ฮูหยินรอง

ตอนที่ 12 : จ่ายตลาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,205 ครั้ง
    31 ธ.ค. 61




หลังจากที่เหม่ยเหมยต้องทำเป็ดตุ๋นน้ำแดงตามที่คุณสามีอยากกินในวันรุ่งขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงมิได้ วันต่อๆมา ก็ไม่มีเหตุการณ์อะไรให้ต้องแปลกใจอีก คล้ายทุกอย่างกลับสู่สถานการณ์​ปกติ

ช่วงเช้า เหม่ยเหมยให้พ่อบ้านฉูช่วยอธิบายและสอนงานต่างๆให้โดยละเอียด เพราะเพียงฝันและภาพที่แว้บมาในหัวนั้นไม่เพียงพอ และในบางครั้งก็ไม่ฝันหรือเห็นภาพอะไร คงเป็นเรื่องที่เหม่ยเหมยไม่ได้สนใจจะจดจำ โชคดีที่พ่อบ้านให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี


บ่ายๆ ก็เข้าครัวทำอาหารต่างๆกับเสี่ยวเปา ตอนนี้นอกจากจะอ่านได้ เธอยังเขียนได้อีกด้วย เธอจึงจดสูตรอาหารและวิธีทำเอาไว้

เสี่ยวเปาดูสงสัย เหตุใดเธอจึงต้องจด จะให้บอกความจริงว่ากลัวสกิลของเหม่ยเหมยที่ติดตัวอยู่หายไปก็ไม่ได้ เธอเลยบอกไปว่าเผื่อเธอเป็นอะไรไป สูตรอาหารเหล่านี้ก็จะยังคงอยู่ เรียกน้ำตาให้เสี่ยวเปา จนเธอต้องเสียเวลาปลอบกันกว่าครึ่งชั่วยาม


อาหารที่เธอทำจะถูกจัดขึ้นโต๊ะ 2-3 อย่าง แล้วแต่ว่าวันนั้นเธอทำสำเร็จกี่อย่าง ก็ใช่ว่าเธอจะทำอร่อยไปเสียทุกจาน สกิลเทพทรูอย่างในนิยายไม่มีอยู่จริง


ตอนกินข้าว เธอก็ชักชวนให้จางฮุ่ยจินกินอาหารเหมือนที่เธอเห็นเหม่ยเหมยทำในฝัน ด้วยถ้อยคำหวานหยดย้อยที่ชวนให้ขนลุกมากกว่าน่าฟัง และยังคงคีบอาหารให้คุณสามีบ้างถ้ามีโอกาส 

แน่นอนว่าทุกสิ่งที่ทำให้จางฮุ่ยจินนั้น เธอไม่ได้ใส่ความห่วงใยลงไปด้วย เธอทำไปแบบเสียไม่ได้ ทำแค่เพราะเป็นหน้าที่ ทำเหมือนเป็นบริกรในร้านอาหาร

เธอยังเป็นเหม่ยเหมยที่คอยปรนนิบัติ​สามี เพียงแต่ไม่มีสายตารักใคร่และเทิดทูนให้เขาอย่างที่เหม่ยเหมยคนเก่าทำ


เธอแสดงให้เห็นว่าเธอนั้นไม่ใช่ม้าพยศที่หัวรั้น​ แต่ก็ไม่ใช่ม้าที่จงรักภักดี​ เป็นม้าที่ยอมให้ถูกลากจูงรับใช้แต่โดยดี แต่ถ้าเมื่อไรที่บังเหียน​ขาดและมีเรี่ยวแรงพอ เธอก็พร้อมจะพุ่งทะยาน​สู่อิสระ​ภาพ​

แน่นอนว่าทุกคนย่อมมองออก เพราะเธอก็ต้องการให้เห็น แต่ละคนมีปฏิกิริยา​ต่อความเปลี่ยนแปลงของเธอต่างกัน


ท่านลุงกับท่านป้าดูจะเป็นกังวลไม่น้อย จางฮุ่ยจื่อนั้นดูกึ่งสงสัยกึ่งโล่งใจ ส่วนเฉินมู่อิงดีใจจนออกนอกหน้า  คำระคายหูต่างๆไม่มีมาถึงเธออีกเลย

