เนเฟอร์ตีตี จอมราชินีลุ่มน้ำไนล์

ตอนที่ 4 : บทที่สอง มหานครแห่งจักรวรรดิ(2)รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    21 ส.ค. 57

ตลอดทางจากพระราชวังมาถึงคฤหาสน์อันเป็นที่พักในนครธีบส์  อัยย์มีความรู้สึกว่าตอนนี้ ชีวิตของตนกำลังจะก้าวเข้าสู่ความรุ่งโรจน์ ราวกับว่าเหล่าเทพเจ้าทั้งหลายทรงกำลังอำนวยพรให้แก่เขา

 
ในความคิดของข้าหลวงใหญ่แห่งอัคห์มิมนั้น มีความเชื่อมั่นอย่างเต็มที่ว่า เมื่อใดที่เจ้าชายอเมนโฮเทป ได้ทรงทอดพระเนตรบุตรสาวของตนแล้ว จะต้องทรงโปรดปรานนางเป็นแน่แท้ และเมื่อเป็นเช่นนั้น ยามที่เจ้าชายทรงขึ้นครองราชย์ บุตรสาวของตนก็จะต้องได้เป็นราชินีแห่งอียิปต์อย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นแล้ว ฐานะของ อัยย์ ก็จะต้องสูงยิ่งขึ้นในฐานะพระสัสสุระของฟาโรห์พระองค์ใหม่

   
   เมื่อทั้งสองกลับมาถึงที่พักแล้ว คนรับใช้ที่ยืนรอตรงประตูก็เข้ามารายงานกับผู้เป็นเจ้าบ้านว่า

" นายท่านขอรับ ท่านเคนามุน มารอพบ ขอรับ "

 อัยย์ มีสีหน้าแปลกใจแกมดีใจก่อนจะถามว่า  " แล้วตอนนี้ ท่านอยู่ที่ไหน " 
"รออยู่ที่ในสวน ขอรับ " คนรับใช้ตอบ

 

 อัยย์หันมาหาบุตรสาว "เหมาะจริงๆ แต่แรกพ่อตั้งใจว่าจะไปเยี่ยมเขาอยู่พอดี เช่นนั้น ประเดี๋ยวเจ้าไปกับพ่อด้วยก็แล้วกัน" 

" แต่ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบาย ท่านพ่อ" อีกฝ่ายพูด "ข้าอยากนอนพัก " 

เด็กสาวทำเป็นบอกกับผู้เป็นบิดาไปเช่นนั้นเนื่องจากมีความรู้สึกเบื่อหน่ายเกินกว่าที่จะพบหน้าใครแม้กับสหายสนิทของบิดาที่คุ้นเคยกับครอบครัวนางมาตั้งแต่นางยังเล็กๆ 


"น่ากลัวว่าเจ้าคงแพ้อากาศที่ธีบส์นี่กระมัง"  อัยย์ มองหน้าบุตรสาวอย่างพิจารณา ก่อนจะหันไปสั่งพี่เลี้ยงของเนเฟอร์ตีตีที่ยืนอยู่ไม่ห่างนัก

"ไอริส,เจ้าจงพาลูกข้า ขึ้นไปพักผ่อนบนห้อง " ผู้เป็นเจ้าของบ้านสั่ง "แล้วจงดูแลนางให้ดีด้วย"

" เจ้าค่ะ นายท่าน"ไอริสค้อมศรีษะ ก่อนจะเข้ามาประคองนายหญิงน้อยของตนขึ้นไปบนห้องพักชั้นบนของตัวบ้าน ขณะที่ผู้เป็นเจ้าบ้านเดินออกไปพบกับแขกที่รออยู่ในสวน

 
....
บริเวณศาลาก่อด้วยอิฐซึ่งอยู่ในสวนด้านหลังคฤหาสน์ เคนามุน ผู้อยู่ในวัยราวสี่สิบเศษ นักบวชคนสำคัญแห่งวิหารเทพอมุน ร่างสันทัดแต่งกายด้วยชุดผ้าลินินยาวสีขาว สวมปลอกข้อมือทำจากทองคำ มีห่วงทองคำคล้องที่คอ คิ้วเข้ม ดวงตาคมลึกคล้ายตาเหยี่ยว จมูกงุ้มเล็กน้อย นั่งอยู่บนเก้าอี้หินในศาลา โดยมีชายหนุ่มสองคนซึ่งทำหน้าที่เป็นองครักษ์ยืนอยู่ไม่ไกลนัก 


ผู้เป็นแขกกล่าวทักขึ้นเมื่อเห็น อัยย์เข้ามาในศาลา " ขอเทพเจ้าทรงประทานพรคุ้มครองท่าน,สหายข้า "

