ฮูหยินรอง

ตอนที่ 13 : คุณชายเจิ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,256 ครั้ง
    31 ธ.ค. 61

  

"กิจการของตระกูลจางในเมืองหลวงมีอะไรบ้างเจ้าคะ พี่ฮุ่ยจื่อพอจะบอกข้าอีกสักหนได้หรือไม่" 


เหม่ยเหมยที่จุดประสงค์ของการเดินตลาดในวันนี้ หาใช่มาเที่ยวเล่นเพียงอย่างเดียว หลังจากเดินดูของไปได้สักครู่ จึงไม่รอช้าเปิดบทสนทนา​ที่ต้องการทันที


"ย่อมได้  ข้าว่าพาเจ้าไปดูเสียเลยดีกว่า แต่วันนี้คงไปไม่ได้ทุกร้านหรอกนะ"  

 

เหม่ยเหมยยิ้มมุมปาก ส่งสายตาเจ้าเล่ห์​ห์​มองมาที่ฮุ่ยจื่อ


"วันหน้าก็ยังมีนี่เจ้าคะ" 


จางฮุ่ยจื่อหัวเราะส่ายหัวเบาๆ มือที่ยื่นออกไปหมายจะวางบนหัวเล็กเพื่อขยี้ผมด้วยความเอ็นดู ต้องชะงักค้าง เมื่อสำนึกได้ว่าตนกำลังจะทำอะไร แล้วทำเป็นชี้ชวน เรียกให้เหม่ยเหมยดูสิ่งที่อยู่ข้างหลังแทน


"นั่นร้านแพรพรรณ​จางหนวน" 


จางฮุ่ยจื่อ เดินนำเหม่ยเหมยเข้าไปในร้าน เสี่ยวเปาก็เข้าไปด้วย ทิ้งให้สองบ่าวชายเฝ้าอยู่ข้างหน้า ร้านมีคนพอประมาณ ไม่มากไม่น้อย 


กราดสายตาดูคร่าวๆ น่าจะเป็นลูกค้าที่ค่อนข้างมีฐานะ ไม่ถึงกับเป็นท่านหญิงท่านชาย แต่ก็ไม่ใช่ชาวบ้านร้านตลาดทั่วไป เป็นการเจาะกลุ่มลูกค้าที่เธอคิดว่าดี


"ที่ร้านเรามีทั้งผ้าพับและชุดที่ตัดสำเร็จ ถ้าเจ้าอยากได้อะไร ก็บอกหลงจู๊ไว้ เขาจะให้คนไปส่งที่จวน" 


"ขอบคุณเจ้าค่ะ" 


เหม่ยเหมยเดินไปทางชุดตัดสำเร็จกับเปาเปา จางฮุ่ยจื่อนั้นแยกไปคุยกับกับหลงจู๊ทางด้านหลัง


เธออยากได้ชุดที่มีสีเข้มสักสองสามชุด เพราะเสื้อผ้าที่มีอยู่ ล้วนมีแต่สีหวานๆ ซึ่งมันไม่ใช่ตัวเธอเลย เมื่อก่อนสีที่ใส่จนเหมือนจะเป็นเครื่องแบบคือสีดำ กรมท่า หรือไม่ก็น้ำตาลเข้ม ไม่ใช่เพื่อความลึกลับน่าเกรงขามอะไรหรอก เพราะมันเปื้อนยากต่างหากเล่า ชุดสีอ่อนเธอจำไม่ได้ว่ามีอยู่ในตู้บ้างรึเปล่า



"นั่นหลินเหม่ยเหมยใช่หรือไม่ เห็นว่าแต่งเป็นฮูหยินรองให้คุณชายฮุ่ยจินแล้วนี่ เหตุใดจึงมากับคุณชายฮุ่ยจื่อได้" 


เสียงกระซิบที่ไม่ค่อยจะเบานัก ดังมาจากทางด้านหนึ่งของร้าน เหม่ยเหมยยังมีท่าทีเรียบเฉย อยากรู้เหมือนกันว่าผู้คนพูดถึงตัวเองอย่างไร


"เจ้านี่ไม่รู้อะไร นางชอบพอกับคุณชายฮุ่ยจื่ออยู่ก่อน เกือบจะได้แต่งเป็นเป็นฮูหยินเอกอยู่แล้ว" 


"มิน่าเล่า คุณชายรองถึงได้...." 


