ฮูหยินรอง

ตอนที่ 16 : เทศกาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,065 ครั้ง
    20 ธ.ค. 61

"ท่านพี่เจ้าคะ คุณชายเจิ้งไม่รามือจากอาเหมยเสียที น้องกลุ้มใจเหลือเกินเจ้าค่ะ" 

หลังจากที่จางฮุ่ยเจียงผู้เป็นสามีกลับมาถึงจวน ตงจื่อหยาคอยดูแลสามีผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อเสร็จเรียบร้อย จึงเอ่ยปากปรึกษาเรื่องที่ตนกลัดกลุ้ม​อยู่ทันที

"ที่อาเหมยออกไปข้างนอกกับอาจือเมื่อวันก่อนนะรึ" เขาเองก็พอได้ข่าวมาบ้าง แต่เพราะเพิ่งกลับมาถึง จึงอยากพักผ่อนมากกว่า ไม่คิดว่าภรรยาจะเป็นผู้ที่กล่าวออกมาก่อน คงจะร้อนใจน่าดู

"พี่ว่าเรื่องนี้มันชักจะพิกลๆเสียแล้ว" มือหนานั้นโอบไหล่ภรรยาพาให้มานั่งด้วยกันที่ตั่งข้างหน้าต่าง 

"น้องก็ว่าแปลกเจ้าค่ะ คนอย่างคุณชายเจิ้งไม่น่าคอยตามตื้อหญิงสาวที่ออกเรือนไปแล้วเช่นนี้" มือบางวางไว้บนไหล่ของสามี ออกแรงนวดคลึง เพื่อให้กล้ามผ่อนคลายจากการเดินทาง

"ตอนแรกน้องคิดว่าเพราะอาจจะยังโกรธที่เราแต่งอาเหมยตัดหน้าเลยตามมาราวี แต่นี่มันจะเกือบปีแล้วนะเจ้าคะ เห็นว่าเจิ้งฮูหยินก็เพิ่งพาอนุเข้าจวนมาให้อีกคน"  

"เป็นบุตรของขุนนางชั้นผู้น้อยที่เพิ่งได้เลื่อนขั้นหนะ อืม เลื่อนลงมาอีกนิด อ่า ตรงนั้นแหละ"  มือบางเลื่อนลงมากลางหลัง แล้วออกแรงทุบเบาๆ 

"อนุคนที่เท่าไหร่แล้วนะเจ้าคะ"

"คนที่แปด อ้อ รู้สึกจะเป็นสกุลเฉินสายห่างๆ"

"เอ... ฮูหยินผู้เฒ่าสกุลเจิ้ง สกุลเก่าคือเฉินใช่หรือไม่เจ้าค่ะ" มือน้อยย้ายมาบีบนวดอยู่ที่บั้นเอว

"ใช่ เป็นน้องสาวของผู้เฒ่าเฉิน ปู่ของมี่อิง" จางฮุ่ยเจียงเอนตัวนอนลงบนตั่งเพื่อให้ภรรยาลงแรงได้ถนัดขึ้น

"ฮูหยินสามของนายท่านเฉินก็มาจากสกุลเจิ้งนี่เจ้าค่ะ" ตอนนี้ตงจื่อหยาลงมานั่งคุกเข่าข้างตั่ง นวดต้นขาคลายความเมื่อยขบให้สามี

"อืม...แล้วพี่จะให้คนไปสืบดูก็แล้วกัน นี่เจ้ายังให้คนคอยดูมี่อิงอยู่หรือไม่"  

"น้องให้อาจู คอยดูไว้ตลอดเจ้าค่ะ" 

"แล้วมีอะไรผิดสังเกต​บ้างหรือเปล่า"  จางฮุ่ยเจียงลุกขึ้นนั่ง ก่อนฉุดตงจื่อหยาให้ขึ้นมานั่งบนตักของตน

"ไม่เจ้าค่ะ นางกับอาเหมยก็ดูเหมือนจะดีกันแล้ว อาจูมาบอกน้องว่า เมื่อวันก่อนพวกนางก็ลงครัวด้วยกันเจ้าค่ะ" มือหนาสวมกอดเอวบางไว้พอให้ได้รับรู้ถึงไออุ่นของกันและกัน


"อืม เราอาจจะคิดมากไปเอง"



"น้องก็หวังให้เป็นเช่นนั้น"



