ฮูหยินรอง

ตอนที่ 18 : เมนูใหม่?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,112 ครั้ง
    6 ม.ค. 62

ข้อเท็จจริงในเรื่องอาจผิดเพี้ยน ขออภัยล่วงหน้านะคะ


--------------


เขารู้ว่าการเข้ามาใกล้ชิดกับสตรีของผู้อื่นนั้นดูไม่ดี แต่จะให้ทำอย่างไรเล่า ในเมื่อตอนนั้นเขาดีใจจนแทบบ้า 


เมื่อแรกเห็นยังไม่แน่ใจนัก จึงเดินตามดูอยู่ห่างๆ  

คนทั้งสามคงจะมีชื่อเสียงพอสมควร ยามที่พวกเขาเดินผ่าน จึงมีเสียงพูดคุยกันเบาๆ ตามหลังไปตลอดทาง


คราวแรกที่ได้ยิน เขาก็ไม่รู้หรอกว่าชาวบ้านเอ่ยถึงผู้ใด แต่เมื่อเรื่องราวเดิม ถูกพูดถึงคล้อยหลังคนกลุ่มนี้ซ้ำๆ  เขาจึงได้เข้าใจว่าเป็นเรื่องราวของกลุ่มคนที่เขาแอบเดินตามอยู่เป็นแน่


แม้ชื่อ หลินเหม่ยเหมย จะเข้าหูเขา แต่ก็อยากให้แน่ใจ จึงได้แกล้งเข้าไปคุย ชี้ชวนให้ดูโคมไฟ เมื่อทั้งกลุ่มหยุดซื้อของที่หน้าร้าน 


'เป็นเด็กสาวตัวน้อยที่เคยเจอเมื่อติดตามบิดาไปค้าขายยังแคว้นเว่ยไม่ผิดแน่'​


แต่ดูเหมือนว่านางจะจำเขาไม่ได้ 


เขาไม่ได้แปลกใจเรื่องที่นางจำเขาไม่ได้เท่าใดนัก แต่รู้สึกเสียดายมากกว่า แม้จะพอประติดประต่อเรื่องราวของนางได้จากสิ่งที่ได้ยินมา แต่​เขาก็ยังสั่งให้ลูกน้องไปสืบหาความจริงเพิ่มเติม


ในยามค่ำคืนของเทศกาล​เช่นนี้ โรงเตี้ยมและเหล่าหอคณิกา​ครึกครื้น​กว่าปกติ เป็นแหล่งข่าวชั้นเยี่ยม ถือว่าให้รางวัลลูกน้องมีช่วงเวลาดีๆกับสาวงาม แลกกับการไปหาข่าวกลับมาให้เขาก็แล้วกัน 


ส่วนเขานั้น ตั้งแต่ปล่อยโคมเสร็จก็ขอแยกตัวออกมา อย่างไรพรุ่งนี้ก็จะเข้าไปที่จวนสกุลจางอยู่แล้ว ไม่มีเหตุต้องรั้งนางไว้ให้เสียชื่อเสียง


เมื่อกลับไปยังโรงเตี้ยมที่ใช้เป็นที่พัก แทนที่จะขึ้นไปพักผ่อน เขากลับนั่งดื่มสุราอยู่ที่ชั้นหนึ่ง อาจเป็นเพราะท่าทางเป็นมิตรน่าคบหา นั่งดื่มอยู่คนเดียวเพียงไม่นาน ก็ได้สหายใหม่มาสองคน 


เรื่องราวของสกุลจางคงเป็นเรื่องที่โจษจันกันทั่วเมืองหลวงแคว้นฉิน เขาลองเอ่ยถามเพียงไม่กี่คำ สหายใหม่ก็แข่งกันเล่าอย่างออกรสออกชาติ​ ตรงกับที่ลูกน้องกลับมาเล่าให้ฟังในตอนเช้า 