"อาซ้อรอง ท่านเลือกชุดได้หรือยัง ถ้าท่านไม่ได้อะไรติดมือกลับไป เกรงว่าท่านแม่ต้องตำหนิข้าเป็นแน่" 


เธอหันไปมองจางฮุ่ยจื่อที่เดินออกมาจากหลังร้าน ในเมื่อส่งบทมา เธอก็ควรเล่นต่อ


"ได้แล้วเจ้าค่ะ รบกวนคุณคุณชายรองพาข้าไปร้านสมุนไพรด้วยได้หรือไม่เจ้าคะ ข้าจะหาซื้อเครื่องตุ๋นยาจีนสักหน่อย ช่วงนี้อากาศแปรปรวน ข้าว่าจะตุ๋นน้ำแกงไก่ ให้ท่านแม่กับท่านพ่อสักหน่อยเจ้าค่ะ"


"ได้   หลงจู๊จัดการหาเครื่องประดับที่เข้าชุดกันให้ด้วย แล้วก็ส่งไปที่จวน" 


"ขอรับนายท่าน"


เหม่ยเหมยกับจางฮุ่ยจื่อเดินผ่านทั้งสองไป ไม่เพียงเหลือบตามอง มีเพียงเสี่ยวเปาเท่านั้นที่จ้องมองฝ่ายนั้นอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ


"พอแล้วเสี่ยวเปา ตาจะหลุดออกมาจากเบ้าแล้ว"


"ก็แม่นางพวกนั้น พูดถึงคุณหนูกับคุณชายรองไม่ดีนี่เจ้าคะ  พวกใจอกุศล พวกเราแค่ออกมาตลาดกันเท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรเสียหาย" 


"เจ้าอย่าไปสนใจคำคนให้มาก ในเมื่อความจริงเป็นอย่างไร เราย่อมรู้อยู่แก่ใจ" 


"ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง คุณหนูคงได้เป็นฮูหยินเอกของคุณชายรองไปแล้วเจ้าค่ะ คงไม่ต้อง.... "


"อะแฮ่ม" จางฮุ่ยจื่อที่เดินนำหน้าพาสองนายบ่าวไปร้านสมุนไพรของสกุลจาง แกล้งกระแอมออกมาขัดจังหวะ สองคนนี่ลืมไปแล้วรึอย่างไร ว่าเขาก็ยังอยู่กับพวกนางด้วย 


แต่อยู่ๆจางฮุ่ยจื่อที่เดินอยู่ข้างหน้าก็หยุดเดินกระทันหัน จนเหม่ยเหมยเกือบชนเข้ากับแผ่นหลังกว้าง


"อ่าว ข้าก็นึกว่าคุณชายฮุ่ยจื่อมากับแม่นางน้อยที่ไหน ที่แท้ก็เป็นเหม่ยเหมยคนงามของข้านี่เอง" 


อ่า ไม่ต้องเสียเวลาใช้รอยหยักในสมองคิดก็รู้ว่าคนที่จะพูดแบบนี้ได้คือใคร


'เวรกรรมของเหมยจริงๆ'​


คุณชายเจิ้ง เจิ้งเซียนฟง รูปร่างหน้าตาดี บุคลิก​สมเป็นชนชั้นสูง ตระกูลขุนนาง ผิดกับที่เธอคิดไว้มากโข จากที่เธอฟังคนอื่นเล่ามา เธอคิดว่าจะดูเป็นคนกักขฬะ​ ท่าทางเหมือนอัธพาล สมองน้อยอะไรแบบนั้นซะอีก 

ถึงแม้อีกฝ่ายจะมีท่าทางสง่าผ่าเผยแค่ไหน แต่คำพูดและสีหน้ายียวนกวนประสาทนั่น ทำเอาเธออยากยกมือขึ้นมอบมะเหงกให้สักทีสองที เหมือนที่ทำเป็นประจำเวลาเจ้าต้นลูกน้องคนสนิท เอ่ยวาจากวนบาทาเธอ

