ชีวิตสโลไลฟ์ของพี่สาวตัวร้าย ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

ตอนที่ 59 : บทที่ 56 พี่สาวคนนั้น...รอดแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 275 ครั้ง
    6 มี.ค. 63

     

บทที่ 56 พี่สาวคนนั้น...รอดแล้ว


         เจ็บหัวโว้ย แม่นางเอกนี่มือหนักมาก ไอ้รอยยิ้มสยองขวัญนั้นทำเอาขนทั้งตัวพร้อมใจกันลุกชัน ฉันมองดูสถานการณ์รอบๆดูก็รู้ว่าวุ่นวายแค่ไหน ทุกคนต่างรับมือกับพวกกบฎที่มีจำนวนมากกว่า ฉันพยายามออกแรงดันมือเบลล่าเพื่อให้ตัวเองสามารถหยิบเครื่องประดับผมบนหัว แน่นอนว่าแม่นางเอกมัวแต่โฟกัสที่หน้าของฉันจึงไม่ได้สังเกตมือของฉันที่พยายามขยับไม่ให้ผิดสังเกต แน่นอนว่าฉันรู้ตัวดีว่าตัวเองมีความซวยถามหาเสมอ ฉะนั้นการอ้อนท่านพ่อให้ทำเครื่องประดับที่สามารถกลายเป็นอาวุธได้ย่อมเป็นเรื่องง่าย แถมได้ของเร็วยิ่งกว่าเ*อร์รี่เสียอีก



ฉันค่อยๆใช้นิ้วดันด้ามของเครื่องประดับหน้าตาเหมือนปิ่น เผยให้เห็นเข็มที่มีขนาดใหญ่ และแน่นอนว่ามันเคลือบยาบางอย่างที่ฉันไม่รู้ชนิด เพราะตอนถามท่านพ่อ ท่านก็แค่ยิ้มและหัวเราะชั่วร้ายใส่…...เอาเป็นว่าฉันไม่อยากรู้ก็ได้…… ฉันค่อยๆใช้นิ้วควงให้ด้ามประดับอัญมณีอยู่ในอุ้งมือให้มั่นคง และขยับข้อมือแทงลงหลังมือของเบลล่า ด้วยความที่เข็มถูกทำให้คมมากๆ จึงเข้าเนื้อแม่นางเอกไปได้ค่อนข้างมาก



เบลล่าสะดุ้งพร้อมกรีดร้องเสียงดังพลางกุมมือที่โดนแทง พร้อมดึงมันออก แน่นอนว่าเสียงของเธอทำเอาใครหลายๆคนเสียสมาธิ…. แต่ฃ่างมันเถอะ ฉันใช้โอกาสนี้รีบผลักเธอออกจากตัว และลุกขึ้นตั้งหลัก ให้ตายเถอะร่างกายฉัน แค่ยืนยังยากเลย อยากวิ่งหนีให้ตายยังไงก็ไม่น่ารอด แค่นี้ก็รู้สึกได้ถึงขีดจำกัดแล้ว เพราะร่างกายนี้ยังไม่หายดี...ไม่สิ ต่อให้หายแล้วสภาพก็คงไม่ต่างมากนักหรอก 



ฉันมองไปรอบๆทั้งเอลโดร่า อะมาดิโอ อาเมะ ทุกๆคนต่างก็ตรึงมือพอควร แม้ทางน้องสาวที่น่ารักของฉันจะเมียนมองมาทางนี้บ่อยๆ แต่ไม่สามารถผละมือมาช่วยทางนี้ได้เลย เอาจริงๆคงมีหลายคนอยากจะช่วยแหละ ใครจะอยากให้สาวงามผู้อ่อนแอเผชิญหน้ากับฆาตก--- กับนางเอกเกมคนเดียวกันละ แค่ฐานะอย่างนางเอก กับตัวประกอบตายตั้งแต่เริ่มเกมก็ดูออกแล้วว่าใครจะรอด!



