ฮูหยินรอง

ตอนที่ 17 : จุดเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,363 ครั้ง
    20 ธ.ค. 61

เมื่อสามเจ้านาย สองสาวรับใช้ และหนึ่งบ่าวชาย มาถึงหน้าโรงเตี้ยมสวรรค์โอชา ผู้คนที่กำลังชื่นชมงานเทศกาลก็มองมายังคนกลุ่มนี้เป็นตาเดียว

คนที่ไม่รู้จักและไม่ได้ยินคำเรียกขานกัน ก็คิดว่าเป็นครอบครัวที่รักใคร่กันดี พี่ชายพาน้องสาวมาเที่ยวงานเทศกาล ช่างเป็นภาพที่อบอุ่น

สำหรับคนที่ไม่รู้จักมาก่อน แต่ยืนอยู่ระยะใกล้พอจะได้ยินคำที่ใช้เรียกขานกัน ก็มีแต่คำถามในใจ เหตุใดน้องสามีจึงพาพี่สะใภ้ออกมาเที่ยวได้ และแปลกใจยิ่งกว่าเมื่อเห็นว่าเมียเอกและเมียรองรักใคร่กันประหนึ่งพี่สาวน้องสาว เป็นภาพที่ไม่ค่อยได้เห็นนัก

แต่สำหรับคนที่รู้จักคนกลุ่มนี้ดี ก็ได้แต่คิดสงสาร บ้างก็สงสารคุณชายรอง วาสนาที่ไปไม่ถึงฝั่งฝัน บ้างสงสารฮูหยินรอง ชะตากรรมช่างน่าเวทนานัก ส่วนบรรดาฮูหยินใหญ่ก็ให้นึกสงสารอีกคนที่มีสถานะเดียวกับตน มีใครบ้างจะทนได้ ถึงแม้เป็นเรื่องธรรมดาสามัญ แต่ก็ยากจะทำใจ


หลากคนหลายความคิด แต่ก็ไม่มีใครคิดจะเข้าไปทักทาย ปล่อยให้กลุ่มคนที่มีความสัมพันธ์ออกจะพิลึกพิลั่น เดินเข้าโรงเตี้ยมไป  


จางฮุ่ยจื่อกับเฉินมู่อิงนั้น ใยจะไม่รู้ความนัยของสายตาที่มองมายังตน  คนที่คิดไม่ดีก็ใช่ว่าจะไม่มี แต่ไม่ใคร่จะสนใจ ตราบใดที่ไม่ได้ทำให้ตนและครอบครัวเสียหาย ก็คร้านจะเข้าไปยุ่ง ห้ามเพลิงไม่ให้มีควันได้เมื่อไหร่ คำนินทาก็คงหมดไปในวันนั้น 


ส่วนเหม่ยเหมยดูจะตื่นตาตื่นใจกว่าใครเพื่อน ไม่แม้แต่จะสนใจสายตาและถ้อยคำที่เอ่ยถึงตน ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เธอก็ละทิ้งมาดเจ้านายที่ลูกน้องเกรงกลัวไปเสียเกือบครึ่ง ในเมื่อไม่มีภาระหน้าที่และการงานมาบังคับ เธอก็ปล่อยใจให้สนุกไปกับประสบการณ์​ใหม่ๆที่พบเจอ


'จะมั่วแต่เคร่งเครียดไปทำไมกัน'​


นอกจากคิดจะแยกตัวออกไปและทำมาหากินด้วยตัวเองแล้ว ความคิดอีกสายหนึ่งก็ไหลเข้ามาในหัวของเหม่ยเหมย


'เดินทางท่องเที่ยวทั่วยุทธ​ภพ'​ คงสนุกไม่น้อย เมื่อได้ชีวิตใหม่มา ก็ควรใช้ให้คุ้ม เธอไม่อยากติดแหง็กอยู่กับจวนไปตลอดชีวิต



"อาอิง อาเหมยอยากกินอะไรสั่งได้เลย วันนี้ข้าเป็นเจ้ามือเอง" ฮุยจิงที่กลับมาใช้คำพูดเป็นกันเองเมื่ออยู่ในพื้นที่ส่วนตัว พูดพลางก็ยืดตัวตรง เชิดหน้าขึ้น แล้วตบอกตัวเองเบาๆ เรียกเสียงหัวเราะขบขันจากสองสาวได้เป็นอย่างดี