แต่ท่านพี่ของเธอนั้น เธอมองไม่ออก คนคนนี้เธอมองไม่ออกจริงๆ เธอเคยเป็นหัวหน้าดูแลคนมากมายหลากหลายพื้นเพ ทักษะการดูคนเบื่องต้นย่อมมี แต่ก็ใช้กับจางฮุ่ยจินคนนี้ไม่ได้

เขายังคงทำตัวเหมือนเดิม แม้จะพูดคุยกับเธอมากขึ้น แต่ก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้น ยังดูรักกันดีกับเฉินมู่อิง ถ้าไม่ได้เจอที่โถงกลาง เธอก็ไม่ได้พบหน้าเขาที่ไหนอีก เขาไม่แสดงออกว่าแปลกใจเหมือนคนอื่นๆด้วยซ้ำที่เธอเปลี่ยนไป


แต่ใครจะสนเล่า! เธอสลัดยวนยางคู่นี้ได้แล้ว! 


ประเสริฐ! ประเสริฐยิ่ง! 



เนื้อเรื่องดำเนินไปตามที่เธอวางพลอตไว้แล้วอีกหนึ่งสเตป ต่อไปเธอควรใส่ใจกับอนาคตใหม่ของเธอดีกว่า


จะทำอะไรดีละ ตอนนี้ที่รู้ว่าน่าจะทำได้คือร้านอาหารไม่ก็โรงเตี้ยม แต่ก็อยากไปดูอย่างอื่นด้วยเผื่อจะมีอะไรที่น่าสนใจและเธอน่าจะทำได้มากกว่า


เพราะฉะนั้น​ต้องไปตลาด! 


สกุลจางมีร้านค้ามากมายนี่นา ถ้าขอท่านป้าออกไปดู จะได้มั้ยนะ คงต้องลอง



"เสี่ยวเปา ข้าอยากไปตลาด" 


"จะออกไปทำไมกันเจ้าคะ" 


"ข้าเบื่อ อยากออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง" 


"จะดีรึเจ้าคะ บ่าวไม่อยากให้คุณหนูออกไปเลยเจ้าค่ะ" 


"เจ้าจะให้ข้าอยู่แต่ในจวนรึอย่างไร แล้วข้าก็อยากจะออกไปหาซื้อเครื่องปรุง​มาทำของบำรุงให้ท่านพี่ด้วย"  เธอแค่ใช้เป็นข้ออ้างเท่านั้นแหละ เสี่ยวเปามักจะยินยอมและยินดีทุกเรื่อง ถ้าเป็นเรื่องของคุณสามีของเธอ 


แม้เธอจะบอกเสี่ยวเปาว่าให้ช่วยเธอตัดใจากสามี แต่ดูเหมือนเสี่ยวเปาจะทำตรงกันข้าม


"ดีเจ้าค่ะ แต่ยังไงก็ต้องไปบอกฮูหยินใหญ่ก่อนนะเจ้าคะ" เห็นมั้ยเล่า ถ้าที่นี่มีแทงหวยเธอคงถูกรางวัลใหญ่


"งั้นเจ้าก็มาแต่งตัวให้ข้าเถอะ" 


------


"พ่อบ้านฉู ข้ามาขอพบท่านป้าเจ้าค่ะ"  


"รอสักครู่ขอรับ ข้าจะไปแจ้งฮูหยินใหญ่ให้"


ไม่ต้องรอนาน เธอก็ได้รับอนุญาต​ให้เข้าไปในห้องที่ท่านป้าดูจะยุ่งอยู่กับกองสมุดมากมายบนโต๊ะ


"อาเหมยมาก็ดี ป้าจะได้พักสักหน่อย นี่ถ้าเจ้าไม่มาป้าคงนั่งจมอยู่กับบัญชีพวกนี้อีกนาน"


"ท่านป้าอย่าได้หักโหมเกินไปนะเจ้าคะ เดี๋ยวจะล้มป่วยเอาได้ มีอะไรที่ข้าพอช่วยแบ่งเบาได้บ้างหรือไม่เจ้าคะ ข้ายินดีเจ้าค่ะ" 


