ส่วนใหญ่ถ้าเป็นคนที่อาเหมยรู้จัก เมื่อเธอคุยด้วยหรือเจอหน้า ก็มักจะมีภาพแว้บเข้ามาในหัวหรือไม่ก็ฝันบ้าง  แต่นี่ไม่เห็นอะไรเลย ทั้งเมื่อวานและที่พูดคุยกันอยู่ขณะนี้

 

“เจ้าไม่เคยเจอข้าหรอก ข้าเพียงมองเจ้าเล่นกับบ่าวอยู่ห่างๆเท่านั้น ไม่ได้เข้าไปพูดคุยด้วย” 


เหอคังตอนเป็นเด็กหนุ่มนั้น แสนเบื่อหน่ายที่ต้องรอบิดาเจรจาค้าขายนานๆ บางครั้งเจรจาเสร็จแล้วแต่ก็อยู่พูดคุยร่ำสุรากันเสียหลายชั่วยาม เขาเลยมักปลีกตัวออกมาเดินเล่นรอบๆ จึงได้พบเข้ากับเหม่ยเหมยที่ติดตามนายท่านหลินมาด้วยเช่นกัน แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมาวุ่นวายด้านหน้า จึงเล่นซุกซนกับเปาเปาอยู่ภายในโกดัง 


การได้ดูเหม่ยเหมยเล่นกับบ่าวอย่างสนุกสนาน เป็นสิ่งหนึ่งที่เขาตั้งหน้าตั้งตาคอย เวลาเดินทางมาค้าขายกับบิดาที่แคว้นเว่ย

 

“เป็นเช่นนั้นเอง  ยินดีที่ได้รู้จักนะเจ้าคะ ได้รู้จักกันเสียที”  เหม่ยเหมยคิดว่าคนที่เธอเห็นลางๆในฝันเมื่อคืนนั้นก็คงเป็นเขา จึงส่งยิ้มจริงใจให้อีกฝ่าย

 

‘การมีสหายอยู่ต่างแคว้น ถือเป็นข้อดี ไม่ว่าเธอจะย้ายถิ่นฐานในอนาคตหรือไม่ก็ตาม

 

เหม่ยเหมยคิดว่าการที่เธอยิ้มให้อีกฝ่ายนั้น คงไม่ผิดหลักคุณธรรมอันดีเท่าใดนัก ก็เธอไม่ได้ยิ้มยั่วยวนให้เขา แถมนั่งห่างกันตั้งไกล บ่าวไพร่ก็อยู่ใกล้ๆ ไม่ได้อยู่กันตามลำพัง  คงไม่มีใครมาว่าเธอให้เสียหายได้หรอกมั้ง

 

หมิงเหอคังที่เห็นเหม่ยเหมยส่งยิ้มให้ ก็ส่งยิ้มที่ยิ้มไปทั้งปากและตาไปให้


“ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าเช่นกัน”

 

---------

 

จางฮุ่ยเจียงหลังจากที่ขอตัวออกมา ก็เดินกลับมายังห้องหนังสือใหญ่ที่เป็นที่ทำงานของตนอย่างเร่งรีบ


“ข่าวจากอาจินรึ”  


“ขอรับ เพิ่งได้รับมาเมื่อเช้านี้” อาต่วน ส่งจดหมายที่อยู่ในกระบอกไม้ไผ่เล็กๆ ให้เจ้านายของตน

 

จางฮุ่ยเจียงอ่านจดหมายในมือสีหน้าเคร่งขรึม หยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในใจนั้นให้ทั้งรู้สึกโกรธเคืองและผิดหวัง ก่อนเผากระดาษนั้นทิ้งไป แล้วหันไปพูดกับอาต่วน


“สั่งให้คนตรวจตราทุกร้านของสกุลจางในเมืองหลวงอย่างละเอียด มีอะไรผิดปกติรายงานข้าทันที ใครมีพิรุธน่าสงสัย ให้จับตาดูให้ดี อย่าให้มันก่อความเสียหายได้ แล้วก็อย่าให้มันรู้ว่ากำลังถูกจับตามองอยู่ โดยเฉพาะการติดต่อกับคนนอก”