บ่ายนี้เขาจึงเข้าไปคารวะนายท่านจางอย่างมีความหวัง



----------



เธอคุ้นหน้าคุณชายหมิงอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่ได้มีภาพอะไรแว้บเข้ามาในหัว คิดว่าคงเป็นคนที่อาเหมยเคยเจอ แต่ไม่มีความสำคัญนัก เขาเองก็ดูจะจำเธอไม่ได้ด้วยเช่นกัน เธอจึงเลิกให้ความสนใจกับคุณชายผู้มาใหม่


กลับมาถึงจวนเธอก็อาบน้ำชำระร่างกายโดยมีเปาเปาคอยปรนนิบัติ​อย่างเคย เปาเปายังไม่รู้เรื่องโรงเตี้ยม เพราะเธอคุยกันตอนเปาเปาไม่อยู่ด้วย ถ้ารู้คงบ่นจนเธอไม่ได้อาบน้ำอย่างสงบสุขเช่นนี้


หลังแต่งตัวเรียบร้อย ก็ล้มตัวลงนอนบนฟูกหนาอุ่นสบาย แม้จะเหนื่อยล้าอยู่มาก เพราะนี่ถือเป็นครั้งแรกตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ที่ได้ออกไปข้างนอกนานๆ แต่ก็ยังไม่อาจข่มตาให้หลับได้


'จะทำอย่างไร ให้คุณสามีอนุญาต​ให้เธอไปดูแลโรงเตี้ยมของตระกูลดี'​


ต่อให้ไปอ้อนท่านป้าจนยอมอนุญาต​ แต่ถ้าคุณสามีไม่ยอมซะอย่าง ท่านป้าก็คงขัดไม่ได้ เพราะต่อให้เป็นหลานรักยังไง เธอก็ยังเป็นภรรยาอีกคนของเขาอยู่ดี


ถึงแม้ว่าฮุ่ยจื่อและมู่อิงจะเอ่ยปากว่าจะช่วยพูดให้ แต่ใครจะไปเดาใจคุณสามีผู้เข้าใจยาก และอ่านไม่ออกคนนั้นได้  แล้วไหนจะยังเรื่องคุณชายเจิ้งนั่นอีก


'​เฮ้อ มันน่าหงุดหงิด น่ารำคาญชะมัด ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเอาซะเลย'​


คิดไปคิดมาจนผลอยหลับไป เธอฝันเห็นเด็กหนุ่มคนนึง ในระยะไกลๆ เห็นหน้าไม่ชัด ไม่รู้ว่าเป็นใคร 


เช้านี้เธอจึงตื่นมาด้วยจิตใจขุ่นมัว เมื่อไม่สามารถหาทางออกเรื่องใดได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องโรงเตี้ยม และชายหนุ่มในฝัน


"คุณหนูไม่สบายรึเจ้าคะ สีหน้าไม่ดีเลย เมื่อวานก็ออกไปโดนลมเสียตั้งนาน" เสี่ยวเปาที่เห็นสีหน้าผู้เป็นนายเหมือนคนป่วยเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง


"หืม  ไม่มีอะไรหรอก แค่นอนไม่ค่อยหลับ เสี่ยวเปาข้าคุ้นหน้าคุณชายหมิงนัก แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน" เธอทำเป็นคุยเรื่องคุณชายหมิง ไม่อยากให้เสี่ยวเปารู้ว่าเรื่องที่เธอคิดมากจนนอนไม่หลับ คือเรื่องโรงเตี้ยม


"บ่าวก็ว่าคุ้นๆหน้าอยู่เจ้าค่ะ อาจจะเป็นคนที่เคยมาติดต่อค้าขายกับสกุลหลินเมื่อก่อนก็เป็นได้นะเจ้าคะ"


นั่นสินะ  คงจะเป็นอย่างนั้นแหละ


"เสี่ยวเปา วันนี้ข้าอยากลองทำอาหารใหม่ๆ เราเข้าครัวกันเถอะ อืม ท่านลุงก็อยู่ที่จวนนี่นา จะได้เอาไปให้ลองชิมด้วย"  