"เมื่อก่อนเจ้าเคยช่ว...... เจ้าพอจะตรวจสอบบัญชีได้รึมั้ย แค่ตรวจสอบให้ตรงกันเท่านั้น" ไม่น่าจะยาก เธอเคยลงเรียนบัญชีคอร์สส​ั้นๆมา


"น่าจะทำได้เจ้าค่ะ"  เธออยากตอบแทนบุณคุณของท่านลุงท่านป้าแทนเหม่ยเหมยบ้าง อะไรที่ทำให้ได้ เธอก็ยินดีทำ


"งั้นเจ้าลองทำของร้านเล็กๆไปก่อน แล้วป้าจะให้พ่อบ้านฉี เอาไปให้ จะได้ให้สอนเจ้าด้วย"  


"เจ้าค่ะ ข้าจะตั้งใจทำอย่างดีที่สุด"


"แล้วนี่ มาหาป้ามีเรื่องอะไรรือ คงไม่ใช่อยากมาช่วยป้าหรอกกระมัง" ท่านป้าหัวเราะเบาๆ 


"เหมยเอ๋อร์โดนจับได้เสียแล้ว ข้าอยากไปตลาดเจ้าคะ" 


"ไม่ได้!"  


 ท่านป้าปฏิเสธ​เธอเสียงดังลั่น

"เจ้าจะออกไปให้คุณชายเจิ้งรังควานอีกรึอย่างไร"


อ่า ไอ้คุณชายเจิ้งที่ทำให้ชีวิตเหม่ยเหมยยุ่งเหยิงขนาดนี้นั้นเอง


"แต่ข้าก็ออกเรือนแล้วนะเจ้าคะ เขาคงไม่ตามมารังควาน​ข้าอีก"


"เจ้าจำไม่ได้รึ คราวก่อนที่เจ้าออกไปหาซื้อเครื่องตุ๋นสมุนไพร​ ไอ้เจ้าคุณชายนั้นก็มาทำรุ่มร่าม​กับเจ้ากลางตลาด ไม่อายฟ้าอายดินเอาเสียเลย เป็นถึงลูกชายขุนนางใหญ่โต บรรพบุรุษ​ตระกูล​เจิ้งคงนอนตายตาไม่หลับที่มีลูกหลานแบบนี้" หลังจากพูดจบท่านป้ามีอาการหอบเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่เว้นวรรคหายใจ หรือแรงโทสะกันแน่ 


โห ไอ้บ้านั่นตามจองล้างจองผลาญ​เหม่ยเหมยไม่เลิกเลยแฮะ


"ข้าเพียงอยากไปเปิดหูเปิดตาบ้างเท่านั้น ถ้าท่านป้าเห็นว่าไม่สมควร ข้าไม่ไปก็ได้เจ้าคะ"


ตงจื่อหยา ที่เห็นลูกสาวของเพื่อนรักที่พ่วงด้วยสะใภ้คนโปรดทำหน้าสลดก็นึกสงสาร แต่อีกใจก็ยังกลัวว่าอีกฝ่ายจะโดนตามรังควาน​อีก


"เอาอย่างนี้ก็แล้วกันรอให้อาจิน ไม่ก็อาจื่อกลับมาก่อน แล้วค่อยออกไป คราวก่อนเอาบ่าวชายไปด้วยตั้ง 2 คน แต่ก็ไม่ได้เรื่องกันสักคน"


"ขอบพระคุณเจ้าค่ะท่านป้า ให้ข้านวดไหล่ให้นะเจ้าคะ" 



เฉินมู่อิงที่ยืนฟังอยู่หน้าห้อง ยกมือห้ามพ่อบ้านฉูไม่ให้เอ่ยบอกคนข้างใน  

"ไว้ข้ามาหาท่านแม่คราวหน้าก็แล้วกัน ไม่ต้องบอกท่านแม่หละว่าข้ามาขอพบ"


"ขอรับ" พ่อบ้านฉูมองตามสะใภ้ใหญ่ไป เมื่อตอนมายังดูร้อนรนประหนึ่งมีเรื่องร้ายแรง แต่ตอนกลับ ราวกับว่าไม่มีอะไรเสียนี่ แต่พ่อบ้านอย่างเขามีหรือจะเอ่ยปากถามได้ ขออย่าให้มีเรื่องอะไรร้ายแรงก็แล้วกัน