-------- 



ห้องหนังสือใหญ่


"กลับมาแล้วรึ อาจื่อ เป็นอย่างไรบ้าง เดินทางเหนื่อยรึไม่"  จางฮุ่ยเจียงเอ่ยถามบุตรชายคนรองที่เพิ่งกลับมาจากค้าขายที่แคว้นอู๋


"ไม่ขอรับ  ไปคราวนี้ไม่เสียเที่ยวจริงๆ อย่างที่ท่านพ่อคาดไว้  นอกจากเราสามารถส่งเมล็ดพันธุ์​ไปขายยังแคว้นอู๋ได้แล้ว ยังสามารถทำสัญญาขายข้าวกับอาหารแห้งได้อีกด้วย นับว่าคุ้มค่ายิ่ง"


"ฮาฮา   ดีๆ   บางครั้งก็ไม่ควรมองข้ามสิ่งเล็กๆที่ดูเหมือนไม่สำคัญ แคว้นอู๋นั้นแม้จะเป็นแคว้นที่ไม่ใหญ่โตเท่าแคว้นอื่น แต่ความต้องการอาหารนับว่ายังมีมาก ถึงแม้จะสามารถทำได้เอง แต่ถ้ามีคนยื่นมาให้ถึงที่ โดยไม่ต้องลำบากลงแรง ใครบ้างจะไม่ชอบ แต่เพราะเดินทางค่อนข้างยากลำบากอยู่สักหน่อย คนถึงไม่นิยมไปค้าขายกัน พ่ออยากทำการค้ากับแคว้นอู๋มานานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสดีๆเสียที คราวนี้ก็ขอบใจเจ้ามาก"


"ข้ายินดีทำเพื่อสกุลจางของเราอยู่แล้วขอรับ แล้วนี่พี่ใหญ่ยังไม่กลับมาอีกรึขอรับ" จางฮุ่ยจือถามถึงพี่ชาย เมื่อกลับมาถึงแล้วยังไม่มีวี่แววการกลับมาของอีกฝ่าย


"อืม พี่ชายเจ้าคงจะเลยไปตามเรื่องนั้นต่อที่แคว้นเว่ย จากเมืองหูหนานก็ไปอีกไม่ไกล" จางฮุ่ยเจียงละจากงานในมือ เงยหน้าขึ้นมาคุยกับบุตรชายด้วยสีหน้าจริงจัง


"มีอะไรน่าสงสัยรึขอรับ คราวก่อนพี่ใหญ่ก็ไปเสียเกือบเดือน" มือของเขายกขึ้นลูบคางไปด้วย อย่างคนใช้ความคิด


"ก็เจ้าคนร้ายที่เคยเป็นบ่าวของตระกูลซ่งนะซิ พออาจินตามไป กลับพบว่าป่วยตายไปเสียแล้ว อาจินเลยยังไม่ปักใจเชื่อว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของตระกูลซ่ง" 


"ดูท่าจะไม่ใช้การแก้แค้นธรรมดาเสียแล้ว"


"พ่อก็คิดเช่นนั้น ถ้าตระกูลซ่งทำจริง คงไม่มีทางให้เรื่องถึงตัวได้ง่ายเยี่ยงนี้" 


จาวฮุ่ยจือเงียบไปชั่วครู่ก่อนตัดสินใจถามบิดาในเรื่องที่ค้างคาใจอยู่ แต่ไม่รู้ว่าควรถามออกไปดีหรือไม่ 


"ท่านพ่อ ที่ข้าเจ็บหนักคราก่อน เป็นเพราะไข้ป่าจริงๆ รึขอรับ" เขานั้นเดินทางไปมาค้าขายอยู่ตลอด แทบจะไม่มีเวลาได้อยู่จวน แน่นอนว่าการเตรียมตัวสำหรับเดินทางไกลนั้นย่อมไม่ขาดตกบกพร่อง​ 


ตอนนั้นไข้ป่าระบาดหนัก แต่มีสินค้าสำคัญต้องไปส่ง เขาไม่อยากเสียเงินก้อนโตไป ทั้งๆที่ท่านพ่อท่านแม่ก็เอ่ยค้านแล้ว จึงได้เตรียมยาไปมากเป็นพิเศษ สุดท้ายก็หนีไม่พ้น อาการเป็นตายเท่ากัน ยังดีที่รอดมาได้ แต่ก็ทำให้เขาพลาดแต่งกับอาเหมย