“แก………” เบลล่าคำรามอย่างน่ากลัว….แก๊…….น่ากลัวมากเลย ตอนนี้ใบหน้าที่เคยน่ารักสไตล์นางเอกกลายเป็นคล้ายแอนนาเบลเข้าทุกที (อันนั้นก็เวอร์ไปหน่่อย) ฉันพยายามนึกถึงเวทย์ที่เคยเรียนมาของเอสเทียในอดีต ทำไมเวทย์โจมตีใกล้ๆถึงไม่ค่อยมีกัน ไอ้เวทย์ที่ดูซอฟหน่อยนะกว่าจะร่ายเสร็จ โดนจ้วงตั้งแต่ครึ่งประโยคแรกแล้ว ไอ้พวกเวทย์ฉุกเฉิน ร่ายสั้นๆ โจมตีแรงๆ ขอบข่ายโจมตีก็กว้างและอลังการเกิน มีแววว่าทำห้องโถงถล่มแน่ เพราะงี้ทุกๆคนในห้องจึงพยายามเลี่ยงการใช้เวทย์ เพราะเท่านี้……(มองไปยังอาเมะที่อยู่ในร่างงูกำลังอะลาวาด ใช้หางพันตัวตัวกบฎคนหนึ่งฟาดอีกคนจนเสาพังไปแล้วหลายต้น) …...ถ้าเฟนริสมาช่วยสมทบอีกตนนะ……. รายนั้นยิ่งออมมือไม่ค่อยได้ด้วย…… เอาเป็นว่าจะพยายามใช้การเรียกเฟนมาเป็นอันดับสุดท้ายละกันนะ



ฉันคิดพร้อมพยายามหลบการโจมตีของคุณนางเอกที่เริ่มสะเปะสะปะ คล้ายคนโมโหจนขาดสติ ว่าแต่ไอ้ยาที่เคลือบอาวุธไว้เนี่ย มันนานออกฤทธิ์ไหมคะ….ท่านพ่อทำไมตอนนั้นไม่บอกรายละเอียดลูกกก ฮือออ รีบๆออกฤทธิ์จะดีมากเลยเพราะลูกใกล้ไปสู่ขิตแล้วค่ะ…….



“ตายๆๆๆๆ” แม่นางเอกที่โล๊ะความอ่อนหวานเหลือสภาพเหมือนจูออนพยายามใช้มีดสั้นที่ตัวเองซ่อนเอาไว้ใต้กระโปรงออกมาฟันมั่วๆ แต่เอาจริงๆกับผู้หญิงที่แรงหนีแทบไม่มีแล้วเนี่ย ก็เฉียดไปหลายรอบเหมือนกัน เอาเป็นว่าล่อแม่นางเอกให้ใช้แรงเยอะๆ เผื่อจะทำให้หัวใจทำงานได้ดี และพิษกระจายได้ไวๆ…...จะได้จบซักที อยากนอนโว้ย แต่นี่ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครเข้ามาเป็นมือที่สามระหว่างเรา ไม่งั้นนะ เอสเทียได้ลาขาดโลกไปนานละ…. ขอบคุณตรรกะเกมจริงๆค่ะ ที่ให้ศัตรูจะเข้ามาโจมตีตังเอกได้ทีละคนเท่านั้น ไม่งั้นนะบอกเลยว่าศพของอิฉันต้องกลายเป็นก้อนเนื้อแน่ๆ  ฮือออออ



แต่เอาจริงๆนะคะ ใครก็ได้มาช่วยทีเถอะค่ะ เทียรู้สึกได้…..ว่าเทียใกล้เป็นลมอีกแล้วค่ะ….. เทียเริ่มเห็นนางเอกมีสองร่างแล้ว…….พร่ามากตาฉัน ฮืออออ



และเหมือนกับความซวยเริ่มรักเอสเทียคนนี้อีกแล้ว ด้านหลังของฉันเป็นโต๊ะขนมที่ไม่รู้ว่าใครมันโยนออกมากลางห้อง ทำให้ฉันเสียหลักลงไป แม่นางเอกฉีกยิ้มสยองอีกแล้ว และตรงเข้ามาหมายจะแทงมีดใส่ เฮ้อ ยื้อได้เท่านี้สินะ ฉันที่รู้สภาพตัวเองดีว่าขยับไม่ได้แล้ว หลับตาลง การเห็นตัวเองโดนจ้วงไม่ใช่ภาพจำที่ดีเท่าไร จะว่าไป…...สรุปท่านพ่อได้ทายาอะไรลงเข็มนั้นจริงๆใช่ไหม หรือจริงๆเป็นอุปทานของดิฉันไปเองกันนะ……



ฉึก…….