แต่ตอนนี้สิ่งที่เหม่ยเหมยทำได้ คือยืนหลบอยู่ข้างหลังจางฮุ่ยจื่อ 

อยู่ในถิ่นเขา เราต้องยอม ไว้ถ้าเธอหาทางเล่นงานไอ้คุณชายโรคจิต ที่คอยตามตื้อเมียชาวบ้านได้เมื่อไหร่ เธอไม่มีทางปล่อยให้อีกฝ่ายรังควานเธอฝ่ายเดียวแน่ๆ 

"คารวะคุณชายเจิ้ง ข้าไม่นึกว่าจะพบท่านที่นี่ ได้ข่าวว่าท่านไปออกตรวจพื้นที่กับท่านเสนาบดีมิใช่รือ"

"ข้าติดกิจธุระบางประการ ไม่นึกเลยว่าถ้าข้าออกจากเมืองเร็วกว่านี้เพียงนิด คงพลาดโอกาสได้เจอกับเหมยเอ๋อร์" ไม่พูดปล่าว คุณชายเจิ้งยังส่งยิ้มน่ารังเกียจทะลุผ่านจางฮุ่ยจื่อและบ่าวชายทั้งสองที่ตอนนี้เดินขึ้นหน้าไปยืนประกบกับจางฮุ่ยจื่อ มาถึงเหม่ยเหม่ยได้

"เหมยเอ๋อร์ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง คุณชายฮุ่ยจินดูแลเจ้าดีหรือไม่" แม้ประโยคแรกจะพูดกับเหม่ยเหมย แต่อีกครึ่งหลัง สายตาของเจิ้งเซียนฟงนั้นอยู่ที่จางฮุ่ยจื่อ


เหม่ยเหมยยังคงยืนนิ่ง ไม่โต้ตอบอะไร ปล่อยให้จางฮุ่ยจื่อจัดการต่อไป

"พี่ใหญ่ของข้าย่อมต้องดูแลนางอย่างดี  ไม่มีอะไรให้ท่านต้องห่วงใย นี่ก็ใกล้มืดค่ำแล้ว พวกข้าต้องขอลา"

เจิ้งเซียนฟงเอ่ยออกมารวดเร็วจนอีกฝ่ายยังไม่ทันได้เแม้แต่อี้ยวตัวหันหลังกลับ

"อย่าเพิ่งกลับเลยคุณชายจาง ขอเชิญแวะดื่มชาสักครู่ ให้ข้ากับเหมยเอ๋อร์สนทนาคลายความคิดถึงกันสักหน่อยเถิด" 


ยามนี้จางฮุ่ยจื่อคิดอยากตะบันหน้าไอ้คุณชายหน้าหนานี่นัก พูดอย่างกับว่าเหม่ยเหมยคิดถึงมันด้วยอย่างนั้น มือกำไว้แน่นจนเส้นเอ็นปูดโปน ยิ่งเมื่อเขาเหลือบไปมองเหม่ยเหมยที่ยืนตัวสั่นหลบหลังเขาอยู่ ก็ยิ่งให้เกิดโทสะ


"หากคุณชายเจิ้งอยากดื่มชา ก็เชิญท่านอยู่ดื่มกับน้องชายข้าเถอะ ข้าต้องขอพาเหมยเอ๋อร์กลับจวนแล้ว ออกมาข้างนอกนานๆ อาจโดนฝุ่นผงสกปรกเข้า เดี๋ยวจะป่วยไข้เอาได้ ข้าขอลา"  พูดจบจางฮุ่ยจินที่ไม่รู้โผล่มาจากไหน ก็คว้าเอาข้อมือเหม่ยเหมยไว้ แล้วสาวเท้าออกไปโดยไม่สนใจผู้คนข้างหลัง แม้แต่เสี่ยวเปาที่กว่าจะตั้งสติได้ ก็เดินตามคนทั้งคู่ไปไม่ทันเสียแล้ว


เหม่ยเหมยที่เมื่อครู่กำลังโกรธจนตัวสั่น ตอนนี้เธอตกใจเสียยิ่งกว่าตอนพบกับคุณชายเจิ้ง ได้แต่เดินตามสามีไป จนเมื่อรู้สึกเจ็บที่ข้อมือ จึงได้รู้ว่าตอนนีัเขาจับจูงมือเธออยู่