 

“ขอรับ”

 

“อาจื่อกลับมาเมื่อไหร่ ให้มาพบข้าทันที”

 

------

 

หลังจากที่คุณชายหมิงกลับไป เหม่ยเหมยก็สั่งให้บ่าวจัดสำรับมาให้อีกสองที่ สำหรับเธอและท่านป้า เธอก็หิวแล้วเหมือนกันนี่นา เข้าครัวตั้งนาน แล้วยังต้องมารับแขกของท่านลุงอีก แล้วก็ไม่ลืมที่จะสั่งให้บ่าวจัดไปให้มู่อิงอีกสำรับหนึ่ง พร้อมสอนวิธีกินไปเสร็จสรรพ

 

ตงจื่อหยานั้นกินข้าวแช่บุปผาอย่างเอร็ดอร่อย เอ่ยชมไม่ขาดปาก เหม่ยเหมยเห็นแบบนั้นก็มีกำลังใจมากขึ้นอีกโข จึงเอ่ยเรื่องโรงเตี้ยมออกไป

 

“ท่านแม่เจ้าค่ะ พี่ฮุ่ยจื่อบอกว่าเรามีโรงเตี้ยมอยู่นอกเมืองแห่งหนึ่งหรือเจ้าคะ”  เธออ้างชื่อของเขา เพื่อบอกให้ตงจื่อหยารู้กลายๆว่า เขาก็เป็นคนสนับสนุนเธอ

 

“ใช่ ถามทำไมหรือ อยากไปทำงั้นซิ” ตงจื่อหยาเอ่ยอย่างรู้ทันลูกสะใภ้คนรอง 

 

“ถ้าข้าบอกว่าใช่ แล้วท่านแม่จะอนุญาตหรือไม่เจ้าคะ” ลองแหย่ถามดูก่อนแล้วกัน เผื่อฟลุ๊คได้ขึ้นมา จะได้ไม่ต้องเสียเวลาอ้อนมาก

 

“เจ้าก็รู้คำตอบดีอยู่แล้ว จะมาถามแม่ทำไมให้เสียเวลาอีกเล่า”

 

“แต่ท่านแม่ ข้าอยากเอาข้าวแช่บุปผานี้ไปขายที่โรงเตี้ยมดูเจ้าค่ะ น่าจะขายได้ดี และเป็นอาหารเลื่องชื่อให้โรงเตี้ยมเราได้ไม่ยาก คุณชายหมิงก็ยังบอกว่าน่าจะขายดี เราจะได้ดึงดูดคนให้มากินอาหารและพักที่โรงเตี้ยมของเรามากขึ้น นอกเหนือจากแค่นักเดินทางเท่านั้นอย่างไรเจ้าคะ” เหม่ยเหมยพูดยาวยืดเพื่อหว่านล้อมเต็มที่

 

“ก็เป็นความคิดที่ดี แต่เจ้าไม่ต้องออกไปทำเองหรอก ให้พ่อครัวมาเรียนกับเจ้าที่จวนก็แล้วกัน”  


ตงจื่อหยาเห็นด้วยกับความคิดของเหม่ยเหมย ทั้งยังชื่นชนลูกสะใภ้คนรองไม่น้อย ที่มีใจคิดช่วยเหลือกิจการของสกุลนอกเหนือจากที่เธอให้ทำ 


แต่ถึงอย่างไรนางก็ไม่ยอมให้เหม่ยเหมยออกจากจวนไปดูแลเองอยู่ดี

 

“ท่านแม่” เหม่ยเหมยอ้อนเสียงอ่อย 


เธอเข้าใจดีถึงเหตุผลที่ทุกคนไม่ต้องการให้เธอออกไปข้างนอก แต่เธอก็คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องที่เธอจะต้องถูกขังอยู่ในจวนอย่างนี้ไปตลอด มันจะต้องมีทางออก เพียงแค่ถ้าทุกคนยอมรับและช่วยหาทางออกนั้นให้เธอบ้าง 