"ทำไมถึงถามเช่นนี้"  เขาสังเกตุ​เห็นบุตรชายคนรองที่เหมือนมีอะไรในใจมาสักพักหนึ่งแล้ว หลายครั้งที่ทำท่าเหมือนจะถาม แต่สุดท้ายก็ไม่เอ่ยอะไรออกมา ผ่านไปเกือบปีแล้ว ทำไมถึงยังได้สงสัยเรื่องนี้อีก


"ข้าแค่คิดว่าข้าก็เตรียมตัวไปอย่างดี อีกทั้งยังได้กำยานไล่ยุ่งของหมอโอสถ​ทิพย์ ยุงแทบไม่ได้สัมผัสผิวข้า เหตุใดจึงเป็นได้" แน่นอนว่าจางฮุ่ยจือไม่อยากบอกเหตุผลจริงๆให้บิดารู้ พี่น้องไม่ควรผิดใจกันเพราะผู้หญิง 


"ต่อให้ยาดีอย่างไร ก็อาจพลาดได้ เจ้าเกือบทำแม่เจ้าล้มป่วยไปอีกคน วิ่งตามหมอมารักษาเจ้ากันให้วุ่นทั่วเมือง คราวหน้าก็ให้คิดถึงชีวิตมากกว่าเงินทอง เท่าที่มีอยู่ก็พอให้ลูกหลานใช้กันอย่างสบาย" 


"..."  จางฮุ่ยจือเม้มริมฝีปากแน่น เป็นความจริงที่ท่านแม่เกือบล้มป่วยเพราะเขา


"รักษาชีวิตเจ้าให้ดีเถิด พ่ออยากมีหลานๆวิ่งเล่นกันเต็มจวน จวนสกุลจางจะได้มีเสียงเจี๊ยวจ๊าว​เหมือนจวนอื่นๆบ้าง ฮ่าฮ่า " ฮุยเจียงแสร้งหัวเราะ​เพื่อทำให้บรรยากาศ​ดีขึ้น เมื่อเห็นว่าบุตรชายมีสีหน้าหมองคล้ำไป



'หวังจะให้ข้าผิดใจกับพี่ใหญ่สินะ คุณชายเจิ้ง'​



--------



"ท่านแม่เจ้าขา อีกสองวันจะมีงานเทศกาล​โคมไฟหรือเจ้าคะ" เสียงหวานของเหม่ยเหมยที่มีไว้ใช้เพื่อการออดอ้อน กำลังเอ่ยขอในสิ่งที่ตนต้องการ 


เหม่ยเหมยที่ในตอนนี้ยอมอยู่ที่จวนสกุลจางไปก่อน ยอมดีกับเฉินมู่อิง และยอมเรียกตงจื่อหยาว่าท่านแม่แล้วนั้น เริ่มคุ้นชินกับการใช้ชีวิตในฐานะฮูหยินรองของคุณชายใหญ่สกุลจางมากขึ้น


'​ดีจริงๆที่ไปผูกมิตรกับมู่อิง' การมีเพื่อนย่อมดีกว่ามีศัตรู​


แม้เหม่ยหมยจะเข้าใจดีเรื่องการมีหลายภรรยามากอนุของคนสมัยนี้ อีกทั้งตัวเองยังเป็นภรรยาแค่ในนาม แต่พอเวลาอยู่พร้อมหน้ากันสามคนผัวเมีย ก็ยังอดรู้สึกแสลงใจไม่ได้  ก็เธอมาจากยุคที่มีผัวเดียวเมียเดียวนี่นา  


ดีที่คุณสามีไม่ค่อยอยู่จวน นี่ก็หายหน้าไปเกือบสองอาทิตย์แล้ว ดีต่อใจเธอเหลือเกิน อีกทั้งได้ข่าวว่าไอ้คุณชายเจิ้งก็ไม่อยู่ในเมืองหลวงเช่นกัน คราวนี้ข่าวจริง ไม่มีเท็จ เพราะเขาออกไปหัวเมืองทางเหนือตั้งแต่เมื่อสิบวันที่แล้ว ไม่มีทางไปป๊ะกันกลางตลาดเหมือนอย่างคราวก่อนอีกแน่นอน 


'แมวไม่อยู่ หนูร่าเริง'​


"อยากไปรึ"  ตงจื่อหยายิ้มเอ็นดูหลานสาว จริงๆเหม่ยเหมยก็อายุเพียงแค่สิบหกหนาวเท่านั้น อยากออกไปเที่ยวเล่นบ้างก็ไม่แปลก นางดีใจเสียอีก ที่หลานสาวหลุดพ้นจากความโศกเศร้า​เรื่องครอบครัวได้เสียที