"ขอเทพทรงประทานพรคุ้มครองท่านเช่นกัน " ผู้เป็นเจ้าบ้านกล่าวด้วยน้ำเสียงยินดี "วันนี้ ท่านปุโรหิต อุตส่าห์ให้เกียรติมาเยือนข้าถึงบ้านเช่นนี้ ช่างน่ายินดีจริงๆ" 

" เราเป็นสหายกัน ไม่ต้องกล่าวถึงเพียงนั้นหรอก" เคนามุนพูด 

 อัยย์นั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวหนึ่ง "ที่จริงแล้ว ข้าตั้งใจจะไปเยี่ยมท่านที่บ้านอยู่พอดี แต่มิคิดว่าท่านจะกลับเป็นฝ่ายที่มาเยี่ยมก่อน"

" เช่นนั้น ท่านกับข้าก็คิดเหมือนกันน่ะสิ " พูดจบทั้งคู่ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน 

" ท่านเป็นเช่นไรบ้าง เมริเร ที่อัคห์มิม คงสงบสุขดีสินะ" เคนามุนถาม

"ข้าสุขสบายดี แล้วท่านเล่า สุขสบายดีหรือ" 

" จอมเทพรา ยังทรงประทานพรคุ้มครองข้าอยู่,สหาย" ผู้เป็นแขกพูด " ว่าแต่ วันนี้ ท่านไปเข้าเฝ้าพระนางไทยี ด้วยเหตุอันใดหรือ "

 
อัยย์หัวเราะ" ดูเหมือนทุกอย่างในธีบส์ จะไม่อาจพ้นสายตาของท่านไปได้เลยนะ สหาย "เจ้าบ้านกล่าว" ข้าตั้งใจจะถวายเนเฟอร์ตีตี บุตรสาวของข้า ให้เป็นบาทบริจาริกาของเจ้าชายรัชทายาทจึงนำนางไปเฝ้าพระมเหสี เพื่อให้พระนางช่วยสนับสนุนอย่างไรล่ะ"

เคนามุนนิ่งฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้น " แล้วพระนางทรงมีรับสั่งอย่างไรบ้าง "

" พระนางทรงมีท่าทีเมตตาลูกสาวของข้ามากทีเดียว ข้าเชื่อว่าพระนางต้องสนับสนุนลูกข้าอย่างแน่นอน"ข้าหลวงใหญ่แห่งอัคร์มิมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงความสมหวัง

" ถ้าเช่นนั้น หากในภายหน้าเมื่อบุตรสาวของท่านได้ดีแล้ว เห็นที ข้าคงต้องขอพึ่งพาบ้างแล้วกระมัง" อีกฝ่ายกล่าวด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง

"ท่านกล่าวเกินไปแล้ว"  อัยย์ หัวเราะอย่างสบอารมณ์ในคำพูดของสหาย ก่อนจะพูดว่า" ไหนๆ วันนี้ท่านก็อุตสาห์มาเยี่ยมข้าทั้งที พวกเรามาประลองเซเนต*กันสักกระดานดีไหม"

"ในเมื่อเป็นความประสงค์ของท่าน ข้าก็ไม่ขัดข้อง" อีกฝ่ายยิ้มตกลง ก่อนที่ผู้เป็นเจ้าของบ้านจะร้องสั่งให้คนรับใช้นำเอาอุปกรณ์การเล่นออกมา         
                                                                                *******************

 

 


บนระเบียงชั้นบนของบ้าน เนเฟอร์ตีตี ยืนมองผู้เป็นบิดากำลังนั่งเล่นเซเนตและสนทนากับผู้มาเยือน สีหน้าของเด็กสาวนั้นเรียบเฉย 

นางรู้จักเคนามุน มาตั้งแต่ตอนที่นางยังเล็ก ด้วยว่าเป็นสหายคบหากับบิดาของนางมาแต่สมัยทั้งคู่ยังหนุ่ม จนมาถึงในเวลานี้ เคนามุนเป็นปุโรหิตและนักบวชชั้นสูงแห่งวิหารเทพเจ้าอมุน เทพสูงสุดประจำนครธีบส์

 

   เด็กสาวถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้อง ไอริสที่ยืนอยู่ด้วยสังเกตเห็นท่าทางของผู้เป็นนายแล้ว ก็อดถามขึ้นไม่ได้ 

" นายหญิงน้อยไม่ค่อยสบาย จะไม่นอนพักสักหน่อยหรือคะ"

เด็กสาวโบกมือ " ข้าไม่ได้เป็นอะไรหรอก "