 

“ไปขอท่านพี่ของเจ้าให้ได้ก่อนก็แล้วกัน ถ้าอาจินอนุญาตแล้ว ค่อยมาว่ากันอีกที”

 

นอกจากท่านป้าจะไม่ช่วยเธอหาทางออกแล้ว ยังผลักเธอสู่ทางตันอีกด้วย คุณสามีเธอจะยอมให้เธอออกไปดูแลโรงเตี้ยมเหรอ


ไม่มีทาง



------



ในเมื่อสามีไม่อยู่ให้ถาม ถ้าเธอลองเข้าไปขอท่านลุงดูก่อนจะเป็นอะไรมั้ยนะ 


เธอรู้ว่าที่เธอทำอยู่นี้มันดูเหมือนคนดื้อด้าน ไม่มีเหตุผล ถ้าลองให้คนที่ออกไปทำงานออกบ้านทุกวันอย่างเธอ ต้องมาอยู่ในจวนทุกวันอย่างนี้ แทบไม่รับรู้เรื่องราวภายนอกเลย ไม่อกแตกให้มันรู้ไป


เธอก็ไม่ได้จะออกไปเที่ยวเล่นสักหน่อย แต่จะขอออกไปทำงาน ไม่ต้องไปทุกวันก็ได้ ขอให้ได้ออกไปดูความสำเร็จกับตาตัวเองบ้างเท่านั้น


เมื่อหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองเรียบร้อย เหม่ยเหมยจึงตรงไปยังห้องหนังสือของจางฮุ่ยเจียง


"ฮูหยินรองขอรับ นายท่านไม่ให้ใครเข้าพบขอรับ" พ่อบ้านฉู ที่เฝ้าอยู่หน้าห้องเอ่ยบอกเหม่ยเหมยเมื่อเธอไปถึง


"อย่างนั้นรึ ขอบคุณท่านมาก"  คงเป็นเรื่องที่อาต่วนมาเรียกออกไปเมื่อเช้า คงจะตึงเครียดไม่น้อย ถึงไม่ให้คนรบกวนเช่นนี้


รอมื้อเย็นก็ได้ จะได้ให้ฮุ่ยจื่อและมู่อิง ช่วยพูดด้วย


เย็นๆ จางฮุ่ยจื่อก็กลับถึงจวนและเข้าไปคุยกับจางฮุ่ยเจียงทันที เหม่ยเหมยที่ดักรอเพื่อเตี้๋ยมให้เขาช่วยพูดขออนุญาตให้ก็เป็นอันล้มเหลว ส่วนเฉินมู่อิงนั้นเธอเข้าไปหาแล้วเมื่อบ่าย ไม่มีอะไรต้องกังวล นางยินดีช่วยเหลือเธอเป็นอย่างดี


เมื่อถึงเวลามื้อเย็น ทุกคนพร้อมหน้าที่โต๊ะอาหารยกเว้นสามีของเธอ ที่ยังไม่กลับมาจากแคว้นเว่ย เมื่อสบจังหวะดีๆ ที่มู่อิงเอ่ยชมเรื่องข้าวแช่บุปผาของเธอขึ้นมา และฮุยจิงที่เอ่ยขึ้นมาว่าน่าจะนำไปขายที่โรงเตี้ยม


'ช่างทำงานเป็นทีมรับส่งกันได้ดียิ่ง'​


เหม่ยเหมยที่ยิ้มย่องอยู่ในใจ จึงเอ่ยขออนุญาตกับจางฮุ่ยเจียง


"เรื่องนี้เองรึที่เจ้ามาขอพบพ่อเมื่อบ่าย"  เขายังคงกินข้าวด้วยท่าทีเคร่งขรึม ตงจื่อหยานั้นส่ายหน้าระอาให้กับเด็กรุ่นลูกทั้งสาม 