"อยากเจ้าค่ะ อยากมากด้วยเจ้าค่ะ" 


"แต่อาจินยังไม่กลับมาเลย" ตงจื่อหยากลั้นขำไว้ในใจเมื่อเห็นหลานสาวทำหน้ามู่ทู่   


นางไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจดี ที่สะใภ้หันหน้ามาดีกัน แต่อาเหมยกลับไม่เคยมองอาจินด้วยสายตารักใคร่เช่นแต่ก่อนอีกเลย


แต่เท่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ดีแล้ว หลังจากที่ผิดฝาผิดตัว หมายไว้ให้น้อง แต่ต้องมาแต่งกับพี่ ยังไงก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว ไว้นางจะหาทางให้ทั้งคู่ลงเอยกันให้ได้  อาจินไม่มีทางขัดใจนางอยู่แล้ว  นางได้แต่หมายมาดไว้ในใจ


"พี่ฮุ่ยจือก็อยู่นี่เจ้าคะ ชวนพี่มู่อิงไปด้วย หรือท่านแม่ไปด้วยกันดีมั้ยเจ้าคะ" เหม่ยเหม่ยพยายามหว่านล้อมเต็มที่ โอกาสงามๆแบบนี้ไม่ได้มีมาบ่อย


"ฮ่าฮ่า แม่แก่แล้ว ให้หนุ่มๆสาวๆไปกันเถอะ แล้วแม่จะบอกอาจือให้" 


"ขอบพระคุณเจ้าค่ะท่านแม่ เหมยเอ๋อร์รักท่านแม่ที่สุดเลย"  เหมยในโลกเก่าที่เห็นเป็นสาวมั่นขนาดนั้น แต่ก็มักจะออดอ้อนเวลาเธออยากได้อะไรเหมือนหญิงสาวทั่วๆไป แต่น้อยคนที่มีโอกาสได้เห็น เพราะคนที่เธอมักจะอ้อนคือ แม่


-------


"อาเหมย พี่ว่าเจ้าใส่ชุดนี้จะดีกว่า" เฉินมู่อิงกำลังเลือกชุดให้เหม่ยเหมย หญิงสาวนั้นมีหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม แต่กลับชอบใส่เสื้อผ้าสีทึมๆ เครื่องประดับก็ใช้แต่น้อย นับว่าตั้งแต่ฟื้นมา อีกฝ่ายดูจะเปลี่ยนไปจากเดิมมาก แต่อย่างไรก็เป็นผลดีกับเธอทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นการจะช่วยอีกฝ่ายแต่งตัวตอนที่สามีไม่อยู่ ก็ไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไร


"สีไม่หวานไปรึเจ้าคะ"  เหม่ยเหมยส่ายหัวกับชุดสีชมพู๊ชมพู ที่ไม่รู้ว่าในสมัยนี้ย้อมสีด้วยอะไร ถึงได้ชมพูขนาดนี้


"สีหวาน?" 


"เอ่อ หมายถึงสีนี้มันดูอ่อนหวาน นุ่มนวลไปหรือไม่เจ้าคะ" 


"ก็เหมาะกับเจ้าดี" เหม่ยเหมยยืนทำหน้าเหมือนกินยาขม เธอนี่นะ อ่อนหวาน นุ่มนวล


"ชุดสีเขียวอ่อนใบบัวตัวนั้นดีกว่าเจ้าค่ะ"  ดูเข้าท่ากว่าเยอะ จริงๆเธออยากใส่ชุดสีน้ำเงิน แต่เฉินมู่อิงบอกว่าดูแก่ ใช่สิ เธอก็แก่จริงๆ อายุจริงของเธอเกือบสองเท่าของเด็กสาวทั้งสองคนนี้


"ก็เข้าท่า งั้นพี่ใส่ชุดสีชมพูลายดอกบัว ให้เข้ากับเจ้าดีกว่า" ว่าแล้วนางก็จัดแจง เลือกเครื่องประดับให้เข้าชุดกับทั้งสองชุด โดยไม่สนใจเธออีก


ดูๆแล้วเฉินมู่อิงก็เหมือนเด็กสาวทั่วไป ในโลกโน้น ไม่รู้ว่าจะรีบให้โตกว่าวัยไปทำไม เพิ่งจะสิบแปด แต่กลับต้องมาติดแหง็กอยู่บ้านสามี ก่อนแต่งก็ติดแหง็กอยู่กับบ้านตัวเอง เกิดเป็นผู้หญิงสมัยนี้ไม่ง่ายเลยจริงๆ