-----


อีกสามวันถัดมา ตอนบ่ายแก่ๆ เหม่ยเหมยออกมารอจางฮุ่ยจื่อ ตามที่ท่านป้านัดไว้ให้พาเธอออกไปตลาด 


เธอดีใจจนแทบกระโดด ตอนรู้ว่าท่านป้าให้จางฮุ่ยจื่อพาไป เพราะคุณสามีติดต้องไปเจรจาค้าขายสำคัญที่เมืองข้างๆ ไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่ อีกทั้งได้ข่าวว่าคุณชายเจิ้ง ตามท่านเสนาบดีเจิ้งไปต่างเมือง จึงเป็นโอกาสดีของเหม่ยเหมย


"อาเหมย ขออภัยที่ให้เจ้ารอ" จางฮุ่ยจื่อไม่ได้เรียกเธอว่าอาซ้อรองอย่างที่ควรเรียก เพราะจริงๆแล้วเหม่ยเหมยก็เด็กกว่าเขาตั้ง 3 ปี แต่ต่อหน้าผู้อื่นก็คงต้องเรียกกันตามศักดิ์​ 


"ไม่เป็นไรเจ้าค่ะพี่ฮุ่ยจื่อ ข้าเองก็เพิ่งมาถึง ไปกันเถอะเจ้าค่ะ ข้าจะได้มีเวลาเที่ยวเล่นนานๆ"  


"เจ้านี่นะ" จางฮุ่ยจื่อเดินหัวเราะตามหลังเธอมา

 

เธอเคยฝันเห็นเหม่ยเหมยเรียกคุณชายสกุลจางทั้งสองคนว่าพี่ เธอชอบนะ มันดูเป็นกันเองกว่าเรียกอีกฝ่ายว่าคุณชายรอง หรือน้องสามี อีกอย่าง แม้ว่าอายุจริงเหมยจะเลยเลขสามไปแล้ว แต่เหม่ยเหมยนั้นยังไม่เต็มสิบหกเลย 


มีโอกาสได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง จะทำตัวแก่ไปทำไม จริงไหม



หนึ่งพี่สะใภ้ หนึ่งน้องสามี หนึ่งสาวใช้ และอีกสองบ่าวชาย จึงได้เริ่มออกเดินทางไปตลาดโดยใช้รถม้า เหม่ยเหมยให้เปาเปานั่งข้างในด้วยเพื่อกันคำครหา 


ปากคนช่างร้ายกาจยิ่งกว่ายาพิษ ลำพังแค่เรื่องของคุณชายเจิ้ง ชื่อเสียงของเหม่ยเหมยก็แย่พอแล้ว ถ้ามีเรื่องน้องสามีเพิ่มอีก รับรองว่าโครงการหาสามีใหม่เป็นอันต้องล้มครืนเลยทีเดียว


เมื่อถึงตลาด เหม่ยเหมยเดินดูนั่นนี่อย่างร่าเริงประหนึ่งว่าตัวเองไม่เคยมีอายุแตะเลขสามมาก่อน โดยมีเสี่ยวเปาประกบข้างซ้าย มีจางฮุ่ยจื่อประกบข้างขวา ตามหลังด้วยสองบ่าวชาย คล้ายเป็นองครักษ์​พิทักษ์​เหม่ยเหมย  แม้ว่าจะรู้ว่าคุณชายเจิ้งไม่อยู่ในเมือง แต่ก็ยังไม่วางใจ




"อ่าว ข้านึกว่าคุณชายฮุ่ยจื่อมากับแม่นางน้อยที่ไหน ที่แท้ก็เป็นเหม่ยเหมยคนงามของข้านี่เอง" 




&&&


ไรท์ขอโทษที่มาช้านะคะ วันนี้ไม่ว่างแวะมาพิมเลยค่ะ ปกติจะพิมตอนว่างๆเก็บไว้ แล้วโพสทีเดียว  ขออภัยนะเจ้าคะ


มีคนสงสัยเรื่องที่เหมยเรียกท่านลุงท่านป้า.. .......  ไรท์ไม่สปอยหรอก อุ๊ป!  คริคริ รอติดตามนะคะ ว่าเหมยจะได้เรียกว่าท่านพ่อท่านแม่มั้ยน๊า  