"เจ้าค่ะ ข้าขอแค่ออกไปดูบ้างเท่านั้น ไม่ได้จะออกไปทุกวันหรอกเจ้าค่ะ หรือจะแต่งกายปลอมเป็นชายออกไปดีมั้ยเจ้าคะ จะได้ไม่มีใครจำได้ คุณชายเจิ้งก็จะได้ไม่ตามมาตอแยด้วย" 


เหม่ยเหมยนึกถึงวิธีที่พวกคุณหนูในนิยายนิยมใช้เวลาจะหนีออกไปเที่ยวเล่นนอกจวน แม้ว่าเธอจะคิดว่ามันไร้สาระ ใครจะดูไม่ออกบ้างว่าเป็นหญิงหรือชาย แต่ก็ต้องขอลองไว้ก่อน


"เจ้าไปขอท่านพี่ของเจ้าก็แล้วกัน อีกสองสามวันคงกลับถึงจวน"



เหม่ยเหมยตอนนี้ได้แต่นั่งนิ่งอึ้งไป  ไม่แม้จะตอบรับคำของจางฮุ่ยเจียง



'ท่านลุงท่านป้า ท่านจะทำกับเหมยแบบนี้ไม่ได้'​





&&&


วันนี้ว่าง งานโดนเลื่อน 555 บวกกับสมองแล่น เลยมาลงได้เร็วค่ะ แต่สั้นบ้างยาวบ้าง ก็ขออภัยนะคะ


ไรท์ใช้เวลาเขียนนาน 2-3 ชม อ่านเพื่อหาคำผิดและเกลาสำนวน ซึ่งก็ยังคงไม่ค่อยดีนัก ไรท์ว่าตัวเองยังเขียนบรรยายความรู้สึกตัวละครไม่ดี จะปรับปรุงเรื่อยๆนะคะ


เรื่องนี้คงไม่น่าจะมีอะไรหวือหวา คงเหมือนกับตามติดชีวิตโอชิน 555 เก่าได้อีก มีใครเคยดูบ้าง


ยัยเหมยนี่ก็ดื้อ หาเรื่องอยู่ได้ 

ก็มันเบื่อนี่เจ้าคะ และเหมยทำเพื่ออนาคตเจ้าค่ะ


แต่ทำไมมันขอยากขอเย็นอย่างนี้ แล้วชายจินจะให้ออกไปมั้ย จะโดนชายเจิ้งราวีอีกรึเปล่า ชายหมิงละ ไปแล้วจะไปลับ จะกลับมารึป่าว โปรดติดตามตอนต่อไปนะเจ้าคะ


ขอบคุณทุกวิว ทุกเม้น ทุกหัวใจ และทุกติดตามนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.111K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,372 ความคิดเห็น

  1. #1262 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 20:49

    อีกโลก เปนคนเก่งและเด็ดขาด ทำไมไม่เอาความรู้จากอีกโลกมาพลิกแพลงใช้ในโลกนี้ล่ะ

    #1,262
    0
  2. #795 Rich99 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 00:20
    ท่านพี่ คงอนุญาต ละนะ
    #795
    0
  3. #663 SlowlifeSloth (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:43

    ที่จริงลึกๆ ก็ชอบบุคลิกสามีมากกว่าพี่หมิงน่ะ. แต่นางรักเมียเอกอยุ่แล้วอ่ะ
    #663
    0
  4. #589 AnoMaMa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 10:01
    อ่านคำว่าสหายเป็น สามี 5555