"ท่านปล่อยมือข้าได้แล้วกระมัง"  นี่คุณสามีจะรีบไปไล่ควายที่ไหน ก้าวก็ยาวออกปานนั้น หนึ่งก้าวของเขาเท่ากับสองก้าวของเธอ แถมจับมือเอาไว้แบบนี้ มันเดินลำบากรู้รึเปล่าเล่า  ขนาดเธอว่าไปขนาดนี้แล้วก็ยังไม่ปล่อย มันน่าโมโหนัก


"เจ้าออกมาข้างนอกทำไม" ฮุยจินพูดพลางดันให้เธอขึ้นรถม้าไปด้วย จากนั้นก็ขึ้นตามมา แล้วสั่งบ่าวให้ออกรถ.


"ข้าแค่เบื่อ อยากออกมาเปิดหูเปิดตาบ้าง แล้วนี่ท่านกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่" 


จางฮุ่ยจื่อไม่สนใจที่จะตอบคำถามของเหม่ยเหมย

"ออกมาเที่ยวเล่น โดยไม่สนใจความปลอดภัยของตัวเองอย่างนี้นะรึ" น้ำเสียงของจางฮุ่ยจิน แฝงความตำหนิไว้ไม่น้อย 


"แล้วท่านจะขังข้าให้อยู่แต่ในจวนไปตลอดชีวิตรึอย่างไร" เธอตอบกลับไปอย่างไม่สนใจภาพพจน์ที่เสแสร้งแกล้งทำไว้ก่อนหน้า


ก็ตอนนี้เธอเริ่มโมโหแล้วจริงๆ  ​จะให้เธอกลัวหัวหด หลบในกระดองตระกูลจางไปตลอดรึไง เธอก็อยากมีชีวิตของเธอเหมือนกัน


"แต่เพื่อความปลอดภัยของเจ้า แม้จะต้องอยู่แต่ในจวน เจ้าก็ต้องอยู่! " จางฮุ่ยจินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่อาจทำให้คนอื่นขวัญหนีดีฝ่อ แต่ไม่ใช่กับเหม่ยเหมยในยามนี้


"ไม่! ถ้าทำอย่างนั้นแล้วข้าจะเริ่มกิจการของข้าเองได้อย่างไร" ด้วยอารมณ์โมโหที่พุ่งสูงขึ้น ทำให้เหม่ยเหมยหลุดปากเอ่ยถึงแผนการที่วางเอาไว้ เรื่องนี้เธอไม่เคยให้ใครล่วงรู้ แม้แต่เสี่ยวเปาก็ตาม


จากบรรยากาศที่ร้อนระอุเมื่อครู่ จู่ก็รู้สึกเย็นเยียบ จางฮุ่ยจินมองหน้าเหม่ยเหมยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง 


"ต่อไปนี้ ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ห้ามเจ้าออกจากจวนเด็ดขาด"




ด้านเจิ้งเซียนฟงที่ถูกทิ้งไว้กลางตลาดนั้น หลังจากมองตามคุณชายผู้พี่และเหม่ยเหมยไป ก็หันมาจ้องหน้าคุณชายผู้น้อง 


"ดูท่าพี่ชายท่านจะรักใคร่เหมยเอ๋อร์มาก เหมือนไม่รู้มาก่อนว่าท่านชอบพอนางอยู่ก่อนแล้ว" เขาเอียงคอเล็กน้อยตอนพูดคล้ายเป็นการถาม แต่ในตามีแววเย้ยหยัน 


"ท่านต้องการพูดอะไร" จางฮุ่ยจื่อกดเสียงต่ำ ด้วยต้องการระงับโทสะที่ยังมีอยู่


"ข้าแค่เห็นใจหัวอกคนที่โดนแย่งของรักเช่นเดียวกับข้าก็เท่านั้น" เจิ้งเซียนฟงแสร้งทำม่เห็นอีกฝ่ายที่กำลังโกรธหน้าดำหน้าแดง แล้วเอามือไพล่หลัง​ด้วยท่าทีสบายๆ 