ปล.แต่ถ้าอยู่ข้างนอกต่อหน้าคนอื่น ไรท์คิดว่าเหมยก็คงเรียกแหละมั้ง ยังไงก็ต้องไว้หน้าสกุลจางบ้างเนอะ  แต่ตอนนี้ก็เพิ่งได้ออกไปนอกจวนเอง ฮื้อ เรื่องมันเศร้า


แล้วไปเจอใครที่ตลาดหละนี่ อี้ๆๆๆๆๆ(กรุณาอ่านด้วยเสียงเอคโคววว)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.205K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,372 ความคิดเห็น

  1. #799 น้องพริกหวาน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 01:02
    เพิ่งเข้ามาอ่าสงสัยนางไม่เคย ทำกับข้าวทำไม ทำได้จนคิดเปิดโรงเตี๊ยมเลยคะ คนเก่าทำเก่งน่ะ แต่นางก็ไม่ได้ความสงจำส่งมา แต่คนเก่าส่งจะส่งสกิลให้รึคะ ส่วนกับเมียเอกนางไม่เคยเป็นอะไรกับสามีจะไปร้ายกับเค้าทำไม
    #799
    0
  2. #789 Rich99 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 23:11

    อ่า อิมารเจิ้งมา

    #789
    0
  3. #681 BuaNim96 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:41
    'ที่เห็นลูกสาวของเพื่อนรัก-และ-สะใภ้คนโปรด' จะใช้และไม่ได้นะคะเพราะมันคือคนๆ เดียวกันต้องเขียนเป็น 'ที่เห็นลูกสาวเพื่อนรักพวงด้วยต้ำแหน่งสะใภ้คนโปรด' <<< ใช้ประโยคนี้น่าจะเปมาะกว่านะคะ
    #ให้คำแนะนำจ้า
    #681
    0
  4. #149 อ้อมกอดของท้องฟ้า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 14:35
    ชอบฮุ่ยเจินอ่ะ แอบรักอาเหมยแน่ๆ สงสารเพราะตัวเองป่วยเลยไม่ได้แต่งกับอาเหมย ไม่เป็นไร ไรท์คงใจดีหาหญิงคู่รักคู่กัดให้อาเจินอยู่หรอกเนาะ ใช่มั้ยคะไรท์?? 5555 ถ้าสามีอาเหมยไม่ชัดเจน เราก็อยากให้น้องหย่า ถ้าน้องได้เป็นแค่เมียรอง เราก็ยังอยากให้น้องหย่า ปล. เราจำชื่อสามีน้องไม่ได้อ่ะ ไม่อยู่ในสายตา 555
    #149
    0
  5. #148 ning792528 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 12:23

    เดินเที่ยวเล่นตลาดสนุกๆ ก็เจอมารร้ายแล้วหรอ...เซ็ง

    #148
    0
  6. #147 ลุ้นๆๆ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 10:27

    พระเอกคิดยังไงกับนางเอกกันแน่หรือเรื่องนี้จะมีแค่ตัวเอกกันนะ

    #147
    0
  7. #146 May Fun'O (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:02
    ไม่เห็นทางออกจากจวนของนางเอกเลย

    หย่าก็ไม่ได้

    มีหลัวไหม่ก็ไม่ได้!!!
    #146
    0
  8. #145 Horizon_right (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 01:51
    และแล้วคุณชายเจิ้งก็มาหลอกหลอน
    #145
    0
  9. #144 chatchaomn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 01:47
    รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #144
    0
  10. #142 feonixsh (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 01:36
    -คุณชายเจิ้งปากมอม น่าจะโดนซักดอก
    #142
    0
  11. #134 NatthayaSrichan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 00:54
    ยัยฮูหนินน้อยร่วมมือกับ-คุผณชายชั่วนี่แน่ๆ
    #134
    0
  12. #130 Laamoon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 22:56
    เตะมันนนนน
    #130
    0
  13. #129 Arisanuch (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 22:52

    ค้างอ่าาาาน่าจะใช่ตัวก่อกวนชิมิ
    #129
    0
  14. #128 LukiMemory (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 22:47
    รอนะคะ
    #128
    0