    สงสัยอวยเรือลำนี้มากเกินไป
    #589
    0
  5. #551 Wawa Swr (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 02:41
    นี้นั้งคิด เรื่องนางเอกจะให้นางเอกหย่าแล้วคู่กับคุณชายรอง ถ้าคิดถึงชีวิตสมัยก่อนคือดูสิ้นหวังมากอะ อย่าว่าแต่คู่กับชายรอง แค่หย่าก็ผิดยิ่งกว่าไปฆ่าใครตายสะอีก อาจพอมีโอกาศอยู่บ้าง ถ้านางเอกจะหย่าแล้วไปจากแคว้นนั้นไปเลย แต่ถึงอย่างนั้น เรื่องนินทาก็คงจะตามมาเป็นเงาตามตัวอะ ถึงจะบอกว่านางเอกเป็นคนยุคใหม่ ไม่สนใจเรื่องนินทาไรนั้นหรอก ปากคนจะพูดอะ แต่ถ้านางจะทำธุรกิจ จะเริ่มใหม่ด้วยลำแข้งตัวเอง ก็ต้องสนใจเรื่องพวกชื่อเสียงตัวเองสักนิดปะ เพราะขนาดสมัยนี้ ร้านใหนแบรนใหนที่เจ้าของมีชื่อเสียงไม่ดี ก็ขายไม่ค่อยได้เหมือนกัน บางคนก็พังทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำไรเลย ก็แค่เพราะภาพลักษณ์ที่เสียห่ยไปเท่านั้น (คาดหวังนิดนึงว่าไรท์จะแต่งเรื่องให้สมเหตุสมผล ส่วนที่ว่าจะไปทางใหนยังไง ก็แล้วแต่จินตนาการของไรท์เลยค่ะ สู้ๆนะคะ)
    #551
    0
  6. #543 Mona7804 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 16:06

    สงสัย ครอบครัวนี้มาก คือมันจะอะไร กันนักหนา ไปนอกบ้านก็ไม่ได้ ศัตรูเยอะ ??? 555+

    อิคุณชายเจิ้น นี้มันมีอำนาจอะไร ขนาดไหนกัน...เคยไปสร้างความแค้นอะไรให้เขาหรือ ถามรี๊ดๆอยากให้ "หย่า" แล้วย้ายบ้าน ย้ายเมืองไปมีหลัวใหม่ ดีกว่า


    #อาจิน ไม่น่าจะยอมหย่าง่ายๆ ดูทรงแล้ว

    #ส่วนคุณชายหมิงก็น่าจะชอบเมียเขาไม่ใช่น่อย 555+


    ขอไร่เรียง ตัวละคร แป๊บ เริ่มงงๆ

    1. เหม่ยเหมย (หลินเหม่ยเหมย) นางเอกของเรื่อง ที่เป็นฮูหยินรอง "บ้านสกุลฮุย" 2. ฮุยจิน (สามี)

    3. ฮุยจิง (น้องสามี ที่แอบมีใจ)

    4. หมิงเหอคัง (พี่เหอคัง) จากอีกแคว้น "หมายมั่นให่เป้น พระเอก หรือ หลัวใหม่" 5. มู่อิง (เมียเอก) 6. คุณชายเจิ้น (ผู้ชายคนแรกที่ตามราวีไม่เริกลา ด้วยเหตุผลอันไม่แน่ชัด555+)

    7. ฮุยเจียง+จื่อหยา (พ่อม+แม่ สามี)

    #543
    0
  7. #534 rossukon2531 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:31
    อึดอัดแทนจะทำอะไรก็ไม่ได้กลัวแต่อีตาเจิ้นอยู่นั้นแหละสู้มันไม่ได้เลยรึงัย แล้วอีผัวทำไมทำเหมือนไม่อยากให้นางเอกไปไหน ไม่เอาอีผัวเป็นพระเอกนะ ขอพี่หมิงแล้วกันค่ะ รอๆ
    #534
    0
  8. #530 Saminmime (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 11:13

    หย่าเลยไม่ได้หรอคะ
    #530
    0
  9. #529 ismepound (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 10:47
    เนื้อเรื่อง สำนวน แปลกดี แต่สนุกว่าแต่เรื่องนี้ใครเป็นพระเอกค่ะ รีดไม่อยากให้อาจิน(คุณชายใหญ่) เป็นพระเอก เพราะมันเดิมๆไป เอาคุณชายหมิงก็ได้ คุณชายรองก็ดี ว่าแต่ไรท์สู้ๆนะคะ รีดรอติดตามค่ะ
    #529
    0
  10. #528 นารา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 06:53