"ท่านไม่คิดบ้างหรือว่าเหตุใดท่านจึงล้มป่วยกระทันหัน" เจิ้งเซียนฟงพูดพลางขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่าย


จากนั้นจึงโน้มหน้าเข้าไปใกล้จางฮุ่ยจื่อพูดเสียงเบาหมายให้ได้ยินกันเพียงสองคน

"ไม่ใช่ว่าพี่ชายของท่านต้องการฉวยโอกาสหรอกหรือ โอกาสที่จะได้ครอบครองสาวงามถึงสองคน"


"คุณชายเจิ้งโปรดระวังคำพูดด้วย! " 


ตอนนี้จางฮุ่ยจื่อหมดความอดทน ไม่อาจสนทนากับคนตรงหน้าต่อไปได้อีก เขาสะบัดชายเสื้อจากไปทันที


"คุณชายรอง รอเสี่ยวเปาด้วยเจ้าค่ะ" ทำไมทุกคนถึงได้พากันลืมเสี่ยวเปาอย่างนี้เล่า ช่างน่าน้อยใจนัก


------


ทางฝั่งรถม้า หลังจากที่จางฮุ่ยจินยื่นคำขาด ก็ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากปากทั้งสองคนอีก เหม่ยเหมยนั่งหันหน้าไปทางหน้าต่างรถม้า หันหลังให้กับผู้เป็นสามี ไม่อยากเห็นแม้เพียงชายผ้าของเขา


ก็เธอโกรธจริงๆนี่นา โกรธทั้งคุณชายเจิ้งที่รังควานเธอไม่เลิก โกรธที่เธอทำให้คุณชายรองผู้แสนดีถูกนินทาเสียๆหายๆ โกรธที่คุณสามีที่ไม่รับฟังเหตุผลอะไรเลย 


'ต่อไปนี้ ถ้าไม่ได้รับอนุญาติ​จากข้า ห้ามเจ้าออกจากจวนเด็ดขาด'​

'แต่ข้าอยากออกไปทำงาน ไม่อยากอยู่กับจวนเฉยๆ'​

'อยู่กับจวนเจ้าก็มีงานมากมายให้ทำ'​

'นั่นมันไม่เหมือนกัน นั่นมันงานบ้าน ให้บ่าว...'​

'เป็นผู้หญิงก็เหมาะกับงานบ้านงานเรือน'

'แต่ข้า...' 

'ข้าไม่อนุญาต​ให้เจ้าออกไปทำงานนอกจวน'

'... '

'​และเจ้าควรเรียกข้าว่า ท่านพี่'​

'... '

จากนั่นคุณสามีก็หลับตา นั่งกอดอกหลังตรง ปิดกั้นไม่ให้เธอได้อธิบายอะไรต่ออีก 

 


ไม่ยอม  เธอไม่ยอม เธอจะไปฟ้องท่านป้า! 










&&&


มาต่อให้อีกนิด ไปนอนจริงๆละ ไนท์


อ่าว โดนกักบริเวณเฉย แล้วอาเหมยจะยอมมันน๊า


วันนี้มึนๆ ปวดหัวปวดท้องตุ๊บๆ สงสัยจะเป็นเมนต์  เอาไปเท่านั่นก่อนนา


สุขสันต์วันหยุดยาวค่ะ ใครไปเที่ยวขอให้เดินทางปลอดภัย ส่วนรีดถ้าไม่ปวดท้องจนสลบไป จะมาปั่นให้นะก๊า

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.256K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,372 ความคิดเห็น

  1. #790 Rich99 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 23:18

    ถถถถ น่าสงสารนาง

    #790
    0
  2. #684 somperw0 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 16:47
    สนุกค่ะ แต่ตรวจสอบชื่อตัวละครหน่อยนะคะ สลับกันไปมา แล้วก็คำผิดด้วยค่ะ คำว่าอนุญาตไม่มีสระอินะคะ
    #684
    0
  3. #674 รัณฌา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 21:29

    เปนสายนางเอกจริงๆ อยู่ไม่สุข

    #674
    0
  4. #633 Phingthing (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:02
    จะได้หย่ามั๊ยล่ะ ดูท่าจะเสร็จสามีซะก่อน
    #633
    0
  5. #582 พังพอนน้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 03:10