"มิใช่ว่าเป็นเงินของท่านแม่รึเจ้าคะพี่ฮุ่ยจื่อ" เฉินมู่อิงเอ่ยหยอกล้อกับน้องสามี ที่อายุมากกว่าตนหนึ่งปีตามความเคยชิน เพราะก่อนแต่งเข้าสกุลจาง นางก็ไปมาหาสู่กันเป็นประจำ


"ฮาฮา โดนอาซ้อใหญ่จับได้เสียแล้ว" 


"แต่ถ้าเงินไม่พอ พี่ฮุ่ยจื่อก็ยินดีเป็นคนจ่ายให้ใช่หรือไม่เจ้าคะ" เหม่ยเหมยไม่พลาดเข้าร่วมวงหยอกล้อไปด้วย แต่คำถามนั้นเธอไม่ได้ล้อเล่น เธอถามจริง


"แน่นอน อย่าได้ห่วงเลย สั่งอาหารกันเถอะ"  ก็เธอไม่ได้มีเงินมากมายอย่างพวกเขานี่นา เพื่อความปลอดภัย ต้องถามไว้ก่อน


หลังจากนั้น เสี่ยวเอ้อก็มารับรายการอาหาร พวกเขาไม่ลืมสั่งให้บ่าวที่ติดตามมาด้วย ที่นั่งอยู่ชั้นล่าง


ระหว่างรออาหาร เหม่ยเหมยไม่ลืมสำรวจการตกแต่งภายในห้องไปด้วย จริงๆแล้วก็ส่งสายตาสำรวจไปทั่ว ตั้งแต่เข้ามาในโรงเตี้ยมแล้ว


"อาเหมยอยากทำโรงเตี้ยมหรือ" ฮุ่ยจื่อเองสังเกตุเห็นเหม่ยเหมยดูโน้นดูนี่อยู่ตลอดตั้งแต่เข้ามาข้างใน


'ควรจะบอกดีมั้ยนะ'​ เธอกลัวจะเป็นเรื่องเหมือนคราวก่อนอีก แล้วทำให้เธอออกจากสกุลจางได้ยากขึ้น


"ถ้าอาเหมยอยากทำ ลองไปทำที่โรงเตี้ยมของเราก่อนดีหรือไม่" 


"สกุลจางมีโรงเตี้ยมด้วยหรือเจ้าคะ" เหม่ยเหมยถามออกไปด้วยความสงสัย


"ย่อมมี แต่เป็นโรงเตี้ยมกลางๆ สำหรับนักเดินทางอยู่นอกประตูเมือง เดินทางไปประมาณชั่วยามเดียวก็ถึง แต่แรกก็เอาไว้ให้พวกเราพักตอนกลับมาไม่ทันประตูเมืองปิดนั่นแหละ เจ้าสนใจหรือไม่"


"ข้าจะไปทำได้หรือเจ้าคะ ท่านแม่คงไม่ยอม"


"เจ้าก็ไม่ต้องออกไปทุกวันหรอก แค่ออกไปดูบ้าง แล้วให้หลงจู๊เอาบัญชีมาให้ตรวจที่จวน"


"แล้วคุณชายเจิ้ง จะไม่ตามไปตอแยอาเหมยเอารึเจ้าคะ" เฉินมู่อิงเอ่ยถามบ้าง ความบาดหมางที่มีอยู่ในใจลดลงไปหลายส่วน ตั้งแต่เหม่ยเหมยมาเปิดใจคุยกับนางในวันนั้น  


"ข้าไม่อยากอยู่อย่างหลบๆซ่อนๆแบบนี้ไปตลอดหรอกนะเจ้าคะ ข้าทำผิดอะไรถึงต้องให้อยู่แต่ในจวน" หน้าตาของเหม่นเหมยเริ่มง้ำงอ เธอคิดว่ามันไม่ยุติธรรมเอาซะเลย เธอไม่ได้ทำอะไรผิด เหตุใดกลายเป็นเธอที่ถูกขังไว้ในจวน


"อืม ไว้ข้าปรึกษากับพี่ใหญ่หาองครักษ์​ไว้คอยคุ้มครองตอนเจ้าออกไปตรวจงานดีหรือไม่"


"ดีเจ้าค่ะ" 


ตอนแรกที่เขารู้ว่าเหม่ยเหมยอยากทำกิจการเอง ก็ตกใจอยู่ไม่น้อย แม้จะรู้ว่าเหม่ยเหมยเคยช่วยงานที่บ้านเก่ามาก่อน แต่การเริ่มทำเองทั้งหมดตั้งแต่ต้นไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะหญิงตัวคนเดียวแบบเหม่ยเหมย การจะทำการค้าให้สำเร็จต้องมีทั้งเส้นสายและอิทธิพล​ ซึ่งเหม่ยเหมยไม่มี