ในเมื่อคิดไปก็ปวดหัวเปล่า คุณสามีก็ไม่รู้หายหัวไปไหน ลองทำเมนูใหม่ๆเพื่อเอาไปลองขายที่โรงเตี้ยม อย่างที่นิยายหลายๆเรื่องชอบทำกัน  ก็น่าจะไม่เลว เผื่อกลายเป็นเมนูยอดฮิต มีชื่อเสียงขึ้นมา ทุกคนอาจยอมให้เธอดูแลโรงเตี้ยมก็เป็นได้


'เธอจะใช้โรงเตี้ยมสกุลจางเป็นหนูลองยา ถ้าเธอเกิดทำผิดพลาดขึ้นมา ก็เป็นสกุลจางที่ขาดทุนไม่ใช่เธอ ฮิฮิ ขนหน้าแข้งสกุลจางไม่ร่วงหรอกน่า'​



"เสี่ยวเปา พวกโรงเตี้ยมแวะพักระหว่างทาง นิยมขายอาหารประเภทไหน" 


"บ่าวก็ไม่แน่ใจเท่าใดนักเจ้าค่ะ น่าจะเป็นอาหารที่ทำง่ายๆ ไม่ต้องรอนานรึเปล่าเจ้าคะ นักเดินทางเดินทางมาเหนื่อยๆ คงอยากรีบกินรีบพักนะเจ้าคะ" 

 

"เอ๊ะ! เหตุใดคุณหนูถามถึงอาหารที่โรงเตี้ยมเล่าเจ้าคะ"


"ข้ารู้มาว่าสกุลจางมีโรงเตี้ยมอยู่นอกเมืองที่หนึ่ง ข้าอยากทำอาหารใหม่ๆ ลองเอาไปขายที่นั่นดูหนะ ถ้าเราทำให้โรงเตี้ยมของสกุลจางมีชื่อเสียงขึ้นมาได้ คงดีไม่น้อย"


"ดีเจ้าค่ะ" เปาเปาที่ไม่ได้ล่วงรู้ถึงความคิดของนาย ก็ได้แต่นึกดีใจว่านายของตน ทำตัวเป็นสะใภ้ที่ดี คอยช่วยเหลือดูแลกิจการของผู้เป็นสามี


'นี่ก็เข้าหน้าร้อนแล้ว ทำอะไรดีนะ'​


ถ้าหน้าร้อน ก็ต้องนึกถึง


'ไอติม บิงซู'​ 


ไม่ได้สิ ต้องเป็นของกินดับร้อนแบบไทยๆ  ตอนที่ยังไม่มีน้ำแข็ง  


'ข้าวแช่'​


ใช่แล้ว ข้าวแช่ อาหารสำหรับฤดูร้อน แม้ที่นี่อาจจะไม่ร้อนเท่าที่เมืองไทย แต่ข้าวลอยน้ำดอกไม้หอมกรุ่นควันเทียน ลื่นคอ กินกับเครื่องเคียงที่รสเลิศ ช่วยคลายความหงุดหงิดจากอากาศที่ทำให้เนื้อตัวเหนียวเหนอะได้เป็นอย่างดี  แถมเวลาเสิร์ฟ​ก็ไม่นาน เพียงแค่ต้องเตรียมเครื่องเคียงต่างๆให้พร้อมเท่านั้น


เครื่องเคียงอาจจะต้องประยุกต์เอา ที่นี่ไม่น่าจะมีกะปิ แต่เครื่องเคียงอย่างอื่นคงทำได้หมด ปรับรสสักหน่อยให้เข้ากับลิ้นของคนที่นี่ จะได้กินง่ายๆ


จากข้าวลอยน้ำมะลิ น่าจะลองเปลี่ยนเป็นน้ำชา และลอยสารพัดดอกไม้ที่กำลังแข่งกันบานอยู่ในตอนนี้ ก็น่าจะเข้าที น่าเสียดายเธอไม่มีความรู้เรื่องอบควันเทียน อาจจะมีเครื่องกำยานที่ใช้กับอาหารได้ ไว้ค่อยหามาลอง


ว่าแล้ว เหม่ยเหมยก็สั่งให้บ่าวในครัว ไปเก็บดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมจากในสวน และให้เอาชาหลายๆชนิดที่มีอยู่ออกมา เธอจะลองจับคู่น้ำชากับดอกไม้  แม้ข้าวที่นี่ไม่เหมือนกับข้าวหอมมะลิไทยนัก แต่คงพอใช้แทนกันได้ 