พี่เลี้ยงสาวทำหน้าสงสัย " ก็เมื่อครู่ นายหญิงน้อย บอกกับนายท่านว่า รู้สึกปวดหัวไม่ใช่หรือ "

" ข้าโกหกท่านพ่อน่ะ " เด็กสาวทรุดตัวลงนั่งบนเตียงพลางถอนหายใจ " ข้าแค่ไม่อยากพบหน้าใครในเวลานี้ เท่านั้นเอง"

"นายหญิงน้อย คงคิดถึงเรื่องที่จะต้องเข้าวังในอีกไม่กี่วันนี้ "พี่เลี้ยงสาวหยุดพูดครู่หนึ่งเพื่อสังเกตผู้เป็นนาย "ใช่หรือไม่ เจ้าคะ" 


    เด็กสาวพยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะเอนกายลงนอนบนเตียงและเอ่ยด้วยน้ำเสียงรำพึงรำพันว่า " หาก ท่านพ่อเข้าใจข้า เหมือนดังที่เจ้าเข้าใจ ก็คงจะดีไม่น้อย ตัวข้าเองคงมิต้องลำบากใจเช่นนี้" ครู่หนึ่งนั้น เนเฟอร์ตีตี ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ 

" ไอริส เจ้าเข้าไปอยู่ในวังกับข้าได้ไหม "นางถามอีกฝ่ายหนึ่งด้วยน้ำเสียงกึ่งสั่งกึ่งขอร้อง" อย่างน้อยข้าจะได้มีเพื่อนบ้าง"

พี่เลี้ยงสาวมองผู้เป็นนายอย่างเห็นใจ " ข้าก็อยากไปอยู่กับนายหญิงน้อยนะเจ้าคะ แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อที่นั่นเป็นพระราชวังหลวง แล้วจู่ๆข้าจะเข้าไปอยู่ได้อย่างไร"

"ข้าจะลองขอร้องท่านพ่อดู"เด็กสาวกล่าวน้ำเสียงมุ่งมั่น....

*****************
(ติดตามตอนต่อไป)

 

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

* เซเนตเป็นเกมกระดานซึ่งเป็นที่นิยมของชาวอียิปต์โบราณ เป็นเกมที่แสดงถึงการชิงชัยระหว่างความดีและความชั่วในระหว่างการเดินทางไปสู่โลกหน้า โดยผู้เล่นจะเดินหมากไปบนกระดานตามแต้มที่ได้จากการโยนไม้(คล้ายการทอยลูกเต๋าในปัจจุบัน)   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

287 ความคิดเห็น

  1. #232 เป็นกำลังใจ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2553 / 20:36
    สู้ๆๆเข้านะคร้า



    เป็นกำลังใจจร้า



    love
    #232
    0
  2. #223 Detectiveoat13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2553 / 22:41
    และแล้ว Ay ก็โผล่ออกมา ถ้า Ay คนนี้คือ Ay คนเดียวกับที่เป็นฟาโรห์ต่อจาก Tutankhamun นิยายเรื่องนี้ก็ขัดกับทฤษฎี Akhmim โดยปริยายเลยครับ

    ไม่เป็นไรครับ ถ้าเช่นนั้น เน้นจินตนาการแล้วกันครับ เพราะคงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว

    ขอวิจารณ์เรียกน้ำย่อยเท่านี้ก่อนนะครับวันนี้ ถ้าไม่ชอบใจอย่างไรก็บอกได้ครับ จะได้ติดตามอ่านเฉยๆ โดยไม่ออกข้อเสนอแนะ เพราะว่าโดยรวมที่อ่านมา เนื้อเรื่องชวนติดตาม และสนุกมากๆครับ แต่ถ้าต้องการให้วิจารณ์ตอนอื่นๆที่เหลือด้วย ก็จะเข้ามาอ่านและวิจารณ์ให้เรื่อยๆนะครับ

    ยังไง ถ้ามีข้อสงสัยตรงไหน สามารถเข้าไปพูดคุยและพบปะสังคมคนรักไอยคุปต์ออนไลน์ได้ที่

    http://www.iyakoop.pantown.com/ 

    ยินดีต้อนรับนะครับ
    #223
    0
  3. #67 พันดารา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2552 / 17:35
    จะเป็นยังไงต่อไปหนอ...
    #67
    0
  4. #48 mydei (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2552 / 21:42
    จะทำไงต่อไปล่ะทีนี้น่ะ
    #48
    0
  5. #30 F-Za (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2552 / 03:11
    อืมมมมมม
    จะรอตอนต่อไป
    ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
    หุหุ
    #30
    0
  6. #29 l_riwsaki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2552 / 19:23
    รีบๆ อัพน่ะคร้าบบ~บ หนุกมากเลย
    #29
    0