    คิดว่าคุณชายใหญ่รู้ว่าน้องตัวเองชอบนางเอกเลยต้องทำตัวเหินห่างใช่มั้ยแบบอยากสละให้น้องแต่อะไรหลายๆอย่างมันก็ไม่เป็นใจทำให้กลายเป็นสถานะการปัจจุบัน

    #582
    0
  6. #559 ริยา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 07:24

    คุณชายเจิ้งนี่น่าจะรู้จักกับยัยเมียหลวงนะ พอแอบฟังรู้ว่านางจะออกมานอกจวนก็ไปบอกให้คุณชายเจิ้งมาดักรอ แล้วที่โดนตามรังควาน สร้างข่าวฉาวจนต้องแต่งงานก็น่าจะมาจากนางเหมือนกัน รวมถึงที่โดนยาพิษด้วย

    #559
    0
  7. #533 Noom Nim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 15:07
    อ่านแล้วงงกับชื่อค่ะ
    #533
    0
  8. #169 Horizon_right (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 09:36
    เป็นอีหยังวะ ถถถถ เหมยยย ไม่น่าหลุดปากไปเลยยย
    #169
    0
  9. #168 ดิเดียร์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 08:35
    มีเรือใหม่มั้ย
    #168
    0
  10. #167 TukTIkinlove (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 08:21
    ไม่มีเหตุเลย ไม่ใส่ใจไม่เคยเหลียวแล พอเมียไม่สนใจตนจะมาหวงกว้างโว้ะคนเรา
    #167
    1
    • #167-1 @SaiLom@(จากตอนที่ 13)
      8 ธันวาคม 2561 / 08:52
      เนาะ ไม่ชอบพระเอก ตรงจุดนี้เหมือนกัน
      #167-1
  11. วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 06:27

    รอชั้นรอเทออยู่
    #166
    0
  12. #165 ning792528 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 06:12

    แฮ...คิดอย่างไร อยู่ๆก็หึงอาเหมยคุณสามี....อยากรู้คุณชายรองทำไมป่วยหนักตอนจะแต่งกับเหมยเหมย
    #165
    0
  13. #164 chatchaomn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 04:15
    รออ่านนะคะ
    #164
    0
  14. #163 NuReader (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 02:05
    ขอบคุณนะไรท์ พักผ่อนๆ หนทางยังอีกยาวไกล
    #163
    0
  15. #162 morio (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 02:02
    ไม่รักเย็นชา แต่มาหวงก้างเนี่ยนะ ถ้ารักคงจะรักแบบลึกๆมากจนมองไม่ออก แล้วเมียใหญ่ล่ะพ่อคุณรักนักนิ่
    #162
    0
  16. #161 benjama1 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:56
    ชอบๆขอบคุณไรท์มากค่ะ
    #161
    0
  17. #160 Laamoon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:52
    หย่าๆๆๆๆๆๆๆเลยลูก
    #160
    0
  18. #159 p-nam (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:27

    ขอหนังสือหย่าจากมันเลย ห้ามมากนัก

    #159
    0
  19. #156 ^ จู ^ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 00:30

    งานเข้าจ้า

    #156
    0
  20. #155 benjama1 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:00
    บอกมาเถอะลึกๆนะรักใช่มั้ยละส่มี..เตรียมตัวเหอะเจอคนดื้อดึงเข้าแล้วท่านกุมขมับรอได้เลย
    #155
    0
  21. #154 A Veggie Katang (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:49

    เอ้า หลุดปากเฉย ยังไงดีๆ

    #154
    0
  22. #153 Laamoon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:38
    อย่าไปยอมไปขอท่านป้าเลยอาเหมย
    #153
    0
  23. #152 panaratburanachonapa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:30
    เมียคุณชายใหญ่ไปเรียกตัวร้ายมาเหรอ
    #152
    0
  24. #151 pemipond (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:21
    สั้นจังไรท์ ท่านพี่มาจากไหนฟะ
    #151
    0
  25. #150 NatthayaSrichan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:15
    มันต้องมีอะไร มันต้องเงื่อนงำกับความรู้สึกคุณชายจิน แน่นวล
    #150
    0