หลังจากจับนั่นผสมนี่อยู่พักใหญ่ ด้วยความที่เคยแต่กินอย่างเดียว ได้ทักษะการทำอาหารของเหม่ยเหมยที่ติดตัวอยู่ ข้าวแช่สูตรใหม่ที่รสชาติอาจผิดเพี้ยนไปจากต้นตำรับ แต่ก็ยังถือว่ารสดีอยู่ ก็พร้อมเสริฟ​ให้นายท่านและนายหญิงแห่งสกุลจางได้ชิม เหม่ยเหมยเตรียมน้ำสำหรับข้าวแช่ไปทั้งสองแบบ ทั้งน้ำลอยดอกไม้เฉยๆ และน้ำชาลอยดอกไม้ที่ผ่านการลองจับคู่ และลองชิมมาแล้วอย่างดี


ส่วนเครื่องเคียง ก็มีพริกหยวกสอดไส้หมูและกุ้ง  หอมแดงสอดไส้ปลาทอด เนื้อปลาขูดฝอยเอามาผัดกับรากผักชีกระเทียมพริกไทย แล้วปั้นเป็นก้อนพอดีคำ เนื้อแห้งฉีกเป็นฝอยแล้วเอามาผัดให้ออกรสหวานอ่อนๆ เหม่ยเหมยเอาผักดองที่มีรสเปรี้ยวเล็กน้อยที่มีอยู่แล้ว จัดเพิ่มลงไปด้วย พอให้รสชาติ​ที่คุ้นเคย สำหรับคนที่กินยาก การมีอาหารที่คุ้นลิ้นอยู่บ้าง น่าจะทำให้กินได้ง่ายกว่า


เหม่ยเหมยถอยออกมาดูสำรับที่เพิ่งจัดเสร็จไปด้วยความภูมิใจ หวังว่า ข้าวแช่ลูกผสมของเธอ จะเป็นประตูสำคัญ นำพาเธอสู่อิสระ​ได้



-------



เหม่ยเหมยเดินนำเสี่ยวเปาและบ่าวอีกคนที่ถือสำรับตามมา กะว่าจะเดินผ่านโถงรับแขกไปยังห้องหนังสือที่คาดว่าบุคคล​ที่ต้องการให้ชิมอาหารอยู่ แต่พอเข้าใกล้จึงเห็นว่าจางฮุ่ยเจียงมีแขก เลยจะใช้ทางเลี่ยงไปอีกทาง


แต่ยังไม่ทันที่เหม่ยเหมยจะได้หันหลังกลับ จาวฮุ่ยเจียงก็ส่งเสียงเรียกเธอออกมาก่อน


"อาเหมยรึ เข้ามานี่ก่อน" จางฮุ่ยเจียงที่วันนี้มีแขกมาหาโดยไม่ได้นัดหมาย กวักมือไวๆให้เหม่ยเหมยเข้าไปหา


"คารวะท่านพ่อ คารวะคุณชายหมิงเจ้าค่ะ" 


"อาเหมยรู้จักคุณชายหมิงด้วยรึ" เขาที่คุยกับเหอคังได้เพียงหนึ่งเค่อ ยังไม่รู้ว่าทั้งสองเจอกันเมื่อคืน เพราะคุยกับเหอคังเรื่องการค้าที่เพิ่งทำสัญญากันเสียเป็นส่วนใหญ่


"ข้าเจอคุณชายรอง กับฮูหยินทั้งสองของคุณชายใหญ่ที่งานเทศกาล​เมื่อคืนขอรับ"


"อ้อ ดีๆ รู้จักกันแล้วก็ดี" 


จางฮุ่ยเจียงสังเกตุเห็นเหอคังคิ้วย่นเล็กน้อย ขณะมองไปยังสำรับชุดใหญ่ ที่บ่าวของเหม่ยเหมยถือมา ก็ให้เกิดความสงสัยขึ้นมาเช่นกัน