พอท่านแม่ให้ช่วยงานของกิจการสกุลจาง ก็คิดว่าอีกฝ่ายน่าจะล้มเลิกความคิดไปแล้ว คงแค่เบื่อที่ไม่มีอะไรให้ทำ แต่กลายเป็นว่าเขาคิดผิด เห็นดวงตาเปล่งประกาย​ตอนมองไปรอบๆตั้งแต่เดินเข้าโรงเตี้ยมมานั้น ทำให้เขาตัดสินใจเอ่ยเรื่องโรงเตี้ยมของสกุลออกไป


"แต่อย่างไรก็ต้องให้ท่านพ่อท่านแม่และพี่ใหญ่เห็นชอบก่อนนะ" 


"นั่นสิ งั้นก็คงไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ" เธอเห็นแววว่าจะล้มตั้งแต่ยังไม่ได้ถามเลย


"ถ้าเจ้าอยากทำจริงๆ เอาไว้ข้าจะช่วยพูดให้อีกแรง"  หากเหม่ยเหมยได้ไปลองทำงานที่โรงเตี้ยม  จะได้มีความพร้อมและออกไปจากจวนเร็วขึ้น  นางควรสนับสนุนอาเหมยมากกว่าห้ามปราม


"ข้าก็จะช่วยด้วย"  ฮุ่ยจื่อส่งยิ้มมาให้เหม่ยเหมย ว่ายินดีช่วยเหลือเธอเต็มที่


"ขอบคุณมากเจ้าค่ะ พี่ฮุ่ยจื่อ พี่มู่อิง"  เธอรู้สึกดีไม่น้อย ที่มีคนเข้าใจและสนับสนุน อยู่ที่นี่เธอทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเลย  เริ่มจะมองเห็นความเป็นไปได้ แค่ต้องไปอ้อนท่านป้าให้มากหน่อย เดี๋ยวก็คงใจอ่อน ละมั้ง


หลังจากนั้นทั้งสามก็พูดคุยกันเรื่องสัพเพเหระ​ เหม่ยเหมยรู้ว่ายังไม่ควรรุกมากไปในตอนนี้ เพียงแค่นี้ก็ถือว่าเป็นนิมิตหมาย​ที่ดีสำหรับการเริ่มต้น ตอนนี้เธอควรสนใจเทศกาลตรงหน้ามากกว่า


พอกินข้าวกันเสร็จเรียบร้อย ก็พากันไปเดินชมงานเทศกาล โดยมีสาวใช้ของมู่อิงและเหม่ยเหมยไปด้วย ส่วนบ่าวชายนั้นให้เฝ้ารถม้า ที่ไม่พาบ่าวชายมาเพิ่มเพราะกลัวจะเป็นจุดสนใจมากเกินไป อีกทั้งงานเทศบาล​แบบนี้ มีสันติบาล​คอยสอดส่องดูแล​อยู่เกือบทุกหัวถนน ที่สำคัญคือ คุณชายเจิ้งไม่อยู่ในเมืองหลวง


เทศกาลโคมไฟของที่นี่ ก็ไม่แตกต่างจากที่เธอเคยดูในซีรี่ย์​จีนมากนัก  เหม่ยเหมยเดินคุยกับเปาเปาชี้ให้ดูโน้นนี่อย่างสนุกสนานไปตลอดทาง มีหันมาคุยกับมู่อิงบ้าง  มู่อิงนั้นชอบแวะดูพวกร้านเครื่องประดับ เครื่องประทินผิวอะไรแบบนั้นมากกว่า ส่วนฮุ่ยจื่อ รั้งท้ายทำหน้าเป็นองครักษ์​ของสองสาว ทั้งหมดเดินเกาะกลุ้มกันไป เพราะกลัวจะหลงกัน


เมื่อเดินมาถึงร้านขายโคมไฟร้านหนึ่งที่ดูจะมีโคมแบบต่างๆให้เลือกมากกว่าร้านอื่น จึงพากันเดินเข้าไป


"โคมไฟเยอะแยะไปหมดเลยเจ้าค่ะคุณหนู บ่าวเลือกไม่ถูกเลย" เสี่ยวเปาตาโตไปกับความหลากหลายของโคมไฟในร้าน


"ของเสี่ยวเปา เอาเป็นรูปผลท้อนั่นดีหรือไม่ เหมือนแก้มเจ้าเลย"  ว่าแล้วเธอก็หยิกแก้ม ที่ยุ้ยมากกว่าเดิมของเปาเปา ทำให้เปาเปานั้นงอนเธอไปแล้ว