หลังจากที่แต่งตัวกันเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็ออกมารอจางฮุ่ยจือที่โถงรับรอง วันนี้จะกินมื้อเย็นกันที่โรงเตี้ยมชื่อดัง ที่ต้องจองไว้ล่วงหน้า ไม่รู้ว่าด้วยอำนาจของสกุลจาง หรือว่าจองไว้ก่อนแล้ว จึงจองห้องส่วนตัวที่อยู่ชั้นสองและสามารถมองเทศกาลเบื้องล่างมาได้ หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จจึงค่อยไปเดินชมงานเทศกาลกัน 


"อาซ้อทั้งสองของข้า ช่างงดงามยิ่งนัก" ฮุยจิงเอ่ยชมทั้งสองสาว ขณะเดินเข้ามาหา แต่สายตาจะเลยไปทางเหม่ยเหม่ยมากกว่า


"ข้าอิจฉาพี่ใหญ่เหลือเกิน" 


"เจ้าก็รีบหาฮูหยินสิน้องรอง จะได้มาเป็นเพื่อนเล่นกับพวกเราสองคน"  เดี๋ยวๆ พี่มู่อิง แต่งมาเป็นฮูหยินน้องสามีนะ ไม่ใช่แต่งมาเป็นเพื่อนพวกเรา ท่านจะเอาสะใภ้ทุกคนมาเป็นเพื่อนแบบนี้ไม่ได้


"ฮ่าฮ่า  ไว้ข้าจะรีบหามาเป็นเพื่อนท่าน อาซ้อใหญ่ อาซ้อรอง ขึ้นรถเถอะ"


ทั้งสามจึงมุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดงานเทศกาลโคมไฟ



&&&


มากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่วันเนอะ กลัวดึกๆจะมาไม่ได้ เลยมาลงแค่นี้ไปก่อน ไว้ไปเที่ยวกันตอนหน้าเด้อ เทศกาลโคมไฟก็มา555


ตอนนี้เอาอาจินไปเก็บก่อนค่ะ เพราะรีดไม่ปลื้ม กิกิ


เรืออาเจิ้งล่มแล้ว  ลื้อไม่ได้ไปต่อ 555  แต่เดียวเราจะมีเรือใหม่มาเสนอค่ะ   เอิ๊กๆ


ย้ำอีกทีนะเผื่อลืม ยัยเหมย ยังไม่คิดเรื่องหลัวเลยนะคะ  เจ๊ยังหาทางทำมาหากินอยู่ตลอดตั้งแต่ต้นเรื่อง ตอนนี้คือพอคิดได้ว่าคงออกไปอยู่เองยังไม่ได้ เลยขอชิวๆบ้างไรบ้าง ตามประสาหลงยุคเนอะ ขอเที่ยวก่อง อิอิ ส่วนคู่นั้น เหมยถอยให้ตั้งแต่แรกแล้วค่า




แนวทางเรื่องมีในใจแล้ว แต่ยังไม่บอกว่าไรท์เลือกข้อไหน อิอิ อาจไม่ได้ถูกใจทุกคนนะคะ  

 

เรื่องนี้ถือว่าไรท์เพิ่งเริ่มเขียน ก็เลยเลือกที่จะลองเขียนจากที่ตัวเองชอบก่อนเนอะ 


หลังจากนี้อาจไม่ได้มาทุกวันแล้วนะคะ ใกล้สิ้นปี งานก็มากอง ฮือ แต่อย่างที่บอกไรท์เขียนทีละนิดๆ ตอนว่าง ถ้าเขียนได้เร็วก็ลงเร็ว ถ้าสมองตื้อก็ช้าหน่อย ขออภัยล่วงหน้านะค๊า 


ขอบคุณทุกวิว ทุกคอมเม้น ทุกหัวใจค่ะ เยิฟๆ

 

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.065K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,372 ความคิดเห็น

  1. #1261 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 20:35

    ครองตัวเปนโสดซะเลยนะ ชายตระกูลจางก้อไม่ต้องไปสนใจ ดีๆ จงเป็นตัวของตัวเองซะเถิด

    #1,261
    0
  2. #677 รัณฌา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 21:59

    ไม่นะแม่

    #677
    0
  3. #661 SlowlifeSloth (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:28