    หนีไปน่าจะง่ายสุด

    #528
    0
  11. #527 wilainat27 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:18

    สงสารนางอะเป็นเมียรองทั้งที่ไม่รัก สู้แต่งไปกันพี่หมิงดีกว่าเนอะทางแก้จะได้มีอิสระ ยิ่งอ่านก็รู้สึกอึดอัดแทน
    #527
    0
  12. #526 puuk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:55
    น่าสงสารนางเป็นคนไม่ชอบมีภาระแต่ต้องมาเป็นเมียน้อยทำอะไรก็ไม่ได้
    #526
    0
  13. #525 Jeeranuu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:30
    ถ้าเป็นเราเราจะหนีนะเเบบว่าเมื่อไรนางเอกจะเจอพระเอกอ่ะเเต่ไม่เอาสามีนะ
    #525
    0
  14. #524 ning792528 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:10

    น่าเบื่อจริงว่างจัด...น่าสงสาร
    #524
    0
  15. #523 เงาสายลม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 20:04
    วันๆอยู่แต่จวน เบื่อ
    #523
    0
  16. #521 jirarat2287 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 11:21
    ให้น้องไปผจญภัยข้างนอกเถอะ เผื่อได้เจอเดอะแก๊งและผองเพื่อน
    #521
    0
  17. #520 JanaputhOh (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 08:25
    นางคือทาสในเรือนเบี้ย
    #520
    0
  18. #519 chatchaomn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 06:41
    รออ่านนะคะ
    #519
    0
  19. #518 juiinarak (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 03:19
    นางเรียนทำอาหารมารึเปล่าคะถ้าไม่เอาเมนูง่ายๆพื้นๆดีกว่าพวกต้มยำต้มข่าอะไรพวกนี้มันดูเมคเซ้นกว่านะข้าวแช่จะว่าทำง่ายก็ไม่ง่ายนะคะแต่ไม่ยากรสมือต้องได้ไม่ใช่มีอะไรก็ใส่ๆไปค่ะ
    #518
    0
  20. #515 A Veggie Katang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 01:10

    “ถ้าจะกักขังกันขนาดนี้ ล่านข้าเลยไหมเจ้าคะ”

    พูดแบบนี้รับรอง ได้ออกจากจวนแน่

    ออกแล้วกลับเข้าไม่ได้ด้วย 5555

    #515
    0
  21. #514 Anmie-CH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:30
    สาว2018อ่านแล้วอึดอัดความติดอยู่ในจวน จะอยู่ในจวนนานแค่ไหนนะอึดอัดจริง ๆ ทำอะไรก็ติดไปหมด เฮ้อ.... ฉันก็อินไปเนอะ
    #514
    0
  22. #513 อ้อมกอดของท้องฟ้า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:03
    นี่อยากตายอีกสักรอบให้รู้แล้วรู้รอด อึดอัดแทนนางเอกโว้ยยยย ขอตายดีกว่าอ่ะ เหมือนโดนขัง ขัดใจ!!! เผาจวนแม่ง!!
    #513
    0
  23. #512 tavigar_25 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:48
    รอขอสามีคงไม่ได้ไปหรอกดูท่าทางหวงก้างไม่รักไม่ชอบก็ไม่รู้จะหวงอะไรนักหนา
    #512
    0
  24. #511 061272 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:18
    ใสเมื่อสามีไม่ได้รักได้ชอบนางเห็นนางเป็นน้องสาวจิงก้อให้นางได้ออกไปทำงานเถอะถ้าสงสารนางจิง
    #511
    0
  25. #510 kulyasalin2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 22:16
    โอ้ย.....น้องจะออกจวนได้ยังไง ทางตันไปหมด มืดแปดด้านแทนได้ไหม
    #510
    0