"ของคุณหนูอันนี้ดีมั้ยเจ้าคะ เหมาะดี เพราะคุณหนูกินขนมเก่ง" เสี่ยวเปาชี้ไปที่โคมรูปหมูน้อยจ้ำม่ำ


"หน่อยแน่เสี่ยวเปา เจ้าว่าข้ากินขนมมากจนเป็นหมูรึ" การถกเถียงของสองนายบ่าว เรียกรอยยิ้มให้กับคนที่เลือกซื้อโคมอยู่ในร้านไม่น้อย 


"ข้าว่า โคมรูปดอกเหมยนั้นก็เหมาะกับเจ้าดีนะ" ฮุ่ยจื่อเข้าไปชี้ชวนให้เธอดูโคมบ้าง


"แต่สำหรับแม่นางน้อย ข้าว่าโคมรูปวิหค​นั่น น่าจะเหมาะกว่า"


เสียงที่ไม่คุ้มเคยดังขึ้น ทำให้คนทั้งกลุ่มหันกลับไปมอง


"อ้าว คุณชายหมิง เหตุใดถึงมาอยู่แคว้นฉินได้" เป็นฮุ่ยจื่อที่เอ่ยทักทายผู้มาใหม่


"ข้าจะไปแคว้นเว่ย เห็นว่ามีงานเทศกาล เลยแวะมาดูสักหน่อย ไม่นึกว่าจะพบท่านที่นี่ นี่ก็ว่าพรุ่งนี้จะเข้าไปคารวะนายท่านจางที่จวน"


"อ้อ อาซ้อใหญ่ อาซ้อรอง นี่คุณชายหมิงเหอคัง ที่ข้าไปติดต่อการค้าด้วยที่แคว้นอู๋  คุณชายหมิงนี่อาซ้อทั้งสองของข้า วันนี้พี่ใหญ่ไม่อยู่ ข้าเลยพาอาซ้อมาแทน" 


"คารวะคุณชายหมิงเจ้าคะ"  สองสาวเอ่ยทักทายผู้มาใหม่ ก่อนจะหันไปเลือกโคมต่อ ปล่อยให้คุณชายทั้งสองได้สนทนากัน 


"ข้าขอไปปล่อยโคมกับพวกท่านด้วยได้หรือไม่"


"ย่อมได้อยู่แล้ว ไปเลือกโคมกันเถอะ"


หลังจากเลือกกันอยู่พักใหญ่ เหม่ยเหมยได้โคมรูปวิหคที่คุณชายหมิงแนะนำ เปาเปาได้รูปกระต่าย มู่อิงเป็นรูปหงส์​  ฮุ่ยจื่อได้รูปพยัคฆ์​ คุณชายหมิงได้โคมรูปเต่า จากนั้นจึงเดินกันไปจุดปล่อยโคม


เหม่ยเหมยอธิฐานเสียยืดยาว เธอไม่ลืมขอให้แม่ของเธอที่อยู่โลกโน้นอย่าได้ทุกข์ใจที่เธอจากมา ถ้าเป็นไปได้ก็ขอให้ได้กลับไป ถ้าไม่ได้ก็ขอให้ชีวิตที่นี่ราบรื่นไม่มีอุปสรรค​ใดๆ ขอให้เธอได้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ 


เมื่ออธิฐานเสร็จเหม่ยเหมยจึงปล่อยโคมไป แต่กลับมีโคมอีกอันลอยอยู่เคียงคู่ เธอหันไปมองจึงพบว่าเป็นคุณชายหมิงที่หันมองเธออยู่ก่อนแล้ว


"ข้าขอให้คำอธิฐานก็ท่านสมหวัง"  คุณชายหมิงยิ้มให้เธอไม่ปิดบัง


"ขอบพระคุณเจ้าค่ะ ท่านก็เช่นกัน" เหม่ยเหมยตอบกลับโดยไม่ได้คิดอะไรมาก ก่อนหันไปคุยกับเปาเปา


'คำอธิฐานของข้าจะสมหวังหรือไม่ อยู่ที่ท่านแล้ว หลินเหม่ยเหมย'​




&&&


ไรท์มาแล้ว เขียนจบแล้วก็ลงเลย 



ฮือ ไรท์ฝีมือช่างอ่อนด้อยนัก ทำไมถึงคิดว่าเหมยจะไปแย่งหลัวเค้าอะ TT เหมยไม่ได้งอแงแค่รอบคอบเอง T^T