"แล้วนี่ขนอะไรมาเยอะแยะ" เขาจึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามแทน


"ข้าเห็นว่าเข้าหน้าร้อนแล้ว เลยลองทำสำรับคลายร้อนดูเจ้าค่ะ"  


"กลิ่นหอมยิ่งนัก"  เหอคังหลับตา สูดเอากลิ่นหอมของอาหารที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ


"ฮาฮา อาเหมยจะให้คุณชายหมิงได้ลองชิมฝีมือเจ้าหน่อยได้หรือไม่ คุณชายหมิง ฝีมืออาเหมยนั้นยอดเยี่ยมนัก" 


ได้ยินดังนั้น เหม่ยเหมยเลยตัดสินใจยกสำรับของท่านป้า ให้กับแขกของท่านลุงไป ไม่เป็นไรยังมีอีกมาก ค่อยจัดให้ท่านป้าใหม่ก็ได้


"ข้าต้องรบกวนคุณชายหมิงแล้ว ไม่รู้จะถูกปากหรือไม่"


เหม่ยเหมยโบกมือให้เสี่ยวเปาและบ่าวอีกคนยกสำรับเข้ามา แล้วจึงอธิบายอาหารและวิธีการกิน เพียงไม่นานอาหารทั้งสองสำรับก็หมดเกลี้ยง


"รสชาติ​ดียิ่ง" จางฮุ่ยเจียงนั้นยังเอ่ยชมเหม่ยเหมยอยู่ไม่ขาดปาก


"เป็นอาหารที่แปลกตา ไม่เคยพบที่ไหน แต่ก็รสดียิ่ง เหมาะเป็นอาหารหน้าร้อนอย่างที่แม่นางว่า" 


"ขอบคุณเจ้าค่ะ"  เหม่ยเหมยนั้นแม้ตอนแรกจะไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องเมนูใหม่นี้เท่าไรนัก เพราะกลัวว่าจะโดนขโมยสูตร ก็ดีใจไม่น้อยที่ข้าวแช่ลูกผสมของเธอดูจะเริ่มต้นได้ดี


"นายท่านขอรับ"  อาต่วน บ่าวคนสนิทของจางฮุ่ยเจียงเอ่ยขัดขึ้นมา ด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก 


"อืม ข้าคงต้องเสียมารยาทแล้วคุณชาย ไว้มีโอกาสเมื่อไหร่ข้าจะไปเยี่ยมเยียน​ที่แคว้นอู๋ ท่านก็แวะมาที่จวนได้เสมอ อย่าได้เกรงใจไป อาเหมยฝากเจ้าส่งคุณชายหมิงด้วย" จาวฮุ่ยเจียงหันมาบอกเหม่ยเหมย แล้วก็ลุกออกไป 



'ฮื้อ? ฝากส่ง คืออะไรเจ้าคะท่านลุง ข้าสามารถไล่คุณชายผู้นี้เลยได้หรือไม่ อยากเอาข้าวแช่ไปให้ท่านป้าลองชิมจะแย่แล้ว'​





&&&



ขออภัยที่ไรท์มาช้า  ยุ่งๆ มาน้อยบ้างมากบ้าง ก็ขออภัยน๊า  บวกกับคิดเมนูไม่ออก 555 


ส่วนเหมย เธอจะเห็นแก่ข้าวแช่ แล้วจะไล่ผู้ชายแบบนั้นม่ายยยล่ายยยย


 

ขอบคุณทุกวิว มุกเม้น ทุกหัวใจนะคะ 


ยอดติดตาม สองพันแล้ว ฮือ ทั้งดีใจและกดดัน

เรื่องนี้เกิดขึ้นระหว่างรอฮูหยินใหญ่เท่านั้นเอง 

ความคิดชั่ววูบที่เข้ามาในหัวว่า ถ้าเกิดนางเอกหลงยุคมาเป็นฮูหยินรองบ้างจะเป็นยังไงนะ 


ขอบคุณที่ติดตามค่ะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.112K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,372 ความคิดเห็น