    หาหลัวใหม่. ให้ออกจากจวนไปลั่นล้าไวไวด้วย
    #661
    0
  4. #587 AnoMaMa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 09:50
    +1เสียงหาใหม่เลยจ้าา
    #587
    0
  5. #468 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 11:02
    หาเรือใหม่ค่ะ
    #468
    0
  6. #449 Bowbewmin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 18:19
    1.หาหลัวใหม่ ที่รวยๆๆๆเลยจ้าาาา
    #449
    0
  7. วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 13:08
    1ค่ะ เค้ารักกันวางแผนจะมีลูกกันแล้วแถมเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับฮุยจินอีกตัดขาดง่ายไปเริ่มต้นใหม่เถอะ ส่วนฮุยจินก็ให้เสียดายไปมีของดีไม่ถนอมเองช่วยไม่ได้
    #412
    1
    • #412-1 Nimh03(จากตอนที่ 16)
      16 ธันวาคม 2561 / 01:41
      เห็นด้วยค่ะ ^_^
      #412-1
  8. #407 Nyaft (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 07:27
    แอบอยากให้ 1 เพราะฮุยจินก็มีมี่อิงเป็นคนรักอยู่แล้ว แบบรักจริงๆ
    #407
    0
  9. #406 natthaya5668 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 07:05
    หาหลัวใหม่ดีกว่าค่ะ โหวต 1
    #406
    0
  10. #405 PSDA_503 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 06:11

    หาหลัวใหม่

    #405
    0
  11. #404 rin--jung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 06:01
    โหวต3ค่ะ
    #404
    0
  12. #403 pairerabbit (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 02:58
    โหวด1 ค่ะ
    #403
    0
  13. #402 veraya2099 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 00:45
    หาหลัวใหม่ค่ะ ขอขึ้นเรือหนุ่มคนใหม่นะคะ ปล่อยสามีไปรักกับคนรักเค้าเถอะค่ะ อย่าไปแย่งผู้ชายคนเดียวกันเลย
    #402
    0
  14. #400 那是什麼 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 22:48

    1หาหลัวใหม่แล้วจะไม่เทไรท์ค่ะ...×3×

    #400
    0
  15. #399 kwankwanny (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 22:43
    โหวต1 ค่าา
    #399
    0
  16. #397 นัทจัง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 17:39

    ขอเรือใหม่ให้น้องเหมยเหมยเถ่อะไรท์ จัดมาเอาเป็นชายหนุ่มรูปงามคุณชายจากต่างแคว้น หรืออ๋องขาโหดแคว้นใกล้เคียงก็ได้เจ้าคะ

    #397
    0
  17. #396 mintmintanyting (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 17:30
    ชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วฮูหยินรอง อยู่ด้วยกันไปเลยสามผัวเมีย
    #396
    0
  18. #395 soramimi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 14:44
    ถ้าพระเอกเป็นคุณสามีเราก็แอบสงสารฮูหยินน้อยนะ เค้ารักกันมาก่อนอ่ะ นางเอกเหมือนเข้ามาแทรกแทรงความรัก แต่สุดท้ายแล้วแต่ไรต์เลยค่ะ วางพลอตไว้แบบไหนก็แต่งไปเลย รออ่านอยู่นะคะ
    #395
    0
  19. #394 Jeaw1234567 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 14:28
    1 หาหลัวใหม่ดีกว่า
    #394
    0
  20. #393 นารา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 12:43

    ยืน1ไปเลยจร้า จะได้เจอผู้ใหม่นอกจวนไปเลย อิอิ ไม่ต้องมาเเบบเมียน้อยเมียหลวง เราต้องเมีย2018เท่านั้น เเบบว่านางเอกหย่า เเล้วได้หลัวใหม่ไปเลย

    #393
    0
  21. #392 Jiratchaya_Benz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 11:28
    1 เลยจ้าาา
    #392
    0
  22. #391 แอน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 10:08

    1 ไปเลยดีกว่า 555

    #391
    0
  23. #389 fox1412 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 09:54
    1 สถานเดียว
    #389
    0
  24. #388 sniusa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 08:46
    1ค่ะจ้า
    #388
    0
  25. #387 Sukanya Paileeklee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 08:28
    6 หย่าแล้วแต่งกับน้องสามี
    #387
    0
  26. #373 แม่มดกระหายเลือด (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:26

    หย่าค่ะ แถมยอมถอยห่างจากคู่รักนั้นตามคำพูดของตน

    แม้ว่าสามีอาจจะเริ่มมีท่าทีสนใจก็ตาม

    #373
    1