เสียงโดนแทง พร้อมเสียงร้องโหยหวนที่ดังขึ้นและแผ่วลง รวมกับการที่ฉันไม่รู้สึกเจ็บอะไร บ่งบอกให้ฉันรู้ว่า….รอดแล้วตู….. แต่ฉันยังไม่อยากลืมตามอง…..สัมผัสของเหลวกระเด็นโดนหน้าของฉัน พร้อมกลิ่นสนิม ทำให้ฉันจินตนาการไปได้ไกลพอควร….. เอาเป็นว่าไม่มองละกันเดียวติดตา 



พอความกดดันหายไป ร่างของฉันแทบจะหมดสติลง แผ่นหลังนั่งพิงขาโต๊ะที่เกือบทำฉันสิ้นฃื่ออย่างผ่อนแรง เหนื่อยชะมัด นางเอกนี่มันนางเอกจริงๆ เอนเนอร์จีเหลือเฟื้อจริงๆ 



สัมผัสเบาๆที่ใบหน้าทำเอาฉันสะดุ้งก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆเป็นเสียงนุ้มคุ้นหู



“ท่านพี่รามีหรอคะ…..” ฉันพูดพร้อมจะลืมตาขึ้นมองคนตรงหน้า



“อย่าลืมตานะเอส ข้างหน้ามีแต่ของไม่น่าดู… เอาละออกหมดแล้ว” พี่รามีเอลบอกพร้อมสัมผัสตรงหน้าฉันเบาๆคาดว่าน่าจะเช็ดคราบบางสิ่งออกให้



“ขอบคุณค่ะ” ฉันฉีกยิ้มอ่อนแรงให้ 



“ถ้าง่วงก็นอนก็ได้นะ เรื่องทางนี้มีคนจัดการอีกเยอะเลยล่ะ” เมื่อฉันได้ฟังที่พี่รามีเอลบอกก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสเบาๆที่หัว ทำเอาฉันเคลิ้ม 



“ขอบคุณค่ะ” ฉันตอบเบาๆก่อนจะผล็อยหลับไปในที่สุด……….



และเมื่อฉันได้สติมาในเช้าวันรุ่งขึ้นก็คงจะนึกด่าตัวเองในใจอย่างเจ็บแค้น…… ไหนว่าจะมาดูฉากจบไง!!!! หลับไปก่อนเรื่องจบคืออะไร ร่างกายนี่มันบัดซบบบบบบ




*****************************************************



สวัสดีค่าา เอลิซ่าเองค่าาา
 
ช่วงนี้มีเวลาต้องรีบปั่น 5555

ใกล้จบแล้วทุกคนนนน 

นุ้งเทียรอดปลอดภัยแล้ววว5555

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ จุ๊บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 275 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1053 LENG555* (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 00:20

    สนุกดี รอดชีวิตมาได้ก็ดีแล้วยังมาบอกจะดูฉากจบอีกสุดท้ายก็อดดู5555

    อยากให้มีเฉลยว่ายาพิษอะไร ที่บอกว่าไม่หน้าดูนี่คือยังไงไรต์บรรยายมาสิ

    #1,053
    0
  2. #1052 White-Lie (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 20:56
    ดีใจได้อ่านต่ออ
    #1,052
    0
  3. #1051 miLD miss (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 17:35
    สงสารเตรียมตัวตั้งนานน้องอดดูฉากจบเลย555
    #1,051
    0
  4. #1050 eatamare (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 08:27
    555 น้องน่ารัก เรื่องจบแล้วสินะ จบยังเอ่ย อยากดูฉากหวานๆต่อแล้ว
    #1,050
    0
  5. #1049 Y2Jz (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 08:22

    ติดตามอยู่เน้อ XD
    #1,049
    0