 

ไรท์จะพยายามมาขึ้นเจ้าค่ะ  ตอนต่อไปอาจช้าหน่อย หัวมันตื้อ


ขอบคุณทุกวิว ทุกเม้น ทุกหัวใจนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.363K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,372 ความคิดเห็น

  1. #1270 oldcat2000 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 06:27

    ใคร​อีกละเนี่ย​ไม่กล้าลงเรือแล้ว​คราวก่อนจ่มนำ้เกือบตาย

    #1,270
    0
  2. #1007 ~•BalabalabellE•~ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:36
    คนนี้พระเอกใช่ไหม ดีใจจัง
    #1,007
    0
  3. #998 SnowQueenFox (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 16:47
    มีเต่า มีหงส์ มีพยัคฆ์ ขาดมังกรนะ
    #998
    1
    • #998-1 moonbless(จากตอนที่ 17)
      23 ธันวาคม 2562 / 12:46
      รอเฮียจินไง นั่นน่ะออร่ามังกรมาเลย
      #998-1
  4. #913 dmadly (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 21:03
    อธิษฐาน /คำผิด
    #913
    0
  5. #903 prangbua (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 08:13
    ขอเรือใหม่คือหมิงๆเถอะนะ เกลียดผัวนาง จะไปเรือพี่นื่อมันก้อเป็นไปไม่ได้ พี่หมิงน่่จะทางรอดเดียวและ
    #903
    0
  6. #679 รัณฌา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 22:07

    พระเอกมาแล้ววววว

    #679
    0
  7. #662 SlowlifeSloth (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:32
    เรือลำใหม่. มีเจ้าของยางง
    #662
    0
  8. #660 AomNacha (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:24
    เจอเรืออออออ
    #660
    0
  9. #651 Woainǐ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 03:34

    เจอเรืออออออ

    #651
    0
  10. #588 AnoMaMa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 09:55
    ติดเทอโบเลยงานนี้
    #588
    0
  11. #581 To-toey (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 23:02
    เรือลำใหม่

    เร่งพายเถิดเจ้าค่ะ
    #581
    0
  12. #477 BoonwasnaNakrod (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 17:53

    รอคะะะ
    #477
    0
  13. #476 iloveyg2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 17:29
    เรือใหม่มาแล้วเตรียมตัวค่ะ!!!
    #476
    0
  14. #475 mee_pa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 08:40
    ไม่นะ อาจิงจะแห้วรอบสองเหรอ
    #475
    0
  15. #474 gj796 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 22:23
    น้อยจังสนุกดีสรุปใครจะเป็นพระเอก
    #474
    0
  16. #472 alisie_amps (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 20:36
    นออออรออออค่า
    #472
    0
  17. #469 LoogKonGlang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 13:48
    ขอซ้อมเบิ่งที่ท่าน้ำ

    ยังไม่ลงเรือลำไหน เพื่อจะมีเรือลำงานดีๆใหญ่ๆ แข็งๆ ให้ลง ฮาาา
    #469
    0
  18. #467 กาน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 08:34

    คือคุณชายหมิง รู้ว่านางเอกเป็นอาซ้อรอง แต่ทำไมถึงคิดจีบ เพราะยังไม่น่าจะรู้เรื่องเหตุผลของการแต่งงานเราว่าน่าจะให้วางตัวให้ดีกว่านี้ แล้วรู้ความจริงค่อยพัฒนาดีกว่า

    #467
    0
  19. #466 A Veggie Katang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 05:07

    พระเอกมากแล้วววว พวกเรา ลงเรือ!

    #466
    0
  20. #465 อ้อมกอดของท้องฟ้า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 04:41
    เราไปหาซื้ออุปกรณ์มาทำเรือก่อนนะ เอาแบบแข็งแรงทนทานและไม่แตก! อยูแบบตลอกรอกฝั่ง
    #465
    0
  21. #464 kulyasalin2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 01:26
    เรือลำใหม่ก็มา......ขึ้นเรือเลยดีไหม
    #464
    0
  22. #463 ยังไม่พ้นขีดอันตราย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 01:22
    เปย์ไม้สร้างเรือใหม่เลยเจ้าค่ะ
    #463
    0
  23. #462 TukTIkinlove (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 01:19
    มาแบบงง555
    #462
    0
  24. #461 Lisanarak (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 00:29
    ป้ายใหม่
    #461
    0
  25. #460 Laamoon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 00:17
    พระเอกใช่มั้ยยยยย
    #460
    0