  1. #794 Rich99 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 00:13
    พระเอก ไม่ใช่สามีรึคะไรท์
    #794
    0
  2. #784 ชะนีพระนคร (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 03:31
    เอ๋ ไหนว่านางเอกชาติก่อนทำกับข้าวไม่เป็นได้แต่ซื้อกิน ไหงมารู้สูตรข้าวแช่ที่ฮูหยินรองน่าจะไม่รู้ได้ล่ะเนี้ย?
    #784
    1
    • #784-1 moonbless(จากตอนที่ 18)
      23 ธันวาคม 2562 / 12:54
      ก็แบบว่า สกิลของเหม่ยเหมยไหลเข้ารวมในตัวเหมยหมดแล้วจร้า
      #784-1
  3. #740 pumpkinkuk (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 17:25
    ณ ตอนนี้คือใครพระเอกก็ได้ ยกเว้นฮุ่ยจินอ่ะ ดูร้าย ดูเห็นแก่ตัวเกินไป ป้าทำใจไม่ได้ 555
    #740
    0
  4. #682 SunnY Eii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 11:13

    พระเอกมั้ยไม่รู้ แต่เชียร์มากค่า

    #682
    0
  5. #535 นัทจัง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 01:21

    ลงเรือคุณชายหมิง สู้ๆ ไปอยู่แคว้นอู๋เลยทำการค้าที่นั่นเริ่มต้นชีวิตใหม่มีคุณชายหมิงคอนช่วยเหลือ (ไม่งั้นก็หุ้นส่วนทางการค้าเป็นงัย เเล้วค่อยพัฒนาเป็นหุ้นส่วนชีวิต อิอิ) มโนไปไกล 555+

    #535
    0
  6. #496 Saminmime (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:37

    รอนะคะ
    #496
    0
  7. #495 ning792528 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 13:45

    เรือใหม่....อาเหมยคนเคยรู้จัก จำได้เร็วๆอะ

    #495
    0
  8. #494 ต้นหญ้า ต้นเดียว ในใจ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 11:50
    ข้าวแช่ ชางวังพึ่งเคยเหน
    #494
    0
  9. #493 rossukon2531 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 11:07
    พระเอกใช่ไหม รอๆๆค่ะ
    #493
    0
  10. #491 LukiMemory (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 10:18
    รอนะคะ
    #491
    0
  11. #490 A Veggie Katang (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 10:16

    เรือพระเอกเพิ่งมาแต่พลังรุนแรงกระแทกไอ่ขี้เก๊กตกไปแล้วจ้า

    #490
    0
  12. #489 Lisanarak (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 09:50
    พี่เอกใช่ไหม สนับสนุน คิคิ
    #489
    0
  13. #485 KNatty09 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 08:20

    ใช่พระเอกมั้ยคะ ไม่อยากได้พี่ใหญ่เพราะเห็นนางรักเมียหลวงนางดี

    #485
    0
  14. #484 Dreamnoy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 08:19
    คุณชายหมิงมีภรรยารึยัง สนใจมาเป็นพระเอกของน้องเหมยมั้ยคะ อยากเป็นแม่สื่อให้คู่นี้สุดๆ
    #484
    0
  15. #483 Horizon_right (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 08:17
    ของกินสำคัญกว่าผู้นะคะ จำไว้5555555
    #483
    0
  16. #482 Kunwanka (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 04:35
    มาอัพอีกน้า

    สนุกดี
    #482
    0
  17. #481 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 01:31

    อยากกินเหมือนกันแหะ
    #481
    0
  18. #480 ravinipa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 23:57
    เดี๊ยววววว ข้าวแช่ยังไงคนในจวนต้องได้กินอยู่แล้ว แต่ผู้มาแล้วก็ไป ฉะนั้น แอ๊วผู้ก่อนก็ได้ 555
    #480
    0
  19. #479 kulyasalin2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 23:47
    5555 เดี๋ยวๆ จะไล่เรือลำใหม่ของรีดเพราะข้าวแช่ไม่ได้นะ
    #479
    0
  20. #478 Gluaygluayhaha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 23:28
    555 ไล่กลับเลยได้มั้ย
    #478
    0